အခန်း (၁၂၄၉-၁၂၅၀)

အခန်း (၁၂၄၉) - အဆင့် (၄) မသေမျိုး နတ်ဆေးပင်ကို မင်းတို့ကို ပေးမယ်

ရှီဇီအန်း၏ မျက်နှာမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကာ ဦးနှောက်မှာပင် ကောင်းကောင်း အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

ဒီကောင်က ဘယ်တုန်းက ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ

အဘယ်ကြောင့် သူသည် အစောပိုင်းကတည်းက လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ရသနည်း အဘယ်ကြောင့် ရှီမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ယခုအချိန်အထိ ထိုလူကို မမြင်သလို နေနေကြသနည်း။

"သူ့ကို ဖမ်းလိုက် "

ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြုံး၍ ဆိုသည်။

ဤကိစ္စအတွက် တုယွန်းရွှီ ကိုယ်တိုင် လက်ထွက်လှုပ်ရှားရန် မလိုပေ။

ထိုနေ့ကင်းလှည့်စစ်သည်လေးမှာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်ကာ ရှီဇီအန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်။

"မင်း ရဲတင်းလှချည်လား "

ရှီဇီအန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည်မှာ လန့်သွားသော်လည်း ဘာမှ ဖြစ်မလာသည်ကို မြင်မှ ရှေ့တွင်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သာမန် ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ လျောကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်မျိုးကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ၏ လက်ချောင်းလေးတစ်ချောင်း လှုပ်ရုံနှင့်ပင် လုံလောက်သည်။

ရှီဇီအန်းမှာ နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည်၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံရပြီး ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာသည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ အထီးကျန် ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် အတိတ်က မသေမျိုး ကျင့်စဉ်များမှာ မိမိနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

အစောပိုင်းက ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း ကျင့်စဉ်တစ်ခု ခင်းကျင်းနိုင်ဖို့ နေနေသာသာ လေပြေလေးတစ်ချက်တောင် ထွက်မလာခဲ့ပေ။

"မင်းတို့က တကယ်တော့ ဘယ်သူတွေလဲ "

ရှီဇီအန်းက တည်ငြိမ်အောင် အတင်းကြိုးစားရင်း ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးသည်။

ဖန့်ချန်နှင့် တုယွန်းရွှီတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး ရှီဇီအန်းကို ဂရုမစိုက်သလို ယင်လောကသို့လည်း ချက်ချင်း ပြန်မခေါ်သွားကြပေ။

ကိစ္စများက မပြီးဆုံးသေးပေ၊ ရလဒ်ကို မြင်မှသာ ပြည့်စုံသည်ဟု ဆိုရမည်။

ရှီဇီအန်းသည် တစ်ဖက်လူက မိမိကို အဖက်မလုပ်ဘဲ မိမိ၏ မေးခွန်းကိုပင် မဖြေကြားလိုသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူသည် ဝိညာဉ်ဘဝသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်၍ နည်းလမ်းအားလုံး ဆုံးရှုံးနေပြီး ပါးစပ်ဖြင့်သာ အနိုင်ပိုင်းနိုင်တော့သည်။

ပထမဆုံး တစ်ခွန်းကို ဆဲရေးလိုက်သည်နှင့် နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည်မှာ ချိတ်ဖြင့် သူ၏ အပေါ်နှုတ်ခမ်းနှင့် အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဖောက်လိုက်ပြီးနောက် ကြိုးဖြင့် ရှီဇီအန်းကို ထုပ်ပိုးသလို တုတ်နှောင်ကာ ဘေးသို့ ပစ်ထားလိုက်သည်။

ထိုနေ့ကင်းလှည့်စစ်သည်မှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချမိသည်။

တစ်ချိန်က သူသည်လည်း မသေမျိုးတံခါး တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ မသေမျိုးစစ်စစ်များကို အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားခဲ့ဖူးသည်။

