အခန်း (၄၄၇-၄၄၈)

အခန်း (၄၄၇) ဘယ်သူဝယ်သွားတာလဲ

လဲကျသွားသည့် အရှိန်ကြောင့် ဝမ်ယွန်း၏ ဒူးဆစ်မှာ တော်တော်လေး ထိခိုက်သွားပုံရသည်။ နောက်ကွယ်မှ ဝမ်ကျန်း၏ ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမသည် နာကျင်မှုကို အောင့်အည်းကာ အမြန်ထ၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ဒီဖိနပ်က တကယ့်ကို ကြွရွနေတာပဲ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ကို 'မန်နေဂျာဝမ်' လို့ပဲ ခေါ်တော့"

ဝမ်ကျန်းသည် မင်ယွဲ့ဝယ်ပေးသည့် အနက်ရောင် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်ကို စီးကာ ဟန်ပါပါဖြင့် လမ်းလျှောက်ပြရင်း ရယ်မောနေတော့သည်။

သူငယ်ချင်းနှစ်ဦးသည် ပျော်ပျော်ပါးပါးပင် ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မင်ယွဲ့သည် မကြာသေးမီကမှ သစ်သားပန်းပုထုခြင်း အနုပညာကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။

သူမ၏ အားလပ်ချိန်များကို သစ်သားတုံးများပေါ်တွင်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ရာ၊ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှာပင် အသားမာများ တက်လာခဲ့ရသည်။

ရွှေတုံးပုံစံလေးများမှသည် ဝါးတောထဲတွင် လူးလိမ့်နေသော ပန်ဒါလေးများအထိ သူမသည် ကျွမ်းကျင်စွာ ထုလုပ်နိုင်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ လက်ရာမှာ သစ်သားတုံးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကြောင်ကလေး၏ အမွှေးအမျှင်များအထိ အသက်ဝင်လှပနေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုစဉ် စနစ် ၏ အသံမှာ သူမ၏ နားထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

【တင်း— အိမ်ရှင်၏ မဆုတ်မနစ်သော ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ပန်းပုထုခြင်းစွမ်းရည်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့်မှ အဆင့်မြင့်သို့ တိုးတက်သွားပါပြီ ဆုလာဘ်အဖြစ် ယန်ကျင်းမြို့ရှိ ယွန်းတင်း စံအိမ်တော်မှ ဗီလာတစ်လုံးကို ချီးမြှင့်လိုက်ပါသည်】

မင်ယွဲ့သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားရသည်။

စနစ်၏ ဆုလာဘ်ကြောင့်ထက် သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက အသိအမှတ်ပြုခံရခြင်းကြောင့် ပို၍ ပီတိဖြစ်မိခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ ယွမ် ၃၈၂ ဘီလီယံကျော်အထိ ရှိနေပြီဖြစ်ကာ၊ ယန်ကျင်းရှိ အကောင်းဆုံးနေရာမှ ဗီလာကြီးမှာလည်း သူမ၏ အလှအပနှင့် စီးပွားရေး ရည်မှန်းချက်များကို ထင်ဟပ်စေသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွန်းတင်းစံအိမ်တော်၏ အရောင်းပြခန်း၌ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။

"ဒီမှာ အဈေးအကြီးဆုံး ဗီလာက ဘယ်လောက်လဲ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ဝယ် မယ်"

ထီပေါက်၍ ရုတ်တရက် ချမ်းသာလာသော လူသစ်တစ်ဦးသည် သူ၏ ချစ်သူအား ကြွားဝါရန်အတွက် ဘဏ်ကတ်ကို ထုတ်ပြကာ ကြုံးဝါးနေသည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းက ယွန်းတင်းစံအိမ်တော်၏ အကောင်းဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံးသော ဗီလာကြီးကို ပြသလိုက်သည်။

ထိုအဆောက်အအုံမှာ ဒီဇိုင်းပညာရှင် အကျော်အမော်များ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးမှာ ၁.၆ ဘီလီယံ ဖြစ်သည်။

"၁.၆ ဘီလီယံ”

လူသစ်မှာ မှင်သက်သွားရသည်။

သူသည် ထီပေါက်ထား၍ ချမ်းသာသည်ဆိုသော်လည်း ၁.၆ ဘီလီယံမှာ သူပိုင်ဆိုင်သမျှထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။

သူသည် အရှက်ပြေရန်အတွက်

“အိမ်တွေက ဒီလောက်တောင် ဈေးကြီးရသလား"

