← Chapters

အခန်း (၅၁၁-၅၁၂)

Vol. 52 Ch. 511-512

အခန်း (၅၁၁-၅၁၂)

Vol. 52 Ch. 511-512

အပိုင်း (၅၁၁) ဂုဏ်ပြုစားပွဲ

"အဘိုး အချိန်မရွေး လာရောက်လည်ပတ်နိုင်ပါတယ်"

ဟဲအဘိုးအို ဤမျှအထိ နှစ်သက်သဘောကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ မင်ယွဲ့က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဖိတ်မန္တကပြုလိုက်သည်။

"အေးပါကွယ်... အခုတော့ အထဲကို အရင်ဝင်ကြစို့၊ နောက်မှ အချိန်ရရင် အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လာကြည့်ရသေးတာပေါ့"

နေမင်းဝင်စပြုပြီး ညချမ်းအချိန်သို့ ကူးပြောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ထက်ဝယ် လမင်းသည် ဝေဝါးသော်လည်း ကြည်လင်သန့်စင်သော မျက်နှာပြင်ကို စတင်ထုတ်ဖော်ပြသလာလေသည်။

ဤသည်မှာ မင်ယွဲ့၏ မွေးနေ့ညစာစားပွဲဖြစ်ရာ 'ချန်းယွဲ့ဖျော်ဖြေရေး' မှ အနုပညာရှင်များစွာလည်း တက်ရောက်လာကြသည်။

၎င်းတို့အနက် "Youth Trainee" အစီအစဉ်မှ တစ်ဆင့် ပွဲဦးထွက်လာခဲ့ကြသော လင်းကျိုးနှင့် အခြားအဖွဲ့ဝင်များလည်း ပါဝင်သည်။

ထူးခြားသည်မှာ ချန်းယွဲ့ဖျော်ဖြေရေးမှ အဖွဲ့ဝင်သုံးဦးစလုံးသည် ပထမဆုံးအပိုင်းမှ နောက်ဆုံးဖိုင်နယ်ညအထိ အောင်မြင်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် အချို့က လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအပေါ် သံသယရှိခဲ့ကြသော်လည်း လင်းကျိုးတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများက ဝေဖန်သူတို့၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်သွားစေခဲ့သည်။ ယခုအခါ ချန်းယွဲ့ဖျော်ဖြေရေးသည် ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် လျစ်လျူရှု၍မရသော အင်အားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

ယနေ့ညတွင် ပွဲဦးထွက်အဖွဲ့ဝင် ၉ ဦးစလုံးအပြင် ကျန်းယန်၊ ကျိုးချီနှင့် လျိုယဲ့တို့ကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းနယ်ပယ်အသီးသီးမှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များလည်း စုံစုံလင်လင် ရောက်ရှိနေကြသည်။

ရှီးရှန်းစံအိမ်၏ မြက်ခင်းပြင်ကြီးမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှရာ အကယ်၍ နေ့ခင်းဘက်သာဆိုလျှင် ခမ်းနားသော ကခုန်ပွဲကြီးတစ်ခုကိုပင် ကျင်းပနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ညဘက်ကြီးဆိုတော့ အပြင်မှာနေရတာ နည်းနည်းအေးတယ်နော်"

ဟု အမျိုးသမီးဧည့်သည်တော်အချို့က တိုးတိုးလေး ညည်းတွားကြသည်။

ဝတ်စုံရှည်များ ဝတ်ဆင်ထားကြသဖြင့် အပြင်ဘက် မြက်ခင်းပြင်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာနေရန်မှာ အအေးဒဏ်က အတားအဆီးဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မင်ယွဲ့သည် ထိုအချက်ကို ကြိုတင်တွေးဆထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့ရှင်... အခု လရောင်အောက်က ရှုခင်းတွေကို အတူတူခံစားကြည့်ဖို့ ဖိတ်ခေါ် ချင်ပါတယ်"

မင်ယွဲ့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်တို့မှာ သူမထံတွင်သာ စွဲထင်သွားတော့သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် သူမ၏ လှပကျော့ရှင်းသော ကိုယ်ဟန်မှာ မြင်သူတိုင်းကို ငေးမောစေပါသည်။ မိုအဘိုးအိုနှင့် မိသားစုဝင်များကလည်း မင်မိဘများ စိတ်မလှုပ်ရှားစေရန် အနီးကပ် စောင့်ရှောက်ပေးနေကြသည်။

