အခန်း (၄၂၇-၄၂၈)

အခန်း (၄၂၇) မင်းတို့အားလုံးလည်း သေရမယ်

​လုံချန်းသည် သူတို့အဖွဲ့ကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ရန် တာဝန်ပေးခြင်းခံရသော အကြီးအကဲ မီယောင်ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူမသည် မိစ္ဆာကိုးကွယ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ဒေဝီ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

​ကျန်ရှိနေသူများ ထွက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရင်း လူတိုင်းနီးပါးက လုံချန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ မကြာမီမှာပင် အလင်းတံခါး နောက်တစ်ပေါက် ပွင့်လာပြီး လူနှစ်ယောက် ထပ်မံထွက်လာသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ မန်ရှန်းလီနှင့် သူ၏ အမျိုးသမီး တပည့်ဖော်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

​အကြီးအကဲ ဒေဝီသည် သူတို့နောက်တွင် အလင်းတံခါး ပိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ယခင်က သူ၏ဂိုဏ်းမှ တပည့်များစွာ ပြန်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ယခု နှစ်ယောက်သာ ထွက်လာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဝမ်းနည်းသွားမိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တပည့် ၇ ဦးမှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ၂ ဦးသာ အသက်ရှင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပျောက်ဆုံးသွားသော မိန်းကလေးကိုပါ ထည့်တွက်လျှင် သူတို့၏ ထိပ်သီးတပည့် ၈ ဦးအထိ ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​အခြားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများသည်လည်း မိမိတို့ဂိုဏ်းမှာ အခြားဂိုဏ်းများနှင့်ယှဉ်လျှင် အခြေအနေ မည်သို့ရှိသည်ကို သိရန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

​လုံချန်းသည် အကြီးအကဲ မီယောင်အနားသို့ ရောက်သည်နှင့် သူမက ချက်ချင်းပင် မေးခွန်းများ စတင်မေးမြန်းတော့သည်။

​"ကျန်တဲ့သူတွေ သေကုန်ပြီလား" သူမက လုံချန်းကို မေးသည်။ သူမ၏ အဖွဲ့ဝင် ကျန်လူများ သေဆုံးသွားပြီလားဆိုသည်ကို သူမ သိလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​"ဟုတ်တယ်၊ အားလုံး သေကုန်ပြီ။ သေတာတောင် သိပ်ပြီး ကြည့်ကောင်းတဲ့ အနေအထားနဲ့ မဟုတ်ဘူး" လုံချန်းက မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းရိပ် အစအနမျှမရှိဘဲ ပြန်ဖြေသည်။ သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ သူ့အပေါ် ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိသကဲ့သို့ပင်။

​မီယောင်သည် လုံချန်းကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

​"နင် နည်းနည်းလေးတောင် စိတ်မကောင်း မဖြစ်ဘူးလား။ နင်က သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လေ"

​"ငါ ဘာလို့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရမှာလဲ။ သူတို့ထဲက အများစုက အစကတည်းက ငါ့ကို ပစ်သွားတာ နင်မမြင်ဘူးလား။ သူတို့က ငါ့အဖွဲ့ဝင်တွေ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မှာ အဖွဲ့ဝင် နှစ်ယောက်ပဲ ရှိခဲ့တာ၊ တစ်ယောက်ကတော့ သေသွားပြီ။ သူ့ကို မကယ်နိုင်ခဲ့တာကိုတော့ ငါ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူကလွဲရင် ကျန်တဲ့ သေသွားတဲ့သူတွေကိုတော့ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး" လုံချန်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

​"နင့်ကို နားလည်အောင် ပြောနေရတာ အချိန်ဖြုန်းတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အထဲမှာ ကောင်းတဲ့ ရတနာတွေ တွေ့ခဲ့လား။ စာရင်းထဲက ပစ္စည်းတွေကော"

