အခန်း (၂၆၅-၂၆၆)
Vol. 27 Ch. 265-266
အခန်း (၂၆၅) - ကျင်းကွမ်း ဘုရားကျောင်း၊ အလောင်းမိစ္ဆာနှင့် ဂူဖုန်း
ဆိုင်ရှင်မ အမျိုးသမီးမှာ တောက်ပသော ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ကို လီယန်ချူသည် အရှိန်ဝါကြည့်အတတ် ကို သင်ယူပြီးနောက် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
သို့သော် ဖန့်ချင်းလန်မှာမူ လူ့လောကမှ အမျိုးသမီး သူရဲကောင်းတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အစောပိုင်းက ဝူဟူဂိုဏ်း မှ လူမိုက်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာရခဲ့ဖူးကာ ကိုယ်ခံပညာမှာလည်း အခြေခံအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။
သူမက မည်သို့လုပ်၍ လူတို့၏ ပူဇော်ပသမှုကို ခံယူထားသော ခရီးသွား နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်နေရတာလဲ
“ဆရာဦးလေး၊ မှားများမြင်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူမက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူပြီး ပူးကပ်ထားတာများလား ”
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
ထိုကိစ္စမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် အလွန်ပင် ကျော်လွန်နေသဖြင့် လုံဟူရှန်းတောင်မှ နတ်ဆရာကြီး၏ စကားကိုပင် အပြည့်အဝ မယုံကြည်ရဲတော့ပေ။
“လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
နတ်ဆရာကြီးက ပြတ်သားစွာ ပြောသည်
“ခန္ဓာကိုယ်က ပေါ့ပါးကြည်လင်ပြီး နတ်စွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေတယ်၊ နတ်ဝင်ပူးထားတဲ့ အဆင့်မျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး ”
လုံဟူရှန်းတောင်၏ ပူဇော်ပသမှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားပြီး နတ်ဆရာကြီး၏ နာမည်မှာလည်း ချန်နိုင်ငံ တွင် ထင်ရှားလှသည်။
ယခင်က နတ်ဆရာကြီး လေးဦး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခဲ့သူမှာ ဤအချက်တွင် လုံးဝ မှားယွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လီယန်ချူ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဖန့်ချင်းလန်နှင့် အတူရှိခဲ့သည့် အချိန်ကာလများကို ပြန်တွေးမိပြီး၊ ထိုအေးစက်စက် အမျိုးသမီး သူရဲကောင်းမှာ လျှို့ဝှက်ထားသော အခြားအဆင့်အတန်းတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု လက်ခံရန် ခက်ခဲနေသည်။
ချင်းလန် ... ချင်းလန်။
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချင်းလန်မှာ လူ့လောကမှ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း၊ အစိုးရရုံးတော်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ရှားပါးသော အမျိုးသမီး အရာရှိ ဖြစ်လာခဲ့ကာ ချင်းယီမယ်တော် ကျောင်းတော်ကို စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူမမှာ ထိုနေရာတွင် အမြဲလိုလို ရှိနေတတ်သည်။
“ချင်းလန် ဆိုတာ ချင်းယီနတ်သမီးများ ဖြစ်နေမလား ”
လီယန်ချူ အံ့အားသင့်သွားသည်။
သို့သော်လည်း
ထိုအရာများမှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို သူ မသိရှိပေ။
လီယန်ချူ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။
ခါးခါးသီးသီး ပြုံး၍
“ဆရာဦးလေး၊ ဒီသတင်းကတော့ ကျွန်တော့်ကို တုန်လှုပ်သွားစေတာပဲ ”
“မင်းက ငါတို့ ကျန့်ယိ တာအိုဂိုဏ်းက ဖြစ်လို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ချွမ်ကျန်း ဂိုဏ်းကိုသာ ဝင်မိရင် မင်းရဲ့ မိန်းမကိစ္စတွေကြောင့် ဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပယ်ခံရတာ ကြာပြီ ”
ချွမ်ကျန်း ဂိုဏ်းသားများမှာ အိမ်ထောင်ပြုခွင့် မရှိပေ။
လီယန်ချူ ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်
“ဆရာဦးလေး သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော့်ဘေးမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်၊ အဲဒါက ဆိုင်ရှင်မပါ၊ ချင်းလန်နဲ့တော့ ဘာမှ မပတ်သက်ပါဘူး ”
