အခန်း (၁၂၃၅-၁၂၃၆)

အခန်း (၁၂၃၅) - ထူးခြားသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု

ဖန့်ကျန်းထျန်းနှင့် ယွင်ဟယ်တို့သည် နတ်မိမယ်ယွီကို တစ်ပတ်၊ နှစ်ပတ်ခန့် ပတ်လည်ဝိုင်းကြည့်ကာ သူမ၏ ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ စူးစမ်းစစ်ဆေးလိုက်ကြသည်။

ယွင်ဟယ်သည် နတ်မိမယ်ယွီ၌ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိသေးကြောင်း ဆက်လက်ခံစားနေရသည်။

သို့သော် ဖန့်ကျန်းထျန်းကမူ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

သူသည် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ကောင်မလေး အရင်တုန်းက နတ်ဘုရား မင်းဆက် မှာတုန်းက မင်းအခုလိုမျိုး မလုပ်ခဲ့ဘူး လူတစ်ယောက်ရဲ့ အမူအရာဆိုတာ အတုလုပ်လို့ မရဘူး စကားလုံးတွေ၊ လက်ဟန်ခြေဟန်တွေ၊ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ အမူအကျင့်တွေက အချို့အရာတွေဟာ အရိုးစွဲတဲ့အထိ စွဲမြဲနေတတ်တာမျိုးလေ "

ယွင်ဟယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ တည်ကြည်သွားသည်။

"ဒါဆို မင်းဆိုလိုတာက သူမမှာ တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိနေတာလား "

ဖန့်ကျန်းထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အတွင်းရော အပြင်ပါ ဘာမှမဖြစ်သလို ရှိနေပေမဲ့ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ဝင်ပူးတာမျိုးလည်း မရှိပေမဲ့ သူမမှာ ပြဿနာရှိတာတော့ သေချာတယ် "

ဖန့်ချန်းဟိုင်နှင့် အခြားသူများ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ဖန့်ကျန်းထျန်း ကိုယ်တိုင်ပြောလိုက်သည့်အတွက် နတ်မိမယ်ယွီမှာ တကယ်ပင် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန် သူမကို ဘူးသီးခြောက်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားခြင်းမှာ လွန်ကဲနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။

နတ်မိမယ်ယွီသည် တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဘိုး ပိုသေချာအောင် ကြည့်ပေးပါဦး ကျွန်မက အရင်ကနဲ့ ဘာမှမထူးခြားပါဘူး သခင်လေးက ကျွန်မရဲ့ အတွေးတွေ ပြောင်းသွားတယ်လို့ ထင်နေတာမို့ ကျွန်မမှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ အတင်းအကြပ် ပြောနေတာပါ "

ဖန့်ကျန်းထျန်းသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူမရဲ့ ပြဿနာက ရှင်းရခက်တယ် ငါတို့တောင် အရင်းအမြစ်ကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး မင်းပြောတဲ့ ပြောင်းပြန် မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသား က နည်းလမ်းတစ်ခုခု ဖြစ်ရမယ် ရင်းနှီးသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါသေချာပြန်မမှတ်မိနိုင်ဘူး "

"မင်းဆရာနဲ့ ငါက ခဏလောက် အပြင်သွားလိုက်ဦးမယ်၊ နောက်တစ်ခါ ပြန်လာတဲ့အခါ နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားကြည့်မယ် သူမ ပြန်မပြောင်းလဲသေးခင်အထိ သူမကို မင်းရဲ့ နယ်နိမိတ်ဘူးသီးခြောက်ထဲမှာပဲ ထားထားလိုက် "

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဖန့်ကျန်းထျန်းနှင့် ယွင်ဟယ်တို့သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

နတ်မိမယ်ယွီသည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်သည် သူမကို ထပ်မံသိမ်းဆည်းရန် ဘူးသီးခြောက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ထိုင်ချလိုက်သည်။

သူ၏ မိခင်က သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"ချန်အာ သူမ ဖြစ်ပျက်နေတာက ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုတော့ ရှိမှာပါ စိတ်မပူပါနဲ့ "

ရှယွင်ရှင်းက အလျင်အမြန်ပင် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် အစ်ကို အစ်ကို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အရမ်းမြင့်မားတာ၊ နောက်ဆုံးတော့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာတွေ့မှာပါ "

ဖန့်ချန် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဖြေရှင်းနည်း ရှာတွေ့မှာပါ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ် "

ဖန့်ချန်းဟိုင်က တွေးတောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက မင်းပြောတဲ့ မသေမျိုးလောကငယ်က ကျိထျန်းကျွင်းအကြောင်းကို ပြောတာ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မင်းဘယ်လောက်ထိ ယုံကြည်ချက်ရှိသလဲ "

အားလုံးသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ထိုကိစ္စ၏ အရေးပါမှုကို သူတို့ ကောင်းကောင်း နားလည်ကြသည်။

သူတို့၏ အဘိုးအိုကို ပစ်မှတ်ထားလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါကို သူတို့ လက်မခံနိုင်ပေ။

"ကျိထျန်းကျွင်းက သူ့ကို ကူညီဖို့ အဆင့် ၅ ရှိသူတစ်ယောက်ကို ဖိတ်ထားတယ် သူ ဒီကို ရောက်လာတဲ့အခါ အဲဒီ အဆင့် ၅ မသေမျိုးလည်း ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတယ်"

ဟု ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ အဆင့် ၅ မသေမျိုးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ဆိုရင် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ရှာရမယ် အခုတော့... ကျနော်မှာ အဖြေ မရှိသေးဘူး ဒါပေမဲ့ ကူညီပေးနိုင်မယ့် မဟာမိတ်တချို့တော့ ရှိပါတယ် "

ဖန့်ချန်းယူက ပြုံးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်မကြီး ချန်အာအကြောင်း စိတ်မပူပါနဲ့ သူ့မှာ သူငယ်ချင်းတွေ အများကြီးရှိတယ် သူ ဒုက္ခရောက်ရင် သူတို့က အမှန်တကယ်ပဲ ကူညီပေးကြမှာပါ အဲဒီ ကျိဆိုတဲ့လူကို ဆန့်ကျင်ဖို့ သူ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်တဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ဆွဲလိမ့်မယ် "

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အသိဉာဏ်တစ်ခု ပွင့်လင်းလာသည်။

"ခုနက မေးဖို့ မေ့သွားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ် "

မူလက သူသည် ရှရွှမ်ကျိ အကြောင်းကို အဘိုးအိုကို သေချာမေးမြန်းရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယနေ့ သိလိုက်ရသည့် သတင်းများက သူ့အတွေးကို နှောင့်ယှက်လိုက်သဖြင့် မေ့သွားခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်၏ မိခင်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ ချန်အာရဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ မမေးပါနဲ့တော့ အဖေပြောတာတော့ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက အခုဆိုရင် ထူးခြားလွန်းလှပြီတဲ့ စီနီယာ ယွင်ဟယ်က သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမွေကို သူ့ဆီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်ပြီလေ "

ဖန့်ချန်းဟိုင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက်

"ချန်အာ၊ နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် မင်းရဲ့ မောင်နှမတွေနဲ့ တွေ့ဖို့ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ "

"ကောင်းပါပြီ"

ဟု ဖန့်ချန်က သဘောတူလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် ဖန့်ချန်းယူသည် ဖန့်ချန်ဆီသို့ အပြေးရောက်လာပြီး သူ့မိဘများ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။

ဖန့်ချန်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှုများ ရိပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်မကြီးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ပြဿနာတွေက ပိုပိုပြီး ဆိုးရွားလာနေတယ် အဲဒါ သူတို့ ထူးခြားသူ ဖြစ်တော့မယ့် အရိပ်အယောင်လား "

ဖန့်ချန်းယူက ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ထူးခြားသူ ဖြစ်လာတာက တကယ်တော့ ကောင်းချီးတစ်ခုပါ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့... ဒီနှစ်တွေမှာ ပိုပြီး အိုမင်းလာတယ် မင်းရဲ့ မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းက အခုထိ မဖောက်ထွက်နိုင်သေးဘူး မင်းကို အရင်ဆုံး လွှတ်ပေးလိုက်ရမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ် "

ရှယွင်ရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ဖန့်ချန်းယွဲ့သည် အလွန်တည်ငြိမ်ပုံရသည်။

သူမ၏ ငွေရောင်ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ပြီးနောက် သူမ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ချန်အာ မင်းက ယင်လောက မှာ ရှိနေတာဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက် သေသွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ "

"အမေ၊ ဦးလေး၊ အစ်ကို ၊ ကျွန်မ နားမလည်တဲ့ ကိစ္စတချို့ ရှိနေတယ်..."

ရှယွင်ရှင်း နောက်ဆုံးတော့ မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးတို့ ပြောသွားတာတွေက နက်နဲလွန်းတယ်၊ ဘာမှ သိပ်နားမလည်ဘူး ဒါပေမဲ့ အနည်းငယ် နားလည်ထားတာတစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားမရဘူး အစ်ကို ယင်လောကနဲ့ အစ်ကို နဲ့က ဘာဆက်စပ်မှုရှိတာလဲ အစ်ကို က အသက်ရှင်လျက်နဲ့ အဆင်ပြေနေတာ မဟုတ်ဘူးလား "

သူမသည် ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ချန်အာ၊ ယင်လောကကို သွားတဲ့ နည်းလမ်းကို သူမကို သင်ပေးလိုက်ပါ ပြီးတော့ ခေါ်သွားပြီး လေ့လာခိုင်းလိုက်၊ သူမရဲ့ အမြင်တွေ ဒီလောက် ကျဉ်းမြောင်းမနေရအောင်ပေါ့"

ဟု ဖန့်ချန်းယွဲ့က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူမသည် ဖန့်ချန်းယူနှင့်အတူ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို တွန်းကာ ထွက်သွားသည်။

ရှယွင်ရှင်းသည် ဖန့်ချန်ကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း လာခဲ့"

သူတို့သည် ရှယွင်ရှင်း နေသည့် အခန်းသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်ခေါ် မီးအိမ် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ရှယွင်ရှင်းကို ထိုနည်းလမ်းကို သင်ပေးလိုက်သည်။

"အားလုံး မှတ်မိလား အဲဒီနည်းလမ်းကို လည်ပတ်လိုက်ရင် မင်း ယင်လောက ထဲကို လှမ်းဝင်နိုင်လိမ့်မယ် ဘာနဲ့ပဲ တွေ့တွေ့၊ မကြောက်ပါနဲ့"

ဟု ဖန့်ချန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ရှယွင်ရှင်းသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖျာပေါ်တွင် ပုဆစ်တုပ်ထိုင်ကာ ဖန့်ချန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း နည်းလမ်းကို စတင် လည်ပတ်လိုက်သည်။

မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းတွင် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရည်အချင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

သူမသည် ထိပ်သီး ပါရမီရှင်များ အဆင့်တွင် မရှိသော်လည်း ကုန်းမြေအလယ်ပိုင်း၏ ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေတွင် အလယ်အလတ်အဆင့်ခန့် ရှိသည်။

သူမသည် ပထမဆုံး အကြိမ် ကြိုးစားမှုမှာပင် နည်းလမ်းကို အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာပင် ရှယွင်ရှင်း၏ ဝိညာဉ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူမသည် သူမ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အလိုအလျောက်ပင် သူမသည် သူမ၏ မျက်နှာ၊ လည်ပင်းနှင့် ပခုံးတို့ကို ထိတွေ့လိုက်ရာ သူမ အာရုံခံစားမှု ရှိနေသေးသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

"ဒါက..."

ရှယွင်ရှင်း လန့်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ"

ဟု ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

ရှယွင်ရှင်း စူးစမ်းလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်"

ဒါဆို ဝိညာဉ်မှာလည်း အာရုံခံစားမှု ရှိတာပေါ့

ထိုအခြေအနေအသစ်ကို သူမ ကျင့်သားမရခင်မှာပင် ထူထဲသော အဖြူရောင် မြူခိုးများက သူတို့ပတ်လည်တွင် ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့လာသည်။

"ဒါ ဘာလဲ..."

"ငါတို့ မရဏလမ်း ထဲ ရောက်လာပြီ "

ဖန့်ချန်သည် သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြူခိုးများထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး သူတို့ ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါတွင် မရဏလမ်း အတွင်း၌ ရှိနေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

"မရဏလမ်း "

ရှယွင်ရှင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

အချိန်အခါသင့်တိုင်း ဖန့်ချန်က ယင်လောကအကြောင်းကို သူမကို ရှင်းပြပေးသည်။

သူမသည် ကျောင်းက ကလေးတစ်ယောက်လို နားထောင်နေပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် အသိပညာအသစ်များကြောင့် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

မကြာခင်မှာပင် ရှယွင်ရှင်းသည် မရဏလမ်းပေါ်တွင် လှည့်လည်နေသော ဝိညာဉ်အမျိုးမျိုးကို မြင်လိုက်ရပြီး ဝမ်ချွမ်းမြစ် ကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။

သူမသည် လမ်းပြမရှိသည့် ဝိညာဉ်များကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။

အချို့က ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်ရန် ရွေးချယ်ကြပြီး အချို့က လူ့လောကသို့ ပြန်လှည့်ရန် ရွေးချယ်ကြသည်။

"သူတို့ လူ့လောကကို ပြန်သွားရင် လမ်းပျောက်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်မသွားဘူးလား "

ရှယွင်ရှင်း၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ဘာဖြစ်ကြမလဲ "

ဖန့်ချန်က

"တကယ်တော့ ဒါက အသက်ရှင်တဲ့လူတွေနဲ့ အတူတူပါပဲ သူတို့ရဲ့ ယင်သက်တမ်း ကုန်သွားတဲ့အခါ သူတို့ တကယ် သေဆုံးသွားမှာပါ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ယင်လောကမှာ ဆက်နေရင် ယင်သက်တမ်း ဒဂ်ါး တွေကို ရှာဖွေပြီး သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်နိုင်တယ် မသေမျိုး ဖြစ်လုနီးပါးပဲ "

"လာပါ နတ်ရိုသေနန်းတော် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ မင်းကို သွားတွေ့မယ် "

"ဘိုးဘေး ကလည်း ယင်လောကထဲမှာ ရှိနေတာလား "

"သူကလည်း ယင်လောကထဲမှာ လျှောက်သွားတာ ကျွမ်းကျင်တယ် ယင်လောကဟာ နတ်ရိုသေနန်းတော်ရဲ့ ကွန်ရက် တည်ဆောက်မှုရဲ့ အခြေခံပဲ "

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဖန့်ချန်သည် ရှယွင်ရှင်းကို ကျန်းကွမ်းမြို့ သို့ ခေါ်ဆောင်သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် တုယွန်းရွှီ က ကုန်းထျန်းရှင်း ကို အကြောင်းကြားထားပြီး ဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

အခန်း (၁၂၃၆) - အမာခံစခန်း၌ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရခြင်း

ကုန်းထျန်းရှင်းသည် လေးစားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ထျန်းရှင်းက သခင်လေး ကို အရိုအသေပြုပါတယ် "

သူ၏ မျက်လုံးများသည် သခင်လေးဘေးရှိ မိန်းကလေးထံသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမအား ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ယောက်ကတော့ သခင်မလေး ယွင်ရှင်း ဖြစ်မယ် ကျွန်တော်ကတော့ ကျုံးကျိုးက နတ်ရိုသေနန်းတော်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကုန်းထျန်းရှင်း ဖြစ်ပါတယ် "

ကုန်းထျန်းရှင်းသည် ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကိုလည်း နားလည်သွားသည်။

ထိုသခင်လေး၏ ဆွေမျိုးကို မတော်တဆ စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးမိခဲ့သူမှာ သူ၏ လက်အောက်ခံတစ်ဦး၏ လက်အောက်ခံတစ်ဦး၏ လက်အောက်ခံတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

"ရှင်... ရှင်က တကယ်ပဲ နတ်ရိုသေနန်းတော်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လား "

ဟု ရှယွင်ရှင်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ အသံတုန်ယင်လျက် မေးလိုက်သည်။

သူမသည် သူ့ကို မှင်သေသေဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုလူသည် သူမသိထားသည့် ကြောက်ရွံ့လေးစားဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားဆန်သည့် ပုံရိပ်နှင့် လုံးဝမတူပေ။

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျင့်ကြံခြင်း၏ အမြင့်ဆုံးအထွတ်အထိပ်၌ ရှိနေပြီး ကျုံးကျိုးရှိ ဂိုဏ်းအားလုံးက သူ၏ စွမ်းအားကို ရိုသေလေးစားကြသည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။

သူ့ထံလာသည့် အခြားဂိုဏ်းချုပ်များကပင် သူ့ကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြသည်။

ထိုသို့သော တန်ခိုးကြီးသည့် ပုဂ္ဂိုလ်က သူမ၏ အစ်ကိုဝမ်းကွဲကို ဘာကြောင့် အရိုအသေပေးနေရသနည်း။

"ကျွန်တော်မျိုးက အဲဒီလောက် ဂုဏ်သတင်းမကြီးရဲပါဘူး"

ဟု ကုန်းထျန်းရှင်းက ရယ်မောလျက် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က နတ်ရိုသေနန်းတော်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ ကျွန်တော်က နတ်ရိုသေနန်းတော်ရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သာသာ ပါပဲ သခင်လေးရဲ့ လက်အောက်မှာ နတ်ဘုရားဝိညာဥ် အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာပါ "

ထို့နောက် သူသည် ပိုမိုလေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု အားနည်းချက်ပါ ကျွန်တော့်လက်အောက်က လူတစ်ယောက် သခင်မလေးယွင်ရှင်းကို စော်ကားမိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မသိခဲ့ရပါဘူး အဲဒီအမှားအတွက် အပြစ်ခံဖို့ ဒီနေ့ ရောက်လာတာပါ "

"မင်းမသိတဲ့ ကိစ္စအတွက်ဆိုရင် တောင်းပန်ဖို့ မလိုပါဘူး"

ဟု ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လက်အောက်က ကျင့်ကြံသူတွေကို မလိုအပ်ဘဲ မဟာရှ ဘက်ကို မသွားဖို့ ပြောလိုက်ပါ အကြောင်းပြချက်အနေနဲ့တော့ သံသယ မဖြစ်စေမယ့် ယုတ္တိရှိတဲ့ အကြောင်းတစ်ခုခုကို ရှာပြောလိုက်ပေါ့ "

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး "

ကုန်းထျန်းရှင်းသည် သိသိသာသာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ဆက်လက်မှင်သက်နေဆဲဖြစ်သော ရှယွင်ရှင်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေအိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

ရှကျီ က ကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"ယွင်ရှင်း၊ ဒါက မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး ပဲ "

ဟု ဖန့်ချန်က သာမန်သဘောမျိုးဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ရှယွင်ရှင်းသည် ရှကျီကို မြင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမ ရင်ထဲ၌ ရှင်းပြ၍မရသော ရင်းနှီးမှုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖန့်ချန် ပြောမှသာ သူမ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

ဤသူမှာ တစ်ချိန်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာရှ၏ တတိယမင်းသားဖြစ်ပြီး သူမ၏ ငယ်စဉ်ကတည်းက ပျောက်ဆုံးသွားသော အစ်ကိုကြီး ဖြစ်သည်။

ရှယွင်ရှင်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

သူနှင့် ပြောစရာစကားများစွာ ရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကာ စကားနှစ်ခွန်းသာ ဆိုလိုက်မိသည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

ရှကျီ ပြုံးလိုက်ပြီး

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက မြို့တော်ကို သွားတုန်းက မင်းကို တစ်ချက်လေး မြင်လိုက်ရတယ် မင်း အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိလို့ ဖန့်ချန် က ခေါ်လာတာလား "

"သူမက အခုတော့ နတ်ရိုသေနန်းတော်ရဲ့ တပည့် ဖြစ်နေပြီ"

ဟု ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သူမက တာအိုကို စိတ်ဝင်စားနေတာမို့ မင်းဆီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်မယ် မင်းရဲ့ လမ်းပြမှုအောက်မှာ သူမရဲ့ အမြင်တွေကို ချဲ့ထွင်ခိုင်းလိုက်ပါဦး "

"နတ်ရိုသေနန်းတော်... တကယ်ပဲ နတ်ရိုသေနန်းတော်ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံနဲ့ဆိုတော့ သူတို့က အထင်ကြီးစရာကောင်းပါတယ် "

ရှကျီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက်ဌာန က ဒီနှစ်တွေမှာ သူတို့နဲ့ အပြိုင်ဖြစ်နေခဲ့တာ ငါတို့ရဲ့ အထူးအခြေအနေသာ မဟုတ်ရင် ငါတို့ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရမှာပဲ "

ရှယွင်ရှင်း တောင့်ခဲသွားပြီး ရှကျီကို မှင်သက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက်ဌာန... "

သူက စူးစမ်းသော အပြုံးဖြင့်

"ဘာလဲ မင်းလို အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့သူကတောင် လျှို့ဝှက်အစောင့်တပ်အကြောင်း ကြားဖူးနေတာလား "

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှယွင်ရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"အစ်ကိုကြီး၊ ဒီတပ်က အစ်ကို့ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ရှိတာလား "

ဟု အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက်တပ်ရဲ့ တပ်မှူး ပဲ တရားဝင်အရ ပြောရရင် နတ်ရိုသေဂိုဏ်းဟာ နတ်ရိုသေနန်းတော် ရဲ့ အကိုင်းအခက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက်ဌာနကတော့ သူတို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို တန်ပြန်ဖို့ ရှိနေတာပါ "

သူသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"အဲဒါကြောင့် မင်းရဲ့ အမေက မင်းကို အပြင်လောကကို မြင်စေချင်တာ မင်းက အဆင့်နိမ့် တိုင်းအရာရှိတစ်ယောက်ဆီမှာ အမှုထမ်းဖို့ စေလွှတ်ခံရတဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်သမီးပျိုလို ဖြစ်နေတာကိုး "

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ရှကျီကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူမကို လွှဲအပ်ပေးလိုက်သည်။

သူ လှည့်ထွက်သွားချိန်တွင် ရှယွင်ရှင်းက အလိုအလျောက် လှမ်းခေါ်လိုက်သော်လည်း ရှကျီက သူမကို တားလိုက်သည်။

"အခု သူ့ကို မခေါ်နဲ့တော့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲက အလုပ်အရမ်းများတယ် သူက အခုမှ ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာတာမို့ သွားစရာနေရာတွေ ရှိသေးတယ် မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်တကယ်ပဲ သင်ယူချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ဘေးမှာပဲ နေပါ မင်းက အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ငါသတ်မှတ်တဲ့နေ့ကျရင် မင်းကို လျှို့ဝှက်အစောင့်တပ်ရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ပါဝင်ခွင့်ပေးမယ် "

ရှယွင်ရှင်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"ကျွန်မ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ် အစ်ကိုကြီး"

ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်သည် ဖူထူလောက ကို မစွန့်ခွာဘဲ တန့်ယင်တောင် အနီးရှိ ဝေးလံသော မြို့တစ်မြို့သို့ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။

ဤမြို့တွင် နာမည်မရှိပေ။

၎င်း၏ အရိပ်များအတွင်း၌ အသက်ရှင်သူများထံမှ ယင်သက်တမ်းကို ခိုးယူထားကြသော ယင်မိစ္ဆာ များစွာ လှည့်လည်နေကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်အာရုံများသည် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကြောင့် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျက်စီးနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ဒုက္ခကိုရှောင်ရမည်ကို အလိုလို သိရှိနေကြသည်။

ဖန့်ချန် ဖြတ်သွားစဉ်တွင် သူ့ကို စိန်ခေါ်ရန် မည်သူမျှ မဝံ့ရဲကြပေ။

သူသည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး တတိယထပ်ရှိ အခန်းကျဉ်းတစ်ခုဆီသို့ တည့်တည့်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီပင် ပုံရိပ်တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်လာပြီး ကျောက်စိမ်းပြားအချို့ကို လေးစားစွာ ချထားပေးကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ အကြည့်တစ်ချက်မှ မပေးဘဲ ပြန်ထွက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်သတင်းစကားများ ပေးပို့ရန် ရှဲ့ကျစ် စီစဉ်ထားသော လျှို့ဝှက်အမာခံစခန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ချင်းကျွဲ ၏ အဆိုအရ ဖူထူလောကတစ်လျှောက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အမာခံစခန်းပေါင်း တစ်ရာကျော် လျှို့ဝှက်တည်ရှိနေသည်။

အချိန်တန်လျှင် ၎င်းတို့သည် နတ်ရိုသေနန်းတော်၏ ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ရှဲ့ကျစ် သည် နတ်ရိုသေနန်းတော်၏ လမ်းကြောင်းများကို အဓိက မှီခိုနေရဆဲဖြစ်သော်လည်း လျှို့ဝှက်အစောင့်ရှောက်ဌာနက အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟွမ်ချင်းကျွဲ သည် သူတစ်ယောက်တည်း ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားများကို လှန်လှောကြည့်ရှုရာတွင် ဖန့်ချန်သည် ရိုးရှင်းသော အစီရင်ခံစာများကို တွေ့ရသည်။

၎င်းတို့မှာ ရှဲ့ကျစ် ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် အဖမ်းအဆီး အနည်းငယ်အကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးကျောက်စိမ်းပြားတွင် ဟွမ်ချင်းကျွဲ ထံမှ အရေးပေါ်သတင်းစကားတစ်ခု ပါရှိသည်။

သုဿန်ပင်လယ် တုံးသတ်ခြင်း မသေမျိုး အမြန်လာခဲ့ပါ။

တုံးသတ်ခြင်းမသေမျိုး

ဖန့်ချန်၏ အတွေးများသည် တုံးသတ်ခြင်းမသေမျိုး ကျိုးရှန်းတောင် မှ သက်ရှိပေါင်းများစွာကို အသက်ရှူသံ တစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချိန်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

"တုံးသတ်ခြင်းမသေမျိုး က ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန နဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ဘူး ရှဲ့ကျစ် က အတွင်းပိုင်း အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကိုပဲ စုံစမ်းတာ၊ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်း သူတွေလို ပြင်ပကိစ္စတွေကို ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး..."

ဟွမ်ချင်းကျွဲ က ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် သူ့ကို သုဿန်ပင်လယ်သို့ ဘာကြောင့် ခေါ်ရသနည်း

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယင်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် မြို့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယင်မိစ္ဆာများအားလုံးသည် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခံထားရသကဲ့သို့ တုပ်တုပ်မျှ မလှုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကို ညှစ်ခြေလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စိမ်းပြာရောင် စစ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်သီးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

ဗုန်း

ကမ္ဘာပျက်မတတ် အသံနှင့်အတူ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများ အဘက်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

မြို့တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

မီးခိုးငွေ့များ စတင်ပြေလျော့သွားသောအခါ တစ်ချိန်က စည်ကားခဲ့သော မြို့သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဆိတ်သုဉ်းသော အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အရင်က ရှိခဲ့သည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။

ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများကြားတွင် ရပ်နေရင်း ဖန့်ချန်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်သူသည် ထွက်ပြေးသွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့က ဖန့်ချန် သေသည်ဖြစ်စေ၊ ရှင်သည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ပါ။

သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူက

"ဒီအမာခံစခန်း ပေါက်ကြားသွားပြီ ငါ ရောက်တာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်တာပဲ ဒါက ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ ရှဲ့ကျစ် ကို ပစ်မှတ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်"

ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဒါဟာ အတွင်းလူတစ်ယောက်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

တုံးသတ်ခြင်း မသေမျိုး နဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်နေတာလဲ

ဖန့်ချန်သည် ခဏတာ ရပ်နားပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။

သူသည် ကျိထျန်းကျွင်း နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဟွမ်ချင်းကျွဲ၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းလိုခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုစွမ်းအားမှာ ယိုင်နဲ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ချင်းကျွဲ ဒုက္ခရောက်နေသည်။

ထိုအရာကို သူ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။