ဟု အော်ဟစ်ဆဲဆိုတော့သည်။

ထိုစဉ် အရောင်းမန်နေဂျာ ပြေးထွက်လာကာ

"တောင်းပန်ပါတယ် လူကြီးမင်း... အကောင်းဆုံးနေရာက ဗီလာကို လျှို့ဝှက်ဝယ်ယူသူတစ်ဦးက အခုလေးတင် ဝယ်ယူသွားပါပြီ"

ဟု ကြေညာလိုက်သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်သံများကြောင့် ထိုလူသစ်မှာ မျက်နှာပျက်သွားကာ အရှက်ပြေရန်အတွက် ယွမ်သန်း ၆၀ တန် ဗီလာတစ်လုံးကို အနိုင်နိုင် ဝယ်ယူလိုက်ရတော့သည်။

သူသည် ဗီလာကို ဝယ်ယူပြီးနောက် အလွန်ပင် မောက်မာစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း၊ အမှန်တကယ် ၁.၆ ဘီလီယံတန် ဗီလာကို ပိုင်ဆိုင်သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ မသိရှိခဲ့ပေ။

မကြာမီ မင်ယွဲ့ထံသို့ ဖုန်းတစ်ကောဝင်လာသည်။

"မစ္စမင်ယွဲ့... ကျွန်တော်က ယွန်းတင်းဗီလာရဲ့ သီးသန့်အိမ်ထိန်းပါ မစ္စအနေနဲ့ ဘယ်အချိန်မှာ လာကြည့်နိုင်မလဲခင်ဗျာ"

မင်ယွဲ့သည် စနစ်၏ စီစဉ်ပေးမှုမှာ လျင်မြန်လှသည်ကို အံ့သြသွားမိသည်။

သူမသည် တက္ကသိုလ်အနီးတွင် နေထိုင်ရသည်မှာ ငြီးငွေ့စပြုနေပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်သော နေရာသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန်မှာ သူမ၏ အနာဂတ် ရည်မှန်းချက်များအတွက် ပိုမိုသင့်တော်ပေလိမည်။

"အခုပဲ လာခဲ့မယ်”

မင်ယွဲ့သည် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ လေသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်လှသော်လည်း၊ ထိုဗီလာအသစ်တွင် သူမ၏ စီးပွားရေးအင်ပါယာကို မည်သို့ ဆက်လက်ချဲ့ထွင်မည်ဟူသော ရည်မှန်းချက်များက မျက်ဝန်းထဲတွင် တောက်ပနေတော့သည်။

အခန်း (၄၄၈) ထူးဆန်းသော ခံစားချက်

မကြာမီမှာပင် သီးသန့်အိမ်ထိန်းကြီးသည် မင်ယွဲ့ကို လာရောက်ကြိုဆိုလေသည်။

ရှေးဟောင်း နန်းတော်ဆန်သော အိမ်ရာများက ခန့်ညားထည်ဝါမှုကို ဖော်ဆောင်သည်ဆိုပါက၊ ယခု မင်ယွဲ့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရသည့် ယွန်းတင်းစံအိမ်တော် မူကား ခေတ်မီဗိသုကာပညာ၏ အထွတ်အထိပ် အခမ်းနားဆုံးသော ပြယုဒ်တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ပြင်သစ်စတိုင်လ် အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံထားသည့် ထိုဗီလာကြီးသည် အဝေးမှကြည့်လျှင် ပုံပြင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လာသည့် ရဲတိုက်ကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှသည်။

ကားသည် စံအိမ်ဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်တွင်လည်း ရပ်တန့်မသွားဘဲ တစ်ရှိန်ထိုး ဆက်လက်မောင်းနှင်နေဆဲပင်။

မင်ယွဲ့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

အချစ်ဝတ္ထုများထဲမှ သူဌေးကြီးများ၏ အိမ်ထဲတွင် မင်းသမီးလေးများ အဘယ်ကြောင့် ထွက်မပြေးနိုင်ကြသနည်းဟူသော အဖြေကို သူမ ယခုမှ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်တော့သည်။

ခြေကျင်လျှောက်ရမည်ဆိုပါက ခြံဝင်းတံခါးဝသို့ပင် ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ပန်းခြံများ၊ ရေပန်းများနှင့် စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်များက သဘာဝဥယျာဉ်တစ်ခုအလား ပြန့်ကျဲနေသည်။

"မစ္စ... ကားပေါ်က ဆင်းလို့ရပါပြီ”

ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော အိမ်ထိန်းကြီး လီကျန့်သည် ရိုသေစွာဖြင့် တံခါးဖွင့်ပေးလေသည်။