​"မတွေ့ဘူး။ နင်တို့ပေးလိုက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ အကုန်မှားနေတာ။ ငါတို့တွေ့တဲ့ နေရာတွေက နင်တို့ပြောပြတာနဲ့ လုံးဝမတူဘူး။ ငါတို့ သူတို့ရဲ့ ရတနာခန်းမကိုတော့ တွေ့ခဲ့တယ် ထင်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အထဲတောင် ဝင်လို့မရဘူး။ ပတ်ပတ်လည်မှာ ဆွဲအားနယ်မြေ တစ်ခု ရှိနေတာ။ နီးသွားလေလေ ဆွဲအားက ပိုပြင်းလေလေပဲ။ ငါနေနေသာသာ ရန်ဆန်နဲ့ ထန်ကျင်းတောင် အနားမကပ်နိုင်ကြဘူး။ ငါတို့အတွက်တော့ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ခရီးစဉ်ပါပဲ" လုံချန်းက ပြောလိုက်သည်။ ချူးမြောင်သည် သူ့ကို ခဏမျှ လှမ်းကြည့်သော်လည်း ဘာမှဝင်မပြောပေ။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာမှသာ သူမ စကားစပြောတော့သည်။

​"အဲဒါ တကယ်ပဲလား" အကြီးအကဲ မီယောင်သည် လုံချန်း၏ စကားကို သံသယရှိပုံရသဖြင့် ချူးမြောင်ကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

​"သူပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မျှော်စင်နားကို ခြေတစ်လှမ်းတောင် မလှမ်းနိုင်ခင်မှာတင် ကျွန်မ အသက်ရှူကျပ်လာသလို ခံစားခဲ့ရတယ်" ချူမြောင်က ပြန်ဖြေသည်။

​"အဲဒီလိုပဲ ပြောချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီလေ" မီယောင်က မချိပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

​မန်ရှန်းလီသည်လည်း အကြီးအကဲ ဒေဝီ၏အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ လုံချန်းနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

​မန်ရှန်းလီ ပထမဆုံး လုပ်သည့်အရာမှာ အကြီးအကဲ ဒေဝီကို တောင်းပန်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ တပည့်ဖော်များကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးရန် သူက တောင်းပန်နေခြင်းဖြစ်ရာ လုံချန်း၏ လုပ်ရပ်နှင့် များစွာ ကွာခြားလှသည်။

​မီယောင်သည် မန်ရှန်းလီ၏ ကွာခြားမှုကို မြင်သောအခါ မချိပြုံး ပြုံးမိပြန်သည်။ သူမသည် မန်ရှန်းလီကို တကယ့် ခေါင်းဆောင်ကောင်း တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုမူသည့်အတွက် စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးနေမိသည်။

​"ရပါတယ်။ ဒါက အန္တရာယ်များတဲ့ တာဝန်တစ်ခုပဲ၊ နင်တို့တွေ မနှစ်မြို့စရာ အခြေအနေတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရမယ်ဆိုတာ ငါ သေချာပေါက် သိပါတယ်။ နင် သူတို့ကို ကယ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုတာ ငါ ယုံကြည်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ လူတိုင်းကို ကယ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ" အကြီးအကဲ ဒေဝီသည် မန်ရှန်းလီ၏ ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

​"အထဲမှာ ဘာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလဲ ပြောပါဦး။ ရတနာတွေကော တွေ့ခဲ့လား"

​"ငါတို့ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ နေရာအချို့ကို တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေရာတွေက ရတနာမျှော်စင်နဲ့ ပညာရပ်မျှော်စင်တွေ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေလို့ အနားမကပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဘယ်ဂိုဏ်းက တပည့်မှလည်း အနားကပ်နိုင်လိမ့်မယ် မထင်ဘူး။ အဲဒါက အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်" မန်ရှန်းလီက ဖြေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တချို့ကောင်းတဲ့ အရာတွေတော့ တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ ပြန်ရောက်မှ ငါ ပြောပြမယ်"

​"ကောင်းပြီ။ အခု အားလုံးပြီးသွားပြီဆိုတော့ သွားကြစို့" အကြီးအကဲ ဒေဝီက ပြောရင်း သူ၏ မိုးပျံ သားရဲကို သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်။

