အခန်း (၄၂၇-၄၂၈)

အခန်း (၄၂၇) ဖျော်ဖြေမှု

ယနေ့တွင် မင်ယွဲ့သည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မိုဟန်ကျီကမူ လုပ်ငန်းခွင်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

မင်မိသားစုသည် ကျယ်ဝန်းလှပသော ရှေးဟောင်းအိမ်တော်ကြီးတွင် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နေကြသော်လည်း ရင်ထဲ၌မူ တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူတို့သည် အိမ်ပြင်ထွက်လိုက်သည်နှင့် အိမ်နီးချင်းများနှင့် ဆုံတွေ့ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုရသော ရိုးရှင်းသည့် ဘဝမျိုးကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။

"ယန်ကျင်းက နေလို့ကောင်းပေမဲ့ တို့ဇာတိမြေလေးလောက်တော့ ဘယ်မှမမီပါဘူး"

ဟု မင်မိခင်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

မည်မျှပင် ပြည့်စုံပါစေ၊ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာကဲ့သို့ နွေးထွေးမှုမျိုးမှာ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ရှာမရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

မင်ယွဲ့သည် အလုပ်အားလပ်ချိန်တွင် ကုမ္ပဏီသို့ ခေတ္တဝင်ခဲ့သည်။

ဝန်ထမ်းများမှာ သူမကို မြင်သည်နှင့် ငွေပုံကြီးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။ မင်ယွဲ့ကလည်း သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို မပျက်စီးစေခဲ့ပေ။

သူမ ပြန်သွားပြီးနောက်တွင် နှစ်ကုန်ဆုကြေး (Bonus) များ ထုတ်ပေးမည့် ကြေညာချက် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

‘ယွဲ့ဟွာ နည်းပညာ' သည် ဝန်ထမ်းများအပေါ် စေတနာထားသဖြင့် ဝန်ထမ်းများမှာ ကုမ္ပဏီအပေါ် သစ္စာရှိကြပြီး မိသားစုသဖွယ် ခံစားချက်မျိုး ရရှိထားကြသည်။

အားလပ်ရက်တွင် မင်ယွဲ့သည် မိသားစုကို ဈေးဝယ်ထွက်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး မိုဟန်ကျီကလည်း အဖော်အဖြစ် လိုက်ပါလာသည်။

မင်ယွဲ့သည် သူတို့အား မြို့အရှေ့ဘက်ရှိ စည်ကားလှသော ကုန်သွယ်ရေးလမ်းမကြီးသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

မင်မိခင်မှာ အဝတ်အစားတစ်ခု၏ စျေးနှုန်းကို မြင်လိုက်ရုံနှင့်ပင် နောက်သို့ လှည့်ပြေးချင်စိတ် ပေါက်သွားတော့သည်။

"ဒီလမ်းမတစ်ခုလုံးက သမီးပိုင်တာပါ... အားမနာဘဲ စိတ်ကြိုက်ဝယ်ပါ မေမေ"

ဟု မင်ယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သမီးဖြစ်သူ၏ ကြွယ်ဝမှုမှာ သူတို့၏ အမြင်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ဆန်းသစ်စေခဲ့ပြန်သည်။

ဤစည်ကားလှသော လမ်းမကြီးတစ်ခုလုံးသည် သူမ၏ သမီးပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်နေမှတော့ အဝတ်အစား အနည်းငယ်အတွက် တွန့်တိုနေစရာ မလိုတော့ပေ။

မိုဟန်ကျီကလည်း ယောက္ခမလောင်းများရှေ့တွင် အမှတ်ရရန်အတွက် ငွေပေးချေမှုများကို ဦးဆောင်ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် မင်ယွဲ့သည် မောင်လေးဖြစ်သူ မင်ချန်အား ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ် သို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ကျောင်းပိတ်ရက် ဖြစ်သော်လည်း ကျောင်းစောင့်ကြီးနှင့် ကျောင်းသားအချို့မှာ မင်ယွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် ရင်းနှီးစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

မင်ချန်သည် သူ၏အစ်မ ဂုဏ်သတင်းကျော်စောနေသည်ကို ကြည့်ကာ ကိုယ်တိုင်ပင် လူရာဝင်နေသကဲ့သို့ ဂုဏ်ယူနေမိသည်။

"မောင်လေးလည်း ကြိုးစားရင် ဒီကျောင်းကို ရောက်လာမှာပါ"

ဟု မင်ယွဲ့က အားပေးစကား ဆိုသည်။

မင်ချန်သည် ယခုအခါ အလယ်တန်း နောက်ဆုံးနှစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အစ်မဖြစ်သူကို အတုယူ၍ ထူးချွန်အောင် ကြိုးစားနေသူ ဖြစ်သည်။

