ရုပ်ဆိုးတာအပြစ်လား (၁)
Vol. 13 Ch. 122
စွတ်ဖားပေါ်တွင် ရှောင်ယင်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး သူမ မြင်တွေ့နေရသည့် အရာကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေလေသည်။
“ပြီးသွားပြီလား... အရမ်းကြမ်းမယ့်ပုံ ပေါက်နေတဲ့ အဲဒီ မြေနဂါးတွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အားနည်းလွန်းတာလား...”
သူမ၏ အကြည့်များမှာ ထျန်းပင်းနှင့် ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များကြားတွင် ဖြတ်ပြေးနေပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်လှသော လင်းထျန်းလုံ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။
“ဒီအဖွဲ့က... ဝံပုလွေဖေဖေ သေချာဖန်တီးထားတာလား... သူ ဒါတွေအားလုံးကို အစကတည်းကသိလို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာလား...”
“ဦးလေးထျန်းပင်း တစ်ယောက်တည်း ကြမ်းပြနေတာက မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ထားတဲ့ ဝံပုလွေ ခြောက်ကောင်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနဲ့ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းက... သူတို့က စစ်မြေပြင်အတွက် မွေးဖွားလာတဲ့ လူသတ်လက်နက် စက်ယန္တရားတွေပဲ...”
ရှောင်လန်သည်လည်း တူညီစွာပင် တုန်လှုပ်နေလေသည်။ “ဝံပုလွေဖေဖေ့ရဲ့ အမြော်အမြင်နဲ့ နည်းလမ်းတွေက ငါ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီးနက်ရှိုင်းသေးတာပဲ...”
သူတို့၏ အတိတ်ဘဝများမှ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မှုများနှင့် အကူအညီမဲ့နေသည့် မှတ်ဉာဏ်များမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားများကို ပြသနေသည့် ဤအသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း၊ စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ပြင်းထန်သော မျှော်လင့်ချက် ခံစားချက်တစ်ခုက သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။
“ဖြစ်နိုင်တာက... ဒီဘဝကတော့ တကယ်ပဲ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားတော့မယ် ထင်တယ်...” ရှောင်လန်က တွေးလိုက်သည်။
“ကံကြမ္မာကို မေ့လိုက်တော့... ဝံပုလွေဖေဖေဆီမှာ ဒီလောက် ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိနေပြီပဲ၊ အနာဂတ်က ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ... စိတ်၀င်စားဖို့ပိုကောင်းလာပြီ” ရှောင်ယင်းသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားချင်စဖွယ် လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းထျန်းလုံ၏ အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်းတွင်၊ စနစ်အသိပေးချက်များမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအဆင့်နိမ့် စွမ်းရည်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ဖြိုခွဲခြင်းမှ ရရှိလာသော သန့်စင်သည့် အာဟာရများသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ငွေရောင်အဆင့် စွမ်းရည်နှစ်ခုအား အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။
[စနစ် အသိပေးချက်] ။ ။ ပင်ကိုစွမ်းရည် [ဝံပုလွေဟိန်းသံဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ခြင်း (အဖြူရောင် · ငွေအဆင့်) သည် လုံလောက်သော စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီး ငွေပြာရောင်ဝံပုလွေ တိုက်ပွဲဝင်ဟိန်းဟောက်သံ (ခရမ်းရောင် · ခြေလှမ်း၀က်ပါရမီရှင်အဆင့်) သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပါပြီ၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ပါပြီ။
[စနစ် အသိပေးချက်] ။ ။ ပင်ကိုစွမ်းရည် ငွေပြာရောင်မျက်ဝန်း (အဖြူရောင် ငွေအဆင့်) သည် လုံလောက်သော စွမ်းအင်ရများကို စုပ်ယူပြီး ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်း (ခရမ်းရောင် · ခြေလှမ်း၀က်ပါရမီရှင်အဆင့်) သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပါပြီ။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့ပါပြီ။
ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုမှာ လင်းထျန်းလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း စီးဝင်သွားပြီး သူ အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံး အားနည်းချက် နှစ်ခုကိုပါ ဖြည့်ဆည်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ယခုအခါ သွေးဆာတိုက်ပွဲဟိန်းသံမှလွဲ၍ သူ၏ ပင်ကိုစွမ်းရည်နှင့် စွမ်းရည်လက္ခဏာရပ်များ အပါအဝင် အားလုံးမှာ အနည်းဆုံး ခရမ်းရောင် ခြေလှမ်း၀က်ပါရမီရှင်အဆင့်တွင် ရှိနေလေပြီ။
သူ၏ အချက်အလက်ပြ စနစ်မျက်နှာပြင်မှာ တူညီသော အဆင့်ရှိ အခြား မည်သည့်သားရဲထက်မဆို ပိုမိုကြီးကျယ်နေလေတော့သည်။
ရဲတင်းသော အကြံအစည်တစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။
လင်းထျန်လုံသည် အသစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော စွမ်းရည်များ၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ လက်ရှိကန့်သတ်ချက်ကို သေချာ စစ်ဆေးရန်အတွက်၊ သူ့ရှေ့ရှိ ဤဧရာမ သတ္တဝါကြီးကို သူ အသုံးပြုတော့မည် ဖြစ်သည်။
စွမ်းအားမြှင့်တင်မှု အမျိုးမျိုးအောက်တွင် သူတို့သည် သူတို့ထက် အဆင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ရန်သူများကို ထိထိရောက်ရောက် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိမရှိ သူ သိချင်နေလေသည်။
“အာဝူး...”
