← Chapters

အခန်း (၂၆၇-၂၆၈)

Vol. 27 Ch. 267-268

အခန်း (၂၆၇-၂၆၈)

Vol. 27 Ch. 267-268

အခန်း (၂၆၇) - ကောင်းကင်ဝိုင်း မြေပြင်စတုရန်း၊ တရားဥပဒေ အခန်းကိုးချက်

​နတ်ဆရာကြီး လက်ထဲရှိ အဝါရောင် စက္ကူထီးမှာ နူးညံ့သော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်ကာ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားပြီး ထိုမိစ္ဆာတို့၏ တိုးတိုးပြောသံများ ထိခိုက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ထားသည်။

​အစောပိုင်းက ဒူးခူး၏ ပရိယာယ်ကို မိခဲ့သဖြင့် နတ်ဆရာကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်နေသည်။

​“ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုရင် လေးပါးထဲက သုံးပါးလုံး ရောက်လာတာ၊ တကယ်ကို ဇွဲကောင်းကြတာပဲ ”

​နတ်ဆရာကြီးက လေးလေးနက်နက် ပြောသည်။

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးက ပြုံး၍

“နတ်ဆရာကြီးရဲ့ နာမည်က ကမ္ဘာကျော်တာ၊ သူတူး ဆိုတဲ့ အကောင်က စိတ်နေစိတ်ထား ထူးဆန်းနေလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် လေးယောက်လုံး စုံနေပြီး နတ်ဆရာကြီးကို နောက်ဆုံးခရီး လိုက်ပို့ပေးမှာပေါ့”

​သူတူး မှာ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်း၏ ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တရားလမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နှစ်ခုလုံးကို ရောထွေးနေသူဖြစ်ကာ ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ လူသတ်မိစ္ဆာအချို့ပင် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရဖူးသည်။

​ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ့ရဲ့ ရာဇဝတ်မှုမှာ လူသတ်ခြင်း သို့မဟုတ် မိစ္ဆာပညာ ကျင့်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။

​ဘယ်ဘက်ခြေထောက်နဲ့ အိမ်တံခါးကို အရင် နင်းမိလို့ ဒါမှမဟုတ် စကားပြောတဲ့ အသံနေအသံထားက လေးလွန်းလို့သာ ဖြစ်သည်။

​သူဟာ အမှန်တရားလမ်းစဉ်နဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နှစ်ခုလုံးအတွက် အလွန် အလုပ်ရှုပ်စေမယ့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

​“ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းက ခွေးသူတောင်းစားတွေက ဒီလောက်အထိ အစီအစဉ်ကောင်းမထားလောက်ပါဘူး၊ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခု ရှိနေဦးမှာပါလို့ တစ်ယောက်ယောက်က ပြောဖူးတယ် ”

​“ရှေးခေတ် ကောင်းကင်ဘုရင် လေးပါးက အနည်းဆုံးတော့ လူရာဝင်သေးတယ်၊ ဒီခေတ်လူတွေက ဒီလောက်ထိ အောက်တန်းမကျလောက်ပါဘူးလို့ ထင်ထားတာ၊ မထင်မှတ်ထားဘဲ.”

​နတ်ဆရာကြီးက လျှာသပ်၍ ပြောသည်။

​ဂူဖုန်း ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး အလောင်းမိစ္ဆာ ၏ မျက်လုံးထဲမှလည်း ဒေါသ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​ဒူးခူး မိစ္ဆာရဟန်းသာလျှင် တည်ငြိမ်နေပြီး အပြုံးနှင့်ပင် ရှိနေသည်။

​“နတ်ဆရာကြီးရဲ့ စကားလုံးတွေက အရင်အတိုင်းပဲ ဓားသွားတွေလို ထက်မြက်နေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ပြီးရင်တော့ ဆုံးမစကားတွေကို နားထောင်ဖို့ ကံမပါတော့ဘူးပေါ့ ”

​ချန်နိုင်ငံ၏ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှ ထိပ်သီး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး သုံးဦး။

​နတ်ဆရာကြီးကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ ၏ အကြည့်မှာ ထက်မြက်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို မျှော်လင့်နေသည်။

​“ဒီနေ့ နတ်ဆရာကြီးကို သတ်နိုင်ရင် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းက တစ်ခါပြန်ပြီး နာမည်ကျော်ကြားတော့မှာပဲ”

​နတ်ဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဆံပင်များမှာလည်း ထောင်မတ်သွားသည်။

​“မင်းတို့ သုံးကောင်တည်းနဲ့လား ”

​ကျန်းဟွိုင်ဟဲ ဟု အမည်ရင်းရှိသော လုံဟူရှန်းတောင်မှ နတ်ဆရာကြီးက လက်ကို မြှောက်၍ အနေအထား တစ်ခုကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

​တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ တစ်ဖက်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

​တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်မှ လေနှင်းများမှာ လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ လည်ပတ်သွားပြီး ရုတ်တရက် အောက်သို့ ပြိုကျလာသည်။

​ဘုန်း

​လေဆင်နှာမောင်း သုံးခုမှာ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ကျောက်တုံးများကို အဆုံးမရှိ လွင့်စင်စေသည်။

​နတ်ဆရာကြီးက အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်လိုက်ရာ အရှိန်အဝါမှာ အဆမတန် တိုးပွားလာသည်။

​လေဆင်နှာမောင်းများမှာ အလောင်းမိစ္ဆာ၊ ဂူဖုန်း နှင့် မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးတို့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်သွားသည်။

​ဂူဖုန်း ၏ ဆံပင်ရှည်များမှာ လေပြင်းကြောင့် ရှုပ်ပွသွားပြီး၊ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ပုံစံမှာ ရုတ်တရက် အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

​ဆံပင်များမှာ မီးခိုးရောင် ပြောင်းသွားသည်။

​ဤသည်မှာ ကောင်းကင်၏ အရှိန်အဝါက သူ၏ သက်တမ်းရှည် နည်းလမ်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

​“ကောင်းလိုက်တဲ့ တိုက်ကွက်ပဲ ”

​ဂူဖုန်း မှာ လူသတ်စိတ် အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲအတွက် လက်မောင်းကို ပြန်ဆက်ရန် အလောင်းမိစ္ဆာ နည်းလမ်းကိုပင် အသုံးပြုခဲ့သည်။

​သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

​လေထဲတွင် ထိုကြီးမားပြီး တွန့်လိမ်နေသော လူမျက်နှာတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာပြီး မုန်းတီးဖွယ်ရာ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

​၎င်းက ထိုလေဆင်နှာမောင်းကို တိုက်ရိုက် တားဆီးလိုက်သည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားပြီး ခြေထောက်ကို ကွေးညွတ်ကာ လေဆင်နှာမောင်းထဲသို့ ခုန်ဝင်ပြီး အပိုင်းပိုင်း ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးက လက်အုပ်ချီလိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျောတွင် နက်ရှိုင်းသော တံခါးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​ထိုလေဆင်နှာမောင်းကို ဘယ်နေရာဆီသို့ ပို့လိုက်မှန်း မသိတော့ပေ

​ဘန်း

​နတ်ဆရာကြီးက ခြေဖျားဖြင့် ခုန်၍ ဂူဖုန်း ၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားပြီး လက်ဝါးဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​သူက လုံဟူရှန်းတောင်မှ တရားဝင် အသိမှတ်ပြုထားသော တာအိုပညာရှင်ဖြစ်ပြီး လူ့လောကမှ ကိုယ်ခံပညာရှင် မဟုတ်ပေ။

​သို့သော် ထိုလက်ဝါးချက်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။

​ဂူဖုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆယ်ပေခန့်အထိ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။

​ခရမ်းရောင်နှင့် အပြာရောင် အငွေ့အသက်များက ဂူဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

​အဖြူရောင် လှိုင်းလုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြီးမားသည့် ဓားရှည်ကြီးမှာ နတ်ဆရာကြီး လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ဂူဖုန်း ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

​သူက ဂူဖုန်းကို အရင်ဆုံး သတ်ဖြတ်၍ သူတို့ သုံးဦး၏ ဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်သည်။