သူ၏ အမူအရာနှင့် စည်းကမ်းစနစ်ကျမှုမှာ ဥရောပ အဆင့်မြင့် အိမ်ထိန်းသင်တန်းကျောင်းများမှ ဆင်းသက်လာသူပီပီ လေးစားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

မင်ယွဲ့သည် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ဗီလာကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် ကျေနပ်မှုအပြည့် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဗီလာ၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ရေကူးကန်နှင့် ကြယ်ကြည့်ခန်းများမှာ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော လူနေမှုပုံစံကို ဖော်ပြနေတော့သည်။

"ကျန်းကျန်း... ငါ့အိမ်ကို လာလည်မလား”

မင်ယွဲ့သည် ငယ်စဉ်က ဝမ်ချန်းနှင့်အတူ အိပ်မက်ယောင်ခဲ့ဖူးသည့် စကားများကို သတိရကာ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်က "ငါတို့ ချမ်းသာလာရင် ဗီလာကြီးနဲ့ နေကြမယ်" ဟူသော နောက်ပြောင်မှုများမှာ ယခုအခါ လက်တွေ့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

နေဝင်ရိုးရီ အချိန်တွင် ဝမ်ကျန်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဟယ်... ဒါက တကယ့်ကို နတ်သမီးလေးတွေနေတဲ့ ရဲတိုက်ကြီးပဲ မဟုတ်ဘူး... ဘုရင်မကြီးရဲ့ နန်းတော်လို့ ပြောရမယ်”

ဝမ်ကျန်းသည် ဗီလာအတွင်းရှိ အနုပညာဆန်သော ကော်ဇောများ၊ လှပသော မီးဆိုင်းများကို ကြည့်ကာ တစ်လမ်းလုံး တအံ့တသြ ရေရွတ်နေတော့သည်။

ထိုညတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အတိတ်က တက္ကသိုလ်ကျောင်းတော်ရက်များကို လွမ်းဆွတ်ရင်း ဗီလာကြီး၏ နူးညံ့လှသော ကုတင်ပေါ်တွင် တစ်ညလုံး စကားစမြည် ပြောဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

အိမ်ထိန်းကြီး စီစဉ်ပေးသော အဆင့်မြင့် စားဖိုမှူး၏ လက်ရာများကို မြိန်ယှက်စွာ စားသောက်ရင်း ဝမ်ကျန်းသည် သူမ၏ လူမှုကွန်ရက်ပေါ်တွင် "ငါ့ဘဝရဲ့ အောင်မြင်မှုက ငါ့သူငယ်ချင်းပဲ" ဟူသော စာသားနှင့်အတူ ဓာတ်ပုံများ တင်လိုက်ရာ တစ်လောကလုံး ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားရတော့သည်။

နွေဦးကာလ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဒီဇိုင်းသစ်များကို ဟဲယိုး အဝတ်အထည် ကုမ္ပဏီသို့ ပေးပို့ရန် ပြင်ဆင် လိုက်သည်။

ကုမ္ပဏီသို့ သွားရာလမ်းတွင် သူမ မထင်မှတ်ဘဲ ခယ်ဟယ် နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ ပို၍ တည်ငြိမ်အေးစက်ကာ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရခက်သော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

"ကျွန်တော်... တခြားပြည်နယ်တစ်ခုမှာ အခြေချဖို့ ပြန်လာတာပါ ခဏပဲ လာနှုတ်ဆက်တာ”

ခယ်ဟယ်၏ စကားသံမှာ အေးစက်လှသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ပြင်းပြစွာ ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

မင်ယွဲ့သည် ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင် ခယ်ကျွင်းတို့နှင့် နွေဦးဖက်ရှင် အရောင်းမြှင့်တင်ရေးကိစ္စများကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ခယ်ဟယ်၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကိုသာ စဉ်းစားနေမိသည်။

"ယွမ်ပေါ့... ခယ်ဟယ် ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲဆိုတာ နင်သိလား”

သူမသည် ခဲ့ဟယ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့်အတူ ရူးသွပ်မှုတစ်မျိုး ရောယှက်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် ထောင်ကျနေသော ဖခင်ဖြစ်သူအပေါ် ကလဲ့စားချေရန် ပြန်လာခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် အခြားသော အဖျက်အမှောင့် လုပ်ငန်းတစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြံစည်နေခြင်းလော။

မင်ယွဲ့၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်အချို့နှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဟူသော ခံစားချက်က ကြီးစိုးနေတော့သည်။