အခန်း (၃၅၃)

သို့သော်လည်း မဟာလော့အင်ပါယာမှာမူ တိုက်ခတ်နေသော နှင်းမုန်တိုင်းများနှင့် ရေခဲပြင် ကမ္ဘာကြီးကြားဝယ် တည်ငြိမ်မှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ရှိသည်။

၎င်းမှာ အဓိကအားဖြင့် မဟာလော့နိုင်ငံတွင် အရပ်သားများအတွက် လုံလောက်အောင် အနွေးဓာတ်ပေးနိုင်သည့် ပစ္စည်းများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရာ သေဆုံးသူဦးရေမှာ အလွန်နည်းပါးပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာလည်း အေးချမ်းတည်ငြိမ်လျက် ရှိနေသည်။ ဤအချက်ကို တွေးမိတိုင်း မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူမဆုံး ဖြစ်နေတော့သည်။

တော်သေးသည်မှာ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တာအိုဂိုဏ်း၏ အကူအညီ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်သာ သူသည် ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် သန်း ၂၀ ကျော်သော အရပ်သားများကို ဤနှင်းကပ်ဘေးမှ အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပါက သူသည် လောကတစ်ခုလုံးရှိ ဧကရာဇ်များကြားဝယ် အတောက်ပဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သူ၏ ပညာရှိ မင်းကောင်းမင်းမြတ်ဟူသော ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း ငြင်းပယ်၍မရသော အချက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေတော့မည်။

"ဟားဟားဟား......"

"နေဦး... အခုချက်ချင်းကြီး ပျော်မြူးနေလို့ မဖြစ်သေးဘူး။ နှင်းကပ်ဘေးကြီးကို အပြီးတိုင် ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ စိတ်ကြိုက်ရယ်ရမယ်"

သို့သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲရှိ ကြွားဝါလိုသောစိတ်ကိုမူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်မိသည် - "ဒါနဲ့... မဟာဖုန်းနိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ။ သူတို့ရော ဒီနှင်းကပ်ဘေးကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်နေကြလဲ"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး"

ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် တင်ပြလိုက်သည် - "မဟာဖုန်းနိုင်ငံမှာ အနွေးဓာတ်ပေးနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပြတ်လပ်နေပါတယ်၊ ဒါကြောင့် နှင်းကပ်ဘေးစပြီး ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် အရပ်သား အမြောက်အမြား သေဆုံးနေရပါတယ်။ မဟာဖုန်း နန်းတော်ကလည်း ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်တဲ့အတွက် အရပ်သားတွေဟာ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး လုယက် သတ်ဖြတ်နေကြပါတယ်။ အခုဆို မဟာဖုန်းနိုင်ငံရဲ့ မြို့ကြီးတွေဟာ အကြီးအကျယ်ကို ပရမ်းပတာတွေဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ အခြေအနေ ရောက်နေပါပြီ"

မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး - "ငါ ထင်သားပဲ။ ဒီနှစ်မှာ မဟာဖုန်းနိုင်ငံက ကပ်ဘေးကြီး နှစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတော့ နိုင်ငံရဲ့ အင်အားက ဆုတ်ယုတ်နေပြီး ပစ္စည်းပစ္စယတွေလည်း ပြတ်လပ်နေမှာပေါ့။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မဟာဖုန်းဧကရာဇ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ သိတတ်တဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းသမားလေ၊ အရပ်သားတွေရဲ့ အသက်ကို ဘယ်ဂရုစိုက်ပါ့မလဲ"

"ဒါကြောင့် မဟာဖုန်းနိုင်ငံကတော့ ဒီကပ်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ကပ်ဘေးကြီးပြီးသွားရင် မဟာဖုန်းနိုင်ငံဟာ အမည်ခံသက်သက်ပဲ ကျန်လိမ့်မယ်"