လူအများမှာ အပြင်သို့ထွက်ရန် ဝန်လေးနေကြသော်လည်း မင်ယွဲ့နှင့် မိုဟန်ကျီတို့ ဦးဆောင်ထွက်ခွာသွားသည့်အခါ လုပ်ငန်းရှင်ကြီးများကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသဖြင့် အားလုံးပင် မြက်ခင်းပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြရသည်။

သူတို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် တိတ်ဆိတ်သောဝန်းကျင်တွင် ငြိမ့်ညောင်းသော တေးသံများ ပျံ့လွင့်လာတော့သည်။

မြက်ခင်းပြင်အလယ်ရှိ တေးဂီတရေပန်းမှာ စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး အလယ်ရှိ ရှေးဟောင်းနတ်သမီးရုပ်တုမှာလည်း ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်လာသည်။

ထိုရုပ်တုမှာ ရွှံ့စေးဖြင့် ထုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဝတ်ဆင်ထားသော ပိုးဖဲလွှာများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသကဲ့သို့ အသက်ဝင်လှသည်မှာ အံ့မခန်းဖွယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရေပန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ဆယ့်နှစ်ရာသီခွင် တိရစ္ဆာန်ရုပ်လေးများကိုလည်း အနုစိတ်ထုလုပ်ထားသေးသည်။

"ဒီမြေပြင်က ပုံတွေကို ကြည့်စမ်း... ဒါတွေက 'တောင်နှင့်ပင်လယ်ကျမ်း' ထဲက ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ"

ဟု ဟဲအဘိုးအိုက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ မြေပြင်ကို စူးစမ်းရှာဖွေနေပြန်သည်။

၎င်းပုံဖော်ချက်များမှာ မွေးညှင်းတစ်မျှင်ချင်းစီအထိ အသေးစိတ်ကျလှသဖြင့် ဖန်တီးသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိတွေ့ခံစားနေရသကဲ့သို့ပင်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ထက်မှ အသံတစ်သံကြောင့် လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကြည်လင်သောညတွင် လမင်းနှင့် ကြယ်တာရာတို့မှာ လှပစွာ တောက်ပနေကြသည်။

"မီးရှူးမီးပန်းတွေ ဟိုမှာကြည့်စမ်း”

ကောင်းကင်ထက်မှ မီးရှူးမီးပန်းများမှာ နို့အေးလမ်း ဂလက်ဆီကြီး မြေပြင်သို့ လွင့်စင်ကျလာသကဲ့သို့ ခမ်းနားစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ထိုဧည့်သည်တော်ကြီးများပင် ဤကဲ့သို့သော အခမ်းအနားမျိုးကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်နေကြရသည်။ မီးရှူးမီးပန်းများ ငြိမ်းသတ်သွားသည့်အခါ မီးခိုးငွေ့များအကြားတွင် စာသားများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချစ်ရပါသော မစ္စမင်...

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အေးချမ်းပါစေ...

နေ့စဉ်တိုင်း လိုအင်ဆန္ဒများ ပြည့်ဝပါစေ...

"ဒါ မစ္စတာမိုရဲ့ အစီအစဉ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ သိပ်ပြီး ရိုမန်းတစ်ဆန်တာပဲ"

ဟု အချို့က အားကျစွာ ပြောဆိုကြသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ အအေးဒဏ်ကို မခံစားရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့ရှင်... မစ္စမင်က ဒီနေရာမှာ အပူပေးကိရိယာတွေ တပ်ဆင်ထားပါတယ်"

ဟု ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ရှင်းပြသည်။

"အပေါ်က ကောင်းကင်ကို မြင်နေရတာကလည်း အလင်းပေါက်ပြီး အပူထိန်းနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းအသစ်နဲ့ အကာအကွယ် လုပ်ထားလို့ပါ ဒါကြောင့် မီးရှူးမီးပန်း ဖောက်တဲ့အခါမှာလည်း ယမ်းနံ့တွေကို မရရှိတာ ဖြစ်ပါတယ်"

မင်ယွဲ့က လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်သည့်အခါ စက်ရုပ်ငယ်လေးတစ်ကောင် ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

"ကျွန်မရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကို တက်ရောက်လာပေးကြလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အားလုံးပဲ ပျော်ရွှင်စရာ ညချမ်းလေး ဖြစ်ပါစေ"

