ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကျယ်ပြန့်လာခြင်း၊ ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါးကြီး

ခိုက်ခိုက်တုန်အောင် အေးစက်လှသော တောင်ပေါ်လေပြင်းများမှာ တောင်ထိပ်ကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်နေလေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် တောင်ကြောအစွန်းတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ၊ အောက်ဘက်ရှိ နှင်းများဖုံးလွှမ်းနေသော ချိုင့်ဝှမ်းကို သူ၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်လုံးများဖြင့် ဂရုတစိုက် အကဲခတ်နေလေသည်။

သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဆက်သွယ်ထားသော ထိုတွန့်လိမ်နေသည့် အလင်းတိုင်များ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲအချို့ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။

စွမ်းအင်လှိုင်းများအရ ၎င်းတို့မှာ ပါရမီရှင်အဆင့်တွင် ရှိနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေလေသည်။ သူတို့သည် နှင်းပုံများနှင့် ကျောက်တုံးများ၏ အနောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့အားလုံး ရန်လိုနေမှန်း သိသာလေသည်။

ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာများတွင်မူ၊ သိပ်သည်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသော မိစ္ဆာသားရဲ အုပ်စုများမှာ နှင်းဖုံးနေသော လွင်ပြင်ပေါ်တွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်ကာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေကြလေသည်။

“ကျစ်... သူတို့က တော်တော်လေး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်လာကြတာပဲ... ဒီကောင်တွေအားလုံးက ရတနာတွေကို လုယူချင်နေကြတာပေါ့လေ...” လင်းထျန်းလုံသည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပြဿနာရှိနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသော ဝံပုလွေအုပ်စုကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ယုံကြည်မှုများ ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့ပြန်လေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ စနစ်အသိပေးချက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် မြည်လာခဲ့သည်

[စနစ် အသိပေးချက်] ။ ။ မြင့်မားသော သိပ်သည်းဆရှိသည့် မတည်ငြိမ်သော လေဟာနယ်စွမ်းအင်များကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိရပါသည်။ ဝိညာဉ်နယ်မြေ အဝင်ဝသည် ကျယ်ပြန့်လာသည့် အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးပြီး၊ ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း ဥပဒေသများအား မသိရှိရသေးပါ၊ အန္တရာယ်အဆင့် - အလယ်အလတ်မှ အမြင့်။ စူးစမ်းလေ့လာရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်။

“ကျယ်ပြန့်လာတဲ့ အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာလား... လုံခြုံမယ့် နေရာတစ်ခုနဲ့တော့ မတူဘူး... သတိထားမှဖြစ်မယ်...” သူသည် လျှို့ဝှက်စွာပင် ပိုမိုသတိထားလာလေသည်။

သူသည် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုကို အသုံးပြု၍ ဝံပုလွေအုပ်စု တစ်ခုလုံးထံသို့ အမိန့်များကို ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်လေသည်။

သူ၏ အတွေးများမှာ ရှင်းလင်းပြီး တိုက်ရိုက်ကျသည်။ “အားလုံးပဲ၊ ကာကွယ်ရေးဖွဲ့စည်းပုံကို ဆက်ထိန်းထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့ဆက်တိုးမယ်...”

“ယင်းဖုန်း... မင်းလူတွေကို ခေါ်ပြီး ဘေးနှစ်ဖက်ကို သေချာစောင့်ကြည့်ထား၊ တစ်ခုခု ထူးခြားတာရှိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်းပြော...”

“ရန့်မြဲ့... နောက်ကျောကို သေချာစောင့်ကြည့်ထား၊ သူတို့ နောက်ကနေ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာ မခံရစေနဲ့...”

“ထျန်းပင်း... မင်းရဲ့တာဝန်က အရေးအကြီးဆုံးပဲ၊ စွတ်ဖားကို သေချာစောင့်ကြပ်ထား... ငါ့အမိန့်မရဘဲ ဘယ်သူမှ ရှေ့မတိုးရဘူး...”

