အခန်း (၂၄၉-၂၅၀)

အခန်း (၂၄၉) - ရှမန်ဂိုဏ်းမှ ကျန်ရစ်သူများ

အလယ်အလတ် အရွယ် အစေခံမိန်းကလေးမှာ အငြိုးအတေးများဖြင့် ရှုမြင်နေပြီး ဓားရှည်ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ထိုးစိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ပတ်

လီယန်ချူ၏ လက်ဖဝါးမှ သွေးချီစွမ်းအင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး မိစ္ဆာငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ပြတ်သတ်သွားသည်။

ကုသိုလ်မှတ် ၁၀၀

“ရဲတင်းလှတဲ့ မိစ္ဆာ၊ သေချင်နေတာလား”

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ သွေးချီမီးခိုးတန်းမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး တောက်လောင်နေသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင် လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင် ကျန့်ကျောင်းဓား ရှစ်ခွင်မှန် ကြေးမုံ အစီရင်ဝတ်စုံစိတ်ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး ကျောက်ထျန်းတံဆိပ်တုံး

နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်၏ အရှိန်အဝါနှင့် မိုးကြိုးမီးတောက်၏ အရှိန်အဝါတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မမြင်နိုင်သော လေလှိုင်းတစ်ခုနှင့် တူသည်။

အခန်းတစ်ခုလုံးရှိ ယုတ်ညံ့သော အငွေ့အသက်နှင့် မိစ္ဆာဓာတ်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် အကုန်အစင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အလယ်အလတ် အရွယ် အစေခံမိန်းကလေး၏ ကိုယ်ထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကြေကွဲဖွယ် အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာမီမှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ကုသိုလ်မှတ် ၅၀၀

ရက်စက်သော ဝိညာဉ်တစ်ခုမှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် ဝိညာဉ်သည် ပျက်သုဥ်းသွားသည်။

အခန်းထဲရှိ လူအများမှာ နွေးထွေးသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် သန့်စင်သော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းနေသည်။

ထိုမှောင်မိုက်သော ညတွင်ပင် မိစ္ဆာများ၏ အနှောင့်အယှက်များ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း ထိတ်လန့်စရာ မကောင်းတော့ပေ။

စိတ်တည်ငြိမ်လျှင် ဝိညာဉ်လည်း အေးချမ်းသည်။

ဟန်သခင်မလေး၏ ကိုယ်ထဲရှိ မိစ္ဆာဓာတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်လာသည်။

ဟန်ကျုန်းမှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရန် ရှေ့တိုးလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်သွားပြီး မှောင်မိုက်သော ညဘက်ရှိ နေရာတစ်ခုသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုလေးတင် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဖြေလျှော့လိုက်စဉ်တွင် ဟန်မိသားစုခံတပ်၏ နေရာတစ်ခုတွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု လှုပ်ရှားနေသည်ကို သိသာစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော ယုတ်ညံ့သည့် မိစ္ဆာဓာတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ”

“နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာပြီပေါ့”

လီယန်ချူ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟန်တာဝန်ခံ၊ ဒီညမှာပဲ ဒုက္ခပေးနေတဲ့ အမြစ်ကို ငါ ရှင်းထုတ်ပေးမယ်၊ ဒီမိစ္ဆာက ရက်စက်ပေမဲ့ လက်ဆောင်အဖြစ်ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ ”

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လူတိုင်းမှာ လေပြင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုလူငယ် တာအိုဆရာ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်ထပ် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေသေးတာလား

ဟန်ကျုန်း၏ မျက်နှာမှာ လွန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟန်သခင်မလေးမှာလည်း မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

လီယန်ချူသည် ယခုလေးတင် ခံစားခဲ့ရသော ထူးခြားသည့် အာရုံခံမှုဖြင့်

မကြာမီပင် ကျောက်အခန်းတစ်ခန်း၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဟန်ကျုန်းသာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေပါက အံ့အားသင့်သွားမည်မှာ သေချာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာမှာ ဟန်မိသားစုခံတပ်၏ ခေါင်းဆောင် ကျင့်ကြံရာနေရာဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရား လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေရာနေရာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေသည်။