"အရှင်မင်းကြီး မိန့်ကြားတာ အင်မတန် မှန်ကန်လှပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုးလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ထင်ပါတယ်" ဟု ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးက အလိုက်သင့် မြှောက်ပင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးလို အရပ်သားတွေကို ကိုယ့်သားသမီးလို သဘောထားပြီး ကိုယ်ချင်းစာနာတတ်တဲ့ ဧကရာဇ်မျိုးဆိုတာ ရှားလှပါတယ်"

မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ ထပ်မံ၍ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည် - "ဒါပေါ့... ဟားဟားဟား"

ရယ်မောပြီးနောက် မဟာလော့ဧကရာဇ်က ဆက်မေးသည် - "ဒါဆို မဟာသဲနိုင်ငံကရော"

"တင်ပြပါတယ် အရှင်မင်းကြီး၊ မဟာသဲနိုင်ငံကတော့ အရှိန်အဝါက အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီး နိုင်ငံအင်အားလည်း တောင့်တင်းပါတယ်။ မဟာသဲဧကရာဇ်ကလည်း အရပ်သားတွေအပေါ် ကြင်နာတတ်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ အစီအမံတွေကို လုပ်ဆောင်ထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း 'ချက်စရာဆန်မရှိရင် ဘယ်လောက်တော်တဲ့ မိန်းမဖြစ်ဖြစ် ထမင်းမချက်နိုင်ဘူး' ဆိုသလိုပါပဲ၊ သူတို့ဆီမှာလည်း ပစ္စည်းပြတ်လပ်မှုကြောင့် ပြည်တွင်းရေးတွေ ရှုပ်ထွေးနေပြီး လူတော်တော်များများ အေးခဲကာ သေဆုံးနေကြပါတယ်"

မဟာလော့ဧကရာဇ်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည် - "မဟာသဲဧကရာဇ်က အရည်အချင်းရှိပြီး ဗျူဟာမြောက်တဲ့ သူပဲ။ သူက ငါကိုယ်တော်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နှမြောဖို့ကောင်းတာက သူက အမြင်ကျဉ်းမြောင်းတယ်၊ ရှိတာကို ထိန်းသိမ်းရုံပဲ တတ်နိုင်ပြီး နယ်ချဲ့လိုတဲ့ ရည်မှန်းချက် မရှိဘူး။ ဒီကပ်ဘေးကြီး ပြီးသွားရင်တော့ သူဟာ နောက်ကောက်ကျန်ရစ်ပြီး ငါကိုယ်တော်ကို ယှဉ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမြင်က တကယ်ကို စူးရှလှပါတယ်၊ သူက အရှင်မင်းကြီးကို ယှဉ်ဖို့နေနေသာသာ ခြေဖဝါးအောက်က ဖုန်မှုန့်တောင် မမှီပါဘူး" ဟု အမတ်များက တပြိုင်နက် မြှောက်ပင့်ကြပြန်သည်။

မဟာလော့ဧကရာဇ်က အားရပါးရ ထပ်မံရယ်မောလိုက်သည် - "ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ"

ထို့နောက် သူသည် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ၏ အခြေအနေကို လှည့်ပတ်မေးမြန်းကြည့်ရာ အားလုံးမှာ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေပြီး မဟာလော့နိုင်ငံကို ယှဉ်နိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေမိသည်။

ပျော်ရွှင်မှုဆိုသည်မှာ နှိုင်းယှဉ်မှုမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ဒုက္ခရောက်နေကြသော်လည်း အခြားသူများက မိမိထက် ပို၍ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ အလွန်ပျော်နေမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မဟာရှနိုင်ငံ တစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူသည် မဟာရှနိုင်ငံ၏ သတင်းကို နောက်ဆုံးမှ နားထောင်ရန် တမင်သက်သက် ချန်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းမွန်သော စားဖွယ်တစ်ခု၏ အရသာကို အပြည့်အဝ ခံစားနိုင်ရန် အကောင်းဆုံးအပိုင်းကို နောက်ဆုံးမှ စားရသကဲ့သို့ပင်။