သူသည် အစ်မဖြစ်သူ၏ ခြေရာကို နင်းကာ ဤတက္ကသိုလ်ကြီးသို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်းပြသော ရည်မှန်းချက်ကို စိတ်ထဲ၌ ခိုင်ခိုင်မာမာ ချမှတ် လိုက်တော့သည်။

မကြာမီ ပိုင်ကျင်း၏ ဂီတဖျော်ဖြေပွဲရက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မင်ယွဲ့သည် မိသားစုဝင်များနှင့်အတူ အော်ပရာကဇာတ်ရုံကြီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤပွဲသည် သာမန်ဖျော်ဖြေပွဲမျိုး မဟုတ်ဘဲ အနုပညာရသကို အေးဆေးစွာ ခံစားရမည့်ပွဲမျိုး ဖြစ်သည်။

စင်နောက်ကွယ်တွင် မင်ယွဲ့သည် ဖျော်ဖြေရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် မိုဟန်ကျီက သူမအနား၌ အဖော်ပြုပေးနေသည်။

ပိုင်ကျင်း၏ ဖျော်ဖြေမှု စတင်သည့်အခါ ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး ပရိသတ်တို့မှာ ဂီတလှိုင်းများကြားတွင် မိန်းမောစီးမျောနေကြတော့သည်။

ပိုင်ကျင်းသည် သူ၏ ကျွမ်းကျင်လှသော 'ကူချင်း' တီးခတ်မှုဖြင့် ပရိသတ်ကို ဖမ်းစားထားသည်။

ပိုင်ကျင်း၏ တစ်ကိုယ်တော် တီးခတ်မှုအပြီးတွင် စင်မြင့်ထက်မှ မီးများ ရုတ်ချည်း ငြိမ်းသွားသည်။ ပရိသတ်များမှာ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် နောက်ထပ် အထူးဧည့်သည်တော်ကို စောင့်စားနေကြသည်။

"ပိုင်ကျင်းရဲ့ ဧည့်သည်တော်က သူ့ရဲ့ တပည့်မလေးတဲ့... အရမ်းလှတယ်လို့ ကြားတယ်"

ဟု ပရိသတ်များကြားမှ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုသံများကို မင်မိခင် ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွစွာ ပြုံးမိသွားသည်။

မိမိ၏ သမီးလေးမှာ မည်မျှပင် တောက်ပနေသည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

ရုတ်တရက် ရှေးဟောင်းအငွေ့အအေးများ လွှမ်းခြုံထားသည့် အသံဩဇာတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။

စင်မြင့်ထက်တွင် မီးများ ပြန်လည်လင်းလက်လာသည့်အခါ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် သူမရှေ့ရှိ ဧရာမ 'ရှီကျုံး' ခေါင်းလောင်းအတွဲကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှေးခေတ်နန်းတွင်း ဂီတပွဲတော်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မင်ယွဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော နက်ရှိုင်းခန့်ညားသည့် အသံစဉ်များက ပရိသတ်တို့၏ ဝိညာဉ်ကို တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

သူမသည် ဂီတလောက၏ ထိပ်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းရန် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ယနေ့ညတွင် အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီ ဖြစ် တော့သည်။

အခန်း (၄၂၈) ရိုက်ကူးရေးကွင်းသို့ အလည်အပတ်သွားခြင်း

ဝိညာဉ်ကို တုန်ခါစေသော အသံဩဇာသည် နှလုံးသားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုက်ခတ်နေပြီး စွဲငြိဖွယ်ရာ ပဲ့တင်သံများက ခန်းမအတွင်း ပျံ့လွင့်နေတော့သည်။

စင်မြင့်ထက်တွင် ခန့်ညားစွာ စီစဉ်ထားသော 'ရှီကျုံး' ခေါင်းလောင်းအတွဲကြီးများကြား၌ မင်ယွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ သမိုင်းဘီးပေါ်တွင် ကခုန်နေသော လိပ်ပြာငယ်တစ်ကောင်အလား နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသည်။

သူမ၏ တီးခတ်မှုသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့တိုင် ပျံ့လွင့်သွားကာ နတ်ဘုရားများကိုပင် ဖမ်းစားနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဖျော်ဖြေမှုအပြီးတွင် ပရိသတ်များမှာ မိန်းမောနေရာမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာကြပြီး "နောက် တစ်ပုဒ်... နောက်တစ်ပုဒ်” ဟု တခဲနက် တောင်းဆိုကြတော့သည်။

