အခန်း (၉၅-၉၆)

အခန်း ၉၅ - စာရင်းပေးသွင်းခြင်း၊ ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ၏ ပြောင်းလဲမှု

“ဝူလီ... မင်း သိထားရမှာက ငါ ချန်ဖျင်အန်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် အနေနဲ့ မင်းဟာ ဒီဘဝမှာ သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ကံမပါဘူးဆိုတာပဲ... ပြီးတော့ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကို နှစ်ယောက်နဲ့ စီနီယာအစ်မတွေက မဟာသူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်နေကြပြီ... ဒါကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူတို့က ငါတို့ ကျန့်ထျန်းဂိုဏ်း ကိုယ်စားပြုအနေနဲ့ သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်ကြလိမ့်မယ်”

“မင်းက အသက်အရွယ်ကြောင့် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲမှာ မပါဝင်နိုင်ပေမဲ့ ဒါပေမဲ့ ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာရဲ့ ပါရမီရှင်တွေဟာ ဘယ်လောက် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လဲ ဆိုတာကို သွားကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပဲ”

ချန်ဖျင်အန်းသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူလီသည် ငြင်းဆန်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။

ဝူလီ၏ ပါရမီသည် ဝူယီဖန်နှင့် ဝူယိတောက်တို့လောက် ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းသော်လည်း သာမန်လူနှင့် ယှဉ်လျှင် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သန့်စင်ပုလင်း၏ အကူအညီကို ရရှိပြီးနောက် ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သိပ်မကြာမီ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူယိတောက်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီး မျက်လုံးများ ဖွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ငါ အခု သူတော်စင်ဘုရင် အဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုတော့ သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲမှာ အဆင့်ကောင်းကောင်း ရနိုင်လောက်ပြီ”

ဝူယိတောက်သည် ထျန်းဝူတောင်သို့ ပြန်ရောက်စဉ်က မဟာသူတော်စင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှု ကာလတစ်ခု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ၊ သူသည် သူတော်စင်ဘုရင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“တပည့်... ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ”

ဝူယိတောက်သည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာပြီးနောက် သိုင်းသူတော်စင်နာ့ သည် ဝူယိတောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းလိုဏ်ဂူ အပြင်ဘက်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ဝူယိတောက်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလိုဏ်ဂူ၏ ပိတ်ပင်ထားမှုကို ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဝူယိတောက်၏ အရှိန်အဝါသည် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး ထူးချွန်ထက်မြက်ပုံရသည်။

ဝူယိတောက်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သိုင်းသူတော်စင် နာ့ ၏ နောက်မှ လိုက်ပါ၍ ကျင့်ကြံခြင်းလိုဏ်ဂူမှ ထွက်ခွာကာ ချန်ဝူရွှမ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချန်ဝူရွှမ်၏ ဘေးနားတွင် ထျန်းဝူတောင်၏ ကိုယ်စားပြုအနေဖြင့် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲသို့ သွားရောက်ကြမည့် အခြားအဖွဲ့ဝင် လေးဦး ရပ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ အမျိုးသား သုံးဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ကြသည်။

ဝူယိတောက် အနေဖြင့် သူတို့အားလုံးကို သိကျွမ်းခြင်းမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ ဝူယိတောက်၏ အဆင့်အတန်းအရ ထျန်းဝူတောင်ရှိ လူအများအပြားကို သိရှိရန် မလိုအပ်ပေ။

ဝူယိတောက်သည် သူတို့ကို မသိသော်လည်း သူတို့အားလုံးက ဝူယိတောက်ကို သိကြသဖြင့် ဝူယိတောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် အရောင်တောက်လာကြပြီး မိတ်ဆက်ရန် အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာကြသည်။

“ဂါရဝပြုပါတယ် သူတော်စင်... ကျွန်တော့်နာမည် ခန်းရှီဖု ပါ”

“သူတော်စင်... ကျွန်တော့်ကို ရှိီယိကျိ လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်”