ဟု မင်ယွဲ့က ဆိုကာ စက်ရုပ်ကိုင်ဆောင်ထားသော ဗန်းထဲမှ ဝိုင်ခွက်ကိုယူ၍ အားလုံးအား မြှောက်ပြလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ပွဲတော်၏ တရားဝင်စတင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဧည့်သည်တော်များမှာ ဝိုင်ကို သောက်သုံးပြီးနောက် စိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းကြတော့သည်။

"ဒါရိုက်တာမင်... ဒါက ဘာကြီးလဲ"

"ဒါက ကျွန်မကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားတဲ့ စက်ရုပ် ပါ၊ သူ့ကို 'ရှောင်ယွဲ့' လို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်"

ဟု မင်ယွဲ့က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေကြရသည်။ စက်ရုပ်များအကြောင်းကို သတင်းများတွင် မကြာခဏ ကြားဖူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လက်တွေ့တွင် လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ သဘာဝကျကျ လှုပ်ရှားနိုင်သော စက်ရုပ်မျိုးကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ဧည့်သည်တော်များ၏ စိတ်ဝင်စားမှုအလိုက် နေရာအသီးသီးကို စီစဉ်ပေးထားသည်။ ကလေးများအတွက် ကစားကွင်း၊ ဝိုင်ဝါသနာရှင်များအတွက် ကမ္ဘာ့ဒုတိယအကြီးဆုံး မန်းဝိုင် စက်ရုံ မှ အကောင်းဆုံးဝိုင်များ၊ နှင့် ကားဝါသနာရှင်များအတွက် လက်ရာမြောက်လှသော ပြိုင်ကားမော်ဒယ်များ စသည်ဖြင့် လိုလေသေးမရှိ ပြည့်စုံလှသည်။

ထိုစဉ် ကားမော်ဒယ်များကို ကြည့်ရှုနေသော သူဌေးသားတစ်စုမှာ ကျန်းယီ နှင့် မထင်မှတ်ဘဲ တိုးမိသွားကြသည်။

ကျန်းယီမှာ ယခင်က ဆိုးသွမ်းသော သူဌေးသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မကြာသေးမီကမှ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ရာ ယခုကဲ့သို့ ပြန်လည်တွေ့ရှိရသဖြင့် အားလုံးက အံ့ဩနေကြလေတော့သည်။

မင်ယွဲ့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်နှင့် ထက်မြက်မှုတို့က လူအများအား အံ့အားသင့်မှုများ တသီတတန်းကြီး ပေးအပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အပိုင်း (၅၁၂) ဖျော်ဖြေတင်ဆက်မှုလား

"သတိထားကြပါဦး"

ကျန်းယီသည် အနောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်လိုက်ရင်း သတိပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ ဝိုင်နီရောင် ဝတ်စုံမှာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသည့်အသွင်ကို ဖော်ဆောင်နေသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာမူ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုရင့်ကျက် တည်ငြိမ်သွားခဲ့လေပြီ။

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးကျန်း ကျွန်တော်တို့ သတိထားပါ့မယ်"

ဟု သူဌေးသားတစ်စုက ခေါင်းညိတ်လက်ခံကြပြီး ကျန်းယီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် လမ်းတစ် ကြောင်း ချက်ချင်း ရှင်းပေးလိုက်ကြသည်။

သူသည် ကားပြိုင်ရသည်ကို အလွန်ဝါသနာပါသူဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက သိထားကြသဖြင့် မည်သူမျှ သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန် မဝံ့ရဲကြချေ။

ကျန်းယီသည် စီးပွားရေးလောကမှ လူကြီးလူကောင်းများ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နေရသည်ကို အနည်းငယ် ငြီးငွေ့နေမိသည်။

ယနေ့သည် မင်ယွဲ့၏ မွေးနေ့ပွဲဖြစ်သဖြင့် သူက မည်သည့်ပြဿနာမျှ မဖြစ်စေလိုပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤသူဌေးသားများအကြားသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့ပြောဆိုနေသော အကြောင်းအရာများမှာ သူနှင့် လုံးဝ အံမဝင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူသည် မိုဟန်ကျီ၏ ပေါင်းသင်းမှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွားခြင်းလော သို့မဟုတ် အိမ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ အောင်းနေခဲ့၍လော မသိသော်လည်း ယခင်က ပျော်မွေ့ခဲ့သော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ယခုမူ သူ့အတွက် စိမ်းသက်နေလေပြီ။

ကျန်းယီ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် လူငယ်များမှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

"သခင်လေးကျန်းရဲ့ အရှိန်အဝါက ပိုပြီးတော့တောင် ခန့်ညားလာသလိုပဲနော်"

