ဒီအရောင်းအဝယ်က အလွန်အပြုသဘောဆောင်တယ်
Vol. 29 Ch. 284
“အကြီးအကဲကျန်း... စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဝူးဝူးဝါးဝါး မလုပ်ပါနဲ့ဦး”
မြောင်ယွီက သူသည် ဓားကိုလုယူရန် ကြိုးပမ်းနေသူအများအပြားကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး အားလုံးနှင့် အသေခံတိုက်ခိုက်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ့ကိုဖျောင်းဖျရန် အလျင်အမြန်ရှေ့တက်လာခဲ့သည်။
“ကျွန်မရထားတဲ့သတင်းအရဆိုရင် မုန့်ချင်းရဲ့တန်ဖိုးကြီး ပေါင်ကွမ်းဓားကလည်း အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ရတနာပဲ”
“ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းကလည်း အင်မော်တယ်ဘုရင်အောက်မှာအမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာရှိနေတာ”
သူမက ကျန်းချန်ကို အကဲခတ်လိုက်ရင်း...
“အဆင့် ၈ အင်မော်တယ်ရတနာတစ်ခုက ရှင့်ကိုပေးနိုင်တဲ့အားသာချက်က အကန့်အသတ်ရှိပါတယ်”
သူမပြောချင်သည့်အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။
အဆင့် ၈ အင်မော်တယ်ရတနာ ရှိနေရင်တောင် တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ခိုက်ရင် သူ့ကိုအနိုင်ရမှာမဟုတ်ဘူး...
အပြင်ထွက်ပြီး အသေမခံပါနဲ့၊ အဲဒီဓားကို ကျွန်မဆီပဲရောင်းလိုက်ပါ...
ကျန်းချန် သေသည်ဖြစ်စေ၊ ရှင်သည်ဖြစ်စေ သူမဂရုမစိုက်သော်လည်း အကယ်၍ မုန့်ချင်းက သူ့ကိုသတ်လိုက်ပါက ထိုအဆင့် ၈ ဓားကို သူမ မည်သည့်အခါမျှရရှိတော့မည်မဟုတ်။
သူမ၏စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် သူမဘေးနားရှိယန်ဝေ့မှာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။
“မုန့်ချင်းက အတင်းဝင်လာပြီ”
“သူ အခု အောက်ထပ်ရောက်နေပြီ”
မြောင်ယွီ၏မျက်နှာထက်မှ လှပသောအပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ပို၍ပင် ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံရသည်။
“အရှင် ကိုယ်တိုင်မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ... ရတနာတွေက လူတွေကိုရူးသွပ်စေတာပေါ့”
ကျန်းချန်မှာ သူမသည် အပြင်ဘက်မှ ကျူးကျော်သူကိုအသုံးပြု၍ သူ့ကိုဖိအားပေးနေကြောင်း သိလိုက်သည်။
အန္တရာယ်က ပိုပိုပြီးကြီးလာနေပြီ၊ ဓားကိုမရောင်းဘူးဆိုရင် နောက်ထပ်ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ သူမတောင်မခန့်မှန်းနိုင်ဘူးဟု ပြောနေခြင်းပင်။
သူသည် မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်ရင်း တမင်တကာမေးလိုက်၏။
“ခင်ဗျားတို့ ထျန်းရှူးဂိုဏ်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်တာကို တားမြစ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား”
မြောင်ယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မှန်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ဧည့်သည်တွေကိုကာကွယ်ပေးဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားမှာပါ”
“ဒါပေမဲ့ ဌာနခွဲတစ်ခုချင်းစီရဲ့ အင်အားကတော့ အကန့်အသတ်ရှိတာပေါ့။ အကယ်၍ ရန်သူက စည်းမျဉ်းတွေကိုလျစ်လျူရှုပြီး ရှင် မတော်တဆအသတ်ခံလိုက်ရရင် နောက်မှ ပြန်ပြီးစာရင်းရှင်းနေတာက ရှင့်အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ”
“ခင်ဗျားပြောတာက တကယ့်ကိုကျိုးကြောင်းဆီလျော်တာပဲ”
ကျန်းချန်က ပြုံးလျက်လက်ဝါးဖြန့်ပြလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဧည့်သည်က ဒီလောက်အဝေးကြီးကနေ လာရတာဆိုတော့ ငါကသွားပြီးမနှုတ်ဆက်ရင် ရိုင်းရာကျနေမှာပေါ့”
အခြားသူများ စကားပြောသည်ကို မစောင့်တော့ဘဲ သူသည် ခန်းမဆောင်ကြီးရှိရာ အောက်ထပ်သို့ တစ်ဦးတည်းလျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။
“ဘိုးဘေးကြီး”
လင်ဟန်ဟန်၊ ယွမ်ကျဲနှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်တကြား ခြေဆောင့်နေကြသော်လည်း သူ့ကိုတားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိ။
မြောင်ယွီနှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ရန်တို့သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။
“ဒီလူက တကယ်ပဲ ဘိုးဘေးတစ်ယောက်ဟုတ်ရဲ့လား”
“အရမ်းစိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်လွန်းတယ်... အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်လိုပဲ”
မြောင်ယွီက အမိန့်ပေးလိုက်၏။
“သူ့ကို တကယ့်မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ဖိအားကို မြည်းစမ်းခွင့်ပေးလိုက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ မုန့်ချင်းကိုတော့ သူ့ကိုသတ်ခွင့်မပြုနဲ့ဦး”
အင်မော်တယ်ဘုရင်ရဲ့ရန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
အောက်ထပ်တွင်မူ ဌာနခွဲတာဝန်ခံယန်ဝေ့မှာ အတော်လေးအကျပ်ရိုက်နေလေပြီ။
“မုန့်ချင်း... အကြီးအကဲကျန်းက ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်လေ”
“ငါတို့ရဲ့စည်းမျဉ်းကို မင်းသိပါတယ်... ဒီဝင်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်ခွင့်မရှိဘူး”
သူ့ရှေ့တွင် သုံးမီတာခန့်မြင့်မားသော လူငယ်တစ်ဦးရပ်နေသည်။ စူးရှထက်မြက်သော မျက်လုံးများအပေါ်ရှိ စိမ်းဖန့်ဖန့်မျက်ခုံးများက မြင်လိုက်ရသူတိုင်းအား အချိန်မရွေး ကိုက်ဖြတ်စားသောက်တော့မည့်အလား ခံစားရစေသည်။ အခြားဖောက်သည်များမှာလည်း မည်သူမျှအနားမကပ်ရဲကြဘဲ မီတာတစ်ရာခန့်အကွာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။
ထိုသူမှာ မုန့်ချင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သူဖြစ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။
“ဟဲဟဲ... ထျန်းရှူးဂိုဏ်းရဲ့စည်းမျဉ်းတွေကို ငါလည်းသိတာပေါ့”
သူကပြုံးလိုက်ရာ ဖြူဖွေးသောသွားများမှာ အေးစက်စက်အလင်းတန်းများအဖြစ် တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားတော့သည်။
“ငါက ရန်လာစတာမဟုတ်ပါဘူး... ငါ့ဘာသာလာပြီးပတ်ကြည့်တာကိုတော့ ခွင့်ပြုတယ်မဟုတ်လား”
“ခွင့်ပြု... ခွင့်ပြုပါတယ်...”
ယန်ဝေ့မှာ ချွေးများကိုသုတ်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှကျိန်ဆဲနေမိသည်။
ဘယ်သူ့ကို လာလိမ်နေတာလဲ...
ယူမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့အကျင့်တွေကို သူအများကြီးကြားဖူးထားသည်။ ကျန်းချန်ပေါ်လာသည်နှင့် စည်းမျဉ်းတွေအကုန် ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။
မင်းရဲ့သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ခန်းမတစ်ခုလုံးပြည့်နေတာကို ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် စီးပွားရေးလုပ်ရမှာလဲ...