“သူတော်စင်... ကျွန်တော့်ကို ကျီပေါ်တာ လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်”

“ကျွန်မ နာမည်က လျိုရူယန် ပါ”

မကြာမီ ဝူယိတောက်သည် သူတို့၏ အမည်များကို သိရှိသွားပြီး အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝူယိတောက်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ လေးဦးစလုံးသည် မဟာသူတော်စင် အဆင့်များ ဖြစ်ကြပြီး လျိုရူယန်မှာ အသန်မာဆုံး ဖြစ်ကာ မဟာသူတော်စင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွင် ရှိသည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကျီပေါ်တာနှင့် အခြားနှစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် မဟာသူတော်စင် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရှိကြသည်။

“သူတော်စင်... ဒီလေးယောက်က သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲ ခရီးစဉ်မှာ သူတော်စင်နဲ့အတူ လိုက်ပါလာကြလိမ့်မယ်... လိုအပ်တာ ရှိရင် သူတို့ကို ပြောလိုက်ရုံပဲ”

ချန်ဝူရွှမ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ဝူယိတောက်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးနားရှိ ဆရာကို ကြည့်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဆရာ... ဆရာက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ မလိုက်ဘူးလား”

ထိုစကားကို ကြားပြီး သိုင်းသူတော်စင် နာ့ သည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဆရာက ထျန်းဝူတောင်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့သူပဲ... မလိုအပ်ဘဲ ထျန်းဝူတောင်ကနေ ထွက်ခွာမှာ မဟုတ်ဘူး”

ထိုသို့ ပြောလိုက်သဖြင့် ဝူယိတောက်သည် ဆက်မပြော‌တော့ချေ။ မကြာမီ ချန်ဝူရွှမ်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဝူယိတောက်သည် ထျန်းဝူတောင်မှ ထွက်ခွာပြီး ပန်းတစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ဦးတည် သွားရောက်လေသည်။

သိုင်းသူတော်စင် နာ့ သည် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဝူယိတောက် ထွက်ခွာသွားရာ အရပ်ကို ငေးကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် လွမ်းဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သိုင်းသူတော်စင် နာ့ ၏ မျက်နှာထားသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခက်ထန်သော အမူအရာဖြင့် ခြေဆောင့်နင်းလိုက်သည်။

“တိရစ္ဆာန်ကောင်... မင်းကများ မောက်မာရဲတယ်”

သိုင်းသူတော်စင် နာ့ မှ ခြေဆောင့်နင်းလိုက်သည်နှင့် ထျန်းဝူတောင်၏ အောက်ခြေမှ ဟိန်းဟောက်သံသည် တိုးညှင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အလွန် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းသော်လည်း သိုင်းသူတော်စင် နာ့ တစ်ဦးတည်းသာ ကြားနိုင်သည်။

ထိုသားရဲကို ဖိနှိပ်ပြီးနောက် သိုင်းသူတော်စင် နာ့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“တပည့်... မင်း မြန်မြန် ကြီးပြင်းလာမှ ဖြစ်မယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းဆရာရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒီသားရဲကို အကြာကြီး ဆက်ပြီး ဖိနှိပ်ထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝူယိတောက်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မမြင်တွေ့လိုက်ရပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝူဟောက်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဝူယီဖန်နှင့် အခြားသူများသည် ပန်းတစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ပန်းတစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်၌ ကြီးမားသော ကွင်းပြင်များ တည်ဆောက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကွင်းပြင်၏အတွင်း၌ ပြိုင်ပွဲဝင်များ ယှဉ်ပြိုင်ရန်အတွက် ပန်းတစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ စွမ်းအားရှင်များမှ အထူး ဖန်တီးထားသော ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခု တည်ရှိလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲတွင် သူတော်စင်များနှင့် မဟာသူတော်စင်များစွာ ပါဝင်ကြရာ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များသာ တကယ်တန်း တိုက်ခိုက်ကြမည်‌ဆိုပါက ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ၌ ပြင်းထန်သော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးနည်းလမ်း အနေဖြင့် သူတော်စင်အဆင့် အထက်ရှိ စွမ်းအားရှင်များသည် ကမ္ဘာငယ်လေး အတွင်း၌ တိုက်ခိုက်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