​မန်ရှန်းလီသည် လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သားရဲအိတ်ထဲမှ သားရဲကို ထုတ်လိုက်သည်။ "နောက်မှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့" သူက လုံချန်းကို ပြောသည်။

​"နေဦး၊ ဘယ်သူမှ ထွက်မသွားရဘူး" ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက အော်ပြောလိုက်သည်။

​သူသည် ထန်ကျင်းနှင့် ကျန်လူများ ထွက်လာမည်ကို စောင့်နေခြင်းဖြစ်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ထွက်မလာတော့သဖြင့် စိတ်မရှည်နိုင်တော့ပေ။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ အခြားဂိုဏ်းများကလည်း ထိုသို့ပင် ခံစားလာရသည်။

အဖြူရောင်ဂိုဏ်းများမှ လူများသည် လုံချန်းနှင့် မန်ရှန်းလီထံသို့ လျှောက်လာကြသည်။

​"အထဲမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ပြောစမ်း။ ဘာလို့ တခြားလူတွေ အပြင်ကို မရောက်လာသေးတာလဲ" ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက သူ၏ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများကို လုံချန်းနှင့် မန်ရှန်းလီထံသို့ ထုတ်လွှတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

​"ဟုတ်တယ်၊ ဘာလို့ မင်းတို့ပဲ အပြင်ကို ရောက်လာတာလဲ။ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ အခုချက်ချင်း ပြောပြစမ်း"

​"ဘာလို့ တစ်ယောက်မှ ထွက်မလာတာလဲ။ မင်းတို့ သူတို့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။ အခုချက်ချင်း ပြော"

​ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် ဂိုဏ်းတိုင်းနီးပါးက အော်ဟစ်မေးမြန်းလာကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ တင်းမာလာပြီး အထဲတွင် ကြီးကျယ်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို လူတိုင်း သိလိုက်ကြသည်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို သတ်လိုက်ခြင်းလော သို့မဟုတ် ထောင်ချောက်တစ်ခု ရှိနေခြင်းလော။ ကျန်သည့် လူများ အားလုံး သေဆုံးသွားချိန်တွင် ထို ၄ ယောက်သာ အသက်ရှင်နေသည် ဆိုခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

​အဖြူရောင်ဂိုဏ်းများ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ အခြေအနေမှာ ပို၍ ဆိုးရွားသွားတော့သည်။

​"ရန်ဆန် ဘယ်မှာလဲ။ မင်းတို့ကို မသတ်ခင် အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း" အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက ဆိုသည်။

​ပုံမှန်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသည် ထိုစကားကို ဒေါသထွက်မိမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ၏အာရုံမှာ သူ၏အရေးအကြီးဆုံး တပည့်ဖြစ်သူ ထန်ကျင်း ဘယ်ရောက်နေသလဲ ဆိုသည်ကို သိရန်သာ အာရုံစိုက်နေသည်။

​"ဘာလို့ အားလုံးက ငါ့ကိုပဲ အဲဒီမေးခွန်းတွေ လာမေးနေတာလဲ။ ငါက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အတွင်းရေးမှူးမှ မဟုတ်တာ။ ငါတို့က ကိုယ့်လမ်းကိုယ်သွားခဲ့ကြတာ။ ထွက်သွားရမယ့် အချိန်ကလည်း ကျော်လွန်နေပြီဆိုတော့ အခုထိ ထွက်မလာသေးရင် သူတို့ သေကုန်ကြပြီပေါ့" လုံချန်းက ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

​"သူတို့အားလုံး သေပြီး မင်းတစ်ယောက်တည်း ရှင်နေတယ်ဆိုတာကို ငါတို့က ယုံရမှာလား။ အဲဒီလို ပြောချင်တာလား" အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲက မေးသည်။

​"အဲဒီအတိုင်းပါပဲ။ ငါတို့ အသက်ရှင်တာနဲ့ သူတို့ သေတာက ဘာမှမဆိုင်ဘူးလေ။ ငါတို့က လမ်းကြောင်းမတူကြဘူး၊ တွေ့တဲ့နေရာတွေ မတူဘူး၊ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေလည်း မတူဘူး။ တကယ်လို့ သူတို့က ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့ နေရာကို တွေ့ခဲ့လို့ ပိုပြီး ခက်ခဲတဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရရင်း သေသွားခဲ့တယ်ဆိုရင်လည်း မဖြစ်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ" လုံချန်းက ပြန်ပြောသည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အတွေးက ယုတ္တိ မတန်ဘူး။ ငါပဲ သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား"

