အခန်း (၁၂၄၃-၁၂၄၄)

အခန်း (၁၂၄၃) - မသေမျိုးဓား အသက်ဝင်ခြင်း

ကျန်းကွမ်းမြို့၌ အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် စုန့်ကျိလီကို မယ်တော်စီ ထံ အပ်နှံလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အဖွဲ့ထဲသို့ တီးခတ်သူ အသစ်တစ်ဦး တိုးလာသည်။

စုန်းကု မှာ တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ ငေးငိုင်နေသော်လည်း သူ့ဘေးမှ ဖခင်နှင့်သားဖြစ်သူ ကျောက်ယွင်လူ နှင့် ကျောက်မင်ရွှမ် တို့နှစ်ဦးမှာမူ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖန့်ချန် ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်လျှင် ကျောက်ယွင်လူက အလျင်အမြန် လက်ဆစ်နှုတ်ဆက်ပြီး

"သခင်လေး... ခဏ..."

"ခဏ" ဟူသော စကားလုံး မထွက်မီမှာပင် အနီရောင် အင်္ကျီလက်တစ်ဖက်က လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ လိပ်ဝင်လာပြီး သူ၏ ပါးစပ်ကို အချက်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကျောက်ယွင်လူသည် ပြောမည့်စကားများကို အကုန်ပြန်မြိုချလိုက်ရပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ကြယ်များလူးလာခတ်ကာ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး နာကျင်သွားသည်။

ဖန့်ချန် ပြုံးလိုက်ပြီး မယ်တော်စီ ကို ကြည့်ကာ

"ဖန့်ထျန်းဇွန် တို့အုပ်စု ကျန်တဲ့သူတွေကို အကုန်လုံး တွေ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား "

"တွေ့ပြီးပြီ "

မယ်တော်စီ က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ နောက်ပိုင်း သူတို့က ငါ့ အစား ဒီနေရာကို စကားပါးဖို့ လာကောင်း လာလိမ့်မယ် အကုန်လုံး တွေ့ပြီးပြီဆိုတော့ ဒီမှာပဲ ကြာကြာ မနေတော့ဘူး "

ဖန့်ချန် ရယ်မော၍ ပြောသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကိုယ်ပွား ကိုးခု၏ နေအိမ်သို့ သွားရောက်ပြီး မိမိရှေ့ရှိ ပုံစံအမျိုးမျိုးသော ကိုယ်ပွားများကို ကြည့်ကာ ဖန့်ချန်က အသံတိုးတိုးဖြင့်

"လမ်းစဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲ "

ကိုယ်ပွားများသည် ချက်ချင်းပင် လမ်းစဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

……

……

မဟာရှ ရေခဲတောင် ဖန့်ချန်နှင့် နဂါးအိုကြီး ၊ လီဝူဝမ် တို့သည် ထိုနေရာတွင် ခြောက်လနီးပါး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးနောက် ဟွမ်ဝူကျိ သည် အဆင့် ၄ အခြေအနေကို နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားစေပြီး ရေခဲတောင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ခဏတာအတွင်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် နဂါးအိုကြီးပင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလိုအလျောက်ပင် မသေမျိုးစွမ်းအင် ကို မြှင့်တင်ကာ သူ့ကိုယ်သူနှင့် ဘေးမှ ဖန့်ချန်ကို ကာကွယ်လိုက်ရသည်။

"အဆင့် ၄..."

လီဝူဝမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး အလိုလိုပင် ဟွမ်ဝူကျိဆီသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်မိကာမှ ပြန်ရပ်လိုက်သည်။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော လီချန်းစန်း နှင့် အခြားသူများမှာမူ မျက်နှာအမူအရာ တည်တင်းသွားကြသည်။

သူတို့သည် ထိုဒုတိယဌာနမှူးထံမှ ယခင်က မခံစားဖူးသော အဆုံးမဲ့ နက်နဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က လီဝူဝမ်ပင်လျှင် ထိုဒုတိယဌာနမှူး၏ အနီးသို့ မကပ်နိုင်သည့်အတွက် သူသည် ဓားလမ်းစဉ်တွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုရရှိခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

"ဟွမ်မိတ်ဆွေ၊ အဆင့် ၄ ဓားမသေမျိုးအဖြစ် အောင်မြင်တာ ဂုဏ်ယူပါတယ် "

ဖန့်ချန်က နှုတ်ဆက်ပြီး ရယ်မော၍ ပြောသည်။

နဂါးအိုကြီးနှင့် လီဝူဝမ်တို့ကလည်း ဂုဏ်ပြုနှုတ်ဆက်ကြသည်။

ဟွမ်ဝူကျိသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို နှုတ်ဆက်ကာ

"သခင်လေး ပေးသနားတဲ့ နတ်ဆေးပင် အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျုပ်ကို ဓားသမားပေါင်းများစွာ တက်လှမ်းဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ဒီခြေလှမ်းကို နောက်ဆုံးတော့ လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့လို့ပါပဲ "

"အခု ခံစားချက်က ဘယ်လိုရှိလဲ "

လီဝူဝမ်က မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

အဆင့် ၄ ဓားမသေမျိုးအကြောင်း သူ ခန့်မှန်းချက်များစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုအဆင့်သို့ ရောက်မှသာ ၎င်း၏ နက်နဲမှုကို သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားနယ်မြေ က ဆယ်ဆကျော် တိုးတက်သွားပြီး လက်ထဲက မသေမျိုးဓားကလည်း အသက်ဝင်သွားပြီ "

ဟွမ်ဝူကျိသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မသေမျိုးဓားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။

"သခင်၊ ဒီလူတွေက သခင်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလား "

ဓားထဲမှ ကလေးအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဓားငယ်လေး သည်လည်း အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ထိုမသေမျိုးဓားပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

မသေမျိုးဓားသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ ဓားထဲမှ အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဓားငယ်လေးဆီသို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဓားငယ်လေးမှာ ကြောက်လန့်သွားပြီး ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ဝင်သွားသည်။

"ဖန့်ချန်၊ သူ ငါ့ကို စားဖို့ ကြိုးစားနေတယ် "

ဟွမ်ဝူကျိသည် ၎င်း၏ ဓားကို ဦးစွာ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီးနောက် လီဝူဝမ်နှင့်အတူ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်၏ ထိုဓားသည် ယခင်က ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း မှ ခိုးယူခံလိုက်ရသော ဓားသန္ဓေ သား ဖြစ်သည်။

ယခု ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ထိုဓားသန္ဓေ၏ နောက်ခံသည် ထူးခြားနေရမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်လျှင် ဖန့်ချန်လက်ထဲသို့ မည်သို့ ရောက်လာမည်နည်း။

"အရှိန်အဝါက နိမ့်နေသေးပေမဲ့... အသက်ဝင်သွားပြီး ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သွားပြီ..."

လီဝူဝမ် စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်း အနိုင်ကျင့်လို့ မရဘူး ဒါက ငါ့ရဲ့ သခင်လေးပဲ သူ့ရဲ့ မသေမျိုးဓားက မင်းထက် အဆင့်မြင့်တယ် နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ရင် ငါလည်း မင်းကို ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး "

ဟွမ်ဝူကျိက ဓားကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သိပြီ... သိပါပြီ..."

