အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်ရမည်
Vol. 29 Ch. 283
မြောင်ယွီ၏ နီမြန်းသောနှုတ်ခမ်းအစုံ အနည်းငယ်ကွေးညွတ်သွား၏။
“မှန်တယ်... သူပဲပေါ့။ ကျင့်ကြံခြင်းသက်တမ်း သုံးသန်းအတွင်းမှာ မိစ္ဆာအရှင်မြတ်အဆင့်ကို ရောက်ခဲ့သူလေ။ အဲဒီနောက် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းသုံးသန်းအကြာမှာတော့ မုန့်ချင်းက အဆင့် ၉ မိစ္ဆာအရှင်မြတ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်”
အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် အင်မော်တယ်ဘုရင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာအရှင်မြတ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဟူ၍ သီးသန့်မရှိပေ။ သို့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီရှင်များမှာ အမြဲတစေအာရုံစိုက်ခံရသူများဖြစ်ကြရာ နှစ်ကာလကြာညှိလာသောအခါ နှိုင်းယှဉ်မှုအချို့ ပြုလုပ်နိုင်ကြခြင်းပင်။
မရေတွက်နိုင်သော အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်များနှင့် မိစ္ဆာအရှင်မြတ်များထဲတွင် မုန့်ချင်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအရ ထိပ်သီးတစ်ရာအတွင်းပါဝင်နိုင်သည့် ထူးချွန်ထက်မြက်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တစ်ဦးတည်းနှင့် အဆင့် ၉ အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် မှတ်တမ်းရှိခဲ့၏။
ထိုတိုက်ပွဲမှာ အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် သူ၏အဆင့်အတန်းကို ခိုင်မာသွားစေသည်။ ထို့အပြင် သူ့ဖခင်မှာလည်း မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်နေပြန်သည်။
“အဆိုးရွားဆုံးအခြေအနေဆိုရင်တော့ နှင်းခဲရိပ်မိစ္ဆာဘုရင်ကိုယ်တိုင် လမ်းမှာရောက်နေလောက်ပြီပေါ့”
မြောင်ယွီကိုယ်တိုင်မှာမူ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိ။ မုန့်ချင်းနှင့် နှင်းခဲရိပ်မိစ္ဆာဘုရင်၊ ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့က မည်မျှအစွမ်းထက်စေကာမူ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ရဲကြမည်မဟုတ်။ သူမ၏ စနောက်လိုသောမျက်ဝန်းများမှာ ကျန်းချန်၏မျက်နှာပေါ်သို့ အမြဲကျရောက်နေသည်။
လင်ဟန်ဟန်နှင့် အခြားသူများမှာမူ ပို၍စိတ်ဓာတ်ကျလာကြတော့သည်။ သို့သော် အစ်ကိုကြီးချန်မှာမူ အန္တရာယ်ကို လုံးဝသတိမပြုမိသည့်အလား စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“ဒါဆို သူက တော်တော်နာမည်ကြီးတာပေါ့လေ”
မြောင်ယွီမှာ ဤကဲ့သို့အဓိပ္ပာယ်မရှိသောမေးခွန်းကို အဘယ်ကြောင့်မေးရသနည်းဟု နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။ မုန့်ချင်းနာမည်ကြီးသည်မှာ ပြောနေရန်ပင်မလိုပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နယ်မြေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတွင်သာမက အလယ်အင်မော်တယ်လောကတစ်ခုလုံးရှိ အင်မော်တယ်အများစုမှာလည်း ဤပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီရှင်အကြောင်းကို ကြားဖူးကြပေလိမ့်မည်။
အစ်ကိုကြီးချန်က ထိုမုန့်ချင်းကို အရင်သတ်ပစ်ရမည်လားဟု တိတ်တဆိတ်ကြံစည်နေကြောင်းကိုမူ သူမ မသိရှိနိုင်ချေ။ ဤမျှနာမည်ကြီးသောသူကိုသတ်လိုက်ပါက တုန်လှုပ်မှုအမှတ်များစွာရရှိနိုင်မည်။
“ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့အပြင် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ဂိုဏ်းကလည်း အင်မော်တယ်အရှင်မြတ် ၃၁ ယောက် စေလွှတ်ထားတယ်၊ အဲဒီမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ရှိတဲ့ အကြီးအကဲချုပ်တစ်ယောက်လည်း ပါဝင်တယ်”
အကြီးအကဲယွမ်ကျဲမှာ ထပ်မံထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန်မေးမြန်းတော့သည်။
“ပြာလွင်ကောင်းကင်နယ်မြေမှာ နံပါတ်တစ်အဆင့်ရှိတဲ့၊ အဆင့် ၉ အင်မော်တယ်အရှင်မြတ် ဆယ်ယောက်ကျော်လောက်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ဂိုဏ်းကိုပြောတာလား”
မြောင်ယွီက တည်ငြိမ်စွာခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
“ဟုတ်တယ်လေ”
ယွမ်ကျဲ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားတော့သည်။ သူသည် စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့်ပြန်ထိုင်ပြီး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
“သူတို့က ဒီကနေ ကောင်းကင်နယ်မြေ ၂၀ ကျော်လောက်ဝေးတာကို... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာနိုင်ကြတာလဲ”
မြောင်ယွီမှာ သူ၏မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုကို နားမလည်နိုင်သည့်အလား ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါ့အပြင် မိစ္ဆာတိမ်တိုက်နန်းတော်၊ ရှေးဟောင်းမင်ဟိုင်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ဖယောင်းတိုင်တောင် မိစ္ဆာတွေကလည်း ကျွမ်းကျင်သူတွေ စေလွှတ်ထားကြတယ်။ မကြာခင် ရောက်လာကြလိမ့်မယ်”
သူမပြောလိုက်သောအမည်တိုင်းမှာ ကောင်းကင်နယ်မြေကြီးများရှိ ထိပ်သီးအင်အားစုများချည်းသာ။ ယင်းတို့အနက်တစ်ခုခုကပင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းကို အကြိမ်ပေါင်းဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ဖျက်ဆီးပစ်ရန်လုံလောက်သည်။ သူတို့အနေနှင့် မည်သို့ခုခံနိုင်ပါမည်နည်း။ ထို့အပြင် အမည်မဖော်ပြရသေးသော အင်အားစုများမှာလည်း ခြိမ်းခြောက်မှုမရှိဟုမဆိုနိုင်။
“ငါတို့ဘာလုပ်ကြမလဲ”
“ငါတို့သတိမထားမိရင် အသတ်ခံရရုံတင်မကဘဲ ဂိုဏ်းပါပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်”
မြောင်ယွီမှာ သူတို့၏လက်ရှိစိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိရှိနေပုံရသည်။
“အကြီးအကဲကျန်း... ရှင်တပည့်ပေါင်း ၃,၀၀၀ ကို အထက်အင်မော်တယ်လောကကို ခေါ်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ပဲ ကျွန်မထင်တယ်”
သူမသည် အစ်ကိုကြီးချန်၏အမည်ရင်းကိုမသိသေးသဖြင့် သူ့ကို အကြီးအကဲဟုသာ ခေါ်ဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။
“အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်ကတင် အာရုံစိုက်ခံရနေပြီ၊ လူပေါင်းများစွာရဲ့လောဘကို နှိုးဆွပေးနိုင်တဲ့ အဆင့် ၈ အင်မော်တယ်ရတနာအကြောင်းတော့ ထည့်ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး”
“ရှင် အဲဒါကို ဘယ်လိုမှမကာကွယ်နိုင်ဘူးလေ”
သူမက အကုန်သိသကဲ့သို့ ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ပြောနေသည်ကိုကြည့်ပြီး အစ်ကိုကြီးချန်ရယ်ချင်သွား၏။
“ဒါဆို ညီမလေးရဲ့အကြံပြုချက်က ဘာများလဲ”
ဤအမျိုးသမီးရောက်လာကတည်းက ရန်သူတွေက ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်ကြောင်း၊ ဘယ်လောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းကြောင်းကိုသာ တစိုက်မတ်မတ် အသားပေးပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမက သူ့ကိုဖိအားပေးနေခြင်းဖြစ်ရာ သူမတွင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုရှိနေရမည်။
ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မြောင်ယွီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့်ပြုံးလိုက်၏။
“ကျွန်မတို့ထျန်းရှူးဂိုဏ်းမှာ လက်ရှိအကျပ်အတည်းကိုဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင်လက်ခံမလားဆိုတာတော့ မသိဘူးပေါ့”
သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် လင်ဟန်ဟန်၊ ယွမ်ကျဲနှင့် အခြားသူများမှာ ရေနစ်နေသူ ကောက်ရိုးတစ်မျှင် လှမ်းဆွဲလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။
“နည်းလမ်းရှိတယ် ဟုတ်လား”
“ကျွန်တော်တို့ နားထောင်ဖို့အသင့်ပါပဲ”
“လွတ်မြောက်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ တကယ့်ကိုကျေးဇူးတင်မိမှာပါ”
ကျန်းချန်ပင် အနည်းငယ်စိတ်ဝင်စားသွား၏။ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းက ကျွမ်းကျင်သူတွေ စေလွှတ်ပေးမလို့လား။ သူတို့က ရန်ငြိုးရန်စတွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်လေ့မရှိဘူးမဟုတ်လား။
“ကျွန်မတို့ အဲဒီဓားကိုဝယ်ချင်ပါတယ်”
ကျန်းချန်မငြင်းနိုင်ခင်မှာပင် မြောင်ယွီက အလျင်အမြန်ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ဈေးနှုန်းကတော့ ရှင့်ကိုစိတ်ကျေနပ်စေမှာ သေချာပါတယ်”
ဤဓားမှာ အဆင့် ၈ ဖြစ်ရာ သူတို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့၏ အင်မော်တယ်ဘုရင် ၁၂ ပါးပင်လျှင် အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ရတနာများကိုသာ အသုံးပြုနေရဆဲဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။
“ဒါ့အပြင် အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်တည်နေရာ လူသိသွားမယ့်ကိစ္စကိုလည်း ကျွန်မတို့ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်”
သူမက ဆက်လက်၍ဆွဲဆောင်နေပြန်သည်။
“ရှင် အမှတ်အသား ၃,၃၀၀ စလုံးကို ကျွန်မတို့ထျန်းရှူးဂိုဏ်းမှာပဲ ဆက်ထားထားလို့ရတယ်၊ ကျွန်မတို့ အဲဒါတွေကို သိမ်းဆည်းပေးထားပါ့မယ်။ နောင်ကျရင် ရှင်အလိုရှိတဲ့အချိန်တိုင်းမှာ ပြန်ထုတ်ယူလို့ရပါတယ်”
“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ရှင်တကယ်ပဲ လူပေါင်း ၃,၃၀၀ ကို နောင်တစ်ချိန်မှာ အထက်အင်မော်တယ်လောကကိုခေါ်သွားနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးရှိသွားပြီမဟုတ်ပါလား”
လင်ဟန်ဟန်နှင့် ယွမ်ကျဲတို့မှာ သူမ၏အကြံပြုချက်ကို ကြားရသောအခါ အစပိုင်းတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွား၏။ အဆင့် ၈ အင်မော်တယ်ဓားမှာ တန်ဖိုးဖြတ်၍မရ။ ဤအဆင့်ရှိသော အင်မော်တယ်ရတနာမျိုး အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် ရှိပင်ရှိရဲ့လားဟုပင် သံသယဖြစ်စရာကောင်းလှရာ စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ဈေးနှုန်း မည်သို့ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။ ဤကဲ့သို့ရတနာမျိုးကို ရရှိထားသူမှာ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်ရောင်းမည်မဟုတ်။ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းမှာ သူတို့မကာကွယ်နိုင်သည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အမြတ်ထုတ်နေခြင်းသာ။
သို့သော် ကျန်သောအချက်များကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင်မူ သူတို့မှာအစ်ကိုကြီးချန်ကိုယ်စား သဘောတူလိုက်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာ၏။ အကြောင်းမှာ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၃,၃၀၀ ကို သိမ်းဆည်းပေးထားမည်ဟူသော မြောင်ယွီ၏ကတိမှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
မူလက သူတို့သည် အထက်အင်မော်တယ်လောကသို့ အတူတကွတက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်မရှိခဲ့ကြသလို၊ နောင်အနာဂတ်တွင် ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် အမှတ်အသားတည်နေရာများ လူသိသွားမည်ကိုလည်း အမြဲစိုးရိမ်နေခဲ့ကြသည်။ မြောင်ယွီ၏ကတိနှင့်ဆိုလျှင် ထိုအမှတ်အသား ၃,၃၀၀ မှာ ဤနေရာတွင် ဘေးကင်းစွာရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများကိုလည်း ရောင်းချမည်မဟုတ်။
အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် ထျန်းရှူးဂိုဏ်းထက်ပို၍ ဘေးကင်းသောနေရာဟူ၍ မရှိနိုင်ချေ။ နောက်ဆုံးဆယ်နှစ်တာ တည်နေရာပြသသည့်ကာလ ကျော်လွန်သွားသောအခါမှ ထိုအမှတ်အသား ၃,၃၀၀ ကို တိတ်တဆိတ်ထုတ်ယူလိုက်မည်ဆိုလျှင် မည်သူမျှသိရှိနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါကျမှ အားလုံးအတူတကွတက်လှမ်းနိုင်ရန် အခွင့်အရေးကြီးရရှိသွားပေလိမ့်မည်။
“ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားတို့ကို ယုံလို့ရပါ့မလား။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ခင်ဗျားတို့က ဝန်မခံဘဲနေရင်ရော...”
လင်ဟန်ဟန်မှာ အတော်လေး သတိကြီးလှသည်။ ၎င်းသည် တစ်ခုတည်းသောစိုးရိမ်စရာဖြစ်သည်။
မြောင်ယွီ၏အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနက်စွာဆိုလိုက်၏။
“အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၃,၃၀၀ ဆိုတာ ရှင်တို့အတွက် အရမ်းတန်ဖိုးကြီးချင်ကြီးလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ထျန်းရှူးဂိုဏ်းအတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”
“အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အခုလိုအမှတ်အသားတွေကို သိမ်းဆည်းပေးထားဖို့ဆိုတာ ကျွန်မတို့ဆီမှာ တစ်ခါမှမရှိဖူးဘူး။ ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့မူဝါဒကို ချိုးဖောက်တာလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်”
“အဲဒီအင်မော်တယ်ဓားအတွက်သာမဟုတ်ရင် ကျွန်မတို့ ဒီလိုမျိုး ခြွင်းချက်ထားပေးမှာမဟုတ်ဘူးလေ”
ယခုမူ လင်ဟန်ဟန်နှင့် ယွမ်ကျဲတို့မှာ အမှန်တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီဖြစ်သည်။ အဆင့် ၈ အင်မော်တယ်ရတနာကို ရောင်းချလိုက်ခြင်းသည် ထိုရတနာနောက်သို့လိုက်နေသော အင်အားစုများမှာ နောင်တွင် ထျန်းရှူးဂိုဏ်းကိုသာ ရှာဖွေကြမည်ဖြစ်ပြီး ဖေးရှန်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်မှုရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အာလူးပူကြီးကို အခြားသူလက်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။ ထို့ပြင် အထက်အင်မော်တယ်လောကသို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကိုလည်း ရရှိနိုင်ဦးမည် မဟုတ်ပါလား။
သေချာစဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူတို့အမြတ်ထွက်နေသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဘိုးဘေးကြီး”
“ဘိုးဘေးကြီးအနေနဲ့ သူမရဲ့အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံသင့်တယ်လို့ထင်ပါသလား”
အစ်ကိုကြီးချန်ကမူ ဘာကိုမှနားမထောင်ပေ။ သူသည် အခုမှပင် ကြီးလေးသောပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွား၏။ အားလုံးက သူ့အတွက်လာကြခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဤအင်မော်တယ်ဓားအတွက် လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤတွေ့ရှိမှုက သူ့ကိုဒေါသထွက်သွားစေသည်။
အစုတ်ပလုတ်ဓားက ငါ့ရဲ့အာရုံစိုက်ခံရမှုကို လုယူနေတာလား...
အားလုံးက အဲဒီဓားကိုပဲ အာရုံစိုက်နေကြတယ်၊ အားလုံးက ဓားကိုပဲစိတ်ဝင်စားနေကြတယ်၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်က အလှလေးတောင်မှ ချွင်းချက်မဟုတ်ဘူး...
သူကတော့ ဒီအင်မော်တယ်ဓားရဲ့ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပါလျက်နဲ့... ဘေးနားမှာ မှေးမှိန်နေရတာလား...
မတရားလိုက်တာ...
သူအတွေးနက်နေရာမှ မေးခွန်းတစ်ခု မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ညီမလေး စဉ်းစားကြည့်ဦး၊ ငါနဲ့ ဒီဓား ဘယ်သူကပိုအရေးကြီးတယ်လို့ထင်သလဲ”
မြောင်ယွီမှာမူ သူသည် ဤဓားကို လက်လွတ်မခံချင်ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းအောင်ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။
“ရှင်လည်း အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မယုံကြည်ပါတယ်”
ဘာကိုမြင်ရမှာလဲ...
ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ်သိလို့ပြောတာလား...
အစ်ကိုကြီးချန်မှာ ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ ဓားကိုကိုင်ကာ ထရပ်လိုက်တော့သည်။
“ဒါနဲ့... အပြင်မှာ နာမည်အကြီးဆုံးလူက အဲဒီမုန့်ချင်းဆိုတဲ့လူမဟုတ်လား”