အခန်း (၂၄၁-၂၄၂)

အခန်း (၂၄၁) - လူသား အသားအရေနှင့် အမျိုးသမီး ၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပူးကပ်ခြင်း

“ဟင်းး”

မှောင်မိုက်တိတ်ဆိတ်နေသော ညဉ့်ယံတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ သက်ပြင်းချသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလွန်ပင် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းပြီး အေးစက်လှသည်။

အခန်းအတွင်းရှိ မုန်းဟိုင်၏ ကုန်သည်အဖွဲ့မှ လူနှစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာသည်။

အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ရှိနေသူများအနက် သူတို့နှစ်ဦးသာ ထိုအမျိုးသမီး၏ သက်ပြင်းချသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကံဇာတာ နိမ့်ပါးသူများမှာ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ပို၍ ဆွဲဆောင်လေ့ရှိသည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ထိုအမျိုးအစား ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အခန်းအတွင်းရှိ လူအတော်များများမှာ မခံမရပ်နိုင်တော့ဘဲ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

အေးစက်သော လေဆင်နှာမောင်း တိုက်ခတ်လာသောအခါ မုန်းဟိုင်နှင့် ဆရာချီတို့ပင်လျှင် အိပ်ငိုက်ခြင်းကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်ခွံများမှာ လေးလံလာသည်။

လူတစ်ကိုယ်လုံး မူးဝေပြီး အိပ်ချင်စိတ်များ ပေါက်ဖွားလာသည်။

လူတို့၏ ခေါင်းနှင့် ပခုံးနှစ်ဖက်တွင် "ယန်" မီးတောက် သုံးခု ရှိသည်။

သွေးသားစွမ်းအင် ထက်မြက်သူများမှာ ယန်မီးတောက် အားကောင်းသဖြင့် တစ္ဆေများမှာ နီးကပ်လာရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

အထူးသဖြင့် ထိုအခန်းကြီးထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော အရွယ်ရောက်ပြီးသူ အမျိုးသားများမှာ သွေးသားစွမ်းအင် တောက်လောင်နေပြီး၊ သူတို့ကြားတွင် ဆရာချီနှင့် လျိုတာလီကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင်များလည်း ရှိနေသည်။

တစ္ဆေများ၏ မျက်လုံးတွင် ဤသည်မှာ မီးတောက်များ စုဝေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် အလွယ်တကူ နီးကပ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အေးစက်သော လေဆင်နှာမောင်း တိုက်ခတ်လာသောအခါ လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ယန်မီးတောက် သုံးခုမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သည်။

လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသော ဖယောင်းတိုင်မီးလျှံကဲ့သို့ပင်။

တိုးညှင်းသော ခြေသံများမှာ အခန်းဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီး ဇီးညှာ... ဇီးညှာ... ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တံခါးအက်ကြောင်းမှ တစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်

၎င်းမှာ မျက်နှာသွင်ပြင် မည်းမှောင်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများတွင် အငြိုးအတေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူမသည် ချန်နိုင်ငံ ၏ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သို့သော် သူမ၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ ဆံပင်မွှေးများ ထောင်မတ်သွားစေနိုင်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ထိုသည်မှာ အပြားလိုက် ဖြစ်နေသော လူသား၏ အသားအရေ (လူရေ) ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

တစ်ခုလုံးမှာ အလွန်ပင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ဖိနှိပ်ခံနေရသကဲ့သို့ ရှိသည်။

သူမ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် လေမှုတ်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ သုံးဘက်မြင် ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာသည်။

လက်ကို ဆန့်တန်း၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချိတ်ဆွဲလိုက်ရာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသော လူနှစ်ဦးမှာ ထိုအမျိုးသမီးဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ တုံးအပြီး အသက်မဲ့နေကာ ကြိုးဆွဲရုပ်သေးများကဲ့သို့ပင်။

လူရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုသူနှစ်ဦးကို ဗိုက်ခွဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူမအတွက်ဆိုလျှင် အသက်ရှင်သော လူတို့၏ နှလုံး၊ အသည်း၊ အဆုတ်နှင့် ကျောက်ကပ်များမှာ အအရသာဆုံး ဖြစ်သည်။

ချွန်ထက်သော လက်သည်းများဖြင့် လူတို့၏ အသားအရေကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းနိုင်သည်။

