အခန်း (၂၄၅-၂၄၆)
Vol. 25 Ch. 245-246
အခန်း (၂၄၅) - ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး
ဟန်မိသားစုခံတပ်၏ မြောက်ဘက် မိုင်သုံးဆယ်အကွာ
ဤနေရာတွင် ထူးဆန်းသော ပူဇော်ရာ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိသည်။
၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင် တိရစ္ဆာန်ရိုးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး နယ်စပ်အလွန် မှ လူရိုင်းများ၏ ထူးခြားသော ပုံစံမျိုးဖြင့် တည်ရှိသည်။
ဆံပင်ဖြူဖွေးနေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် မှော်ဆရာဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သွေးအမြောက်အမြားကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။
ပွက်
သွေးများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ
"ချီး၊ ချီး၊ ချီး"
ဟူသော စူးရှသည့် အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြောက်သွေ့နေသော မြက်ပင်များကို တိုက်ရိုက် မီးလောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။
သိသာစွာပင် ထိုသွေးများတွင် အဆိပ်ပြင်းများ ပါဝင်နေသည်
သာမန်အားဖြင့် ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ထိုအဘိုးအိုမှာ နယ်စပ်အလွန်တွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိပေလိမ့်မည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် သွေးစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အငြိုးအတေးများ အပြည့်ပါဝင်နေသည်။
“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲနည်းလမ်းကိုတောင် ကြည့်မြင်နိုင်တယ်၊ ဒီလူငယ်က ဘယ်ကလူလဲ ”
“အလယ်ပိုင်းဒေသက အိုမင်းရင့်ရော်နေတဲ့ ရှေးဟောင်း ဘီလူးတစ်ကောင်လား ”
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးသည် စားပွဲပေါ်ရှိ အနက်ရောင် ဝံပုလွေလက်သည်းတစ်ခုကို ယူလိုက်ပြီး အိုးငယ်တစ်လုံးထဲမှ အနက်ရောင် အမှုန့်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပူဇော်ပွဲကို စတင်လုပ်ဆောင်သည်။
၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း ပူဇော်ပွဲ အခမ်းအနားတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အရှေ့မြောက်ဒေသတွင် ဤသို့သော အလေ့အထများ များစွာရှိသည်။
နတ်ဝင်သည်
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးသည် ပါးစပ်မှ နားလည်ရခက်သော လူရိုင်းဘာသာစကားဖြင့် ကျိန်စာများကို ရွတ်ဆိုနေပြီး သူ၏ စွမ်းအင်များမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လာသည်။
လီယန်ချူသည် ကျီးကန်းကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ အစပိုင်းတွင် နားမလည် ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားပုံ ရသည်။
“ဒီကျီးကန်းမှာ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ”
လီယန်ချူသည် သူ့ကို ပြန်မဖြေဘဲ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် စွမ်းအင်ကို အာရုံခံကာ တာအိုပညာရပ်ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။
ခြေရာခံခြင်း
အနက်ရောင် စွမ်းအင်က တုံ့ပြန်လာသည်
သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်
ထို့နောက် ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး
“ဟုတ်တယ်၊ မင်း တကယ်ပဲ မသိလိုက်တာလား”
“ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ သာမန်ကျီးကန်း ဖြစ်ပါ့မလဲ ဒါက ဝိညာဉ်ခွဲ စွမ်းအင်တစ်ခုပဲ၊ ခုနက အဲဒီကျီးကန်းက မင်းလုပ်သမျှ အားလုံးကို မြင်သွားခဲ့တာ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်နေရမှာလဲ ”
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲတစ်ခု
သူ၏ ကျောပြင်တွင် အေးစက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
လီယန်ချူသည် သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်
“မင်းက တာအိုဂိုဏ်းကို စွန့်ပြီး ရှမန်ဂိုဏ်းထဲ ဘာလို့ ဝင်ရလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ၊ ဒီလို ကြောက်တတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်က သစ္စာဖောက်ဖို့အတွက်ပဲ မွေးဖွားလာတာပဲ ”
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးကဲ့သို့သော အထက်အရာရှိကို ရှာတွေ့သွားသည့်အတွက် ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ တည်သွားသည်။
သူသည် မူလက ကိုယ်ကျင့်တရားရှိသော တာအိုဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
တစ်ချက်လွဲမှားကာ လူသတ်၍ မှော်အတတ်ဆိုးများကို ကျင့်ကြံမိသဖြင့် တပည့်အချင်းချင်း သိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် တပည့်သုံးဦးကို ထပ်မံသတ်ဖြတ်ကာ ထွက်ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နယ်စပ်အလွန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျင့်ကြံစွမ်းအားများ ထိခိုက်နေသောကြောင့်သာ သူသည် လူငယ်တစ်ဦးကို ထိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ထားဆဲတွင်၊ အဖိုးတန်ဆေးကို ပေး၍ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော လူငယ်လေးမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ့ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ မျက်လုံးများ မှောင်အတိ ဖြစ်သွားသည်။
အလွန်အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအင်တစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တောင်ကြီးတစ်ခုပမာ ဖိအားများပေးနေသည်!
အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာသည်။
လီယန်ချူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အမူအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။
သူသည် လျင်မြန်ပြီး ရက်စက်သော လက်ဝါးချက်တစ်ခုဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ထျန်းကန်းလက်ဝါး
လေဖြတ်လက်ဝါး
ပူပြင်းသော သွေးချီစွမ်းအားများမှာ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်
သူ ငါ့ကို သတ်တော့မှာလား
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
ထိုလူငယ်၏ တည်ငြိမ်မှုမရှိသော လုပ်ရပ်များကို အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။
ခုနက ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား
ထိုလက်ဝါးချက်မှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ ရှောင်တိမ်းချိန် မရလိုက်ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းများမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဒိုင်း
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ကြေးခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ အသံမျိုး ပေါ်ထွက်လာသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကတ်
ကတ်
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ သွေးရောင်ပုတီးစေ့တစ်ခု ကွဲထွက်သွားသည်။
သူ၏ ကိုယ်ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းမှ ဖန်တီးထားသော ဒိုင်းမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း ကျိုးပဲ့သွားသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး လက်ချိုးပုံစံကို ပြုလုပ်ကာ မြေပြင်ထဲသို့ ထိုးဖောက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ထိုမြေပြင်ထဲသို့ ထိုးဖောက်သည့်အတတ် မှာ သူ မတော်တဆ ရရှိထားသည့် အတတ်ဖြစ်ပြီး တာအိုဂိုဏ်း၏ တရားဝင် အတတ်နှင့် မတူပေ။
၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းနယ်မြေမှ ဆင်းသက်လာသော ပညာဖြစ်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရှိန်ဝါများအားလုံးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“လမ်းဘေးပညာ လေးနဲ့ ရယ်စရာပဲ ”
လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် မြေပြင် တုန်ခါသွားသည်
၎င်းမှာ တာအိုဂိုဏ်း၏ အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖြင့် စွမ်းအားကို နှစ်ဆတိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်
မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အောက်သို့ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။
ထွန်ယက်ထားသည့် မြေပြင်ပမာ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာမှာ ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျနေပြီး အရိုးများ အားလုံး ကျိုးပဲ့ကုန်သည်။
တွင်းနက်ထဲတွင် အသက်ငွေ့ငွေ့ဖြင့် လဲလျောင်းနေသည်။
တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ဤမျှ ရက်စက်ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ပေ။
သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှ ကြည်လင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
၎င်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အစစ် ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့်
ရုပ်ခန္ဓာ ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အစစ်မှာလည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိထားသည်။
လီယန်ချူက နောက်မှ အမှီလိုက်လာသည်။
ပွက်
တောင်ကို ဖောက်ထွက်သည့် လက်သီးချက်
လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။
ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာ၏ ဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းရတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သော ဆရာသခင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် လီယန်ချူသည် ပစ္စည်းများကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် စွမ်းအား၏ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း အပြေးသွားလိုက်သည်။
ခြေဖဝါးအောက်တွင် တိမ်တိုက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားသည်။
ကျီးကန်းကို သတ်လိုက်ချိန်မှ ဆုန်ရှီ တာအိုဆရာကို သတ်လိုက်သည့်အချိန်အထိ အချိန်အများကြီး မကြာလိုက်ပေ။
လွယ်ကူ လျင်မြန်လှသည်ဟု ပြောရမည်
လေအေးများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး ညဉ့်အချိန်မှာ အေးစက်လှသည်
လီယန်ချူသည် တိမ်တိုက်စီး၍ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်သည်။
သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် လေထဲတွင် ခရီးနှင်နိုင်သဖြင့် လေအေးကို မကြောက်ပေ။