တစ်နေ့တွင် ထိုမသေမျိုးခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ သူ စိတ်ကြိုက် ကိုင်တွယ်နိုင်သော ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"လူ့လောကမှာ ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးကျယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပါစေ၊ သေပြီးရင်တော့ သာမန် ဝိညာဉ်တစ်ခုပဲပဲ၊ ဒါကို ကြည့်ရင် ဒီယင်လောက ကသာ တကယ့် လမ်းမှန်ပဲ "

နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည်မှာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်နေမိသည်။

ရှီဇီအန်းမှာ ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲမှုကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးပေ။

သူသည်လည်း ဂုဏ်သရေရှိ အဆင့် (၄) မသေမျိုး တစ်ဦးဖြစ်ရာ သေဆုံးပြီးနောက် လေးစားမှု မရသည်မှာ ထားပါဦး၊ ထိုသို့ အနှိမ်ခံရသည်ကို ကြည့်ပြီး လျှာကို ကိုက်ဖြတ်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ချင်နေသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ဘဝမှာ သေချင်တိုင်း သေဖို့က... ထင်သလောက် မလွယ်ကူပေ။

သူ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း အကျိုးမထူးသဖြင့် စိတ်ထဲမှ ဒေါသကို ဖိနှိပ်ကာ ယနေ့ အခြေအနေကို စတင် ဆန်းစစ်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသေဆုံးပြီးနောက် ရှီလော့နှင့် ရှီဖုန်းတို့ ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုသည်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူသိထားသည်မှာ လာရောက် တိုက်ခိုက်သူ အဆင့် (၄) မသေမျိုးမှာ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူ ထိုမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှုံးနိမ့် သေဆုံးမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ထိုမသေမျိုးများ မပြန်သေးဘဲ ဆက်လက် သုတ်သင်မည်ဆိုပါက ယနေ့ ရှီမျိုးနွယ်စုမှာ မျိုးတုံးသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကဲ့သို့ အဓိက အနှစ်သာရများ သေဆုံးသွားပါက ဘိုးဘေးလာမပူဇော်သည့် ကျန်ရှိသော မျိုးနွယ်ဝင်များမှာလည်း ကြာရှည် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှီမျိုးနွယ်စုတွင် ရန်သူနည်းသည် မဟုတ်ပေ

"ခုနက... ငါတို့ မျက်စိမှားတာလား မျက်လှည့်များလား "

ရှီမျိုးနွယ်စု အဓိက မျိုးဆက် အာဏာပိုင်အချို့က တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြောကြသည်။

သူတို့သည် ရှီလော့နှင့် ရှီဖုန်းကို ကြည့်ကာ မိမိတို့ ကြားချင်သော အဖြေကို ကြားရရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

ကံမကောင်းစွာပင် ရှီလော့နှင့် ရှီဖုန်းမှာ အဆင့် (၃) မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြရာ မျက်လှည့်နှင့် အစစ်အမှန်ကို မခွဲခြားနိုင်ဘဲ မနေပေ။

အစောပိုင်းက လာရောက် တိုက်ခိုက်သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ရှီဇီအန်းထက် မနိမ့်ပေ။

ယခုအခါ ကောင်းကင်ယံတွင် အသံများ ငြိမ်သက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။

ရှီဇီအန်းက ရန်သူကို မောင်းထုတ်လိုက်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှီဇီအန်း ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းဟူသော ရလဒ်နှစ်ခုသာ ရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့် မျက်လှည့် ဖြစ်နေရမည်နည်း ဤကဲ့သို့သော တန်ခိုးရှင်များသည် ရှီမျိုးနွယ်စုကို တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ဓာတ်စစ်ဆင်ရေး ကျင့်စဉ်များကို သုံးနေစရာ မလိုပေ။

အလောင်းမှာ... အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။

"ဇီအန်း ဘိုးဘေးကြီး... ကွယ်လွန်သွားပြီ "