နတ်ဆရာကြီးက မျက်တောင် ခတ်လိုက်သည်
“ဒေါင်လင်ခရိုင် မှ ခူမေဆရာကြီး ရဲ့ တပည့်က မင်းကို တမ်းတနေတာ၊ ခူမေဆရာကြီးက ငါ့ကို စာတောင် ပို့ပြီး မင်းအကြောင်း စုံစမ်းခိုင်းသေးတယ်”
“ခူမေဆရာကြီး”
လီယန်ချူက မေးသည်။
“ခူမေဆရာကြီးက ငါနဲ့ တစ်ခေတ်တည်းသားပဲ၊ တာအိုပညာမှာ အလွန်နက်နဲတယ်၊ အထူးသဖြင့် ကံကြမ္မာတွက်ချက်ခြင်းနဲ့ အနာဂတ်ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းမှာ ထူးချွန်တယ် သူမရဲ့ တပည့်ကလည်း ကျန်းထင်ရှန်း ထဲကို ရောက်သွားပြီး အသက်သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့၊ ကံကောင်းပြီး သူတော်ကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့လို့ ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်ကင်းပြီး စွမ်းအားတွေ တိုးလာတယ် ”
နတ်ဆရာကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။
လီယန်ချူ သတိရသွားသည်။
တင်းရုံ
ကံဆိုးမိုးမှောင် ကျနေတတ်သော ထို ကံဆိုးမလေး။
“ခူမေဆရာကြီးက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာကို ကောင်းကောင်း တွက်ချက်နိုင်တာပဲ၊ လေးစားပါတယ်”
လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
နတ်ဆရာကြီးက ပြုံး၍ ပြောသည်
“မင်းက နယ်စပ်က ပြန်လာတာဆိုတော့ ကောင်းကောင်း အနားယူသင့်ပေမဲ့ ငါ့လက်ထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်၊ ယုံကြည်ရတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဒေါင်လင်ခရိုင်၊ ကျင်းကွမ်း ဘုရားကျောင်း ကို ပို့ခိုင်းချင်တယ်၊ မင်း သွားပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်မလား ”
“ဆရာဦးလေး ခိုင်းတာဆိုတော့ မငြင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့ သွားရမှာလဲ ”
လီယန်ချူက လျင်မြန်စွာ ဖြေသည်။
“ငါ တွက်ကြည့်တာ နောက် နှစ်ရက်ဆို ခရီးသွားဖို့ အလွန်သင့်တော်တယ် အရာအားလုံး အဆင်ပြေလိမ့်မယ်၊ အဲဒီနေ့ကျရင် ကျင်းကွမ်း ဘုရားကျောင်းကို သွားပြီး ပစ္စည်းကို ယုရှူဆရာတော် ဆီ ပေးလိုက်ရုံပဲ ”
“ဆရာဦးလေးက ဘာပို့ခိုင်းချင်တာလဲ”
“ဓာတ်တော် ”
“ဘာ ”
လီယန်ချူမှာ လုံဟူရှန်းတောင်မှ နတ်ဆရာကြီးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျန်းဟွိုင်ဟဲ ဟု အမည်ရသော နတ်ဆရာကြီးက ရယ်မောလိုက်သည်
“မင်း ကြားတာ မှန်တယ်၊ ကျင်းကွမ်း ဘုရားကျောင်းမှ ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ပျံလွန်တော်မူပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဓာတ်တော်ပဲ ”
“ဗုဒ္ဓဘာသာ ဓာတ်တော်ကို ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ ကျန့်ယိ တာအိုဂိုဏ်းသားက ဘာလို့ ပြန်ပို့ရတာလဲ ”
လီယန်ချူက မေးသည်။
နတ်ဆရာကြီးမှာ ယခုအခါ စွမ်းအားများ ပြန်လည် ကြည်လင်နေပြီး၊ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အလင်းရောင်များ တောက်ပနေကာ ထိုရက်စက်သော ကျိန်စာပညာကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။
သူ ထရပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လက်ဆန့်ထုတ်ကာ လီယန်ချူကို ပြောသည်
“အခုအချိန်မှာ ကမ္ဘာကြီးက အလွန် ရှုပ်ထွေးနေတယ်၊ တာအိုဂိုဏ်းတွေတင်မကဘဲ နိုင်ငံတွေကြားမှာလည်း စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်လာတော့မယ် ”
“နှစ်တစ်ရာအတွင်းမှာ ချန်နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားတွေ အလွန်အမင်း ဆုံးရှုံးနေပြီး နတ်ဆိုးတွေ ပေါများလာတယ် အစိုးရက နိုင်ငံတော်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအားကို မဆုံးရှုံးစေဖို့ လုံဟူရှန်းတောင်နဲ့ တာ့ရှန်းကော် ဘုရားကျောင်း တို့ကို ကမ္ဘာ့ ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ တာအိုဘာသာရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့တယ် ”
“အစိုးရက တရားရုံးတော် ကို တည်ထောင်ပြီး နတ်ဆိုးတွေ၊ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ တာဝန်ပေးထားတယ် ဒါပေမဲ့ လက်ရှိမှာတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ တာအိုဂိုဏ်းနှစ်ခုကိုပဲ အဓိက အားကိုးနေရတယ် ကျင်းကွမ်း ဘုရားကျောင်းက ဘုန်းကြီးက ထောင်စုနှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ ကျားမိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပျံလွန်တော်မူခဲ့တာ ဓာတ်တော်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး မြောက်ဘက်တောင်တန်းက မိစ္ဆာတွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ သုံးခဲ့တာပဲ ”
“ ကျင်းကွမ်း ဘုရားကျောင်းမှာ ရာစုနှစ်အတွင်း မကြုံဖူးတဲ့ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်နေလို့ နေရာအနှံ့မှာ ထားရှိတဲ့ ဓာတ်တော်တွေကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းနေတာပဲ ဒီကိစ္စက အလွန် အရေးကြီးတယ် ဘုန်းကြီးရဲ့ ဓာတ်တော်ဆိုတာ မိစ္ဆာတွေအတွက် ဆွဲဆောင်မှု အရမ်းကြီးမားတယ်၊ ဒါကြောင့် စွမ်းအားရှိတဲ့သူမှသာ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မယ် ”
“ဆရာဦးလေး၊ ကျွန်တော် ငြင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီကိစ္စက ဒီလောက် အရေးကြီးရင် ဆရာဦးလေးကိုယ်တိုင် ဘာလို့ မသွားတာလဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဆရာဦးလေးလောက် မမြင့်မားပါဘူးလေ ”
လီယန်ချူက မေးသည်။
နတ်ဆရာကြီးမှာ ကျိန်စာမိထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ လီယန်ချူက အဆင့်လေးဆင့်မြှင့်ထားသည့် ကပ်ကျော် အဆောင်ဖြင့် အဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ကျန်းထင်ရှန်းမှ စပျစ်သီးများကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။
သဘာဝအရ နတ်ဆရာကြီး၏ ဒဏ်ရာမှာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ဖြစ်သင့်သည်။
“မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါမိထားတဲ့ ကျိန်စာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ၊ ဖယ်ရှားဖို့ကလည်း မခက်ခဲဘူး မူလက ငါက တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် ချိန်းဆိုထားတာ ရှိတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ခက်ခဲနေချိန်မှာ မင်းက ပြန်ရောက်လာတော့ မင်းကိုပဲ တာဝန်ပေးလိုက်တာ ”
လီယန်ချူ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။
၎င်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ပေ။
“ဆရာဦးလေး၊ ဘယ်သူက ဆရာဦးလေးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာလဲ ”
သူက နတ်ဆရာကြီး၏ တိုက်ပွဲအကြောင်း မမေးဘဲ ဒဏ်ရာရရခြင်း၏ အရင်းအမြစ်ကို မေးလိုက်သည်။
နတ်ဆရာကြီးက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်
“ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းဆိုတာ ဘယ်သူဖြစ်မလဲ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း က ဂူဖုန်း နဲ့ အလောင်းမိစ္ဆာ တို့ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့ ”
ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း ... လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး မေးသည်
“ဆရာဦးလေး၊ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ကို လိုက်ရှာနေတာလား ”
သူသည် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ် အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းက ဝေမြို့သို့ ရောက်လာခြင်းမှာ သူ့အတွက်သာ ဖြစ်သင့်သည်။
နတ်ဆရာကြီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်
“ဒီကိစ္စကို မင်း စိတ်မပူနဲ့၊ သူတို့ ဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဘုရင်လေးပါးထဲက နှစ်ယောက် ရောက်လာတာ၊ ငါ့ကိုပဲ ရည်ရွယ်တာ သေချာတယ် ဂူဖုန်းရဲ့ လက်ကို ငါ ဖြတ်လိုက်ပြီးပြီ၊ အလောင်းမိစ္ဆာရဲ့ ခြေထောက်ကိုလည်း ငါ ကျိုးသွားအောင် လုပ်ခဲ့ပြီ၊ လာမယ့် တိုက်ပွဲမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး အမြစ်ဖြတ်ပစ်မယ် ”
နတ်ဆရာကြီး ပြောသည့် စကားမှာ အလွန်ပင် ရဲရင့်လှသည်။
ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှာ ချန်နိုင်ငံမှ အမြဲတမ်း လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသည့် ဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး၊ ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဂိုဏ်းတို့ ဦးဆောင်၍ အကြိမ်ကြိမ် ဝိုင်းဝန်း နှိမ်နင်းခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဘုရင် လေးယောက်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြပြီး မဟုတ်လျှင် ချန်နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း အလိုရှိဆုံး တရားခံများ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ပြင် သူတို့ကို တစ်ခါမျှ အမြစ်မပြတ် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိသေးပေ
ယခု ဝေမြို့သို့ ရောက်လာခြင်းမှာ အခွင့်အရေးကောင်း ဖြစ်သဖြင့် နတ်ဆရာကြီးက ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ အမြစ်ဖြတ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ငါ ဘာလို့ သူ အလံစိုက်လိုက်သလိုမျိုး ခံစားနေရတာလဲ လီယန်ချူ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
သူ နတ်ဆရာကြီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်
“ဆရာဦးလေး၊ တကယ်တော့ နောက်ထပ် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု ရှိပါသေးတယ် ”
“...”
“ကျွန်တော်နဲ့ ဆရာဦးလေး ပူးပေါင်းပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်မယ်၊ ပြီးမှ ဓာတ်တော်ကို ကျင်းကွမ်း ဘုရားကျောင်း ပို့မယ် ”
နတ်ဆရာကြီး အံ့အားသင့်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်
“လူငယ်လေး ... အစွမ်းပြဖို့ မလောပါနဲ့ ”
“သူတို့ နှစ်ယောက်က တတိယအဆင့် မရောက်သေးပေမဲ့ မိစ္ဆာလောကမှာ နာမည်ကြီးသူတွေပဲ၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မှာလဲ ”
အခန်း (၂၆၆) - အသက်စတေး တိုက်ပွဲ၊ မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူး
“အစွမ်းပြဖို့ မလောရင် လူငယ်လို့ ခေါ်လို့ရပါ့မလား”
နတ်ဆရာကြီးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ထိုကောင်လေး၏ စကားမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ... နားထောင်လို့ ကောင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။
ထိုကိစ္စမှာ လီယန်ချူ ထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းပေ။
တတိယအဆင့် ဆိုသည်မှာ ခြားနားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အတိုင်းအတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤခြေလှမ်းကို ကျော်လွန်နိုင်လျှင် စစ်မှန်သော သာမန်လူသားဘဝမှ ကျော်လွန်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်သည်။
ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ပညာရှင်များမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။
ဒုတိယအဆင့် ၏ နောက်ဆုံးပိုင်းအဆင့်မှာပင် ထိပ်တန်းပညာရှင် ဖြစ်နေပြီ။
သို့သော် ဒုတိယအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းမှာပင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းအားများမှာ ကွာခြားမှု ရှိကြသည်။
ဂူဖုန်း ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုရင်များ၊ အလောင်းမိစ္ဆာ ကဲ့သို့သော လူများမှာ ပထမတန်း တွင် ရှိနေကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်မှု ကိစ္စရပ်များမှာ လက်တွေ့ တိုက်ပွဲဝင်သည့် ရလဒ်များအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။
အဆင့်အတန်းမြင့်နေရုံနှင့် ဘာမျှ မထူးခြားပေ။
အလွန်ကြီးမားသော အဆင့်ကွာခြားမှု မရှိပါက ကျင့်စဉ်၏ အနှစ်သာရမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။
မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များ သေဆုံးနှုန်း မြင့်မားနေခြင်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကြောင့် သက်တမ်းတို၍ မဟုတ်ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် အများစုမှာ သက်ရှိများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ မိစ္ဆာပညာကို ကျင့်ခြင်းတို့ကြောင့် သက်တမ်း ပို၍ပင် ရှည်လျားတတ်ကြသည်။
မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်များ သက်တမ်းတိုရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ လူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေရခြင်း၊ တရားဝင် ဂိုဏ်းများက ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
အချိန်အများစုမှာ တိုက်ပွဲဝင်နေရသော အခြေအနေတွင်သာ ရှိနေသည်။
မျိုးဆက် အပြောင်းအလဲမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။
မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်များတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်လာသူများမှာ တိုက်ခိုက်မှု အတွေ့အကြုံ အလွန်ပင် ကြွယ်ဝကြပြီး သူတို့ ကျွမ်းကျင်သည့် နည်းလမ်းများမှာလည်း ပို၍ ရက်စက်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသည်။
အစွမ်းမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားသည်။
ထို့ကြောင့်
အတွေ့အကြုံနုနယ်သေးသည့် လူငယ် တာအိုပညာရှင်တစ်ယောက်က ဂူဖုန်း တို့ နှင့် သွားရောက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ။
ရူးမိုက်သော စိတ်ကူးယဉ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာနေသည်။
ပစ္စည်းပို့သည့် အလုပ်အတွက် သူ သဘာဝအတိုင်းပင် ငြင်းဆန်ချင်စိတ် ရှိနေသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက နယ်စပ်ကနေ အခုမှ ပြန်ရောက်လာတာ ဖြစ်သည်။
ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုရင် နှစ်ပါးကို ရှင်းထုတ်လိုက်ပြီး နတ်ဆရာကြီးကို ကျင်းကွမ်း ဘုရားကျောင်းသို့ ကိုယ်တိုင်သွားခိုင်းလိုက်လျှင်။
သူကိုယ်တိုင်က ဝေမြို့မှာ လက်ဖက်ရည်သောက်၊ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်နေခြင်းမှာ ပို၍ လွတ်လပ်ပြီး ပျော်ရွှင်စရာ မကောင်းပေဘူးလား။
လီယန်ချူက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်
“ဆရာဦးလေး၊ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် မရမ်းကားပါဘူး ”
“ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် ဆရာဦးလေးကို ဝေမြို့မှာ ဒီကောင်နှစ်ကောင်ကို ရှင်းဖို့ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့နိုင်ပါ့မလား ”
“ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းက ခွေးသူတောင်းစားနှစ်ကောင်ပဲ မဟုတ်လား၊ ရှင်းပစ်မယ် ”
သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် လူသတ်လိုစိတ်များမှာ အတိုင်းသား ပေါ်ထွက်လာသည်။
ကျန်းယွဲ့ ၂၈ ရက်။
ဆုတောင်းခြင်း၊ ခရီးသွားခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်းအတွက် ကောင်းသောနေ့ဖြစ်သည်။
နှင်းများမှာ ကောင်းကင်အထိ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ငှက်ပျံသံပင် မကြားရတော့ပေ။
ဤသည်မှာ ဘေဖုန်းခရိုင် ၏ ယခုနှစ် ပထမဆုံးသော နှင်းကြီး ဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ကျရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
နှင်းပွင့်များမှာ ဘဲမွှေးကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး လေအေးများမှာ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည်။
ဝေမြို့ပြင်ရှိ တောင်တန်းကြီးများအတွင်းတွင်။
အဝါရောင် စက္ကူထီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် နတ်ဆရာကြီးတစ်ဦးမှာ လေနှင်းများကြားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။
မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ နက်ရှိုင်းပြီး တောင်သူလယ်သမားတစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း မျက်လုံးများမှာမူ သိမ်းငှက်ကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည်။
အဝါရောင် စက္ကူထီးအောက်တွင်။
နတ်ဆရာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နှင်းတစ်ပွင့်မျှပင် မကျရောက်ပေ။
မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားနယ်ပယ်တစ်ခုက နှင်းများကို ထီးအပြင်ဘက်သို့ တွန်းထုတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
အရိပ်နှစ်ခုမှာ လေကိုခွဲ၍ ရောက်လာသည်။
အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၊ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေပြီး နှုတ်ခမ်းပါးများနှင့် မျက်နှာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်လှသည်။
အခြားသူတစ်ဦးမှာ ပိတ်ချော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်များ ရှုပ်ပွနေကာ ခြေဗလာဖြစ်နေသည်။
အရပ်မှာ ရှစ်ပေခန့်ရှိပြီး ကြွက်သားများမှာ ထူထပ်နေသည်။
ဤသူနှစ်ဦးမှာ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း၏ ဂူဖုန်း နှင့် အလောင်းမိစ္ဆာ တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ချန်နိုင်ငံ၏ နာမည်ကြီး မိစ္ဆာပညာရှင်များ
အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသား၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဂူဖုန်း က နတ်ဆရာကြီးကို ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ကျန်း နတ်ဆရာကြီး မင်းက အရင်က တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ခဲ့ပြီး ထိုင်ကျိ ယင်ယန် ကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ခဲ့လို့ ငါတို့ မယှဉ်နိုင်တာ အမှန်ပဲ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းက အဆင့်ကျသွားပြီ ဒီ ဝေမြို့မှာ ဘာလို့များ တခြားသူအတွက် ဝင်ပါနေရတာလဲ ”
“ငါတို့ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းကို စက္ကူနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အရုပ်လို့ ထင်နေတာလား ”
သူ၏ အသံမှာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး နှင်းများမှာလည်း အလျှိုအလျှို ပြိုကျလာသည်။
အလောင်းမိစ္ဆာ က လက်ပိုက်၍ အထက်စီးမှ ကြည့်နေသည်။
နတ်ဆရာကြီးက သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး ရယ်မော၍
“ဂူဖုန်း၊ မင်းကိုယ်မင်း အရင် စိတ်ပူကြည့်ပါဦး”
“မင်းက သက်တမ်းရှည်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ကျင့်ထားပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သေခြင်းတရားရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ပိုပိုများလာပြီ၊ ကြာကြာ မခံနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ် ”
ဂူဖုန်း မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့၍ နတ်ဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ကျိန်စာကို မိထားတာတောင် မသေဘူး၊ ကျန်း နတ်ဆရာကြီး၊ မင်းရဲ့ နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်သားပဲ ”
နတ်ဆရာကြီးက အေးစက်စွာ ရယ်မော၍
“အဆင့်မရှိတဲ့ ကျိန်စာပါပဲ၊ မင်းက ဒီလို လူသတ်နည်းတွေကိုပဲ နေ့ညမပြတ် လေ့ကျင့်နေတာလား ”