ပညာရှင်တစ်ဦးမှ ပုံစံထုတ်ထားသည့် ထိုကျောက်အခန်း၏ အစီအရင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုကျောက်အခန်းမှာ ပြီးပြည့်စုံပြီး မာကျောသော ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး အပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော မကောင်းသည့် အစီအရင်များ ရှိနေသည်။

အရှိန်အဝါ ကြည့်အတတ် ဖြင့် ကြည့်လိုက်လျှင် ကျောက်အခန်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်ငွေ့များ ပေါ်လာသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

ရေစီးကြောင်းတစ်ခုနှင့် တူသည်။

လီယန်ချူမှာ ဘန်တူ မဟာဆရာကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးပြီး ရှမန်ဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားဖူးသည်။

ဤသည်မှာ ရှမန်ဂိုဏ်းမှ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

ကျောက်အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ တစ်ဆက်တည်းဖြစ်ပြီး ကျောက်တံခါးမှာ ပိဿာချိန် တစ်သောင်းကျော် လေးလံကာ ထူးခြားသော ယန္တရားတစ်ခုဖြင့်သာ ဖွင့်နိုင်သည်။

အနီးအနားတွင် အစောင့်မရှိပေ။

ဘုန်း

လီယန်ချူသည် တိုက်ရိုက်ပင် လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ငွေ့များ လှည့်ပတ်သွားပြီး ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ကျောက်အခန်းမှာမူ အရာတစ်ခုတောင် မရရှိပေ။

ထိုအစီအရင်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ဆွဲငင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျောက်အခန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ထျန်းကန်းလက်

သံတောင်တက်

ထိုရိုးရှင်းသော လက်ကွက်များမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် အလွန်ပင် အားကောင်းလှသည်။

ဘုန်း

ပိဿာချိန် တစ်သောင်းကျော်ရှိသည့် ကျောက်တံခါးမှာ အပြင်ဘက်မှ အတင်းအကျပ် ရိုက်ခွဲခြင်းခံလိုက်ရပြီး အနက်ရောင်အစီအရင်မှာ ထိုမျှပြင်းထန်သော အားကို မခံနိုင်ဘဲ ပျက်စီးသွားသည်။

အသံကြား၍ ပြေးလာသော ဟန်မိသားစုခံတပ်မှ လူများမှာ ချက်ချင်းပင် ငေးငိုင်သွားသည်။

တစ်ကိုယ်တည်းစွမ်းအားဖြင့် မဖျက်ဆီးနိုင်သော ကျောက်တံခါးကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်လား

သူတို့မှာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့သာ ထိုကျောက်အခန်းတွင် ပြင်းထန်သော အစီအရင်များ ရှိသည်ကို သိလျှင် ပို၍ အံ့သြသွားကြမည်မှာ သေချာသည်။

ကျောက်အခန်းထဲမှ အေးစက်သော လေတိုက်ချက်တစ်ခု ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ အစီအရင် ပျက်စီးသွားပြီးနောက် အတွင်းရှိ မိစ္ဆာဓာတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအရိုးထိအောင် အေးစက်သော လေတိုက်ချက်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နတ်ဘုရား ရတနာ

လေငြိမ်ပုတီး

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ သွေးချီမှာ တောက်ပသော နေမင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ အလွန်ပင် ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားမှာ အကာအကွယ်အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တိုက်ရိုက်ပင် အထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကျောက်အခန်းထဲတွင် မီးအလင်းရောင် ထိန်ထိန်လင်းနေပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားကာ ထူးခြားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ကြီးမားလှသော်လည်း အတွင်းဘက်တွင်မူ ပို၍ ကျယ်ဝန်းသည်။

“ကလေးကစားကွက်တွေပဲ ထုတ်ပြတာ ရှက်စရာမကောင်းဘူးလား ”

လီယန်ချူ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ချွင်

ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါဖြင့် ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ထားသည်များကို အကုန် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ကုသိုလ်မှတ် ၁၀၀

ကုသိုလ်မှတ် ၁၀၀

ကုသိုလ်မှတ် ၁၀၀

ခုနစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ကုသိုလ်မှတ် ၇၀၀ ရရှိလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၏ မြင်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ တည်ဆောက်ပုံမှာ အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျောက်အခန်းထဲရှိ ရုပ်အလောင်းများမှာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