မင်ယွဲ့သည် ဆရာဖြစ်သူ ပိုင်ကျင်း၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် လူသိများလှသော သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းသံများဖြင့် ပြန်လည်ဆန်းသစ် တီးခတ်ပြလိုက်ရာ ပရိသတ်တို့မှာ သီချင်းစာသား မပါဘဲ စိတ်ထဲမှ လိုက်ပါသီဆိုရင်း ဂီတ၏ အထွတ်အထိပ်ရသကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

စင်နောက်ကွယ်တွင် မင်ယွဲ့သည် ဖျော်ဖြေရေးဝတ်စုံကို လဲလှယ်ကာ သူမ၏ မိဘများထံသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ယွဲ့ယွဲ့... သမီးက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ"

ဟု မင်မိခင်က ပီတိမျက်ရည်များဖြင့် ဆိုသည်။

"မေမေကလည်း အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲလေ၊ သမီးလို တော်တဲ့သမီးကို မွေးပေးထားတာကိုး"

ဟု ဆိုကာ မင်ယွဲ့က မိခင်ဖြစ်သူကို နူးညံ့စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော မိုဟန်ကျီ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌လည်း မင်ယွဲ့အပေါ် ထားရှိသော မြတ်နိုးတွယ်တာမှုများက အထင်းသား ပေါ်လွင်နေတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် မင်ယွဲ့သည် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ လျူယဲ့ ရှိရာ ရိုက်ကူးရေးကွင်းသို့ အလည်အပတ် သွားရောက်ခဲ့သည်။

လျူယဲ့သည် မင်ယွဲ့ကို မြင်သည်နှင့် ဝမ်းသာအားရ ပြေးလာတော့သည်။

"ယွဲ့ယွဲ့... နင် ငါ့ဆီ လာလည်တာလား၊ ငါ အရမ်းပျော်တာပဲ"

မင်ယွဲ့သည် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့သားများအတွက် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများနှင့် တန်ဖိုးကြီးကိတ်မုန့်များကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဒါရိုက်တာမှာ မင်ယွဲ့၏ နောက်ခံဂုဏ်သတင်းကို သိထားသူဖြစ်ရာ သူမအား အထူးတလည် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံတော့သည်။

သို့သော် ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ထဲရှိ မင်းသမီး ရန်ချန်ယွဲ့မှာမူ မင်ယွဲ့အား မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမသည် အပြင်ပန်းတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ဟန် ဆောင်ထားသော်လည်း နားနေခန်းထဲ၌မူ မင်ယွဲ့ပေးသော ကိတ်မုန့်ကို အနှိမ်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားရကာ အမှိုက်ပုံးထဲသို့ လွှင့်ပစ်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူမ၏ လက်ထောက်လေး ရှောင်ကျော့မှာမူ နှမြောတသစွာဖြင့် ကိတ်မုန့်ကို စွန့်ပစ်လိုက်ရတော့သည်။

ရန်ချန်ယွဲ့သည် သူမ၏ လှပမှုမှာ ခွဲစိတ်ပြုပြင်ထားသော 'အတု' ဖြစ်နေခြင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသူ ဖြစ်သည်။

သူမသည် မင်ယွဲ့၏ သဘာဝအလှတရားနှင့် အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော အရှိန်အဝါကို မြင်သည့်အခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် ရန်စလိုသော စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

မင်ယွဲ့မှာမူ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို အရေးမစိုက်ပေ။ သူမသည် လျူယဲ့၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားသည်။

"အခုတလော ဘယ်လိုလဲ"

ဟု မင်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်... နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းတာပေါ့"

ဟု လျူယဲ့က ဆိုသည်။

လျူယဲ့၏ ကုမ္ပဏီဖြစ်သော 'လိမ္မော်နီ ဖျော်ဖြေရေး' သည် သူမအား ငွေရှာသည့် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်အလား အသုံးချနေပြီး အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှုတွင်လည်း မမျှတသည့် စာချုပ်များဖြင့် ချုပ်ကိုင်ထားကြောင်း မင်ယွဲ့ သိလိုက်ရသည်။

ကုမ္ပဏီသည် လျူယဲ့ ရှာဖွေပေးသော ငွေများဖြင့် လူသစ်များကိုသာ မြေတောင်မြှောက်ပေးနေပြီး သူမအပေါ်တွင်မူ ဂရုစိုက်မှု လျော့နည်းလာခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းအပေါ် ထားရှိသော စေတနာနှင့် အနာဂတ်တွင် သူမကိုယ်တိုင် ဖျော်ဖြေရေးလောက၌ ဩဇာလွှမ်းမိုးနိုင်ရန် ဟူသော ရည်မှန်းချက်ကို စတင် ပုံဖော်လိုက် တော့သည်။