"ဟုတ်ပ... အရင်လို ဟိတ်ဟန်မထုတ်တော့ပေမဲ့ ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းလာသလိုပဲ"

"ငါတော့ သူ့ကို အရမ်းသဘောကျတာပဲ"

ဟု မိန်းကလေးတစ်ဦးက မျက်လုံးလေးများ အရောင်တောက်လျက် ဆိုသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ လူကြီးပိုင်းများမှာ မင်ယွဲ့၏ ဘေးတွင်ရှိသော စက်ရုပ်ငယ်၏ ကြီးမားလှသော စီးပွားရေးတန်ဖိုးကို အကဲခတ်မိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါကတော့ စက်ရုပ် 'ရှောင်ယွဲ့' ပါ၊ ယွဲ့ဟန်သုတေသနဌာနနဲ့ အိုင်သုတေသနဌာန တို့ ပူးပေါင်းထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ချစ်ပ်အသစ်ကို အသုံးပြုထားတာဖြစ်ပြီး ကျွန်မကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာပါ"

ဟု မင်ယွဲ့က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

စက်ရုပ်ငယ်မှာ လူသားတစ်ဦးနှင့် အလွန်တူသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာမှာမူ လူသားကဲ့သို့ စုံလင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

"ရှောင်ယွဲ့... လူတိုင်းအတွက် သီချင်းတစ် ပုဒ်လောက် ဆိုပြလိုက်ဦး"

တေးဂီတအဖွဲ့က တီးခတ်မှုများကို ရပ်တန့် လိုက်သည့်အခါ စက်ရုပ်ငယ်သည် စင်မြင့် ထက်သို့ လှပစွာ တက်လှမ်းသွားသည်။

မင်ယွဲ့သည် ၎င်းအား အရပ် ၁.၄ မီတာခန့် သတ်မှတ်ထားပြီး မင်းသမီးဝတ်စုံလေး ဝတ်ဆင်ပေးထားသဖြင့် အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းနေသည်။

လူတိုင်းက ကလေးကစားစရာ သီချင်းမျိုးကိုသာ ဆိုလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသော်လည်း ရှောင်ယွဲ့သည် အလွန်ခက်ခဲလှသော အသံမြင့်သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ သီဆိုပြလိုက်တော့သည်။

"ဒီသီချင်းက အတော်ကောင်းတာပဲ၊ အီလက်ထရောနစ် တေးဂီတသံလေးလည်း ပါတယ်"

"ဒါက နည်းပညာစစ်စစ်ပဲ၊ လူသားဆန်တဲ့ ခံစားချက်တော့ မပါသေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ အသိဉာဏ်ရှိတာက တခြားနိုင်ငံတွေထက် အများကြီး သာနေပြီဗျ”

ဟု လူအများက တီးတိုး ဝေဖန်ဆွေးနွေးကြသည်။

"မစ္စမင်... သူက တခြား ဘာတွေလုပ်နိုင်သေးလဲ"

ဟု ကုန်သည်တစ်ဦးက စိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းသည်။

သူတို့အတွက် ဖျော်ဖြေရေးသက်သက်ထက် လက်တွေ့အသုံးချနိုင်မည့် စွမ်းရည်များကိုသာ ပိုမိုတန်ဖိုးထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ဘာမှမပြောဘဲ

“ရှောင်ယွဲ့... ကပြလိုက်ပါဦး"

ဟု ခိုင်းစေလိုက်သည်။

စက်ရုပ်ငယ်သည် ချက်ချင်းပင် အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ခံတေးဂီတကိုပင် ကိုယ်တိုင် ထုတ်လွှင့်ပေးလိုက်သည်။

"လင်းကျိုး... ငါတို့တွေ စက်ရုပ်ကို ရှုံးသွားတော့မှာလား"

ဟု ကျန်းချင်းက အံ့ဩတကြီး မေးသည်။

သူ၏ အလုပ်ရှင်မှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လွန်းလှသဖြင့် သူ၏ အနုပညာအလုပ်အပေါ် စိုးရိမ် စိတ်များ ဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါကြောင့် ငါတို့ ပိုပြီး ကြိုးစားရမယ်လေ"

ဟု လင်းကျိုးက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက် သည်။

မြူးကြွသော တေးသံနှင့်အတူ စက်ရုပ်ငယ်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကပြတော့သည်။ ခြေလက်အဆစ်အမျက်များ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဟန်ချက်ညီလွန်းလှပြီး မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ မရှိချေ။