၄င်းတို့မှာ တစ္ဆေ များဖြစ်ပြီး ဝတ်စုံများမှာလည်း ကွဲပြားကြသည်၊ အလယ်ပိုင်းဒေသသားများ၊ တိုင်းတစ်ပါးသားများ၊ ကုန်သည်များ၊ မြောက်ပိုင်းမျိုးနွယ်စုများ စုံလင်နေသည်။

တစ်ခုတည်းသော တူညီချက်မှာ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး လက်သည်းများမှာ ထက်မြက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

တန်ဆာဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးမှာ ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါရှိသည်။

သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် လီယန်ချူကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ္ဆေများမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လီယန်ချူဆီသို့ ပြေးလွှားလာကြသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

လီယန်ချူသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဓားဖြင့် ခုတ်ခြင်း၊ လက်သီးဖြင့် ထိုးခြင်း၊ လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ခြင်း၊ တံတောင်ဖြင့် တိုက်ခြင်း။

သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော တစ္ဆေများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲကုန်သည်။

သွေးအိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အပူချိန်ဖြင့် အငွေ့ပျံသွားသည်။

လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အငွေ့အသက်ဆိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။

လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်ပြီး အကြည့်မှာ ထက်မြက်သည်။

“ပုန်းနေတာ ရပ်လိုက်တော့၊ မင်း ဟန်မိသားစုခံတပ် ခေါင်းဆောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ကိုယ်တိုင်က ဘာလို့ ငါ့ရှေ့ကို မထွက်ရဲတာလဲ ”

သူ၏ အသံမှာ ကျောက်အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များပင် ပြုတ်ကျလာသည်။

ရှမန်ဂိုဏ်းမှ ကုန်သည်အဖွဲ့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းတွင် ဟန်မိသားစုခံတပ် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

လမ်းပေါ်တွင် စောင့်ဆိုင်းသတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ကောင်းသော်လည်း ဟန်မိသားစုခံတပ်တွင် စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပို၍ မကောင်းပေလော။

သူသည် ထိုသက်ကြီးရွယ်အိုမှာ ပုံစံတူ အရုပ် ကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ခံထားရကြောင်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် သိလိုက်သည်။

အိုမင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်း ဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့ ဒီကိစ္စကို ဝင်စွက်ဖက်တာလဲ ”

ရုပ်ပုံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အကြည့်မှာ အေးစက်ကာ အငွေ့အသက်မှာ ထူးဆန်းသော တိုင်းတစ်ပါး သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦးဖြစ်သည်။

လက်ထဲတွင် ကောက်ကွေးသော တုတ်ကောက်တစ်ခု ရှိသည်။

“မင်းက အာတာမူ လား ”

လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြန်မေးလိုက်သည်။

တိုင်းတစ်ပါး သက်ကြီးရွယ်အိုက

“ဟုတ်တယ်၊ မင်း ငါ့နာမည်ကို သိရင် ငါ့နောက်က ဘန်တူ မဟာဆရာကြီး ရှိတယ်ဆိုတာလည်း သိမှာပေါ့ မင်း ရန်စနေတာက ရှမန်ဂိုဏ်းကိုပဲ ”

ဟု ပြောသည်။

လီယန်ချူ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်

“ဘန်တူက ဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားပြီ၊ ရှမန်ဂိုဏ်းကို အသုံးချပြီး ငါ့ကို မခြိမ်းခြောက်ပါနဲ့တော့ ”

အာတာမူ၏ အကြည့်မှာ တည်တင်းသွားပြီး

“မင်းက ဘယ်သူလဲ”

ဟု မေးသည်။

လီယန်ချူ အေးစက်စွာ

“ဝင်စွက်ဖက်တဲ့သူပဲ ”

ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် တိုက်ရိုက်ပင် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ အာတာမူဆီသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အာတာမူသည် လက်ထဲရှိ တုတ်ကောက်ဖြင့် မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်လိုက်ရာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို ပတ်ပတ်လည် ဖုံးအုပ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

