← Chapters

အခန်း (၅၀၁-၅၀၂)

Vol. 51 Ch. 501-502

အခန်း (၅၀၁-၅၀၂)

Vol. 51 Ch. 501-502

အပိုင်း (၅၀၁) စီမံခန့်ခွဲမှု

ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် ထိုနေရာမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းသွားသည်ကို ကျေနပ်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

【ယွဲ့ယွဲ့... နင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင်က အဆင့်မြင့်သွားပြီဆိုတော့ အခုဆိုရင် နင် ကိုယ်တိုင် အထဲကို ဝင်လို့ရပြီနော်】

ဟု ယွမ်ပေါ့က သတိပေးလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားပြီး စိတ်ထဲမှ အာရုံပြုကာ ချက်ချင်းပင် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် မင်ယွဲ့သည် ကျယ်ပြောပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

၁၀*၄၀ အတိုင်းအတာ၊ ဆိုလိုသည်မှာ စတုရန်းမီတာ ၄၀၀ ခန့် ကျယ်ဝန်းသော ထိုနေရာ၌ ထောင့်တစ်နေရာတွင် စုပုံထားသော ပစ္စည်းအချို့မှအပ ဘာမျှမရှိပေ။

၎င်းမှာ သက်ရှိများ နေထိုင်ရာနေရာ မဟုတ်သဖြင့် မည်သည့်အရာမျှ ပေါက်ရောက်ခြင်း မရှိချေ။ မင်ယွဲ့ မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကွန်ကရစ်ခင်းထားသော ကြမ်းပြင်ကိုသာ တွေ့ရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဖုန်တထောင်းထောင်း ထနေသော မြေဝါမျက်နှာပြင် မဟုတ်သဖြင့် စနစ်မှာ အတော်လေး လူသားဆန်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ယခုအခါ အထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ခွင့် ရပြီဖြစ်ရာ မင်ယွဲ့သည် ဤနေရာကို စနစ်တကျ ပြုပြင်ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို စနစ်၏ ကုန်သွယ်မှုနယ်ပယ်မှ တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူနိုင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်ပင် သာမန်ဆန်သော ပစ္စည်းများဖြစ်ရာ ဂုဏ်သတင်းအမှတ် ၁ မှတ်တည်းနှင့်ပင် အမြောက်အမြား ဝယ်ယူ၍ ရသည်။

ပြင်ပလောကတွင် လုပ်ဆောင်ရန် မသင့်လျော်သဖြင့် မင်ယွဲ့သည် စနစ်နှင့်အတူ ပါလာသော 'အတုအယောင် သင်ယူမှုအခန်း' ထဲ၌သာ အရာအားလုံးကို ဖန်တီးတော့သည်။

သစ်သားရွေခြင်း၊ အပေါက်ဖောက်ခြင်း၊ သံရိုက်ခြင်း စသည့် ကိရိယာတန်ဆာပလာ အစုံအလင်မှာ အဆင်သင့် ရှိနေသည်။ အတွင်း၌ တူထုသံ၊ လွှတိုက်သံများ ဆူညံနေသော်လည်း စနစ်က ထိုအသံများကို ပြင်ပသို့ မပေါက်ကြားအောင် ပိတ်ဆို့ပေးထားသည်။

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ အလုပ်အပေါ် အလွန်ပင် အာရုံစိုက်ထားသည်။

သူမသည် သစ်သားပြားများကို အသာအယာ မယူကာ စတင် တပ်ဆင်တော့သည်။ သစ်သားဘောင်များကို အစီအရီ ထောင်လိုက်ပြီးနောက် နံရံတစ်ခုလုံးစာ ကျယ်ဝန်းသော ဗီရိုကြီးမှာ ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ လိုအပ်ချက်နှင့်အညီ နေရာချထားမှုများကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ယခင်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ စုပြုံထားခဲ့သော ပစ္စည်းမျိုးစုံကို စနစ်တကျ သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

သူမသည် အဝတ်လှန်းစင်တစ်ခုကိုပင် ဝယ်ယူလိုက်ပြီး ကန့်လန့်ကာ အကာအကွယ်များကို အသုံးပြုကာ သူမကိုယ်တိုင် ချုပ်လုပ်ထားသော အဝတ်အထည်များနှင့် ရတနာများ ထားရှိရန် ရှေးဟောင်းစတိုင် အခန်းငယ်လေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