ရှီလော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

လူအများ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ မြင်တွေ့ရပြီး အော်ဟစ်တော့မည့် အချိန်တွင် သူက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ တားမြစ်လိုက်သည်

"ငါတို့ ကိုယ့်ဖဝါးကိုယ် မနင်းမိစေနဲ့၊ တိုက်ခိုက်သူက မပြန်သေးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် "

လူတိုင်း သတိဝင်လာပြီး စိုးရိမ်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေကြသည်။

ရှီဖုန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရာပေါင်းများစွာ လှည့်ပတ်နေသည်။

အကယ်၍ ယနေ့ သူတို့ပါ ထိုကဲ့သို့ ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံရပါက ရှီမျိုးနွယ်စု၏ ရှေ့ရေးမှာ မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း

နောက်ဆုံးတွင် သူ ရရှိသော နိဂုံးမှာ တစ်ခုတည်းသာရှိသည် မျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းခြင်း ဘေးဒုက္ခ

ရှီမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားအကြီးဆုံးနှင့် ဂုဏ်အရှိဆုံး ဘိုးဘေးကြီးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသတင်းသာ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူတို့ကဲ့သို့ မသေမျိုးများ မရှိတော့ပါက ရှီမျိုးနွယ်စုမှာ ရန်သူများ၏ ဝိုင်းဝန်း စားသောက်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာသည်။

နတ်မင်းနန်းတော််ပင်လျှင် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်မင်းနန်းတော် အနေဖြင့် ရှီမျိုးနွယ်စုကို အမြဲတမ်း စောင့်ရှောက်ရန် မသေမျိုးများကို လွှတ်ထားပေးနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ကောင်းကင်တွင် ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့သဖြင့် လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ရှီလော့က စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ပြောသည်

"ဒီတစ်ခါ တိုက်ခိုက်သူက ငါတို့ ရှီမျိုးနွယ်စုကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဇီအန်း ဘိုးဘေးကြီးနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးရှိလို့ပဲ "

အဓိက အာဏာပိုင်အချို့က ပြန်ပြောချင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စကားမဆိုတော့ပေ။

တစ်ဦးက လက်အုပ်ချီကာ ဆိုသည်

"လူကြီးမင်းတို့၊ အခု ဇီအန်း ဘိုးဘေးကြီး ကွယ်လွန်သွားပြီဆိုတော့ အဓိက မျိုးဆက်အနေနဲ့ ဘာကိုမှ ထပ်ပြီး အရေးမဆိုချင်တော့ပါဘူး၊ ကိုယ့်နေရာကိုယ် အေးအေးဆေးဆေး ပြန်သွားပြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံချင်ရုံပါပဲ "

"မင်းတို့ ဆိုလိုတာကို ငါတို့ နားလည်ပါတယ်၊ ငါတို့ နှစ်ယောက် ရှိနေသရွေ့ အဓိက မျိုးဆက်ကတော့ မပျက်စီးပါဘူး ဒီနှစ်တွေမှာ အဓိက မျိုးဆက်နဲ့ ငါတို့ အိမ်တွေ ကြားမှာ အငြင်းပွားမှုတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့က ဆွေမျိုးတွေပဲ၊ မြစ်ဖျားခံရာ တစ်ခုတည်းက လာတာပါ ဇီအန်း ဘိုးဘေးကြီး ကွယ်လွန်သွားလို့ မင်းတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့အထိတော့ မလိုအပ်ပါဘူး အဲဒီလို စိတ်ကူးလည်း မရှိဘူး၊ မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့ "

ရှီဖုန်းက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သော်လည်း ရှီဖုန်းက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့... ဇီအန်း ဘိုးဘေးကြီး သိမ်းဆည်းထားတဲ့ နတ်ဆေးပင်ကို လွှဲပေးရမယ် ဒါမှ ငါနဲ့ ရှီလော့ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်က အဆင့် (၄) ကို တက်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး ရှီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် မြှင့်တင်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ် "