ဂူဖုန်းမှာ အလွန်ဒေါသထွက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကျန်း နတ်ဆရာကြီး၊ ကျန်း နတ်ဆရာကြီး၊ ငါ့ရဲ့ ကျိန်စာက သွေးနဲ့ ရေးဆွဲထားတာ ဖြစ်ပြီး တာအိုပညာကို အထူးတိုက်ခိုက်တာ၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အခု အပြင်မှာသာ သန်မာနေတာ၊ ဘာလို့များ စကားတွေ အဲလောက် ထွက်ရဲတာလဲ ”
နတ်ဆရာကြီးက ဂူဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်
“မင်းရဲ့ စိတ်ထားကလည်း ဆိုးဝါးလိုက်တာ၊ အလောင်းမိစ္ဆာကို ခြေလက်တွေ ပြန်ဆက်ခိုင်းရတဲ့အထိ ဖြစ်ရတယ်ပေါ့၊ တကယ်ကို မလုပ်တတ်တော့ပါလား ”
နတ်ဆရာကြီးမှာ တိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ဖူးသော်လည်း စကားပြောရာတွင် ဘယ်သောအခါမျှ အရှုံးမပေးခဲ့ပေ။
အချက်အလက်များကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်အောင် ပြောတတ်သူဖြစ်သည်။
တကယ်ပင်
ဂူဖုန်း ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မင်းကြောင့် ငါ့လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားတာလေ
အလောင်းမိစ္ဆာ က အေးစက်စွာ ပြောသည်
“မင်းရဲ့ စကားတွေက သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လွန်းတယ်၊ ငါ့ရဲ့ အလောင်းမိစ္ဆာ နည်းလမ်းကို မင်း ဘာလို့ အထင်သေးနေရတာလဲ ”
အံ့သြစရာမှာ ကြွက်သားများ ထူထပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားသော ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ အသံမှာ ကလေးမလေးတစ်ဦး၏ အသံကဲ့သို့ ကြည်လင်နေခြင်းပင်။
နတ်ဆရာကြီးမှာ မျက်နှာထား မပျက်ပေ။
“ထွီ”
နတ်ဆရာကြီးက တိုက်ရိုက်ပင် တံတွေး ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းကို ပိတ်ကာ တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။
အလောင်းမိစ္ဆာ မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မျက်နှာမှာ အစိမ်းရောင် ပြောင်းသွားကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“လူအိုကြီး၊ မင်း သေချင်နေတာလား ”
အသံမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားပြီး အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။
ဂူဖုန်းနှင့် နတ်ဆရာကြီးကို တိုက်ခိုက်စေလိုသည့် စိတ်ကူးရှိသော်လည်း ယခုအခါ နတ်ဆရာကြီးကို သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေသူ ဦးစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ဘုန်း
နတ်ဆရာကြီး ရပ်နေသည့် မြေပြင်မှာ အလောင်းမိစ္ဆာ ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး ကျောက်စိုင်ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်သွားသည်။
စီစီ
အဖြူရောင် လှိုင်းတစ်ခုမှာ အလောင်းမိစ္ဆာ ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် အလောင်းမိစ္ဆာ မှာ ဘာမျှ မခံစားရပေ။
သူကိုယ်တိုင်က ရှေးဟောင်း အလောင်းကောင်မှ ဖြစ်လာသူဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူလက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ကြေးကဲ့သို့ မာကျောသော အသားအရေရှိသည့် အလောင်းကောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆရာကြီးကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ဂူဖုန်း ၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် ဦးခေါင်းခွံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
မန္တန်ကို ရွတ်ဖတ်လိုက်သည်နှင့်။
ဦးခေါင်းခွံမှာ ဆယ်ပေခန့်ရှိသော ကြီးမားသည့် လူမျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အဆိုးရွားဆုံး ခံစားချက်များအားလုံး စုစည်းထားသည့်အတိုင်း ထိုလူမျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်။
အဆုံးမရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ခံစားချက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။
နတ်ဆရာကြီးမှာ ငြိမ်သက်နေပြီး အဝါရောင် စက္ကူထီးက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားကာ အလောင်းမိစ္ဆာစွမ်းအားများ မထိခိုက်နိုင်ပေ။
