အခန်း (၂၄၃-၂၄၄)

အခန်း (၂၄၃) - ဟန်မဆောင်တော့ဘူး

ဤနေရာသည် သူတို့၏ ခိုလှုံရာဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သူများ စုဝေးရာဌာန ဖြစ်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာဆိုလျှင်ပင် အလယ်ပိုင်းဒေသ ၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသည်။

လီယန်ချူသည် ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဖြောင့်စင်းသည့် ရှေးဟောင်းဓားရှည်ကို ကိုင်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေသည်။

ယခု နေရာကို ရှာတွေ့ပြီဖြစ်သဖြင့် သူသည် စကားမရှည်တော့ပေ။

သူသည် တိုက်ရိုက်ပင် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာဖြင့် အသားရေအမျိုးသမီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

ဘုန်း

မြေပြင်ပင် တုန်ခါသွားသည်

အပူရှိန်ပြင်းသည့် သွေးချီစွမ်းအားသည် လူအသားရေအမျိုးသမီးကို ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ပြာအတိ ဖြစ်သွားရသည်

ဦးဆောင်သူဖြစ်သော ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားသည်။

ကျန်သူများလည်း မျက်နှာပျက်သွားကြသည်

ဒီလိုလူကိုမှ သာမန်လောကီသိုင်းသမားလို့ ခေါ်တာလား

မင်းဦးနှောက်ကို မြည်းက ကန်ထားတာလား

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါတွင် တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူတို့ မကြည့်ဝံ့အောင်ပင် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လူအသားရေအမျိုးသမီးမှာ သေဆုံးသည်အထိ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုလူငယ်မှာ ခုနက သူနှင့် အားချင်းယှဉ်နိုင်ခဲ့ပြီး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား

ဘာကြောင့် ယခုမူ တစ်ချက်တည်းနှင့် သူ့ကို သတ်နိုင်ရတာလဲ။

ပန်း ပန်း ပန်း

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်မှာ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော ကျားရဲကြီးကဲ့သို့ပင်

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းတွင် လူရိုင်းပုံစံ အမျိုးသား သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမြူများအဖြစ် ပျံ့လွင့်ကုန်သည်။

“ထွက်ပြေးကြ ”

ခုနက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး တည်ငြိမ်သည့်ပုံစံ ရှိခဲ့သော ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးသည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ကြည်လင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားပြီး လက်ကို တစ်ချက် ထိုးပြလိုက်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ခန္ဓာကိုယ် ချုပ်နှောင်စေသည့် အတတ် ကို မိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လေထဲတွင်ပင် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ

မျက်လုံးကန်းနေသော ထူးဆန်းသည့် အမျိုးသမီးမှာ သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိုအခြေအနေကို သိရှိသွားပြီး မျက်နှာပျက်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် တမန်တော်အတတ် ကို စတင်အသုံးပြုသည်။

သူမ၏ ပါးစပ်မှ နားလည်ရခက်သော ကျိန်စာများကို ရွတ်ဖတ်သည်။

နယ်စပ်အလွန် လူရိုင်းများ၏ ရှေးဟောင်း ပူဇော်ပွဲဘာသာစကားဖြင့် ဖြစ်သည်။

နတ်ဝင်သည်

သူမပင့်ခေါ်လိုက်သည်မှာ တန်ခိုးကြီးသည့် နတ်စွမ်းအားရှင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ နယ်စပ်အလွန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ္ဍာရီထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိသော နတ်စွမ်းအားရှင် ဖြစ်သည်။

“မကောင်းမှုမှန်သမျှ ဖယ်ရှား၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ တရားကို ချေးငှားခြင်း ”

လီယန်ချူသည် တာအိုဂိုဏ်း၏ လက်ချိုးပုံစံကို ပြုလုပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လှပသော အမျိုးသမီး၏ ပါးစပ်မှ ကျိန်စာများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

လီယန်ချူသည် ခုနက ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ် ကို သုံးစဉ်ကဲ့သို့ပင်၊ စိတ်ကြည်လင်စေသည့် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုထားသည်။

တာအိုဂိုဏ်း၏ ပညာ ဖြင့် ထိုအမျိုးသမီး၏ နတ်ဝင်သည့် ကျိန်စာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားနိုင်တော့ပြီး လီယန်ချူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ခဏမျှ တုန်လှုပ်သွားသည်။

တာအိုဂိုဏ်း

သူ၏စိတ်ထဲတွင် လူအသားရေအမျိုးသမီးအပေါ် ထားရှိသည့် အငြိုးအတေးများမှာ မြစ်ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းလာသည်။

အပြင်ဘက်မှနေပြီး ဒီလိုလူမျိုးကို ခေါ်လာမိတာလား

“မင်းတို့က ဘယ်အဖွဲ့အစည်းကလဲ၊ ဒီကိုလာတာ ဘာရည်ရွယ်ချက်ရှိလဲ၊ ပြောပြ၊ ငါ လွှတ်ပေးမယ် ”

လီယန်ချူက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

မူလက သူသည် တိုက်ခိုက်လျှင် အပြတ်ရှင်းလေ့ရှိသည်။

တစ်ခုမှာ သူရင်ဆိုင်ရသည့် ရန်သူများက သူ့ထက် အားသာနေသဖြင့် ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းဖြင့် မတိုက်ခိုက်လျှင် မနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရန်သူကို ကြောက်ရွံ့သွားစေမည့် နည်းလမ်းများလည်း မရှိပေ။

ယခုအခါ အနည်းငယ် တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူကိုင်တွယ်နေသည်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်သည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းလမ်းများသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စွမ်းအား တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ တည်ငြိမ်လာသဖြင့် ရန်သူကို စစ်ဆေးမေးမြန်းကြည့်ရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ထိုလူငယ်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူသည် လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။

သစ္စာဖောက်ခြင်းအတွက် ရက်စက်စွာ လက်စားချေခံရမည်မှာ အမှန်ပင်

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်

အသက်ရှင်ခြင်းထက် အရေးကြီးသည်မှာ ဘာမှမရှိပေ

သူ စကားစပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်။

မျက်လုံးကန်းနေသည့် တိုင်းတစ်ပါးသူ အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်

“နင် ငါတို့ဆီကနေ ဘာမှ မေးထုတ်လို့ မရဘူး၊ နင့်မှာ အရည်အချင်းရှိရင် ငါတို့ကို သတ်လိုက်လေ ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ - “...”

ဒီမိန်းမက ရူးသွပ်နေတာပဲ၊ လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် သုံးသပ်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုလည်း ပြီးရော ”

သူသည် တိုက်ရိုက်ပင် ရှစ်ခွင်မှန် ကို ထုတ်ယူပြီး ထိုအမျိုးသမီးကို ထိုးလိုက်သည်။

တောက်ပသော အဖြူရောင် နတ်အလင်းတန်းများမှာ မှန်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း

ခန္ဓာကိုယ် လှပသည့် တိုင်းတစ်ပါးသူ အမျိုးသမီးမှာ တိုက်ရိုက် အထိမှန်ခံလိုက်ရသည်။

အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ဝိညာဉ်အစစ်အမှန်ပါ ပျက်စီးသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားသည်။

လီယန်ချူသည် ရှစ်ခွင်မှန်ကို ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာဆီ လှည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။

“ခဏ၊ ငါ ပြောပါ့မယ် ”

“ငါ မပြောဘူးလို့ ပြောလိုက်လို့လား ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် အော်လိုက်သည်။

ဒီခေတ် လူငယ်တွေက ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတာလား

လီယန်ချူသည် လက်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုခြံဝင်းထဲရှိ လူတိုင်းမှာ အပြစ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ရက်စက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာလည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သန့်စင်သော စွမ်းအားများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ယခင်က တရားသဖြင့် ကျင့်ကြံခဲ့သည့် တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ကျရောက်သွားသလဲဆိုသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

“ကျွန်တော်တို့က ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးရဲ့ လက်အောက်ခံတွေပါ၊ ခရီးသည် ကုန်သည်တွေဆီကနေ ပစ္စည်းတစ်ခု ရှာဖို့ အမိန့်ပေးခံထားရတာပါ”

“အဲဒါက ကြေးဝါ သော့တစ်ချောင်းပါ”

လီယန်ချူမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ကြေးဝါ သော့

ဒီအချိန်မှာ ဝမ်ရှန်းကောင်းကင်နန်းတော် ကို မရှာဘဲ သော့ကို ရှာနေတယ်ပေါ့... ဒါက ဝမ်ရှန်းကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ သော့များ ဖြစ်နေမလား

လီယန်ချူ၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ ကျုံ့သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဤသတင်း ပေါ်လာခြင်းသည် ဝမ်ရှန်းကောင်းကင်နန်းတော်နှင့် ပတ်သက်မှု မရှိစရာ မရှိပေ။

သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်ရာ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသော့မှာ အရေးကြီးသော အရိပ်အမြွက် ဖြစ်မည်မှာ အသေအချာပင်။

ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ရှန်းကောင်းကင်နန်းတော်နှင့် ပတ်သက်သည့် အရိပ်အမြွက်တိုင်းမှာ အဖိုးတန်လှသည်။

သိရှိထားသည့် သတင်းအချက်အလက် များလေ၊ မိမိအတွက် ပို၍ အကျိုးရှိလေ ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့က ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးရဲ့ လက်အောက်ခံတွေဆိုရင် ဘာလို့ ဝမ်ရှန်းကောင်းကင်နန်းတော်ကို မရှာဘဲ ဒီမှာ သော့ကို လိုက်ရှာနေတာလဲ ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။

“ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး၊ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးက ရှမန်ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာသွားပြီး နယ်စပ်အလွန်မှာ လှည့်လည်နေတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီ ”

လီယန်ချူမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။

အဆက်အသွယ်တွေက ရှုပ်ထွေးလွန်းလှသည်

ကုန်သည်အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ကြေးဝါသော့ကို လုယူသူများမှာ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်သည်... ရှမန်ဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်ချက် မဟုတ်ပေ။

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

ရှမန်ဂိုဏ်းက ပိုင်ကြီး ကို ဖမ်းသွားသော်လည်း သော့ကို ရှာနေသူမှာ ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားသော ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး ဖြစ်နေသည်။

ရှမန်ဂိုဏ်းမှာ သော့မလိုတာလား

ဒါမှမဟုတ် ဒီသော့က တစ်ချောင်းတည်း မဟုတ်ဘဲ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးက နောက်တစ်ချောင်းကို ရှာနေတာလား။

“ကုန်သည်အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိသေးလဲ၊ မင်းတို့ အုပ်စုလောက်နဲ့တော့ မလုံလောက်ဘူး”

လီယန်ချူက အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ လီယန်ချူ၏ အကြည့်ကို မခံနိုင်ဘဲ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ထိုမျက်လုံးထဲတွင် လျှပ်စီးများ ဖြတ်ပြေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသဖြင့် တည့်တည့်မကြည့်ရဲပေ။

သို့သော်လည်း

ကျန်းနန်ဒေသမှ ဤတာအိုဆရာမှာ သစ္စာဖောက်ရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။

“ကုန်သည်အဖွဲ့ကို ရှာဖွေဖို့ တာဝန်ယူထားသူက ရှမန်ဂိုဏ်းမှ မှော်ဆရာ အာတာမူ ပါ၊ သူကမှ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးရဲ့ ယုံကြည်ရသူဖြစ်ပြီး ရှမန်ဂိုဏ်းရဲ့ မှော်ပညာကို ကျွမ်းကျင်သူပါ ကျွန်တော်လို အပြင်လူမျိုးကတော့ အယုံကြည်ခံရသူ မဟုတ်ပါဘူး”

“သူနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ အဆက်အသွယ် မရှိသလို၊ သူ့ကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်ရမှန်းလည်း မသိပါဘူး”

“အခါတိုင်း ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးက သွေးကျီးကန်း နဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ကို အမိန့်ပေးတာပါ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြသည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်များမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေပြီး ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းက အာတာမူကိုလည်း မသိသလို၊ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးကိုလည်း ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးပေါ့ ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အမှန်အတိုင်း ပြောရင် လွှတ်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ ”

လီယန်ချူ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ပြောတဲ့စကားကို ငါ မမေ့ပါဘူး”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ သတိကြီးစွာဖြင့် လီယန်ချူကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ ပုံတူပန်းချီကား တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပန်းချီကားထဲတွင် တက်ကြွလန်းဆန်းသည့် လူငယ်မင်းသားလေး တစ်ဦး၏ ပုံရှိသည်။

၎င်းမှာ ပန်းချီအတတ်ပညာရှင် ရွှီလင်းစု ကို အထူးတောင်းဆို၍ ရေးဆွဲခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်း ဒီလူကို မြင်ဖူးလား”

လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ ပန်းချီဆွဲသူ၏ လက်ရာကို အံ့အားသင့်နေရင်း ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရင်ဘတ်ထဲမှ နောက်ထပ် ပုံတူသုံးချပ်ကို ထပ်ထုတ်လိုက်သည်။

ပုံထဲတွင် လူသုံးဦး ရှိသည်။

ခန္ဓာကိုယ် သန်မာသော အမျိုးသား၊ ဆံပင်ဖြူသော အဘိုးအို နှင့် ဝတ်ရုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦး။

“မင်း ဒီသုံးယောက်ကို သိလား”

အခန်း (၂၄၄) - ကျီးကန်းဖြင့် သတင်းပေးပို့ခြင်း

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလူကတော့ ယီလွီဟူ လို့ ခေါ်တယ်၊ ရှမန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ သွေးသားတွေ စီးဆင်းနေတယ်လို့ ပြောကြတယ် ”

“ဒီအဘိုးအိုကတော့ ဟာ့ခ်ျ မဟာဆရာကြီး ဖြစ်ပြီး ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးနဲ့အတူ ရှမန်ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်း မှော်ဆရာနှစ်ဦးထဲက တစ်ဦးပေါ့ ”

“ဒီဝတ်ရုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသူကတော့ ဟွန်ရှ လို့ ခေါ်တယ်၊ သူလည်း ဂိုဏ်းကာကွယ် သူပဲ၊ သူက ယောက်ျားလား မိန်းမလား၊ အိုလား နုလားဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး ”

သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေပုံ ပေါ်သည်။

“သူတို့ သုံးယောက်လုံး ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသ အထိ သွားပြီး ဝိညာဉ်ကလေး ကို လိုက်ရှာနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး ”

လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်

“သူတို့က ရှမန်ဂိုဏ်းမှာ ရာထူးကြီးလို့လား ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

“ဟုတ်တယ်၊ အထူးသဖြင့် ဟာ့ခ်ျ မဟာဆရာကြီးက နယ်စပ်အလွန် ကနေ အလွယ်တကူ ထွက်လာလေ့ မရှိဘူး ”

သူတို့က ပိုင်ဟုန်ထူ နဲ့ အမှတ်မထင် တွေ့တာလား ဒါမှမဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဖမ်းသွားတာလား... လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများတွင် စဉ်းစားတွေးတောသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“စကားမစပ်၊ ဒီရှမန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်သူလဲ ”

လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက ခေါင်းခါသည်

“ဂိုဏ်းချုပ်က တရားကျင့်နေတာ ကြာပြီ၊ ဂိုဏ်းကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး၊ အားလုံးကို ဟာ့ခ်ျ မဟာဆရာကြီးနဲ့ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးတို့ နှစ်ဦးကပဲ စီမံခန့်ခွဲနေတာ ”

ဒါဆို ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာသွားတာက အာဏာလုပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားလို့များလား

လီယန်ချူက ခန့်မှန်းတွေးတောမိသည်။

ယုံကြည်ချက်ကို အခြေခံထားသည့် ထိုကဲ့သို့သော ဘာသာရေး ဂိုဏ်းများတွင်လည်း အာဏာလုပွဲနှင့် အကျိုးစီးပွားအတွက် တိုက်ခိုက်မှုများမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ

ထို့အပြင် သူတို့သည် အစွမ်းထက်သူသာ အမြတ်ဆုံး ဟူသော အတွေးအခေါ်ကို ကိုင်စွဲထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

လူသားဆန်မှု နည်းပါးပြီး ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ချည်နှောင်မှုလည်း မရှိပေ။

ဒါမျိုးက ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင်။

“ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးက ဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာသွားပြီး နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်လာတဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့တွေဆီမှာ ဝမ်ရှန်းကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ သော့ကို လိုက်ရှာနေတယ် ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ အာဏာကို တစ်ဦးတည်း ချုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ဟာ့ခ်ျ မဟာဆရာကြီးကတော့ ဂိုဏ်းကာကွယ်သူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသအထိ ခရီးနှင်လာတယ် ဒီကိစ္စက အစကတည်းက ထူးဆန်းနေတယ် ”

“ဒီ ဟာ့ခ်ျ မဟာဆရာကြီးက ဘန်တူ အခွင့်ကောင်းယူပြီး အာဏာသိမ်းမှာကို မကြောက်ဘူးလား ”

“ဒါမှမဟုတ် အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ သူ မရမနေ ရယူရမယ့် အရာတစ်ခုခု ရှိနေတာလား ”

လီယန်ချူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။

နယ်စပ်အလွန်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဘာသာရေး ဂိုဏ်းတစ်ခုက ဤမျှ ရှုပ်ထွေးနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးကို မတွေ့ခင်မှာတော့၊ စိတ်ချယုံကြည်ရတဲ့ "သစ္စာဖောက်" တစ်ယောက် လိုအပ်နေပုံရသည်။

သူ၏ အကြည့်များမှာ ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

လီယန်ချူက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်

“မင်းရဲ့ အရှိန်ဝါကို ကြည့်ရတာ၊ မင်းက တကယ့် တာအိုဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတယ် ”

“ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချပြီး ဒီနယ်စပ်အလွန် အေးစက်တဲ့ အရပ်ဒေသထိ ရောက်လာကာ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးရဲ့ ခွေး အဖြစ်နဲ့ အလုပ်လုပ်နေရတာလဲ ”

ဒီလောက်တောင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရသလား... ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ ပါးစပ်မှာ တွန့်သွားသည်

“ကျွန်တော် မပြောဘူးဆိုရင် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သတ်မှာလား ”

“ခင်ဗျားကလည်း၊ ကမ္ဘာပေါ်က တာအိုဂိုဏ်းတွေအားလုံးက တစ်မိသားစုတည်းပါပဲ၊ အရိုးကျိုးရင်တောင် အကြောက ဆက်နေတာလေ၊ လမ်းမှားရောက်နေတဲ့ တာအိုဆရာတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော်က ဘာလို့ သတ်ရမှာလဲ ”

လီယန်ချူသည် အရှိန်ဝါကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ သတိထားလျက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်

“ဒါဆို ကျွန်တော် ပြန်လို့ ရပြီလား ”

လီယန်ချူက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

“ရတာပေါ့၊ စိတ်ကြိုက်သာ လုပ်ပါ တစ်ညလုံး ပင်ပန်းထားရတာ၊ ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်းတော့ မောနေပြီ ”

သူသည် ရင်ဘတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လေထုထဲတွင်လည်း သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“ဒါ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။

လီယန်ချူ၏ အရှိန်ဝါမှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် တိုးတက်လာပြီး မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ဆေးမြစ် သစ်သီးကို ရိုးရိုးစပျစ်သီးတစ်လုံးလို အလွယ်တကူ စားပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤမျှ ငွေကြေးဓန သြဇာအာဏာကြီးမားသည့် လုပ်ရပ်ကြောင့် ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ ကြက်သေသေသွားရသည်

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘရိပ်များ ထင်ဟပ်လာပြီး လီယန်ချူကို ကြည့်နေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကိုသာ မကြောက်ရွံ့လျှင် သူသည် လူသတ်ပြီး ပစ္စည်းလုယူရန် ကြိုးစားနေမိပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်

“မင်း ဘာလို့ မပြန်သေးတာလဲ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက မနာလိုစွာဖြင့် ပြောသည်

“ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါဦး၊ ဒီစပျစ်သီးက ဘယ်ကရတာလဲ ”

ဤမေးခွန်းက အမှန်တကယ်တွင် အတော်လေး ထိခိုက်လွယ်သော မေးခွန်း ဖြစ်သည်

အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လွှတ်ပေးတော့မည့်အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ လောဘစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထို စပျစ်သီးမှာ သူ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း ပြသနေသည်။

လီယန်ချူက အေးဆေးစွာ ပြောသည်

“ဒီ စပျစ်သီးအကြောင်း ပြောရရင်တော့ ကံကောင်းလို့ ရတာပေါ့၊ စားလိုက်ရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တိုးတက်ရုံတင်မကဘူး၊ ပြင်းထန်တဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်လို့ ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း ပြန်လည် နုပျိုစေတယ် ”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်သည်။

ဒီစပျစ်သီးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ဒီလောက်နဲ့ မပြီးနိုင်ဘူး။

အဲဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ အသက်စွမ်းအင်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ နှစ်ရှည်လများ ရရှိထားတဲ့ ဒဏ်ရာအဟောင်းတွေကိုတောင် ပျောက်ကင်းစေနိုင်လိမ့်မယ်။

“မင်း လိုချင်လား”

လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ လီယန်ချူကို ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ နောက်ထပ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မြင်လိုက်သည်နှင့်ပင် အရသာရှိမည့် စပျစ်သီးတစ်လုံး ဖြစ်သည်။

“မင်းရဲ့ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုမှာ အနည်းငယ် ပိတ်ဆို့နေတာကို တွေ့ရတယ်၊ အဲဒါက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ထိခိုက်စေတယ်၊ အရင်က ရရှိထားတဲ့ ဒဏ်ရာကြောင့် အရင်းအမြစ် ထိခိုက်သွားတာ ဖြစ်မယ် ”

“ဒီစပျစ်သီးက အဲဒီလို ဒဏ်ရာမျိုးကို ကုသဖို့ အထူးစွမ်းဆောင်ရည် ရှိတယ် မင်းသာ ဒီလူငယ်ကို ရှာတွေ့ဖို့ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် ဒီစပျစ်သီးကို မင်းကို လက်ဆောင်ပေးပြီး မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးမယ် ”

လီယန်ချူက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ

“ဒီစကား တကယ်လား”

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်သည်

"အမှန်ပဲ၊ ငါ့စကားက တည်ပါတယ်”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး လီယန်ချူထံမှ လူသတ်ပြီး ပစ္စည်းလုယူမည့် အကြံကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

သတိကြီးစွာဖြင့် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက တွေးမိသည်

“နယ်စပ်အလွန်ဆိုတဲ့ နေရာက ဒီလောက်ကျယ်ပြန့်တာ၊ လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုရှာရမှာလဲ ”

“အစပျိုးစရာ လမ်းစတောင် မရှိဘူး ”

“ကျွန်တော် တစ်ခုခု စဉ်းစားပေးပါ့မယ်၊ မှော်ဆရာ အာတာမူကို ဒုက္ခပေးဖို့ ခေါ်သွားပေးမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးကိုတောင် ရှာပေးမယ် ”

“အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီစပျစ်သီးကို ကျွန်တော့်ကို ပေးမလား”

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာက အလျင်စလို ပြောသည်။

လီယန်ချူက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာကို လေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဝါ ဝါ

ညအမှောင်ထုထဲတွင် အနက်ရောင်နှင့် ထူးဆန်းသော ကျီးကန်းတစ်ကောင် ပျံသန်းလာပြီး အလွန်ပင် လူသားဆန်သည့် မျက်ဝန်းတစ်စုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ကြည့်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ထဲတွင် မသက်မသာ ဖြစ်ရသည်။

သူ၏ ပျံသန်းနှုန်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

၎င်းမှာ အပြင်ပန်းတွင် သာမန် ကျီးကန်းတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။

ကျီးကန်းအော်သံမှာလည်း လူတို့အတွက် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုဟု အမြဲ ယူဆကြသည်။

“ဒီနေ့ည ညသန်းခေါင်၊ ဟန်မိသားစုခံတပ်ရဲ့ မြောက်ဘက် မိုင်သုံးဆယ် ”

“ဒီနေ့ည ညသန်းခေါင်၊ ဟန်မိသားစုခံတပ်ရဲ့ မြောက်ဘက် မိုင်သုံးဆယ် ”

ကျီးကန်းက ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာကို မြင်လိုက်သောအခါ ထိုစကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသည်။

အသံမှာ အိုမင်းပြီး အေးစက်ကာ စိတ်ခံစားချက် တစ်စက်မျှ မပါဝင်ပေ။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာမူ လီယန်ချူကို ခိုးကြည့်နေပြီး မည်သို့ ပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။

“ဟန်မိသားစုခံတပ်ရဲ့ မြောက်ဘက် မိုင်သုံးဆယ်...”

“စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ် ”

လီယန်ချူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

စာပို့ခိုပုံစံမျိုး ဖြစ်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုကျီးကန်းက လူသားစကား ပြောနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ကျီးကန်းသည် လီယန်ချူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်သည်။

စိတ်ခံစားချက် လုံးဝ မရှိပေ။

မှာကြားစရာရှိသည်တို့ကို ပြောပြပြီးနောက် ကျီးကန်းသည် တောင်ပံခတ်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဘုန်း

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူသည် သူ၏ ပြင်းထန်သော ထျန်းကန်းလက်ဝါး ကို အသုံးပြု၍ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော ကျီးကန်းကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဒါက ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးရဲ့ စာပို့သမားလေ။

ဘာလို့ သတ်လိုက်တာလဲ

ဟန်မိသားစုခံတပ်ရဲ့ မိုင်သုံးဆယ်အကွာမှာ ချိန်းထားတဲ့အတိုင်း သွားလိုက်ရင် မပြီးဘူးလား

ဘာလို့ ရန်သူကို သတိပေးရတာလဲ။

ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ လီယန်ချူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ကျီးကန်းမှာ ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီးနောက် ပြန်လည် ပျံသန်းရန် ကြိုးစားနေသည်။

ယခုအခါတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလောင်းကောင် အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်၏ မာကျောမှုမှာ သာမန် တစ္ဆေများထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

သို့သော် ကျီးကန်းမှာ မည်သို့ပင် တောင်ပံခတ်နေပါစေ။

ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ပြန်လည် ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထျန်းကန်းလက်ဝါး

နဂါးဖမ်းချုပ်လက်ကွက်

သူသည် ကျီးကန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

လက်ထဲရှိ ပူပြင်းသော ယန်စွမ်းအား မှာ မီးတောက်များကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသည်။

ကျီးကန်းမှာ မီးတောက်များဖြင့် ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

အနက်ရောင် စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ကျီးကန်း၏ အလောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုအရာကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။