​“နောင်တရရင် နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်ပါ ”

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​ပတ်ဝန်းကျင်မှ မိစ္ဆာတို့၏ တိုးတိုးပြောသံများအပြင် ဗုဒ္ဓဘာသာ တေးသွားများပင် ကြားလိုက်ရသည်။

​ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် စုစည်းထားသည့် ဓားရှည်ကြီးမှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

​ဘန်း

​အလောင်းမိစ္ဆာ မှာ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး လက်သီးဖြင့် နတ်ဆရာကြီး၏ ကျောပြင် အရေးကြီးသည့်နေရာကို ထိုးလိုက်သည်။

​အဝါရောင် စက္ကူထီးက နတ်ဆရာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

​သို့သော် အလောင်းမိစ္ဆာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း အထင်မသေးရပေ။

တစ်ခါ ဒဏ်ရာရလျှင် သုံးဦး၏ ဝိုင်းရံမှုထဲ ကျရောက်သွားပြီး မိစ္ဆာနည်းလမ်းများကြောင့် အခြေခံအုတ်မြစ်များ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

​နတ်ဆရာကြီး လှည့်လိုက်ပြီး ဂူဖုန်းကို သတ်မည့်အစား အလောင်းမိစ္ဆာကို ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။

​တာအိုပညာရှင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှု အစွမ်းမှာ ကြီးမားသော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်လူနှင့် မကွာခြားသဖြင့် အသက်ကိုရင်း၍ မတိုက်ခိုက်နိုင်ပေ။

​ထိုအချက်မှာ လီယန်ချူနှင့် ကွဲပြားသည်။

သူက နဂါးနှင့် ဆင်ကဲ့သို့ ခွန်အားရှိပြီး ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် မာကျောသည်။

​သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ပို၍ ရမ်းကားနိုင်သည်။

​ဒိုင်း

​အလောင်းမိစ္ဆာ မှာ ထိုဓားချက်ကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးမှာ သနားကြင်နာဟန်ဖြင့် ပါးစပ်မှ ဗုဒ္ဓဘာသာ တေးသွားများကို ဆက်တိုက် ရွတ်ဖတ်နေသည်။

​သို့သော် ထိုတေးသွားများမှာ ကရုဏာသက်မှု မပါဝင်ပေ။

​ဝိညာဉ်များကို ဆွဲဆောင် ဖမ်းယူနိုင်သည့် မိစ္ဆာစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​တိမ်မည်းများ အုပ်မိုးလာပြီး မိစ္ဆာတို့၏ နယ်မြေကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

​ခေါင်းဖြတ်ခံရသူများ၊ ခါးပိုင်းခံရသူများ၊ အရေခွံခွာခံရသူများ၊ မီးရှို့ခံရသူများ စသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အလောင်းကောင်များမှာ မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​ဤဗုဒ္ဓဘာသာ တေးသွား၏ အကူအညီဖြင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

​သူတို့မှာ နတ်ဆရာကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

​ဘန်း

​ဘန်း

​ဘန်း

​နတ်ဆရာကြီး လက်ထဲရှိ အဖြူရောင် ဓားရှည်ကြီးမှာ ထိုဝိညာဉ်များကို အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်း ဖျက်ဆီးနေသည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ ထိန်းချုပ်ထားသော အလောင်းကောင်များလည်း ပါဝင်သည်။

​သို့သော် သူမှာ အသာစီး မရတော့ပေ

​ဂူဖုန်းနှင့် အလောင်းမိစ္ဆာတို့ နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ နတ်ဆရာကြီးကို ပိတ်မိသွားပြီး မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးအတွက် အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်လာသည်။

​နတ်ဆရာကြီး၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားသည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ တစ်ဦးတည်းဆိုလျှင် တိုက်ခိုက်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း ဂူဖုန်းနှင့် ပေါင်းလိုက်သောအခါ သူ့ကို လုံးဝ ပိတ်မိသွားသည်။

​ဂူဖုန်း၏ ကျိန်စာများမှာလည်း ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲပြီး သူ၏ စွမ်းအားများကို အလွန်ပင် ကုန်ခမ်းစေသည်။

​“ကျန်း နတ်ဆရာကြီး၊ ဒီနေ့ ဒီဝူတောင် က မင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းပဲ ”

​“ကောင်းလိုက်တာ၊ သူ့ကို အသက်ရှင်တဲ့ အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အဖြစ် ထားမယ်၊ လုံဟူရှန်းတောင်က ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ ”

​ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်များ နတ်ဆရာကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

​နတ်ဆရာကြီးမှာ ရုတ်တရက် စက္ကူအဆောင်တစ်ခုကို ကိုင်လိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ ရွတ်ဖတ်လိုက်သည်။

​“ကောင်းကင်ဝိုင်း၊ မြေပြင်စတုရန်း၊ တရားဥပဒေ အခန်းကိုးချက်၊ အညစ်အကြေးများကို ရှင်းလင်း၊ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ ပြိုကွဲ၊ အမိန့်အတိုင်း ချက်ချင်းဖြစ်စေ ”

​သူ့ရှေ့ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

​သူ့ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုမှာ ဝိညာဉ်များအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပျက်စီးသွားသည်။

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးမှာ ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သွားပြီး အသံများမှာလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

​ဂူဖုန်း ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာလည်း ထိုအရှိန်အဝါကြောင့် ထိခိုက်သွားသည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ တရားမင်းကြီးမှာ ရှေးဟောင်းအလောင်းကောင် ဖြစ်သောကြောင့် ဤအရှိန်အဝါကို အလွန်အမင်း မကြောက်ရွံ့ပေ။

​သူတို့မှာ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သည့် ပညာရှင်များဖြစ်ကြရာ အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

​ဒိုင်း

​ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကြီးမားသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

​အဝါရောင် စက္ကူထီး၏ အလင်းရောင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အလောင်းမိစ္ဆာ ၏ လက်သီးချက်များနှင့် ထိတွေ့နေသည်။

​နတ်ဆရာကြီး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ရင်ဘတ်တွင်လည်း သွေးစက်များဖြင့် စွန်းထင်းနေသည်။

​ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ လူသုံးဦးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

​မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လုံဟူရှန်းတောင်မှ နတ်ဆရာကြီးကို တစ်ဦးတည်း မယှဉ်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

​သို့သော် ယခု သုံးဦးပေါင်းလိုက်သောအခါ နတ်ဆရာကြီးမှာ သူတို့၏ နည်းလမ်းများဖြင့် ဖိနှိပ်ခံနေရသည်။

​လုံဟူရှန်းတောင်မှ နတ်ဆရာကြီး တစ်ပါးကို သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်နှင့် သူတို့မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

​အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေသည့် မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည်။

​မကောင်းတော့ဘူး

​ဒီတစ်ခါတော့ အမှားကြီး ဖြစ်တော့မယ်

​နတ်ဆရာကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဂူဖုန်းနှင့် အလောင်းမိစ္ဆာ ပူးပေါင်းလိုက်လျှင် သူ့မှာ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အနိုင်ရနိုင်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

​လီယန်ချူ အကူအညီပေးမည်ဟု ပြောသည့်အခါ သူ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

​သူ့ကို ကျင်းကွမ်း ဘုရားကျောင်းသို့သာ သွားခိုင်းခဲ့သည်။

​မဟုတ်လျှင် အကူအညီ ပိုရနိုင်သေးသည်။

​နတ်ဆရာကြီးက လက်ဖြင့် မန္တန်ဖော်၍ လုံဟူရှန်းတောင်၏ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းဖြင့် သူတို့ကို ဆယ်ပေခန့် နောက်ဆုတ်စေလိုက်သည်။

​လက်ရှိ အခြေအနေကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

​“ဒီကောင်လေး ရောက်လာရင်တောင် ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင် တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ ”

​အခန်း (၂၆၈) - မှော်မြား အစွမ်းထက်၊ မြေပြင်သွား ယက္ခ

​နတ်ဆရာကြီးမှာ ဆံပင်များ ထောင်မတ်သွားပြီး သူတို့သုံးဦးကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

​စိတ်ထဲတွင်လည်း ရဲရင့်သော စိတ်ဓာတ်များ ပေါက်ဖွားလာသည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ ၏ တုန်လှုပ်ဖွယ် ကလေးမလေးအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​“သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်၊ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာတင် သူ့ကို အပြီးသတ်ထားရမယ် ”

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးနှင့် ဂူဖုန်း တို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

​သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

​လူငယ် တာအိုပညာရှင်တစ်ယောက်မှာ မိစ္ဆာတို့၏ နယ်မြေဖြစ်နေသော တောင်ကြားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

​ခါးတွင် ရှေးဟောင်းပုံစံ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။

​မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေပြီး မျက်နှာထားမှာလည်း တည်ငြိမ်နေသည်။

​ထူးခြားသော အရှိန်အဝါမျိုး မတွေ့ရသော်လည်း အလောင်းမိစ္ဆာ မှာ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

​“ဘယ်က ရောက်လာတဲ့ တာအိုဆရာလေးလဲ၊ ဒီအိုလူကြီးနဲ့အတူ အသုဘ လိုက်ပို့ပေးချင်လို့လား ”

​အလောင်းမိစ္ဆာ က မထီမဲ့မြင် ရယ်မောသည်။

​“သူက ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ”

နတ်ဆရာကြီးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

​၎င်းတို့မှာ ပါးရှ ကျောက်ရုပ်ကို လုယူစဉ်က ပေါ်လာသည့် တောရိုင်း နတ်ဆိုးများ မဟုတ်ကြပေ။

ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုရင် လေးပါးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် နာမည်ကျော်ကြားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

​သို့သော်

​နတ်ဆရာကြီးမှာ လီယန်ချူကို နောက်ဆုတ်ရန် အချိန်မပေးခဲ့ပေ၊ အလကားသက်သက် အခြားသူ၏ အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ပေးသလို ဖြစ်မည်စိုး၍ဖြစ်သည်။

​သူက လီယန်ချူကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

​အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသည်နှင့် ကယ်တင်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ မှာ စိတ်နေစိတ်ထား ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လူငယ် တာအိုပညာရှင်ကို အထင်အမြင် သေးကာ စကားအလွန် ကြမ်းတမ်းသည်။

​လီယန်ချူမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး တစ်ခွန်းမျှ မပြောပေ။

​“ဖြူစင်တဲ့ လူငယ်လေး၊ မင်းက ဒီလောက် ချောမောနေတာ၊ ဒီကို လာခဲ့ပါလား၊ ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်းလေး ချစ်ခင်ပေးမယ်လေ၊ ဘယ်လိုလဲ ”

​အလောင်းမိစ္ဆာ က ရယ်မော၍ ပြောသည်။

​“သတိထား ”

​ဘေးမှ ဂူဖုန်း က ရုတ်တရက် အော်ပြောသည်။

​ချိန်း

​ကြည်လင်သော နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း လှိုင်းထသွားသည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ မှာ ရမ်းကားနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အခြားသူ တိုက်ခိုက်မည့်အချိန်ကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​“လာလေ”

​သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး လီယန်ချူကို လက်သီးဖြင့် အားကုန် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

​ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခုမှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

​အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်

​လီယန်ချူက တာအိုအဆောင်အယောင်များကို ဖြည်ချလိုက်ရာ သူ၏ သွေးချီ အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ဓားရှည်ထဲသို့ စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

​ဘုန်း

​မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလောင်းမိစ္ဆာ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခါးပိုင်းအထိ ပြတ်တောက်သွားသည်။

​သွေးများမှာလည်း စီးကျလာသည်။

​ထျန်းကန်းလက်ဝါး

​အလေးချိန် ထောင်ချီ ဖိနှိပ်ခြင်း

​လီယန်ချူက အလောင်းမိစ္ဆာ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ခြေဖြင့် ပြင်းပြင်း နင်းလိုက်သည်။

​တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

​နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

​ဂူဖုန်း နှင့် မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

​ဘယ်က ရောက်လာတဲ့ တာအိုဆရာလဲ

​ဒီလောက်ထိ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းတာလား

​လီယန်ချူမှာ မျက်နှာထား မပျက်ဘဲ ဓားရှည်ကို အသက်ရှိနေသေးသော အလောင်းမိစ္ဆာ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းပြီး ဦးခေါင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

​“မင်းက စကားပြောရတာ ကြိုက်တယ် မဟုတ်လား၊ ငါ မင်းကို စိတ်ကြိုက် ပြောခိုင်းလိုက်မယ် ”

​သူ၏ စကားထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် ဂူဖုန်းနှင့် ဒူးခူးတို့ပင် ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

​အလောင်းမိစ္ဆာ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မီးခိုးငွေ့များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

​သူက ရှေးဟောင်းအလောင်းကောင်မှ ဖြစ်လာသူဖြစ်၍ ဓား၊ လှံ၊ လက်နက်များကို မကြောက်ရွံ့ပေ။

​ဓားရှည်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရသော်လည်း သူ မသေဆုံးသေးပေ

​ပြန်လည်၍ ပြင်းထန်သော အဆိပ်များဖြင့် လီယန်ချူကို ပေါက်ကွဲ တိုက်ခိုက်သည်။

​လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရောင်ငါးမျိုးရှိသော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာပြီး မီးခိုးငွေ့များကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

​လေးကြိမ်မြောက် အဆင့်မြင့်ထားသော ကပ်ကျော်အဆောင်

​ထို့အပြင် အလောင်းမိစ္ဆာ၏ အဆိပ်များမှာလည်း အလင်းတန်းကြောင့် အားနည်းသွားသည်။

​သူက အပေါ်ပိုင်းကို ပေါက်ကွဲစေပြီး အဆိပ်သင့် အသားစများဖြင့် လီယန်ချူကို ဝိုင်းပတ်လိုက်သည်။

​သို့သော်လည်း အလကားပင်

​ထို အသားစများအားလုံးကို လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအကာကွယ် အရှိန်အဝါက ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

​ဂူဖုန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်မှောင်သွားပြီး အပေါက်နှစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

​အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များမှာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မိစ္ဆာအဆောင်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

​ကျိန်စာ

​“မိုးကြိုးငါးပါး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် တရားဥပဒေ၊ သတ် ”

​လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသည်။

​ဘုန်း

​မိုးကြိုးပစ်ခြင်း

​မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုက ကောင်းကင်၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချလိုက်သည်။

​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် အဖြူရောင်များသာ မြင်နေရပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ပူစပ်သွားသည်။

​မိုးကြိုးနည်းလမ်းမှာ ကောင်းကင်၏ အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းအားဖြစ်၍ တိုက်ရိုက် ကြည့်၍ မရပေ

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူး ပြန်လည် မြင်နိုင်ချိန်တွင် ကျိန်စာပညာရှင် ဂူဖုန်း မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

​သူရှိခဲ့သော နေရာတွင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိသည်။

​အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေသော မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးမှာ ကြောက်လန့်သွားသည်။

​ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။

​ချိကဲဘက်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုရင် လေးပါး။

​ဘေဖုန်းခရိုင်၏ ဂူဖုန်း ၊ ချန်နိုင်ငံတွင် နှစ်ပေါင်း (၆၀) ကျော် ကြီးစိုးခဲ့သည့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်။

​ဝိညာဉ်ပါ ပျောက်ကွယ်သွားသည်

​အရိုးပင် မကျန်တော့ပေ

​လီယန်ချူ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒူးခူးနှင့် အလောင်းမိစ္ဆာကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

​“မင်းတို့ မိစ္ဆာကောင်တွေ၊ ဒီနေ့ တစ်ယောက်မှ မလွတ်စေရဘူး ”

​အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်လှသည်။

​နတ်ဆရာကြီးမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

​“နင့်မေဂွ ဒီသောက်ကလေးက ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတာလား ”

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးမှာ ကြောက်လန့်ပြီး တိမ်းရှောင်ရန် ကြိုးစားသည်။

​တစ်ခဏချင်းမှာပင်

​သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေ (၂၀) အကွာသို့ ရောက်သွားသည်။

​လီယန်ချူက အိတ်ထဲမှ ဖုန်းနတ်ဘုရား လေးကို ထုတ်ယူကာ အပြည့် ဆွဲတင်လိုက်သည်။

​တောက်ပသော အလင်းတန်းများက မြားတစ်စင်းအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

​ဘုန်း

​ဖုန်းနတ်ဘုရား လေး၏ စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်ပြီး အလင်းမြားမှာ ဒူးခူး၏ နောက်ကျောကို ထိုးစိုက်သည်။

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးမှာ ကျောတွင် အထိခံလိုက်ရသဖြင့် လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

​နက်ရှိုင်းသော အနက်ရောင်တွင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လင်းမြားကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

​ဘုန်း

​ဘုန်း

​လီယန်ချူ၏ ကြွက်သားများမှာ ရွှေရောင် တောက်ပနေပြီး သွေးချီ အရှိန်အဝါများမှာ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပကာ မြားများ အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်နေသည်။

​သူ၏ နဂါးနှင့် ဆင်ကဲ့သို့ ခွန်အားနှင့် သွေးချီအရှိန်အဝါများသာ ဖုန်းနတ်ဘုရား လေး၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူးမှာ တိမ်းရှောင်ရန် မရတော့ဘဲ လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ ခုခံနေရသည်။

​အနစ်နာခံရန် ပြင်ဆင်ထားသည့် လုံဟူရှန်းတောင်မှ နတ်ဆရာကြီးမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

​ထိုတိုက်ပွဲ၏ အဓိကဇာတ်လိုက်မှာ သူမဟုတ်တော့ပေ။

​သို့သော် ဤကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ စိတ်ထဲတွင် လီယန်ချူ ထင်ထားသလောက် ရှုပ်ထွေးမနေပေ။

​နတ်ဆရာကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ

​“မိုက်တယ်ကွာ”

​“ဒီခေတ်လူငယ်တွေက တကယ်ကို ရက်စက်ပြီး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းပဲ ”

​သူ့ငယ်စဉ်အခါက နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ပုံရိပ်များကို မြင်ယောင်လာသည်။

​ထိုစဉ်က သူလည်း အလွန်ပင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း လီယန်ချူလောက်တော့ ရက်စက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

​“ဒီကလေးက ငါနဲ့တူတယ်၊ ကောင်းလိုက်တာ ”

​နတ်ဆရာကြီးက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်၍ ပြုံးသည်။

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူး၏ စွမ်းအားမှာ ဂူဖုန်းနှင့် အလောင်းမိစ္ဆာတို့ထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။

​သို့သော်

​အခုအခါတွင် သူသည် အသက် (၂၀) ကျော် လူငယ်လေး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

​မိစ္ဆာရဟန်း ဒူးခူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​အလင်းတန်း တစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပျံထွက်သွားသည်။

​ဘုန်း

​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲသွားသည်။

​ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပေ (၇၀)၊ (၈၀) ရှိသော မြေပြင်သွား ယက္ခ တစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

​တြိဂံပုံ ဦးခေါင်း၊ အစိမ်းရောင် မီးတောက်များ ဝန်းရံထားပြီး မျက်လုံးတစ်လုံးမှာ ထိပ်တွင်၊ တစ်လုံးမှာ မေးစေ့တွင် ရှိကာ ပုံစံမှာ ထူးဆန်းလှသည်။

​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​ယက္ခ မှာ လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်ကာ အသက်ရှင်လျက် ဝါးမျိုပစ်ချင်နေသည်။

​သူဆက်လက် တိုက်ခိုက်ပါက ခန္ဓာကိုယ်တင်မက ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားမည်ကို သိသည်။

​ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

​“ခွေးမသားလေး ငါ မင်းကို သတ်မယ်”

​မြေပြင်သွား ယက္ခ က ကြိမ်းဝါးသည်။

All Chapters