တောင်အာဖရိကမှ သူမ ယူဆောင်လာခဲ့သော နီလာပြာကြီးမှာလည်း ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေသည်။

'ကျွင်းယွဲ့ ရတနာဆိုင်' ဖွင့်ပွဲတုန်းက ဤခမ်းနားလှသော နီလာကြီးကို တစ်လကြာ ခင်းကျင်းပြသခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်ရသဖြင့် မင်ယွဲ့၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့သည် စနစ်စတိုးမှ သေတ္တာအကြီးစား အချို့ကိုလည်း ဝယ်ယူကာ ကျန်ရှိနေသော ပစ္စည်းများကို အမျိုးအစားအလိုက် ခွဲခြား ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။

သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အချိန်အတော်ကြာ ကြိုးစားအားထုတ်နေခဲ့သဖြင့် ခါးများပင် နာကျင်လာတော့သည်။ အကယ်၍ သူမသည် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ထားသူတစ်ဦး မဟုတ်ပါက ဤမျှပင်ပန်းသော အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

မင်ယွဲ့သည် လေးလံသော သေတ္တာကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မကာ ထောင့်တစ်နေရာသို့ လျှောက်သွားသည်။

ကြီးမားလှသော သေတ္တာကြီးက သူမ၏ အမြင်အာရုံကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားရာ ပြင်ပလူများသာ မြင်လိုက်ရပါက သူမ၏ အံ့မခန်းသော ခွန်အားကို ချီးကျူးမိကြပေလိမ့်မည်။

သေတ္တာကို မြေပြင်ပေါ် ချလိုက်သည့်အခါ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် အတွင်း၌ ပစ္စည်းအမြောက်အမြား ပါဝင်ကြောင်း သိသာလှသည်။

မင်ယွဲ့သည် နောက်နောင်တွင် ပစ္စည်းများကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်ရန်အတွက် ၄၀၀ စတုရန်းမီတာ ကျယ်ဝန်းသော ဟင်းလင်းပြင်ကို အပိုင်း ၁၀ ပိုင်း ခွဲခြားလိုက်သည်။

သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို အသုံးပြု၍ ထွင်းထုထားသော သစ်သားပန်းပုများနှင့် ကျောက်စိမ်းထွင်းထုချက်များကိုလည်း စင်များပေါ်တွင် လှပစွာ ခင်းကျင်းထားသည်။

အတော်အတန် ကြည့်ကောင်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဗလာဖြစ်နေသော ကြမ်းပြင်နှင့် နံရံများမှာ တောက်ပနေသော ရတနာများ၊ လှပသော ဝတ်စုံများနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းလွန်းနေသေးသည်။

"ယွမ်ပေါ့... ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ စတိုင်ကို ပြောင်းလို့ရလား"

ဟု မင်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်၏

အကျယ်အဝန်းကို မြှင့်တင်နိုင်လျှင် စတိုင်ကိုလည်း ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းမိသည်။

【ရတာပေါ့... အဲဒါက နင့်ရဲ့ သိုလှောင်ခန်းထဲမှာ Skin အနေနဲ့ ပါလာတတ်သလို သီးသန့်လည်း ဝယ်လို့ရတယ်】

ဟု ယွမ်ပေါ့၏ ဝဝကောက်ကောက် ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ မင်ယွဲ့ရှေ့၌ ဝဲပျံရင်း ဖြေလိုက်သည်။

မင်ယွဲ့သည် စနစ်စတိုးရှိ Skin များကို ကြည့်လိုက်ရာ ဈေးနှုန်းမှာ အနည်းငယ် မြင့်မားနေသည်။

သူမသည် အလွန်အမင်း ဈေးကြီးသည်ကို ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသဖြင့် သဘာဝသစ်သားရောင် အလှစတိုင်လ်ကိုသာ ဝယ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းမှာ သစ်သားစင်များ၊ ကန့်လန့်ကာများနှင့် အလွန်ပင် လိုက်ဖက်လှသည်။ ဂုဏ်သတင်းအမှတ် ၁၀,၀၀၀ ခန့် ပေးရသော်လည်း ၎င်းကို ထာဝရ အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်ရာ မင်ယွဲ့သည် သွားကြိတ်ကာ ဝယ်ယူလိုက်တော့သည်။