သူအကြောက်ဆုံးအရာက ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ကျန်းချန် ခန်းမထဲဝင်လာ၏။
“အိုး... လူတွေအများကြီးပါလား။ ဒါက မုန့်ချင်းဆိုတဲ့လူလား”
သူ့ကိုမြင်လိုက်ရသည်နှင့် အားလုံးမှာ ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။
“ဟိုမှာ ကျန်း ဆိုတဲ့လူပဲ”
“သူရူးနေတာလား။ အပေါ်ထပ်မှာပုန်းမနေဘဲ ဘာလို့ဆင်းလာတာလဲ”
“မုန့်ချင်းက ဒီမှာမတိုက်ခိုက်ရဲဘူးလို့ တကယ်ထင်နေတာလား”
မုန့်ချင်းကိုယ်တိုင်ပင် ခဏမျှကြောင်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
“မှန်တယ်... ငါကမုန့်ချင်းပဲ”
သူ၏ အကြည့်မှာ ဟုန်ကျွယ် အင်မော်တယ်ဓားပေါ် ကျရောက်နေပြီး သူ့အပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာတော့သည်။
ယန်ဝေ့က အလျင်အမြန်ကြားဝင်လိုက်၏။
“မုန့်ချင်း... စိတ်လိုက်မာန်ပါမလုပ်နဲ့နော်”
“တာဝန်ခံယန်... ဒါကမတရားဘူးလေ။ ငါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့နေရာမှာ သူနဲ့ အရောင်းအဝယ်လေးတစ်ခုလုပ်ဖို့ပဲ လာတာပါ”
သူက အပြုံးကိုရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ယန်ဝေကိုငုံ့ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေးဆိုလိုက်သည်။
“ဒါကိုတောင်... တားမြစ်ထားတာလား”
ထိုအေးစက်စက်မျက်လုံးများက ယန်ဝေကိုတုန်လှုပ်သွားစေ၏။ ဤအရူးမှာ သူ့ကို အချိန်မရွေးသတ်ပစ်နိုင်သည်ဟု ထင်လိုက်မိသည်။
“ခွင့်ပြု... ခွင့်ပြုပါတယ်...”
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျန်းချန်က သူ့ကိုကယ်တင်လိုက်သည်။ သူက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးလိုက်၏။
“မင်းက ငါနဲ့ ဘာအရောင်းအဝယ်လုပ်ချင်လို့လဲ”
မုန့်ချင်းက သူ့လက်ထဲရှိ ပေါင်ကွမ်းဓားကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့လက်နက်နဲ့ မင်းရဲ့လက်နက်ကို လဲချင်တယ်... ဘယ်လိုလဲ”
“အင်မော်တယ်ရတနာချင်းလဲတာပဲလေ... တရားမျှတတယ်မဟုတ်ဘူးလား”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာဆွံ့အသွားကြရတော့သည်။
အဆင့် ၇ အင်မော်တယ်ရတနာနဲ့ အဆင့် ၈ လဲမယ် ဟုတ်လား...
တန်ဖိုးက အဆပေါင်းဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ကွာခြားနေတာကို... တရားမျှတတယ် ဟုတ်လား...
တရားမျှတတာမဟုတ်ဘဲ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ဓားပြတိုက်တာဟု ခေါ်သင့်သည်။
ဒုတိယထပ်မှ အကဲခတ်နေသောမြောင်ယွီပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အပြုအမူကတော့ တကယ့်ကို ပြောစရာစကားမရှိအောင်ပါပဲ။
မုန့်ချင်းသည် ကျန်းချန်သဘောတူလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူက တိုက်ခိုက်ရန်အကြောင်းပြချက်ရှာနေခြင်းသာ။ အကယ်၍ကျန်းချန်က သဘောတူခဲ့လျှင်ပင် သူက အဆင့် ၇ ဓားကို ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်။
မြောင်ယွီသည် တရားမျှတမှုကိုဖော်ဆောင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ မုန့်ချင်းက ပိုအနိုင်ကျင့်လေ၊ ဖိအားပိုများလေဖြစ်ပြီး ကျန်းချန်က ထျန်းရှူးဂိုဏ်းထံအရှုံးပေးရန် ပို၍လွယ်ကူလေဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“မင်းရဲ့အဆိုပြုချက်က တကယ့်ကိုအပြုသဘောဆောင်တာပဲ... စဉ်းစားသင့်တဲ့အချက်ပဲ”
ကျန်းချန်က လက်ခုပ်တီးပြီး ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူ၏ပျော်ရွှင်နေသော တုံ့ပြန်မှုက အားလုံးကိုမှင်သက်သွားစေသည်။ ဤလူက လူနမဟုတ်ဘဲ လူအဖြစ်နေတာလား။
မုန့်ချင်းပင် ခဏမျှအံ့ဩသွားပြီးနောက် ရယ်မောကာ ပေါင်ကွမ်းဓားကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ပွင့်လင်းတာပဲ။ ငါ မင်းကိုသဘောကျလာပြီ။ မင်းသဘောတူတယ်ဆိုမှတော့ အခုချက်ချင်းလဲကြရအောင်”
“နေဦးလေ”
မုန့်ချင်း၏ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမြင့်တက်လာပြီး မျက်နှာမည်းမှောင်သွားတော့သည်။
“ပြန်ရုပ်သိမ်းချင်နေတာလား”
ကျန်းချန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။
“မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လက်နက်တွေလဲကြမယ်ဆိုရင် ကုန်ပစ္စည်းကို အရင်စစ်ဆေးကြည့်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား”
“စစ်ဆေးမယ် ဟုတ်လား”
မုန့်ချင်းမှာ သူဘာကြံစည်နေသည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။ ဤလူက တကယ်ပဲ ဒါကို အရောင်းအဝယ်လို့ ထင်နေတာလား။
“ကောင်းပြီလေ... မင်းရဲ့ဓားကိုစစ်ဆေးဖို့ ငါ့ဆီကမ်းပေးလိုက်”
ကျန်းချန်က သူ၏ဆန့်ထုတ်ထားသော ဘယ်ဘက်လက်ကို ကြည့်ပြီး မထီမဲ့မြင်အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“မင်းက အခုမှ စပြီးပွဲထွက်လာတဲ့ လူသစ်လား။ လက်နက်ကိုစစ်ဆေးချင်ရင် တိုက်ခိုက်ကြည့်မှ သိမှာပေါ့... ဒီတိုင်းကိုင်ကြည့်နေရုံနဲ့ ဘာသိမှာလဲ”
“မင်းဒါလေးတောင်မသိဘူးလား။ မင်းဒီလောက်ကြာအောင် ဘယ်လိုအသက်ရှင်နေတာလဲဆိုတာ အံ့ဩမိတယ်”
သူ့ကိုလာသင်ပေးနေတာလား...
လူသစ်ဟုတ်လား...
မုန့်ချင်းသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း ဤကဲ့သို့ဝေဖန်ခြင်းမျိုး တစ်ခါမှမခံခဲ့ဖူးရာ ဒေါသပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
“ဟားဟား... မင်းက တော်တော်သတ္တိရှိတာပဲ”
သူက ဒေါသတကြီးရယ်မောရင်း မေးလိုက်၏။
“ဒါဆို ဘယ်လိုစစ်ဆေးကြမလဲ... တိုက်ခိုက်ပြီး စစ်မလား”
“မှန်တာပေါ့...”
ကျန်းချန်က ပြုံးနေဆဲ။ သူသည် ဟုန်ကျွယ်အင်မော်တယ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဆယ်ဆတိုက်ခိုက်မှုကို တိတ်တဆိတ်အသက်သွင်းလိုက်သည်။
အားလုံး၏အကြည့်အောက်တွင် အရှက်ရနေသောမုန့်ချင်းမှာ အောင့်မထားနိုင်တော့ချေ။
“မင်း... သေချင်နေတာပဲ”
သူ၏ဓားမှာ ဝင်းခနဲလက်သွားပြီး ခန်းမဆောင်ကြီးမှာ ခဏမျှမှောင်အတိကျသွားသည်။ ထို့နောက် လူတိုင်း၏ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် စူးရှလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
“မလုပ်နဲ့...”
“ရပ်လိုက်စမ်း...”
ယန်ဝေ့က ထိတ်လန့်တကြားအော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း အဆင့် ၉ အင်မော်တယ်အရှင်မြတ်တစ်ဦးက ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့တားဆီးနိုင်ပါမည်နည်း။
မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခရမ်းရောင်မီးတောက်များမှာ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ကျဆင်းလာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွား၏။
မုန့်ချင်း၏ ကြီးမားလှသောခန္ဓာကိုယ်မှာ သဲမှုန်များအရည်ပျော်ကျသွားသကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်ပြန့်ကျဲသွားပြီး ဖုန်မှုန့်အဖြစ်လွင့်ပျယ်သွားတော့သည်။
ချလွမ်...
ပိုင်ရှင်မဲ့သွားသော ပေါင်ကွမ်းဓားမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ကျသွားပြီး ကြည်လင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
အလယ်အင်မော်တယ်လောက၏ ထိပ်သီးမိစ္ဆာအရှင်မြတ်တစ်ရာအတွင်းပါဝင်သူတစ်ဦးမှာ တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားလေပြီ။