အခန်း (၁၀၉-၁၁၀)

အခန်း ၁၀၉ - ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ

ထင်းရှူးနက်တောအုပ်

ချန်လော့ သည် ဂူတစ်ခု၏ အရှေ့တွင် အနားယူနေလေသည်။

ထိုနေ့က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဝမ်မင် ကို သတ်ဖြတ်ပြီးကတည်းက သူသည် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေခဲ့ရ၏။ ဝမ်မင် မသေဆုံးမီ ချန်ရစ်ခဲ့သော စွဲလမ်းမှုများကို အားကိုး၍ သူသည် အဓိက ရှာဖွေရေးဂိတ် အများအပြားကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်မင် ချန်ရစ်ခဲ့သော အရင်းအမြစ်အချို့ကိုလည်း ချောမွေ့စွာ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခွန်အားအနည်းငယ်ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း စွဲလမ်းမှုဆိုသည်မှာ စွဲလမ်းမှုမျှသာဖြစ်ပြီးပြီးပြည့်စုံသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်က ချန်လော့သည် ထင်းရှူးနက်တောအုပ်ထဲတွင် ချီသန့်စင်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး မြောင်းထဲတွင် လှေမှောက်လုနီးပါးအကျပ်ရိုက်ခဲ့ရလေသည်။

၎င်းက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကိုလည်း သူ့အား မြင်တွေ့စေခဲ့သည်။

သူတို့၏ နည်းစနစ်အများစုမှာ လက်တွေ့တိုက်ပွဲများအတွင်းမှ အနှစ်ချုပ်ရယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းတွင် သင်ယူခဲ့ရသည်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော စနစ်တစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"စောစောက လူတွေဆီမှာ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းတွေ ပါလာလောက်တယ်၊ နှမြောစရာပဲ။"

ချန်လော့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

အချိန်တိုမျှ အနားယူပြီးနောက် သူသည် ပြန်ထကာ တောင်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးလေသည်။

သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော ရန်သူများနှင့် မဆုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ ဦးနှောက်များက သူ့ကို အဆက်မပြတ် သတိပေးနေခဲ့ပြီး ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင်၏ ဦးနှောက်ကပင် တုံ့ပြန်မှုများ ပေးနေလေသည်။

အန္တရာယ်ရှိသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ချန်လော့သည် တစ်နေရာတည်း၌ ကြာရှည်စွာ မနေရဲပေ။

သူသည် မြစ်ကြောင်းအတိုင်း တောင်ဘက်သို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။

နေ့တစ်ဝက်ခန့် အကြာတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ တိမ်များ မည်းမှောင်လာလေ၏။

တောင်ပိုင်းဒေသသည် မိုးရာသီသို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်လော့သည် ဝါးဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော မိုးကာအင်္ကျီတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ကာ သည်းထန်စွာရွာသွန်းနေသော မိုးထဲတွင် ဆက်လက် ခရီးနှင်လေ၏။

သည်းထန်သော မိုးရွာသွန်းမှုက သူ၏ ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်း အထောက်အထားများကို ဆေးကြောဖျက်ဆီးပေးလိုက်သည်။ မိုးရေထဲတွင် သူ၏နောက်မှ လိုက်လံခြေရာခံနေသော အငွေ့အသက်အားနည်းသွားသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိလိုက်သည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဦးနှောက်နှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုက သတိပေးချက်များ မပေးတော့ပေ။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထွက်ပြေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွားလေသည်။

"နွေဦးမိုးဟေ့"

အဝေးရှိ တောင်စောင်းတစ်ခုမှ ချန်နန်နိုင်ငံ မှ လယ်သမားများ၏ ရွှင်လန်းသော အသံများသည် အရပ်တကာသို့ ပြန့်နှံ့သွားလေ၏။

ချန်လော့သည် မိုးရေထဲတွင် သစ်ရွက်များကို နင်းကာတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရွေ့လျားသွားလေသည်။ ထိုအသံကို ကြားသောအခါ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရွာငယ်လေးတစ်ရွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ရွာအဝင်ဝတွင် စပါးခင်း အနည်းငယ်ရှိပြီး ရေထဲတွင် ရပ်ကာ အော်ဟစ်နေသော လယ်သမားအိုတစ်ဦး ရှိလေသည်။ သူ၏ဘေးတွင် လူငယ်လယ်သမားများနှင့် သူတို့၏ ဇနီးများသည် ကောက်စိုက်ရန် ခါးညွတ်နေကြရာ ကဗျာတစ်ပုဒ် သို့မဟုတ် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သစ်ရွက်များပေါ်တွင် နင်းရင်း ချန်လော့သည် ခဏတာ အနားယူလိုက်၏။

သူသည် ယန်ချီဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ စားသုံးလိုက်ပြီး သူ ကုန်ဆုံးသွားသော ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခွန်အားများပြန်လည်မွေးမြူကာ လမ်းကြောင်းကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ပြီး ဆက်လက် ထွက်ပြေးလေသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူသည် သူ၏အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် လေလွင့် ကျင့်ကြံသူ ဝမ်မင်၏ ဦးနှောက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်သည့် နည်းလမ်းမှာ ဆလလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဝမ်မင်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် နဂိုကတည်းက ပါဝင်ပြီးဖြစ်သည်။ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူအားလုံး ဤမျှသတိထားတတ်ကြသလားဆိုတာကို သူ မသိသော်လည်း သေဆုံးပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်တတ်သည့် အလေ့အကျင့်မှာ သူတို့၏ ဦးနှောက်များထဲတွင် ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချန်လော့ ထွက်ခွာသွားပြီး နှစ်နာရီခန့် အကြာတွင်။

အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် အနက်ရောင်အမွေးအမျှင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်နှင့်အတူ တောင်ကြားလမ်းတွင် ပေါ်လာလေသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အငွေ့အသက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ မိုးရေများ ဆေးကြောသွားပြီးနောက် အငွေ့အသက်ကို လုံးဝ အာရုံခံ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ အနက်ရောင် အမွေးအမျှင်များဖုံးလွှမ်းနေသော ဖုတ်ကောင်၏ နှာခေါင်းကပင် ၎င်းကို အနံ့မခံနိုင်တော့ပေ။

"အာရုံခံလို့ မရတော့ဘူး။"

ယန်ရှီဂိုဏ်း၏ တပည့်သည် ရွှံ့ဗွက်ထနေသော မြေပြင်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်နေလေ၏။

သူသည် ဤလမ်းတစ်လျှောက်လုံး လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့ပြီး အနီးစပ်ဆုံးအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ အနံ့ကိုပင် ရရှိခဲ့သေးသည်။

သို့သော် သူ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြည့်ရှုသောအခါ သေဆုံးနေသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ အလောင်းများကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုနတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ တပည့်သည် သူ၏ တည်နေရာကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိနေသကဲ့သို့ အမြဲတမ်း အနည်းငယ် လွဲချော်သွားတတ်လေသည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးပြီးနောက်တွင်ပင် တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်သွင်ကို သူ မမြင်ခဲ့ရသေးပေ။

"မင်းနဲ့ ငါ မတွေ့ပါစေနဲ့။"

ယန်ရှီဂိုဏ်း၏ တပည့်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ အနီးရှိ သစ်ပင်၏ ပင်စည်ကို ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

အနက်ရောင် အဆိပ်လက်ဝါးသည် သစ်ပင်၏ ပင်စည်ကို ချက်ချင်း တိုက်စားသွားပြီး အနက်ရောင်အဆိပ်ငွေ့များ ပျံ့နှံ့လာကာ တစီစီမြည်နေသော အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သစ်ပင်၏ ပင်စည်သည် လုံးဝ တိုက်စားခံလိုက်ရပြီး အထက်ရှိ သစ်ပင်မှာ ဘိုင်းခနဲ မြည်ကာ ပြိုကျသွားလေသည်။

ဤသည်မှာ ယန်ရှီဂိုဏ်း၏ ထူးခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည့် အလောင်းကောင်အဆိပ်လက်ဝါးပင် ဖြစ်သည်။

ဤတပည့်အနေဖြင့် အလောင်းကောင်အဆိပ်လက်ဝါးကို ဤအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ယန်ရှီဂိုဏ်းအတွင်း သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ နိမ့်ကျမည် မဟုတ်ပေ။

လဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ချန်လော့သည် ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ ပိတ်ဆို့မှုမှ အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး ချန်နန်နိုင်ငံ၏ ဆင်ခြေဖုံးရှိ ဝေးကွာသော ဈေးမြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့၏။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပေးချေပြီးနောက် သူသည် နယ်မြေဖြတ်ကျော် ဝေဟင်သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့လေသည်။

အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းရွှေ့စီးနင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရှဲ့နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။

သို့သော် ရှဲ့နိုင်ငံသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချန်လော့သည် မည်သို့ ဆက်လုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

မသေမျိုးသခင် ဝူဝေ့ သည် တောင်ပေါ်မှ မဆင်းသက်လာသည်မှာ နှစ်မည်မျှ ကြာမြင့်နေပြီမှန်း မသိနိုင်ပေ။ ချန်လော့သည် သူပြောပြခဲ့သော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ၎င်းမှာ ပေကျန်းရွာလုံးဝမဟုတ်ဘဲ မူရှန်းမြို့ဟု ခေါ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ချန်လော့သည် ထိုနေရာရှိ လူအများအပြားကို မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ ပေကျန်းရွာကို ကြားပင် မကြားဖူးကြပေ။

လက်မလျှော့လိုသောကြောင့် သူသည် မြို့စားအိမ်တော်သို့ သွားရောက်ကာ ၎င်းတို့၏ မှတ်တမ်းများ အားလုံးကို ရှာဖွေခဲ့လေ၏။

ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ပေကျန်းရွာ ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျော်က အဖြစ်အပျက်များကို မှတ်တမ်းများတွင်ပင် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

မြောက်ပိုင်းရေမြောင်းရွာဆိုသည်မှာ ရှိသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ချီမိသားစုဝင်များ မရှိပေ။

"သူ နေရာ မှတ်မိတာ မှားနေတာများလား။"

ချန်လော့သည် မူရှန်းမြို့တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းအတွက် ခေတ္တမျှမသေချာဖြစ်နေလေ၏။

နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းမှာ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤအချိန်တွင် သူ သတင်းအချက်အလက်များကို မေးမြန်း၍ မရနိုင်သောကြောင့် သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ တစ်လှမ်းချင်းစီသွားရန်သာ ဖြစ်လေသည်။

သူ ထိုလူကို သေချာပေါက် ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အရာအားလုံး အဆင်မပြေပါက သူသည် ရှဲ့နိုင်ငံ နန်းတော်သို့ သွားရောက်ကာ သူ့ကို ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးရန် တော်ဝင်မိသားစုကို တောင်းဆိုပေလိမ့်မည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၌ ထိုမျှလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး ချန် လား။"

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ချန်လော့သည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"စီနီယာအစ်ကို ဟူ လား။"

ရောက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူတို့ ဂိုဏ်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က သူ့ကိုရော ဟွမ်ယင်းနှင့် အခြားသူများကိုပါ တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပေးခဲ့သော စီနီယာအစ်ကို ဟူချိုးတောက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဟူချိုးတောက်သည် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ချန်လော့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေရန် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သောကြောင့် သူ့ကို သွားရောက် မနှုတ်ဆက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှအချိန်ကြာပြီးနောက် သူ့ကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"တကယ်ပဲ မင်းကိုး။ မူရှန်းမြို့ကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။" ဟူချိုးတောက်မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားလေ၏။

ထိုအခါမှသာ ဟူချိုးတောက်ကိုယ်တိုင်အပြင် သူနှင့်အတူ အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ပါလာကြောင်း ချန်လော့ သတိပြုမိလိုက်သည်။

တောင်ပေါ်တွင် တပည့်သစ်များကို ခေါ်ဆောင်ပေးလေ့ရှိသော ဤစီနီယာအစ်ကိုသည် သာမန်သေမျိုးလေယကသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူဌေးမိသားစုတစ်ခု၏ သခင် ဖြစ်လာခဲ့ပုံရသည်။

ဤအမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဟူချိုးတောက်၏ မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ရပေမည်။

"ဒါက ငါ့ဇနီး ကူးနီရူ ပါ၊ ဒါကတော့ သူ့ညီမ ကျွင်းယာ ပေါ့။"

ချန်လော့၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားသော ဟူချိုးတောက်က ပြုံး၍ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို မိတ်ဆက်ပေးလေ၏။

သူ၏ ခယ်မ ကျွင်းယာအကြောင်းကို ပြောပြချိန်တွင် သူသည် ချန်လော့ကိုပင် တံတောင်နှင့် တွတ်လိုက်သေးရာ ထိုကလိမ်ကကျစ်အမူအရာက ချန်လော့အား သူ ဈေးထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က စီနီယာဟု အခေါ်ခံရ၍ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့ရသည့် အချိန်ကို ပြန်လည်သတိရစေလေသည်။

ဤကောင်သည် ယခုတိုင် အလွန် ဆော့ကစားတတ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"မင်္ဂလာပါ မရီး နဲ့ မိန်းကလေး ကျွင်းယာ။"

ချန်လော့က ပြုံး၍ သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

သူစိမ်းပြင်ပ နေရာတစ်ခုတွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းက အလွန် နွေးထွေးသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် တောင်ပေါ်တွင် ဟူချိုးတောက်နှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့လေ၏။

"ဂါရဝပြုပါတယ် မသေမျိုးသခင်။"

ကူးနီရူနှင့် ကျွင်းယာတို့သည် ချန်လော့ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဟူချိုးတောက်၏ အဆင့်အတန်းကို သိရှိထားကြသဖြင့် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး၏ အရေးပါမှုကို သဘာဝကျစွာပင် နားလည်ထားကြသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းမှာ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေသော်လည်း သာမန်သေမျိုးလောကတွင်မူ နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းမှာ အာဏာရှင်အဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်း လုံးဝ မပြိုလဲသွားမီအချိန်အထိ ဤလွှမ်းမိုးမှုမှာ သာမန်လူများ၏ လောကသို့ ကူးစက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

"မင်း မူရှန်းမြို့ကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။ မင်းက ဒီနားတဝိုက်ကမှ မဟုတ်တာ။"

ဟူချိုးတောက်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို အရင် ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်၏။

တစ်နှစ်ကျော် ကွဲကွာနေပြီးနောက် ဟူချိုးတောက်သည် ချန်လော့ကို စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ဆွဲခေါ်သွားကာ စားပွဲတစ်ခုံစာ အရသာရှိသော အစားအသောက်များနှင့် အရက်များကို မှာယူလိုက်လေသည်။

ချန်လော့သည် မသေမျိုးသခင် ဝူဝေ့ သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သော တာဝန်အကြောင်းကို အကျဉ်းချုံး၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ပေကျန်းရွာ။"

ဤအမည်ကို ကြားသောအခါ ဟူချိုးတောက် စတင် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားလေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုက အဲဒီအကြောင်း ကြားဖူးလို့လား။"

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ချန်လော့၏ စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာလေသည်။

မူလက သူ မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သဲလွန်စတစ်ခုက သူ၏ အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တောင်တန်းနှင့် မြစ်များ ဆုံးခန်းတိုင်ချိန်တွင် လမ်းမရှိတော့ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ မိုးမခပင်များ မည်းမှောင်လာပြီး ပန်းများပွင့်လာချိန်တွင် နောက်ထပ် ရွာတစ်ရွာ ပေါ်လာသည်ဟူသော စကားပုံနှင့် တူနေလေသည်။

သာမန်သေမျိုးလောကနှင့် ယှဉ်လျှင် ကျင့်ကြံသူများကိုင်ဆောင်ထားသော သတင်းအချက်အလက်များက အတိကျဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုနေရာမျိုး တကယ်ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျော်ကပေါ့။"

ဟူချိုးတောက်သည် ထိုကဲ့သို့သော နေရာအကြောင်းကို အမှန်တကယ် သိရှိနေလေသည်။

သူသည် ၎င်းကို သူ၏ မိသားစု လူကြီးများထံမှ ကြားဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး တိကျသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုတော့ ပြန်လည် မမှတ်မိနိုင်တော့ပေ။

ဟူချိုးတောက်၏ မိသားစုမှာ ဒေသခံ ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်တွင်ရှိသည့် ခွန်အားကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မူရှန်းမြို့တွင် သူ့ကို အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော ဒေသခံ အာဏာရှင်အဖြစ် အခြေခံအားဖြင့် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး သူ၏ စကားများမှာ ဧကရာဇ်၏ စကားများထက်ပင် ပို၍ ထိရောက်မှု ရှိလေသည်။

သဲလွန်စကို ရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ချန်လော့သည် သဘာဝကျစွာပင် အချိန်ပိုမဖြုန်းတော့ပေ။ သူသည် ဟူချိုးတောက်ကို ဆွဲခေါ်ကာ ပေကျန်းရွာသို့ လမ်းပြပေးရန် တောင်းဆိုလေသည်။

ချန်လော့၏ အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုမှုကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် အစားအသောက်များကို တစ်ဝက်ခန့်သာ စားသောက်ပြီးနောက် ဟူမိသားစုသို့ အပြေးအလွှား ပြန်သွားကြလေသည်။

ဟူမိသားစု၏ လက်ရှိ မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သော ဟူချိုးတောက်၏ အဘိုးပင် ဖြစ်သည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ တရားဝင် တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်လော့၏ အလည်အပတ်ရောက်ရှိလာမှုက တစ်မိသားစုလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ပင်မတံခါးကြီးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ အလွန်ခမ်းနားသော ကြိုဆိုမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းက ချန်လော့အား မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားစေခဲ့၏။

အထူးသဖြင့် နိုင်ငံသုံးခု ဒေသတွင် နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ တပည့်များမှာ သခင်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးကို မြင်သည်နှင့် လူတိုင်းက ဦးညွှတ်ကြလေသည်။

"ပေကျန်းရွာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာတော့ ရှိတယ်။ ချိုးတောက်၊ ဒီဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်ကို စာကြည့်ခန်းထဲခေါ်သွားပြီး ရှာခိုင်းလိုက်။"

ချန်လော့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားသောအခါ ဟူမိသားစု ခေါင်းဆောင်က ဟူချိုးတောက်အား သူ့ကို စာကြည့်ခန်းသို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားစေခဲ့သည်။

ဟူမိသားစု၏ စာကြည့်ခန်းမှာ ချန်လော့ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားလေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အတွင်း၌ နေ့တစ်ဝက်ခန့် ရှာဖွေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ရှာဖွေနေသော သဲလွန်စကို တွေ့ရှိသွားလေသည်။

'ပေကျန်းရွာသည် မူရှန်းမြို့ရှိ ရှီးရှန်းကောင်တီ၏ ယခင်နေရာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကအငတ်ဘေးဆိုက်ခဲ့ပြီး နန်းတော်က ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အနီးအနားရှိ ရွာငါးရွာကို မြို့တစ်မြို့အဖြစ်ပေါင်းစည်းခဲ့ပြီး ရှီးရှန်းမြို့ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြို့သုံးမြို့ကို ပေါင်းစည်းကာမူရှန်းမြို့ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ရှီးရှန်းမြို့မှာ ရှီးရှန်းကောင်တီ ဖြစ်လာခဲ့သည်။'

"အငတ်ဘေးတောင် ဆိုက်ခဲ့သေးတာပဲ။ အချိန်အတော်ကြာနေပြီဆိုတော့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှိပါဦးမလား မသိဘူး။"

ချန်လော့သည် မသေမျိုးသခင် ဝူဝေ့ကို သတိရသွားလေ၏။

မသေမျိုးသခင် ဝူဝေ့သည် ဤပေကျန်းရွာနှင့် မည်သို့သော ပတ်သက်မှုရှိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ သူက နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်ကြာသည်အထိတစ်စုံတစ်ခုကို မှတ်မိနေရန်မှာ သာမန်ကိစ္စ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤအတွက် သူသည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သိမြင်နားလည်မှုတစ်ခုကိုပင် ပေးအပ်ခဲ့ရာ ၎င်းမှာ သေးငယ်သော တန်ဖိုးတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

"နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာဆိုတော့... ရှာရတာ တကယ်ကို ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

ဟူချိုးတောက်ကလည်း စာလိပ်ကို မြင်တွေ့သွားလေသည်။

"မင်းရဲ့ တာဝန်က ကျရှုံးဖို့ များတယ်။"

ချန်လော့၏ တာဝန်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ သိပ်ပြီး အကောင်းမမြင်လှပေ။

ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နှစ်ကာလဆိုသည်မှာ မရှိပေ။

သူ ဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်ကလည်း အလားတူ တာဝန်များစွာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲများသည် အသက်ငါးရာတိုင်တိုင် ရှင်သန်နိုင်ကြပြီး သာမန်လူများအတွက်မူ သူတို့မှာ အမြဲတမ်းရှိနေမည့် မသေမျိုးနတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤလူများသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သာမန်လူ ဆွေမျိုးအချို့ကို သတိရတတ်ပြီး အလားတူ တာဝန်ငယ်များကို ထုတ်ပြန်တတ်ကြသည်။

ဤတာဝန်အချို့မှာ လူများကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း အချို့မှာ နေရာကိုပင် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

သာမန်လူများ၏ လောကအတွက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာဆိုသည်မှာ အလွန် ကြာမြင့်လွန်းလှသည်။

ရှဲ့နိုင်ငံရှိ သာမန်လူများ၏ ပျမ်းမျှ သက်တမ်းအပေါ် အခြေခံပါက မျိုးဆက်သုံးဆက်မျှ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် အရင်သွားကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။"

ချန်လော့တွင်လည်း ပိုကောင်းသော နည်းလမ်း မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သဲလွန်စတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ စိတ်သက်သာရာရစေရန် ၎င်းကို သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရမည် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ၎င်းတွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အမွေအနှစ်တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ လိုအပ်သော သဲလွန်စကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချန်လော့သည် ဟူမိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော ချီသန့်စင်ခြင်းပြီးပြည့်စုံသော အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည့် ဟူချိုးတောက်၏ အဘိုးကို ကျေးဇူးတင်ရန်အတွက် ရှေ့ခန်းမသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခဲ့၏။

ချန်လော့နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် အလွန် ယဉ်ကျေးပျူငှာပြီး တံခါးပေါက်အထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးကာမှ အိမ်ထဲသို့ ပြန်လှည့်ဝင်သွားလေသည်။

"ချိုးတောက်... မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီလေးက သာမန်မဟုတ်ဘူးကွ။"

အိမ်ထဲတွင် အဘိုးအိုက ဟူချိုးတောက်အား ပြောလေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်သူတစ်ဦးမှာ သဘာဝကျစွာပင် ကောင်းမွန်သော ဆင်ခြင်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ချန်လော့ တံခါးဝသို့ ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချန်လော့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို သူ မြင်တွေ့သွားလေသည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့်

ဟူချိုးတောက်၏ အဆိုအရ ချန်လော့သည် ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်မျှသာ ရှိသေးသည်။ တစ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း ချီသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးမှာ အနာဂတ်တွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း မြင့်မားလေသည်။

ထိုသို့သော သူနှင့် ကြိုတင်၍ မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားသင့်သည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

"ဘာက သာမန်မဟုတ်တာလဲ။"

ဟူချိုးတောက်မှာ တုံ့ပြန်ရန် အနည်းငယ် နှေးကွေးနေလေ၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးရာ ချန်လော့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအဆင့်ကို မခွဲခြားနိုင်ဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟုသာ ထင်မြင်နေလေသည်။

"နောင်ကျရင် အားတဲ့အခါတိုင်း သူနဲ့ အချိန်ပိုဖြုန်းပြီး ဆက်ဆံရေး ကောင်းအောင် တည်ဆောက်ထား။"

အဘိုးအိုသည် သူ၏ မြေးကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေ၏။

ဟူချိုးတောက်၏ ပါရမီမှာ မကောင်းသလို မဆိုးလှပေ။

အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်လေးခု

ဤပါရမီက မသေမျိုးဂိုဏ်းအတွင်း ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ပေးစွမ်းနိုင်သော်လည်း ဟူချိုးတောက်မှာမူ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်က သူသည် အရင်းအမြစ်များစွာ မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် တာဝန်များဖြင့် အမြဲတမ်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သောကြောင့် သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက်တွင်ပင် သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာလည်း ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက် ပုံမှန်ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ဟွမ်ယင်းကဲ့သို့ ချန်လော့နှင့် စီနီယာအစ်မ ရွှမ်း ဟူသော အဓိက ကျောထောက်နောက်ခံ နှစ်ခုကို အားကိုးကာ အရင်းအမြစ်များစွာကို လွယ်ကူစွာ မရှာဖွေနိုင်ကြပေ။

ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်မှ ချီသန့်စင်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရမည့် အတားအဆီးမှာ အဆင့်တက်ရန် ထိုမျှ မလွယ်ကူလှပေ။

လူအများအပြားမှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာသည်အထိ တစ်ဆို့နေခဲ့ကြလေ၏။

ဟူမိသားစုမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ချန်လော့သည် ရှီးရှန်းကောင်တီသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့လေသည်။

ဤနေရာရှိ လမ်းမများမှာ အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး အလွန် သန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားလေ၏။

လူကြိုက်များမှု အနည်းငယ် နည်းပါးရုံသာဖြစ်ပြီး ခြောက်ကပ်နေသော လမ်းနှစ်တန်း ရှိလေသည်။

ချန်လော့ ရောက်လာချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်တစ်ဦးသည် သူ၏ ဆိုင်ပေါက်ဝတွင် ထိုင်ကာ သမ်းဝေနေလေ၏။ အနီးရှိ အမိုးစွန်းမှ ငှက်လှောင်အိမ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး တေးဆိုနေကာ အလွန် အေးချမ်းသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေလေသည်။

ချန်လော့သည် ခဏတာ လမ်းလျှောက်သွားပြီးနောက်မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရသဖြင့် ဆိုင်ပေါက်ဝသို့ လာကာ ဆိုင်ရှင်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဆိုင်ရှင်၊ လူတစ်ယောက်အကြောင်းလေး မေးချင်လို့ပါ။"

"မသိဘူး။"

ဆိုင်ရှင်သည် ပက်လက်ကုလားထိုင်တွင် လွှဲနေရင်း နားပင်မထောင်ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငွေတစ်ဆယ်ကျပ်သား။"

ချန်လော့သည် သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ ငွေတုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ အနီးရှိ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်လေ၏။

ဤအရာများအားလုံးမှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဝမ်မင်၏ ရတနာသိုက်မှ ယူဆောင်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ထံတွင် အများအပြား ရှိနေလေသည်။

'ငွေ၊ ငွေ၊ ငွေတွေဟေ့'

အနီးရှိ ငှက်အိမ်ထဲမှ ငှက်က ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်မြည်လေ၏။

"မေးပါခင်ဗျာ၊ လူကြီးမင်း"

ငွေသံကို ကြားသောအခါ လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းကမှ ငိုက်မျဉ်းနေသော ဆိုင်ရှင်သည် ပြန်လည် ရှင်သန်လာသကဲ့သို့ သူ၏ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ခုန်ထလာလေသည်။

သူသည် ငွေတုံးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ ဖားယားသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"ပေကျန်းရွာ ဆိုတာကို ကြားဖူးလား။"

"တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။"

ပိုက်ဆံအတွက်ကြောင့် ဆိုင်ရှင်သည် အချိန်အတော်ကြာသေချာစွာ စဉ်းစားပြီးမှသာ အလေးအနက် ပြန်ဖြေလေသည်။

"ချီပေါ်ယွင်ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုရော ကြားဖူးလား။ ချီထုံက ချီပေါ့။" ချန်လော့က သူ စုံစမ်းလိုသော သတင်းအချက်အလက်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချီပေါ်ယွင်ဆိုသော အမည်မှာ သူ ဟူမိသားစု၏ စာကြည့်ခန်းတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အမည်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟူမိသားစု၏ စာကြည့်ခန်းတွင် ဤအထိသာ မှတ်တမ်းတင်ထားလေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းမှာ အရေးပါသော မိသားစုတစ်ခု မဟုတ်သဖြင့် အမည်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခြင်းကပင် ကံကောင်းလှပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

"ချီပေါ်ယွင်..."

ဆိုင်ရှင်သည် ခဏမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဘယ်ဘက်ရှိ အိမ်အိုတစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလေသည်။

"ချီပေါ်ယွင်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုတော့ ကြားဖူးတယ်၊ မျိုးရိုးနာမည်ကတော့ မကိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား သွားမေးကြည့်လို့ရပါတယ်၊ သူ့မိသားစုက ဟိုဘက်မှာ။"

အခန်း ၁၁၀ - အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း နည်းစနစ်

ဆိုင်ရှင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် ဘေးနားရှိ အိမ်အိုကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအိမ်အိုကြီးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားအိမ်များထက်သိသိသာသာ ပို၍ ဟောင်းနွမ်းနေသည်။ တံတိုင်းများပေါ်တွင် ပေါင်းပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပြင်ဘက်တွင် ညိုညစ်ညစ်အစိမ်းရောင် ရေမှော်များ တက်နေလေ၏။

သစ်သားတံခါးဟောင်းပေါ်မှ ဆေးရောင်များမှာလည်း အတော်လေးကွာကျနေပြီး တံခါးလက်ကိုင်များမှာ လူအများအပြား ကိုင်တွယ်ထားသဖြင့် ပြောင်လက်နေလေသည်။

ချန်လော့သည် ရှေ့သို့တက်ကာ တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် အတွင်း၌ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိလာသည်။

ကျွီခနဲ အသံနှင့်အတူ တံခါးပွင့်လာရာ အတွင်းမှ အသက်ခြောက်ဆယ်နီးပါး အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ ချန်လော့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာပင် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။

ချန်လော့၏ အသွင်အပြင်မှာ ဤလမ်းဟောင်းကြီးနှင့် လုံးဝ လိုက်ဖက်မှုမရှိဘဲ အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာနေသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ချီကို စုပ်ယူ၍ ကျင့်ကြံကြသူများ ဖြစ်ရာ သာမန်လူများကဲ့သို့ အဝတ်အစား ဝတ်ထားလျှင်ပင် ပေးစွမ်းသည့် အထင်အမြင်မှာ ကွဲပြားနေတတ်သည်။

"မေးပါရစေ... လူကြီးမင်းက ဘယ်သူပါလဲ။"

အဘိုးအိုသည် ရိုသေသော အသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုကာ သတိကြီးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဘိုး... ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်အကြောင်း စုံစမ်းချင်လို့ပါ။" ချန်လော့က အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်၏။

"ချီပေါ်ယွင် ဆိုတဲ့လူကို ကြားဖူးပါသလား။"

အဘိုးအိုသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေတ္တမျှတုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ချန်လော့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်လေသည်။

"အတွင်းကို ဝင်ပြီး ပြောကြတာပေါ့။"

ချန်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် အေးချမ်းသွားပြီး သူ လူမှန်ကို မေးမိလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းမှာ အလွန် သန့်ရှင်းနေသည်။ ဘယ်ဘက်တံတိုင်းနားတွင် စပျစ်နွယ်ပင် တန်းတစ်ခု ရှိပြီး ညာဘက်ဥယျာဉ်ထဲတွင်တော့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် အနည်းငယ် စိုက်ပျိုးထားသည်။

အနောက်တောင်ဘက် ထောင့်တွင်မူ ကုလားထိုင် အနည်းငယ်နှင့် ကျောက်စားပွဲ တစ်လုံးရှိသည့် ဝါးတဲတစ်ခု ရှိလေသည်။

ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေသော လက်ဖက်ရည်အိုးတစ်အိုး ရှိသည်။ ချန်လော့ တံခါးမခေါက်မီကပင် အဘိုးအိုမှာ လက်ဖက်ရည်ကို အသစ်ဖျော်ထားပုံရ၏။

ထိုင်ပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် ချန်လော့အတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးကာသာမန်ကာလျှံကာပင် မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ချီပေါ်ယွင် အကြောင်းကို ဘာဖြစ်လို့ စုံစမ်းရတာလဲ။"

"ကျွန်တော့်ရဲ့အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ချီမိသားစုရဲ့ဘိုးဘေးတွေနဲ့ အရင်က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိခဲ့ဖူးလို့ပါ။ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် လာတာကလည်း ချီမိသားစုဝင်တွေကိုပဲ ပြောပြလို့ရမယ့် ကိစ္စတစ်ခုကို သူက ကျွန်တော့်ကို အပ်နှံလိုက်လို့ပါ။"

"ဩော်... ဒါကြောင့်ကိုး။"

အဘိုးအိုက နားလည်သွားသည့် အမူအရာ ပြုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်ဖက်ရည်အိုးကို မကာ ချန်လော့အတွက် လက်ဖက်ရည်အသစ် တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့ပေးလိုက်၏။

"ဒါက ငါကိုယ်တိုင် လှော်ထားတဲ့ လက်ဖက်ရည်ပဲ။ မြည်းကြည့်ပါဦး။"

ချန်လော့သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

ပထမတော့ အနည်းငယ် ဖန်သလိုရှိပြီး လက်ဖက်ရည်ကောင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ လည်ချောင်းထဲ ရောက်သွားသောအခါမှ ချိုမြိန်သောအရသာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ခါးပြီးမှ ချိုသည့် အရသာပင်။

"လက်ဖက်ရည်ကောင်းပဲ။"

ချန်လော့က အကျဉ်းချုံး၍ ချီးကျူးလိုက်၏။

"မင်း ကြိုက်ရင် ရပါပြီ။"

အဘိုးအိုက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် စတင် ပြောပြလေသည်။

"မင်းသာ တခြားလူတွေကို ချီမိသားစုအကြောင်း မေးမယ်ဆိုရင် သူတို့ သိမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျော်က ဖြစ်ရပ်တွေပဲကိုး။"

ဤနေရာတွင် အဘိုးအိုသည် အတိတ်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရသွားပုံရ၏။

"ချီပေါ်ယွင်ဆိုတာ အမှန်တကယ်ပဲ ချီမိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပါ။ သူက ချီမိသားစုရဲ့ စတုတ္ထမြောက်မျိုးဆက်မှာ တစ်ဦးတည်းသော သားလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒီမိသားစုမှာ တစ်ချိန်က အရမ်း တောက်ပတဲ့အတိတ်တွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့ရဲ့ ဘိုးအေကြီးဟာ ရှဲ့နိုင်ငံရဲ့ စစ်သူကြီး ပင်းဝူ ဖြစ်ပြီး လူမိုက်တွေကို နှိမ်နင်းရတဲ့ တာဝန်ကို ယူခဲ့ရသူပေါ့။ သူရဲ့ ပီလော့ဓားသိုင်းက အရမ်းနာမည်ကြီးခဲ့ပြီး သူ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ လူတွေဟာ မြစ်ကိုဖြတ်ကူးနေတဲ့ ငါးကျည်းတွေလိုပဲ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားခဲ့ဖူးတယ်။"

ချန်လော့သည် ဂရုတစိုက် နားထောင်နေလေသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ကုန်သွားသောအခါ အဘိုးအိုက နောက်ထပ် တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့ပေးပြန်သည်။

"ဒီ ပီလော့ဓားသိုင်းရဲ့ မူလအစကလည်း အရမ်း ဆန်းကြယ်ပါတယ်။ ဒဏ္ဍာရီအရတော့ ချီမိသားစုရဲ့ပထမဆုံး ဘိုးဘေးဟာ မသေမျိုးတစ်ဦးနဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ အဲဒီ မသေမျိုးဆီကနေ အမွေအနှစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီး အဲဒီကနေ ပီလော့ဓားသိုင်း ပေါ်ပေါက်လာကာ ချီမိသားစုလည်း အရှိန်အဝါ ကြီးမားလာခဲ့တာပေါ့။"

မသေမျိုးများအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီမှာ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့မှာ သာမန်လူများနှင့် အလွန် ဝေးကွာလှ၏။

မူရှန်းမြို့ကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် မသေမျိုးများအကြောင်းပြောဆိုခြင်းမှာ ပို၍ပင် ဝေးကွာနေသေးသည်။ ဟူချိုးတောက် ဂိုဏ်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူသည် သူ့ကို ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဝေဟင်သင်္ဘောပေါ် တင်ပေးခဲ့သည်။

ချန်လော့ ဂိုဏ်းဝင်စဉ်ကဲ့သို့ပင် ရှန်းဖုန်းကောင်တီ မှ ပါရမီရှင် နှစ်ဦး သင်္ဘောပေါ် တက်ခဲ့ကြသေးသည်။

ထိုသို့သော ဆက်ဆံမှုကို ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူများသာ ရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘိုးအို ဆက်လက်ပြောပြသည်များကို နားထောင်ရင်း ချန်လော့လည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို နားလည်သွား၏။

ချီမိသားစု၏ ပထမဆုံး ဘိုးဘေးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သောမသေမျိုးမှာ မသေမျိုးသခင် ဝူဝေ ဖြစ်ရန် အလွန်ပင် သေချာနေလေသည်။

ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်က ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ။ အဲဒီတုန်းက မသေမျိုးသခင် ဝူဝေက ဒီနေရာမှာကျေးဇူးတစ်ခု တင်ရှိခဲ့ဖူးပြီး ပီလော့ဓားသိုင်းဆိုတာ သူက သာမန်ကာလျှံကာ ပေးခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်မှာ။

"နောက်ပိုင်းမှာ ချီမိသားစုရဲ့ပထမဆုံး ဘိုးဘေး သေဆုံးသွားတော့ မိသားစုလည်း မှေးမှိန်လာခဲ့တယ်။ ပီလော့ဓားသိုင်းရဲ့အမွေအနှစ်ကို လိုချင်တဲ့ လူတွေ အမြောက်အမြားရောက်လာကြပြီး တစ်ညတည်းနဲ့ ချီမိသားစုကြီး တစ်ခုလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက ဘေးကရွာကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြပေမဲ့ ကံဆိုးချင်တော့ ရွာငါးရွာပေါင်းစည်းတဲ့ ကိစ္စနဲ့ တိုးတော့တာပဲ။ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကို ခံစားထားရတဲ့ ချီမိသားစုဟာ ရွာလူကြီးတွေနဲ့ စကားများရာကနေ သူတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မြေယာတွေ အသိမ်းခံလိုက်ရပြီး ဒုတိယမျိုးဆက်ရဲ့တစ်ဦးတည်းသောသားလည်း ခြေထောက်ကျိုးကာ အရမ်းဆင်းရဲပင်ပန်းတဲ့ ဘဝနဲ့ နေထိုင်သွားခဲ့ရတယ်။"

ဤအကြောင်းကို ပြောပြနေစဉ် အဘိုးအို၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာလေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်က ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း ပြန်လည်ပြောပြချိန်တွင် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေဆဲပင်။

"နောက်ပိုင်းမှာ မြို့သုံးမြို့ပေါင်းစည်းပြီး မူရှန်းမြို့ ဖြစ်လာတဲ့အခါမှာတော့ ချီမိသားစုရဲ့ အငယ်ဆုံးသားက မသေမျိုး ကံကြမ္မာကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မြို့ဝန်နဲ့ စကားများခဲ့ပြန်တယ်။ အဲဒါကြောင့် သူတို့ မိသားစုမြေယာတွေ အသိမ်းခံလိုက်ရပြီး နာမည်ကိုတောင် ပြောင်းလိုက်ရတဲ့အထိ ဖြစ်ခဲ့ရတာပေါ့။"

ဤနေရာတွင် စကားဝိုင်း ခေတ္တရပ်သွား၏။

ပုံပြင်ထဲမှ အငယ်ဆုံးသားမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်ရပေမည်။

သူကိုယ်တိုင်က ချန်လော့ ရှာဖွေနေသော ချီပေါ်ယွင် ဖြစ်လေသည်။

"အဘိုး... အဘိုး ပြောတာအရဆိုရင် ပီလော့ဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ ချီမိသားစုရဲ့ ဘိုးအေကြီးက မသေမျိုးတစ်ဦးနဲ့ သိခဲ့တာပဲ။ ဒါကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီလူတွေက ချီမိသားစုကို ဒီလို နှိပ်စက်ရဲကြတာလဲ၊ မသေမျိုးကို စော်ကားမိမှာ မကြောက်ကြဘူးလား။" ချန်လော့က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချကာ မေးလိုက်သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျင့်ကြံသူ နောက်ခံရှိသော မိသားစုကို မည်သည့်အခါမျှ ရန်မစရဲပေ။

"ကောလာဟလတွေက အများကြီးပဲလေ။ ချီမိသားစုအိုကြီးက ဒီမှာရှိနေတာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ၊ နှစ်ရာ ရှိနေပြီ။ မျိုးဆက်သုံးဆက်တောင် ကုန်သွားပြီ။ သူတို့သာ မသေမျိုးနဲ့ တကယ် သိခဲ့ရင် ဘာဖြစ်လို့ ဘယ်သူမှ လာမကူညီကြတာလဲ။ ပြီးတော့ မြို့ဝန်မိသားစုမှာလည်း မသေမျိုးနောက်ခံရှိတယ်၊ သူတို့ မိသားစုရဲ့ လူငယ်တွေလည်း မသေမျိုးဂိုဏ်းမှာ ကျင့်ကြံနေကြတာလေ။ နောက်ခံချင်း ယှဉ်မယ်ဆိုရင် သူတို့က ချီမိသားစုကို မကြောက်ဘူးပေါ့။"

နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ့လေးဆယ် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

စတုတ္ထမြောက် မျိုးဆက်မှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သူတို့ ဘိုးဘေးတွေက မသေမျိုးတွေနဲ့ တကယ် ပတ်သက်မှု ရှိခဲ့ရင်တောင် ဒီလောက် ကြာသွားမှတော့ မသေမျိုးတွေက မှတ်မိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ကြတာပေါ့။

"ဒါပေမဲ့ မသေမျိုးအချင်းချင်းလည်း ကွာခြားမှုတွေ ရှိတာပဲ။"

မြို့ဝန်မိသားစု၏ နောက်ခံမှာ အလွန်ဆုံးရှိမှ သာမန် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် တပည့်များသာ ဖြစ်ရပေမည်။ သူတို့အနေဖြင့် မသေမျိုးသခင် ဝူဝေကဲ့သို့ တောင်ထွတ်သခင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ဤနေရာတွင် ချန်လော့ ထိုအကြောင်းကို ဆက်မပြောတော့ပေ။

ချီပေါ်ယွင် ဟု ခေါ်သော ဤအဘိုးအိုမှာ သူ ရှာဖွေနေသည့် ချီမိသားစုဝင် ဖြစ်လေသည်။

သူ အမည်ပြောင်းထားသော်လည်း အချို့သော အရာများကိုမူ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်ပေ။ ပြင်ပလူတစ်ဦးအနေဖြင့် ချီမိသားစု၏ အတိတ်ကို ဤမျှ ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"ကျွန်တော့်မှာ ပစ္စည်းတစ်ခု ပါလာတယ်၊ အဲဒါက မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ဆီက လက်ဆောင်ပါ။ အဘိုးအနေနဲ့ အဲဒါကို ချီမိသားစုဝင်တွေဆီ ပေးအပ်ဖို့ ကူညီပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မသေမျိုးသခင် ဝူဝေပေးခဲ့သော စာလိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ဤပန်းချီကားမှာ သာမန်ပစ္စည်း မဟုတ်ပေ။

မသေမျိုးသခင် ဝူဝေ ပင်မခန်းမတွင် ကျင့်ကြံနေစဉ်က ၎င်းကို သူ မြင်ဖူးခဲ့သည်။ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ကူညီပေးနိုင်သော ပန်းချီကားတစ်ချပ်၏ တန်ဖိုးမှာ ပြောနေစရာပင် မလိုပေ။

မသေမျိုးသခင် ဝူဝေသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းကို သာမန်လူတစ်ဦးအား ပေးအပ်ရသနည်းဆိုသည်ကို ချန်လော့ မသိသော်လည်း၊ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတော့ ရှိရပေမည်။

"ငါ သေချာပေါက် ပေးအပ်ပါ့မယ်။"

အဘိုးအိုက ချက်ချင်း ထရပ်ကာ ချန်လော့ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ချန်လော့က သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ခန့်မှန်းမိသကဲ့သို့ သူသည်လည်း ချန်လော့၏ နောက်ခံကို ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ချန်လော့အား ခြံဝင်းအတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ခွင့်ပေးကာ ချီမိသားစု၏ အတိတ်အကြောင်းများကို ဤမျှ ပြောပြနေမည် မဟုတ်ပေ။

လူတွေက အိုလာရင် ပိုပြီး လည်လာကြတာပဲ။

"ဟင်"

စာလိပ်ကို ချီပေါ်ယွင်၏ လက်ထဲသို့ ပေးအပ်လိုက်စဉ်မှာပင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းလေးတစ်ခု သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ မသေမျိုးသခင် ဝူဝေက ပန်းချီကားထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသော မူလ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ချီပေါ်ယွင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ၎င်းမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာခဲ့လေ၏။

'စာလိပ်ထဲမှာ ပိုင်ရှင်မဲ့ နတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ရှိနေတယ်၊ စုပ်ယူလို့ ရပါတယ်။'

'နတ်ဝိညာဉ်ရေးဟန် နည်းလမ်းဆိုတာ ဝိညာဉ်ကို အဓိကထား ကျင့်ကြံတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုပဲ၊ မန္တန်ကျင့်ကြံသူတွေ အသုံးပြုလေ့ရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်လွှဲပြောင်းပေးတဲ့ နည်းလမ်းပေါ့။'

ပြင်ပဦးနှောက်ထဲရှိ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဦးနှောက်နှစ်ခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုံ့ပြန်မှု ပေးလာလေသည်။

သူတို့သည် ထိုနည်းစနစ်ကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တူညီသောအဆင့်ရှိကြောင်း သိလိုက်ကြ၏။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဦးနှောက်များမှာမူ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ချန်လော့ မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဝမ်မင်၏ ဦးနှောက်ပင်လျှင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြပေ။

"ဒီပစ္စည်းက ချီမိသားစုရဲ့ဘိုးအေကြီးရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း ပေးလိုက်တဲ့ လက်ဆောင်ပါ။ အဘိုး... ဒါကို သေချာ သိမ်းထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။အကယ်၍ ရန်သူတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင် ဒီစာလိပ်ကို ဖြန့်လိုက်တာနဲ့ ဘေးဒုက္ခတွေကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။" ချန်လော့သည် ထွက်ခွာရန် ထရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ တစ်ဖက်လူကို သေချာစွာ သတိပေးခဲ့သည်။

ဤစာလိပ်ထဲတွင် မသေမျိုးသခင် ဝူဝေက ဝှက်ဖုံးထားသော လက်နက်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးက လာရောက် ပြဿနာရှာပါက ဤပန်းချီကားတစ်ချပ်တည်းနှင့်ပင် ဖြေရှင်းနိုင်ပေသည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် အခက်ခဲဆုံး နတ်ဝိညာဉ်မန္တန်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် မသေမျိုးသခင် ဝူဝေ၌ ဤစွမ်းရည် သေချာပေါက် ရှိလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မသေမျိုးကြီး။"

ချီမိသားစု အဘိုးအိုက ချန်လော့ကို လေးလေးစားစား ဦးညွှတ်လိုက်၏။

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ချန်လော့သည် တည်းခိုခန်းတစ်ခုကိုရှာဖွေကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်၍ မျက်စိမှိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်လေသည်။

မသေမျိုးသခင် ဝူဝေက စာလိပ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

စာလုံးရေသုံးရာခန့်ရှိသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုသည် ချန်လော့၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာလေ၏။ ထိုကျင့်စဉ်ကို နှလုံးသားမိစ္ဆာပညာရပ် ဟု ခေါ်ပြီး အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သော အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ချန်လော့ လက်ရှိ အဓိက ကျင့်ကြံနေသော ဝူရှန်းကျွယ်ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်လေသည်။ မသေမျိုးသခင် ဝူဝေ ကိုယ်တိုင်လည်း ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နှလုံးသားမိစ္ဆာနည်းစနစ်များကို အဓိကထား ကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်ကဲ့သို့ မထင်ရသော်လည်း၊ ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ တူညီသောအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများထက်များစွာ သာလွန်ပြီး ကြီးမားသော အလားအလာ ရှိလေသည်။

နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းရှိ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် မသေမျိုးသခင် ဝူဝေမှာ အခက်ခဲဆုံး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အမြုတေဖွဲ့စည်းအဆင့် မတိုင်မီတွင် နှလုံးသားမိစ္ဆာပညာရပ်မှာ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဖြေရှင်း၍မရသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ရသူ မည်သူမဆို ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။

အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်သွားပါက ချီသွေဖယ်ခြင်း ဖြစ်သွားနိုင်လေသည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲ။"

ချန်လော့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်ဝမ်းသာရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွား၏။

မသေမျိုးသခင် ဝူဝေသည် သူ့အား ဤကျင့်စဉ်ကို ပေးအပ်ခြင်းမှာ တာဝန်အတွက် ဆုလာဘ်အပြင်၊ သူ့အပေါ်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်သည့် အဓိပ္ပာယ်လည်း ပါဝင်နေသည်။

တစ်နှစ်အတွင်း ချီသန့်စင်ခြင်း နဝမအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းမှာ နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင်ပင် အလွန် ထူးခြားလွန်းလှ၏။

မသေမျိုးသခင် ဝူဝေက သူ့တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းထားသဖြင့် သူ့ကို ကျေးဇူးတစ်ခုကြိုတင်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်လော့ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်နှင့် ဤကျေးဇူးမှာကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ကို ပေးစွမ်းပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ချန်လော့မှာ ကံမကောင်း၍ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်လျှင်ပင် မသေမျိုးသခင် ဝူဝေအတွက် ဆုံးရှုံးမှု မရှိပေ။

ကျင့်စဉ်များဆိုသည်မှာ အကြိမ်ကြိမ် ပုံတူကူးယူနိုင်သော အရာများဖြစ်သဖြင့် မသေမျိုးသခင် ဝူဝေကိုယ်တိုင်မှာမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်း မရှိဘဲ အလွန်အကျိုးအမြတ်များသော လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ တာဝန်ရဲ့ နောက်တစ်ဝက်ကိုလည်းပြီးအောင် လုပ်ရမှာပဲ။"

ကျင့်စဉ်ကို အလွတ်မှတ်သားရင်း ချန်လော့ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

မသေမျိုးသခင် ဝူဝေ၏ တာဝန် နောက်တစ်ဝက်မှာ ချီမိသားစုဝင်များကို စောင့်ရှောက်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရမီရှိသူ တစ်ဦးပေါ်လာပါက သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မရှိပါက ကံတရားကုန်ဆုံးပြီဟု မှတ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ချန်လော့မှာ ယခုအထိ ချီပေါ်ယွင်နှင့်သာ တွေ့ရသေးပြီး ချီမိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်များကို မတွေ့ရသေးပေ။

"အခုလောလောဆယ်သွားစရာ နေရာမရှိသေးတော့ ဒီမှာပဲ ခဏလောက် နေလိုက်တာပေါ့။"

ချန်လော့သည် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်၏။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းကျောင်းတော် တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် မလိုအပ်သေးပေ။

အနည်းဆုံး သူ၏ လက်ရှိအဆင့်တွင်မူ မလိုအပ်ပေ။ ယွဲ့နိုင်ငံ ဂူသင်္ချိုင်းကြီး နှင့် ယှဉ်လျှင် ဤနေရာရှိ အခြေအနေများမှာ များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း ပြန်လည် စုစည်းရန်လိုအပ်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်း ဒသမအဆင့် မှစ၍ အဆင့်သုံးဆင့်မှာ ပို၍ ပို၍ ခက်ခဲလာမည် ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် ဖြည့်တင်းရန် ဆေးလုံးများ ရှိနေသဖြင့် ပြင်ပပတ်ဝန်းကျင်ကို သူ ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အချိန်နှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများစွာ လိုအပ်လေသည်။

ဟူမိသားစု ရှိနေခြင်းကလည်း သူ့အတွက် အလုပ်အတော်လေး သက်သာစေနိုင်၏။ ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုတစ်ခု၏ လမ်းကြောင်းများဖြင့် အနာဂတ်တွင် စိတ်ဝိညာဉ် ပစ္စည်းများ နှင့် အခြားအရာများကို ဝယ်ယူရာတွင် ပို၍ အဆင်ပြေစေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးကို တခြားနေရာတွင် ရှာရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ အခြေအနေများ တည်ငြိမ်သွားသည်အထိ သူ ပြန်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။