အခန်း (၅၁၃-၅၁၄)

အပိုင်း (၅၁၃) လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခြင်း

ကောင်းကင်ထက်၌ ပြန့်ကျဲနေသော ဒရုန်း

များသည် စနစ်တကျ အစီအစဉ်ကျနစွာ ပုံဖော်လိုက်ကြရာ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ် ထင်ရှားလာသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာကို အသေးစိတ် မမြင်ရသော်လည်း တက်ရောက်လာသူတိုင်းက ဤပုံရိပ်မှာ မင်ယွဲ့နှင့် မိုဟန်ကျီတို့ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။

ထို့နောက် အနီရောင်နှလုံးသား နှစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ နီးကပ်လာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တင်းကျပ်စွာ ပူးကပ်သွားကြတော့သည်။

ဒရုန်းများသည် တစ်ဖန် ပြန်လည်ပျံ့လွင့်သွားပြီး ကောင်းကင်အပြည့် ကြယ်တာရာများအသွင် ဖန်တီးလိုက်ပြန်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ အနီရောင် နှင်းဆီပွင့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လှပသော ပန်းစည်းကြီးတစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်ကြသည်။

"ဒီကောင်လေးကတော့ နောက်ဆုံးတော့ ဉာဏ်ပွင့်သွားပြီပဲ"

ဟု မိုမိခင်က ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လက်မောင်းကို တိုက်ကာ ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက ကိုယ့်ရဲ့ အမွေကို ဆက်ခံတာလေ၊ အရင်တုန်းက ကိုယ်လည်း ဒီလိုစတိုင်မျိုးနဲ့ပဲ မင်းကို ဖမ်းစားခဲ့တာ မဟုတ်လား"

ဟု မိုဖခင်ကလည်း ပြုံးလျက် ပြန်ထူးသည်။

မင်ယွဲ့၏ မိဘများမှာမူ ဤကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။ သို့သော် သမီးဖြစ်သူ၏ ကျေးဇူးကြောင့် ကမ္ဘာကြီးကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ မြင်တွေ့ခွင့်ရခဲ့ပြီး သူမ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကိုလည်း သိရှိထားကြသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် သမီး၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်နေကြသည်။

"စီးပွားရေးလောကမှာ ဒီလောက် ပြတ်သားပြီး ရက်စက်တဲ့ စီအီးအိုက ဒီလောက်အထိ ရိုမန်းတစ်ဆန်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ"

ဟု ဧည့်သည်တစ်ဦးက ရေရွတ်သည်။

"တကယ်ပါပဲ... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ မစ္စတာမိုက မစ္စမင်အတွက် ဒူးထောက်ပြီး ဖိနပ်လဲပေးနေတာ မြင်လိုက်ရတုန်း က ကျွန်တော်တောင် မျက်လုံးကို မယုံနိုင်ဘူး"

အခြားသူတစ်ဦးကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"ဒါတင် ဘယ်ကဦးမလဲ၊ မစ္စတာမိုက သူပိုင်ဆိုင်တဲ့ အိမ်ခြံမြေ အတော်များများကို မစ္စမင်ရဲ့ နာမည်အောက်ကို ပြောင်းပေးလိုက်ပြီလို့ ကြားတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်ရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကြွယ်ဝချမ်းသာသူများအတွက် အချစ်ကို ဟန်ဆောင်၍ရသော်လည်း ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ခွဲဝေပေးခြင်းမှာမူ အစစ်အမှန် ချစ်ခြင်းမရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင်ဖြစ်သည်။

မိုဟန်ကျီသည် ရှင်ယောင်းအုပ်စု၏ အကြီးအကဲသာမက မိုမိသားစုတစ်ခုလုံး၏ အရှင်သခင်လည်း ဖြစ်ရာ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။

ထိုမျှ များပြားသော ဓနဥစ္စာများကို ဝေမျှပေးရဲခြင်းမှာ မင်ယွဲ့အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ အလေးအနက်ထားမှုကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ထက်ရှိ ဒရုန်းများသည် တစ်ဖန်ပြောင်းလဲသွားပြန်ရာ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်းနှင့် ထိပ်တွင် ကြီးမားလှသော စိန်လက်စွပ်တစ်ကွက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒီနေ့ညရဲ့ လရောင်က သိပ်ကို ညင်သာပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အလှကိုတော့ မမီနိုင်ပါဘူး ငါတို့ စတင်ဆုံတွေ့တဲ့ အချိန်ကစလို့ မင်းဟာ ငါ့နှလုံးသားထဲက အမြဲတမ်း ထွန်းလင်းနေမယ့် လမင်းတစ်စင်း ဖြစ်ခဲ့တယ် ငါ လမင်းကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုပါတယ်၊ မင်းကို ထာဝရ ချစ်မြတ်နိုးသွားမှာပါ ငါ့ရဲ့ ချစ်ရပါသော လနတ်သမီးလေးရယ်... ငါ့ကို လက်ထပ်နိုင်မလား"

ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အမျိုးသားသည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး စိန်လက်စွပ်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ချစ်သူမိန်းကလေးအား မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်လောကလုံး၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဒူးထောက်နေသော သူ၏ ပုံစံမှာ အနည်းငယ်မျှ ထောင့်မကျဘဲ ကိုယ်ကျပ်ဝတ်စုံနှင့်အတူ ရင့်ကျက်သော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ဆောင်နေလေသည်။

မင်ယွဲ့သည် သူမအား ထာဝရ ချစ်ပါမည်ဟု ကတိပြုထားသော ထိုအမျိုးသား၏ အနီးသို့ အနည်းငယ် တိုးကပ်သွားပြီး ပြုံးလျက် ထူးလိုက်သည်။

“ကျွန်မ သဘောတူပါတယ်"

မိုဟန်ကျီသည် မြတ်နိုးယုယစွာဖြင့် မင်ယွဲ့၏ လက်ချောင်းလေးတွင် လက်စွပ်ကို စွပ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ထရပ်ကာ သူမအား တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်တော့သည်။

တစ်လောကလုံး ဆူညံသွားအောင် လက်ခုပ်သံများနှင့် ဂုဏ်ပြုစကားများ ပျံ့လွင့်လာသည်။ ကောင်းကင်ထက်မှ ဒရုန်းများသည်လည်း အီလက်ထရောနစ် မီးရှူးမီးပန်းများကို ဖောက်လိုက်ကြရာ ဤလက်ထပ်ခွင့်တောင်းပွဲ အောင်မြင်သွားကြောင်း ဝေးလံသော နေရာများမှပင် မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သို့သော် ဤပျော်ရွှင်စရာ အခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းက ဝမ်းမြောက်နေကြသည်တော့ မဟုတ် ပေ။

မင်ယွဲ့ ပျက်စီးသွားမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသော လျိုမိသားစုမှ သမီးဖြစ်သူကဲ့သို့သော သူများမှာမူ မနာလိုစိတ်ဖြင့် မျက်နှာပျက်နေကြသည်။

"မစ္စတာမိုကတော့ အချစ်ကြောင့် မျက်စိကန်းနေပြီပဲ ဒီမိန်းမက သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အကုန်ယူပြီး ထွက်ပြေးသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား မသိဘူး"

ဟု လျိုအိမ်ကသမီးက ငြူစူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက လျိုမိသားစုက သမီးလား၊ စကားပြောတာ ဆင်ခြင်စမ်း” ဟု ဝမ်ကျန်းက ကျန်းဟင်၏ လက်ကို ချိတ်လျက် လျှောက်လာပြီး ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

သူမသည် မင်ယွဲ့၏ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းအား စော်ကားနေသည်ကို ကြည့်မနေနိုင်တော့ချေ။

လျိုအိမ်ကသမီးက ဝမ်ကျန်းကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်ကာ

"နင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ၊ ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး"

ဟု ဆိုသည်။

ဝမ်ကျန်းက ပွဲဖျက်ရန် မလိုလားသဖြင့်

“ကျွန်မ ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ်၊ သူတစ်ပါးရဲ့ မွေးနေ့ပွဲမှာ ယဉ်ကျေးပျူငှာတဲ့ အပြုအမူရှိဖို့တော့ လိုအပ်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

ဟု ပြောကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

လျိုအိမ်ကသမီးမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် နှာခေါင်းပင် ရှုံ့မဲ့သွားရသည်။ သူမသည် မင်ယွဲ့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို မသိနားမလည်ဘဲ 'ချန်းယွဲ့ဖျော်ဖြေရေး' မှ အနုပညာရှင်များကိုပင် မသိရှိချေ။ ဘေးနားရှိ လူအချို့က မင်ယွဲ့နှင့် တျန်းယွမ်ဖျော်ဖြေရေး တို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများနှင့် မင်ယွဲ့၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းများကို ရှင်းပြသော်လည်း သူမကမူ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။

"မိန်းမဆိုတာ အလှအပကို အရင်းပြုပြီး စီးပွားရေးလုပ်ကြတာပဲ မဟုတ်လား"

ဟု သူမက ထပ်မံ စော်ကားလိုက်သည့်အခါတွင်မူ အမျိုးသမီး စီအီးအိုတစ်ဦးက ဒေါသထွက်သွားကာ လျိုဖခင်ထံသို့ သွားရောက်ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

