အင်မော်တယ်ရတနာက စိတ်နှလုံးကိုလှုပ်ခတ်စေခြင်း

အစ်ကိုကြီးချန်က အံ့ဩတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

“ထျန်းရှူးဂိုဏ်းကလူတွေက တကယ့်ကိုထူးဆန်းတာပဲ။ ငါက အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်တွေကို ဘာအတွက်သုံးမယ်လို့ မင်းတို့ထင်နေတာလဲ။ အထက်အင်မော်တယ်လောကကို တက်လှမ်းတာကလွဲလို့ ဒီပစ္စည်းက တခြားဘာအသုံးဝင်သေးလို့လဲ”

ယန်ဝေ့က စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍တွေးလိုက်သည်။

ဒါက တက်လှမ်းဖို့အတွက်သုံးတာဆိုတာ ငါလည်းသိတာပေါ့...

ပြဿနာက ခင်ဗျားဝယ်တဲ့အရေအတွက်က များလွန်းနေတာပဲ...

“ဒါဆိုရင် အရှင်က အမှန်တကယ် ဘယ်နှခုလောက်အထိ ဝယ်ချင်တာပါလဲ”

အစ်ကိုကြီးချန်က လက်ဝါးဖြန့်ပြပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလိုက်၏။

“အစမ်းအနေနဲ့ သုံးထောင်ကျော်လောက်ကနေ စဝယ်ကြည့်မလို့ပဲ”

ယန်ဝေ့မှာ ထခုန်တက်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

သုံးထောင်ကျော်ဟုတ်လား...

ဒါက အစမ်းအနေနဲ့ပဲရှိသေးတာလား...

သူသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာမျိုချလိုက်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“အကယ်၍ အရှင်က တက်လှမ်းချင်တာဆိုရင် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ်”

အမှန်စင်စစ် ကျန်းချန်တွင် ရွှမ်ကျီရုပ်ပုံရှိနေသဖြင့် တစ်ခုတည်းဝယ်ယူခြင်းက အမှန်တကယ်လုံလောက်ပေသည်။ အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများကို ဤမျှအထိဖြုန်းတီးနေရန်မလိုပေ။ ဟင်းလင်းပြင်အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်စဉ်ကနှင့် အင်မော်တယ်လောကသို့တက်လှမ်းစဉ်ကကဲ့သို့ပင် အခြားသူများကို ရွှမ်ကျီရုပ်ပုံထဲထည့်သွင်းကာ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်၏။

သူ အများအပြားဝယ်ယူနေရခြင်းမှာ အခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုရည်ရွယ်ချက်ကို ပြင်ပလူများအားပြောပြလောက်အောင် မမိုက်မဲပေ။

သူသည် လင်ဟန်ဟန်၊ ယွမ်ကျဲ နှင့် အခြားသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးဖြစ်သော စုရဲ့နှင့် စုမန်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် မျက်နှာတစ်ခြမ်းကိုကာလိုက်ရင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသောပုံစံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

“မင်းတို့ကို လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပြောပြမယ်... ငါက ဖေးရှန်ဂိုဏ်းရဲ့ဘိုးဘေးကြီးပဲ၊ ငါ့မှာ တပည့်တွေ၊ မြေးတပည့်တွေ အများကြီးရှိတယ်”

လူတိုင်းဆွံ့အသွားကြ၏။ ၎င်းသည် မည်သို့သောလျှို့ဝှက်ချက်မျိုးနည်း။

ယန်ဝေ့မှာ ယခင်က ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအကြောင်းကိုမသိခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်အတွင်း ကျန်းချန်ပြုလုပ်ခဲ့သည့်ကိစ္စကြီးများကြောင့် သူ့နောက်ကွယ်ရှိ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းမှာလည်း ကျော်ကြားလာခဲ့ရာ မသိဘဲမနေနိုင်တော့ချေ။ ၎င်းမှာ သာမန်အရွယ်အစားရှိသော အလတ်စားဂိုဏ်းတစ်ခုသာ။ အတိတ်ကာလက ခမ်းနားသောသမိုင်းကြောင်း ရှိခဲ့ဖူးသည်ဟုဆိုသော်လည်း ယခုအခါ ဆုတ်ယုတ်နေပြီဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျားက လူပေါင်းထောင်နဲ့ချီပြီး အထက်အင်မော်တယ်လောကကိုခေါ်သွားဖို့ ကြံနေတာတော့မဟုတ်ပါဘူးနော်”

“အဲဒါ မရဘူးလား”

ယန်ဝေ့မှာ အသက်ရှူပင် မှားသွား၏။ ခင်ဗျားရူးနေတာလားဟုပင် မေးလိုက်ချင်တော့သည်။ အင်မော်တယ်ဘုရင်အများအပြားအုပ်ချုပ်နေသော ရှေးဦးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီးများ သို့မဟုတ် ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ဘီလူးကြီးများပင်လျှင် တစ်ကြိမ်လျှင် လူပေါင်းတစ်ရာခန့်သာ တက်လှမ်းနိုင်အောင် စီစဉ်နိုင်ကြ၏။ ထိုအရေအတွက်မှာပင် အလွန်ချဲ့ကားလွန်းလှပြီဟု ယူဆရသည်။

ခင်ဗျားက လူပေါင်းထောင်ချီကို တစ်ခါတည်းခေါ်သွားချင်တယ်ဟုတ်လား။ အိမ်မက် မက်နေတာလား...

လင်ဟန်ဟန်၊ ယွမ်ကျဲ နှင့် အခြားသူများမှာမူ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားကြလေပြီ။ ဤဘိုးဘေးကြီးက မေးသမျှအကုန်ဖြေနေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် သတိထားခြင်း၊ လျှို့ဝှက်ခြင်း မရှိပေ။ ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ တိပ်တစ်ခုယူ၍ သူ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်ရန်ပင်။ သူတို့မလုပ်ရဲ၍သာ...

သို့သော်လည်း သူတို့ရှေ့ရှိ ယန်ဝေ့၏ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်သွားသောမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားရသည်။

ဘိုးဘေးကြီးက တစ်သိန်းကျော်ဝယ်ချင်နေပေမယ့် လောလောဆယ် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး မလောက်သေးလို့ ဒီလောက်လေးပဲပြောတဲ့အကြောင်းသိသွားရင် မင်းမျက်နှာ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်...

ယန်ဝေ့မှာ အတော်ကြာအောင်အောင့်ထားပြီးနောက် အစ်ကိုကြီးချန်ကို လက်မထောင်ပြလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

“အရှင်ရဲ့ရက်ရောမှုက တကယ့်ကိုကြီးမားပါပေတယ်”

သူသည် စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ရာ မည်မျှပင် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်နေပါစေ၊ ဖောက်သည်ကို နည်းနည်းပဲဝယ်ပါဟု တိုက်တွန်းရန်အကြောင်းမရှိပေ။

“သာမန်ပါပဲ”

အစ်ကိုကြီးချန် နောက်တစ်မှတ်တိုင်သို့သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ယန်ဝေ့က အလျင်အမြန် ပြန်လာပြန်သည်။

“ခဏလောက်စောင့်ပါဦး အရှင်။ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ်ရုံးကို လမ်းညွှန်ချက် တောင်းကြည့်ပါရစေ...”

“ဘာအတွက်တောင်းမှာလဲ”

“တခြားဌာနခွဲတွေမှာရှိတဲ့ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်တွေကို ဒီကိုလွှဲပြောင်းပေးလို့ရမလားဆိုတာ သိချင်လို့ပါ။ အဲဒါဆိုရင် အရှင်က နေရာအနှံ့လျှောက်သွားနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့”

ထိုအဆိုပြုချက်က အစ်ကိုကြီးချန်ကို ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားစေသည်။ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၃,၃၀၀ ကိုဝယ်ယူရန်အတွက်ဆိုလျှင် သူသည်အနည်းဆုံးနေရာ ၃၀ ကျော်သို့ သွားရောက်ရဦးမည်။ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းမှာ ကောင်းကင်နယ်မြေအနည်းငယ်လျှင်တစ်ခုသာရှိတတ်ရာ သူမည်မျှဝေးဝေးသွားရမည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

“ကောင်းပြီလေ... မေးကြည့်လိုက်ဦး”

လင်ဟန်ဟန်၊ ယွမ်ကျဲနှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူ့ကိုထပ်မံဖျောင်းဖျကြပြန်သည်။

“ဘိုးဘေးကြီး... ဒီမှာကြာကြာမနေသင့်ဘူးနော်”

“ဘာလို့လဲ။ ဒီထျန်းရှူးဂိုဏ်းက လောဘတက်ပြီး ငါ့ကိုသတ်မယ်လို့ မင်းတို့ထင်နေတာလား”

“အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။ အပြင်မှာ စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူတွေ ပိုပိုများလာလို့ပါ။ နေရာတစ်ခုတည်းမှာ ကြာကြာနေတာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်”

နေရာအနှံ့လှည့်လည်သွားလာနေခြင်းက အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုကို ခန့်မှန်းရခက်စေသဖြင့် ပို၍ဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ယူဆကြသည်။

အစ်ကိုကြီးချန်က သူတို့ကိုတစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာဆို၏။

“မင်းတို့ကြောက်ရင် အရင်ပြန်နှင့်ကြလေ”

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ယခုအခါ အလယ်အင်မော်တယ်လောက၏ အာရုံစိုက်မှုဗဟိုချက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဟန်ထုတ်ရန်စင်မြင့်မှာလည်း လုံလောက်စွာကြီးမားလှသဖြင့် ဤပရိသတ်အနည်းငယ်မရှိတော့သည်ကို သူဂရုမစိုက်တော့။

လင်ဟန်ဟန်နှင့် အခြားသူများ နှုတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် အခြားတစ်ဖက်၌ မြောင်ယွီ၊ အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ရန်နှင့် ထျန်းရှူးဂိုဏ်း၏ အခြားအဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း သတင်းရရှိသွားသည်။

“သူက အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၃,၀၀၀ ကျော် ဝယ်ချင်တာလား”

“သူရူးနေတာလား။ သူက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးနေတာပဲ”

မကြာမီမှာပင် ထျန်းရှူးဂိုဏ်း၏ အင်မော်တယ်ဘုရင် ၁၂ ပါးအနက် ၉ ပါးအထိ ထိုဆွေးနွေးပွဲသို့ ပါဝင်လာကြသည်။ ၎င်းမှာ ဝယ်ယူမှုပမာဏ ကြီးမားလွန်းခြင်းကြောင့်မဟုတ်။ အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး သန်းအနည်းငယ်မှာ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းကို လှုပ်ခတ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ အဓိကမှာ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်မှာ အလွန်ထူးခြားနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

“သူ့ပြောပုံအရဆိုရင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းဝင် ၃,၀၀၀ ကျော်ကို ခေါ်သွားဖို့စီစဉ်နေတာပဲ”

“သူကတော့ အပြောကြီးတာပဲ။ သူဘယ်လိုခေါ်သွားမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်”

“အဆင့် ၈ အင်မော်တယ်ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူကတော့ လူမိုက်မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့နောက်ကွယ်မှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်တွေ ရှိနေတာလား”

“အလယ်အင်မော်တယ်လောကရဲ့ ရှေးဦးအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတွေပူးပေါင်းမှသာ ဒီလောက်လူအများကြီးကို တစ်ခါတည်းခေါ်သွားနိုင်တာ”

“ဖေးရှန်ဂိုဏ်း... တကယ်တော့အဲဒီဂိုဏ်းက မရိုးရှင်းဘူး”

“ဟုတ်တယ်... အဲဒီသမိုင်းကြောင်းကို ငါကြားဖူးတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက သူတို့က အလယ်အင်မော်တယ်လောကရဲ့ နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာ”

“သူတို့က အလယ်အင်မော်တယ်လောကရဲ့ကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားဘဲ အထက်အင်မော်တယ်လောကကို စောစောစီးစီးတက်လှမ်းမသွားခဲ့ဘူးဆိုရင် အခုအခြေအနေတွေက ပြောင်းလဲကုန်တာကြာပြီ...”

“တော်စမ်းပါ... ဖေးရှန်ဂိုဏ်းက ဆုတ်ယုတ်သွားတာကြာလှပြီ။ သမိုင်းကြောင်းတွေပြောနေလို့လည်း ဘာမှမထူးတော့ဘူး”

အင်မော်တယ်ဘုရင်များမှာ အတော်ကြာအောင်ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့်ကောက်ချက်မှမချနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ကျန်းချန် ဘာလုပ်ချင်နေသည် သို့မဟုတ် သူ၏ယုံကြည်မှုက ဘယ်ကလာသည်ကို မည်သူမျှမခန့်မှန်းနိုင်။

“ဒါဆို ငါတို့ရောင်းမလား၊ မရောင်းဘူးလား”

“ရောင်းမယ်”

“ငါတို့က ပိုက်ဆံရဖို့ စီးပွားရေးလုပ်နေတာပဲ။ မရောင်းစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲတိုက်တိုက် ငါတို့နဲ့မဆိုင်ဘူး”

နောက်ဆုံးတွင် ယန်ဝေ့က အသစ်ချမှတ်လိုက်သော အစည်းအဝေးဆုံးဖြတ်ချက်ကို အစ်ကိုကြီးချန်ထံ အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

“ဌာနခွဲတွေကနေ သုံးရက်အတွင်း အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၃,၀၀၀ ကျော်ကို စုဆောင်းပေးပါမယ်”

“ထျန်းရှူးဂိုဏ်းအတွင်းမှာ ရှိနေသရွေ့တော့ အရှင်ရဲ့ဘေးကင်းမှုကို အာမခံပါတယ်”

“ဒါပေမဲ့ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားပြီးရင်တော့ ငါတို့ရဲ့အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ နားလည်ပေးစေချင်ပါတယ်”

ကျန်းချန်က လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်၏။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး”

သူတို့အဖွဲ့ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းတွင် အခြေချနေထိုင်သည့်သတင်းမှာ လျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့သွားသည်။ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းတွင်တည်းခိုရန် ဖိတ်ကြားခံရသည်မှာ အတော်လေးဂုဏ်သိက္ခာရှိ၏။

သို့သော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ အန္တရာယ်မှာလည်း အမှန်တကယ်တည်ရှိသည်။ မကြာမီမှာပင် ထျန်းရှူးဂိုဏ်းပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျွမ်းကျင်သူအုပ်စုများပေါ်လာ၏။ ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့မှလူများသာမက အခြားကောင်းကင်နယ်မြေများမှ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသော ဂိုဏ်းကြီးများ၊ မိသားစုကြီးများလည်း ပါဝင်ကြသည်။

အဆင့် ၈ အင်မော်တယ်ရတနာက စိတ်နှလုံးကိုလှုပ်ခတ်စေ၏။ အင်မော်တယ်ဘုရင်များ လာတော့မည်ဟုလည်း သတင်းထွက်လေသည်။ ထျန်းရှူးဂိုဏ်း၏ နောက်ခံနှင့် အင်အားကြောင့်သာ အမျိုးမျိုးသော အင်အားစုများမှာ စီးနင်းတိုက်ခိုက်မှု မပြုကြသေးခြင်းဖြစ်သည်။

ယွမ်ကျဲ၊ ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်အမင်းစိုးရိမ်နေ၏။ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သိသာထင်ရှားသည်။ သူတို့မှာ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်တွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ပင်လယ်ထဲတွင် သူတို့အပြင်ထွက်လာသည်နှင့် ဝိုင်းအုံကိုက်ဖြတ်ရန် ငါးမန်းများစောင့်ဆိုင်းနေကြသည့်ပုံစံမျိုးပင်။

အပြင်ဘက်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူအရေအတွက် ပိုမိုများပြားလာသည်ကိုကြည့်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်များရောက်ရှိတော့မည်ဟူသော သတင်းကိုကြားရသောအခါ သူတို့အဖွဲ့မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့လာကြ၏။

ဘိုးဘေးကြီးက အဆင့် ၈ အင်မော်တယ်ရတနာကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်ဆိုဦး သူက လူအုပ်ကြီးကိုတိုက်ထုတ်ပြီး ထွက်သွားနိုင်ပါ့မလား။

ထိုနေ့ နေ့လယ်ခင်းမှာပင် မြောင်ယွီနှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ရန်တို့ ရောက်ရှိလာကြပြန်သည်။

ကျန်းချန်ကိုမြင်သည်နှင့် သူမ၏ပထမဆုံးစကားမှာ...

“ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့က အခုလောလောဆယ် အင်မော်တယ်အရှင်မြတ် ၂၅ ယောက်နဲ့ မိစ္ဆာအရှင်မြတ် ၇၇ ယောက် စေလွှတ်ထားတယ်။ ခေါင်းဆောင်က မုန့်ချင်းပဲ... သူက အခု အပြင်မှာရောက်နေပြီ”

ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုတည်းကပင် အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ ၁၀၂ ယောက်အထိရှိနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်ဟန်ဟန်မှာ မူးမေ့လဲမတတ်ဖြစ်သွား၏။

ထို့အပြင် မုန့်ချင်းဟူသောအမည်ကိုကြားသည့်အခါ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြင်းထန်စွာတုန်ရီသွားတော့သည်။

“ဘယ် မုန့်ချင်းလဲ”

“နှင်းခဲရိပ် မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့သား၊ အဲဒီမုန့်ချင်းလား”