အခန်း (၃၆၁-၃၆၂)

Vol. 37 Ch. 361-362

အခန်း(361)

စုန့်စစ်ယွီတစ်ယောက် ဝမ်လိန်၏ ဒေါသတကြီးပေါက်ကွဲသံကြီးကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးသွားရလေသည်။

“ဦးလေး.. ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ.. ကျွန်မကြောင့် ဦးလေးရဲ့ အလုပ် ပြုတ်သွားရတယ်ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ.. ကျွန်မက...”

စုန့်စစ်ယွီတစ်ယောက် ပိုမိုအသေးစိတ်၍ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဝမ်လိန်က သူမ၏စကားကိုပင် ဆုံးအောင်ပင် ပြောခွင့်မပေးဘဲ သူမ၏နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ထပ်မံ၍ ကျိန်းမောင်းဆဲဆိုလေတော့၏။

“မဟုတ်ရင် ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ! မနေ့က မင်းသာ လင်းရန်က ကိုင်တွယ်ရလွယ်ပါတယ်လို့ မပြောခဲ့ရင် ငါက သူမကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားပါ့မလား

မင်းပြောတဲ့စကားကြောင့်ပဲ ငါ အလုပ်ပြုတ်သွားရတာ .. မင်း သိရဲ့လား!”

“သူမက ကိုင်တွယ်ရလွယ်တယ် ဟုတ်လား.. သူမမှာ ဦးနှောက်တွေ အများကြီးရှိပြီး ငါတို့ထက်တောင် အများကြီး ပိုဥာဏ်ကောင်းသေးတယ် .. မင်းကများ သူမကို ကိုင်တွယ်ရလွယ်တယ်လို့ ပြောထွက်ရဲတယ်ပေါ့.. ငါ့အမြင်မှာတော့ မင်းကသာ ဦးနှောက်မရှိဆုံးလူပဲ!”

အမှန်စင်စစ် ဦးနှောက်မရှိဆုံးသူက စုန့်စစ်ယွီ၏ စကားကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်မိခဲ့သူသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်လိန်က သူ၏အားနည်းချက်ကို သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ စုန့်စစ်ယွီကိုသာ အပြင်းအထန် ကျိန်းမောင်းနေတော့သည်။

သူ၏စကားများက ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မဖော်ပြနိုင်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးက အရိပ်အမြွက်များကို ကြားသိသွားကြချေပြီ။

ဝမ်လိန်က စုန့်စစ်ယွီ၏စကားကြောင့် လင်းရန်အား ဒုက္ခပေးရန် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေ၏။

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် စုန့်စစ်ယွီကို မည်သည့်အရာများဖြစ်နေသည်ကို မေးမြန်းရန် အချိန်မရမီမှာပင် ဘေးနားတွင်ရှိနေသော လီရှို့လီက ဒေါသပေါက်ကွဲသွားခဲ့တော့သည်။

“ကောင်းသားပဲ စုန့်စစ်ယွီ... နင်က ငါ့ရဲ့ ရန်ရန်ကို အဝေးကိုရောက်အောင် မောင်းထုတ်ခဲ့တာတောင် မကျေနပ်သေးဘူးလား

အခုထိ သူမကို လွှတ်မပေးဘဲ နင့်ဦးလေးနဲ့ပေါင်းပြီး ထောင်ချောက်ဆင်နေသေးတယ်ပေါ့.. နင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်သဘောထား ဆိုးရွားလွန်းနေတာလဲ.. နင်က လူမှဟုတ်ရဲ့လား!”

စုန့်စစ်ယွီနှင့် စုန့်ဝေ့တို့၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာဖုံးများကို အထင်အရှား မြင်တွေ့ပြီးကတည်းက လီရှို့လီအနေဖြင့် လင်းရန်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားခဲ့သည်ကို အကြီးအကျယ် နောင်တရနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သွေးသားအရင်းအချာ သမီးအရင်းကသာ လင်ပါသမီးထက် ပို၍ အားကိုးထိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော အချိန်တချို့ခန့်က သူမအနေဖြင့် သင်ခန်းစာရယူကာ လင်းရန်ထံသို့ တစ်ဆင့်စကား ပါးခဲ့ဖူးပေသည်။