မဟုတ်ပါက ဤကြမ်းတမ်းလှသော စက်မှုဇုန်စတိုင် ကွန်ကရစ်ပြင်ကြီးကို သူမ တကယ်ပင် သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။

မကြာမီမှာပင် ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင်၏ ရုပ်သွင်မှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ မင်ယွဲ့၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ စတင်ကာ သစ်သားကြမ်းပြင်များမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားသည်။

"ပိုပြီး လှသွားပြီ"

ဟု မင်ယွဲ့က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

သူမတွင် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိနေပါလျက်နှင့် ကြမ်းတမ်းသော ကွန်ကရစ်တုံးကြီးကို အမြဲတမ်း မြင်တွေ့နေရန် မလိုလားပေ။

ယခုSkin အသစ်ကို တပ်ဆင်ပြီးနောက် မင်ယွဲ့သည် အားမနေဘဲ သူမ၏ လက်ရေးလှစာမူများနှင့် ပန်းချီကားများကို နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။ အရာအားလုံး ပြည့်စုံသွားသည့်အခါ မင်ယွဲ့သည် နံရံတစ်ခုလုံးစာ ပြည့်နှက်နေသော သူမ၏ လက်ရာများကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူကျေနပ်သွားကာ ခေါင်းကို မော့၍ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

ယနေ့တွင် အားလပ်ရက် ရနေသဖြင့် မင်ယွဲ့သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး မီးဖိုချောင်သို့ သွားကာ အစားအစာ အမြောက်အမြား ချက်ပြုတ်တော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ယခင်က သူမ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော ပင်လယ်စာများ၊ အသားများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ရှိနေသည်။

ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင်သည် အစားအစာများကို လတ်ဆတ်အောင် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ထားသဖြင့် နေရာမှာလည်း ပိုမိုကျယ်ဝန်းသွားသည်။

မင်ယွဲ့သည် အရေးပေါ် အခြေအနေများတွင် အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် ထမင်းဘူး အမြောက်အမြား ပြင်ဆင်ရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဟင်းချက် ဝါသနာပါသူဖြစ်ရာ အပြင်မှ ဝယ်စားခြင်းကို မနှစ်သက်တော့ပေ။

အပြင်၌ ချက်ပြုတ်ရန်လည်း အမြဲတမ်း အဆင်မပြေနိုင်သဖြင့် တစ်ခါတည်းနှင့် အများကြီး ချက်ပြုတ်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့နှင့် မိုဟန်ကျီတို့မှာ အနှောင့်အယှက် ခံရသည်ကို မနှစ်သက်ကြသဖြင့် အိမ်စေများမှာ အနောက်ဘက်တွင်သာ နေထိုင်ကြပြီး သူတို့ရှေ့သို့ ခဏခဏ ထွက်မလာကြပေ။

အိမ်တော်ထိန်းသည်လည်း သူတို့ကို သိပ်ပြီး မနှောင့်ယှက်ချေ။ မင်ယွဲ့သည် စားဖိုမှူး၏ အကူအညီကို မယူဘဲ သူမဘာသာ မီးဖိုချောင် ထဲ၌ အလုပ်ရှုပ်နေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူကာ ဓားနှစ်လက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုရင်း ဟင်းလျာများကို ပြင်ဆင်သည်။

မီးဖိုချောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော မွှေးရနံ့များမှာ သွားရည်ကျစရာ ကောင်းလှသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မင်ယွဲ့မှအပ မည်သူမျှ ထိုရနံ့ကို မရရှိနိုင်ကြပေ။

မင်ယွဲ့သည် ဟင်းလျာ ၉ မျိုးကို ပန်းကန်ပြားကြီးများဖြင့် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ထမင်းဘူး ၃၀ ခန့် ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကို ကိုယ်ပိုင်ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဆီပေနေသော ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို ပန်းကန်ဆေးစက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ အလုပ်ဆင်းချိန်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ သူမသည် နောက်ထပ် ဟင်းအနည်းငယ်ကို ထပ်မံချက်ပြုတ်ပြီး အပြင်သို့ ယူဆောင်လာစဉ်မှာပင် မိုဟန်ကျီ ပြန်ရောက်လာသည်။

"ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် ချက်နေတာလဲ"

ဟု မိုဟန်ကျီက လျင်မြန်စွာ လှမ်းလာရင်း မင်ယွဲ့၏ လက်ကို ဆွဲယူကာ သူမ၏ ဖြူစင်သော လက်ချောင်းလေးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

မိုဟန်ကျီသည် လက်ရွေးစင်အသင်းနှင့်အတူ အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ လက်ဖဝါးများတွင် အသားမာများ ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် နာမည်ကြီး ဆရာဝန်တစ်ဦးထံတွင် အထူးဆေးရည်ကို ဖော်စပ်ခိုင်းကာ လက်များ ပြန်လည် ဖြူစင်နူးညံ့လာစေရန် အမြဲတမ်း ဂရုတစိုက် လိမ်းခြယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာသေးမီက သုတေသနဌာနတွင် မင်ယွဲ့တစ်ယောက် ပေါက်တူးကိုင်ကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ပျိုးနေသည်ကို မြင် လိုက်ရသဖြင့် သူသည် မင်ယွဲ့ကို မည်သည့် အလုပ်မျှ မလုပ်စေလိုတော့ပေ။

"ကျွန်မ နည်းနည်း ပျင်းလို့ပါ၊ မြန်မြန် စားကြရအောင်"

ဟု မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ယွမ်ပေါ့သည်လည်း အခန်းထဲမှ အပြေးထွက်လာသည်။

သူသည် ဤဟင်းလျာများကို စားချင်နေသည်မှာ ကြာလှပြီ မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းသည် နေရာယူပြီးသည်နှင့် မိုဟန်ကျီက စားပွဲတင် ပုဝါလေးကို ပတ်ပေးကာ အစားအစာများကို ပြင်ဆင် ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင် သဘာဝကျပြီး ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။

မင်ယွဲ့သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ဘဝပန်းတိုင်များဆီသို့ လျှောက်လှမ်းရာတွင် ဤကဲ့သို့သော နွေးထွေးမှုမျိုးမှာ အမှန်တကယ် လိုအပ်သော အားဆေးတစ်ခွက် ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။

အပိုင်း (၅၀၂) ပေါက်ကွဲထွက်သွားခြင်း

လက်ရှိအချိန်တွင် "လူငယ်လေ့ကျင့်ရေးသင်တန်းသား"ဟု အမည်ရသည့် Reality Show အစီအစဉ်မှာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ရေပန်းစားလျက်ရှိပြီး ပရိသတ်ထုမှာလည်း တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ ပိုမိုတိုးပွားလာနေသည်။

ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူ အယောက် ၁၀၀ အနက် ထက်ဝက်နီးပါးမှာ ပြိုင်ပွဲမှ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားကြရပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိနေသူများအကြားတွင် အောင်ပွဲဆီသို့ ဦးတည်သည့် ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန် လောင်မြိုက်လာခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တည်းအဖြစ် စုစည်းခဲ့သော လင်ကျင်း၊ ကျန်းချင်းနှင့် ချူရန်တို့မှာ ယခုအခါ အခြားအသင်းသားများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ဖျော်ဖြေတင်ဆက်ရန် အဖွဲ့ခွဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ပြိုင်ပွဲအစကတည်းက လင်ကျင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ကိုယ်ပိုင်သံစဉ်၊ ကိုယ်ပိုင်ကကွက်များဖြင့် ပရိသတ်ကြားတွင် ဝေဖန်ဆွေးနွေးမှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်လက်ရာ မရှိကြသည့် ပြိုင်ပွဲဝင် အယောက် ၁၀၀ အကြား၌ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

မင်ယွဲ့သည် သူမ၏ တက်ဘလက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ယွမ်ပေါ့ကို ပွေ့ချီကာ ပြိုင်ပွဲဝင် ၅၀ အနက်မှ ၂၅ ဦးသာ ရွေးချယ်မည့် အဆုံးအဖြတ် အဆင့်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဤအဆင့်မှာ ပြိုင်ပွဲဝင်ထက်ဝက်ကို ဖယ်ထုတ်မည့် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်အထိ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သူများမှာ အရည်အချင်း ပြည့်ဝသူများသာ ဖြစ်သဖြင့် ခိန်ယွဲ့အုပ်စု သည် မည်သည့်ကုမ္ပဏီနှင့်မျှ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားခြင်း မရှိသေးသော မျက်နှာသစ် လူငယ်များနှင့် စတင်ဆက်သွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်ကျင်းနှင့် ကျန်းချင်းတို့မှာ ယခုအကြိမ်တွင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တည်း၌ အတူတကွ ပါဝင်ခွင့်ရသဖြင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှတစ်ဆင့် အပြန်အလှန် အကျိုးရှိစေမည့် အောင်မြင်မှုကို အရယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် လင်ကျင်းမှာ ကဏ္ဍစုံ၌ တည်ငြိမ်ရုံမျှသာ ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ ထူးချွန်သော ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သင်ယူမှုစွမ်းရည်နှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ထင်ရှားစွာ ပြသနိုင်ခဲ့သည်။

အရည်အချင်းရှိသော ဆရာသမားများ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူသည် အတွေ့အကြုံနှင့် ဗဟုသုတများကို ရေမြှုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ စုပ်ယူကာ အခြားသူများ၏ အားသာချက်များကို အတုယူပြီး မိမိ၏ အားနည်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။

သူသည် လေ့ကျင့်မှုအတွက် အချိန်အမြောက်အမြားကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ ပွဲဦးထွက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော အရည်အချင်းပြည့် Idol တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်ကျင်းတစ်ယောက် အနားမနေဘဲ အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မင်ယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက် မိသည်။

သူမသည် ကြိုးစားသူကို လေးစားသော်လည်း ကျန်းမာရေးသည် အရာရာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်ဟု ခံယူထားသူဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ဝန်ထမ်းများက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေမည့် နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် အလုပ်လုပ်ကြသည်ကို သူမ မလိုလားပေ။

သို့သော် ဤအစီအစဉ်မှာ ကြိုတင်ရိုက်ကူးထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမအနေဖြင့် ကြည့်ရှုရုံမှအပ ဘာမျှမတတ်နိုင်ချေ။

မကြာမီမှာပင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း၌ အပျက်သဘောဆောင်သော ဝေဖန်ချက်များစွာကို မင်ယွဲ့ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ လင်ကျင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် Screen Time ရနေရတာလဲ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ၊ ဒါ နောက်ကွယ်ကနေ လက်ဝါးချင်းရိုက်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ကုမ္ပဏီက ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ ဒိုင်တွေထဲမှာ ကျောက်ဂီဝမ်လို အမြဲတမ်း မျှတပြီး ဘက်မလိုက်တဲ့သူတောင် ပါတာပဲလေ"

"—ရယ်စရာကြီးဗျာ ခင်ဗျားတို့က ဖျော်ဖြေရေးလောကအကြောင်းကို ဘာတွေများ အထင်မှားနေကြတာလဲ တစ်လမှ ယွမ်ထောင်ဂဏန်းလေးပဲ ရနေတဲ့သူတွေက တစ်နှစ်ကို ၂.၀၈ သန်း ရှာနေတဲ့သူတွေအတွက် လာပူနေကြတာလား"

"မင်းက ဒီလောက်သိနေရင် မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ပြောလေ ငါကတော့ မင်းကို လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်လို့တောင် ထင်နေတာ"

"—မင်းတို့ သတိမထားမိကြဘူးလား ချန်ယွဲ့ဖျော်ဖြေရေးက လူတွေပဲ Screen Time အများဆုံး ရနေတာကိုလေ တျန်းယွမ် လို ကုမ္ပဏီကြီးတွေက လူတွေတောင် ပြိုင်ပွဲက ထွက်နေရပြီ၊ ကုမ္ပဏီအသစ်ဖြစ်တဲ့ ချန်ယွဲ့က လူတွေကျတော့ အခုထိ အကုန်လုံး ရှိနေသေးတယ်"

