← Chapters

ထူးဆန်းသော ရေခဲသလင်း ၀င်္ကပါ

Vol. 13 Ch. 129

ထူးဆန်းသော ရေခဲသလင်း ၀င်္ကပါ

Vol. 13 Ch. 129

နှင်းဝိညာဉ် မြေခွေးလေး ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ၎င်း၏ ပုံရိပ်မှာ ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ သိပ်သည်းလှသော မြူခိုးများထဲသို့ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်မှာ နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ချန်ရစ်ခဲ့သော နှင်းဝိညာဉ်မြေခွေး၏ ကောင်းချီးပေးမှုမှာမူ လင်းထျန်းလုံ၏ အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်းတွင် သိမ်မွေ့သော လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခု ဆက်လက် သက်ရောက်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း၊ အထူးသဖြင့် စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုများနှင့် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အခွင့်အရေးများကို ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းကို၊ လုံးဝ အဆင့်သစ်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးထားသည့် ထွန်းလင်းနေသော မီးအိမ်တစ်လုံးကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေလေသည်။

သူသည် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ အရှေ့တွင် မတ်မတ်ရပ်ကာ၊ သူ၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်ဝန်းများဖြင့် ဤတိတ်ဆိတ်ပြီး စိမ်းသက်နေသော ရေခဲများပြည့်နှက်နေသည့် နှင်းကမ္ဘာကြီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝေ့ကြည့်နေလေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် “အာကာသနှင့် အချိန်” ကို ဖြတ်သန်းလာသည့် ခရီးသည် ဖြစ်နေခြင်းနှင့် “အင်ပါယာဝိညာဉ်” ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဟူသော တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်မနေတော့ပေ။

သူ၏ အတွေးအများစုမှာ လက်တွေ့ကျသော ကိစ္စရပ်များဆီသို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။

“ဒီဝိညာဉ်နယ်မြေက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတာလဲ၊ ခုနက အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နှင်းဝိညာဉ်မြေခွေးလေးအပြင်၊ တခြား ဘယ်လိုအန္တရာယ်တွေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရှိနေဦးမလဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ‘ရွေးချယ်မှု’ နဲ့ အခက်အခဲ ဆိုတာကရော ဘယ်နေရာမှာ ပေါ်လာမှာလဲ...”

“အာဝူး...” တိုးညှင်းပြီး ခမ်းနားလှသော ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု သူ၏ လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အချက်ပြသံ မဟုတ်ဘဲ၊ သတိဝီရိယ ရှိကြရန်၊ အာရုံစူးစိုက်ထားရန်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမိုတက်ကြွနေသော နက်ရှိုင်းသည့် နေရာများဆီသို့ ဆက်လက် စူးစမ်းလေ့လာကြရန် ရှင်းလင်းသော ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

အမိန့် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ အပြင်းထန်ဆုံးသော ထိရောက်မှုဖြင့် ချက်ချင်း စတင် လည်ပတ်လာတော့သည်။

ရန့်မြဲ့ တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

သူ အပါအဝင် သူ့လက်အောက်ရှိ ကင်းစောင့်အဖွဲ့ဝင်များ၏ ဖြူဖျော့ဖျော့ အမွေးအမျှင်များပတ်လည်တွင် အေးစက်သော လေငွေ့များ ချက်ချင်း ဝန်းရံသွားကြလေသည်။

သူတို့၏ ပင်ကိုစွမ်းရည်ဖြစ်သော ရေခဲကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း၊ အချိန်မရွေး အသက်သွင်းရန် အသင့်ရှိနေလေသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ဓားများကဲ့သို့ ထက်မြက်နေပြီး၊ ဖွဲ့စည်းပုံကို လျင်မြန်စွာ တင်းကျပ်လိုက်ကြလေသည်။

ထို့နောက် အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်ရှိ ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့ လိုက်ပါလာသော စွတ်ဖားကို သေချာ ကာကွယ်ထားရင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို သတိဝီရိယဖြင့် စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးနေကြလေသည်။

ထျန်းပင်းမှာ အနည်းငယ် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေပုံရပြီး၊ မကြာသေးမီက သူ အဆင့်တက်လှမ်းရာမှ ရရှိလာသော စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဆူပွက်နေလေသည်။

ထျန်းပင်းသည် ထူထဲသော ရှေ့ခြေဖဝါးများဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရေခဲများနှင့် နှင်းများကို စိတ်လှုပ်ရှာစွာ ကုတ်ခြစ်နေပြီး၊ သူ အသက်ရှူရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေငွေ့များမှာ လေထုထဲတွင် အဖြူ‌ရောင် မြူခိုးများအဖြစ် စုစည်းသွားကြလေသည်။

ထျန်းပင်းသည် တိုက်ပွဲကို တောင့်တနေပြီး၊ ရန်သူတစ်ဦးအပေါ်တွင် သူ အသစ်ရရှိထားသော ခွန်အားကို စမ်းသပ်ရန် လိုလားနေသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ဘုရင်၏ဆန္ဒကို စိတ်ထဲတွင် စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်သားထားကာ၊ တိုး၀င်တိုက်ခိုက်လိုသည့် ဆန္ဒကို ဖိနှိပ်ထားရင်း၊ အချိန်မရွေး ရိုက်ချရန် အသင့်ရှိနေသော သံတူကြီး တစ်လက်ကဲ့သို့ ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အလယ်တွင် ရပ်နေလေသည်။

အလုပ်အရှုပ်ဆုံး သူများမှာ ယင်းဖုန်းနှင့် သူ၏ အမဲလိုက်နှင်း၀ံပု‌လွေများပင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ ခြေရာခံရန် ခက်ခဲသော မီးခိုးရောင် အရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အဝေးရှိ နှင်းပုံများနှင့် ရေခဲတောင်ကြောများ၏ အနောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

အလင်းရောင်ကြောင့် ကျရောက်နေသော အရိပ်များထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်ရန်အတွက် အရိပ်ပြေးလွှားခြင်းကို အသုံးပြုကြလိုက်လေသည်။

သူတို့သည် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ မျက်လုံးနှင့် နားများဖြစ်ကြပြီး၊ ရှေ့ မိုင်အတော်အတန်အတွင်းရှိ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို စူးစမ်းထောက်လှမ်းရန် တာဝန်ယူထားကြလေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုတစ်ခုလုံးမှာ တိကျပြီး ထိရောက်လှသော စစ်တပ်စက်ယန္တရားကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ပင်၊ လင်းထျန်းလုံ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဤထူးခြားဆန်းကြယ်သည့် အရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်နယ်မြေကြီးကို တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားနေကြလေသည်။

စွတ်ဖားပေါ်တွင် ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့မှာ နွေးထွေးသော သားရဲအရေပြားစောင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး၊ သူတို့၏ ကြီးမားပြီး မည်းနက်သော မျက်လုံးလေးနှစ်စုံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂနာမငြိမ်ဖြစ်စွာ ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။

ဝိညာဉ်နယ်မြေအတွင်းရှိ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းများ... သလင်းကျောက်များကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ရေခဲတိုင်များ၊ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေသော ရေညှိများနှင့်၊ ရံဖန်ရံခါ လေထဲတွင် လွင့်မြောနေသော ရောင်စုံ ဝိညာဉ်အလင်းမှုန်လေးများ... အားလုံးမှာ သူတို့အတွက် အလွန်အမင်း ဆန်းသစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။

“ရှောင်လန်... ဟိုရေခဲတိုင်ကို ကြည့်လိုက်စမ်း... အဲဒါ မှိုပွင့်ကြီး တစ်ပွင့်နဲ့ မတူဘူးလား...” ရှောင်ယင်းသည် ရှောင်လန်၏ အင်္ကျီလက်ကိုဆွဲကာ အဝေးရှိ အပေါ်ပိုင်းထူပြီး အောက်ပိုင်းပါးနေသည့် ထူးဆန်းသော ရေခဲတိုင်တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လေသံတွင် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ စပ်စုလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ရှောင်လန်သည် သူမ ညွှန်ပြရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အင်း... နည်းနည်း တူတယ်နော်... ဒီက အရာအားလုံးက အပြင်ဘက်နဲ့ မတူဘူးပဲ...” သူမ၏ လေသံမှာ ရှောင်းယင်းကဲ့သို့ ကလေးဆန်နေသော်လည်း၊ သူမ၏ အတွင်းစိတ် အနက်ထဲတွင်မူ ဧကရီတစ်ပါး၏ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းများဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေလေသည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆက အပြင်ဘက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြင့်တယ်၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်နယ်မြေရဲပ သဘာဝစွမ်းအင်တွေက ပိုသန့်စင်ပြီး ပိုကြွယ်၀ပုံ ရတယ်... နှင်းဝိညာဉ် မြေခွေးလို တည်ရှိမှုမျိုးကို မွေးဖွားပေးနိုင်တာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး... ဒီနေရာမှာ တခြား သဘာဝရတနာတွေ အများကြီး ရှိနေနိုင်တယ်...”

“ခုနက မြေခွေးလေးက အရမ်းလှတာပဲနော်၊ ငွေရောင်လေး လင်းလက်တောက်ပနေတာ...” ရှောင်ယင်းက ပြန်လည် စဉ်းစားရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို တွန့်လိုက်လေသည်။

“ဒါပေမဲ့ သူပြောသွားတာက အရမ်းထူးဆန်းတာပဲ... ‘အင်ပါယာဝိညာဉ်’ ဆိုတာ ဘာလဲ... ဖေဖေလည်း နားလည်ပုံ မရဘူး...”

ရှောင်လန်၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း သူမသည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ၊ ကလေးသံလေးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည် - “ဖြစ်နိုင်တာက သူက... ငါတို့က မင်းသမီးလေးတွေလို ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ချီးကျူးနေတာ နေမှာပေါ့...”

သူမသည် စကားလမ်းကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ လွှဲလိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။ “ရှောင်ယင်း... ကြည့်လိုက်၊ ဟိုဘက်မှာ တောက်ပနေတဲ့ ကျောက်တုံးတွေရှိတယ်...”

“ဝါး... တကယ်ပဲ...” ရှောင်ယင်း၏ အာရုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကူးပြောင်းသွားလေတော့သည်။

ကလေးမလေးနှစ်ဦးမှာ ကလေးဆန်သော စကားများဖြင့် ပြောဆိုနေကြသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ သူတို့၏ အတွေးများမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်နွယ်နေကြလေသည်။

“ဝံပုလွေဖေဖေက သိပ်သတိထားမိပုံမပေါ်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက သူ့ကို သံသယ ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ဘူး...”

“အင်း... ငါတို့ မြန်မြန် တုံ့ပြန်လိုက်လို့ တော်သေးတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မြေခွေးလေးက တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်...”

ဝံပုလွေအုပ်စု၏ ဆက်လက်ချီတက်လာသည့် အရှိန်မှာ နှေးကွေးတည်ငြိမ်လှသည်။

ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်းနှင့် နှင်းဝိညာဉ်မြေခွေး၏ ကောင်းချီးပေးမှုတို့၏ နှစ်ထပ်ကွမ်း စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုဖြင့်၊ လင်းထျန်းလုံသည် လေထုထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များထဲမှ သိမ်မွေ့သော အပြောင်းအလဲများကို ထက်ရှစွာ ဖမ်းဆုပ်မိလေသည်။

သူသည် ပိုမိုသန့်စင်ပြီး ပိုမိုကြွယ်၀သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းရာ အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ဦးတည်ရန်၊ နှင်းဝံပုလွေတပ်ဖွဲ့၏ လမ်းကြောင်းကို ချိန်ညှိကာ ကွေ့ကောက်၍ ရှေ့ဆက်တိုးသွားလေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက်၊ မရေမတွက်နိုင်သော ဧရာမရေခဲသလင်း အပိုင်းအစများ စုပုံနေသည့် ဧရိယာတစ်ခုမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သဘာဝဝင်္ကပါကြီး တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

အလင်းရောင်များမှာ ဤသလင်းကျောက်များကြားတွင် မကြာခဏ အလင်းယိုင်သွားတတ်ပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူတို့၏ အမြင်အာရုံကိုလည်း များစွာ အဟန့်အတား ဖြစ်စေလေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ရှေ့ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ အဖွဲ့ကို ရပ်တန့်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သူသည် ဤရေခဲသလင်း ဝင်္ကပါကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်၀န်းများထဲရှိ ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းများမှာလည်း တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေလေသည်။

ဤနေရာတွင် သူအာရုံခံမိသော သန့်စင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုများမှာ ရှင်းလင်းလာသော်ငြား၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤဝင်္ကပါကြီး၏ အနက်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော၊ ရေခဲ၊ နှင်းများနှင့်မတူဘဲ ကွဲပြားခြားနားသည့် အလွန်အမင်း အားနည်းသော အသက်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်တစ်ခုကိုလည်း သူ ခပ်သဲ့သဲ့ ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။

“ဒီမှာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်...” သူက သတင်းစကားကို တိုတိုတုတ်တုတ် ပေးပို့လိုက်သည်။

ရန့်မြဲ့၏ ကင်းစောင့်အဖွဲ့မှာ စွတ်ဖားကို ချက်ချင်းပင် ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ကာကွယ်လိုက်ပြီး၊ ထျန်းပင်းမှာမူ လက်စွမ်းပြချင်စိတ် ပြင်းပြနေကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တိုးညှင်းသည့် ညည်းတွားသံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ရေခဲသလင်းတစ်ခု၏ အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူတို့ရှေ့ရှိ ဝင်္ကပါ၏ အစွန်းတွင် သိသာထင်ရှားသော ရန်သူခြေရာများ သို့မဟုတ် ထောင်ချောက်များ မတွေ့ရကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် လင်းထျန်းလုံကို ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သူသည် ကျန်ရှိနေသော ဝံပုလွေအုပ်စုကို မူလနေရာတွင် ကင်းစောင့်ရန် ထားခဲ့ပြီး၊ ထျန်းပင်းနှင့် ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက် နှစ်ကောင်ကို သူ့နောက်မှ လိုက်လာရန် အချက်ပြလိုက်လေသည်။

သူသည် ရေခဲသလင်း ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ ဂရုတစိုက် ခြေချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဧရာမဝံပုလွေခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းများကြားတွင် သွက်လက်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာနေသည်။

ငွေပြာရောင် ဘုရင်မျက်ဝန်းများဖြင့် အန္တရာယ်များ ပုန်းကွယ်နေနိုင်သည့် ထောင့်တိုင်းကို သေချာ စစ်ဆေးနေလေသည်။

ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ၊ ထိုထူးဆန်းသော အသက်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်နှင့် သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုများမှာ ပိုမိုသိသာထင်ရှားလာလေလေ ဖြစ်ပြီး၊ လန်းဆန်းစေကာ ထူးခြားသော ရနံ့တစ်ခုနှင့်ပင် ခပ်သဲ့သဲ့ ရောနှောနေလေသည်။

နောက်ဆုံး၌ ဝင်္ကပါ၏ ဗဟိုချက်ရှိ ရေခဲသလင်းများဖြင့် ဝိုင်းရံထားသော ကွင်းပြင်ငယ်လေး တစ်ခုတွင်၊ ထိုအရှိန်အဝါ၏ အရင်းအမြစ်ကို လင်းထျန်းလုံ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

All Chapters