ကလေးအသံသည် ကြောက်ရွံ့သွားဟန်ရှိပြီး ယခင်ကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ပေ။

အားနည်းသော ထိုဓားလေးသည် သူ့ထက် အဆင့်မြင့်နေသည်မှာ ထူးဆန်းလှသည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်... မသေမျိုးဓားက အသက်ဝင်သွားပြီ၊ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ ဒီရတနာက ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သွားပြီပေါ့"

နဂါးအိုကြီးသည် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ရှေ့သို့တိုးကာ စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီး အားကျသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ရတနာတဲ့။

သူတောင် မပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အရာ။

ဤအရာသည် လူ့လောက ကိုးခုတွင် နတ်ဆေးပင်ထက်ပင် ပိုမိုရှားပါးသည်။

"အဆင့် ၄ ဓားမသေမျိုး ဖြစ်မှ မသေမျိုးဓားကို အသက်သွင်းနိုင်တာပဲ "

လီဝူဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်

"ငါကတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို လွဲချော်ခဲ့ပြီ "

မသေမျိုးဓား အသက်ဝင်ပြီး ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်လာခြင်းမှာ ဓားသမားတစ်ဦးအတွက် အလွန်ကြီးမားသော တိုးတက်မှုဖြစ်သည်။

ဓားနယ်မြေက ဆယ်ဆကျော် တိုးတက်လာသည်ဆိုလျှင် အဆင့် ၃ နှင့် ယှဉ်ပါက မည်မျှ ပြင်းထန်မည်နည်း။ မစဉ်းစားနိုင်ပေ။

လီဝူဝမ်၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ သူသာ ယခု ဟွမ်ဝူကျိနှင့် တိုက်ခိုက်ပါက တစ်ချက်တည်းနှင့် ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်သည်။

"မသေမျိုးဓား အသက်ဝင်ခြင်း... ကျင့်စဉ်တိုးတက်တာနဲ့ မဆိုင်လောက်ဘူး အဲဒီ ရွှေဝိညာဉ်ပန်း နဲ့ ပတ်သက်နေမယ် အဆင့် ၄ ဓားမသေမျိုးတိုင်း ဒီလို လုပ်နိုင်ရင် ဓားမသေမျိုး လမ်းကြောင်းရဲ့ ပြင်းထန်မှုကတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး "

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

"ဖန့်ချန် ငါလည်း တိုးတက်ဖို့ လိုနေပြီ အခုလို အသစ်ဖြစ်လာတဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာက ငါ့ရှေ့မှာ ဝါကြွားနေတာ၊ သိပ်စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ "

ဓားငယ်လေး၏ အသံသည် ဖန့်ချန် နားထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"တိုးတက်ဖို့ လိုတာ အမှန်ပဲ "

ဖန့်ချန် အပြည့်အဝ သဘောတူသည်။

"နှမြောစရာပဲ၊ အနာဂတ်မှာ ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်နေရမှာဆိုတော့ အဆင့် ၄ ဖြစ်သွားရင် လက်ထဲက ဓားရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး "

ဟွမ်ဝူကျိ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

လီဝူဝမ်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်

"အခွင့်အရေး ရှိလာမှာပါ "

"ဘယ်သူပြောလဲ စမ်းသပ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလို့ မင်း ဒီနေရာမှာ စောင့်ကြပ်ရမှာ မှန်ပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်၊ အဲဒါကို မင်းနဲ့ နဂါးအိုကြီးတို့ ပူးပေါင်းပြီး လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုတယ် "

ဖန့်ချန် ရယ်မော၍ ပြောသည်။

ဟွမ်ဝူကျိ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်

"ဘယ်သူ့ကို သတ်ရမှာလဲ "

"နတ်မင်းနန်းတော်၊ ရှီဇီအန်း "

လီဝူဝမ်က ချက်ချင်းပင်

"ငါလည်း လိုက်မယ် "

ကောင်းကင်ဓားဌာန ပျက်စီးခဲ့ရခြင်းမှာ မဟာမြေမသေမျိုး၏ အဓိက လက်ချက်ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်သူမှာ နတ်မင်းနန်းတော် ဖြစ်သည်။

ရှီဇီအန်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ကောင်းကင်ဓားဌာနအတွက် လက်စားချေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ခါ ရှီဇီအန်းက ဘိုးဘေးပူဇော်ပွဲအတွက် အမိမြေကို ပြန်လိမ့်မယ် သူက အဆင့် ၄ ဆိုပေမဲ့ ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဆင့် နိမ့်တဲ့သူတွေလည်း ပါလာဦးမယ်"

"တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ သူတို့မျက်စိကွယ်အောင် ရှောင်ရှားရမယ် ဒါမှပဲ အပြစ်တွေကို မဟာမြေမသေမျိုးဆီ ပုံချနိုင်မှာ သူက သွေးအသား မသေမျိုး လမ်းစဉ်ကို လျှောက်ထားသူမို့ နောက်ဆုံး အသေအချာ သတ်ဖြတ်မယ့် တိုက်ကွက်ကိုတော့ အနဂါးအိုကြီး အကြီးကဲပဲ လုပ်ပေးရမယ် "

ဖန့်ချန်က နဂါးအိုကြီးကို ကြည့်ကာ ရယ်မော၍ ပြောသည်။

"အရှိန်အဝါလေး နည်းနည်း ချန်ထားခဲ့ဖို့ကတော့ လွယ်ပါတယ်၊ လုပ်ပေးလိုက်မယ် "

နဂါးအိုကြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

လူတိုင်း ဖန့်ချန်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားကြသည်။

ဟွမ်ဝူကျိမှာ ဒီတစ်ခါ အဓိက တိုက်ခိုက်သူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး အဓိကသော့ချက်မှာမူ နဂါးအိုကြီး၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"လီဝူဝမ်၊ ဒီတစ်ခါ ခင်ဗျား ကူညီပေးစရာ မလိုဘူး၊ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါနဲ့ "

ဖန့်ချန် ပြုံး၍ ပြောသည်။

လီဝူဝမ်သည် မလိုက်ရတော့မည် ဖြစ်၍ ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းသာ ညိတ်လိုက်သည်။

သူသာ အဆင့် ၄ ဖြစ်နေပါက ရှီဇီအန်းကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဥ်ဖြစ်လာပြီးနောက် သူသည် ကျင့်စဉ်ကို ပို၍ စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။

ယခုမှသာ ထိုမီးတောက်သည် ပြန်လည် တောက်လောင်လာသည်။

……

……

တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ

ရှီဇီအန်း ဘိုးဘေးပူဇော်ပွဲ ပြန်မသွားမီ နှစ်လကျော် အချိန်ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် အလောတကြီး မလိုပေ။

ဖန့်ချန်

"လမ်းစဉ် ပေါင်းစည်း"

အမိန့်သံနှင့်အတူ ကိုယ်ပွားများသည် ဖန့်ချန်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့ သင့်လျော်တဲ့နေရာ တစ်နေရာစီ ရှာပြီး ကျင့်ကြံကြပါ "

ဖန့်ချန် ပြောလိုက်သည်။

ကိုယ်ပွား ကိုးခုထဲမှ အချို့မှာ လမ်းစဉ်နန်းတော် သို့ သွားကြပြီး အချို့မှာမူ အနီးအနားတွင် နေရာယူကာ ကျင့်ကြံကြသည်။

ဓားငယ်လေးမှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ဖန့်ချန်ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

"ဒီနှစ်တွေအတွင်း ရတနာတွေ အများကြီး စုဆောင်းထားပြီးပြီ မင်း စားဖို့ လုံလောက်ပါတယ် အစာမကြေမှာ စိုးလို့ ကိုယ့်အစွမ်းအစနဲ့ ကိုယ် စားပါ "

ဖန့်ချန် ရယ်မောပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရတနာအမျိုးမျိုး ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ ဝိညာဉ်အဆင့် ရတနာများ ဖြစ်သော်လည်း မသေမျိုးအဆင့် ရတနာ သုံးခုလည်း ပါဝင်သည်။

ဓားငယ်လေးသာ ၎င်းတို့ကို အကုန်စားသုံးနိုင်ပါက အဆင့် ၇ သာမက အဆင့် ၈ သို့ပင် အလွယ်တကူ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၂၄၄) - ကိုယ်ပွားထံမှ ရရှိသော တုံ့ပြန်မှုများ

ကလေးငယ်တစ်ယောက်သည် ဗိုက်ဝခြင်းဆိုသည်ကို မသိပေ။

အရသာရှိသည်ကို တွေ့လျှင် ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးထည့်တတ်သည်။

ဓားငယ်လေးသည်လည်း ကလေးငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် ဖန့်ချန်ပေးသည့် ရတနာများကို တစ်ခုမကျန် အကုန်ဝါးမြိုလိုက်ရာ ယခုအခါတွင် အစာမကြေဖြစ်ကာ ဘေးတစ်နေရာ၌ ကြိုးစားပမ်းစား ချေဖျက်နေရသည်။

ဖန့်ချန်သည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ထိုကိစ္စကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ ထဲတွင် နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာကြာအောင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ထားရာ ထိုအချိန်ကာလသည် ဓားငယ်လေး အစာချေရန် လုံလောက်ပေသည်။

အစပိုင်းနှစ်များတွင် ဖန့်ချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို မစတင်သေးဘဲ ကိုယ်ပွား ကိုးခု၏ ကျင့်ကြံနေမှု အခြေအနေများကိုသာ အကဲခတ်နေသည်။

ဖန့်ထျန်းဇွန် နှင့် ဖန့်ရွှမ်ယန် တို့မှလွဲလျှင် ကျန်သူများ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မခြားနားဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာမူ တစ်ယောက်က ကောင်းကင်လျှပ်စီးစွမ်းအင်ကို သန့်စင်နေပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က ဟွမ်ချန် ချန်ရစ်ခဲ့သည့် လျှို့ဝှက်ဆေးဝါးကို သုံးစွဲကာ ရွှမ်ယန် ခန္ဓာလေးဆင့် ၏ ဒုတိယအဆင့်ကို ပုံဖော်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံနည်းမှာ အပြင်ဘက်ကို အဓိကထား၍ အတွင်းဘက်ကို တွဲဖက်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ပြင်ပစွမ်းအား၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ မိမိကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားထက် ပိုမိုအားကောင်းနေသည်။

အံ့ဩစရာ မရှိပေ။

ဖန့်ချန်သာ သူတို့ လိုအပ်သည့် ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါက သူတို့၏ အနာဂတ် ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုမှာ ကိုယ်ပွား ကိုးခုထဲတွင် ထိပ်ဆုံး နှစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

"ဖန့်ထျန်းဇွန်သာ ထူးခြားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (၉၉) ခုကို သန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုရင်ဆေးကျမ်း ရဲ့ ဖော်ပြချက်အရ လူ့လောကကိုးခုရဲ့ အဆင့် ၈ မသေမျိုး ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၉ မသေမျိုးအထိ တန်းတူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ် "

ဖန့်ချန်သည် ကောင်းကင်လျှပ်စီး စွမ်းအင်ကို အာရုံစူးစိုက်၍ သန့်စင်နေသော ဖန့်ထျန်းဇွန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုကိုယ်ပွားသည် သူတို့ထဲတွင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် သို့ အစောဆုံး တက်လှမ်းနိုင်မည့်သူ ဖြစ်ပြီး၊ နောင်တွင် မသေမျိုးတစ်ပါး ဖြစ်လာမည့်သူပင် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ယန် ခန္ဓာလေးဆင့် နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကောင်းကင်ဘုရင်ဆေးကျမ်း၏ နက်နဲမှုမှာ ပိုမိုသာလွန်သည်။

၎င်း၏ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်နှင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်တို့မှာ ရွှမ်ယန် ခန္ဓာလေးဆင့် နှင့် ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နောင်ပိုင်းတွင် ဖန့်ရွှမ်ယန်သည် အခြားသော ကျင့်စဉ်ကို ပြောင်းလဲကျင့်ကြံရနိုင်သော်လည်း ဖန့်ထျန်းဇွန်မှာမူ တစ်လမ်းတည်းကိုသာ အဆုံးထိ လျှောက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"တာအိုသုံးထောင်ကျမ်းမှာ ကိုယ်ပွားတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုရလဒ်တွေက အချိုးအစားတစ်ခုနဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ဆီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမယ်လို့ ဆိုထားတယ် "

"အဲဒီအချိုးအစားက ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ လမ်းစဉ်ပေါင်းစည်းခြင်း နည်းလမ်းဟာ ငါ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်သွားရင်တောင် ဆက်ပြီး သုံးလို့ရမယ်ဆိုတာနဲ့ ကိုယ်ပွားအသစ်တွေကို ဆက်ပြီး တည်ဆောက်နိုင်မယ်ဆိုတာတော့ သေချာတယ် "

ထိုသို့ တွေးတောမိစဉ် ဖန့်ချန်၏ အကြည့်တို့သည် ကျန်ကိုယ်ပွားများဆီသို့ ရောက်သွားကာ တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ် ခေတ်ကောင်းစဉ်က ဆရာ ယွမ်ဟယ် ၏ ဘေးတွင် ကိုယ်ပွားပေါင်း ထောင်ချီ ရပ်တည်နေသည့် မြင်ကွင်းကို မြင်ယောင်လာမိသည်။

တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ်မှာ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်မှ စတင်၍ သာမန် ကျင့်ကြံသူများနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယွမ်ဟယ် ဆရာသခင် လူ့လောက ကိုးခုကို စောင့်ကြပ်နိုင်ခဲ့တာဟာ၊ ငရဲ မင်း တို့ထက် ပိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းမှာ ရှိနေတာဟာ ဒီတာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ်နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘဲ မဖြစ်နိုင်ဘူး "

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေတောင် အဲဒီလို အင်အားစုတွေကို မနိုင်ခဲ့ဘူး ယွမ်ဟယ် ဆရာသခင်လည်းပဲ ထူးခြားသူ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ဖို့ အတင်းအကျပ် ဖြစ်ခဲ့ရတယ် "

"လူ၊ အလွန်အရေးကြီးတယ်... ဒီစကားက ဘာကို အရိပ်အမြွက် ပြောနေတာလဲ..."

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။

အကယ်၍ သူသာ ထိုအကြောင်းများကို မသိခဲ့ပါက ကိစ္စမရှိပေ။

တာအိုသုံးထောင်လမ်းစဉ် တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူသည် လူ့လောက ကိုးခု၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။

သို့သော်လည်း သူသိနေသည့်အချက်မှာ ယခင်က လူ့လောက ကိုးခု၏ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ပြင်ပရန်သူကို မနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် သူတို့သည် ပြင်ပရန်သူများမှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်၊ ဘယ်နေရာမှာ ရှိသည်ကိုပင် မသိကြတော့ဘဲ သူတို့သည် လူ့လောက ကိုးခုထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်းသာ သေချာနေကြသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သာ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခု လုပ်မယ်ဆိုရင် သဲလွန်စ ကျန်ခဲ့ရမှာပဲ၊ ဘာလို့ ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ကြတာလဲ "

မရှင်းလင်းသည့်အရာများကို ခဏပစ်ထားလိုက်ကာ ဖန့်ချန်သည် ဓားငယ်လေး၏ အနီးသို့ သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားသည့် လမ်းစဉ်အမျိုးမျိုးကို စတင်ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

သူသည် လမ်းစဉ်ကျင့်စဉ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ကျင့်သုံး၍ ကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားတိုင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာပြီး လမ်းစဉ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာလည်း ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။

အချိန်တူတူတွင် ကိစ္စနှစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများ မနာလိုဖြစ်လောက်သော အားသာချက်ပင် ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အချိန်နှစ်တစ်ရာပြည့်သွားသည်။