လက်ထဲမှ လှိုင်းမှာလည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။
တစ်ယောက်တည်းနှင့် နှစ်ယောက်ကို ယှဉ်ပြိုင်ရင်း။
သူတို့နှစ်ဦးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။
အလွန် အစွမ်းထက်သော အလောင်းမိစ္ဆာ ဖြစ်စေ၊ သရဲမျက်နှာကို ထိန်းချုပ်နေသည့် ဂူဖုန်း ဖြစ်စေ၊ ခဏတာအတွင်း နတ်ဆရာကြီးကို မထိခိုက်နိုင်ပေ။
“အဲဒီလောက်ပဲလား၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်နဲ့ပဲ ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလား၊ ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့ကို ရှင်းပစ်မယ် ”
နတ်ဆရာကြီးမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် ထိုဂုဏ်သရေရှိ နတ်ဆရာကြီးမှာ ဒေါသထွက်အောင် ဆွပေးခြင်းတွင် တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်လှသည်။
ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုရင် လေးပါးမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ဘဲ ချန်နိုင်ငံ၏ နာမည်ကြီး မိစ္ဆာပညာရှင်များ ဖြစ်ကြရာ ယခုကဲ့သို့ အကဲ့ရဲ့ခံရသည့်အခါ။
သူတို့၏ ဒေါသကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ
ဘုန်း
ဘုန်း
သူတို့သုံးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားမှာ တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကိုပင် ပြိုကျသွားစေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းနက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤတိုက်ခိုက်မှု ပုံစံမှာ တောင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာစွမ်းအားနှင့် အဆိပ်များမှာ ကောင်းကင်မှ နှင်းများကြားတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို ရက်စက်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
စွမ်းအားနည်းသည့် ပညာရှင်များ ဝင်ရောက်လာလျှင် ထိုနေရာတွင်ပင် ဝိညာဉ်ပျက်စီးပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည်။
သာမန်လူများအတွက် ဆိုလျှင်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လှိုင်းများပင်လျှင် လူကို အမှုန့်အဖြစ် ကျေမွသွားစေနိုင်သည်။
ရုတ်တရက်
နားထဲတွင် ရောထွေးနေသည့် အသံများ ကြားလိုက်ရသည်။
ယောက်ျား မိန်းမ ရန်ဖြစ်သံများ၊ ကလေးငိုသံများ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၏ တိုးတိုးပြောသံများ၊ ဓားခုတ်သံများ၊ သွေးထွက်သံများ။
နှင်းနှင့် တိုက်ခိုက်သံများသာ ရှိသည့် တောင်ကြားမှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာသည်။
အသံများမှာ ပိုမို ကြည်လင်လာပြီး နားနားမှာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။
နတ်ဆရာကြီးမှာ ရုတ်တရက် ယိုင်သွားပြီး လျှပ်စီးပစ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
တောင်ကြားတစ်ခုလုံးမှာ မိစ္ဆာတို့၏ နယ်မြေ ဖြစ်သွားသည်။
သီလရှင် တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရဟန်းအိုတစ်ဦး နှင်းများကြားတွင် ပေါ်လာသည်။
တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း ဆယ်ပေခန့် ရောက်သွားပြီး နီးကပ်လာသည်မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ဗုဒ္ဓခြေလှမ်း နှင့် ဆင်တူလှသည်။
“မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူး ”
နတ်ဆရာကြီးက လေးနက်စွာ ပြောသည်။
“အမိတာဘ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခကို လွန်မြောက်သူ ဖြစ်တဲ့အတွက် မိစ္ဆာရဟန်း ဆိုတာကိုတော့ လက်မခံနိုင်ပါဘူး ”
“ဒီနေ့ အထူးတလည် လာခဲ့တာက နတ်ဆရာကြီးကို နိဗ္ဗာန်ကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ပါ ”
ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုရင် လေးပါး ထဲမှ
မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူး