ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း

ဘာသာပြန် - အားသစ်

လမ်းမများပေါ်တွင် အရာအားလုံးမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။ တီကောင်သားရဲများသည် နေရာအနှံ့တွင် သောင်းကျန်းနေကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အပြစ်မဲ့ အရပ်သားများသည် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေကြရသည်။ သို့သော် ဤသားရဲများသည် အမိုးများ၊ နံရံများမှတစ်ဆင့် နေရာအနှံ့သို့ ရောက်ရှိနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ လူများက အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံများတွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း တီကောင်သားရဲများက အလွယ်တကူပင် တွားတက်နိုင်ကြသည်။

ထို့အပြင် တီကောင်သားရဲများက လူသားများကို မည်သို့ ကပ်ပါးပြုသလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ ကပ်ပါးပြုခြင်း မည်သို့ဖြစ်ပွားသလဲဆိုသည်ကို မသိဘဲ သူတို့ကို မည်သို့ ကာကွယ်နိုင်ပါမည်နည်း။ မိမိကိုယ်တိုင် ကပ်ပါးပြုခံထားရသလားဆိုသည်ကိုပင် မည်သူမျှ အသေအချာ တပ်အပ်မပြောနိုင်ကြပေ။

နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျယ်ပြောလှသော နဂါးကျောက်တုံးမြို့ကြီးမှာ ပရမ်းပတာ အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဝှစ်

လင်းဖုန်း ဓားတစ်ချက်ဖြင့် တီကောင်သားရဲတစ်ကောင်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်ပြီးနောက် ရင်ပြင်ရှိ ဧရာမ စကရင်ကြီးပေါ်တွင် ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

ရင်ပြင်ရှိ စကရင်ကြီးတွင်သာမက ရုပ်မြင်သံကြား စကရင်အားလုံးနီးပါးတွင် ထိုအမျိုးသား၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ နဂါးကျောက်တုံးမြို့သားများသည် ထိုသူမှာ မြို့တော်ဝန်ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်ကြသည်။

မြို့တော်ဝန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ သူက လေးလံသော လေသံဖြင့် “နဂါးကျောက်တုံးမြို့သား အပေါင်းတို့... မြို့အတွင်း ဆိုးဝါးတဲ့ သားရဲတိုက်ခိုက်မှုတွေ အရှိန်မြင့်လာတာကြောင့် စည်ပင်သာယာအစိုးရရဲ့ အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်ကြေညာလိုက်ပါတယ်။ မြို့တစ်ခုလုံးကို စစ်အုပ်ချုပ်ရေးနဲ့ စစ်ဥပဒေအောက်မှာ ချက်ချင်း ထားရှိလိုက်ပါတယ်။ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ နဂါးကျောက်တုံးမြို့ကနေ ထွက်ခွာခွင့် မရှိပါဘူး။ ဖောက်ဖျက်သူတွေကို လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျူးလွန်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်အရေးယူပါမယ်”

“မိဘပြည်သူအပေါင်းတို့... မထိတ်လန့်ကြပါနဲ့။ အိမ်ထဲမှာပဲ တတ်နိုင်သမျှ နေကြပါ။ ကျွန်တော်တို့ တခြားမြို့တွေဆီကနေ စစ်ကူတောင်းထားပြီးပါပြီ။ စစ်ကူတွေ မကြာခင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သုတေသီတွေကလည်း သားရဲတွေရဲ့ ကပ်ပါးပြုပုံနဲ့ ကူးစက်ပုံတွေကို အမြန်ဆုံး လေ့လာနေကြပါတယ်။ ဒီသားရဲတိုက်ခိုက်မှုကို မကြာခင် နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်”

“နဂါးကျောက်တုံးမြို့သားတွေနဲ့ သိုင်းသမားတွေအားလုံးကို တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကိုယ်နဲ့ မိမိမိသားစုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် လက်နက်စွဲကိုင်ပြီး သားရဲတွေကို အစွမ်းကုန် သတ်ဖြတ်ကြပါ။ စည်ပင်သာယာအစိုးရအဖွဲ့ဝင် အားလုံးဟာလည်း နဂါးကျောက်တုံးမြို့မှာပဲ မြဲမြဲမြံမြံရပ်တည်ပြီး မိဘပြည်သူတွေနဲ့အတူ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ တိုက်ပွဲဝင်သွားမှာပါ”

မြို့တော်ဝန်၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် လမ်းမတစ်ခုလုံးရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားရာမှ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးကို ကျင့်သုံးနေပြီဖြစ်သလို မြို့ထဲမှလည်း ထွက်ခွာခွင့် မရှိတော့ပေ။

ဤသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုသည်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။ သူတို့အားလုံး နဂါးကျောက်တုံးမြို့ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နဂါးကျောက်တုံးမြို့သာ ဤသားရဲများ၏ လက်ထဲ ကျရောက်သွားပါက သူတို့အားလုံး မြို့နှင့်အတူ သေကြရုံသာ ရှိတော့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ငိုယိုသံများနှင့် ကျိန်ဆဲသံများ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ မြို့တစ်ခုလုံး၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းဖုန်းသည်လည်း မြို့တော်ဝန်၏ ကြေညာချက်ကို သဘာဝကျစွာ သိရှိလိုက်သည်။ ဤအရာက ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူ သိသည်။ သို့သော် သာမန်လူများနှင့်မတူဘဲ သူသည် အစိုးရ၏ ရှုထောင့်မှလည်း မြင်အောင်ကြည့်နိုင်သည်။