"ရှင် သမီးကို သေသေချာချာ သွန်သင်ထားတာပဲ သူ့ကို ထိုင်းနိုင်ငံကိုပဲ ခေါ်သွားလိုက်ပါတော့လား"

ဟု ဆိုကာ လျိုဖခင်ကို အံ့ဩသွားစေသည်။

"ရှင်က မိန်းမတွေကို ဒီလောက်တောင် အထင်သေးနေမှတော့ သူ့ကို ယောက်ျားလေးအဖြစ်ပဲ ပြောင်းပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်လား"

ဟု အေးစက်စွာ ပြောဆိုပြီးနောက် သူမသည် မင်ယွဲ့ကို ဂုဏ်ပြုရန် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

အပိုင်း (၅၁၄) ကောင်းသောညပါ ဇနီးလေး

ဧည့်ပရိတ်သတ်အပေါင်းတို့သည် စုံတွဲသစ်အား ဝိုင်းဝန်းဆုတောင်းစကား ဆိုကြစဉ်အတွင်း၊ စက်ရုပ်ငယ် ယွမ်ပေါ့မှာမူ မိုယွိ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ခိုအောင်းရင်း ဘေးမှ စူးစမ်းကြည့်ရှုနေလေသည်။

ယွမ်ပေါ့သည် လျိုမိသားစုမှ သမီးဖြစ်သူ၏ မနာလိုစဖွယ် ကုန်းချောစကားများကို အာရုံခံမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မင်ယွဲ့ထံသို့ သတင်းချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်တော့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် လျိုဖခင်သည် မင်ယွဲ့နှင့် ရင်းနှီးခွင့်ရရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း မင်ယွဲ့က ကျွမ်းကျင်စွာပင် ရှောင်လွှဲလိုက်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့် အခွင့်အလမ်းများကိုပါ သွယ်ဝိုက်၍ ပိတ်ပင်လိုက်လေသည်။

ညစာစားပွဲ၏ တရားဝင်ကခုန်ပွဲကို မင်ယွဲ့နှင့် မိုဟန်ကျီတို့၏ အဖွင့်ကကွက်ဖြင့် စတင်လိုက်ကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရသူတိုင်းမှာ နတ်ဖက်သည့်စုံတွဲကဲ့သို့ လိုက်ဖက်လွန်းလှသော သူတို့နှစ်ဦး၏ အလှအပကို မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။

အဖွင့်ကခုန်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း မိုဟန်ကျီ၏ ရင်ထဲမှ ကြည်နူးမှုများမှာ လျော့ပါးမသွားဘဲ မင်ယွဲ့၏လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် လွှတ်မပေးချင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

"နောက်ဆုံးတော့လည်း မင်း လက်တွေ့အကောင်အထည် ဖော်လိုက်ပြီပေါ့ဘယ်လောက်တောင် အောင့်အည်းနိုင်မလဲလို့ ငါ စောင့်ကြည့်နေတာ"

ဟု မိုမိခင်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

မိုဖခင်ကမူ အရာအားလုံးကို ကြိုတင်သိရှိထားသော်လည်း ဇနီးသည်၏ အငြိုအငြင်ကို မခံလိုသဖြင့် မသိယောင်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဦးလေးနဲ့ အန်တီ... စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော် ယွဲ့ယွဲ့ကို တစ်သက်လုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စောင့်ရှောက်သွားပါ့မယ်"

ဟု မိုဟန်ကျီက မင်မိဘများရှေ့၌ ကတိသစ္စာ ပြုလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် ယန်ကျင်းတွင် နေထိုင်စဉ်အတွင်း လူငယ်နှစ်ဦး၏ အပြန်အလှန် နားလည်မှုကို မြင်တွေ့ထားရသဖြင့် မိုဟန်ကျီအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"သမီးတို့နှစ်ယောက် ပျော်ရွှင်နေရင် အဖေတို့အတွက် လုံလောက်ပါပြီ"

ဟု မင်ဖခင်က ဆိုသည်။

သူတို့သည် နက်နက်နဲနဲ စကားများ မပြောတတ်သော်လည်း မိဘပီပီ သမီးဖြစ်သူ၏ သုခကိုသာ ရှေ့တန်းတင်ကြသည်။

ဧည့်သည်တော်များ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက် စံအိမ်ကြီးအတွင်း၌ ရင်းနှီးသော မိသားစုဝင်များနှင့် သူငယ်ချင်းအချို့သာ ကျန်ရစ် တော့သည်။

ရှီးရှန်းစံအိမ်မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် မင်ယွဲ့က အားလုံးအတွက် တည်းခိုရန် နေရာများ စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ဟဲအဘိုးအိုမှာမူ စံအိမ်၏ အနုပညာလက်ရာများကို မဝမလင် ဖြစ်နေရသဖြင့် မနက်ဖြန်တွင် ဆက်လက်လေ့လာရန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ တည်းခိုခဲ့လေသည်။

"မွေးနေ့မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ မမ ဒီနေ့ မမနား ကပ်ဖို့တောင် တော်တော် ခက်တယ်နော် ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ဆောင်ပါ"

ဟု ဆိုကာ ကျန်းယီက ပြိုင်ကားသော့ကို မင်ယွဲ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ပြည်ပမှ ကျွမ်းကျင်သူများဖြင့် အထူးမွမ်းမံထားသော ပြိုင်ကားတစ်စီး ဖြစ်သည်။ မင်ယွဲ့ကလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့်ပင် လက်ခံလိုက် သည်။

ဝမ်ကျန်းကမူ မင်ယွဲ့အတွက် လက်ဆောင်ပေးရန် အတော်ပင် စဉ်းစားခဲ့ရသည်။ ရတနာများမှာလည်း မင်ယွဲ့တွင် ပေါများလှပြီး၊ အဝတ်အထည်များမှာလည်း လိုလေသေးမရှိ ဖြစ်နေသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်ပင် ကျောက်မျက်များဖြင့် စီခြယ်ထားသော ပိုးဖဲကြိုး တစ်ခုကို အနုစိတ် ထိုးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းမှာ အဝေးမှကြည့်လျှင် ရိုးရှင်းသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်ပါက အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှသော လက်ရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့သည် ထိုလက်ဆောင်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျန်းအား ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများက ဝမ်ကျန်း၏ လက်ချောင်းပေါ်တွင် အပ်စိုက်မိထားသော ဒဏ်ရာသေးသေးလေးကိုပင် မြင်တွေ့သွားခဲ့ရသည်။

မိုဟန်ကျီ ရေချိုးပြီး ထွက်လာသည့်အခါ ကုတင်ပေါ်တွင် လက်ဆောင်ဗူးများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

မင်ယွဲ့က ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်နေပြီး ယွမ်ပေါ့ကိုမူ မိုယွိက သူမနှင့်အတူ အိပ်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မအိပ်သေးဘူးလား"

ဟု ဆိုကာ မိုဟန်ကျီက မင်ယွဲ့၏ နဖူးကို မြတ်နိုးစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

"အိပ်တော့မယ်လေ"

ဟု မင်ယွဲ့က ဆိုကာ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို အိပ်ရာဘေး စားပွဲအံဆွဲထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီးနောက် လဲလျောင်းလိုက်သည်။

"ကောင်းသောညပါ ဇနီးလေး"

ဟု မိုဟန်ကျီက မင်ယွဲ့အား ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ကြတော့သည်။

မွေးနေ့ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း စက်ရုပ် 'ရှောင်ယွဲ့' ၏ ဂယက်မှာမူ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့် တက်လာခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ယွဲ့ဟန်သုတေသနဌာန၏ ချစ်ပ်နည်းပညာကို သံသယရှိခဲ့သူများမှာ ယခုအခါ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် တကသုတ်သုတ် ရောက်ရှိလာကြသည်။

အီလက်ထရောနစ်၊ နည်းပညာနှင့် ဆက်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းရှင်များအားလုံးမှာ ခေတ်နောက်ကျမကျန်ရစ်စေရန် မင်ယွဲ့နှင့် လက်တွဲလိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်ယွဲ့သည် 'မင်ယွဲ့နည်းပညာ' အရောင်းဆိုင်များကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး စက်ရုပ်များကို လက်တွေ့စမ်းသပ်နိုင်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

စက်ရုပ်များသည် ဈေးနှုန်းမြင့်မားသော်လည်း ယင်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အံ့မခန်းလှသည်။

အထူးသဖြင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများအတွက် သွေးပေါင်ချိန်နှင့် ကျန်းမာရေးကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ စောင့်ကြည့်ပေးနိုင်သော စနစ်များ ပါဝင်ခြင်း၊ အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် ရဲစခန်းနှင့် ဆေးရုံများသို့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် လူကြိုက်များလှသည်။

ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်ကို တန်ဖိုးထားသော လူငယ်များအတွက်လည်း အိမ်တွင်းကိစ္စများကို ကူညီပေးနိုင်သော၊ လူစိမ်းများ ဝင်ထွက်မှုကို စောင့်ကြည့်ပေးနိုင်သော ဤစက်ရုပ်ငယ်မှာ မရှိမဖြစ် အိမ်ဖော်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မင်ယွဲ့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော နည်းပညာဖြင့် လူသားတို့၏ ဘဝကို မြှင့်တင်ရန်ဟူသော အချက်မှာ ယခုအခါ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် လက်တွေ့ကျကျ အောင်မြင်နေလေပြီ။