← Chapters

မုန့်ချောင်၏ ငါးစာ

Vol. 12 Ch. 118

မုန့်ချောင်၏ ငါးစာ

Vol. 12 Ch. 118

ဒုတိယခန်းမသခင်ရန်ရှုသည် ယန်ချင်း၏ သက်သာရာရသွားသော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး ခါးသီးစွာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

“ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ကြိမ်လည်း မအောင်မြင်ဘူးလို့ ခန်းမသခင်ကို ပြန်ပြောရတော့မယ် ထင်တယ်။”

“ ဒီနှစ် ဒုတိယအကြိမ် ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲမှာ ကံကောင်းပြီး မျိုးစေ့ကောင်းလေးတွေ ရှာတွေ့နိုင်မလား မသိဘူး။” ရန်ရှုက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

“မုန့်ချောင်၊ ရန်ရှု... ကျုပ်ရဲ့ ပါတီပွဲကို လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲ။”

“အထူးသဖြင့် မင်းပဲ ရန်ရှု၊ လုကွေ့ရင်က မင်းကို လွှတ်လိုက်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။” ဌာနမှူးကျူးလောင်က သူတို့နှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်အကြာကြီး နေဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြန်သွားရဖို့ နာရီဝက်ပဲ အချိန်ရတော့လို့ ကြိုပြီး တောင်းပန်ပါတယ်။”

“ခွင့်လွှတ်ဖို့အတွက် ဒီဝိုင်လေးနဲ့ပဲ အစားထိုးလိုက်ပါရစေ။” ရန်ရှုက ဌာနမှူးကျူးလောင်ဆီသို့ ဝိုင်အိုးကို မြှောက်ပြရင်း မော့သောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လည်း အစ်ကိုကျူးလောင်ကို ခွင့်လွှတ်ဖို့အတွက် ဝိုင်နဲ့ပဲ အစားထိုးပါရစေ။”

“ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ရမယ့် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ပေါ်လာလို့ပါ။ ကျွန်တော်လည်း အကြာကြီး နေဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

မုန့်ချောင်က ဝိုင်အိုးထဲမှ ဝိုင်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ရင်း တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်သည်။

မုန့်ချောင်၏စကားနှင့် သူပြောလိုက်ချိန်တွင် ပါဝင်သော လေးနက်သည့်လေသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဌာနမှူးကျူးလောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပသွားသည်။

“ဟိုကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လား။ နောက်ဆုံးတော့ သဲလွန်စတွေ ရပြီပေါ့။” ဌာနမှူးကျူးလောင်က စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... နောက်ဆုံးတော့ ရပြီ။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ကလေးကို မီးပုံထဲ တွန်းပို့သလို ဖြစ်နေပေမဲ့၊ မဟုတ်ရင် အဲဒီကြွက်တွေက သူတို့ရဲ့ တွင်းထဲက ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။”

မုန့်ချောင်က အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရမှုများ ပါဝင်နေသော လေသံဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်ဖူ လား။”

ဌာနမှူးကျူးလောင်က မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ သူပဲ။ သူက နန်းတော်အဆင့်ကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်တော့မှာမို့လို့ သူတို့ လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်နေကြတာပဲ။”

“သူတို့ကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ငါးစာအဖြစ်လုပ်ဖို့ သဘောတူခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရတုန်းပဲ။”

“တကယ်လို့များ သူ့ကို မပတ်သက်စေဘဲ ဒီကိစ္စကို ရှင်းလို့ရမယ့် နည်းလမ်းသာ ရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဝမ်းသာအားရ လုပ်မိမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက အဲဒီလိုနည်းလမ်း မရှိဘူး။”

“ကျန်းချန် ဒါကို ဘယ်လို လက်ခံမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။”

“ဇနီးဖြစ်သူကို ဖမ်းခေါ်သွားပြီး ဆွေမျိုးစုတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တဲ့လူတွေ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့သူတွေကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ကိုယ့်သားကို ငါးစာအဖြစ် သုံးရတာလေ။”

မုန့်ချောင်က ဝမ်းနည်းစွာပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“တချို့ကိစ္စတွေက ရှောင်လွှဲလို့မှ မရတာ။ ပြီးတော့ ရှောင်ဖူက မင်း ဝင်မပါရင်တောင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လုပ်မှာ သေချာတယ်။”

“အနည်းဆုံးတော့ ဒီနည်းနဲ့ မင်း သူ့ကို စောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး သူ့ရဲ့လုံခြုံရေးကို သေချာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာပေါ့။”

“အဲဒီဂိုဏ်းအတွက်တော့ ဝမ်းနည်းစရာပဲ... အဲဒီလို ပြောင်မြောက်တဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုလည်း သူတို့နဲ့အတူ မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရတယ်လေ။” ဟု ဌာနမှူးကျူးလောင်က ပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်ဖူဟုတ်လား။ ဂိုဏ်း... သူတို့က ကျန်းဖူနဲ့ ‘ ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်း’ အကြောင်း ပြောနေကြတာလား။”

“ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျန်းဖူနဲ့ တိန့်ချောင် ကြားမှာ တကယ်ပဲ ပတ်သက်မှုတစ်ခု ရှိနေနိုင်တယ်။”

ယန်ချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အခြားသော ခန့်မှန်းချက်ပေါင်းသန်းချီ ဖြတ်ပြေးသွားစဉ် တွေးလိုက်မိသည်။

“တကယ်တော့ အဲဒီလူက မသေသေးဘူး။ သူက အားနည်းနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေပေမဲ့ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေတုန်းပဲ။”

“မနေ့က ငါတို့ရဲ့ တရားသူကြီးလေး ယန်ချင်းရဲ့ တရားခွင်မှာ သူ ပေါ်လာတယ်။” မုန့်ချောင်က အတွေးလွန်နေဆဲဖြစ်သော ယန်ချင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အို... အဲဒါကတော့ ဝမ်းသာစရာ အံ့ဩမှုပဲ။ ကောလာဟလ ထွက်နေတဲ့ သူတော်စင်အဆင့်ရတနာက သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့အတွက် တစ်ခုခု ကူညီပေးခဲ့ပုံရတယ်။” ဌာနမှူးကျူးလောင်က ညင်သာစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ ညီလေးမုန့်ချောင်က ကျုပ်ထက်အရင် မိတ်ဆက်ပေးသွားပြီ ထင်တယ်။ သူကတော့ ကျုပ်ပြောနေကျ အလားအလာရှိတဲ့တရားသူကြီးလေးပေါ့။”

“သူ့နာမည်က ယန်ချင်းတဲ့။ သူက ကျုပ်သင်ကြားပေးခွင့်ရခဲ့တဲ့ အတော်ဆုံး ကျောင်းသားတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။”

“သူက ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတဲ့နေရာမှာ မင်းလိုပဲ ရူးသွပ်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲ။”

“သူက အနီရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်အချို့ကို လိမ္မော်ရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှု မှတ်တမ်းထဲမှာ အဆင့်နိမ့် အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုတောင် ပါသေးတယ်။”

“အဲဒါလက်သီးကျင့်စဉ် မဟုတ်လား ယန်ချင်း။” ဒုတိယဌာနမှူး ယွီလုံက မိတ်ဆက်စကားအပြီးတွင် မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒီဟာပါ။”

ယန်ချင်းက အတွေးများထဲမှ အလျင်အမြန် ရုန်းထွက်လာပြီးနောက် ဇဝေဇဝါ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတာပဲ လူငယ်လေး။ ကျုပ် မင်းအရွယ်တုန်းက အဲဒီလောက် အောင်မြင်မှုတွေ ရခဲ့မယ် မထင်ဘူး။”

“လူငယ်တွေက လူအိုတွေကို မကြာခင် ကျော်တက်သွားတော့မှာပဲ။”

“မင်းတို့အားလုံး အဖွဲ့အစည်းကို ငါတို့လို အဘိုးကြီးတွေထက် ပိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုဆီကို တွန်းတင်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

ဌာနမှူးကျူးလောင်က ယန်ချင်း၊ မော့ယွင်ရုနှင့် ယွီဟွေ့ဖန်တို့ သုံးဦးကို တန်ဖိုးထားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရင်း ကြင်နာစွာပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ။”

ဒုတိယဌာနမှူး ယွီလုံက ဖခင်၏အကြည့်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာရဲသွားသော ယွီဟွေ့ဖန်ကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာနှင့် ဂုဏ်ယူစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယွီဟွေ့ဖန်နှင့် ဖခင်ဖြစ်သူ ဒုတိယဌာနမှူးယွီလုံတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ဌာနမှူးကျူးလောင်နှင့် အစီအရင်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ဖြစ်သော အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးတို့သည် အလွယ်တကူ သတိမထားမိနိုင်သော ရှုပ်ထွေးသည့် အကြည့်တစ်ချက်ကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ထို့နောက် ခိုင်မာသော သဘောတူညီမှုတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ချင်းသည် ဌာနမှူးကျူးလောင်၏ နှိမ့်ချမှုကို အတည်မယူခဲ့ပေ။

ဌာနမှူးကျူးလောင်သည် ကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်လျှင် ရှားပါးသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူသည် ရွှေရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော ‘ဝိညာဥ်ခြေလှမ်း’ ကြောင့် နာမည်ကြီးသော်လည်း ၎င်းမှာ သူဖန်တီးခဲ့သော သို့မဟုတ် အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော ရွှေရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ် မဟုတ်သည့်အပြင် သူ့လက်အောက်ရှိ အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များနှင့် ရှေးဟောင်းသားရဲများ၏ ဘာသာစကားနှင့် စွမ်းရည်များကို ကျင့်စဉ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည့် သူ၏ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင်တော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ယန်ချင်းတွင် အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့်တွင်သာ ရှိသေးပြီး သူသည် ၎င်းကို အစမှနေ၍ ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အဆင့်မြင့် လိမ္မော်ရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ပြောင်းလဲနိုင်ရန်ပင် မရေမတွက်နိုင်သော အချိန်များနှင့် သုတေသန ပြုလုပ်မှုများဖြင့် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ အဆင့် ၃ နှင့် အဆင့် ၂ အဖွဲ့အစည်းများ၏ ရေရှည်တည်တံ့မှုနှင့် ပြန့်ပွားမှုကို အာမခံပေးနိုင်သော အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို လျှော့တွက်၍ မရသော်လည်း၊ အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့် အဆင့်မြင့်လိမ္မော်ရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုအကြားရှိ ကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရခြင်းမှာ အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အစမှနေ၍ ဖန်တီးခြင်း သို့မဟုတ် အဖြူရောင်အဆင့် သို့မဟုတ် အနီရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းလောက် ကြီးမားသော ကွာခြားချက် မရှိပေ။.

သူ အလုပ်လုပ်ရန်အတွက် ကြီးမားသော အုတ်မြစ်တစ်ခု အဆင်သင့် ရှိနေပြီးသားဖြစ်သည်။

တိုက်ကြီးတစ်ဝိုက်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်အများစုမှာ အဆင့်မြင့်လိမ္မော်ရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ရာမှ ရရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အချို့သော အဆင့်မြင့်လိမ္မော်ရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များမှာ အဆင့်နိမ့် အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များထက်ပင် တစ်ခါတစ်ရံ ပိုမို ဈေးကြီးလေ့ရှိသည်။

သင့်လျော်သော လူတစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည့် ၎င်း၏အလားအလာက ၎င်းတို့ကို အလွန် တန်ဖိုးရှိစေသည်။

အဖွဲ့အစည်းသည် အလွန်များပြားလှသော အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ် စုဆောင်းမှုများကို ဤလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

…

ထို့နောက် ဌာနမှူးကျူးလောင်သည် ရှင်သန်မှုနှင့် လိုက်လျောညီထွေနေထိုင်မှုဌာန၏ ဌာနမှူးနှင့် အစီအရင်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်တို့ကို အမြန် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အဓိကအားဖြင့် မော့ယွင်ရုအတွက် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှင်သန်မှုနှင့် လိုက်လျောညီထွေနေထိုင်မှုဌာန၏ ဌာနမှူးကို မသင်မနေရ ဘာသာရပ်တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် သိရှိသော်လည်း အစီအရင်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်ကိုမူ လုံးဝ မသိရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်ဒမီတွင် အစီအရင်ဘာသာရပ်တစ်ခုရှိသော်လည်း ၎င်းနှင့် အစီအရင်ခန်းမမှာ လုံးဝမတူညီသော အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခု ဖြစ်ကြသည်။

အစီအရင်ဘာသာရပ်မှာ ကျောင်းသားများကို အစီအရင်များအကြောင်း သင်ကြားပေးရန် တာဝန်ရှိပြီး အစီအရင်ခန်းမမှာမူ အဖွဲ့အစည်း၏ အဆောက်အအုံအားလုံးရှိ အစီအရင်များ အားလုံးကို ချမှတ်ခြင်း၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းများအတွက် တာဝန်ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် အစီအရင်ခန်းမမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိရန်မှာ အလွန်ရှားပါးပြီး၊ ရှိခဲ့လျှင်တောင် အထက်ပိုင်း အရာရှိများနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှင်သန်မှုနှင့် လိုက်လျောညီထွေနေထိုင်မှုဌာန၏ ဌာနမှူးအမည်မှာ ချူကျန်း ဖြစ်ပြီး အစီအရင်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်အမည်မှာ လင်းမေ့မေ့ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဌာနမှူး ကျူးလောင်၏ ဇနီးလည်းဖြစ်ပြီး သူ၏ နှစ် ၅၀ ကြာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း နောက်ကွယ်မှ တရားခံပင်ဖြစ်သည်။

သူမမှာ ဌာနမှူးကျူးလောင်၏ ဇနီးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ယန်ချင်းနှင့် မော့ယွင်ရုတို့က သူမဘက်သို့ ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းက ဌာနမှူးကျူးလောင်ထံမှ ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောသံတစ်ခုကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

သူသည် မျက်နှာအရေထူသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်တိုင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ ရှိသေးသည်။

“ယန်ချင်း... မင်း နန်းတော် တရားရုံးတွေကို မပြောင်းရွှေ့ခင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ မင်းရဲ့တရားခွင်နဲ့ ရထားလုံးကို စစ်ဆေးဖို့ ရှိတယ်။”

“ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါကလိုမျိုး ကလိထားတဲ့ အထောက်အထား ဘာမှမတွေ့ရဘူးလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ငါ့စိတ်က တစ်ခုခု တွေ့ပါစေလို့ ဆုတောင်းနေမိတယ်။”

“ငါ့ခန်းမက လတ်တလောမှာ ရန်ပုံငွေ တော်တော်လေး ပြတ်လပ်နေပြီး ရန်ပုံငွေလိုအပ်တဲ့ နေရာတွေကလည်း တိုးလာနေလို့လေ။”

“မင်းရဲ့ စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းမှုတွေကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါတယ်။”

အစီအရင်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင် လင်းမေ့မေ့က သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောကျနေသော အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပသွားရင်း တခစ်ခစ် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“အစီအရင်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်လင်းမေ့မေ့... ခင်ဗျားကို မြင်ရတာ အမြဲတမ်း စိတ်ရွှင်လန်းစရာပါပဲ။”

“ကျွန်တော် ယန်ချင်းမှာ အပြစ်အနာအဆာတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ကိုယ့်အမှားကနေ သင်ခန်းစာ မယူတတ်တဲ့ လူစားထဲမှာ မပါပါဘူး။”

“အစီအရင်ခန်းမလို ဧရာမအဖွဲ့အစည်းကြီးရဲ့အရှေ့မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ သေးနုပ်တဲ့စွမ်းရည်တွေကို အထင်ကြီးပြီး အရှက်ကွဲအောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖိတ်ခေါ်နေမိတယ်ဆိုတာကို နှိမ့်ချစွာနဲ့ သိရှိနားလည်သွားပါပြီ။”

“ကျွန်တော် တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ရော၊ ခင်ဗျားရဲ့ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ပြောင်မြောက်တဲ့ အရည်အချင်းကိုရော ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုပါတယ်။”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ တရားခွင်နဲ့ ရထားလုံးကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးတာကိုလည်း ကြိုဆိုပါတယ်။”

“ အစီအရင် မှော်စာလုံးတစ်ခုလေးတောင် နေရာလွဲနေတာကို တွေ့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့တွေ လုံခြုံပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိစေဖို့ အစီအရင်ခန်းမက ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို အထူး လေးစားအားကျသူတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားအဖြစ် နှိမ့်ချတဲ့ အလှူငွေလေးတစ်ခုကို လှူဒါန်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။”

ယန်ချင်းက ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ပြီး ကိုယ်ကျိုးစွန့်သည့် ဟန်ပန်ဖြင့် ပြောလိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများထံမှ အကြည့်များနှင့် ဌာနမှူးကျူးလောင်ထံမှ သဘောတူထောက်ခံသည့် အကြည့်တစ်ချက်ကို ရရှိသွားသည်။

ယန်ချင်း၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ငိုနေလေပြီ။

သူ နန်းတော်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသောအခါ အသစ်ရရှိလာသော စွမ်းအားများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သူ၏အလုပ်ချိန်ကို လျှော့ချကာ အိပ်ချိန်ပိုရရန်အတွက် သူ၏ရထားလုံးရှိ အစီအရင်များကို ‘နောက်တစ်ကြိမ်’ ထပ်မံ ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ရလဒ်မှာ ထပ်မံကျရှုံးခဲ့ပြီး ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အစီအရင်အချို့ကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းမှ ရိုက်ခတ်လာမည့်ဒဏ်ကို သက်သာစေရန်အတွက် အရင်ဆုံး အလှူငွေတစ်ခုပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားကိစ္စများဖြင့် သူ၏စိတ်ကို အာရုံလွှဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး မုန့်ချောင်နှင့် ဌာနမှူးကျူးလောင်တို့၏ စကားပြောဆိုမှုအတွင်း သူ ခန့်မှန်းခဲ့မိသောအရာကို အတည်ပြုရန် ရှေ့ဆက်လိုက်သည်။

“စီနီယာတို့ ပြောနေတဲ့ ရှောင်ဖူဆိုတာများ... ‘ရနံ့တစ်ထောင် စားသောက်ဆိုင်’ က ကျန်းဖူကို ပြောတာလား။” ယန်ချင်းက မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ သူပဲ။ ကြည့်ရတာ သူတို့ရဲ့ လက်တွေကို မင်းလည်း သတိထားမိသွားတယ် ထင်တယ်။” မုန့်ချောင်က ပြောလိုက်သည်။

“အင်း...”

ယန်ချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျန်းဖူကို စသိကတည်းက သူ၏လက်များမှာ ကျောက်စိမ်းများကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကျန်းဖူအတွက် နာကျင်စရာ ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပုံရသဖြင့် တစ်ခါမှမမေးခဲ့ပေ။ ယန်ချင်းက ၎င်းမှာ သူ့ကို မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူစေသောကြောင့်ဟု အမြဲတမ်း ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်း၏ တည်ထောင်သူများအနက်မှ တစ်ဦးဖြစ်သော တိန်ချောင် သူ၏တရားခွင်တွင် ပေါ်လာသောအခါ ထိုယူဆချက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ရုပ်လုံးမပေါ်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေနိုင်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာ ရှင်းလင်းပြီး ထင်ရှားသည်။

တိန်ချောင်လည်း ကျောက်စိမ်းလက်များ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းလက်များမှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခု၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မဟုတ်ဘဲ မွေးရာပါလက္ခဏာတစ်ခုနှင့် ပိုတူသဖြင့် သူသည် ကျန်းဖူနှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်မှု ရှိမရှိကို ယန်ချင်း မတွေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် တိန်ချောင်ကို ၎င်းမှာ သူ၏ နာမည်ရင်း ဟုတ်မဟုတ် မေးမြန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ချင်း၏ သူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

“စီနီယာ မုန့်ချောင်...ကျောက်စိမ်းလက်ဝါးဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားရတာက သူတို့တွေ့ခဲ့တဲ့ သူတော်စင်အဆင့်ရတနာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တိန်ချောင်ကြောင့်လို့များ ခင်ဗျား သံသယရှိနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။” ယန်ချင်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

“လောလောဆယ်တော့ ဒါက ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ကျန်းဖူရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ငါ အတည်ပြုနိုင်ဖို့ အချိန်ပိုင်းလေးပဲ လိုတော့တယ်။”

“ မင်းဆီမှာ မေးစရာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေကို နောက်မှပဲ မေးတော့။”

“လောလောဆယ်တော့ အစ်ကိုကျူးလောင်ရဲ့ အပြန်အလှန် ကြိုဆိုပွဲလေးကို အရင် ဆင်နွှဲကြရအောင်။”

“အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို မင်းရဲ့ ရာထူးတိုး အခမ်းအနားမတိုင်ခင် ငါ မင်းဆီလာပြီး ပြောပြပါ့မယ်။” မုန့်ချောင်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

လက်ရှိတွင် ထိုကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန်မသင့်တော်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင်လည်း သဘောတူသဖြင့် ယန်ချင်းသည် ထိုကိစ္စကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားရန် သဘောတူလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စကို ကျန်းချင်ကောကို ပြောပြသင့်လား မပြောပြသင့်လား ငါ မသိတော့ဘူး။ ကျန်းဖူနဲ့ သူရဲ့ ရင်းနှီးမှုအတိုင်းအတာကို ကြည့်ရင် သူမသိဖို့လိုအပ်လိမ့်မယ်။” ဟု ယန်ချင်းက တွေးလိုက်သည်။

All Chapters