ယခုအခါ ဤတီကောင်သားရဲများသည် လူသားများကို သိသိသာသာ ကပ်ပါးပြုနိုင်နေပြီး ကူးစက်ပုံမှာလည်း မရှင်းလင်းသေးပေ။ အကယ်၍ နဂါးကျောက်တုံးမြို့မှ လူများကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်ပါက ကပ်ရောဂါ သို့မဟုတ် အခြား ကူးစက်ရောဂါများကဲ့သို့ အခြားနေရာများကိုပါ အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် နဂါးကျောက်တုံးမြို့တွင် စစ်အုပ်ချုပ်ရေးကို မဖြစ်မနေ ကျင့်သုံးရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နဂါးကျောက်တုံးမြို့မှ ယခင်က ထွက်ခွာသွားခဲ့သူများကိုလည်း သီးသန့်ခွဲခြားစောင့်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စများမှာ အစိုးရအရာရှိများနှင့် သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူများသာ စိုးရိမ်ရမည့် ကိစ္စများ ဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်း ယခု လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ သတ်ဖြတ်ရန်၊ သားရဲအားလုံးကို သုတ်သင်သတ်ဖြတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

နဂါးကျောက်တုံးမြို့မှာ လုံးဝ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော်လည်း အစိုးရ၊ ရဲတပ်ဖွဲ့၊ စစ်တပ်နှင့် သိုင်းသမားများ ပါဝင်လာမှုကြောင့် တီကောင်သားရဲများကို အကြီးအကျယ် လိုက်လံနှိမ်နင်းလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်မှုများကြားတွင် မြို့တစ်ခုလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ငြိမ်သက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သားရဲများကြောင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများအပြင် လူသားများ ကျူးလွန်သော ဘေးဒုက္ခများလည်း ရှိနေသည်။ သူတို့အားလုံး နဂါးကျောက်တုံးမြို့နှင့်အတူ သေကြရတော့မည်ဟု သိလိုက်ရသောအခါ လူအများအပြားမှာ ရူးသွပ်သူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ရာဇဝတ်မှုများလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

“ဟင့်အင်း... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မသမီးလေးကို ဘာမှမလုပ်ပါနဲ့...”

ရုံးဝတ်စုံနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အမျိုးသားအချို့ကို အသည်းအသန် တောင်းပန်နေသည်။

“ဟဲဟဲ... မင်းသမီးလေးကို လွှတ်ပေးစေချင်ရင် ငါတို့ကို ပျော်အောင်လုပ်ပေးလေ။ ငါတို့ကို အားလုံး စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးရင် မင်းသမီးကို လွှတ်ပေးမယ်”

ထိုလူများ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ရမ္မက်ဇောထကြွနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးများ ပေါ်လာသဖြင့် လှပသော အမျိုးသမီး၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

“မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မ ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ဘာမှမလုပ်ပါနဲ့”

“ဟားဟား... ပိုက်ဆံက ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ ငါတို့မြို့တစ်ခုလုံး ပျက်စီးတော့မှာကို မင်းမသိဘူးလား။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဒီနေရာက လူသေမြို့ကြီး ဖြစ်သွားတော့မှာ။ ငါတို့ မသေခင်မှာ ပျော်ပျော်ပါးပါး နေသွားရမှာပေါ့၊ ဟားဟား”

“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ ပျော်အောင်နေရမယ်။ ဒီမိန်းမက တကယ့်ကို လှတာပဲ။ သူက ကုမ္ပဏီတစ်ခုက ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ အတွင်းရေးမှူးလို့ ငါကြားဖူးတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ကြည့်ဦး...”

ထိုအမျိုးသားများသည် အမျိုးသမီးထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာကြပြီး အမျိုးသမီးမှာမူ ကုပ်ကုပ်လေးနေရင်း သူမ၏ အဝတ်အစားများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။ နဂါးကျောက်တုံးမြို့တစ်ခုလုံးသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

မည်သည့် စည်းကမ်းစနစ်မျှ မရှိ၊ တရားမျှတမှု မရှိ၊ အကြမ်းဖက်မှု၊ သတ်ဖြတ်မှု၊ လုယက်မှုနှင့် မုဒိမ်းမှုများသာ ရှိတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်ဆိုးများသည် မြို့အတွင်း အချိန်တိုင်း ဖြစ်ပွားနေသည်။

ဝှစ်

ရုတ်တရက် ရှေ့ဆုံးမှ အမျိုးသား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြုံးမှာ အေးခဲသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခေါင်းမှာ ဘေးသို့ အနည်းငယ် စောင်းသွားပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြတ်ကျသွားတော့သည်။ သွေးများမှာ စမ်းရေတွင်းတစ်ခုအလား ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