နှစ်တစ်ရာအတွင်း အကြိမ်ကြိမ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းသွားတိုင်း ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ နှေးကွေးသော်လည်း စနစ်တကျဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထူးခြားစွာပင် သူသည် ပေါင်းစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် ၏ အစွန်းကို ထိတွေ့လိုက်သော်လည်း လိုအပ်ချက် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။

ထိုနေ့တွင်ပင် ဖန့်ရွှမ်ယန်သည် ရွှမ်ယန် ခန္ဓာဒုတိယအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ သွေးလည်ပတ်မှုမှာ တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေ ထဲတွင် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ထျန်းဇွန်သည် ကောင်းကင်လျှပ်စီး စွမ်းအင်ကို ဆက်လက်သန့်စင်နေပြီး ကျန်သူ ခုနစ်ဦးမှာလည်း တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ကျင့်ကြံလျက် ရှိသည်။

ဖန့်ရွှမ်ယန်၏ အရှိန်အဝါများမှာ တဆက်တည်း တိုးတက်သွားသည်။

ပေါင်းစပ်ခြင်း အလယ်အဆင့်။

ပေါင်းစပ်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်။

ပေါင်းစပ်ခြင်း အထွတ်ထိပ်အဆင့် ။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်သုံးဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် ကပ်ဘေးများကို ကျော်ဖြတ်ရန် မလိုဘဲ အတားအဆီးများ မရှိဘဲ ပေါင်းစပ်ခြင်းမှ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။

ထိုသို့ တိုးတက်မှုသည် တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း အထွတ်ထိပ် အဆင့် အထိ ရောက်ရှိသွားမှသာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအင်များက ဖန့်ချန်၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပြန်လည်စီးဆင်းလာသည်။

ထိုရုတ်တရက် ရရှိလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့် ဖန့်ချန်သည် ပေါင်းစပ်ခြင်း အစောပိုင်းမှ အလယ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

"ကိုယ်ပွားတွေ တိုးတက်လာတာက မူလခန္ဓာကိုယ်ဆီ တကယ်ပဲ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတာပဲ "

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီး လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

နောက်ထပ် အချိန်နှစ်တစ်ရာ ထပ်ကုန်သွားသည်။

ဖန့်ရွှမ်ယန်တွင် နောက်ဆက်တွဲ ဆေးဝါးများ မရှိတော့သဖြင့် အခြားကိုယ်ပွားများကဲ့သို့ပင် ပုံမှန်အတိုင်း ကျင့်ကြံသည်။

အစပိုင်းကဲ့သို့ အဆင့်ကြီး တိုးတက်မှု မရှိတော့သော်လည်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အကုန်အကျကို မတွက်ချက်ဘဲ ကျင့်ကြံလိုက်သောအခါ မြင်သာသည့် တိုးတက်မှုများ ရှိလာသည်။

ဖန့်ယန်ကွမ်း နှင့် အခြားသူများမှာလည်း အလားတူပင်။

နှစ်နှစ်ရာကြာသောအခါတွင် အရည်အသွေးမြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာကို သုံးစွဲပြီးနောက် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ပေါင်းစပ်ခြင်း အစောပိုင်းမှ အလယ်အဆင့်သို့ ခိုင်မာစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူတို့၏ ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုမှာ ဖန့်ရွှမ်ယန်လောက် မကြီးမားသော်လည်း ဖန့်ချန်၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ဖန့်ထျန်းဇွန်သည် ကောင်းကင်လျှပ်စီးကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ တိုးတက်မှုမှာ ဖန့်ရွှမ်ယန်လောက် မကြီးမားပေ။

ပေါင်းစပ်ခြင်း အစောပိုင်းမှ ပေါင်းစပ်ခြင်း အထွတ်ထိပ်သို့သာ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဖန့်ချန်သည် တုံ့ပြန်မှုရရှိကာ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်၍ ပေါင်းစပ်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ဖန့်ထျန်းဇွန်သည် အထွတ်ထိပ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးထဲမှ ရေခဲစွမ်းအင်များကို ဆက်လက် သန့်စင်သည်။

ဆယ်နှစ်ကျော် ကြာပြီးနောက် လမ်းစဉ် ပေါင်းစပ်ဟူသော အသံနှင့်အတူ မျက်နှာသုန်မှုန်နေသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုလူငယ်၏ အရေပြားမှာ ခရမ်းရောင်နှင့် အပြာရောင် ရောစပ်နေပြီး ကိုယ်လုံးမှာ ရှည်လျားကာ ဖန့်ချန်ထက် ခေါင်းနှစ်လုံးစာ ပိုမြင့်၍ ဝါးလုံးကဲ့သို့ ပိန်သွယ်နေသည်။

ထိုကိုယ်ပွားကို ဖန့်ချန်သည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် အချိန်ယူကာ နတ်ဘုရားနှိမ်နင်းရေး ကြိမ်လုံး ဆိုသည့် ကျင့်စဉ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင်က ဝိညာဥ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် မှ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းစဉ် ကိုယ်ပွား ကိုးခု တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အဆင့်တက်လှမ်းသည့် အခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အစောပိုင်း ကိုယ်ပွား ကိုးခု၏ လမ်းစဉ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ် ကိုးခုက ရွေးချယ်ထားသော လမ်းစဉ်များ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနှိမ်နင်းရေး ကြိမ်လုံး ကျင့်စဉ်မှာ ဖန့်ချန်သည် ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ပြီးမှ တည်ဆောက်သည့် ပထမဆုံး ကိုယ်ပွား ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုမှာ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်သည်။

လမ်းစဉ် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်မှာတင် ဆယ်ကြိမ်ကျော် ကျရှုံးခဲ့ရပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင် အစမှ ပြန်စခဲ့ရသည်။

"ခက်ခဲမှု တိုးတက်လာတာဟာ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ ဆိုင်လိမ့်မယ် သူ အခုမှ ပေါ်လာတာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ငါ့ မူလခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တန်းတူ ဖြစ်နေတော့ ဒါက အလိုအလျောက်ပဲ ခက်ခဲစေတာနောက်ပိုင်း မသေမျိုး ဖြစ်သွားရင် ဒါဟာ ပိုပြီး ခက်ခဲလာဦးမှာပဲ "

ဖန့်ချန်သည် မိမိရှေ့မှ လူငယ်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပေါင်းစပ်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်ပြီး ဖန့်ချန်၏ လက်ရှိ အဆင့်နှင့် တူညီသည်။

"မင်းကို နောင်အခါမှာ ဖန့် ဒါရှန် လို့ ခေါ်မယ်၊ နေရာတစ်ခုခုမှာ ကျင့်ကြံနေလိုက် "

ဖန့်ချန် ရယ်မော၍ ပြောသည်။

ဖန့် ဒါရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖန့်ထျန်းဇွန်နှင့် အနီးဆုံးနေရာတွင် ထိုင်၍ ကျင့်ကြံသည်။

"ဒီ နှစ်နှစ်ရာအတွင်းမှာ ဖန့် ဒါရှန်နဲ့ ဖန့်ထျန်းဇွန်တို့ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ ကိုယ်ပွားတွေက သုံးစွဲလိုက်တဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် ရှိသွားပြီ "

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ခြောက်ရာပြည့်လျှင် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ (၉၉) ရာခိုင်နှုန်း လျော့နည်းသွားတော့မည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားသူများမှ ရရှိသည့် ကျောက်တုံးများနှင့် လျှို့ဝှက်စောင့်ရှောက်ရေးဌာန၏ အမြတ်အစွန်းများသာ မရှိပါက ကိုယ်ပွားများအားလုံးကို အကောင်းဆုံး အခြေအနေဖြင့် ကျင့်ကြံပေးရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။