အခန်း (၅၉၅-၅၉၇)

Chapter 595: ရှားပါးသော ရတနာ

ခဏအကြာတွင် ဆုန့်ကျိန်းဖေးမှာ နောက်ဆုံး၌ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ မြေကမ္ဘာရတနာတွေထဲက အဆီအနှစ်ကို ထုတ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတော့... ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ရတနာလဲဗျာ"

စုန့်ကျုံး အေးအေးလူလူပင် ပြန်ဖြေ၏။

"ငါသိသလောက်တော့ နဂါးမျိုးနွယ်စုမှာ တစ်လောကလုံးက ပစ္စည်းတွေရဲ့ အဆီအနှစ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တဲ့ ကောင်းကင်မြေကမ္ဘာ ဖန်ဆင်းခြင်းအိုးကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်… အခု ဒီ ဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်ကတော့ အဲဒီအိုးအစစ်မဟုတ်တာ သေချာပေမဲ့ အတုယူလုပ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်… သေချာတာကတော့ သူက ရှိသမျှ ရတနာတိုင်းကိုတော့ မသန့်စင်နိုင်ဘူး… ငါ့ခန့်မှန်းချက်အရတော့ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ပစ္စည်းတွေအထိပဲ သန့်စင်နိုင်လိမ့်မယ်"

လျိုယွမ်ချွိ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင်တောင်မှ ဒါဟာ အလွန်ကို ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရတနာပဲ… အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅) သန်းမှ မရှိရင် ဘယ်သူမှ ဒါကို ဝယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး… စုန့်ကျုံး... မင်းရဲ့ကံကတော့ တကယ်အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ… ဒီပစ္စည်းကို ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ"

စုန့်ကျုံး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး

"ငါက မင်းကို ပြောပြမယ်လို့ ထင်နေတာလား”

လျိုယွမ်ချွိ အံကြိတ်ကာ

"မင်း ဘာနဲ့ လဲချင်လဲဆိုတာသာ ပြောစမ်းပါ"

စုန့်ကျုံးတစ်ယောက် ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်ကာ

"ငါက မင်းရဲ့ ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ကောင်းကင်ပုလဲကို လိုချင်တာ"

လျိုယွမ်ချွိ တောင့်ခဲသွားပြီးနောက် နှမြောတသစွာဖြင့်

"ကောင်းပြီလေ... သဘောတူတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆုန့်ကျိန်းဖေး မှင်တက်သွားပြီး

"ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ကောင်းကင်ပုလဲ ဟုတ်လား… မင်းက တကယ်ပဲ ဒီလိုရတနာမျိုးကို ဒီဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်နဲ့ လဲဖို့ ဝန်မလေးဘူးလား… အဲဒါက မင်းရဲ့ ဓမ္မရုပ်ပွားတော်ကို လောင်ကျွမ်းဖို့နဲ့ ဓမ္မအမှတ်အသားတွေ ပေါ်လာဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲလေ"

သူ လွှတ်ခနဲ ပြောမိသွားသည်။

လျိုယွမ်ချွိမှ နာကျင်နေသော အမူအရာဖြင့်

"ကောင်းကင်ပုလဲက တန်ဖိုးရှိတာ မှန်ပေမဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်က ကောင်းကင်ဘုံကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ မြေကမ္ဘာရတနာတွေကို အဆုံးမရှိ သန့်စင်ပေးနိုင်တယ်… ငါသာ လုံလောက်အောင် သန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက ကောင်းကင်ပုလဲနဲ့ တန်းတူဖြစ်လာမှာပဲ"

စုန့်ကျုံး အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက်

"မင်းကိုယ်မင်း ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ… ငါသာ ရတနာတစ်ခု အရေးတကြီး မလိုနေဘူးဆိုရင် ဒီအိုးကို ဘယ်တော့မှ လဲမှာမဟုတ်ဘူး"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက်

"လဲလှယ်တဲ့ကိစ္စကို နောက်မှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့… ကျွန်းသခင်ဆုန့်... ခင်ဗျားရဲ့ ရတနာကော… ပြပါဦး"

ဆုန့်ကျိန်းဖေးမှာ နေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒီကျောက်ပြားကတော့ တော်တော်လေးကို သာမန်ဆန်လွန်းနေပုံရတယ်… သူ့ရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ နဂါးပုံစံ အမှတ်အသား အချို့ပဲ ထွင်းထားတာ… ငါကတော့ ဘာတစ်ခုမှ နားမလည်ဘူး"

စုန့်ကျုံးနှင့် လျိုယွမ်ချွိတို့မှာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် နှစ်ဦးလုံး ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ ရှိထျန်းဟောက်ကလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ခု လက်သွား၏။

စုန့်ကျုံးမှ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုသည်။

"ကဲ... လဲလှယ်တာကို စကြရအောင်… ငါက ဒီဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်ကို ကမ်းလှမ်းမယ်… ကျွန်းသခင်လျိုကတော့ သူ့ရဲ့ ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ကောင်းကင်ပုလဲနဲ့ လဲဖို့ သဘောတူထားတယ်… ကျွန်းသခင်ဆုန့်... ခင်ဗျားရော စိတ်ဝင်စားလား… စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်းသခင်လျိုနဲ့ပဲ အပေးအယူ အပြီးသတ်လိုက်တော့မယ်"

ဆုန့်ကျိန်းဖေးမှာ သူ၏ဝတ်ရုံစကို ဆွဲကိုင်ကာ အကြီးအကျယ် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေတော့သည်။ သူသည် အိုးကိုလည်း မစွန့်လွှတ်နိုင်သလို မိမိ၏ ရတနာကိုလည်း မခွဲနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေလေ၏။

သူ၏ တွေဝေမှုကို မြင်သောအခါ စုန့်ကျုံးက ထပ်ဆင့်ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကြက်သွေးရောင် မီးလျှံ ကောင်းကင်ပုလဲကတောင် ငါ့ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ် တန်ဖိုးကို မမီဘူးလို့ ငါထင်တယ်… ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်းသခင်လျိုရဲ့ ပုလဲက အသုံးပြုပြီးသား ဖြစ်နေလို့ မီးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက တစ်ဝက်လောက် ကုန်နေပြီလေ… ဒါပေမဲ့ ဒီအိုးကတော့ အဆုံးမရှိ သုံးလို့ရတယ်… ဟူး... ကျွန်းသခင်ဆုန့်သာ ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရတနာတစ်ခု ကမ်းလှမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့"

ဤအခြေအနေကို မြင်သည့်အခါ လျိုယွမ်ချွိမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာသည်။

"မဟုတ်ဘူး…. မဟုတ်ဘူး… ဆုန့်… ငါ ဒီဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်ကို တကယ် လိုအပ်တာ… ငါ့ကို လာပြီး မပြိုင်ပါနဲ့ဦး”

စုန့်ကျုံးသည် တဟားဟား ရယ်လျက်

"အဲလိုလုပ်လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ… အမြင့်ဆုံးပေးနိုင်တဲ့သူပဲ ရမှာပေါ့… ငါ စုန့်ကျုံးက ဘယ်တော့မှ အရှုံးခံပြီး အပေးအယူ မလုပ်ဘူး"

ဆုန့်ကျိန်းဖေး ခဏမျှ ထပ်မံစဉ်းစားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရှိထျန်းဟောက်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ရှိညီလေး... မင်းက နဂါးမျိုးနွယ်အကြောင်း အမြဲတမ်း ကောင်းကောင်းသိတာပဲ… ဒီဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်ကို မင်း ဘယ်လိုမြင်လဲ… ဒါကို ယူထားသင့်သလား"

ထိုစကားကြောင့် စုန့်ကျုံးနှင့် လျိုယွမ်ချွိတို့ နှစ်ဦးလုံး ရှိထျန်းဟောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် စုန့်ကျုံး၏ အကြည့်မှာ ပိုမိုနက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေ၏။

ရှိထျန်းဟောက်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ စုန့်ကျုံးနှင့် လျိုယွမ်ချွိတို့အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားလေ၏။

ခေတ္တမျှ တွေဝေပြီးနောက် သူ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တန်ပါတယ်… တကယ်ကို တန်ပါတယ်… နဂါးမျိုးနွယ်အကြောင်း ငါ့ရဲ့ အသိပညာအရ ဆိုရင်တော့ ဒီပစ္စည်းဟာ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးတွေနဲ့ တကယ်ကို ဆက်စပ်နေတယ်… ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဆန်းချင်း အထွတ်အထိပ်ပညာရှင် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာတောင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

Chapter 596: ဖန်တီးခြင်းအိုးငယ်မှာ ပြဿနာ ရှိနေတယ်

ဆန်းချင်း အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်။

ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဆုန့်ကျိန်းဖေးမှာ စိတ်နှလုံးအတွင်း တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ စုန့်ကျုံးနှင့် လျိုယွမ်ချွိတို့သည်လည်း ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားကြပြီး ရှိထျန်းဟောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ဆန်းချင်း အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှာ မည်သူနည်းဆိုသည်ကို သူတို့အားလုံး သိကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းခန့်က တောင်ပိုင်းကျွန်းစုတစ်ခွင်တွင် သောင်းကျန်းခဲ့သည့် နဂါးမျိုးနွယ်စုမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူ၏ခေတ်တွင် အခြားသော အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများပင် သူ၏ရှေ့တွင် ခေါင်းပင်မဖော်ရဲကြချေ။ သူသည် သူတော်စင်တစ်ဦးကိုပင် စိန်ခေါ်ရန် ဝံ့ရဲခဲ့သူဖြစ်လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူတော်စင်၏လက်အောက်၌ အရေးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်အောင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကပင် သူ၏ အစွမ်းသတ္တိ မည်မျှကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သက်သေပြနေ၏။

သို့သော် ဆန်းချင်း အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရှစ်ထောင်ခန့်က လျှို့ဝှက်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူအတော်များများက သူ တောင်ပိုင်းကျွန်းစု၏ တစ်နေရာရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ခန့်မှန်းကြပါသည်။ သူ၏ တစ်သက်တာ အမွေအနှစ်များနှင့် ထူးခြားသော လက်နက်များမှာလည်း သူနှင့်အတူ မြှုပ်နှံထားပြီး ကံပါလာမည့် ဆက်ခံသူကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဆန်းချင်း အထွတ်အထိပ်ပညာရှင်နှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်ပစ္စည်းမဆို တန်ဖိုးမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်။

ဆုန့်ကျိန်းဖေးက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ”

ရှန်မိုကမူ တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤဆုန့်ကျိန်းဖေးမှာ ရှိထျန်းဟောက်ကို ညီအစ်ကိုအရင်းကဲ့သို့ပင် အမှန်တကယ် သဘောထားရှာသည်။ သို့သော် စုန့်ကျုံးနှင့် လျိုယွမ်ချွိတို့က ခြိမ်းခြောက်သည့်အကြည့်တစ်ချက် ပြလိုက်ရုံဖြင့် ရှိထျန်းဟောက်မှာ နောက်လှည့်ကြည့်ခြင်းမရှိဘဲ ဆုန့်ကျိန်းဖေးကို သစ္စာဖောက်လိုက်တော့သည်။

လူအကဲခတ် တော်တော်ညံ့ရှာသည်ဟု ဆိုရမည်။ သို့သော်လည်း နားလည်ပေး၍ရပါသည်။ ရှိထျန်းဟောက်မှာ ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးစွပ်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်လွန်းလှပြီး ဆုန့်ကျိန်းဖေး၏ စိတ်နှလုံးကလည်း ရိုးသားလွန်းလှသည်။ ဤကဲ့သို့ ထောင်ချောက်ထဲ ဆင်းသက်မိရန်မှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုအပ်လေ၏။

ထို့နောက် ဆုန့်ကျိန်းဖေးမှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

"ငါ ဆုန့်ကျိန်းဖေးမှာ ဘေးရန်ကင်းစင် သူတော်စင်မိုးကြိုးပုလဲ လို့ခေါ်တဲ့ မိသားစုအမွေအနှစ်တစ်ခု ရှိတယ်… ဒါကို စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သန့်စင်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူတော်စင်မိုးကြိုးတွေကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မယ်… အထူးသဖြင့် နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအားတွေကို နှိမ်နင်းတဲ့နေရာမှာ အလွန်ထိရောက်တယ်… ကျွန်းသခင်စုန့်... ခင်ဗျား ဒါကို ကြားဖူးမယ် ထင်တယ်”

စုန့်ကျုံး၏ မျက်လုံးများမှာ လောဘရိပ်များဖြင့် တောက်ပသွားသော်လည်း သူ ကောင်းကောင်းဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။

"သဲ့သဲ့တော့ ကြားဖူးပါတယ်… ခင်ဗျားရဲ့ လေးစားရတဲ့ ဖခင်ကြီး ဖန်တီးခဲ့တာ မဟုတ်လား"

ဆုန့်ကျိန်းဖေး ခေါင်းငြိမ့်၏။

"ဟုတ်တယ်… ခင်ဗျားတို့ ကြားဖူးသလိုပဲ ငါ့ဖခင် ဆုန့်ချန်ဂန်းဟာ တောင်ပိုင်းကျွန်းစုမှာ နာမည်ကျော်တဲ့ သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်ဖန်တီးရှင် တစ်ဦးပါ… သူက သူ့ဘဝမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ သူတော်စင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် သုံးခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ သူ မကွယ်လွန်ခင်မှာ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ သူတော်စင်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု ကျန်ခဲ့သေးတယ်… အဲဒီ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ ပစ္စည်းကတော့ အခု ဒီ သူတော်စင်မိုးကြိုးပုလဲပဲ"

ရှန်မိုမှာ ဤစကားကို ကြားရသည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ စုန့်ကျုံးနှင့် လျိုယွမ်ချွိတို့ ဘာကြောင့် ဤထောင်ချောက်ကို အသေအလဲ ဆင်းခဲ့ကြသလဲဆိုသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ သူတော်စင်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုမှာ မပြီးဆုံးသေးလျှင်ပင် လူများကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။ တစ်ခါတည်း ရရှိသွားပါက ထိုလူ၏ အစွမ်းမှာ အဆမတန် တိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်။ ဓမ္မအမှတ်အသား အရေအတွက် တူညီသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအကြားတွင် လုံးဝ အသာစီးရမည်မှာ သေချာလှပေ၏။

"မပြီးဆုံးသေးတဲ့ သူတော်စင်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုပဲကိုး..."

စုန့်ကျုံး၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေ့ဝဲသွားသော်လည်း သူက နေရခက်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်ကို သူတော်စင်မိုးကြိုးပုလဲနှင့် လဲလှယ်ခြင်းက သူ ရှုံးနိမ့်သွားသည့်အလား ဟန်ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်းသခင်ဆုန့်... ခင်ဗျားရဲ့ ကျောက်ပြားကလည်း မဆိုးပါဘူး… ငါကလည်း နဂါးပုံစံ အမှတ်အသားတွေကို သုတေသနလုပ်ရတာ ဝါသနာပါတယ်… ဒီလိုလုပ်ရအောင်... အဲဒီ သူတော်စင်မိုးကြိုးပုလဲနဲ့ ကျောက်ပြား နှစ်ခုလုံးကို ငါ့ကိုပေး… ငါက ဒီဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်ကို ခင်ဗျားကို ပေးမယ်"

စုန့်ကျုံးက စားပွဲကို ခေါက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည့်ပုံမှာ သူက အလျှော့ပေးလိုက်သည့် ပုံစံမျိုးပင်။

ရှန်မိုကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်မိတော့သည်။ ထိုကျောက်ပြားမှာ ဤနေရာတွင် တကယ့် အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာဖြစ်၏။ ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ မိုးကြိုးပုလဲထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ ဆုန့်ကျိန်းဖေးမှာ အကြီးအကျယ် နာကျင်နေပုံရပြီး တွေဝေနေဆဲပင်။ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပုံရပြီး လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

"ကောင်းပါပြီ… ငါ…"

ရှန်မိုမှ ရုတ်တရက် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"စီမံခန့်ခွဲသူစုန့်... ဒီဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်"

စုန့်ကျုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ဝါးချင်း ပွတ်နေစဥ် ရှန်မို၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တောင့်ခဲသွားတော့၏။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားပြီး ရှန်မိုကို အဆိပ်ပြင်းသည့် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး... မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ရှန်မိုမှာ တည်ငြိမ်စွာပင်

"အိုးရဲ့ မျက်နှာပြင်က အမှတ်အသားတွေက တစ်ချက်ကြည့်ရင်တော့ ဟောင်းနွမ်းလို့ ပွန်းပဲ့နေတာနဲ့ တူပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အက်ကြောင်းတွေနဲ့ ပိုတူနေတယ်… အကယ်၍ ကျွန်းသခင်စုန့်က ဒါကို ဝယ်ပြီးနောက်ပိုင်း အကြိမ်အနည်းငယ် သုံးရုံနဲ့ ကွဲသွားမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

Chapter 597: အလိမ်ဖော်ထုတ်ခြင်း

ထိုစကားများအဆုံးတွင် စုန့်ကျုံးနှင့် လျိုယွမ်ချွိတို့နှစ်ဦးလုံး၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ရှိထျန်းဟောက်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်ကာ ရှန်မိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ဆုန့်ကျိန်းဖေး၏ မျက်နှာမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ တောင့်ခဲသွားခဲ့သည်။

လျိုယွမ်ချွိမှ ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ဒါကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး… ဆိုင်ရှင်စုန့်က ရတနာမဟာမိတ်အောက်က ရှားပါးရတနာနန်းဆောင်ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက်ပဲ… သူ့မှာ ခိုင်မာတဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ရှိပါတယ်… သူက ဒီလိုမျိုး လုပ်မှာမဟုတ်ပါဘူး"

စုန့်ကျုံးမှာ အေးစက်စွာဖြင့်

“ကောင်လေး... မင်း စကားကို ဆင်ခြင်ပြောစမ်း… ငါ့ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်မှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ မင်းက ပြောနေတော့... သက်သေပြစမ်း”

သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှန်မို တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက်

"ရိုးရှင်းပါတယ်… နောက်ထပ် အဖိုးတန်ဆေးပင် အချို့ကို ထုတ်ပြီး ဒီဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်နဲ့ သန့်စင်ကြည့်လိုက်ပါ… အလွန်ဆုံး သုံးကြိမ်ပဲ… သူ့အလိုလို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲသွားလိမ့်မယ်… စမ်းကြည့်ရဲလား”

သူ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှန်မို၏ မျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဝင်းလက်နေပြီး စုန့်ကျုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုအခါ ရက်စက်ယုတ်မာမည့်ပုံ ပေါက်သော အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ချွေးစေးများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သူ၏ နဖူးပြင်ထက်တွင်လည်း ချွေးပေါက်များ ချက်ချင်းပင် သိပ်သည်းစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့် အခြေအနေမျိုးမှလွဲ၍ ဤကဲ့သို့ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားခြင်းမှာ ရှားပါးလှသည်။

ရှန်မို ပြောလိုက်သည်မှာ ကွက်တိဖြစ်သွားကြောင်း သိသာလှ၏။ ဆုန့်ကျိန်းဖေး၏ အကြည့်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် စူးရှသွားတော့သည်။ သူသည် ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်သော်လည်း လူအမဟုတ်ပေ။ စောစောက အိုး၏ မြင့်မြတ်လှသော အရည်အသွေးကြောင့် ခေတ္တမျှ မျက်စိလည်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု စုန့်ကျုံး၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သူ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားတော့သည်။

"စုန့်... ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှင်းပြချက်တစ်ခု ငါ လိုချင်တယ်"

ဆုန့်ကျိန်းဖေးမှ လေးနက်တည်ကြည်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ကျုံးသည် အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူကာ အကြိမ်အနည်းငယ် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ… ဒါဆိုလည်း အလဲအလှယ် မလုပ်တော့ဘူး… ဆုန့်ကျိန်းဖေး... မင်း ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့အတွက် ဒီကောင်လေးကို ခေါ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ဟန်ဆောင်ဖို့ လိုလို့လား… ငါကပဲ မင်းရဲ့ ရတနာကို လိုချင်လို့ လှည့်စားနေသလိုမျိုးပေါ့… ငါက ရတနာမဟာမိတ်အောက်က ရှားပါးရတနာနန်းဆောင်မှာ ဆိုင်ရှင်လုပ်လာတာ နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်ကျော်ပြီ… ငါ့နာမည်က သစ္စာရှိမှုအပေါ်မှာ ရပ်တည်နေတာ… ငါက ဘယ်တော့မှ မရိုးမသား မလုပ်ဘူး"

သူသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအိုးငယ်ကို လက်မောင်းအတွင်း ပွေ့ပိုက်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ လျိုယွမ်ချွိလည်း သက်ပြင်းအသာချရင်း

"ကျွန်းသခင်ဆုန့်... ရှင်က ဘာလို့ ဒီလိုကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ စကားကို အလွယ်တကူ ယုံလိုက်ရတာလဲ… ပြီးတော့ သူ့စကားတွေက အရမ်းရိုင်းလွန်းတယ်… ဆိုင်ရှင်စုန့်ကို ဒီကို ခေါ်လာတာ ကျွန်မပါ… အကယ်၍ ဒါက တကယ်ပဲ ထောင်ချောက်ဆိုရင် ကျွန်မကလည်း ဒီအစီအစဉ်မှာ ပါနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

သူလည်း မက်မောဖွယ်ရာ နဂါးပုလဲကို ပြန်သိမ်းပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခန်းမထဲတွင် ရှန်မို၊ ရှိထျန်းဟောက်နှင့် ဆုန့်ကျိန်းဖေးတို့ သုံးဦးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ဆုန့်ကျိန်းဖေးက သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ ထိုင်ခုံထက်သို့ ပြိုလဲသလို ထိုင်ချလိုက်မိ၏။

ရှိထျန်းဟောက်မှာ အခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် ချက်ချင်း ကြိုးစားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဆုန့်... ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအိုးရဲ့ ချို့ယွင်းချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး… တကယ်ကို အားနာပါတယ်ဗျာ"

ဆုန့်ကျိန်းဖေး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြရင်း

"ဒါ မင်းအပြစ်မဟုတ်ပါဘူး… ဒီမိတ်ဆွေရှန်သာ မရှိရင် ငါလည်း ဘာမှ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် ရှန်မိုဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်စု၍ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… မင်းသာ မရှိရင် ငါ့ဖခင်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရတော့မှာ"

ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ကာ

"ဒါက အလုပ်အသေးအမွှားလေးပါ… ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး ကျွန်းသခင်ဆုန့်"

ဆုန့်ကျိန်းဖေး၏ လေသံမှာ ပို၍ပင် လေးနက်လာသည်။

"ငါ ဆုန့်ကျိန်းဖေးက ကျေးဇူးရှိရင် အမြဲတမ်း ပြန်ဆပ်တတ်တဲ့လူပါ… မင်း မျက်စိကျတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရှိရင်သာ ပြောလိုက်ပါ… လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်နေအိမ်ထဲက ဘယ်ရတနာမဆို မင်းလိုချင်ရင် မင်းအတွက်ပဲ"

ရှန်မိုသည် အပိုစကားများဖြင့် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ဆုန့်ကျိန်းဖေးရှေ့ရှိ ကျောက်ပြားကို လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် ဒီကျောက်ပြားကို သဘောကျမိတယ်… ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် အသုံးဝင်လို့ပါ"

ဆုန့်ကျိန်းဖေးမှာ အံ့ဩတကြီးဖြင့်

"ဒါက ရှေးဟောင်း စစ်မှန်သော နဂါးအက္ခရာ အချို့ပဲ ပါတာပါ… ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေရှန် သဘောကျတယ်ဆိုရင်တော့ ယူသွားပါ"

သူ ကျောက်ပြားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုသေစွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှန်မိုလည်း ခေါင်းငြိမ့်ကာ ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် လက်ခံလိုက်လေ၏။ ဘေးတစ်ဖက်တွင်မူ ရှိထျန်းဟောက်က ဤအခြင်းအရာအားလုံးကို ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖုံးကွယ်ထားပြီး အပြင်ပန်းတွင်မူ မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မပြပေ။

ရှန်မိုမှာ ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ ဤကျောက်ပြားတွင် စစ်မှန်သော နဂါးကိုယ်ခံပညာများထဲမှ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော ပလက်တီနမ် နဂါးလက်သီးကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အနှိုင်းမဲ့လှပြီး တိုက်ပွဲများတွင် အနိုင်မရနိုင်စရာ မရှိပေ။ သာမန် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဤကျောက်ပြားမှာ သာမန် ကျောက်တုံးတစ်ခုနှင့် မခြားနားသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် အသုံးချနိုင်သော ရှန်မိုကဲ့သို့ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသူအတွက်မူ ၎င်းမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အထွတ်အထိပ် ရတနာပင် ဖြစ်သည်။