“အားးးးးးး”

အမျိုးသမီးမှာ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ ထိုအမျိုးသား၏ အဖော်များသည်လည်း ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဓားမော့တစ်လက်ကို ကိုင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် သူတို့နောက်တွင် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“သ... သိုင်းသမား”

“ခ... ခွင့်လွှတ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ခဏတဖြုတ် စိတ်မှားသွားလို့ပါ။ တကယ် လုပ်ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး”

ထိုအမျိုးသားများ၏ ခြေထောက်များမှာ တုန်ရီလာခဲ့သည်။ မြို့အတွင်း စည်းကမ်းစနစ်များ တစ်ညအတွင်း ပြိုလဲသွားခဲ့သော်လည်း သားရဲများကို လိုက်လံနှိမ်နင်းပြီး ရာဇဝတ်ကောင်များကို အပြစ်ပေးရန် ထွက်ပေါ်လာကြသော ဖြောင့်မတ်သည့် သိုင်းသမားအချို့ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့အားလုံး သေထိုက်တယ်”

သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသားများကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာ လင်းဖုန်း ဖြစ်သည်။ သားရဲများကို လိုက်လံနှိမ်နင်းရင်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သားရဲအရေအတွက်မှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားသော်လည်း လူသားများ ကျူးလွန်သော ရာဇဝတ်မှု အရေအတွက်မှာမူ အဆမတန် တိုးပွားလာသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေကြသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကြားတွင် လူအများအပြားမှာ ရူးသွပ်သွားကြသည်။ လင်းဖုန်းသည် သူတို့၏ ရူးသွပ်မှုကြောင့် အောက်တန်းကျသော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်နေကြသူများကို ညှာတာမှုပြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသို့အသည်းအသန် အခြေအနေမျိုးတွင် ပြင်းထန်သော အရေးယူမှုများ လိုအပ်သည်။ သူသည် ထိုသူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အစိုးရကလည်း ဤအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် စစ်တပ်တို့ ပါဝင်လာခဲ့ပြီ။ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်သူ မည်သူ့ကိုမဆို ညှာတာမှုမရှိဘဲ ကွပ်မျက်မည် ဖြစ်သည်။

“ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်”

လှပသော အမျိုးသမီးမှာ သူမ၏ သမီးလေးကို အလျင်အမြန် ပွေ့ချီကာ လင်းဖုန်းကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

“အိမ်ပြန်ပါ။ အိမ်ထဲမှာပဲ နေပါ၊ အပြင်မထွက်ပါနဲ့”

ထိုသို့ပြောပြီး လင်းဖုန်း လှည့်ထွက်သွားကာ သားရဲများကို ထပ်မံ ရှာဖွေနှိမ်နင်းနေခဲ့သည်။

တစ်နေ့လုံး လင်းဖုန်း အနားမယူခဲ့ပေ။ သူ မြင်တွေ့ရသမျှ သားရဲအားလုံးကို ချက်ချင်း သုတ်သင်ခဲ့သလို ရူးသွပ်စွာ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်နေသူ မည်သူ့ကိုမဆို ချွင်းချက်မရှိ ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။

လင်းဖုန်းသည် လူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူများစွာကိုလည်း ကယ်တင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လမ်းမအချို့ကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ထိုလမ်းမများသည် ယာယီအားဖြင့် ဘေးကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းဖုန်း သိသည်မှာ သူ လူမည်မျှပင် သတ်ပါစေ၊ ဤအရာက သိပ်ပြီး ထိရောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ မြို့အတွင်းရှိ လူများကို မျှော်လင့်ချက် ပေးနိုင်မှသာ မြို့၏ စည်းကမ်းစနစ်များ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မျှော်လင့်ချက်က ဘယ်မှာလဲ။ လင်းဖုန်းလည်း မသိပေ။ သူသည် သုတေသီတစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် တီကောင်သားရဲများ လူသားများကို မည်သို့ ကပ်ပါးပြုသလဲဆိုသည်ကို သူ မသိနိုင်ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ကပ်ပါးပြုခံထားရနိုင်ခြေရှိသည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

ရှေ့တန်းတွင်ရှိစဉ်က လင်းဖုန်းသည် အနည်းငယ် လမ်းပျောက်နေခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုသားရဲများကိုပင် သနားမိခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ယခု နဂါးကျောက်တုံးမြို့အတွင်းရှိ ငရဲခန်းအလား မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ပြီးနောက် နောက်တန်းရှိ လူသားများ၏ အေးချမ်းသာယာမှုကို ကာကွယ်ရန် ရှေ့တန်းတွင် သိုင်းသမားများ ရှိနေရခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အပြည့်အဝ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်ပင်။ နောက်တန်းရှိ လူသားများ၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရန်နှင့် အေးချမ်းသော ဘဝများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဘီ...

ရုတ်တရက် လင်းဖုန်း၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “အစ်ကိုဖုန်း... ကျွန်တော်တို့ကို မြန်မြန် လာကယ်ပါဦး။ ကျွန်တော် ဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး...”