သူမ အလွန်အမင်း နောင်တရနေကြောင်း၊ သူမ၏ အမှားကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် လင်းရန်နှင့် ဆက်ဆံရေး ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုကြောင်းတို့ကို ပြောဆိုခဲ့သည်ပင်။

နှမြောစရာကောင်းစွာဖြင့် လင်းရန်က သူမနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပါချေ။

လီရှို့လီတစ်ယောက် စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသော်လည်း သူမက သမီးဖြစ်သူအား ယခင်က အလွန်အမင်း နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သမီးဖြစ်သူမှ သူမအား အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သိထားပေသည်။

သို့ဖြစ်၍ သူမက အခွင့်အရေးရတိုင်း သမီးဖြစ်သူအား ကူညီပေးရန်နှင့် တစ်နေ့နေ့တွင် သူမ၏ စေတနာအမှန်ကို မြင်တွေ့လာလိမ့်မည်ဟုသာ တွေးတောထားခဲ့ချေပြီ။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ သူမအနေဖြင့် လင်းရန်အား တစ်စုံတစ်ရာ မကူညီရသေးမီမှာပင် စုန့်စစ်ယွီက ပြဿနာ ထပ်ရှာပြန်ချေပြီ။

လီရှို့လီ တွေးတောလေလေ ဒေါသထွက်လေလေဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ စုန့်စစ်ယွီကြောင့် လင်းရန်က သူမနှင့် ပို၍ပင် ဝေးကွာသွားကာ သူမအား ပို၍ပင် မုန်းတီးသွားတော့မည်ဟု မြင်ယောင်မိလျှင် သူမ၏နှလုံးထဲ၌ ပိုမို နာကျည်းလာခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် သူမက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော စုန့်စစ်ယွီထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

“စုန့်စစ်ယွီ! ငါ နင်နဲ့ အသေသတ်မယ်.. နင်က ရန်ရန်ကို နှိပ်စက်ခိုင်းသေးတယ်ပေါ့၊ နင်က သူမကို အခုထိ နှိပ်စက်ရဲနေသေးတယ်ပေါ့!”

“အား!”

လီရှို့လီက စုန့်စစ်ယွီ၏ ဆံပင်များကို အားကုန်ဆွဲလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာကိုလည်း လက်သည်းများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ကုတ်ခြစ်ပစ်လိုက်လေ၏။ စုန့်စစ်ယွီ အလွန်ပင် နာကျင်လွန်းသောကြောင့် ထိုနေရာတွင်ပင် အော်ဟစ်ငိုယိုမိတော့၏။

ဘေးနားတွင်ရှိနေသာ စုန့်ဝေ့နှင့် ဝမ်လိန်တို့မှာလည်း လီရှို့လီတစ်ယောက် ဤမျှအထိ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသောကြောင့် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြပါချေ။

သို့သော် သူတို့သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက်တွင် ဝမ်လိန်တစ်ယောက် ဒေါသပြေသွားသကဲ့သို့ပင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“ဒီလိုမျိုး လုပ်စမ်းပါ.. သူမကို ကောင်းကောင်းလေး ဆုံးမလိုက်.. ငါ့ကို ဆိုးရွားတဲ့ အကြံတွေ ပေးဦးမလားကြည့်ရအောင်!”

အကယ်၍ ဦးလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် တူမဖြစ်သူကို ဆုံးမရန်အတွက် ရှက်ရွံ့မနေပါက ဝမ်လိန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဝင်ရောက်ရိုက်နှက်ချင်နေခဲ့သည်။

စုန့်ဝေ့နှင့် ပတ်သက်လျှင်တော့ စုန့်စစ်ယွီ အရိုက်ခံနေရသည်ကို မြင်သည့်အချိန် သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ အပြေးအလွှားသွား၍ ကူညီရန်နှင့် လီရှို့လီအား တားဆီးရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူ တားဆီးရန်အတွက် စကားပြောတော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့လေသည်။

ဒါမှမဟုတ်... ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ဒီကလေးမကို နာကျင်သွားအောင် လွှတ်ထားလိုက်ရမလား?