အမိန့်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေသည်။

ယင်းဖုန်းသည် တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ သွက်လက်သော အမဲလိုက်သမားများကို ဦးဆောင်ကာ နှင်းဝံပုလွေအုပ်စု၏ ဘေးတွင် အရိပ်များကဲ့သို့ နေရာယူလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြင်းအထန် စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။

ရန့်မြဲ့မှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် အဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး၊ အေးစက်သော တံခါးစောင့်ကြီး တစ်ဦးကဲ့သို့ ရပ်နေကာ သု၏ အမြီးပေါ်ရှိ ဖြူဖျော့ဖျော့ မီးတောက်များမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။

ထျန်းပင်းမှာမူ မြေကြီးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကုတ်ခြစ်နေသော်ငြား၊ သူ၏ တိုက်ခိုက်စိတ်ကို နာခံမှုရှိစွာဖြင့် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး၊ ဖြူဖျော့ဖျော့ အပြာရောင် ချပ်၀တ်တန်ဆာများ ဝတ်ဆင်ထားသော အစောင့်အရှောက် ခြောက်ကောင်နှင့်အတူ စွတ်ဖားကို တင်းကျပ်စွာ ဝိုင်းရံထားလိုက်ရာ၊ စွတ်ဖားရွေ့လျားသွားတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော ‘တချွန်ချွန်’ အသံများမှာ လုံခြုံစိတ်ချရမှု အပြည့်ပေးစွမ်းနေလေသည်။

စွတ်ဖားပေါ်တွင် ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားကြပြီး၊ ဝံပုလွေအုပ်စု တစ်ခုလုံးအတွင်း လေထုမှာ လေးနက်ပြီး ထက်ရှလာကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေကြရသည်။

“ဝါး... အားလုံးက တုံ့ပြန်တာ အရမ်းမြန်လွန်းတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကလည်း အံ့သြစရာပဲ...” ရှောင်လန်သည် ဝံပုလွေဦးလေးများ နေရာယူပုံကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

“ဟွန့်... ဒီ ဦးလေးတွေက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ရောက်ရင်တော့ တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်တာပဲ...” ရှောင်ယင်းသည်လည်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အစောပိုင်းက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ “တကယ်လို့ အားလုံးက ဒီအတိုင်းသာ ဆက်လုပ်သွားမယ်ဆိုရင်...တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်လောက်တယ်...”

သူမသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အတွေးလွန်နေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုဟာ အာရုံစိုက်လိုက်လေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုသည် နှင်းကွင်းပြင်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။ နှင်းကွင်းပြင်နှင့် နီးကပ်လာလေလေ၊ လေထုထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာလေလေ ဖြစ်ပြီး၊ ထူးခြားစွာဖြင့် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာကာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များပင် အလိုအလျောက် တက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။

လမ်းမှာ ဖြတ်သန်းသွားလာရန် ခက်ခဲလွန်းပေသည်။ ပျက်ဆီးနေသော လမ်းမကြီးမှာ နှင်းများ၊ ရေခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ အချို့နေရာများတွင် စွမ်းအားတစ်ခုခုဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ဆုတ်ဖြဲခံထားရသကဲ့သို့ ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီးများ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ အရှိန်လျှော့ကာ ထို အက်ကွဲကြောင်းများကို ဂရုတစိုက် ကွေ့ပတ်သွားနေကြရလေသည်။

“ဖေဖေ... ဟိုဘက်က ကျောက်တုံးတွေအနောက်မှာ တစ်ခုခု လှုပ်ရှားနေတယ်...” ရှောင်ယင်းသည် ရုတ်တရက် သူမ၏ ညာဘက်ရှိ ကျောက်ပုံကြီးတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ ငွေပြာရောင် မျက်ဝန်းများနှင့် ထိုနေရာကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ၊ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု၏ အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသော အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုကို သူ အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ယင်းဖုန်း...” သူက စိတ်ထဲမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသံတိတ် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ခဏအကြာတွင် ကြွက်နှင့်တူပြီး မီးခိုးဖြူရောင် အမွေးများ ကွက်ကျားကွက်ကျား ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ရုန်းကန်နေသော သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင်ကို ကိုက်ချီရင်း ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ရှေ့သွားများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ထက်ရှနေပြီး သတ္တုအလင်းများ လင်းလက်နေလေသည်။

[စနစ် အသိပေးချက်] ။ ။ ပိုင်ရှင်၏ လက်အောက်ခံ နှင်းဝံပုလွေ မိစ္ဆာသားရဲ ယင်းဖုန်းသည် ထူးချွန်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ၊ ဖောက်ထွင်းမြွေပါကို အမဲလိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ အစွယ် ထက်ရှခြင်း (စိမ်းပြာရောင် - ကြေးအဆင့်) စွမ်းရည်ကို ရရှိပါသည်။

နောက်ထပ် အမှိုက်စွမ်းရည် တစ်ခုပါပဲလား။ လင်းထျန်းလုံသည် ၎င်းကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်နေဘဲ၊ စနစ်အား စွမ်းအင်အမှုန်များအဖြစ် ဖျက်ဆီးဝါးမျိုခွင့် ပြုလိုက်လေသည်။

ဤဝိညာဉ်နယ်မြေသည် ဧရာမသတ္တဝါကြီးများကိုသာ မကဘဲ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါငယ်လေး အများအပြားကိုပါ ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ပုံ ရလေသည်။

သူတို့ ဆက်လက်၍ ရှေ့ဆက်သွားလိုက်ကြသည်။ လေထုထဲတွင် ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေသော စွမ်းအင် စီးကြောင်းများမှာ ပိုမိုသိသာထင်ရှားလာပြီး၊ ရံဖန်ရံခါတွင် လေထုထဲတွင် တဖြောက်ဖြောက် မြည်နေသော သေးငယ်သည့် လျှပ်စီးလှိုင်းလေးများ၊ ဆွဲငင်အားကို ဆန့်ကျင်ကာ လေထဲတွင် လွင့်မြောနေသော နှင်းပွင့်အစုအဝေးလေးများကိုပါ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

“ဒီထဲမှာ စွမ်းအင်နယ်ပယ်က အရမ်းကို ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေတာပဲ...” ရှောင်လန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသဖွဲ့စည်းပုံ၏ မတည်ငြိမ်မှုများကို အာရုံခံမိရင်း တိုးညင်းစွာရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“သတိထားကြ... အနီးကပ်နေကြ...” လင်းထျန်းလုံက ဝံပုလွေအုပ်စုကို နောက်တစ်ကြိမ် သတိပေးလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဘယ်ဘက်တောင်စောင်းမှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ နှင်းများနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲ အမြောက်အမြား ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

စူးရှသော ရေခဲဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ဧရာမဝက်ဝံကြီး တစ်ကောင်မှာ မတ်တတ်ရပ်ကာ၊ ဝံပုလွေအုပ်စုကို ခြိမ်းခြောက်သည့်အနေဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

၎င်း၏ အဆင့်မှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် အဆင့် ၂၅ ပါရမီရှင်အဆင့်တွင် ရှိနေလေသည်။ ထျန်းပင်းနှင့် ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များမှာ ထိုဝက်ဝံကြီးကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တိုးညင်းသော သတိပေး ဟိန်းဟောက်သံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့၏ အကြေးခွံများ အနည်းငယ် ထောင်မတ်လာကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။ သို့သော် ရေခဲဆူးဝက်ဝံကြီးမှာ ဟန်ရေးပြနေခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရလေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ ရန်စရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူ အာရုံခံမိလေသည်။ အထူးသဖြင့် ရန့်မြဲ့၏ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသော ပါရမီရှင်အဆင့် ဖိအားနှင့် လင်းထျန်းလုံထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝံပုလွေဘုရင် အရှိန်အဝါတို့ကြောင့် ၀က်ဝံကြီး အလွန်အမင်း သတိထားနေခဲ့လေသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက်၊ ရေခဲဆူးများဖြင့် ပြည့်နက်နေသော ၀က်ဝံကြီးသည် မလိုလားသော ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ တောင်စောင်းနောက်ရှိ အရိပ်များထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားကာ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

“မင်း ကံကောင်းသွားတယ်...” ထျန်းပင်းသည် တိုက်ခိုက်ခွင့် မရလိုက်သဖြင့် အနည်းငယ် နှမြောနေပုံရသည့် လေသံဖြင့် စိတ်ထဲမှရေရွတ်လိုက်လေသည်။

အနီးအနားတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြသော မိစ္ဆာသားရဲအချို့မှာ၊ ဝံပုလွေအုပ်စု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ၊ အထူးသဖြင့် ရန့်မြဲ့၏ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသော ပါရမီရှင်အဆင့် ဖိအားနှင့် လင်းထျန်းလုံထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝံပုလွေဘုရင် အရှိန်အဝါတို့ကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ၊ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ပြီး နောက်သို့ ပြာယာခတ် ထွက်ပြေးသွားကြရာ၊ ကြီးမားသော နေရာလွတ်တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားလေသည်။

“ မင်းတို့လာမရှုပ်တော့ ငါတို့ မြန်မြန်ရောက်တာပေါ့...” လင်းထျန်းလုံသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သော်လည်း သူ အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်ပြေလျော့မသွားချေ။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဧရာမသတ္တဝါကြီးများ ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာများအပေါ်တွင် စွဲထင်နေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။ “တစ်ကယ် အခက်တွေ့မယ့် ကောင်တွေက အခုမှလာမှာ...”

နောက်ဆုံးတွင် ဝံပုလွေအုပ်စုတစ်ခုလုံး နှင်းကွင်းပြင်ပေါ်သို့ ခြေချမိသွားကြလေသည်။ နှင်းများပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤနေရာရှိ လေထုမှာ အပြင်နှင့် ကွဲပြားခြားနားနေပြီး၊ နှင်းဝံပုလွေကျေးရွာ၏ တည်ငြိမ်နွေးထွေးသော ခံစားချက်နှင့် လုံးဝကွဲပြားနေလေသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ရှေးဟောင်းဆန်ဆန် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေကာ ထူးဆန်းသော လေဟာနယ် လှိုင်းဂယက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း လင်းထျန်းလုံ ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံနိုင်လေသည်။

“ဒီနေရာက... တစ်ခုခုထူးဆန်းနေတယ်၊ ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ အတိအကျ မပြောတတ်ဘူး...” သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ရှောင်ယင်း၏ ဘေးတွင်၊ ရှောင်လန်သည် မျက်လုံးများ မှိတ်ထားပြီး သူမ၏ မျက်တောင်ရှည်ကြီးများမှာ ညင်သာစွာ တုန်ခါနေလေသည်။

လေထုထဲရှိ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေပြီး အလွန်အမင်း မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော လေဟာနယ်စွမ်းအင်အမျှင်လေးများကို ဖမ်းဆုပ်ထိန်းချုပ်ရန်အတွက်၊ သူမ၏ လေဟာနယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ကြိုးစားပမ်းစား အသုံးပြုနေလေသည်။

၎င်းကိစ္စမှာ ကလေးအရွယ် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူမအတွက် ပင်ပန်း ခက်ခဲလွန်းသည့်ကိစ္စပင်... သူမ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးသီးချွေးပေါက်များပင် ကျလာခဲ့လေသည် “ထိန်းချုပ်ဖို့ အရမ်းခက်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းလေးပဲ ဖန်တီးနိုင်ရင်တောင်မှ၊ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် အသုံးဝင်လာနိုင်တယ်...”

ရှောင်လန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်ယင်းသည် သူမ၏ နှာခေါင်းလေးကို ရှုံ့လိုက်လေသည်။ “ဒီဟာမကြီးကတော့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ကိုယ့်အသက်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်တဲ့ လူမျိုးပဲ...” သို့သော် ရှောင်လန်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ဘဲ၊ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ သတိဝီရိယဖြင့် ကြည့်ရှုနေလိုက်လေသည်။

ရုတ်တရက်....

ထိုအလင်းတိုင်များဆီမှ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နှင်းကွင်းပြင်နှင်းကွင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ ငလျင်လှုပ်သွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော စုပ်ယူဆွဲငင်အားကြီးတစ်ခုက အလင်းတိုင်များ၏ အလယ်ဗဟိုမှနေ၍ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး၊ နှင်းကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဆွဲငင်လိုက်လေတော့သည်။

“မြဲမြဲ ကိုင်ထားကြ...” လင်းထျန်းလုံသည် သူ၏ စိတ်ထဲမှနေ၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ လည်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းများ အားလုံးမှာလည်း တွန့်လိမ်ပြီး ပုံပျက်သွားကြလေတော့သည်။

“ဝိညာဉ်နယ်မြေရဲ့ အဝင်ဝက ကြီးလာပြီ... ငါတို့အားလုံးကို အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူနေတာပဲ...” ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် ဤအချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြပြီး စွတ်ဖား၏ အစွန်းကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားလိုက်ကြလေသည်။

အလေးချိန်မဲ့သွားသည့် ခဏတာ အချိန်တိုလေး အပြီးတွင်၊ အလင်းရောင်များ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူတို့၏ ခြေထောက်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ခိုင်မာသော မြေကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ထိတွေ့မိသွားတော့သည်။

အားလုံး မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြရာ အံဩမှင်တက်သွားကြလေတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သူတို့ အခုလေးတင် ထွက်ခွာလာခဲ့သော နှင်းကွင်းပြင် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ကြီးမားကာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်နေသည့် ထူးဆန်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။

ကောင်းကင်ကြီးမှာ ဝဲ၀ဲလည်နေသော၊ ခရမ်းနီရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ယခုနေရာတွင် နေမင်းကြီးမရှိကာ အပြင်ဘက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုသိပ်သည်းပြီး၊ နှင်း‌ဝံပုလွေကျေးရွာလေးထဲရှိ သစ်ပင်အိမ်လေးအတွင်းထက်ပင် ပိုမိုသိပ်သည်းနေသော ဝိညာဉ်မြူခိုးကြီးမှာ နေရာတိုင်းတွင် စုဝေးနေလေသည်။

မြေကြီးများမှာ အင်မတန်မာကျောပြီး ခပ်သဲ့သဲ့ လင်းလက်နေသော အနက်ရောင် ကျောက်တုံးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ၊ ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ရေညှိအလွှာ ပါးပါးလေး ပေါက်ရောက်နေလေသည်။

“ဘုရားရေ... ဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက မယုံနိုင်စရာပဲ...” ရှောင်ယင်းမှာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူမသွင်းဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခရမ်းအကျဉ်းထောင် မိစ္ဆာသိုင်းကျမ်းမှာ အလိုအလျောက် ရူးသွပ်စွာ စတင်လည်ပတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အတားအဆီးမှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ပြေလျော့လာခဲ့လေသည်။

“ဒါ ဝိညာဉ်နယ်မြေလား... အံ့သြစရာပဲ...” ရှောင်လန်သည်လည်း အံ့ဩမှင်တက်နေလေသည်။ အတွင်းပိုင်းရှိ စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆက ဤမျှ မြင့်မားနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် လင်းထျန်းလုံမှာမူ အံ့သြမှင်တက်နေရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

သူသည် သတိဝီရိယ အပြည့်ဖြင့် ပတ်၀န်းကျင်ကို လှည့်ပတ် စစ်ဆေးနေလေသည်။

နေရာတစ်ခုက ကောင်းမွန်သည့် နေရာတစ်ခုနှင့် ပိုတူလေလေ၊ ၎င်း ဖုံးကွယ်ထားသော အန္တရာယ်များကလည်း ပိုမိုကြီးမားလေလေ မဟုတ်လော။

သူ၏ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် မှန်ကန်လာခဲ့လေသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

သူတို့ရှေ့ရှိ ထိုးဖောက်မရနိုင်လောက်အောင် ထူထပ်သိပ်သည်းလွန်းလှသော ဝိညာဉ်မြူခိုးများမှာ၊ တစ်စုံတစ်ခု၏ တွန်းဖယ်ခြင်းကို ရုတ်တရက် ခံလိုက်ရပြီး၊ ဧရာမ သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင်က မြေကြီးကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည့် ခြေလှမ်းများနှင့်အတူ သူ၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖော်ပြလာလေတော့သည်။

၎င်းမှာ ဧရာမဖွတ်ကြီး တစ်ကောင်နှင့်တူသော မိစ္ဆာသားရဲကြီး တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဆယ်မီတာကျော် ရှည်လျားပြီး၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထူထဲမာကျောသော မီးခိုးရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ၊ ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းပြီး တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော သတ္တုအမှုန်များ ဖုံးနေလေရာ၊ သက်ရှိသတ္တဝါ တစ်ကောင်ထက်စာလျှင် ရွေ့လျားနိုင်သော ကျောက်တောင်ငယ်လေး တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေလေသည်။

ထိုသားရဲကြီး၏ ခြေလေးဖက်လုံးမှာ သစ်သားတိုင်များကဲ့သို့ ထူထဲပြီး၊ လက်သည်းများမှာလည်း ကြီးမားထူထဲကာ အရာအားလုံးကို အလွယ်တကူ ကြိတ်ချေပစ်နိုင်မည့်ပုံ ပေါက်နေလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အရာမှာ ၎င်း၏ သေးငယ်သော်လည်း ကြည့်မိရုံဖြင့် ချောက်ချားသွားစေနိုင်သည့် ဝါညိုရောင် မျက်လုံးများနှင့်၊ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဧရာမလွန်သွားကြီး တစ်ခုနှင့်တူသော ထူထဲပြီး တိုတောင်းသည့် ဦးချိုကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

ဖွတ်ကြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်းတွင် မြေကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး၊ လေးလံသော ဖိအားတစ်ခုနှင့် အသက်ရှူရခက်စေလောက်သည့် ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

၎င်း၏ စွမ်းအင်လှိုင်းမျာအရ အဆင့် ၂၉ (ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့်) သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

လင်းထျန်းလုံ အရင်က အာရုံခံမိခဲ့သော အခြား မည်သည့် မိစ္ဆာသားရဲထက်မဆို များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်နေလေသည်။

[စနစ် အသိပေးချက်] ။ ။ အန္တရာယ် သတိပေးချက်။ ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ - ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါးကြီးနှင့် ကြုံတွေ့နေရပါသည်။

[မျိုးနွယ်] - ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး (တော်ဝင်သွေးမျိုးဆက်)

[အဆင့်] - အဆင့် ၂၉ (ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ)

[ပင်ကိုစွမ်းရည်များ] - ထာဝရဗဂျာရာခန္ဓာ (ရွှေရောင် · ဒဏ္ဍာရီအဆင့်)၊ မသေမျိုးနဂါးဝိညာဉ် (ရွှေရောင် · ဒဏ္ဍာရီအဆင့်)၊ ကျောက်တောင်နဂါးနှလုံးသား (ရွှေရောင် · ဒဏ္ဍာရီအဆင့်)၊ ရူးသွပ်နဂါးသွေး (ရွှေရောင် · ဒဏ္ဍာရီအဆင့်)၊ ကျောက်သားခန္ဓာ (ရွှေရောင် · ဘုရင်အဆင့်)၊ ကမ္ဘာမြေချောက်ချားခြင်း (ခရမ်းရောင် · ပါရမီရှင်အဆင့်)

[စွမ်းရည်များ] - ငလျင်လှိုင်း (ရွှေရောင် · ဒဏ္ဍာရီအဆင့်)၊ ဖျက်ဆီးခြင်းအားလှိုင်း (ခရမ်းရောင် · ပါရမီရှင်အဆင့်)]၊ ထိုးဖောက်ခြင်းကျောက်လှံ (ခရမ်းရောင် ပါရမီရှင်အဆင့်)

[အန္တရာယ်အဆင့်] - အဆင့်မြင့်။

“ဂရားး...!!!”

ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါးကြီးသည် သူ၏ ဧရာမမေးရိုးကြီးများကို ဟကာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်မြူခိုးများကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည့် နက်ရှိုင်းပြီး မိုးချိန်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဖွတ်ကြီး၏ ဝါညိုရောင် မျက်လုံးများမှာ သူ၏ နယ်မြေထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ဝံပုလွေအုပ်စုပေါ်သို့၊ အထူးသဖြင့် အရွယ်အစား အကြီးဆုံးနှင့် ထူးခြားသော အနံ့အသက်ရှိသည့် လင်းထျန်းလုံအပေါ်သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ရှင်းလင်းစွာပင်၊ ထိုဖွတ်သားရဲကြီးသည် ဤဖိတ်ခေါ်မထားသော သတ္တဝါများကို ကျူးကျော်သူများ၊ သူ၏ အာဏာ၊ အရှိန်အဝါကို စိန်ခေါ်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပုံ ရလေသည်။

ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်းတင်းမာသွားပြီး၊ သူတို့အပေါ် တောင်ကြီးတစ်လုံးဖြင့် ဖိထားသည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရကာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ “ဖေဖေ၊ သတိထား...”