လင်ကျင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ပစ်မှတ်ထားရာမှ ဝေဖန်မှုများမှာ ချန်ယွဲ့ဖျော်ဖြေရေးဆီသို့ ရုတ်တရက် ဦးတည်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မင်ယွဲ့ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ဟင်း... တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ အာရုံနောက်အောင် ဖန်တီးနေပြီ ထင်တယ်"

ဟု မင်ယွဲ့က မစိုးရိမ်ဘဲ အေးဆေးစွာပင် ပြုံးလိုက်သည်။

လင်ကျင်းနှင့် အခြားသူများမှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၌သာ ရှိနေသေးပြီး သူတို့၏ ဖုန်းများကို ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ထံ အပ်နှံထားရသဖြင့် ပြင်ပလောကတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြသေးပေ။

မင်ယွဲ့သည် ဤပြဿနာများကို အချိန်ဆွဲမနေလိုတော့ပေ။

သူမသည် ဟုန်ချန် နှင့် တျန်းယွဲ့ ဖျော်ဖြေရေး ကုမ္ပဏီနှစ်ခုလုံးမှ အနုပညာရှင်အားလုံး၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

စရိုက်လက္ခဏာ ကောင်းမွန်သော အနုပညာရှင်များကို ကုမ္ပဏီ၏ လူရှာဖွေရေး အေးဂျင့်များက တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုကုမ္ပဏီကြီးနှစ်ခု၏ ဆိုးရွားလှသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် လူအများအပြားမှာ မူလကုမ္ပဏီမှ နှုတ်ထွက်ကာ မင်ယွဲ့၏ အကူအညီဖြင့် ချန်ယွဲ့သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ဤကုမ္ပဏီနှစ်ခုကို အရေးယူသည့်အခါ သာမန်ဝန်ထမ်းများအပေါ် ထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် အရာရာကို ပြည့်စုံအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း တတ်နိုင်သမျှ လူမှုရေးအရ ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးလိုသည်။

ဟုန်ချန်နှင့် တျန်းယွဲ့၏ အုပ်ချုပ်သူများမှာ အနုပညာရှင်များနှင့် တရားမဝင် လိင်မှုရေးရာ ပတ်သက်မှုများ ရှိနေခြင်း၊ ပွဲလမ်းသဘင်များ ကျင်းပသည်ဟု အကြောင်းပြကာ မကောင်းမှုများကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ကျူးလွန်နေခြင်းတို့အတွက် စွဲချက်တင်ခြင်း ခံထားရသည်။

အချို့မှာ မိမိအလိုအလျောက် ပါဝင်ကြသော်လည်း အချို့မှာမူ လိမ်လည်လှည့်ဖြားခြင်း ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်သည်။

အတွေ့အကြုံမရှိသော လူငယ်များစွာမှာ စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးသည့်နောက်တွင် ရုန်းထွက်ရခက်သည့် ရွှံ့နွံထဲ၌ ပိတ်မိနေကြရရှာသည်။

ကျန်းယန်မှာမူ ဘေးဖယ်ထားခြင်းသာ ခံခဲ့ရသဖြင့် အတော်လေး ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သူတို့၏ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ သက်သေများကို မင်ယွဲ့ စုဆောင်းထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းများမှာ နာမည်ပျက်စာရင်း သွင်းခံရနိုင်ပြီး ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချမှုများအောက်တွင် နေထိုင်ကြရပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ မင်ယွဲ့၏ အမှားမဟုတ်သော်လည်း သူမသည် သူတို့ကို တတ်နိုင်သမျှ ကူညီရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့၏ ဝန်ထမ်းအမြောက်အပြား ရှီယန်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသည်ကို သိရှိသွားသည့်အခါ ထိုကုမ္ပဏီနှစ်ခုမှာ မင်ယွဲ့အပေါ် အငြိုးအတေးများဖြင့် ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်နေကြလေတော့သည်။

သူမ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော ဖျော်ဖြေရေးလောကကို သန့်စင်ရန်နှင့် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် လမ်းစမှာ ယခုအခါ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးနီး ဖြစ်နေလေပြီ။

All Chapters