စုန့်ဝေ့ ထိုသို့ စဉ်းစားလိုက်မိလေသည်။

သူ၏သမီး စုန့်စစ်ယွီမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်များက အပြင်ဘက်တွင် သွားလာရင်း ဒုက္ခအနည်းငယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ဆိုသော်လည်း သူမက မြို့ပေါ်၌သာ ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် သူ စုံစမ်းကြည့်သည့်အချိန်၌ စုန့်စစ်ယွီက တခြားသူများ၏ အိမ်တွင် တည်းခိုနေထိုင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရလေ၏။

သူမအနေဖြင့် အမှန်တကယ် ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိနိုင်ပါချေ။

သူမက ဒုက္ခသိပ်မတွေ့ဖူးသေးသောကြောင့်သာ “နောင်တရခြင်း” နှင့် “လက်ရှိအခြေအနေကိုမူလက်ခံခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများကို မည်သို့ ရေးရမည်ကို မသိသေးခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ဆိုလျှင်တော့ သူမကို နာကျင်သွားစေရန် လွှတ်ထားသင့်ပေသည်။

ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက်တွင် စုန့်ဝေ့က သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်၊ လီရှို့လီနှင့် စုန့်စစ်ယွီတို့ လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေသည်ကိုသာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ငေးကြည့်နေလိုက်လေသည်။

အမှန်စင်စစ် သတ်ပုတ်ကြသည်ဟု ပြောခြင်းထက် လီရှို့လီက စုန့်စစ်ယွီအား တစ်ဖက်သတ် ရိုက်နှက်နေခြင်းဟု ပြောလျှင် ပို၍ တိကျပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီရှို့လီက လယ်ယာလုပ်ငန်းများ မလုပ်ကိုင်ရပါသော်လည်း နေ့စဉ် အိမ်မှုကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်နေသူ ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ မဆိုးလှဘဲ အင်အားလည်း အတန်အသင့် ရှိနေပေသေးသည်။

မိန်းကလေးတစ်ယောက်သာဖြစ်သော စုန့်စစ်ယွီက သူမကိုယ်သူမ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းအရ ရင့်ကျက်သည်ဟု ယူဆထားလျှင်ပင် ကိုယ်ခန္ဓာ အင်အားပ လီရှို့လီအား မယှဉ်နိုင်ပါချေ။

သို့ဖြစ်၍ နောက်ဆုံးတွင် သူမက လီရှို့လီ၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် ရှောင်တိမ်းရင်း ငိုကြွေးနေရုံသာ တတ်နိုင်နေခဲ့လေ၏။။

လီရှို့လီက စုန့်စစ်ယွီအား ဆုံးမပြီးနောက်တွင် ဝမ်လိန်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လျက် အေးစက်သော လေသံဖြင့် စကားပြောလိုက်လေသည်။

“စုန့်စစ်ယွီ... ငါ ပြောလိုက်မယ်၊ မင်းကြောင့် ငါ့ရဲ့ အလုပ်ပြုတ်သွားရတဲ့ ဒီကိစ္စကတော့ ဒီအတိုင်း ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး.. ငါတို့က အမျိုးတွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့.. ရှင်းရမယ့် စာရင်းတွေကိုတော့ သေသေချာချာ ရှင်းရလိမ့်မယ်!”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်လိန်က သူ၏ “စာရင်း” ဟု ခေါ်ဆိုသောအရာများကို စတင်တွက်ချက်လေသည်။

“ငါ့အလုပ်က တစ်လကို အနည်းဆုံး ယွမ်ငါးဆယ် ရတယ်.. အခု ငါက မအိုသေးဘူး၊ အသက်ခြောက်ဆယ်အထိ လုပ်နိုင်သေးတယ်ဆိုတော့ အငြိမ်းစားယူဖို့ နောက်ထပ် နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် လိုသေးတယ်

ဒါကြောင့် ဒီနှစ်ပေါင်း ဆယ့်နှစ်စာ၊ တစ်နှစ်ကို ဆယ့်နှစ်လစာ လစာငွေတွေက နင့်ရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့အကြံကြောင့် ဆုံးရှုံးသွားရတာပဲ!”

“ဒါတွေတင်မကဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မင်းအတွက် အလုပ်ရှာပေးဖို့.. ဆက်ဆံရေးတွေ လိုက်ညှိပေးဖို့ ငါ ဟိုပြေးဒီပြေး လုပ်ခဲ့ရတာတွေရှိတယ်

ဒီလို ဆက်ဆံရေးတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့ အင်အားတွေအတွက်ကိုလည်း အကုန်လုံး ထည့်တွက်ရမယ်!”

“ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် ပေးရမလဲဆိုတာ ငါ့အတွက် တွက်ပေး!”

ဒါက ဘာလဲ?

စုန့်စစ်ယွီတစ်ယောက် နာကျင်လွန်းသောကြောင့် ငိုယိုနေဆဲဖြစ်ကာ လီရှို့လီအား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း၊ ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှ ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့လေသည်။

“ဦးလေး အလုပ်ပြုတ်တာက ကျွန်မနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ.. ဦးလေးကို အလုပ်ထုတ်ပစ်တာ ကျွန်မမှ မဟုတ်တာ!”

သူမက ယခုအချိန်တွင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသောကြောင့် ဝမ်လိန်အား ဆက်လက် ထောက်ပံ့ရန် သို့မဟုတ် သူ့အပေါ် ယဉ်ကျေးနေရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပါချေ။

ထို့အပြင် သူ၏ ယခုပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ၏ အလုပ်ကိစ္စအတွက် သူ မည်သည်ကိုမျှ ထပ်မံလုပ်ဆောင်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်လောက်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ့ကို ဆက်လက်၍ မျက်နှာချိုသွေးနေရန် မလိုအပ်တော့ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဝမ်လိန်ကတော့ သူမ၏အတွေးကို မသိပါချေ။ သူက မတိုင်မီအချိန်က သူ၏ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့ဖြစ်၍ အပြစ်ပုံချစရာ လူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ချက်က ပို၍ ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ ဆုံးရှုံးမှုများအတွက် မည်သူက တာဝန်ယူပေးပါမည်နည်း။

သူကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရန်အတွက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။

“မင်းနဲ့ မဆိုင်လို့ ဘယ်သူနဲ့ ဆိုင်ရမှာလဲ! ငါက အစကတည်းက လင်းရန်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး.. မင်းက သူမအကြောင်း မကောင်းတွေ ပြောပြီး မြှောက်ပင့်ပေးခဲ့လို့သာပေါ့

မင်းပဲ သူမက ကိုင်တွယ်ရလွယ်ပါတယ်လို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား.. ဒါက သူမကို ပစ်မှတ်ထားခိုင်းတာ မဟုတ်ရင် ဘာလဲ!”

“ငါသာ မင်းစကားကို နားမယောင်ခဲ့ရင် ဒီလိုမျိုးတွေ လုပ်ပါ့မလား.. ဒါဆိုရင် နောက်ဆက်တွဲကိစ္စတွေလည်း ဘယ်ဖြစ်လာပါ့မလဲ!”

ဝမ်လိန်က မျက်နှာသေဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက မင်းကြောင့်ပဲ! မင်းသာ ငါ့ကို လျော်ကြေးမပေးဘူး၊ အစားထိုးမပေးဘူးဆိုရင်တော့ ငါ ဒီနေ့ ဒီကနေ လုံးဝပြန်မှာမဟုတ်ဘူး.. ဘယ်သူက ပိုပြီး သည်းခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့!”

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် သူ့တွင် အလုပ်အကိုင်မရှိတော့သကဲ့သို့ တစ်နေ့ကုန် လုပ်ကိုင်စရာလည်း မရှိတော့ပါချေ။ သို့သော် စုန့်စစ်ယွီနှင့် သူမ၏မိသားစု၊ အထူးသဖြင့် စုန့်ဝေ့မှာ အလုပ်သွားရဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ သူ၏ခြေလှမ်းများကို နှောင့်ယှက်နေပါက သူက ထိုအလုပ်ခွင်သို့ ဆက်လက်ဝင်နိုင်ပါဦးမည်လား။

သို့ဖြစ်၍ စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် ဤအခြေအနေကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် စုန့်ဝေ့တွင် ငွေကြေးအင်အား အနည်းငယ်ရှိနေလိမ့်မည်။

သူ၏ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ငွေအနည်းငယ် အကုန်အကျခံရခြင်းမှာ သူ့အတွက် သေးငယ်သောကိစ္စသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

အခန်း(362)

ဝမ်လိန် တွေးတောရင်းဖြင့် စုန့်ဝေ့အား လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

“စုန့်ဝေ့... ‘အဖေက သားသမီးကို ဆုံးမမှုမရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်လာချိန်မှာ အဖေရဲ့အပြစ်ပဲ’ ဆိုတဲ့ စကားကို မင်းလည်းကြားဖူးမှာပါ.. အခု မင်းရဲ့သမီးက ဒီလိုစရိုက်မျိုး ဖြစ်နေမှတော့၊ မင်းက သူရဲ့အဖေအရင်းအနေနဲ့ တာဝန်တစ်ခုခုတော့ ယူသင့်တယ် မဟုတ်လား?”

စုန့်ဝေ့က ဘေးမှနေ၍ လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် နားထောင်နေခဲ့ပေသည်။

သူ့အနေဖြင့် တစ်ချိန်က သူ၏သမီး စုန့်စစ်ယွီမှာ သူ၏ဘဝတွင် ဂုဏ်အယူရဆုံးသော အောင်မြင်မှုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့ပါသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤအတွေးအပေါ်တွင် သံသယများက ပိုမိုတိုးပွားလာခဲ့ရလေသည်။

အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဝမ်လိန်က သူ၏ရှေ့တွင်ပင် စုန့်စစ်ယွီ၏ အရည်အချင်းမရှိမှုကို ထောက်ပြနေသည့်အချိန်၌ သူက ပို၍ပင် အရှက်ရနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မိသားစုထဲမှ အရှုပ်အထွေးများကို လူသိရှင်ကြား မဖော်ထုတ်သင့်ပါချေ။ ထို့အပြင် သူ့ထံ၌ သမီးတစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေသည်။

သူမ၏ လက်ရှိစွမ်းဆောင်ရည်က သူ့အား စိတ်ကျေနပ်မှု မပေးနိုင်လျှင်ပင် စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် ဝမ်လိန်၏ရှေ့တွင် မည်သည်ကိုမျှမပြောနိုင်ပါချေ။

သို့ဖြစ်၍ သူက ပြောလိုက်လေသည်။

“ဝမ်လိန်.. မင်းက စစ်ယွီရဲ့ဦးလေးဖြစ်လို့သာ ငါက မင်းကို ယောက်ဖလို့ ခေါ်ခဲ့တာ.. ဒါပေမဲ့ မင်းက လူကြီးတစ်ယောက်လို လုံးဝမပြုမူဘဲနဲ့ မဟုတ်မမှန်တဲ့ ပြစ်မှုတွေကို သုံးပြီး မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်အပေါ် အပြစ်ပုံချနေတာပဲ.. ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ!”

“တကယ်လို့ မင်းသာ ဒီအတိုင်း ဇွတ်တိုးပြီး အရှုပ်အထွေးလုပ်နေဦးမယ်ဆိုရင်တော့.. ငါတို့မိသားစုနှစ်စုကြားမှာ နောက်ပိုင်း ဆက်ဆံစရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်မိတယ်!”

“ဟားဟား... မင်းတို့နဲ့ ပတ်သက်ဖို့အတွက် ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလဲ.. အဲဒီကောင်မလေးကသာ ငါ့ဆီကို ရောက်မလာခဲ့ရင် ငါက မင်းတို့နဲ့ စကားတောင် ပြောချင်တာ မဟုတ်ဘူး

ငါ ပြောစရာရှိတာအားလုံးကို ပြောပြီးပြီ၊ အခု ငါ့ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးအောင် မလုပ်နဲ့.. မြန်မြန်လုပ်စမ်းပါ .. ငါ့ကို ပိုက်ဆံပဲပေးမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီအတိုင်းပဲ အချိန်ဖြုန်းနေကြမလား!”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့မိသားစုက ဒီမှာပဲရှိနေတာ၊ ဘယ်ကိုမှ ပြောင်းပြေးလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး.. မင်းအလုပ်လုပ်တဲ့ စက်ရုံက ဘယ်မှာလဲဆိုတာလည်း ငါ သိတယ်