လူသားတစ်ဦးက စက်ရုပ်ကကွက် ကရန် ခက်ခဲသည်ဆိုလျှင် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်က လူသားကဲ့သို့ သဘာဝကျကျ ကပြရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ၎င်းမှာ ချစ်ပ်၏ သတင်းအချက်အလက် ပေးပို့မှု အလွန်လျင်မြန်မှသာ ဖြစ်နိုင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။

"ဖျော်ဖြေရေးလောကမှာ ဆဲစရာစကားတစ်ခွန်း တိုးလာပြီပေါ့"

ဟု ချူရန်က ဆိုသည်။

"ဘာလဲ"

"နင်က စက်ရုပ်လောက်တောင် မစွမ်းဘူးဆိုတာမျိုးလေ"

"တွေးကြည့်ရင်တော့ စော်ကားခံရသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ယွဲ့က တကယ်ကို တော်တာပါ"

ဟု လင်းကျိုးက ဝန်ခံလိုက်သည်။

စီးပွားရေးသမားများမှာမူ စက်ရုပ်၏ ကကွက်ထက် ထိုလှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နေသော ချစ်ပ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

"မစ္စမင်က အသိဉာဏ်တုလောကမှာ ကမ္ဘာကို ဦးဆောင်တော့မယ် ထင်တယ်”

"သူ ဒါကို တကယ်ကြီး လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

သို့သော် အချို့သော လူငယ်များကမူ မနာလိုစိတ်ဖြင့်

"ကတာနဲ့ သီချင်းဆိုတာလောက်ပဲလေ၊ ဒါကို ဘာလို့ ဒီလောက် ချီးကျူးနေကြတာလဲ"

ဟု တိုးတိုးလေး ကန့်ကွက်ကြသည်။

ထိုအခါ လူကြီးများက ချက်ချင်းပင် ဆူပူကြတော့သည်။

"နင်တို့က ဘာသိမှာလဲ ဒါဟာ သာမန်ကတာမျိုး မဟုတ်ဘူး ဒီလောက် မြန်ဆန်ပြီး ရှုပ်ထွေးတဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို လုပ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ သူတို့အသစ် ထုတ်လိုက်တဲ့ ချစ်ပ်က တကယ့်ကို စွမ်းဆောင် ရည်မြင့်မှ ဖြစ်နိုင်မှာ သာမန်ချစ်ပ်ဆိုရင် တစ် မိနစ်အတွင်း မီးခိုးထွက်ပြီး ပျက်သွားမှာပဲ ဒါဟာ ကြီးမားလှတဲ့ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းပဲ"

အချို့က မင်ယွဲ့ထံသို့ ဝိုင်ခွက်ကိုင်ကာ စီးပွားရေးအကြောင်း ပြောဆိုရန် ချဉ်းကပ်လာကြသော်လည်း မင်ယွဲ့က ယနေ့သည် သူမ၏ အနားယူရာနေ့သာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကာ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ညမှောင်လာသည်နှင့်အမျှ ဟောခန်းအတွင်း၌ တေးသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး ကခုန်ရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ် အပြင်ဘက်မှ ထူးဆန်းသော အသံကြီးကြောင့် လူတိုင်း ကောင်းကင်သို့ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ကြပြန်သည်။

မိုမိခင်က မင်မိခင်အား စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကျန်သူများကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ကောင်းကင်ထက်ဝယ် မီးရှူးမီးပန်းများ မဟုတ်ဘဲ ဒရုန်းများ ပျံသန်းလာသော အသံများ ပျံ့လွင့်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်လေးများမှာ ကောင်းကင်တွင် ကြယ်တာရာများ စုစည်းထားသကဲ့သို့ ဂလက်ဆီကြီးကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

"ဒါ ဒရုန်းရှိုးပဲ”

ဟု အချို့က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

မင်ယွဲ့သည် ဘေးရှိ မိုဟန်ကျီအား ကြည့်ကာ

“ဒါ ရှင်စီစဉ်ထားတာလား"

ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အင်း..."

မိုဟန်ကျီက ပြုံးလျက် သူမ၏ ပုခုံးကို ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးသား ကောင်းကင်ထက်သို့ ငေးမောကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။

အနောက်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးနှင့် အရပ်ရှည်ရှည် ခန့်ညားသော အမျိုးသားတို့မှာ လှပတင့်တယ်လှသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေလေတော့သည်။

All Chapters