ရုပ်အလောင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲကုန်သည်။

ရုပ်အလောင်း ပေါက်ကွဲမှု နည်းလမ်း

လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှ ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားမှာ ထိုပေါက်ကွဲမှုများနှင့် အဆိပ်သင့် သွေးအသားများကို တားဆီးလိုက်သည်။

အစီရင်ဝတ်စုံ

ဖွင့်

သူသည် အစီရင်ဝတ်စုံမှ သွေးချီ ပံ့ပိုးမှုကို အသုံးပြု၍ အာတာမူ ရှေ့ရှိ အနက်ရောင် အလင်းတန်းကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

အာတာမူ၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ညာဘက်နောက်ဘက်၌ ပေါ်လာသည်။

ရုပ်အလောင်းတစ်ခုမှာ လီယန်ချူ၏ ကျန့်ကျောင်းဓားအောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ရှမန်ဂိုဏ်းမှ မှော်အတတ်

ရုပ်အလောင်းဖြင့် အစားထိုးခြင်း

ချွတ်

ဓားအရှိန်အဝါ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရုပ်အလောင်းမှာ လုံးဝ ခုတ်ပိုင်းခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ပြာအတိ ဖြစ်သွားသည်။

အခန်း (၂၅၀) - ဟိန်းသံတောင်တန်း၊ တစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြား

အာတာမူ၏ မျက်နှာမှာ လွန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ယိုယွင်းပျက်စီးကာ သေခြင်းတရား အငွေ့အသက်များ တိုးထွက်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ္ဆေများမှာ ရုတ်တရက် သူ၏ ရှေ့ကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားလာသည်။

ခရစ်

ခရစ်

ဤတစ္ဆေများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး လက်နှင့် ခြေထောက်များ ရစ်ပတ်ကာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမ ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ အေးစက်နေပြီး လက်ကို နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဓားဖြင့် တစ်ချက်ခုတ်လိုက်သည်။

ဓားဖျားမှာ လေထဲတွင် လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်ပြီ ပုံမဖော်ရသေးသည့် ဧရာမ ပုံစံကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သွေးနှင့် အသားနှစ်စုမှာ အဆက်မပြတ် တွန့်လိမ်နေသော်လည်း ပေါင်းစပ်၍ မရတော့ပေ

ဤသည်မှာ ကျန့်ကျောင်းဓား ၏ ထူးခြားမှု ဖြစ်သည်။

မလိုအပ်သော အယောင်ဆောင် မိစ္ဆာနည်းလမ်းများကို အထူးတလည် နှိမ်နင်းနိုင်သည်။

အာတာမူမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး မန္တန်များကို အားကုန်ထုတ်၍ ရွတ်ဆိုသော်လည်း၊ ထိုအလောင်းနှစ်စုမှာ ပေါင်းစပ်၍ မရတော့ပေ။

ဓားရောင် တစ်ချက်လက်သွားသည်။

အာတာမူ၏ ခေါင်းမှာ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

လီယန်ချူသည် ရက်စက်စွာ လက်စသတ်လိုက်ပြီး ရန်သူအား အကြီးစား မန္တန်သုံးရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း မရှိပေ။

ဟုတ်ပါသည်၊ တခါတရံတွင် သူသည် ရန်သူအား မန္တန်သုံးခွင့် ပေးလိုက်ပြီးမှ ပြင်းထန်စွာ နှိမ်နင်းလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ မောက်မာပြချင်၍ သာ ဖြစ်သည်။

ယခု လက်ရှိ အခြေအနေနှင့်မူ မကိုက်ညီပေ

လီယန်ချူ ပိဿာချိန် တစ်သောင်းကျော်ရှိသည့် ကျောက်တံခါးကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်မှစ၍ အာတာမူကို သတ်ဖြတ်သည်အထိ အချိန်အကြာကြီး မကြာခဲ့ပေ

ရှမန်ဂိုဏ်းမှ ထိုနေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေကာ နတ်ဆရာ၏ စိတ်နှစ်၍ ကြိုးစားတည်ဆောက်ထားသော အစီအစဉ်မှာ ပျက်စီးသွားသည်။

ဟန်မိသားစုခံတပ်မှ လူများမှာ ထိုအချိန်မှသာ ကျောက်အခန်းပြင်ပသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အကြမ်းဖက် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည့် လေးလံသော ကျောက်တံခါးကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့ ကျောက်အခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါတွင်မူ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးနှင့် အသားများ ရှိနေပြီး လူများစွာ၏ အလောင်းများ ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကပ်တွယ်ရန် အဆက်မပြတ် ကြိုးစားနေသော်လည်း ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ပေါင်းစပ်၍ မရပေ။

ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသလို ရယ်စရာလည်း ကောင်းသည်။

မှောင်မိုက်သော ကျောက်အခန်းထဲတွင် တာအိုဆရာ လူငယ်တစ်ဦးမှာ တောက်ပသော နေမင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သန့်စင်သော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လူတို့ ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ

ဟန်မိသားစုခံတပ်၏ ခေါင်းဆောင်မှာ လီယန်ချူ၏ တာအို စွမ်းအားဖြင့် အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့ပြီး သူသည် အာတာမူ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကိုသာ ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မကောင်းသော စိတ်ဓာတ် ရှိသူ မဟုတ်သလို သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း အငြိုးအတေးများ မရှိပေ။

ယုတ်မာ ရက်စက်သူများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သေဆုံးသွားသူများ၏ အငြိုးအတေးများ ရှိနေတတ်ပြီး သွေးစွန်းသည့် အငွေ့အသက်များမှာ အရှိန်အဝါ ကြည့်အတတ် ဖြင့် ကြည့်လျှင် မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

ဟန်မိသားစုခံတပ် ခေါင်းဆောင်မှာ ထိုသို့ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဟန်မိသားစုခံတပ်မှ လူများရှေ့တွင်ပင် ထိုသွေးနှင့် အသားများကို သန့်စင်သော အတွင်းအားဖြင့် မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် အာတာမူကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် ကုသိုလ်မှတ် ၅,၃၀၀ ထပ်မံ ရရှိသည်။

ထိုတစ္ဆေများမှာလည်း မိမိတို့၏ အားဖြင့် ပါဝင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခန်းမဆောင်ထဲတွင်

ဟန်မိသားစုခံတပ် ခေါင်းဆောင်မှာ လီယန်ချူအား တစ်ဖန် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

“လီတာအိုဆရာသာ မကယ်တင်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်သမီး အသက်နှစ်ခုလုံး ဒီမိစ္ဆာလက်ထဲမှာ သေရတော့မှာပါ ”

“ဒီကျေးဇူးတရားကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး”

လီယန်ချူ လက်ကို ခါလိုက်သည်။

“ဟန်ခေါင်းဆောင် ပြောပြခဲ့တဲ့ ဝမ်ရှန် ကောင်းကင်နန်းတော် သဲလွန်စက ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ပတ်သက်နေလို့ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အပြန်အလှန် ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး ”

ယခင်က ဟန်မိသားစုခံတပ် ခေါင်းဆောင်က ဝမ်ရှန် ကောင်းကင်နန်းတော်မှာ ဟိန်းသံတောင်တန်း၊ တစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြား တွင် ပေါ်လာသည်ဟု သတင်းရရှိခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ၎င်းမှာ သာမန် ကောလဟာလဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး ဝမ်ရှန် ကောင်းကင်နန်းတော်မှာ ဒဏ္ဍာရီသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ထာဝရသက်ရှည်ခြင်းကို လိုက်စားပြီး စိတ်ဓာတ်များ ဖောက်ပြန်ကာ အာတာမူ၏ မိစ္ဆာနည်းလမ်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ကျောက်အခန်းထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံရပြီး အသက်ရှင်လျက် သေဆုံးသူကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၍ ထိုကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ထိုတစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြားမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များပြီး မြေအောက်တွင် အလောင်းများစွာ မြုပ်နှံထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

အသက်ရှင်သူများ မဝင်ရောက်သင့်သော နေရာဖြစ်သည်။

နယ်စပ်အလွန်၏ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သာမန်လူများ သိရှိလျှင်ပင် သွားရောက်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

လီယန်ချူသည် မုန်းဟိုင်တို့နှင့် ဆက်လက် ခရီးမသွားတော့ဘဲ ဟိန်းသံတောင်တန်းသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ဟန်မိသားစု မျိုးဆက်များစွာ ရေးဆွဲခဲ့သည့် မြေပုံရှိပြီး၊ ၎င်းတွင် ဟိန်းသံတောင်တန်း၊ တစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြား၏ တည်နေရာကို မှတ်သားထားသည်။

ထိုကဲ့သို့သော မြေပုံကို မည်သူမျှ ရေးဆွဲရန် မကြိုးစားကြပေ။

အချိန်ကုန်ပြီး ပင်ပန်းရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နယ်စပ်အလွန်မှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းပြီး အန္တရာယ်များသည်။

ဤကဲ့သို့ မြေပုံတစ်ခု ရေးဆွဲရန် မည်မျှ ပင်ပန်းသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

မျိုးဆက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ရေးဆွဲ၍ မရနိုင်သည်မှာ သေချာသည်။

ဟန်မိသားစု၏ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယခုတွင်မူ ကျေးဇူးတုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် လီယန်ချူကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

သဲလွန်စကို ရှာတွေ့ပြီဖြစ်ရာ လီယန်ချူလည်း မနှောင့်နှေးတော့ပေ။

မြေပုံအတိုင်း ဟိန်းသံတောင်တန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားသည်။

လေဆင်နှာမောင်းနှင့် သဲမုန်တိုင်းများကဲ့သို့ သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ်များကို ရှောင်ရှားရန် လီယန်ချူသည် တိမ်တိုက်စီးခြင်း ကို မသုံးတော့ပေ။

ထိပ်တန်း ကိုယ်ခံပညာ အရှိန်ဖြင့် ဟိန်းသံတောင်တန်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

သူ၏ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စွမ်းအားဖြင့် အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်ပြီး ခံနိုင်ရည်လည်း ရှိသောကြောင့် ခရီးဝေးအတွက် သင့်လျော်သည်။

ရှမန်ဂိုဏ်းသားများမှာ မြောက်ဘက်ဖုန်း ခရိုင်မှ ထွက်ခွာရာတွင် သူ၏ တိမ်တိုက်စီးခြင်းနှင့် အရှိန်ချင်း မခြားနားသဖြင့် ထူးခြားသော နည်းလမ်းရှိမည်မှာ သေချာသည်။

ဟိန်းသံတောင်တန်း

၎င်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော နတ်ဘုရားတောင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိမ်များထိအောင် မြင့်မားကာ တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်သည်။

တောင်ထိပ်တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဆီးနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပူချိန်မှာ အလွန်ပင် နိမ့်သည်။

ဤသည်မှာ နယ်စပ်အလွန်ရှိ ကြီးမားသော တောင်တန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ငှက်ပင် ဖြတ်သန်းရန် ခက်ခဲသည်ဟု ဆိုသည်။

တစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြားမှာ ဟိန်းသံတောင်တန်းအတွင်းမှ ကျော်ကြားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

နယ်စပ်အလွန်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ္ဍာရီများအားလုံးမှာ တစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြားနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသော ခေါင်းမပါသည့် ဧရာမ ပုံစံများ၊ အပေါ်ပိုင်းတွင် လှပသော အမျိုးသမီးနှင့် အောက်ပိုင်းတွင် ငှက်ခြေထောက်များ ပါရှိသည့် တောရိုင်း နတ်ဘုရားများ။

အလောင်းများ၏ ဦးနှောက်ကိုသာ စားသုံးသည့် တစ္ဆေခွေးများ၊ အမြွှာ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်များ။

တစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြားအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုမှာ နယ်စပ်အလွန်မှ လူတိုင်း၏ အရိုးထဲတွင် ရှိနေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အတော်ဆုံး မုဆိုးများပင် တစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြားထဲသို့ မဝင်ရောက်ကြပေ၊ ၎င်းမှာ သေခြင်းဆီသို့ သွားခြင်းဖြစ်သည်။