ဝူဟောက်တို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲသို့ တတ်ရောက်လာကြသော ပါရမီရှင် အဖွဲ့ဝင် အများအပြားသည် ကွင်းပြင်တစ်ဝိုက်တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ... ကျန်တာ မင်းတို့ဘာသာ ကိုင်တွယ်ကြတော့... မဖြစ်မနေ အခြေအနေ မဟုတ်ရင် ငါ ဝင်မပါဘူး”

ဝူဟောက်သည် မထွက်ခွာမီ ဝူယီဖန်နှင့် အခြားသူများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဘိုးဘေး ဖြစ်သော်လည်း အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ အတွင်း၌ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ပြောင်းလဲမှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သူ အာရုံခံမိသည်။

“ကောင်းပြီ... အထောက်အထားတွေကို အရင် သွားစစ်ဆေးကြတာပေါ့”

ဝူဟောက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စုချောင်ရန်သည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တာဝန်ကို ယူလိုက်ပြီး ဝူရူလုံနှင့် အခြားသူများကို ဦးဆောင်ကာ သူတို့၏ စာရင်းပေးသွင်းမှုကို အတည်ပြုရန် သွားရောက်လေသည်။

အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုစီ၏ ခွဲတမ်းကို ဖိတ်ကြားလွှာပုံစံဖြင့် ထုတ်ပေးထားပြီး စာရင်းပေးသွင်းရာ နေရာသို့ ဖိတ်ကြားလွှာ ယူဆောင်သွားရုံဖြင့် စာရင်းပေးသွင်းနိုင်သည်။

ပြိုင်ပွဲကွင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လင်းဇီရှင်းနှင့် ဝူယီဖန်တို့သည် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောလိုက်ကြပြီး ၊ သူမသည် ရေမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အဖွဲ့သားများရှိရာ နေရာသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

စာရင်းပေးသွင်းရာ နေရာ၌ ဝူယီဖန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုနေရာကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်သော်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို ဘာမျှ မတွေ့ရသဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ စိတ်ထင်သည်ဟုသာ မှတ်ယူလိုက်ရသည်။

ဝူယီဖန် မမြင်လိုက်သည့် အရာမှာ သူ၏ မြင်ကွင်းအပြင်ဘက်တွင် သူယခင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တမန်တော်နှင့် ပုံစံတူ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးသည် ကွင်းပြင်တစ်ဝိုက်တွင် အဆက်မပြတ် လှည့်လည်သွားလာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် နေရာတစ်ခု၌ ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ထိုနေရာရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင် တာအိုအမှတ်အသား တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၊ ချက်ချင်းပင် မြေကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခြေရာလက်ရာ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

သူတို့သည် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် တာဝန်ပေးခံထားရသော သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ တမန်တော်များပင် ဖြစ်သည်။

“မဟာအစီအရင်ကြီး တည်ဆောက်ပြီးပြီ... အခု ငါတို့ လုပ်ဖို့ လိုတာက သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲ ဖွင့်လှစ်မယ့်အချိန်ကို စောင့်ပြီး အစီအရင်ကို အသက်သွင်းကာ သူတို့အားလုံးကို နတ်သင်္ချိုင်းတောင်ကြားဆီ ပို့ဆောင်ဖို့ပဲ “

မကြာမီ နောက်ဆုံး အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ပြီးခဲ့ပြီး ၊ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော တာအိုအငွေ့အသက်များကို သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲ ကွင်းပြင်၏ အထက်ကောင်းကင်တွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ အနီရောင် အလင်းတန်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်နေသည်မှာ အလွန် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝူယီဖန်နှင့် အခြားသူများသည် ထိုအရာကို သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသား ရွှဲယွမ်သည် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲ၌ လှုပ်ရှားရန် စီစဉ်ထားသောကြောင့် သူသည် ကျစ်လျစ်ခိုင်မာသော ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ထားပေလိမ့်မည်။

ဧကရာဇ်တပိုင်း မဆိုထားနှင့် ၊ မဟာဧကရာဇ်များပင်လျှင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တမန်တော်များ၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝူဟောက်သည် ခြွင်းချက် ဖြစ်သော်လည်း သို့သော် ဝူဟောက်သည် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲ၌ ရှိမနေခဲ့ပေ။ ဝူဟောက်သည် အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ အလယ်ဗဟို၊ သို့မဟုတ် ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

အခန်း ၉၆ - ကံတရား၏ သားတော် သုံးဦး ပထမဆုံးအကြိမ် အတူတကွ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ဒါက ဖရိုဖရဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေလား”

သူ့ရှေ့တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တံခါးပေါက်ကို ကြည့်ရင်း ၊ ဝူဟောက်၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များက အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ပိုင်းခြားသိမြင်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သို့သော် ဝူဟောက်သည် လျင်မြန်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဖရိုဖရဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲတိုးတက်နေကြောင်း သူ အာရုံခံမိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဖရိုဖရဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် သာမန် ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေမျိုးသည် အထက်ဘုံများ၌ပင် အလွန် ရှားပါးလှသည်။ ဤသို့ ဖြစ်လာရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ဟွမ့်သွမ် ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“ဟွမ့်သွမ် ဧကရာဇ်နဲ့ အထက်ဘုံက ဖရိုဖရဲ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးတို့ဟာ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု ရှိမရှိ ဆိုတာကတော့ စဉ်းစားစရာပဲ”

ဟွမ့်သွမ် ဧကရာဇ်နှင့် ဆက်စပ်နေခြင်း ရှိမရှိ ငြင်းခုံစရာ ဖြစ်နေသော်လည်း ၊ အချိန်ကာလ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ စစ်ဆေးကြည့်ခြင်းသည် မမှားနိုင်ချေ။

ဝူဟောက်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဖရိုဖရဲ မြင့်မြတ်နယ်မြေသည် အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း ၁၀ ဘီလီယံ တည်ရှိခဲ့ပြီး ဟွမ့်သွမ် ဧကရာဇ်သည် အထက်ဘုံသို့ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅ ဘီလီယံကမှ တက်လှမ်းခဲ့ကြောင်းကို အထက်ဘုံ၌ ရှိစဉ်က ချီလျန်ဂိုဏ်းချုပ်ထံမှ ကြားသိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် အချိန်ကာလအရ ကြည့်လျှင် ၊ ထိုနှစ်ဦးသည် လူတစ်ယောက်တည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ထားလိုက်ပါတော့... ဒါက ဝူယိတောက်အတွက် အခွင့်အလမ်းကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်... သူ အကောင်းဆုံး အသုံးချနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်”

ဖရိုဖရဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း စစ်ဆေးပြီးနောက် ဝူဟောက်သည် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဖရိုဖရဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ပြောင်းလဲတိုးတက်နေသော်လည်း ၊ ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ သားရဲများ၏ အင်အားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခြင်း မရှိပေ။ အန္တရာယ်များစွာ ရှိသည်ထက် အခွင့်အလမ်း က ပိုများသည်ဟု ဆိုရမည်။

သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲကွင်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ဝူဟောက်သည် ကွင်းပြင်ပတ်ပတ်လည်ရှိ အစီအရင်ကို သတိပြုမိပြီး အံ့သြသွားခဲ့သည်။

သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တမန်တော်များသည် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲ၌ ဖျက်ဆီးမှုများ ပြုလုပ်ရဲလောက်အောင် ရဲတင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် အစီအရင်၏ စွမ်းရည်များကို အာရုံခံမိပြီးနောက် တဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဝူဟောက် သိလိုက်ရသည်။