အဓိက အာဏာပိုင်များ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။

သူတို့သည် ရှီလော့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူကလည်း ဘာမှ မပြောဘဲ နေသည်ကို မြင်သောအခါ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်။

အကယ်၍ ယခုတစ်ခါမှာသာ နတ်ဆေးပင်ကို မလွှဲပြောင်းပေးဘဲ အရင်လိုပဲ ဆက်ပြီး ငြင်းဆိုနေမည်ဆိုပါက ဒုတိယအိမ်နှင့် တတိယအိမ်ကို လုံးဝ ဒေါသထွက်စေလိမ့်မည်။

အဓိက မျိုးဆက်၏ တစ်ဦးတည်းသော အဆင့် (၂) မသေမျိုး ရှီချန်း က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်

"အခုတော့ လူကြီးမင်းတို့ကို မဖုံးကွယ်တော့ပါဘူး၊ ဇီအန်း ဘိုးဘေးကြီးက အဆင့် (၄) နတ်ဆေးပင် တစ်ပင်ကို ရှာဖွေရရှိထားတာ အမှန်ပါပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းက အရမ်းတန်ဖိုးရှိလွန်းလို့ ဝှက်ထားတဲ့နေရာကို ဘိုးဘေးကြီး တစ်ယောက်တည်းပဲ သိတယ်ကျုပ်တို့လည်း ဘယ်မှာထားလဲဆိုတာ မသိကြပါဘူး "

သူတို့နှစ်ဦး မယုံကြည်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူက ဆက်ပြောသည်

"လူကြီးမင်းတို့ အဓိက မျိုးဆက်ဆီမှာ လာကြည့်နိုင်ပါတယ်၊ ကျုပ်တို့လည်း လူကြီးမင်းတို့ ဒီဆေးပင်ကို ရှာတွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ဒါမှသာ ယနေ့ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်လား "

အမှန်ပင် ရှီလော့နှင့် ရှီဖုန်းတို့မှာ ရှီချန်းက ဝန်ခံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆေးပင် ဝှက်ထားသည့်နေရာကို ရှီချန်းတို့ မသိနိုင်သည်မှာလည်း သဘာဝကျပါသည်။

" နတ်မင်းနန်းတော် ဘက်မှာတော့ ဇီအန်း ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ အသက်မီးအိမ် ရှိမှာပဲ၊ ငါတို့ ခဏ စောင့်ရအောင် နန်းတော် က ကျင့်ကြံသူတွေ ရောက်လာတာကို စောင့်မယ် ဒါ့အပြင် ငါတို့အနေနဲ့ ဖူထူလောက နဲ့ ယင်လောကငယ် က အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးပြီး ဇီအန်း ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ရှာရမယ်၊ ပြီးမှ သူ့ဆီကနေ ဆေးပင်ရှိတဲ့နေရာကို မေးမြန်းရမယ် "

ရှီလော့က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ဒီနေ့ ဒီအချိန်မှာတော့ ဇီအန်း ဘိုးဘေးကြီးက ငါတို့ကို ဖုံးကွယ်ထားတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူလည်း ရှီမျိုးနွယ်စုမှာ အဆင့် (၄) မသေမျိုး တစ်ဦး ရှိရမယ်ဆိုတာ သိမှာပဲ "

မှန်ပါသည်၊ ရှီဇီအန်းမှာလည်း ထိုသို့ပင် တွေးနေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ တစ်ပါးသူ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရပြီး တစ်ဖက်လူကလည်း အဆင့် (၄) နတ်ဆေးပင် အကြောင်းကို ကြားသွားပြီ ဖြစ်ရာ ရှီလော့တို့ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်လာဖို့တော့ မလွယ်ကူတော့ပေ။