ယခုမူ မြည်းစမ်းကြည့်ရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်လေ၏။

မဟာလော့ဧကရာဇ်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည် - "မဟာရှနိုင်ငံကရော ဘယ်လိုလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်တုန်းက ငါတို့ သူတို့ဆီက အအေးဒဏ်ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ယူခဲ့ကြတယ်လေ၊ အခုဆို သူတို့မှာ ပစ္စည်းတွေ ပြတ်လပ်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား။ အဲဒီ လင်းပိုင်ဖန်ဆိုတဲ့ ဧကရာဇ်ကတော့ နောင်တတွေနဲ့ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ သူ့ရဲ့ နောင်တရနေတဲ့ မျက်နှာကြီးကို ငါကိုယ်တော် မြင်ယောင်ကြည့်လို့တောင် ရတယ်၊ ဟားဟားဟား…"

"ဒါက..." အမတ်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ အခက်တွေ့နေကြသည်။ သူတို့သည် ဘာမှမကြားသလိုမျိုး ခေါင်းများကိုသာ ငုံ့ထားကြတော့သည်။

ရယ်မောပြီးနောက် မဟာလော့ဧကရာဇ်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် - "အမတ်မင်းတို့... ပြောစမ်းပါဦး၊ မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေကို မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ။ သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေ ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တော် သိပါရစေဦး"

"ဒါက..." အမတ်များမှာ ထပ်မံ၍ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ နှုတ်ဆိတ်နေမြဲပဲ ဖြစ်သည်။

မဟာလော့ဧကရာဇ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး - "ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါပြောတာကို မင်းတို့ မကြားကြဘူးလား။ ဒါက ရှက်စရာကိစ္စလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ နှုတ်ဆိတ်နေကြတာလဲ။ မင်းတို့က ငါ့ကို အရေးမစိုက်တာလား"

စစ်ဘက်နှင့် အရပ်ဘက် အမတ်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထပ်မံကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဝန်ကြီးချုပ်ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ကြသည်။ ဝန်ကြီးချုပ်မှာ ဧကရာဇ်၏ ဒေါသမျက်နှာကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိတော့သည်။

သူသည် ဦးညွှတ်အလေးပြုလိုက်ပြီးနောက် - "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး မလျှောက်တင်ခင် ကျွန်တော်မျိုးမှာ ပြောမှားဆိုမှား ရှိခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

မဟာလော့ဧကရာဇ်က စားပွဲကို ခေါက်လိုက်ရင်း - "ဒါက တကယ်ပဲ လိုအပ်လို့လား"

"ဒါ... ဒါက အင်မတန် လိုအပ်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"

အလွန်အေးမြသော ရာသီဥတုဖြစ်သော်လည်း ဝန်ကြီးချုပ်မှာ ချွေးစေးများ ထွက်နေရှာသည်။ မဟာလော့ဧကရာဇ်က စိတ်မရှည်စွာ လက်ကာပြလိုက်ပြီး - "ကောင်းပြီ၊ မောင်မင်းကို ငါကိုယ်တော် အပြစ်မယူဘူး။ အခု ပြောတော့၊ အမှန်အတိုင်း အကုန်ပြောစမ်း၊ တစ်လုံးမှ မချန်နဲ့။ မဟုတ်ရင်တော့ မောင်မင်းကို အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်"

"မှန်လှပါ... အရှင်မင်းကြီး" ဝန်ကြီးချုပ်မှာ နောက်ထပ် ချွေးတစ်လုံး ထွက်သွားပြန်သည်။ သူသည် ထပ်မံဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် - "တင်ပြရရင် အခုအချိန်ထိ မဟာရှနိုင်ငံမှာ လူတစ်ယောက်မှ အေးခဲသေဆုံးတာ မရှိသေးပါဘူး။ အားလုံးက တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေပြီး အရပ်သားတွေဟာလည်း ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်အကိုင်တွေ လုပ်ကိုင်နေကြပါတယ်"

မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး - "အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ၊ ကမ္ဘာနဲ့ချီပြီး ဖြစ်ပွားနေတဲ့ ဒီနှင်းကပ်ဘေးကြီးမှာ နိုင်ငံတိုင်း ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ကြုံနေရတာ။ မဟာရှနိုင်ငံက ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းက ငါ့ကို အရူးလုပ်နေတာလား"

