တစ်ချက်တည်းဖြင့်သတ်ဖြတ်ခြင်း (၁)

လရောင်အောက်တွင် ငွေပြာလမင်း စွမ်းရည်မှ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည် အားလုံး ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခြင်း၊ ငွေပြာရောင်ဝံပုလွေ တိုက်ပွဲဝင်ဟိန်းဟောက်သံမှ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း မြင့်တက်လာခြင်း၊

ငွေပြာရောင်နိုးထခြင်းကို တက်ကြွစွာ အသက်သွင်းလိုက်ရာမှ စက္ကန့် ၆၀ ကြာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၃၅ ရာခိုင်နှုန်း အဆမတန် ထိုးတက်သွားခြင်း။

စွမ်းအားမြှင့်တင်မှု အထပ်ထပ် ပေါင်းစပ်သွားခြင်းနှင့်အတူ၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းထျန်းလုံ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါမှာ ပါရမီရှင်အဆင့်၏ အတားအဆီးကို ချက်ချင်း ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး၊ ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေလောက်သည့် ဖိအားများပေါ်ထွက်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့‌ချေပြီ။

အောက်သို့ ရိုက်ချတော့မည့် ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး၏ ဧရာမလက်သည်းကြီးမှာ၊ ဤရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသော၊ ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့်ရှိသည့် ဖိအားကြီးကြောင့် တစ်ခဏမျှ အေးခဲသွားပြီး တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

“အာဝူး...”

လင်းထျန်းလုံသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ တိမ်တိုက်များကိုပင် တုန်ခါသွားစေမည့် ရှည်လျားသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဟိန်းဟောက်သံထဲတွင် ပါဝင်နေသော ငွေပြာရောင်ဝံပုလွေ တိုက်ပွဲဝင်ဟိန်းဟောက်သံ၏ စွမ်းအားများက ဝံပုလွေအုပ်စုတစ်ခုလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲသွားသည့် ငွေရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

အစွန်းရောက်အရိပ်လျှပ်စီးခြေလှမ်းပါ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အရှိန်မြန်လွန်းသောကြောင့် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး၊ မူလနေရာတွင် စစ်မှန်လုနီးပါးဖြစ်နေသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူ၏ တကယ့်ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ နေရာကူးပြောင်းလိုက်သည့်အလား မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုတောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖွတ်နဂါးကြီးဆီသို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး၏ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များထဲတွင် တွေဝေသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့သော်ငြား.....

သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းဗီဇက သူအား ရန်စရဲသည့် ဤငွေရောင်ဝံပုလွေဘုရင်ကို အသားပြားအဖြစ် ကြိတ်ချေပစ်ရန်အတွက်၊ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သည့်အလား မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဧရာမလက်သည်းကြီးကို ဆက်လက် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ချွန်ထက်သော ကျောက်ချပ်ဝတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သည်းကြီး ကျရောက်လာတော့မည့် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင်၊ လင်းထျန်းလုံ လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။

သူသည် ဤသန့်စင်သော ခွန်အားများပါ၀င်သည့် လက်ဖဝါးကြီးကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရန် လုံးဝ မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။

ထိုအစား သူသည် သူ၏အမြန်နှုန်းနှင့် သွက်လက်မှုတို့ကို အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းတင်လိုက်ပြီး၊ မဖြစ်နိုင်လောက်သော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် ဘေးဘက်သို့ လျှောတိုက် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ၊ ကျောက်ဆောင်များကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်သည့် လက်သည်းသွားများ၏ အစွန်းပိုင်းမှ သေသပ်လှပစွာ သီသီလေး ရှောင်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ညာဘက်လက်သည်းဖြင့် ဝှေ့ရမ်းလိုက်လေသည်။

ငွေပြာမိုးကြိုးလက်သည်း။

ကျီ...။

နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော ဆုတ်ဖြဲသံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ၊ တောက်ပသော ငွေရောင်မိုးကြိုးများ ရစ်ပတ်နေသည့် လက်သည်းရာ ငါးခုက ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး၏ ရှေ့ခြေထောက်ပေါ်ရှိ ထူထဲမာကျောလွန်းသော ကျောက်ချပ်ဝတ်ကြီးကို ပူနေသော ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ထောပတ်ကို လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့လေသည်။

ထိုတိုက်ကွက်က အရိုးကို မြင်ရသည်အထိ နက်ရှိုင်းကာ မီးကျွမ်းနေသော ဒဏ်ရာငါးခုကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ အနီရောင်ရင့်ရင့် သားရဲသွေးများမှာ ရေပန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာခဲ့လေသည်။

“ဂါး...” ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါးသည် ဒေါသနှင့် နာကျင်မှုများ ရောယှက်နေသည့် ကမ္ဘာတုန်လောက်သော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ပြင်းထန်လွန်းသော နာကျင်မှုက သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို လုံးဝ လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သည်။

ဖွတ်နဂါးကြီးသည် အခြား ရှေ့ခြေတစ်ဖက်နှင့် ဧရာမသံမဏိကြာပွတ်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူသော သူ၏ အမြီးကြီးတို့အား တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝှေ့ရမ်းတိုက်ခိုက်လာကြပြီး၊ လင်းထျန်းလုံရှောင်တိမ်းနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြီးကြောင့် တုံးအိအိ လေထုပေါက်ကွဲသံများပင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အစွယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးမှာလည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပွင့်ဟလာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသော နောက်ကျိနေသည့် မြေဝါရောင် လေငွေ့များကို ပါးစပ်အတွငါး လျင်မြန်စွာ စုစည်းနေလေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရောက်ရှိလာကာ မြန်ဆန်ပြီး ရက်စက်လှရာ၊ သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် အခြေအနေတစ်ခု ဟု ဖွတ်နဂါးကြီးက တွေးထင်ထားခဲ့သည်။

“သတိထား...” ရှောင်ယင်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်သေးသေးလေးများဖြင့် မျက်လုံးလေးများကို ပိတ်ထားလိုက်လေသည်။

ရှောင်လန်သည်လည်း အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လည်ပင်းသို့ ရောက်လာတော့မတတ် ခုန်ပေါက်နေလေသည်။ “ချောင်ပိတ် တိုက်ခိုက်မှုကြီးပဲ... ရှောင်ဖို့ လမ်းမရှိတော့ဘူး...”

သို့သော်လည်း ငွေပြာရောင်နိုးထခြင်း အခြေအနေတွင်၊ လင်းထျန်းလုံ၏ အမြန်နှုန်း၊ ခွန်အား၊ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းနှင့် အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း အားလုံးမှာ စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်းက ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပုံရသော ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှု ကွန်ရက်ကြီးကို အကြွင်းမဲ့ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အမြင်ဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်လေသည်။

“အခုပဲ..”

လင်းထျန်းလုံသည် နောက်ဆုတ်မည့်အစား ရှေ့သို့ တိုးသွားလေသည်။

သူ၏ ခြေလက်များကို အားစိုက်လိုက်ပြီး၊ ဧရာမဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် အံ့သြစရာကောင်းလောက်သော လျှင်မြန်သွက်လက်မှုများကို ပြသကာ၊ လက်သည်းများနှင့် အမြီးများ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုများကြားရှိ နေရာလွတ်လေးမှတစ်ဆင့် ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိကျသေသပ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

စုစည်းထားသော တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသည့် လေငွေ့များ ပန်းထွက်လာချိန်တွင်တော့ သူ၏ ကျောရိုးကို သီသီလေး ပွတ်တိုက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ အခုလေးတင် ရှိနေခဲ့သော မြေပြင်ကို ဧရာမတွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် တိုက်စားသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော “ရှဲ” ဟူသည့် မည်သံများကို ထွက်ပေါ်လာစေလေသည်။

ပြီးနောက် လင်းထျန်းလုံသည် ၎င်း၏ လေငွေ့များကို ပြင်ဆင်ရန် ခေါင်းမော့လိုက်ချိန်တွင် ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး၏ လည်ပင်းအောက်သို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထိုဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကျောက်ချပ်ဝတ်မှာ အခြားနေရာများနှင့်ယှဉ်လျှင် ပါးလွှာပြီး ဖွတ်နဂါးကြီး အသက်ရှူနေခြင်းကြောင့် အနည်းငယ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေရာ၊ ထိုနေရာမှာ ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်းဖြင့် အာရုံခံမိသော အားနည်းချက်များထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

“သေစမ်း...”

လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ဆူပွက်လာပြီး၊ သူ စုစည်းထားသော စွမ်းအားများ အားလုံးမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သူ၏ ညာဘက် ရှေ့လက်သည်းဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ရမ်းယှက်လိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တော့ ၎င်းမှာ ငွေပြာမိုးကြိုးလက်သည်းမဟုတ်တော့ပေ။

ထိုအစားထိုအစား သူသည် သူ၏ စွမ်းအားများ အားလုံးကို လက်သည်းဖျားများတွင် စုစည်းလိုက်ပြီး၊ ပိုမိုထက်မြက်ကာ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းအားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်လေတော့သည်။

ငွေပြာကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲလက်သည်း။

ရှပ်...

အလွန် ပါးလွှာပြီး တောက်ပလွန်းသော ငွေရောင် ကြိုးမျှင်လေးတစ်ခုသဖွယ် လက်သည်းအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး၊ သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် စုစည်းနေသော လေငွေ့များမှာလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ ယုံကြည်နိုင်လောက်စရာမရှိသော ဖြစ်ရပ်ကြောင့် တုန်လှုပ်မှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

သူ၏ လည်ပင်းရှိ ကျောက်ချပ်ဝတ်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော သွေးမျဉ်းကြောင်းလေး တစ်ကြောင်း ပထမဆုံး ပေါ်လာပြီးနောက်၊ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခိုက်အတန့်တွင်။

ဝုန်း...

ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး၏ ဧရာမခေါင်းကြီးမှာ ၎င်း၏ လည်ပင်းမှနေ၍ ကမ်းပါးပြိုကျသကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် လျှောကျသွားပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ တုံးအိအိ အသံကြီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။

ပြတ်တောက်သွားသော လည်ပင်းမှနေ၍ ပူနွေးသော သားရဲသွေးများမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ တရဟော စီးကျလာပြီး၊ ခေါင်းပြတ်နေသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အနီရောင်အဖြစ် ဆေးချယ်လိုက်လေတော့သည်။

ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ - ကျောက်တောင်ဖွတ်နဂါး။

ခြေလှမ်း၀က်ဘုရင်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ ဖွတ်နဂါးကြီးမှာ လင်းထျန်းလုံ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ခွန်အားများဖြင့် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။

ဝိညာဉ်နယ်မြေတစ်ခုလုံး သေခြင်းတရားနယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

နှင်းဝံပုလွေများ အားလုံးသည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် သူတို့၏ကိုယ်ဟန်များကို ထိန်းသိမ်းထားကြရင်း၊ ပြိုလဲကျသွားသော ခေါင်းပြတ်နေသည့် သားရဲအလောင်းကြီးနှင့် သွေးများကြားတွင် ခန့်ညားစွာ မတ်တတ်ရပ်နေသော ငွေရောင် ဝံပုလွေဘုရင်ကို မှင်တက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

ထျန်းပင်းသည် သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှနေ၍ အဓိပ္ပာယ် ရေရေရာရာမရှိသော အသံများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ရူးသွပ်နေသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ မလွင့်ပြယ်သွားသေးမီမှာပင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ရိုသေလေးစားမှု ခံစားချက်များက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

ရန့်မြဲ့အား ဝန်းရံထားသော အေးစက်သည့် လေငွေ့များမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး၊ သူ၏ ခုခံကာကွယ်ရန် ကိုယ်ဟန်မှာ ပို၍ပင် ရိုသေလေးစားမှုအပြည့် ရှိလာဟန်ရလေသည်။

ယင်းဖုန်းမှာ အရိပ်များထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ချက်... ချက်ချင်း သတ်လိုက််နိုင်တာလား”

စွတ်ဖားပေါ်တွင် မျက်လုံးများကို ပိတ်ထားသည့် ရှောင်ယင်း၏ လက်ချောင်းများမှာ အက်ကွဲကြောင်းလေး တစ်ခုအဖြစ် တိတ်တဆိတ် ပွင့်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ပါးစပ်မှာ ကြက်ဥတစ်လုံး ဝင်ဆံ့လောက်အောင် ပွင့်ဟသွားသည်။

“အဲဒါ... အဲ့ကောင်ကြီး သေသွားပြီလား...” သူမသည် ဗလာကျင်းနေသော အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။