မသန့်ရှင်းသော အရာများကို ယူဆောင်လာပါက ရွာတစ်ခုလုံးကို သေစေလိမ့်မည်

ထို့ကြောင့်။

တစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြားထဲတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် လူနေထိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ယခုအချိန်တွင် တစ္ဆေအလောင်းတစ်ထောင် တောင်ကြားထဲတွင်မူ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး နောက်ကွယ်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လိုက်လံနေသည့် ပုံရိပ်များ ရှိသည်။

လှပသော မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးမှာ ကြောက်လန့်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးနေသည်။

မိန်းကလေးငယ်၏ ကိုယ်တွင် ထက်မြက်သော အဖြူရောင် တောင်ပံမြှား သုံးလေးချောင်း စိုက်ဝင်နေပြီး သွေးများ စီးကျနေသည်။

လက်တစ်ဖက်မှာ အောက်သို့ တွဲကျနေပြီး သွေးများ အဆက်မပြတ် ကျနေသည်။

ခါးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေပြီး တစ်ပိုင်းတစ်စ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း ဒဏ်ရာမှာ ပုပ်သိုးနေပြီး အနံ့အသက်ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လူတစ်ယောက်၊ အထူးသဖြင့် ၁၅-၁၆ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ ထိုမျှပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိပြီးနောက်တွင် ပျံသန်းနိုင်မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

နောက်ကွယ်တွင် တိုင်းတစ်ပါးလူမျိုး အမျိုးသားနှစ်ဦး ရှိပြီး ကြွက်သားများ တောင့်တင်းကာ သံတုံးခုံးများ၊ ထက်မြက်သော ကွေးဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

မျက်နှာတွင် တက်တူးများ ပါရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောရိုင်းပုံစံ ရှိသည်။

တစ်ဦး၏ ခါးတွင် လူခေါင်းနှစ်လုံးကို ချည်နှောင်ထားသည်။

အဖြူရောင် ဆံပင်ဖြူဖြူ အဘွားအိုတစ်ဦးနှင့် ၁၁-၁၂ နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးတို့မှာ ကြောက်လန့်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သေဆုံးနေကြသည်။

ဤကဲ့သို့ ရက်စက်သော နည်းလမ်းမှာ လူခေါင်းများကို စုဆောင်း၍ စစ်မှုထမ်းခြင်းကို အမှတ်အသား ပြုသည့် ထုံးတမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သက်ကြီးရွယ်အိုနှင့် ကလေးငယ်များကိုပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ လွန်စွာ ရက်စက်ပြီး လူမဆန်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှူး

တိုင်းတစ်ပါးလူမျိုး အမျိုးသားတစ်ဦးက လေးကို ဆွဲယူကာ မြှားဖြင့် မိန်းကလေးငယ်၏ ကျောဘက်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးငယ် လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော လက်နက်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

၎င်းမှာ စစ်မြေပြင်သုံး လက်နက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေသွားတုတ်

ထိုလေးလံသော ဝံပုလွေသွားတုတ်မှာ လက်မောင်းအား ကောင်းသော စစ်သူကြီးများပင် အသုံးပြုလေ့မရှိပေ။

လောကတွင်လည်း မရှိသလောက်ပင်။

ဒီမိန်းကလေး၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ မသင့်တော်ဘဲ မိန်းကလေး၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မလိုက်ဖက်ပေ။

မြှားသံကို ကြားသောအခါ မိန်းကလေးသည် နောက်ကို ပြန်မလှည့်ဘဲ ဝံပုလွေသွားတုတ်ကို လှည့်၍ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကျောက်တုံးကို ဖောက်ထွက်နိုင်သော တောင်ပံမြှားမှာ ပြင်းထန်သော အားပါဝင်သော်လည်း မိန်းကလေး၏ တုတ်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် လွင့်စင်သွားသည်။

ရှူး ရှူး ရှူး

တိုင်းတစ်ပါးလူမျိုး အမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်နေပြီး မိန်းကလေး လက်နက် လှုပ်ရှားနေချိန်တွင် မြှားများကို ထပ်မံ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

လေးလံသော သံတုံးခုံးမှာ အားကောင်းသူများသာ ဆွဲနိုင်သည်

သို့သော်လည်း ဤလူနှစ်ဦးမှာ မြှားသုံးချောင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဆက်တိုက်မြှားချက်များပင်