ရုပ်ဆိုးတာအပြစ်လား (၂)

“ငါ ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ... ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး လေ့ကျင့်ရေးဆင်းဖို့ ငါ တကယ်ပဲ တွေးနေခဲ့တာလား... ငါ့သမီးလေးတွေကို ဒီလောက် ကြောက်ရွံ့မှုတွေ၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကြားမှာ ပစ်ထားပြီးတော့လေ...”

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ်ကြောင့် ပြင်းထန်လွန်းသော ဒေါသများ ဆူပွက်လာကာ သူ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားလေတော့သည်။

စွမ်းရည်အသစ်များကို စမ်းသပ်ခြင်း၊ ဝံပုလွေအုပ်စု၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အကဲဖြတ်ခြင်း... အရာအားလုံးမှာ ‘သမီးလေးတွေ ကြောက်လန့်နေကြတယ်' ဟူသော အမှန်တရားရှေ့တွင် ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားခဲ့ချေပြီ။

“သေစမ်း... ဒါတွေ အားလုံးက ငါ့ရှေ့က ဒီရုပ်ဆိုးတဲ့ ကောင်ကြီးကြောင့်ပဲ...”

“အဲ့ကောင်ကြီးရဲ့ တည်ရှိမှုကိုက ရှောင်လန်နဲ့ ရှောင်ယင်းတို့အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုကြီးပဲ...”

“ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သူ့ကို တစ်စက္ကန့်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုပြီးကြာကြာ အသက်ရှူခွင့် ပေးထားမိတာကိုက ငါ့ရဲ့အမှားပဲ...”

“ဒါကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ရမယ်...”

“အမြန်ဆုံး၊ အကြမ်းဆုံးနဲ့ သေချာဆုံး နည်းလမ်းနဲ့...”

“သူ့ကို ကြိတ်ချေပစ်လိုက်...”

“သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားအောင် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်...”

“နာကျင်လို့ အော်ဟစ်ဖို့ အချိန်တောင် မပေးနဲ့...”

“အဲဒီအခါကျမှသာ... ငါ့သမီးလေးတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲက ကြောက်ရွံ့မှုတွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မှာ...”

“အဲဒီအခါကျမှသာ ငါ့ရဲ့ ခဏတာမိုက်မဲမှုနဲ့ ပေါ့ဆမှုအတွက်ကို ငါ ပြန်ပေးဆပ်နိုင်မှာ...”

“အဲဒီအခါကျမှသာ ဘယ်လို ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမဆို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ အခိုင်မာဆုံး အတားအဆီးကြီးက ဖေဖေပဲ ဆိုတာကို သူတို့ သိလာကြမှာ...”

“သူတို့ကို စိတ်မအေးမချမ်းဖြစ်စေတဲ့ ဘယ်လိုတည်ရှိမှုမျိုးမဆို... သေရမယ်...”

“...အခုချက်ချင်း”

“အခု...”

“...”

“ရပ်လိုက်။” အေးစက်ပြီး တိုတောင်းသော်လည်း ငြင်းဆန်၍မရသော အာဏာစက် ပါဝင်သည့် အကြွင်းမဲ့အမိန့်တစ်ခုမှာ 0 ဒီဂရီအထိ အေးစက်နေသော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအလား ထျန်းပင်းနှင့် ဝံပုလွေအုပ်စုဝင် အားလုံး၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

အစွမ်းကုန် ဆွဲထားသော လေးကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ပြေးထွက်တော့မည့် ထျန်းပင်းမှာ၊ သူ၏ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် ခွန်အားများကို အတင်းအဓမ္မ ရပ်တန့်လိုက်ရလေသည်။

ကြီးမားလှသော အဟုန်ကြောင့် သူ၏ ထူထဲသော ခြေလက်များမှာ မြေကြီးကိုပင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ထျန်းပင်းသည် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ဘုရင်ရှိရာသို့ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ နွေးထွေးမှုများ ကင်းမဲ့နေပြီး အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသာ ပြည့်နှက်နေသည့် ငွေပြာရောင် မျက်လုံးများ ဆုံတွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ၊ မေးခွန်းများ အားလုံး ချက်ချင်း အေးခဲသွားခဲ့လေသည်။

မွေးရာပါ ရိုသေလေးစားမှုနှင့် နာခံမှုများသာ ကျန်ရစ်တော့ကာ၊ သူသည် ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ချကာ နာခံမှုရှိသော ညည်းတွားသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် စွတ်ဖားဆီသို့ အလျှင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှ ကလေးများအား စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေနိုင်သော အရှိန်အဝါများ အားလုံးကို တတ်နိုင်သမျှ ပြန်ရုပ်သိမ်းထားလိုက်ကာ၊ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်အားကိုးရသော ပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားရင်း၊ နွေးထွေးနူးညံ့ပြီး စိတ်ချရသော အတွေးတစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်လေသည်။ “ရှောင်လန်၊ ရှောင်ယင်း... မကြောက်နဲ့နော်... ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ဖေဖေဒီမှာရှိတယ်... ဘယ်လိုအရာမျိုးကမှ သမီးတို့ကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်စေရဘူး...”

ဤနူးညံ့သော အတွေးက စိတ်သက်သာရာရမှု အချို့ကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ကလေးမလေး နှစ်ဦးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါးကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်နေမိကြဆဲပင်။

သူတို့၏ မျက်နှာငယ်လေးများပေါ်ရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။ ထိုဧရာမသားရဲကြီး၏ အရိပ်မည်းကြီးမှာ သူတို့၏ နှလုံးသားများအပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်က ဒီသေသင့်တဲ့ ကောင်ကြီးဆီမှာ ရှိနေတာပဲ...” လင်းထျန်းလုံ နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူ အခုလေးတင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းအားကောင်းသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ရူးသွပ်စွာ ဆူပွက်လာခဲ့ပြန်သည်။ “ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန် သမီးလေးတွေကို စိတ်မအေးမချမ်းဖြစ်စေမှတော့... မင်းမှာ ဆက်ပြီး ရှင်သန်ခွင့်မရှိတော့ဘူး...”

“ မကြောက်ကြနဲ့နော် သမီးလေးတို့.... အဲဒီ ကောင်ကြီးက အရမ်းအရုပ်ဆိုးပြီး လူတွေကို လန့်အောင်ပတ်လုပ်နေတာ၊ ရုပ်ဆိုးတာက သူ့အပြစ်ပဲ...”

လင်းထျန်းလုံ၏ အတွေးများထဲတွင် အတင်းအဓမ္မ ပေါ့ပါးအောင် လုပ်ထားသော အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပါဝင်နေသော်လည်း၊ သူ့ စိတ်အတွင်းရှိ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ သံမဏိကဲ့သို့ အေးစက်နေလေသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဖေဖေ အခုချက်ချင်း သူ့ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်လိုက်မယ်... ဒီနေ့ည ဖေဖေတို့ အပိုဟင်းလျာလေး စားကြမလား... ဖွတ်သားကင်ဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ...”

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့ ကြောက်ရွံ့မှုများမှ လုံးဝသတိပြန်မဝင်လာမီ၊ သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲနှင့် 'ဖွတ်သားကင်' ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း နားမလည်မီမှာပင်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်....

လင်းထျန်းလုံ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

သူ ရုတ်တရက် နောက်သို့လှည့်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ငွေပြာရောင် မျက်ဝန်းများထဲတွင် စူးစမ်းလေ့လာမှုနှင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများ မရှိတော့ဘဲ၊ ရုပ်ဝတ္ထုဖြစ်တည်လာတော့မတတ် ဖြစ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ငွေပြာရောင် အမွေးအမျှင်များမှာ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားနေပြီး၊ သူ၏ ဘုရင်သွေးမျိုးဆက် အရှိန်အဝါမှာလည်း အိပ်မောကျနေသော မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ၊ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းတော့မည့် ကြမ်းတမ်းသော ဝံပုလွေဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

လေ့ကျင့်ရန်လော။ သူ့တွင် ထိုကဲ့သို့ စိတ်အခြေအနေမျိုး လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ၊ သူ၏ သမီးလေးများကို လန့်အောင် လုပ်ရဲသည့်ကောင်ကို၊ အမြန်ဆုံး၊ အလွှမ်းမိုးနိုင်ဆုံးနှင့် အရက်စက်ဆုံး နည်းလမ်းဖြင့် ဤကမ္ဘာမြေပေါ်မှ လုံးဝဥဿုံ ဖယ်ရှားပစ်ရန်သာ ဖြစ်လေတော့သည်။

“မင်း ကိုယ့်သေလမ်း ကိုယ်ရှာလိုက်တာပဲ...”

အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ရုပ်ဝတ္ထုဖြစ်ပေါ်တော့မတတ် အအေးလှိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် လင်းထျန်းလုံကို ဗဟိုပြု၍ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဝိညာဉ်နယ်မြေ နယ်နမိတ် တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားစေလေသည်။

လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပင်လျှင် ဤသန့်စင်လှသော ဖျက်ဆီးလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒကြောင့် အေးခဲသွားပြီး ခိုင်မာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

မူလက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများနှင့် လောဘများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော ထိုတောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားသည့် ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး၏ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

သက်ရှိတစ်ခု၏ မွေးရာပါ ဗီဇမှ မြစ်ဖျားခံလာသော၊ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတိပေးချက်တစ်ခုက သူ၏ ရိုးရှင်းသော ဦးနှောက်ထဲသို့ ရေခဲချွန်တစ်ခုအလား ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ထူထဲသော ကျောက်ချပ်ဝတ်များ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် သူ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်ရန်ပင် ကြိုးစားလိုက်မိသော်လည်း၊ ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့် တစ်ကောင်၏ မာနနှင့် နယ်မြေပိုင်စိုးလိုစိတ်တို့ကြောင့် ဖွတ်နဂါးကြီးသည် ခြိမ်းခြောက်သည့် တိုးညင်းသော ညည်းတွားသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ရှေ့ခြေထောက်များဖြင့် မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ၊ မြေကြီးထံမှ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

စွတ်ဖားပေါ်တွင် ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် လက်သေးသေးလေးများကို အချင်းချင်း အလိုအလျောက် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိကြသည်။

ထိုဧရာမသတ္တဝါကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားတစ်ခုတည်းကပင် သူတို့၏ မျက်နှာငယ်လေးများကို အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားစေခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် လင်းထျန်းလုံဆီသို့ အလိုအလျောက် ဝင်ပုန်းနေမိလိုက်ကြလေသည်။

“ဝံပုလွေဖေဖေ...” ရှောင်ယင်း၏ အသံလေးထဲတွင် တုန်ရီမှုလေးတစ်ခု မသိမသာ ပါဝင်နေသည်။

“မကြောက်နဲ့...” ရှောင်လန်၏ အသံလေးမှာ အလွန်တည်ငြိမ်နေပုံ ရလေသည်။

သူမသည် သူမ၏ လက်သေးသေးလေးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှောင်ယင်း၏ လက်ဖမိုးလေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သော်လည်း၊ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများဖြင့် လင်းထျန်းလုံ၏ ကျောပြင်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေခြင်းက သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ တင်းမာမှုများကို ဖော်ပြနေလေသည်။

“ဒီမိစ္ဆာသားရဲကြီးရဲ့ စွမ်းအင်အဆင့်နဲ့ ခွန်အားက အရမ်းကို အား‌ကောင်းလွန်းတယ်... ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မယ်ဆိုရင် လုံးဝ မှားလို့မရဘူး...”

“ဒါပေမဲ့ ဝံပုလွေဖေဖေက တကယ် အတည်ပြောနေတာ... သူ့ကို ယုံကြည်လိုက်ပါ၊ သူက သေချာပေါက် မနိုင်နိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲမျိုးကို ဘယ်တော့မှမတိုက်ဘူး... ငါတို့ သူ့ကို ယုံကြည်ရမယ်...”

လင်းထျန်းလုံ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဆူပွက်နေသော ဒေါသများနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုစိတ်များမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ စမ်းသပ်ရန် သို့မဟုတ် တပ်ဖွဲ့ကို လေ့ကျင့်ပေးရန် ဟူသော အတွေးများ အားလုံးမှာ လုံးဝ ကြိတ်ချေခံလိုက်ရချေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ၊ သူ့သမီးလေးများအား လန့်အောင်လုပ်ခဲ့သည့် ဤရုပ်ဆိုးသော အကောင်ကြီးကို အမြန်ဆုံး၊ အကြမ်းတမ်းဆုံးနှင့် သေချာဆုံးသော နည်းလမ်းဖြင့် ဤကမ္ဘာမြေပေါ်မှ လုံးဝဥဿုံ ဖယ်ရှားပစ်ရန်သာ ဖြစ်လေတော့သည်။

“ငွေပြာရောင်နိုးထခြင်း - အသက်သွင်းလိုက်...”

ဝုန်း...

သူ၏ နှလုံးသား အနက်ထဲမှနေ၍ စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်အောင် အိပ်မောကျနေခဲ့သော မီးတောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ငွေဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များမှာ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ထောင်မတ်လာကာ အေးစက်သော သတ္တုအလင်းတန်းများဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေလေသည်။

နှလုံးခုန်မြန်သွားစေနိုင်လောက်သည့် စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသော ပါးလွှာသည့် ငွေရောင်အလင်းလွှာလေး တစ်ခုက သူ၏ ခမ်းနားလှသော ဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ လွှမ်းခြုံသွားရာ၊ လနတ်သမီး ကိုယ်တိုင်က သူ့အပေါ် စစ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ လွှမ်းခြုံပေးလိုက်သလိုပင်။

အဆင့် ၂၈ ဘုရင်သွေးမျိုးဆက် နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်အပေါ်တွင်... ငွေပြာရောင်သွေးမျိုးဆက် ‘ဘုရင်သွေး’ လက္ခဏာရပ်မှ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်အားလုံး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခြင်း ဖြစ်လေသည်။