ထိုသည်ကို တွေးမိသောအခါ ရှီဇီအန်းမှာ ရုတ်တရက် "ဝူးဝူး" ဟု အသံပြုကာ မိမိ စကားပြောလိုကြောင်း အချက်ပြသည်။

နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခွင့်ပြုချက်ရမှ ရှီဇီအန်း၏ နှုတ်ခမ်းရှိ ချိတ်ကို ဖြုတ်ပေးလိုက်သည်။

"အဆင့် (၄) နတ်ဆေးပင်ကို မင်းတို့ကို ပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ငါ့ကို ယင်မြို့တော် ကို ပို့ပေးရမယ် "

ရှီဇီအန်းက ပြောလိုက်သည်။

သူပြောသော မြို့တော် ဆိုသည်မှာ နတ်မင်းနန်းတော် က ဖူထူလောက တွင် တည်ထောင်ထားသော မြို့တော်ပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၂၅၀) - ဘာကြောင့်လဲ

ဖန့်ချန် က ပြုံး၍ ဆိုသည်။

"မင်းကို ယင်မြို့တော် ပို့ပေးပြီးရင် မင်းကပဲ ငါ့ကို ပြန်တိုင်ကြားတော့မှာလေ နောက်ပိုင်း ဒီ ဖန်တီးရှင်ဂြိုလ် ပေါ်မှာ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်တော့မှာလဲ"

"ငါက မင်းကို ဘာလို့ တိုင်ကြားရမှာလဲ ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလေ "

ရှီဇီအန်းက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိ အဆင့် (၄) မသေမျိုးတစ်ဦး၊ ဝိညာဉ်ဓာတ် ခေါင်းပါးတဲ့ ဒီလိုနေရာမျိုးကနေ ကိုယ့်မျိုးနွယ်စုကို ခေါ်ပြီး ထွက်လာနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုးက လောကမှာ ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ တော်တော်ရှားပါတယ် "

သူ့စကားမှာ စိတ်ရင်းမှန်ပါဝင်နေသည်။

ရှီဇီအန်း၏ အစောပိုင်း အနေအထားမှာ အလွန်နိမ့်ကျခဲ့သော်လည်း ယနေ့အချိန်ထိ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာ မိုက်မဲသူမဟုတ်ကြောင်း ဖန့်ချန် သဘောပေါက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"မင်းက ယင်လောကငယ်ရဲ့ နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည် အုပ်စု က နေ့ကင်းလှည့်သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ မထင်ထားခဲ့မိဘူး "

ရှီဇီအန်းက ဒေါသများကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချလိုက်ပြီး

"ငါလည်း အသက်ရှင်စဉ်က အဆင့် (၄) မသေမျိုးပဲ၊ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြောဖို့ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူးလား "

သူသည် ထိုသို့သော ဆက်ဆံမှုကို ရထိုက်သည်ဟု ယူဆသည်။

အပေးအယူလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက ဤမျှထိ အရှက်ခွဲနေခြင်းကို သူ မကျေနပ်ပေ။

"အဲဒီအတိုင်းပဲ ပြော "

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

ရှီဇီအန်းမှာ ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး အချိန်အနည်းငယ် ငြိမ်သက်နေပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။

"ခုနက တိုက်ခိုက်တဲ့ မသေမျိုးနှစ်ယောက် ရှိတယ် တစ်ယောက်က ပေါ်လွင်ပြီး တစ်ယောက်က နောက်ကွယ်မှာ နှစ်ယောက်လုံးက အဆင့် (၄) မသေမျိုးတွေပဲ မင်း ငှားလာတာ မဟုတ်လား ဘာလို့လဲ မင်းနဲ့ ငါကြားမှာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ရန်ငြိုးမရှိဘူးမင်းက မသေမျိုးတွေကို ငှားပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံရုံတင်မကဘဲ ကိုယ်တိုင်လည်း ဝိညာဉ်ဘဝနဲ့ ဒီနေရာကို လာပြီး ငါ့ဝိညာဉ်ကို စောင့်နေတာလား "