ရုတ်တရက်

သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ရှည်လျားသန်မာသော လက်တစ်ဖက်က ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သံကွင်းကဲ့သို့ပင်

လူရေအမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အေးစက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ အကြည့်များမှာ ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ပင် ထက်မြက်လှသည်။

လူအသားရေ အမျိုးသမီးမှာ လက်ကို ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုလူငယ်၏ လက်ထဲတွင် အလွန်ပင် ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်။

သူမမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ

ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ သစ်သားပြားကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်သော အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် လူငယ်၏ လည်ပင်းကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ရှီး

လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ချိတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်သံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

စုတ်

လူငယ်သည် လူရေအမျိုးသမီး၏ လက်မောင်းကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

ပခုံးဖြင့် တိုက်ခတ်လိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ကြီးမားသော အားဖြင့် တံခါးဆီသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

“အာ”

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လူတို့၏ စိတ်ကို တုန်လှုပ်စေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် ဝိတ်မဲ့နေသကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွားပြီး မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာသည်။

ပန်း

လူငယ်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး လူရေအမျိုးသမီးကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အပူရှိန်ပြင်းသည့် လေပွေမှာ လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ရှီး ရှီး ရှီး

အခန်းအတွင်း ပျံ့နှံ့နေသော တစ္ဆေအငွေ့အသက်များမှာ ထိုအပူရှိန်ပြင်းသော သိုင်းပညာရှင်၏ သွေးသားစွမ်းအားနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ တိုက်ရိုက်ပင် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရေခဲများမှာ ပူပြင်းသော ဆီထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်

ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အခန်းအတွင်းရှိ ကုန်သည်များမှာ အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ သတိဝင်လာကြသည်။

လူရေအမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားပြီး လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည်သာမက၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှာလည်း အပူရှိန်ပြင်းပြီး ချွန်ထက်သော သွေးချီစွမ်းအားကြောင့် အလွန်ပင် နာကျင်ခံစားနေရသည်။

သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သော တစ္ဆေခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုံပျက်သွားသည်။

သူမ၏ ပုံစံမှာလည်း ပေါ်လွင်လာသည်။

“ရှီးး”

ကုန်သည်အဖွဲ့ဝင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ထိုထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အခန်းထဲတွင် ဤမျှ ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပုန်းကွယ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ

ဤလူအသားရေအမျိုးသမီး၏ ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းနေရာတွင် အရိုးများ၊ အသားများ မရှိပေ။

အလွတ်ကြီးသာ ဖြစ်နေသဖြင့် လူတို့၏ ကျောရိုးကို အေးစက်သွားစေသည်။

“ဒါ ဘယ်လို သရဲလဲ ”

ကုန်သည်အဖွဲ့ထဲမှ လူများမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

ညက လူသတ်ခဲ့သည်မှာ ဤတစ္ဆေကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သာမန်လူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သိုင်းပညာရှင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးနှင့် တွေ့လျှင် ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ တုံ့ပြန်မှုမှာ... ပို၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်းပင်

ထိုသည်မှာ လူတို့၏ သဘာဝ ဖြစ်သည်

သို့သော် ယခု သူတို့ ကြောက်နေသော လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ လီယန်ချူကို ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ ကိစ္စကို ဖျက်ဆီးတာလဲ”

လူအသားရေအမျိုးသမီး၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်မှု မရှိဘဲ ပျံ့လွင့်နေသည်။

လီယန်ချူ၏ အာရုံခံစားမှုအရဆိုလျှင် အသံစနစ် အပြည့်အစုံတပ်ထားသကဲ့သို့ အခန်းထဲရှိ နေရာအသီးသီးမှ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် မည်သည့်နေရာမှန်း ခွဲခြားရန် ခက်ခဲသည်။

အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဆံပင်မွှေးများ ထောင်မတ်စေသည်။

“ငါက မင်းရဲ့ အဖေပဲ ”

လီယန်ချူက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ တုံ့ပြန်ချိန် မရမီပင် လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်မှာ ရောက်ရှိလာသည်။

အလွန်ပင် ပြင်းထန်သည်

လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သည်

ဖောက်

လူရေအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေအိတ်ပေါက်သွားသကဲ့သို့ ပြားကပ်နေသော လူအသားရေအဖြစ်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားပြီး လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်ကို ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

တစ်ခုလုံးမှာ ရေကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ကပ်၍ ကုန်သည်တစ်ဦးဆီသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း။

ယခင်က ကံဇာတာ နိမ့်ပါးသော ကုန်သည်နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ လူရေအမျိုးသမီး၏ ပူးကပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားကာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပြီး အပြုံးမှာ ထူးဆန်းစွာ တောင့်တင်းနေသည်။

“သာမန် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က ငါ့ကို လာစိန်ခေါ်တာလား၊ လာခဲ့စမ်း၊ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို သတ်လိုက်စမ်း ”

လူရေအမျိုးသမီးမှာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သူမမှာ ထိုကဲ့သို့သော သိုင်းလောကသားများကို လူတို့၏ စိတ်ကို ကစားရတာကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

လူနှစ်ဦးသာ နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လူအသားရေအမျိုးသမီး ပူးကပ်နေသည့် ကုန်သည်၏ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

သူတို့မှာ ကုန်သည်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် မုန်းဟိုင်နှင့် သိုင်းပညာအမြင့်ဆုံး ဆရာချီတို့ပင် ဖြစ်သည်။

ပန်း ပန်း

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း

မုန်းဟိုင်နှင့် ဆရာချီမှာ လွင့်စင်သွားကြသည်။

နံရိုးများ ကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး မျက်စိရှေ့တွင် မည်းမှောင်သွားကာ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အသက်ပျောက်တော့မလို ဖြစ်သွားသည်။

“ဒီလောက်ထိ ကွာခြားတာလား ”

သူတို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

တစ္ဆေကောင်မှာ ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ဟု ထင်ထားခဲ့ပြီး လီတာအိုဆရာက လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည် မဟုတ်လား

သူတို့မှာ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ ဇာတ်ကောင်မျိုးကို ငါတို့လည်း လုပ်နိုင်မယ်ဆိုတဲ့ မှားယွင်းတဲ့ အယူအဆ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပေးဆပ်လိုက်ရသည့် တန်ဖိုးမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပူးကပ်ခံထားရသော ကုန်သည်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထောင်လွှားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးများမှာ အငြိုးအတေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားလာသည်။

ဒီလောက်ထိ ဟန်ဆောင်နိုင်တာလား၊ လီယန်ချူမှာ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူမ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လူရေအမျိုးသမီး ပူးကပ်နေသည့် ကုန်သည်မှာ ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။

စတင်လိုက်သည်နှင့် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ အသက်ကို လဲလှယ်ရန် ကြိုးစားသည့် ပုံစံဖြင့် တိုက်ခိုက်လာသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤခန္ဓာကိုယ်မှာ ပူးကပ်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ပျက်စီးသွားလျှင်လည်း သူမအတွက် မနစ်နာပေ

ကံမကောင်းစွာဖြင့်

တခါတရံ အသက်ကို ပဓာနမထားသည့် ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းမှာ အောင်မြင်မှု မရရှိနိုင်ပေ

လီယန်ချူကဲ့သို့သော သိုင်းပညာရှင်အတွက်ဆိုလျှင် လူအသားရေအမျိုးသမီး၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အပြစ်အနာအဆာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် လက်ဝါးတစ်ချက်ကို အားကုန်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဝါးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

သိုင်းပညာဆိုင်ရာ ရှင်းပြချက်အရဆိုလျှင် ထိုလက်ဝါးချက်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ပြောင်းလဲမှုများ ပါဝင်နေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိတ်ပင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အနှစ်ချုပ်ရလျှင် ပူးကပ်ခံထားရသည့် ကုန်သည်မှာ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ပန်း

လက်ဝါးချက်မှာ လူရေအမျိုးသမီး ပူးကပ်ထားသော ကုန်သည်၏ ရင်ဘတ်ကို အပြည့်အဝ ထိမှန်သွားသည်။

ဤအသံမှာ ထိုကုန်သည်မှာ အရိုးများ ကျိုးကျပြီး သေဆုံးသွားတော့မည်ဟု ထင်ရလောက်အောင်ပင် ပြင်းထန်သည်။

လူတိုင်းမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်ကြပြီး ဆက်ဆံရေးမှာလည်း ကောင်းမွန်သဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲကြပေ။

အခန်း (၂၄၂) - နောက်ယောင်ခံ လိုက်ခြင်း

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်

မျှော်လင့်မထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

ထိုကုန်သည်မှာ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိခဲ့ပေ

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လက်မောင်းတစ်ဖက် ချို့တဲ့နေသော လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ ထိုလက်ဝါးချက်ကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် အပြင်သို့ လွင့်စင်သွားရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ပူးကပ်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါးကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒီ မသာက တကယ်ပဲ သိုင်းလောကက သာမန်လူစားမျိုး ဟုတ်ရဲ့လား ”

လူအသားရေအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် လည်ပင်းကွေ့သွားပြီး ယခင်အတိုင်းပင် အခြားသူတစ်ဦးဆီသို့ ရုတ်တရက် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်လက် ပူးကပ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်

လီယန်ချူ၏ လက်ဖဝါးမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဟူ ဟူ ဟူ

လူအသားရေအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိန်းချုပ်မရနိုင်ဘဲ သူ၏ဆီသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

ထျန်းကန်းလက်ဝါး

ကြိုးကြာကို ထိန်း၊ နဂါးကို ဖမ်း

သိုင်းလောက၏ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရပ်တစ်ခု ကို လီယန်ချူ အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ထူးခြားဆန်းပြားသော စွမ်းအားများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။

ယခင်က ရိုက်သွင်းခံထားရသော ပြင်းထန်သည့် သွေးချီစွမ်းအားများကြောင့် သူမမှာ နာကျင်နေရသည်။

ယခုအခါ ထျန်းကန်းလက်ဝါးဖြင့် ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုအနီးတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

အလွန်ပင် ပူပြင်းလှသည်။

“အားးး”

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ ထူးဆန်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ပုပ်အဲ့နေသော အနံ့ဆိုးသည့် တစ္ဆေလေပွေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ရည်ရွယ်သည်။

ထိုတစ္ဆေလေပွေတွင် အလွန်ဆိုးရွားသော စွမ်းအားများ ပါဝင်ပြီး လူ၏ အကြောနှင့် ဝိညာဉ်ကို ဆွေးမြေ့စေသည်။

လီယန်ချူမှာ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်မိပြီး လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ လီယန်ချူကို အငြိုးအတေးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တံခါးအက်ကြောင်းမှ တစ်ဆင့် ထွက်ပြေးသွားသည်။

အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

မုန်းဟိုင်မှာ ရင်ဘတ်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ခံရင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“လီတာအိုဆရာ၊ ဘာမှမဖြစ်ဘူးမဟုတ်လား ”

တစ္ဆေလေပွေ တိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် မူးဝေနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်း စွမ်းအင်များ ပိတ်ဆို့နေသင့်သည့် လီယန်ချူ။

သူသည် မုန်းဟိုင်ကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

ထိခိုက်ခံထားရသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိဘဲ၊ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။

လီယန်ချူသည် ပုတီးစိပ်တစ်ကုံးကို မုန်းဟိုင်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲမှ ရရှိလာသော နတ်ဘုရားအရှိန်ဝါ ပါသော ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းကို ခေတ္တမျှ ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။

“ဘယ်လိုအသံမျိုး ကြားကြား၊ ဒီအခန်းထဲကနေ ထွက်မသွားပါနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ် "

လီယန်ချူက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

မုန်းဟိုင် အံ့အားသင့်နေချိန်တွင် လီယန်ချူမှာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ထွက်သွားနှင့်ပြီ။

ဟူ

သူထွက်သွားသည့်အခါ တံခါးကြီးမှာ လေမရှိဘဲ သူ့အလိုလို ပြန်ပိတ်သွားသည်။

လီယန်ချူသည် အရှိန်ဝါကြည့်အတတ်ကို အသုံးပြုပြီး လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော လက်မောင်းပြတ်ကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်၊ တကယ်တော့ ၎င်းမှာ လက်မောင်းတစ်ဖက်စာ လူသာ အရေပြား ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

ဝမ်းနည်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မဖုံးကွယ်နိုင်သော ဝမ်းမြောက်မှုများ ရှိနေသည်။

လီယန်ချူမှာ ယခင်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် မသတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ သူသည် ထိုလူအသားရေအမျိုးသမီးကို အသုံးပြု၍ "ငါးမျှား" ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလူအသားရေအမျိုးသမီးက သူ့ကို မည်သည့် ငါးကြီးအုပ်စုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမလဲ ဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်မည်!း။

သူသည် လက်ကို ဖြန့်ကာ ညင်သာစွာ ဆုပ်နယ်လိုက်သည်။

ထိုလက်မောင်းပြတ်မှ ထူးခြားသော အငွေ့သက် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

တာအိုပညာ

ခြေရာခံ ရှာဖွေခြင်း

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေသည်။

ထိုအရှိန်ဝါကို တိုက်ရိုက် ခြေရာခံ၍ လိုက်သွားလိုက်သည်။

ဟန်မိသားစုခံတပ်မှာ လူဦးရေ တစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိသဖြင့် အရမ်းကြီးမားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူသည် အမှောင်ဖုံးကွယ်ခြင်း အတတ်ကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ အရှိန်ဝါကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးက ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ပုံစံမှာပင် ဝါးတားတား ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

နောက်တစ်ခါ ပြန်မတွေ့သရွေ့တော့။

ဒါဟာ အမှောင်ဖုံး အတတ် ရဲ့ စွမ်းအား ပဲ

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ လေကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာဖြင့်၊ မကြာမီပင် ထိုအရှိန်ဝါကို ခြေရာခံရင်း လူအသားရေအမျိုးသမီး ခိုလှုံနေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ခမ်းနားသော ခြံဝင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး သုံးဆင့်ပတ်လည် ဖွဲ့စည်းပုံ ဖြစ်သည်။

အတုအယောင် တောင်ကုန်းများ၊ စီးဆင်းနေသော ရေများ၊ တံတားငယ်များ အစုံအလင် ပါရှိသည်။

ထိုပုံစံမှာ ဟန်မိသားစုခံတပ်၏ ဧကရာဇ်အခန်း ပင် ဖြစ်သည်။

ငွေကြေးချမ်းသာကြွယ်ဝသူများသာ ဤနေရာတွင် တည်းခိုလေ့ရှိသည်။

ထိုချမ်းသာကြွယ်ဝသော ပုံစံရှိသည့် ခြံဝင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်ပြီး နက်ရှိုင်းနေသည်။

နေ့အချိန်က ကြည့်လျှင် ခမ်းနားထည်ဝါသော ခြံဝင်းသည် ယခုအခါ မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ အဝတ်ကြမ်း ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝါးဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လူအနည်းငယ်နှင့် ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးနေသည်။

ဤသူသာ ကျန်းနန် ဒေသတွင်သာ ပေါ်လာပါက နာမည်ကြီး တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုခြင်းဖြင့် လူ့လောကတွင် လှည့်လည်နေသူ

ကျန်းနန်၏ ဝူဖန်ဂိုဏ်း မှ တိုက်ရိုက်တပည့်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ

ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော လူသား အရေပြား တစ်ခုမှာ ခြံဝင်းအတွင်း ပေါ်လာပြီး အလွန်ပင် ကြေကွဲဖွယ် ကောင်းနေသည်။

ကျန်သူများမှာ ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

“ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖြစ်လာရတာလဲ ”

“ဒီလို အေးစက်တဲ့ နယ်စပ်အလွန်မှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဘုန်းကြီး ဒါမှမဟုတ် တာအိုဆရာတွေ ရောက်လာတာလား ”

၎င်းတို့၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်သည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ သူတို့အဖွဲ့ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး မဟုတ်သော်လည်း၊ အောက်ဆုံးတော့ မဟုတ်ပေ၊ ထူးဆန်းပြီး ခန့်မှန်းရခက်သည်။

သူတို့က ယူဆကြသည်။

အကယ်၍ တန်ခိုးရှိသော ဘုန်းကြီး သို့မဟုတ် တာအိုဆရာတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပါစေ၊ လူအသားရေအမျိုးသမီး၏ နည်းလမ်းများကို မြင်လိုက်ရလျှင်။

မြတ်စွာဘုရား သို့မဟုတ် အော်မိတော်ဖော ဟုသာ ရွတ်ဆိုပြီး လှည့်ပြန်သွားရလိမ့်မည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးနှင့် တွေ့လျှင် ထိုဘုန်းကြီး တာအိုဆရာများမှာ ထွက်ပြေးရုံသာ ရှိလိမ့်မည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ပူပြင်းသော စွမ်းအားများကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေပြီး သူမ၏ လည်ချောင်းမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ယန်စွမ်းအားကြောင့် ထိခိုက်သွားရသည်။

သူမ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေပြီး ပြောပြပြီးသည့်နောက်။

အဖွဲ့မှာ သူမ၏ ဖော်ပြချက်မှတစ်ဆင့် တစ်ဖက်လူမှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

တာအို လောကသား မဟုတ်ပေ။

ချက်ချင်းပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်

လောကီ သိုင်းပညာရှင်များမှာ လေ့ကျင့်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး အဆင့်မြင့် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တစ္ဆေများကို တွေ့လျှင် အလွန်ပင် အရှုံးပေးရလေ့ရှိသည်၊ မမြင်နိုင်သလို၊ ထိတွေ့နိုင်ခြင်းလည်း မရှိပေ။

သူတို့က လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီး အကြောင်းပြချက် ရှာနေသည်ဟု ထင်ကြသည်။

တစ်ဖက်လူကို ပို၍ အစွမ်းထက်သည်ဟု ပြောလေ၊ မိမိကိုယ်တိုင် ရှုံးနိမ့်ပြီး ဒဏ်ရာရခြင်းမှာ ပို၍ အရှက်နည်းလေ ဖြစ်မည်ဟု တွေးကြသည်။

“သူက လောကီ သိုင်းသမားတစ်ယောက်ပဲ၊ ဘုန်းကြီး ဒါမှမဟုတ် တာအိုဆရာ မဟုတ်ဘူးလား ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ ထိုတာအိုဆရာကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီလူရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်းကို ကြမ်းလွန်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိုင်းသမားတွေက ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ အားကိုးပြီး ဝိညာဉ်ကို လျစ်လျူရှုတတ်ကြတယ်၊ ကျွန်မနဲ့ အဆင့်အတန်း တူပေမဲ့ အရင်ဆုံး အထိခိုက်ခံလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာရှင် သွေးချီစွမ်းအားကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားတာပါ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းနန် ဝူဖန်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် လောကီ သိုင်းသမားများကို သဘာဝအတိုင်း အထင်သေးသည်။

သူတွေးလိုက်သည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို လူအရေပြား အဖြစ် ပြုလုပ်ထားတဲ့ မင်းလို မကောင်းဆိုးဝါးမျိုးကတောင် အခုလိုမျိုး ချဲ့ကားပြောတာကို သင်ယူနေတာလား။

လောကီ သိုင်းသမား တစ်ယောက်က မင်းကို ဒီလောက်ထိ ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာလား

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်သွားပြီး လူအသားရေအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုဖြင့် အကြည့်ခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ရေခဲခန်းထဲ ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်

သူမက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

“တော်တော်လေး စွမ်းတဲ့ သိုင်းသမားပါ ဒါပေမဲ့ နည်းလမ်းတွေက တစ်မျိုးတည်း ဖြစ်နေလို့ တစ္ဆေလေပွေကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့တာပါ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ ဒဏ်ရာရပေမဲ့ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့တာပါ ”

သူမ၏ တစ္ဆေလေပွေမှာ လူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်ကို တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျစေပြီး မူးဝေစေနိုင်သည်။

ဒါဟာ လူအသားရေအမျိုးသမီးက ခုနက ရရှိခဲ့တဲ့ ကောက်ချက် ဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးအပြင် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိသေးပြီး တိုင်းတစ်ပါးသား ပုံစံနှင့် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ခန္ဓာကိုယ် လှပပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ညို့ဓာတ်ပါရှိသဖြင့် သူမကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အိပ်ရာထဲသို့ အတူတူ လူးလိမ့်ချင်စရာကောင်းသော အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။

အားနည်းချက်တစ်ခုကတော့။

သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တူးထုတ်ခံထားရပြီး နက်ရှိုင်းသော အပေါက်ကြီး နှစ်ခုသာ ရှိသည်။

အလွန် အမှောင်မိုက်ဆုံးပင်။

လူတို့၏ ကျောရိုးကို အေးစက်စေသည်

ကျန်သူများမှာ ချန်နိုင်ငံ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ကြည့်ရသည့် ပုံစံမှာ ချန်နိုင်ငံသားများနှင့် မတူပေ။

နယ်စပ်အလွန်မှ လူရိုင်းများနှင့် ဆင်တူသည်။

လူအနည်းငယ် ဆွေးနွေးနေကြစဉ်။

အေးစက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးစစ အမူအရာ ရှိသည်။

လူတိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်

လူအသားရေအမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများတွင် အငြိုးအတေးများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

“နင် လား ”

“နင့်လို ဦးနှောက်မရှိတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ နောက်က လိုက်လာတာလား၊ နင်က သေချင်နေတာပဲ ”

လူရေအမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။