“ဒါဆို သူတို့က လူတိုင်းကို နေရာရွေ့ပြောင်းဖို့ စီစဉ်နေကြတာပေါ့... ဦးတည်ရာ နေရာက နတ်သင်္ချိုင်းတောင်ကြား ဖြစ်ပုံရတယ်... နတ်သင်္ချိုင်းတောင်ကြားထဲမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခု ပုန်းအောင်းနေလောက်တယ်”

အနောက်ပိုင်းဒေသရှိ နတ်သင်္ချိုင်းတောင်ကြား ဆီသို့ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ရင်း ဝူဟောက်၏ မျက်နှာထားသည် လေးနက်သွားသည်။

သူ၏ လျှိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် အဆင့် နယ်ပယ်ဖြင့်ပင် ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်သော အရာများသည် ဤရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ၌ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သေချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင်ဖြင့် ၊ကံတရား၏ သားတော် ငါးဦး ရှိလာသည် ဖြစ်ရာ ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာသည် ရိုးရှင်းနေမည်‌ဆိုပါက ထိုအရာက ပို၍ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် ဝူဟောက်သည် အစီအရင်၏ အခြေအနေကို ထပ်မံ အာရုံခံလိုက်ပြီး ၎င်း၏ တိကျသော သက်ရောက်မှုများကို သိရှိလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အစီအရင်ကို သူကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်မည့် အကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ကံတရား၏ သားတော်များ၏ အချိန်အခါ ဖြစ်ပြီး ၊ ဘိုးဘေး တစ်ယောက်အနေဖြင့် မြစ် ဖြစ်သူများ၏ အခွင့်အရေးကို မည်သို့ လုယူနိုင်မည်နည်း။

ဝူယီဖန်သည် နှာချေလိုက်ပြီး နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး နှာချေရတာလဲ... သူ့မိန်းမ သူ့ကို လွမ်းနေလို့များလား...

“ ယီဖန်... ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ဝူယီဖန်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသော ဝူယိတောက်သည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သလို ၊ ဝူလီကလည်း မေးလိုက်သည်။

ဝူယီဖန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါနဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက... သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲအတွက် လာကြတာလား”

“ဟုတ်တယ်... ငါက ပြိုင်ပွဲမှာ ထျန်းဝူတောင် ကိုယ်စားပြုအနေနဲ့ ပါဝင်မှာ”

ထိုစဉ် ဝူလီသည် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ ယီဖန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို စနောက်မနေပါနဲ့ဗျာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ တစ်ချီတောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်က စီနီယာအစ်ကိုအစ်မတွေနဲ့ အတူ လိုက်လာရုံပါ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူယီဖန်နှင့် ဝူယိတောက်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူတို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ ဝူလီသည် ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်သာ ရှိသေးသည်။ သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲသို့ လာရောက် ယှဉ်ပြိုင်သူများအနက် အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ပင်လျှင် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ရှိသည်။ အကယ်၍ ဝူလီသာ ပြိုင်ပွဲဝင်ပါက သေချာပေါက် အချုပ်ခံရပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ကံတရား၏ သားတော် သုံးဦး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အတူတကွ တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝူလီသည် သူ့ရှေ့မှ ဝူယီဖန်နှင့် ဝူယိတောက်တို့ကို ကြည့်ရင်း ၊ မျက်လုံးများထဲတွင် အားကျမှုများ ဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝူယီဖန်နှင့် ဝူယိတောက်သည် လေ့ကျင့်ရန် မကြာခဏ ခရီးထွက်လေ့ ရှိသဖြင့် ဝူလီသည် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် မရခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့၏ ဇာတ်လမ်းများကို ဝူမိသားစု အတွင်း၌ မကြာခဏ ကြားနေရသည်။

ယခု သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံရချိန်တွင် ဝူလီ ပြောချင်သည်မှာ တစ်ခွန်းတည်းသာ ရှိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်ပင် ဝူမိသားစု၏ မျက်နှာဖုံးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အသက် တစ်ရာကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သူ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာ ကြိုးစားလျှင်ပင် ရောက်ရှိနိုင်မည် မထင်။