​"နင် သူတို့ကို သတ်တယ်ဆိုတာက မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သူတို့ သေဆုံးမှုမှာတော့ နင်နဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိမှာပဲ။ နင်တို့ ၄ ယောက် ပေါင်းပြီး သူတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်" အစွမ်းထက်ဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက ပြောသည်။ သူမသည် လုံချန်းကို အစကတည်းက မုန်းတီးနေသူဖြစ်သဖြင့် သူ့ကိုသာ အပြစ်တင်နေတော့သည်။

​"ဒါကတော့ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ဆင်ခြေပဲ။ ငါက အစွမ်းအထက်ဆုံး တပည့်တွေကို သတ်ဖို့ ထောင်ချောက်ဆင်ရမယ် ဟုတ်လား။ သူတို့က အမှိုက်တွေပဲ ဆိုဦးတော့၊ အားလုံး တစ်ပြိုင်တည်း ထောင်ချောက်ထဲ ဆင်းဖို့လောက်အထိတော့ မအ,ကြဘူးလေ။ ပြီးတော့ အထဲမှာ ရှိပြီးသား ထောင်ချောက်တွေကို ငါသုံးခဲ့တယ်လို့ မပြောခင် တစ်ခု ပြောပြထားမယ်။ ငါက နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူး။ အထဲမှာ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အာဃာတတွေကို ဒီနေရာမှာ လာပြီး ရောမွှေမနေနဲ့" လုံချန်းက ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

​"အဲဒါတွေက အရေးမကြီးဘူး။ ငါတို့ဂိုဏ်းသားတွေ အကုန်သေရင် မင်းက ဘာလို့ အသက်ရှင်နေရဦးမှာလဲ။ မင်းတို့ ၄ ယောက်လည်း သေရမယ်။ သူတို့ဆီမှာ သွားပြီး အဖော်လုပ်ပေးလိုက်ကြ" အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၄၂၈) သူတို့ကို သတ်တာ ငါပဲ

​အကြီးအကဲအားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။ မိမိတို့၏ တပည့်များ အသတ်ခံလိုက်ရသည့်အတွက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲရသလို ထိုထိပ်သီးတပည့်များ သေဆုံးသွားချိန်တွင် ဤတပည့် ၄ ဦးက အသက်ရှင်နေသည့်အပေါ် ဒေါသထွက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

​အဖြူရောင်ဂိုဏ်းများသာမက မိစ္ဆာဂိုဏ်းအများစုကလည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးတောနေကြသည်။

​"မင်းတို့ ဘာတွေ ရူးကြောင်ကြောင် ပြောနေတာလဲ။ တခြားလူတွေ မရှင်လို့ဆိုပြီး အသက်ရှင်တဲ့သူတွေကို သတ်ချင်တာလား။ မင်းတို့အားလုံး ရူးကုန်ကြပြီလား။ မင်းတို့က ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်နှစ်ယောက်ပဲ ပေါင်းတိုက်တိုက် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့တပည့်တွေကို လာထိရင်တော့ ငါ တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်။ ငါ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းတို့ထဲက တချို့ကို ငါနဲ့အတူ အသေဆွဲခေါ်သွားမယ်ဆိုတာ ငါ အာမခံတယ်" အကြီးအကဲ ဒေဝီက မန်ရှန်းလီနှင့် မိန်းကလေးကို သူ၏နောက်တွင် ဝှက်ထားရင်း အလျှော့မပေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မီယောင်ကတော့ အကြီးအကဲ ဒေဝီလောက် စိတ်ဓာတ်မပြတ်သားပေ။ အကြီးအကဲ ၁၇ ဦးက သူမကို ဝိုင်းထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားသည်။ အဖြူရောင်ဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း တိုက်ပွဲဆိုလျှင် သူမက တိုက်ချင်တိုက်မည်ဖြစ်သော်လည်း အကြီးအကဲ ၁၇ ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်မူ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲသာ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် သူတို့အားလုံး သေကြရမည်မှာ သေချာသည်။

​"ရှင်တို့အားလုံး စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်အေးအေးထားပြီး စကားပြောလို့ မရဘူးလား။ ဒီကလေးတွေက ရှင်တို့တပည့် အားလုံးကို သတ်ဖို့ဆိုတာ အင်အားချင်းက အရမ်းကွာလွန်းနေတယ်ဆိုတာ အားလုံး သိကြတာပဲ။ တခြားလူတွေကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ဆိုတာကလည်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့က ရတနာရှာဖို့ထက် ဒီလို အပိုအလုပ်တွေကို ဘာလို့ လုပ်နေမှာလဲ။ ပြီးတော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေက အဖြူရောင်ဂိုဏ်းတွေကို မကြိုက်လို့ သတ်တယ်ပဲ ထားပါဦး၊ ကျွန်မတို့လို ကြားနေဂိုဏ်းတွေရဲ့ တပည့်တွေကိုကော ဘာလို့ သတ်ရမှာလဲ" သူမက အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားပြောဆိုလိုက်သည်။

​"မင်း ပြောတာ ငါ ကြားတယ်။ သူက အထဲမှာ ဘာမှမရခဲ့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရတနာရှာဖို့ မဟုတ်ဘဲ တခြားလူတွေကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။ တကယ်လို့ သူတို့သာ ရတနာရှာဖို့ အာရုံစိုက်ခဲ့ရင် အနည်းဆုံးတော့ ရတနာ တစ်ခုခု ရခဲ့မှာပေါ့။ အရင်က ပြန်ထွက်လာတဲ့သူတွေထဲမှာ ရတနာ တစ်ခုမှ မရတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ သူတို့ လူသတ်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ" စုံတွဲကျင့်စဉ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက ဆိုသည်။ လုံချန်းတို့အနားတွင် ရှိနေသဖြင့် လုံချန်း ပြောသမျှကို သူမ ကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

​အကြီးအကဲအားလုံး၏ သံသယမှာ ပိုကြီးလာသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် သူတို့ ထိုသည်ကို လုပ်ခဲ့သည်လား၊ မလုပ်ခဲ့သည်လားဆိုသည်မှာ အကြီးအကဲ အများစုအတွက် အရေးမကြီးလှပေ။ ဤကလေး ၄ ဦးက သူတို့ထက် အင်အားကြီးသော တပည့်များကို သတ်နိုင်သည်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း အကြီးအကဲ အများစု သိကြသည်။ သို့သော် မိမိတို့ဂိုဏ်း သိက္ခာမကျစေရန်အတွက် သူတို့ကို သတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားနေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ ထိပ်သီးတပည့်များ ဆုံးရှုံးရသည်ကပင် ဆိုးရွားလှပြီဖြစ်ရာ အားနည်းသော ဂိုဏ်းငယ်လေးမှ တပည့်များက အသက်ရှင်ပြီး မိမိတို့တပည့်များက သေသွားသည်ဆိုသော စကားကို လူတကာ ပြောနေကြမည်ကို သူတို့ မလိုလားကြပေ။

​အထူးသဖြင့် အင်အားအကြီးဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်း နှင့် ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းတို့ကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလေးထားသော ဂိုဏ်းကြီးများအတွက် ဤအချက်က ပို၍ပင် အရေးကြီးနေသည်။

​"သူတို့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောခိုင်းစမ်းပါ၊ ဒါဆိုရင် ဘာမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" အမှန်တရား တာအိုဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက အကြီးအကဲ ဒေဝီကို ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မီယောင်၏ စကားကိုမူ အရေးတယူပင် မလုပ်ဘဲ လျစ်လျူရှုထားသည်။

​"သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာတွေကို ငါတို့ စကားပြောလို့ရပါတယ်၊ သူတို့ အမှန်အတိုင်း ပြောလိမ့်မယ်လို့လည်း ငါ အာမခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က သူတို့ကို ထိခိုက်အောင် ထပ်ပြီး ကြိုးစားဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး" အကြီးအကဲ ဒေဝီက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

​သူသည် မန်ရှန်းလီကို ကြည့်ကာ သူ၏ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "လီ... အထဲမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ အကုန်ပြောပြလိုက်ပါ။ ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့"

​မန်ရှန်းလီသည် လုံချန်းကို ခဏမျှ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စတင် ပြောဆိုတော့သည်။

​"ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်သွားတော့ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရတာက လှေကားတွေပါ..."

​မန်ရှန်းလီသည် ဂိုဏ်းအတွင်းပိုင်းတွင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှနှင့် အစွမ်းထက်သော ဆွဲအားများရှိသည့် မျှော်စင်များအကြောင်းကို အကုန်ရှင်းပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် အချို့သော ဖြစ်ရပ်များကိုမူ လိုတိုးပိုလျှော့ လုပ်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် စစ်ပုလွေကို ရရှိရန် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရသော စမ်းသပ်မှုများအကြောင်းကို လုံးဝ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

​"အဲဒီနောက်မှာတော့ နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့ အလင်းတံခါး ပေါ်လာလို့ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ထွက်လာခဲ့တာပါ"

​မန်ရှန်းလီသည် ထိုနေရာတွင် ဇာတ်လမ်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

​"ကြားပြီလား။ အဲဒီ ဆွဲအားမျှော်စင်ပြီးကတည်းက သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ သူတို့က ကိုယ့်လမ်းကိုယ် သွားခဲ့ကြတာ။ မင်းတို့တပည့်တွေ ဘာဖြစ်ကုန်လဲဆိုတာက မိစ္ဆာကိုးကွယ်ခြင်းဂိုဏ်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး" အကြီးအကဲ ဒေဝီက ဆိုသည်။

​"ခဏနေဦး" ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်မှ အကြီးအကဲက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

​"ဘာလဲ၊ မင်းက ငါ့တပည့်ကို သံသယရှိနေသေးတာလား" အကြီးအကဲ ဒေဝီက မေးသည်။

​"အစတုန်းကတော့ သူတို့ သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ငါ မယုံခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတပည့်ရဲ့ စကားကို ကြားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်ဆိုတာ ငါ သေချာသွားပြီ"

​"ဘာကို ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ"

​"ငါတို့ ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ဟာ နှလုံးသားကို အခြေခံပြီး အမှန်တရားလမ်းကို လျှောက်လှမ်းတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ အားလုံး သိကြပါတယ်။ ငါတို့ဆီမှာ လူတစ်ယောက်က အမှန်ပြောနေသလား၊ အလိမ်ပြောနေသလားဆိုတာကို သိနိုင်တဲ့ ပညာရပ်တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီစွမ်းရည်ကို ၅ မိနစ်စာ သုံးဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ သက်တမ်း ၅ နှစ်ကို ပေးဆပ်ရတာကြောင့် သိပ်ပြီး အသုံးမပြုဖြစ်ပေမဲ့၊ သုံးလိုက်တိုင်း တစ်ခါမှ မမှားခဲ့ဖူးဘူး။ ငါ အခု မင်းတပည့်အပေါ်မှာ အဲဒီပညာရပ်ကို သုံးထားတယ်၊ သူ လိမ်နေတယ်ဆိုတာ ငါ အာမခံတယ်" ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် အကြီးအကဲက ဆိုသည်။

​အစွမ်းတက်ဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ဆွီရုသည် သူ့ကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏တပည့် မင်္ဂလာဆောင်ကို ထိုလူနှစ်ယောက် လာဖျက်ဆီးစဉ်က ဤပညာရပ်ကို မသုံးခဲ့သောကြောင့် သူမ ဒေါသထွက်မိသည်။ ထိုစဉ်က သုံးခဲ့လျှင် သတို့သမီးကို အဓမ္မယူရန် ကြိုးစားသည်ဆိုသော စကားမှာ အလိမ်အညာဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ကိစ္စက သူ၏ သက်တမ်းကို ပေးဆပ်ရလောက်အောင် အရေးမကြီးဟု သူ တွေးခဲ့ခြင်းကို သူမ နားလည်လိုက်သဖြင့် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

​ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် အကြီးအကဲ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဤကလေးများက သတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသေချာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အမှန်တရားက ပေါ်ထွက်လာတော့မည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်လိုက်ကြသည်။

​"မင်း ထန်ကျင်းသေတာကို မြင်ခဲ့လား၊ မမြင်ခဲ့ဘူးလား ပြောစမ်း" ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲက မေးလိုက်သည်။

​မန်ရှန်းလီ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် အကြီးအကဲက သူ့ကို အကဲစမ်းနေခြင်းလော သို့မဟုတ် တကယ်ပဲ အလိမ်အညာကို မြင်နေရသလော သူ မသိပေ။ သူ ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။

​"ဖြေစမ်း" အကြီးအကဲက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

​"မမြင်ခဲ့ပါဘူး" မန်ရှန်းလီက ဖြေလိုက်သည်။

​"ဒါ အလိမ်ပဲ" ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် အကြီးအကဲက ကြေညာလိုက်သည်။

​ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော်လည်း မတိုက်ခိုက်သေးပေ။ သူ နောက်ထပ် အဖြေများ လိုချင်သေးသည်။

​"မင်း ရန်ဆန်သေတာကို မြင်ခဲ့လား" အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲကလည်း တစ်ပြိုင်တည်း မေးလိုက်သည်။

​မန်ရှန်းလီသည် ပိတ်မိနေသလို ခံစားနေရသည်။ သူ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူ၏ အလိမ်အညာများက အနည်းငယ်မျှပင် အလုပ်မဖြစ်တော့။

​အကြီးအကဲ ဒေဝီပင်လျှင် မန်ရှန်းလီ၏ မျက်နှာပျက်နေမှုကို မြင်သောအခါ အံ့သြသွားသည်။ ဤကိစ္စက သူထင်သလောက် ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း သူပင်လျှင် ယုံကြည်လာတော့သည်။

​"ငါ့ကို ပြောစမ်း... သူတို့ သေတာကို မင်း မြင်ခဲ့သလား" အကြီးအကဲ ဒေဝီက မန်ရှန်းလီကို မေးသည်။

​"ဟင့်အင်း... သူတို့ သေတာကို ကျွန်တော် စောင့်မကြည့်ခဲ့ပါဘူး"

​"အလိမ်ပဲ"

​"သူတို့က ထောင်ချောက်ကြောင့် သေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်က သတ်လိုက်တာလား" ဟု အင်အားကြီးဓားဂိုဏ်း အကြီးအကဲက မေးသည်။

​"ကျွန်တော် မသိပါဘူး"

​"အလိမ်"

​"မင်းပဲ သူတို့ကို သတ်လိုက်တာလား" ဟု ပြင်းထန်သော ယင်လုဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက မေးသည်။

​"မဟုတ်ပါဘူး" မန်ရှန်းလီ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းများပင် မူးနောက်လာပြီဖြစ်သည်။

​"ဒါတော့ အမှန်တရားပဲ" ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် အကြီးအကဲက အတည်ပြုပေးသည်။

​"ဒါဆို သူ သတ်လိုက်တာလား" အင်အားကြီးဓားဂိုဏ်း အကြီးအကဲက လုံချန်းကို လက်ညှိုးထိုးရင်း မေးလိုက်သည်။

​လုံချန်းသည် ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေသည်။ သူသည် မန်ရှန်းလီ၏ တုံ့ပြန်မှုကိုသာ အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် မန်ရှန်းလီက သူ၏ အမည်ကို ထုတ်မပြောခဲ့သည့်အတွက် လုံချန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိသည်။

​"အချိန်ဖြုန်းမနေကြပါနဲ့တော့။ သူတို့ကို သတ်လိုက်တာ ငါပဲ"

​လုံချန်း၏ စကားကြောင့် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း ဆွံ့အကာ ထိတ်လန့်သွားကြလေတော့သည်။