တစ်ဖက်လူပြောသည်မှာ မှန်သည်။

အကယ်၍သာ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ယင်မြို့တော် သို့ ပို့ပေးလိုက်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ဖန်းတီးရှင်ဂြိုလ် ပေါ်၌ ငြိမ်းချမ်းရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့မဟုတ် နတ်မင်းနန်းတော် က ဝိညာဉ်သုတ်ရေးဌာန ကို လက်တုံ့ပြန်မှု စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်သူ အဆင့် (၄) မသေမျိုးများမှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။

သူတို့မှာ လူသတ်သမား အရူးများသာဖြစ်ပြီး၊ တုံးသတ်မသေမျိုး ကဲ့သို့သော သူတောင် စတေးခံသာဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယနေ့တွင် သူသည် အလွန်အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိလိုက်သည်။

ဝိညာဥ်သုတ်ရေးဌာန မှာ ယင်လောကငယ် တွင် အခြားအင်အားစုများနှင့် မတူညီသော နေရာတစ်ခု ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဝိညာဥ်သုတ်ရေးဌာန ၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ယင်လောကငယ် ၏ နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည် အုပ်စုတွင် ရာထူးရထားပြီး၊ အခြားအင်အားစုများ၏ အောက်ဆင်းသူများမှာမူ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြည့်ခံထားရပြီး ရာထူးရယူခွင့် မရှိပေ။

ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဝိညာဥ်သုတ်သင်ရေးဌာန မှာ ယင်လောက်ငယ် ၏ ဖန့်အရှင် နှင့် အလွန်နီးစပ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ပေသည်။

ဖန့်အရှင် ရှေ့ကလူကလည်း "ဖန့်" လို့ အမည်ပါနေတာ၊ သူများ ဖြစ်နေမလား...

မဖြစ်နိုင်ပါဘူး

ရှီဇီအန်းသည် မိမိ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ အဆင့် (၂) မသေမျိုးသာ ဖြစ်ပြီး ယင်လောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိရာ ဖန့်အရှင်ဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှီဇီအန်း၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင်မရှိတော့ဘဲ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဟုတ်သားပဲ၊ တစ်ဖက်လူက အဆင့် (၂) မသေမျိုးဖြစ်လျက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်... နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည် အုပ်စုထဲမှာ ဝင်ပါနိုင်မှာလဲ

သူသည် တစ်ဖက်လူ လူ့လောကတွင် ဝိညာဉ်သွားလာနိုင်ခြင်းမှာ နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည် အုပ်စု၏ ထူးခြားမှုကြောင့်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော်...

"ရှီ မိတ်ဆွေက တစ်ခုခု သဘောပေါက်သွားပုံပဲ "

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"မင်း ဘယ်လိုလုပ် လူ့လောကထဲကို ရောက်လာတာလဲ မင်းက ယင်လောက သွားလာရင်တောင် ဖူထူလောကထိပဲ ရောက်နိုင်တာ၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ယင်လောကငယ် ကနေ လူ့လောကထဲကို ရောက်လာတာလဲ "

ရှီဇီအန်း၏ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေသော စိတ်မှာ ပျက်ပြားသွားပြီး မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူသည် လူတော်တစ်ယောက်ဖြစ်ရာ ထိုစွမ်းရည်၏ လူ့လောကအပေါ် သက်ရောက်မှုကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

အင်အားစုအသီးသီးက ဖူထူလောက တွင်သာ ဝိညာဉ်သွားလာနိုင်ချိန်၌၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်အသွင်နှင့် လူ့လောကသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိနိုင်ခြင်းမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသနည်း။