ဧကရာဇ် ဒေါသထွက်လျှင် အလောင်းပေါင်း သန်းချီ မြေကျရစမြဲ ဖြစ်သည်။ မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် သွေးချောင်းစီးသော တိုက်ပွဲများကြားမှ တက်လာသူဖြစ်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေသည်။

ဝန်ကြီးချုပ်မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဒူးထောက်လိုက်ပြီး - "ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် လိမ်ရဲပါ့မလဲ။ မဟာရှနိုင်ငံက အထိအခိုက်မရှိတာဟာ အလွန်အေးမြတဲ့ လေထုလှိုင်းတွေက သူတို့နယ်မြေထဲကို လုံးဝမဝင်ရောက်လို့ပါ အရှင်မင်းကြီး။ ဒါကြောင့် သူတို့ဆီမှာ လေလည်းမတိုက်၊ နှင်းလည်းမကျဘဲ ဘေးကင်းနေတာပါ။ ဒါဟာ အမှန်တရားပါ၊ အရှင်မင်းကြီး စစ်ဆေးကြည့်နိုင်ပါတယ်"

မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး - "မောင်မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ မဟာရှနိုင်ငံက နှင်းကပ်ဘေးရဲ့ သက်ရောက်မှုကို လုံးဝမခံစားရဘူးလို့ ပြောလိုက်တာလား"

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး" ဝန်ကြီးချုပ်က ဦးချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ"

မဟာလော့ဧကရာဇ်က လက်ကို ခါယမ်းကာ - "ဒီကပ်ဘေးက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သက်ရောက်နေတာ။ ဘယ်နိုင်ငံမှ မလွတ်နိုင်ဘူး။ သူတို့က အကောင်းပကတိ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး... ဒါဟာ အမှန်တရားပါ။ အကယ်၍ မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် ကျန်တဲ့ အမတ်တွေကို မေးကြည့်နိုင်ပါတယ်၊ သူတို့လည်း သိကြပါတယ်" ဟု ဝန်ကြီးချုပ်က အခြားအမတ်များကိုပါ ဆွဲထည့်လိုက်သည်။

အမတ်များမှာ စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးသွားကြသော်လည်း ဧကရာဇ်၏ စူးရှသော အကြည့်အောက်တွင် မတတ်သာဘဲ ရှေ့သို့ ထွက်လာကြရသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဝန်ကြီးချုပ် ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

"မှန်ပါတယ်... နှင်းကပ်ဘေးက မဟာရှနိုင်ငံကို သက်ရောက်မှု မရှိပါဘူး"

"အကယ်၍ မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် အရှင်မင်းကြီး လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းကြည့်နိုင်ပါတယ်"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါကိုယ်တော် မောင်မင်းတို့ စကားတွေကို မယုံဘူး၊ မောင်မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို လိမ်ဖို့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေကြတာပဲ၊ အကုန်လုံး ထွက်သွားကြစမ်း"

မဟာလော့ဧကရာဇ်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် အမတ်တွေအားလုံးကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် သူ၏ ယုံကြည်ရသော လူယုံတော်များကို စေလွှတ်ကာ ထိုကိစ္စကို စုံစမ်းစေခဲ့သည်။ အခြားသော ဌာနများကိုလည်း သီးခြားစီ စုံစမ်းခိုင်းလိုက်သေးသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်အားလုံးသည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဖြေမှာ တစ်ခုတည်းဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ မဟာလော့ဧကရာဇ်မှာ လုံးဝပင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။

"မဟာရှနိုင်ငံက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှင်းကပ်ဘေးရဲ့ သက်ရောက်မှုကို မခံရတာလဲ"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါက လုံးဝ ယုတ္တိမရှိတာပဲ"

"ဒီလို ဖြစ်စရာ အကြောင်း လုံးဝမရှိဘူး!!!"