ငါ့မှာ အခု အချိန်တွေ အများကြီး ပိုနေတာ ..အိမ်မှာ လာပြီး ပြဿနာရှာလို့ မရသေးဘူးဆိုရင်လည်း အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ မင်းရဲ့စက်ရုံအထိ သွားပြီး ပြဿနာရှာလိုက်ရင်ရတာပဲ”

စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် အစပိုင်းတွင် သူ့အား အရေးမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်လိန်မှ သူ၏စက်ရုံအထိ လာရောက်နှောင့်ယှက်မည်ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားရလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် စက်ရုံထဲမှ သူ၏အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် မကောင်းချေ။ သူက ဒါရိုက်တာရှုကို အပြစ်လုပ်မိသောကြောင့် ရာထူးလျှော့ချခြင်းကိုခံခဲ့ရသည်။

သာမန်ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီးနောက်တွင် သူက ပိုမို၍ သတိထားနေခဲ့ရလေ၏။ သူသာ အမှားအယွင်းတစ်ခုခုလုပ်မိပါက ထိုအကျင့်မကောင်းသည့် ဒါရိုက်တာရှု၏ အမိဖမ်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ရသည်။

သူက ပါးလွှာသောရေခဲပြင်လေးပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အကယ်၍ ဝမ်လိန်ကဲ့သို့သော အရှက်မရှိသည့် လူစားမျိုးကသာ သူ၏စက်ရုံအထိ လာရောက်ပြဿနာရှာမည်ဆိုပါက ဒါရိုက်တာရှုထံသို့ အပြစ်ရှာစရာအချက်အလက်များကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက်အပ်နှံလိုက်သည်နှင့် တူညီနေပေလိမ့်မည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူက စက်ရုံတွင် ဆက်လက် အလုပ်လုပ်နိုင်ပါဦးမည်လားဟူသည်က မသေချာနိုင်တော့ပါချေ။

ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည့်အချိန်တွင် စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် ဝမ်လိန်ကို အလေးအနက်ထား၍ စတင်ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဝမ်လိန်ကို ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“မင်း ခုနက တောင်းဆိုလိုက်တဲ့ အချက်ကတော့ တရားလွန်နေတယ် .. ငါ လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ဘူး.. မင်း စက်ရုံအထိ လာပြီး ပြဿနာရှာမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး”

သူ၏စကားထဲမှ အဓိပ္ပါယ်မှာ ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးနိုင်သည်။ သို့သော် ဝမ်လိန်၏ နှစ်ပေါင်း (၂၀)ကျော်စာ ဆုံးရှုံးသွားသော လစာငွေများအားလုံးကို လျော်ကြေးပေးရန်အတွက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဝမ်လိန်က သူ အသက်ခြောက်ဆယ်အထိ အလုပ်လုပ်နိုင်သေးသည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း သူ အသက်ခြောက်ဆယ်အထိ အမှန်တကယ် အသက်ရှင်နိုင်ပါဦးမည်လားဟူသည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်ပါချေ။

ဤဝမ်လိန်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်၍ တောင်းဆိုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလွန်းပေသည်။

ဝမ်လိန်သည်လည်း သေသေချာချာပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် မတိုင်မီက သူပြောလိုက်သည့်စကားတို့က အနည်းငယ် ချဲ့ကားလွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

အနှစ်(၂၀) ကျော်စာ လစာကို တွက်ချက်မည်ဆိုပါက ယွမ်တစ်သောင်းကျော်ပင် ရှိနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

စုန့်ဝေ့ကို အသာထားဦး။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤမျှအထိ များပြားသော ငွေကြေးကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးပါချေ။

ထို့အပြင် စုန့်ဝေ့အနေဖြင့်လည်း ဤမျှများပြားသော ငွေပမာဏကို ပေးနိုင်စွမ်းရှိလိမ့်မည်မဟုတ်သည်က သေချာသည်။

သို့ဖြစ်၍ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်လိန်ကလည်း အလျှော့အတင်းပြုလုပ်ရန် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီးလက်ချောင်းတချို့ကို ထောင်ပြလိုက်လေသည်။

“ကောင်းပြီလေ.. ငါတို့က အမျိုးတွေဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဒီလောက်ပဲ ပေးလိုက်.. ဒီလောက် ရပြီဆိုရင် ငါ ထွက်သွားပေးမယ်.. နောက်ပိုင်းမှာလည်း မင်းတို့ သားအဖကိုလည်း ဘယ်တော့မှ ဒုက္ခလာမပေးတော့ဘူး!”

စုန့်ဝေ့အနေဖြင့် ဝမ်လိန်၏ လက်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် ဂဏန်းခုနှစ်လုံး ဖြစ်နေခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ဤသည်က ခုနစ်ထောင်ကတော့ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ခုနစ်ရာသာ ဖြစ်ပေမည်။

သို့သော်လည်း ခုနစ်ရာဆိုသည်က နည်းပါးလွန်းသော ငွေပမာဏ မဟုတ်ပါချေ။ အကယ်၍ သူသာ ယခင်ကကဲ့သို့ အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲဆိုပါက ဝမ်လိန်အား ခုနစ်ရာ ပေးလိုက်ရန်အတွက် ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်။

သို့သော် ယခုတွင်တော့ ...။

“ငါးရာထက် ပိုမပေးနိုင်ဘူး၊ ယူချင်ရင်ယူလိုက်၊ မယူချင်ရင်လည်း မင်းသဘောပဲ”

စုန့်ဝေ့ ခိုင်မာသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အလျှော့မပေးဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ၏အမူအရာအရ ပြောင်းလဲရန် အစီအစဉ် မရှိသည့်ပုံရပေ၏။

သူ၏ ဘဏ်စာအုပ်ထဲတွင် စုဆောင်းငွေ ယွမ်တစ်သောင်းနီးပါး ရှိနေသေးသည့်အပြင် အိမ်တွင်လည်း ငွေသား ယွမ်တစ်ထောင်ကျော် ရှိနေသေးသော်လည်း ဤငွေများကို အရေးပေါ်ကိစ္စများအတွက် သိမ်းဆည်းထားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် အလွယ်တကူ အသုံးပြု၍ မဖြစ်နိုင်ပါချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် စုန့်စစ်ယွီ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နောက်ပိုင်းညတွင် သူမအား အားကိုးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိက မသေချာသေးသောကြောင့်၊ သူ၏ နောင်ရေးအတွက် ငွေကြေးများကို ပိုမိုစုဆောင်းထားရမည် မဟုတ်ပါလား။

ဝမ်လိန်က သူ၏တောင်းဆိုချက်မှ နှစ်ရာခန့် အလျှော့ခံလိုက်ရသောကြောင့် သေချာပေါက် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသော်လည်း စုန့်ဝေ့၏ ဆွေးနွေးရန် မလုပ်ချင်တော့သည့် မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ရမ်းပြလျက် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... ငါးရာဆိုလည်း ငါးရာပေါ့.. သေဆုံးသွားတဲ့ ငါ့ညီမလေးရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို လျှော့ပေးလိုက်တာလို့ပဲ သဘောထားလိုက်မယ်!”

သူက ကွယ်လွန်သူ ညီမဖြစ်သူ၏ နာမည်ကိုပင် အသုံးပြု၍ ဤစကားကို ပြောဆိုခဲ့သည်။

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်မှ သူ့ထံ လာရောက်မည်ကိုပင် ကြောက်ရွံ့ပုံ မရပါချေ။

စုန့်ဝေ့တစ်ယောက် ဝမ်လိန်အား အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်ပြီးနောက် ပိုက်ဆံသွားယူရန်အတွကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

သူ၏ သီးသန့်ဘဏ္ဍာတိုက်လေးကို အခန်းထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း နေရာက အလွန်လုံခြုံသောကြောင့် သူမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ မသိရှိနိုင်ပါချေ။ ထို့ကြောင့်လည်း ယခုအချိန်အထိ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာမှမရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့ ဤနေရာသို့ မကြာသေးမီက ပြောင်းရွှေ့လာပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ ဘဝအတွက် ပိုမိုခြိုးခြံချွေတာလာခဲ့ကြသည်။

စုန့်ဝေ့သည် သူ၏ သီးသန့်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှ ငွေများကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ သူနှင့် လီရှို့လီတို့၏ စားဝတ်နေရေးအတွက် သူ ယခု ရရှိနေသော လစဉ်လစာငွေဖြင့်သာ သုံးစွဲနေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထိုဘဏ္ဍာတိုက်လေးကို သွားကြည့်ခဲ့သည်မှာ ဤအိမ်သို့ စတင်ပြောင်းရွှေ့ချိန်က ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် အထဲဘက်၌ ယွမ်တစ်ထောင် ရှိနေခဲ့သည်။

ယခု ဝမ်လိန်ကို ငါးရာ ပေးလိုက်ရခြင်းက သူ လက်ခံနိုင်သော အခြေအနေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူက အခန်းထဲသို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားချိန်မှာပင် ဘေးဘက်တွင်ရှိနေသော စုန့်စစ်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေသည်။

အကယ်၍ သူမ၏အဖေက သူဒသီးသန့်ဘဏ္ဍာတိုက်လေးထဲမှ ငွေကို သွားယူမည်ဆိုပါက သူ၏ငွေများ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို သိသွားတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

သူမက ယွမ်ငါးရာသာ ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိနေသော ငါးရာက ဝမ်လိန်ကို ပေး၍ နှင်ထုတ်ရန် အကိုက်ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ထပ် ငါးရာမှာ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကိုသာ သူ သိသွားပါက သေချာပေါက် သံသယဝင်လာပေလိမ့်မည်။

ဤမိသားစုထဲတွင် စုန့်ဝေ့မှလွဲလျှင် သူမနှင့် လီရှို့လီတို့ နှစ်ဦးသာ ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ယခင်ကသာဖြစ်ပါက စုန့်ဝေ့က သူမအား လုံးဝ သံသယဝင်မည်မဟုတ်ဘဲ လီရှို့လီကိုသာ သံသယဝင်လိမ့်မည်ဟု စုန့်စစ်ယွီ သေချာပေါက် ပြောရဲပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ၊ အထူးသဖြင့် ယနေ့တွင်တော့ သူမကို လီရှို့လီက ရိုက်နှက်နေသည်ကိုပင် အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည့် အဖေဖြစ်သူ၏လုပ်ရပ်ကို မြင်ပြီးနောက်တွင် စုန့်စစ်ယွီအနေဖြင့် သူမအပေါ်တွင် စိတ်ရင်းဖြင့် ကောင်းနေသေးသည်ဟု ရူးမိုက်စွာ မယုံကြည်နိုင်တော့ပါချေ။

ထိုသူကသာ ပိုက်ဆံကို သူမ ယူသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို သံသယဝင်သွားပြီး သူမထံမှ ငွေပြန်တောင်းလာမည်ဆိုပါက သူမ လုံးဝ ပြန်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

စုန့်စစ်ယွီအနေဖြင့် ထိုယွမ်ငါးရာထဲမှ အများစုကို ဝမ်လိန်ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ပြီးဖွစ်ပေ၏။ သူမ၏ အလုပ်ကိစ္စအတွက် ကူညီရန် ထိုပိုက်ဆံကိုသုံးကာ တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နှမြောစရာစွာဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ထိုငွေများအားလုံးက လေထဲသို့ လွင့်ပါးသွားခဲ့ပေပြီ။

သို့ဖြစ်၍ သူမ၏လက်ထဲတွင် ယခုအချိန်၌ ယွမ်တစ်ရာသာ ကျန်ရှိသည်။ ထိုပိုက်ဆံပမာဏလောက်ဖြင့် မည်သည့်ကိစ္စကိုမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။

သူမက စုန့်ဝေ့နှင့် လီရှို့လီတို့ အိမ်တွင်မရှိသည့်အခိုက်တွင် နောက်ထပ် ယွမ်နှစ်ရာခန့်ကို သီးသန့်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှ နှိုက်ယူရန်အတွက် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေ၏။

အကယ်၍ ထိုသူကသာ ယခု ထိုဘဏ္ဍာတိုက်လေးကို သွားရောက်စစ်ဆေးမည်ဆိုပါက သူမလည်း ထပ်မံယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“အဖေ! ခဏနေပါဦး!”