“ကောင်းပြီ... အချိန်တန်ပြီ... ပြန်ပြီး အနားယူကြတော့... သုံးရက်နေရင် တွေ့မယ်... မင်းအလှည့်ကျရင် ငါ အလျှော့ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”

ဝူယီဖန်သည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ဝူယိတောက်ကို ကြည့်ကာ စနောက်လိုက်သည်။

ဝူယိတောက်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်လောင်နေသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ငါလည်း အတူတူပဲ”

သို့သော် ဝူယိတောက်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ဝူယီဖန်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာရန် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ ဝူယီဖန်သည် ဝူယိတောက်ထက် ပိုမို သန်မာသည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် အတွေ့အကြုံနှင့် ကြွယ်ဝသော သမိုင်းကြောင်းဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားသည် သာမန် ပါရမီရှင်များထက် များစွာ သာလွန်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ဝူရူလုံသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤမြေးသုံးယောက်သည် သူတို့ ဝူမိသားစု၏ ဂုဏ်ယူစရာများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဝူလီသည် အသက်အရွယ်ကြောင့် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲတွင် မပါဝင်နိုင်ပေ။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သုံးဦးစလုံးသည် ထိပ်ဆုံး အယောက်၁၀၀ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်မြင်ကွင်းကို သူ အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုသည်။

ဝူရူလုံသည် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများကို စောစီးစွာ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ စာရင်းပေးသွင်းရန် သုံးရက် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ပြီး သုံးရက်ကျော်လွန်ပါက စာရင်းပေးသွင်းခြင်းကို လက်ခံတော့မည် မဟုတ်ပေ။

စာရင်းပေးသွင်းခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် နောက်တစ်ရက်တွင် ပြိုင်ဘက်များကို ကျပန်း ရွေးချယ်ခြင်း၊ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ အရှုံးပေးရခြင်း၊ ထို့နောက် ကျပန်း ထပ်မံ ရွေးချယ်ခြင်း၊ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ အရှုံးပေးရခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပါရမီရှင် အယောက် တစ်ရာသာ ကျန်ရှိသည်အထိ ဆက်လက် ပြုလုပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော ပါရမီရှင် အယောက်တစ်ရာသည် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ကြမည် ဖြစ်ပြီး ၊ နောက်ဆုံးအောင်နိုင်သူသည် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကြီး လေးခုထံမှ ရက်ရောသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပန်းတစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ အတွင်း၌ လင်းယာဟွမ်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူမရှေ့ရှိ လင်းထျန်းရီကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“သခင်မြတ်... ကျွန်မ တကယ်ပဲ ဒီ သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့် မရှိတော့ဘူးလား”

သူမရှေ့ရှိ လင်းယာဟွမ်ကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းရီ သည် သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မင်း သိထားသင့်တာက ငါတို့ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကြီး လေးခုက လူတွေဟာ သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲမှာ ထိပ်ဆုံး အယောက်၁၀၀ ထဲ မဖြစ်မနေ ပါဝင်နိုင်ရမယ်.. ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သူတော်စင် နှောင်းပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်... ဒီနှစ် သူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်သူ နှစ်ရာကျော် ရှိတယ်... မင်း ဝင်ပြိုင်ရင် အရွေးမခံရဘဲ ထွက်သွားရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်”

လင်းယာဟွမ်သည် သူတော်စင်မ ဖြစ်လာပြီးနောက် အလွန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ပါရမီသည် သူမကို ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတော်စင် အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော လင်းယာဟွမ်သည် ဤသူတော်စင်လေးပါး ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

လင်းယာဟွမ်သည် အလွန် စိတ်ပျက်နေသော်လည်း ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

လင်းယာဟွမ်၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းရီသည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို အလျင်အမြန် သတိရသွားပြီး လင်းယာဟွမ်ကို စကားပြောလိုက်လေသည်။