ထို့အပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် လေငြိမ်ပုတီး ပါရှိသဖြင့် အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်သည်။
မိုင်သုံးဆယ်အကွာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
မျက်စိရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော ပူဇော်ပွဲ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တွေ့ရသည်။
မှော်ဆရာဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုတစ်ဦးမှာ ယဇ်ပလ္လင်နောက်တွင် ရပ်နေသည်။
ထင်ရှားစွာပင် သူနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်
တာအိုဂိုဏ်းတွင် ယဇ်ပလ္လင်ဆိုသည်မှာ အစီအရင်တစ်ခုနှင့် ပစ္စည်းများ စုဝေးရာ အရေးကြီးသော နေရာဖြစ်သည်။
"ယဇ်ပလ္လင်တက်၍ အစီအရင်လုပ်ခြင်း" ဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအရိုးပလ္လင်မှာ ရှမန်ဂိုဏ်း၏ မှော်အတတ်ဆိုးမျှသာ ဖြစ်သည်။
ရှမန်ဂိုဏ်း၏ အယူဝါဒများစွာမှာ လူသားဆန်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်ပြီး စံနှုန်းများမှာလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။
ထို့ကြောင့် ထိုယဇ်ပလ္လင်မှာ မကောင်းသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ခွေးမသား ငါ့တပည့်ကို သတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲကို ဖျက်ဆီးတယ် ငါ မင်းကို အရေခွံခွာပြီး အကြောထုတ်မယ်၊ နှလုံးသားကို ဖောက်ထုတ်ပြီး အရက်နဲ့စိမ်သောက်မယ် ”
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ အသံမှာ အဆိပ်သင့်သကဲ့သို့ ရက်စက်လှသည်။
သူ့အမြင်တွင် ထိုလူငယ်မှာ မသေချင်း၍ မရသောသူ ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက်
မြေပြင်ပေါ်မှ အဆိပ်ပိုးမွှားများ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ပင်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လီယန်ချူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ထိုနည်းလမ်းမှာ ယခင် ကုလားအုတ်အလောင်း ပေါက်ကွဲပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသည့် အဆိပ်ပိုးမွှားများအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ပိုးမွှားအရေအတွက်မှာ ပို၍ များပြားသည်။
ထို့ပြင် အရွယ်အစားမှာလည်း ပိုကြီးသည်။
အဆိပ်အတောက်မှာလည်း ပို၍ ပြင်းထန်သည်
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင် လျှပ်စီးမီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆောင်ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လိုက်သည်။
ဟူး
မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ပွက် ပွက် ပွက်
ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပိုးမွှားများကို စက်ဝိုင်းတစ်ခုပုံစံ သန့်စင်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုပိုးမွှားများမှာ နောက်မှ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြပေ
သေခြင်းကိုပင် မကြောက်ကြပေ
လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နူးညံ့သောအလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး နတ်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ကပ်ကျော်အဆောင်
၎င်းမှာ တစ်ခါတည်း သုံးရသည့် အဆောင်သာ ဖြစ်သော်လည်း
ထိုအဆိပ်ပိုးမွှားများအတွက် အကောင်းဆုံးသော တားဆီးပေးမည့်အရာ ဖြစ်သည်။
အဆောင်နှင့် ပေါင်းစပ်၍ ဟွန့်ယွမ်ပညာရပ်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကိုယ်ခန္ဓာကာကွယ်ရေး စွမ်းအင်မှာ ပိုးမွှားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးသည် လည်ပင်းမှ ဝံပုလွေသွားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ပါးစပ်မှ ကျိန်စာများကို ရွတ်ဖတ်လိုက်သည်
ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင်မှာ သူ၏ ကျောနောက်မှ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်
“ဝေါင်းးး”
ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးမှာ လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဝင်လာသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လျှပ်စီးများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ စွမ်းအားများကို ကျန့်ကျောင်းဓား ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ချွင်
တောက်ပသော ဓားစွမ်းအင်မှာ ရှေးဟောင်းခေတ်မှ ရောက်လာသည့်သဖွယ် ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
အခန်း (၂၄၆) - ထာဝရသက်ရှည် ကျင့်ကြံရာ ဂူဗိမာန် ၊ နတ်ဘုရားအခွင့်ရေးကို ရရှိသူသည် နေ့ချင်းညချင်း တက်လှမ်းနိုင်မည်
ဘုန်း
ဧရာမ စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်
မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အကြီးအကျယ် ထွန်ယက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ထိုဧရာမ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တောရိုင်းဝံပုလွေကြီးမှာ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကတ်
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ လက်ထဲရှိ ဝံပုလွေသွားမှာ တိုက်ရိုက် ကွဲကြေသွားသည်။
သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အငြိုးအတေးအရိပ်အယောင်များ ပိုမိုထူပြောလာပြီး ပါးစပ်မှ ရွတ်ဆိုနေသော ကျိန်စာများမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။
နားထောင်ရသူမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေး ထိတ်လန့်လာရသည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မကောင်းဆိုးဝါး လေအေးများ တိုက်ခတ်လာသည်
လိမ့်ဝင်လာသော အငွေ့အသက်ထူထပ်သည့် မြူခိုးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုခု ပေါ်ထွက်လာတော့မည့် ပုံရှိသည်
ထိုလေအေး၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် လူသားအရေခွံဝတ်ထားသော မိန်းမပျိုထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သိသာသည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် အမုန်းတရားများ ပေါ်လာပြီး လက်ချောင်းကို ကိုက်ခဲလိုက်ကာ လေထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရေးဆွဲနေသည်။
ဟိန်း
ထူပြောလှသော လေအေးများထဲမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသံတစ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း လူတို့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားစေသည်
ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့မည့် လက္ခဏာပင်
လီယန်ချူသည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လွှမ်းခြုံထားသော လေအေးများကို ခံစားရသဖြင့် မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။
မိစ္ဆာတစ်ကောင် ပေါ်လာတိုင်း ထိုမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနား လိုအပ်နေတာလား
ဤသည်မှာ ကြွားဝါချင်၍လား၊ သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲ၍မရသော ထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုခုကြောင့်လား။
သူ၏ ထိုခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုရန်အတွက်။
လီယန်ချူသည် လေငြိမ်ပုတီး ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ထူးဆန်းလှသော လေအေးများမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ အလွန်ပင် ရုတ်တရက်ဆန်လှသည်
လေငြိမ်ပုတီးမှာ နတ်ဘုရားပစ္စည်း ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော လေအေးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အမြဲပင် အောင်မြင်မှုရရှိစေသည်
ထိုဟိန်းသံမှာလည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ မျက်နှာမှာလည်း အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်
ထိုသည်မှာ ရှမန်ဂိုဏ်းမှ ကိုးကွယ်သော နတ်ဆရာ ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။
သို့သော် အခမ်းအနားမှာ ကြားဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသောကြောင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ပုံမှာ အပြည့်အဝ ပေါ်မလာနိုင်တော့ပေ။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးမှာ ဖူး ခနဲ အသံနှင့်အတူ အနက်ရောင် သွေးအံထုတ်လိုက်သည်
သူမှာ လီယန်ချူ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် အမှန်ပင် ဒေါသထွက်သွားရသည်။
“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို မသိတဲ့ မင်းလို လူငယ်တစ်ယောက်ကို၊ ဒီနေ့ ကောင်းကင်အထက်မှာ ကောင်းကင်ရှိသေးတယ်ဆိုတာ ငါ ပြပေးမယ် ”
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးမှာ ချန်နိုင်ငံ၏ စကားကို ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
နားလည်ရ လွယ်ကူလှသည်။
သို့သော် အသံထဲတွင် ပါဝင်နေသော အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရိပ်အယောင်ကြောင့် လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးမှာ ကျိန်စာများကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုနေပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာကို ဖိတ်ခေါ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
“ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားသည် မသန့်ရှင်းမှုများကို ရှင်းလင်းပေးပါ၊ နတ်ဘုရားသည် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းကာ အမှန်တရားကို ကာကွယ်ပါ၊ အမိန့်အတိုင်း အမြန်ဆုံး လုပ်ဆောင်ကြ ”
လီယန်ချူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်
အရှိန်အဝါမှာ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ပြီး တည်ကြည်သော တရားဓမ္မ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။
ဤသည်မှာ တာအိုဂိုဏ်း၏ နတ်ဘုရား မန္တန် ရှစ်ခုထဲမှ တည်ငြိမ်စေသော နတ်မန္တန် ဖြစ်သည်။
ပါးစပ်မှ အပြစ်များကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး အမှန်တရားနှင့် နတ်လမ်းကြောင်းကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်သည်
လီယန်ချူ၏ တာအိုမန္တန် စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ အသံမှာ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
မှော်အတတ်များကိုပင် အသုံးပြု၍ မရတော့ပေ
တာအိုဂိုဏ်း၏ အခြေခံအကျဆုံး မန္တန်များသည်ပင် ထိုမျှအထိ စွမ်းဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
လီယန်ချူမှာ အဆောင်ရေး၊ မန္တန်ရွတ်သော တာအိုဆရာတစ်ယောက် မဟုတ်ပါ၊ သူသည် ကိုယ်ခံပညာဆိုင်ရာ မဟာဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်
သူသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်၍ တိုက်ရိုက်ပင် အပြေးသွားလိုက်သည်။
ကိုယ်ခံပညာရှင်မှာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ဘုန်းကြီး၊ တာအိုဆရာ၊ မှော်ဆရာတို့ကို အဓိက အနိုင်ယူနိုင်သည်။
သို့သော်။
သူ အနီးသို့ မရောက်မီပင်
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးသည် ပါးစပ်ကို ဟ၍ ရှူသွင်းလိုက်ရာ မမြင်ရသော ဝိညာဉ် တစ်ခုကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စားသုံးလိုက်သည်
သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ရုတ်တရက်ပင် ကြီးမားလာသည်
ဟော့ ဟော့
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးမှာ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်များက ကာကွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးနှစ်စုံမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တောက်ပနေသည်
ကိုယ်ခန္ဓာမှ စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း လိမ်ဖယ်ပြီး မိစ္ဆာဆန်လာသည်
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး ထို ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရှမန်ဂိုဏ်း၏ မှော်အတတ်များစွာမှာ တာအိုအတတ်များနှင့် ဆင်တူလှသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ထိုအတတ်မှာ တာအိုဂိုဏ်း၏ နတ်ပူးခြင်း ပညာရပ်နှင့် ဆင်တူလှသည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုမှာ လီယန်ချူ၏ နှလုံးသားဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူသည် လီယန်ချူ၏ နှလုံးသားကို လက်ဖြင့် ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်
အဆောင်ပေါ်ရှိ မိုးကြိုးငါးပါး ရေးသားချက်များမှာ အလွန်ပင် တောက်ပလာသည်
ထိုလက်ဆွဲချက်၏ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်ပင် ခုခံလိုက်နိုင်သည်
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဒီလူငယ်က ဘယ်သူလဲ ”
သူ့ကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေမည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
လီယန်ချူသည် ဓားကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ချွင်
လေထုထဲတွင် စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးမှာ ထိုအချိန်တွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ် ပူးကပ်နေသဖြင့် အလိုအလျောက်ပင် အပြေးသွား တိုက်ခိုက်သည်။
ခြစ်
သူ့ရှေ့ရှိ မိစ္ဆာဆန်သော စွမ်းအင်များ ပျက်စီးသွားပြီး လီယန်ချူ၏ တောက်ပသော ဓားစွမ်းအင်မှာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
အံ့သြစရာမှာ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးမှာ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
နာကျင်လှသည်
သူ၏ အရေပြားမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်လာပြီး ကွဲနေသော ကြွေထည်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ မျက်နှာမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သွေးစက်များမှာ ကွဲအက်နေသော နေရာများမှ စီးကျလာသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်
သူမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်ဝင်လာပြန်သည်၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် လီယန်ချူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
နှစ်ဦးစလုံးမှာ လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်စွာဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
အသံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး၊ တိတ်ဆိတ်နေသော ညဉ့်ယံတွင် အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသည်။
မျက်လုံးဖြင့် မြင်နိုင်သော စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်
အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများမှာ ရောထွေးနေသည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝံပုလွေလက်သည်း၊ ခွေးလက်သည်း၊ ကြောင်လက်သည်း စသည့် မှော်ပစ္စည်းများမှာ အပိုင်းပိုင်း ကျိုးပဲ့ကုန်သည်
လီယန်ချူ၏ ကျန်ကျောင်းဓား ၏ ဖိအားကို လုံးဝ မခံနိုင်တော့ပေ။
သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင်လည်း သွေးထွက်သံယို ဒဏ်ရာများ များစွာ ပေါ်လာသည်။
အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သော စကားများမှာ မည်မျှ ပင်ဝါကြွားခဲ့သနည်း၊ ယခုတွင်မူ အရှက်ရဖွယ် ဒဏ်ရာများ ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
နယ်စပ်အလွန်မှ ထိုမျှ ငယ်ရွယ်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ဘုန်း
နှစ်ယောက်စလုံးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပမာ တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်နှာမှာ အေးစက်နေသည်။
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ ခါးနေရာတွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တစ်ဝက်ခန့် ပြတ်တောက်သွားစေသည်။
သွေးများမှာ စမ်းရေတွင်းကဲ့သို့ စီးကျလာသည်။
ချက်ချင်းပင် သူ၏ အင်္ကျီများကို စိုရွှဲသွားစေသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်
ဤ ဝိညာဉ်ပူးကပ်သည့် အတတ် မှာ ရှမန်ဂိုဏ်း၏ အဓိက လက်နက်ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဆရာများကို ခေါ်ဆောင်၍ ကူညီတိုက်ခိုက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒဏ်ရာများကိုလည်း ထိုနတ်ဆရာများကပဲ ခံယူပေးရသည်
၎င်းမှာ ရှမန်ဂိုဏ်း၏ ထူးခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်
တိုက်ခိုက်ခိုင်းသည်၊ ဒဏ်ရာလည်း ခံယူခိုင်းသည်
သို့သော်
နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ရာ၊ နတ်ဆရာများက မှော်ဆရာကို ပြန်လည် အန္တရာယ်ပေးခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။
“အလွန်မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားလက်နက်လား”
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
သူ ငယ်စဉ်က အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ခရီးသွားခဲ့ဖူးသဖြင့် ချန်နိုင်ငံ၏ ကျင့်ကြံရေး လောကကို အစိမ်းသက်သက် မဟုတ်ပေ။
အထူးသဖြင့် အချို့သော မှော်အတတ်များ၏ အမည်များကို သိရှိသည်။
ရုပ်ခန္ဓာကို ဖောက်ထွက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ပူးကပ် မှော်အတတ်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးနိုင်သည့်အတွက်၊ ဤဓားမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိသာသည်။
ထို့အပြင် မှော်အတတ်သုံးပြီးနောက် ပြောင်းလဲသွားသော ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားမှာလည်း ပြန်လည် မကောင်းမွန်လာနိုင်တော့ပေ။
ဒဏ်ရာမှာလည်း အနာကျက်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။
“မင်းဆိုတဲ့ကောင်က ဘယ်သူလဲ ”
“ဘယ်လူအိုကြီးက ငါ့ကို နောက်ပြောင်နေတာလဲ ”
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးသည် ကိုယ်ခံပညာလည်း ကျွမ်းကျင်၊ တာအိုမှော်အတတ်လည်း တတ်ကျွမ်းနေသည်ဟု မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
ထိုအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံရန်မှာ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
လီယန်ချူမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်
“အတိတ်က ကိစ္စတွေက ပြီးဆုံးသွားပါပြီ၊ ငါ အခုရောက်လာတာက နယ်စပ်အလွန်က အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရဖို့အတွက်ပဲ ”
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ အမြင်မှာလည်း တစ်ခါတည်း မြင့်တက်သွားသည်။
“ဘယ်လို အခွင့်အရေးမျိုးလဲ ”
“ထာဝရသက်ရှည်ရာ နေရာပဲ”
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။
“ထာဝရသက်ရှည်ရာ နေရာ ”
လီယန်ချူက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး လိမ်ပြောလိုက်သည်
“ငါပြောတာက ဝမ်ရှန်းကောင်းကင်နန်းတော် ကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး၊ နယ်စပ်အလွန်က လျှို့ဝှက် နယ်မြေတစ်ခုအကြောင်း ပြောတာ၊ အဲဒီမှာ ထာဝရသက်ရှည်ရာ ဂူဗိမာန် ရှိတယ်၊ နတ်ဘုရား အခွင့်အရေး ရရှိသူဆိုရင် နေ့ချင်းညချင်း တက်လှမ်း နိုင်တယ် ”
သူ၏ စကားမှာ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို တိုက်ရိုက် ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
အမှန်တကယ်ပင် ထာဝရသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဘာမဆို ပြောလို့ရသည်ပဲ.. လီယန်ချူက အသံကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့်
“မင်းတို့ ချန်နိုင်ငံကနေ ဖမ်းခေါ်သွားတဲ့ လူငယ်ရဲ့ တည်နေရာကို ပြောပြလိုက်၊ အဲဒီ ထာဝရသက်ရှည်ရာ လမ်းစကို ငါ ပြောပြမယ် ”
ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အရောင်များ တောက်ပနေပြီး စိတ်ဝင်စားသွားပုံ ရသည်။