သူသည် သူ၏ ငွေပြာရောင်သွေးမျိုးဆက်၏ “ငွေပြာလမင်း” စွမ်းရည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။
အေးစက်စက် လရောင်များ ကျဆင်းလာပြီး၊ နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံး၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည် အားလုံးကို ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းကို နောက်သို့လှန်ကာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မတူကွဲပြားခြားနားသော ရှည်လျားသည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော စွမ်းရည်အသစ် ငွေပြာရောင်ဝံပုလွေ တိုက်ပွဲဝင်ဟိန်းဟောက်သံ (ခရမ်းရောင် · ခြေလှမ်း၀က်ပါရမီရှင်အဆင့်) ကိုသုံးလိုက်ခြင်းပင်။
ဤဟိန်းဟောက်သံမှာ ခြိမ်းခြောက်ရန် သက်သက် မဟုတ်တော့ပေ... ၎င်းတွင် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များကို အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည့် စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်လာလေသည်။
ဆူပွက်နေသော ဆီပူအိုးထဲ ရေအေး လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့၊ နှင်းဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးများဖြင့် ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။
အလွန်ရှေးကျပြီး ပိုမိုအရိုင်းဆန်သော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ၊ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားများကို နောက်ထပ် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း အထိ မြှင့်တင်ပေးလိုက်လေသည်။
သူတို့၏ ရန်လိုမှုနှင့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းများမှာ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားခဲ့လေသည်။ (ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ “ငွေပြာရောင်လမင်း” ၏ အလုံးစုံ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုနှင့် ထပ်ဆင့် ပေါင်းစပ်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အချင်းချင်း ထပ်တူကျခြင်း မရှိပေ။)
“အာဝူး...” ရန့်မြဲ့သည် အေးစက်ပြီး တိုးညင်းသော ညည်းတွားသံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ကင်းစောင့်အဖွဲ့၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အနည်းငယ် ရှေ့သို့တိုးသွားပြီး၊ သူ၏ ရေခဲကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ပြင်းထန်သော နှင်းမှုန်များဖြင့် လင်းလက်တောက်ပနေကာ၊ ရှေ့တန်းသို့ တက်တိုက်ရမည့် အဖွဲ့အတွက် အထောက်အပံ့နှင့် အကာအကွယ်များ ပေးစွမ်းရန် အသင့်ရှိနေလေသည်။
ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ အရိပ်များထဲတွင် လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားလုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး၊ အရိပ်ပြေးလွှားခြင်းနှင့် လေစီးကြောင်း အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ခြင်းတို့၏ စွမ်းအင်များကိုလည်း အထွတ်အထိပ်အထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။
ယင်းဖုန်းသည် ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး ၏ မျက်လုံးများနှင့် လည်ပင်းကဲ့သို့သော အားနည်းသည့် နေရာများကို ပစ်မှတ်ထားနေလေသည်။
ထျန်းပင်းမှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် တုန်ရီနေပြီး၊ လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်ကာပြင်းထန်သော ရေခဲဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားများကို လုံးဝ လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ရာ၊ သူ၏ အနီရောင်ရင့်ရင့် အရှိန်အဝါများမှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
“ချလစ်... ချလစ်...”
သူ့နောက်ရှိ လင်းလက်နေသော ရေပြာရောင် အကြေးခွံများနှင့် ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက် ခြောက်ကောင်မှာ ခေါင်းများ အနည်းငယ် ထောင်မတ်လာကြပြီး၊ ပစ်ခတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ဒူးလေးတစ်လက်အလား သွားကျိန်းစရာကောင်းသော အသံများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။
သူတို့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ ဧရာမကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး ဆီသို့ အပြည့်အ၀ ရောက်ရှိနေလေသည်။
သူတို့သည် ဝံပုလွေဘုရင်ထံမှ ရှင်းလင်းသော အမိန့်တစ်ခုကို လက်ခံရရှိထားသည်... ရှေ့ဆုံးမှတိုက်ခိုက်ပြီး ဖွတ်နဂါးကြီး၏ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။
“ဘုရားရေ...” ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေထုနှင့် တင်းမာမှုများကြောင့် ရှောင်ယင်း စိတ်ထဲတွင် အသက်ရှူမှားသွားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများဖြင့် စွတ်ဖား၏ အစွန်းကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်မိသွားလေသည်။
“ဝံပုလွေဖေဖေ တကယ်ကြီးလား... ဦးလေးထျန်းပင်းတို့ကို ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခိုင်းမလို့လား... ဒီလောက် ကွာဟချက်ကြီးလွန်းတာကို..”
“သူတို့ လုပ်နိုင်ပါ့မလား... စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုတွေ ရှိနေရင်တောင်မှ၊ အရမ်းကို စွန့်စားရာ ရောက်လွန်းတယ်..”
“ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်တွေက ခုနက အံ့သြစရာကောင်းအောင် စွမ်းဆောင်ပြနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့၊ ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့်နဲ့ ဘုရင်သွေးမျိုးဆက်ဆိုတာ... လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားတဲ့ သဘောတရားတွေလေ... ဝံပုလွေဖေဖေ နည်းနည်းများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲလွန်းမနေဘူးလား...”
ရှောင်လန်၏ နှလုံးသားမှာ လည်ပင်းသို့ ရောက်လာမတတ် ခုန်ပေါက်နေပြီး၊ သူမသည် အသက်ရှူအောင့်ကာ မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုအပေါ်သို့ အပြည့်အ၀ အာရုံစိုက်ထားသည်။
သို့သော် ထျန်းပင်း၏ ကြွက်သားများ တင်းမာသွားပြီး အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြေးထွက်ရန် သူ၏ လက်သည်းများဖြင့် မြေကြီးကို နက်ရှိုင်းစွာ ကုတ်ခြစ်လိုက်ချိန်မှာပင် -
ထိန်းချုပ်၍မရသော ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပါဝင်နေသည့် အလွန်အမင်း တိုးညှင်းသော ညည်းတွားသံလေး တစ်ခုမှာ၊ ကနဦး စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် လင်းထျန်းလုံ၏ စိတ်ထဲသို့ အကြွင်းမဲ့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။
ထိုအသံလေးမှာ အလွန်တိုးညှင်းလှသော်လည်း၊ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော မိုးကြိုးတစ်စင်းကဲ့သို့ပင်၊ ဖွတ်နဂါးကြီးကို စမ်းသပ်ရန် ၊ ဝံပုလွေအဖွဲ့အား စစ်ဆေးရန်နှင့် စွမ်းရည်အသစ်များကို လေ့ကျင့်ရန် ဟူသော သူ၏ တည်ငြိမ်လှသည့် တွက်ချက်မှုများ အားလုံးကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။
သူ၏ ဧရာမ ဝံပုလွေခေါင်းကြီးမှာ စွတ်ဖားဆီသို့ ရုတ်တရက် လှည့်သွားခဲ့သည်။
ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်း၏ မြှင့်တင်ထားသော ထိုးဖောက်သိမြင်နိုင်စွမ်းဖြင့်၊ ကလေးငယ်နှစ်ဦး အတတ်နိုင်ဆုံး ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြိုးစားနေကြသည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သူ ချက်ချင်း ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။
တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားသော ရှောင်လန်၏ နှုတ်ခမ်းလေးများနှင့် သူမ၏ ဒူးပေါ်ရှိ လက်သီးသေးသေးလေးများမှာ အလွန်အမင်း တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် အရိုးဆစ်များပင် ဖြူရော်နေလေသည်။
ရှောင်ယင်းမှာမူ သူ့ခြေထောက်အမွေးများကြားသို့ အလိုအလျောက် ဝင်ပုန်းနေပြီး၊ ပုံမှန်အားဖြင့် တက်ကြွနေတတ်သော သူမ၏ မျက်လုံးလေးများမှာလည်း ယခုအခါ မျက်ရည်များ ဝဲနေကာ၊ စိတ်မအေးချမ်းမှုများ၊ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အမှုန့်ကြိတ်ခံရတော့မည့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအားကောင်းသော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါးဆီသို့ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ မကြာခဏ ရောက်ရှိသွားတတ်လေသည်။
“သူတို့... တကယ် ကြောက်နေကြတာပဲ...”
ဤနားလည်သဘောပေါက်မှုက အေးစက်သော ဓားမြှောင်တစ်လက်ကဲ့သို့ လင်းထျန်းလုံ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အနူးညံ့ဆုံးသော နေရာကို ထိုးစိုက်သွားကာ၊ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။