သာမန်လူများမှာ ဝိညာဉ်ရှိနေကြောင်း မသိနိုင်သလို၊ သူကဲ့သို့ အဆင့် (၄) များပင် အသက်ရှင်စဉ်က လူ့လောကတွင် ဝိညာဉ်များကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ မိမိဘေးတွင် အမြဲရှိနေပြီး စောင့်ကြည့်နေပါက မိမိ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များအားလုံးကို သိရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှသည်

ရှီဇီအန်း၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

ယင်လောငယ် ၏ နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည်များ လူ့လောကသို့ ရောက်နိုင်သည်မှာ လူတိုင်းသိသော်လည်း၊ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးလွန်းသဖြင့် မသေမျိုးများက မကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြပေ။

အကယ်၍သာ မသေမျိုးများ၏ ဝိညာဉ်က လူ့လောကသို့ ရောက်လာပါက... မည်မျှထိ လွှမ်းမိုးမှု ရှိမည်နည်း။

သူ ဆက်၍ မတွေးရဲတော့ပေ။

"မင်းရှေ့မှာ ရွေးဖို့လမ်းနှစ်ခု ရှိတယ်၊ အဆင့် (၄) နတ်ဆေးပင်ကို ပေးရင် မင်းရဲ့ ပြစ်ဒဏ်နှစ် ၁၀၀ လျှော့ပေးမယ် "

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။

"နှစ် ၁၀၀ ပြစ်ဒဏ်..."

ရှီဇီအန်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်

"ဘာလို့ ငါ့ကို ရွေးတာလဲ ဒီဆေးပင်လေးအတွက်လား အဲဒီလောက်ဆိုရင် ဒါက လုယက်တာနဲ့ ဘာမှမထူးဘူး၊ ဘာလို့ ပြစ်ဒဏ်ဆိုပြီး အရေးယူရတာလဲ "

"ကျိုးရှန်းတောင် အဲဒီက လူတွေ "

ရှီဇီအန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လျှပ်စီးပမာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် ဖန့်ချန်ကို တအံ့တသြ ကြည့်ကာ

"မင်း ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ အဆင့် (၄) မသေမျိုးတွေကို ငှားတာက ကျိုးရှန်းတောင် က လူတွေအတွက်လား "

သူသည် ထိုကိစ္စကို အလွန်ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အရင်က ဟွမ်ချင်းကျွဲ က ထိုသူနှင့် တွေ့ဆုံရန် တောင်းဆိုခဲ့စဉ်က သူသည် ဤလူကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူ အဲဒီတုန်းက တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းမှာ ဟွမ်ချင်းကျွဲ၏ ထူးခြားသော အဆင့်အတန်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က သူတို့နှစ်ဦး၏ တောင်းဆိုမှုကို သူ ရယ်ရယ်မောမောပင် ပယ်ချခဲ့သည်။

နတ်မင်းနန်းတော် က အလုပ်လုပ်ရင် ဘယ်တော့မှ မပြတ်မသား မလုပ်တတ်ဘူးလေ။

ဟွမ်ချင်းကျွဲက သိနေသော်လည်း သူနှင့် လာတွေ့နေရခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည်လည်း အပေါ်ယံကောင်းစေရန်အတွက်သာ သဘောတူခဲ့သည်။

အပြီးတွင် လူအားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား ဝိညာဥ်သုတ်သင်ရေးဌာန ဘက်ကလည်း ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။

ဒါက သူ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားသော အချက်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဥ်သုတ်သင်ရေးဌာန သည် ဤကိစ္စအတွက် နတ်မင်းနန်းတော် နှင့် ရန်ငြိုးမဖွဲ့နိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ ဟန်ချက်ညီစေရန်နှင့် အားလုံး နားလည်သဘောတူထားသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းများကို တွေးမိသော ရှီဇီအန်းမှာ မယုံနိုင်သေးစွာဖြင့်

"ငါလည်း သေသွားပြီ၊ မင်းဆေးပင်ကို လိုချင်ရင် ရိုးရိုးသားသားပဲ ပြောလိုက်ပါ၊ ငါနားလည်ပါတယ် ငါသာဆိုလည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်မှာပဲ ဒီလို မဟုတ်တရုတ် အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ ငါ့ကို မစနောက်ပါနဲ့ ငါက အသက်ရှင်စဉ်က အဆင့် (၄) မသေမျိုးပဲ၊ သေပြီးရင်တောင် ဒီလောက်ထိ အရှက်မခွဲသင့်ဘူးလေ "

ဖန့်ချန်က ရယ်မောပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

အတော်ကြာမှ ရှီဇီအန်းက စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့်

"တကယ်ပဲ ကျိုးရှန်းတောင် ကိစ္စကြောင့် ငါ့ကို ဒီလောက်ထိ အငြိုးအတေးထားတာလား အဆင့် (၄) မသေမျိုး နှစ်ယောက်ကို ငှားဖို့ ကုန်ကျစရိတ်က... တော်တော်များမှာပဲ မဟုတ်လား "

"မများပါဘူး၊ မင်းတို့ နဲ့ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကို တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် ကိုက်ခိုင်းဖို့ဆိုရင် ဒီလောက်ကုန်ကျစရိတ်က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး "

ဖန့်ချန်က ရယ်မောသည်။

ရှီဇီအန်းမှာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

ကျိုးရှန်းတောင် မှာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နတ်မင်းနန်းတော် နှင့် ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကြားတွင် ရန်ငြိုးဖြစ်ပေါ်စေရန် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့... ဘာကြောင့်လဲ

သူ ဒီနေ့ သေသွားတာမှန်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဘာကြောင့် ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ဆီသို့ အပြစ်ပုံချနိုင်မည်နည်း။

သူ ပထမအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသော်လည်း ဒုတိယအချက်ကိုတော့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

"မင်းသေသွားရင် နတ်မင်းနန်းတော် က ကြယ်မိုးမသေမျိုး ဒီနေရာကို ကိုယ်တိုင် ရောက်လာမှာပေါ့ "

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"မင်းက ဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အရှောက် မသေမျိုးဖြစ်သလို သူ့ရဲ့ တပည့်လည်း ဖြစ်နေတော့ အထူးခြားဆုံးပဲလေ "

"ဟုတ်တယ်၊ ဆရာမရောက်လာလိမ့်မယ် ဆရာမရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ဒီလောက် အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေကို သူ လှည့်စားလို့ မရပါဘူး သူသာ ဒါက ဝိညာဥ်သုတ်သင်ရေးဌာန နောက်ကွယ်က လုပ်မှန်းမသိရင်တောင် ဒါဟွမ် မေသမျိူးအရှင် နဲ့ ရန်ငြိုးမဖွဲ့ဘဲ နေမှာပါ "

ရှီဇီအန်းက လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"သူ ဘယ်လောက်ကြာရင် ရောက်လာမလဲ "

"...... ဆယ်ရက်အတွင်း ရောက်လာလိမ့်မယ် "

ဆယ်ရက်ကြာသော်

ကြယ်မိုးမသေမျိုးသည် နတ်မင်းနန်းတော် မှ မသေမျိုး အုပ်စုကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာကာ ရှီလော့တို့ကို အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။

သူမ ဘေးတွင် အဆင့် (၄) မသေမျိုး တစ်ဦးလည်း ရပ်နေပြီး သူက မျက်လုံးဖွင့်၍

"ဂိုဏ်းချုပ်၊ တိုက်ခိုက်သူက ကြာပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီနားမှာ ဘာအကွက်မှ မရှိတော့ဘူး "

"ကောင်းပြီ၊ အောက်ကို သွားကြည့်ကြစို့ "

ကြယ်မိုးမ‌သေမျိုး၏ မျက်နှာမှာ ခံစားချက်မဲ့နေပြီး ဒေါသ၊ ဝမ်းနည်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရပေ။