အခန်း (၄၃၁-၄၃၂)

အခန်း (၄၃၁) စစ်ပလွေကို အသုံးပြုခြင်း

​"မင်းက ငါတို့ရှေ့တင် ရှိနေပြီးတော့ ငါတို့ကို လှောင်ပြောင်နေတာပေါ့လေ" ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသည် လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

​ချူးမြောင်မှာမူ လုံချန်း၏နောက်တွင် ရှိနေပြီး အခြေအနေများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည့်အတွက် စိုးရိမ်နေမိသည်။

​"နောက်မှာပဲ နေပါ" လုံချန်းက သူမကို ပြောလိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ သူ၏ ဝိညာဉ်ဓားနှင့် ဘုရင်ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။

​ယခုအခါ မြွေဘုရင်ကိုလည်း အားလုံး မြင်နေရပြီဖြစ်ရာ အကြီးအကဲများ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်အဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော သားရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန်တုန်လှုပ်စရာပင်။ အကြောင်းမှာ ထိုအကြီးအကဲများထဲတွင် ကောင်းကင် အဆင့် ၂ ထက် မြင့်သူ တစ်ဦးမှ မပါသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​"မင်းတို့ ၅ ယောက် အဲဒီသားရဲကို ကိုင်တွယ်လိုက်။ ဒီကောင်လေးကိုတော့ ငါ အပြတ်ရှင်းမယ်" ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲက အခြားသူများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​မြွေဘုရင်သည် အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီဖြစ်ရာ ထိုအကြီးအကဲသည် လုံချန်းအား သတ်ခွင့်ရရန်အတွက် ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲနှင့် အငြင်းမပွားတော့ပေ။

​အကြီးအကဲ ၅ ဦးမှာ မြွေဘုရင်ကို စတင်တိုက်ခိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲမှာမူ လေထဲသို့ ခြေလှမ်းကာ လုံချန်းထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။

​"ကမ္ဘာမြေ အဆင့် ရှိတဲ့ ပိုးကောင်တစ်ကောင်က ငါ့ကို အာခံတာ ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ။ ဒါဟာ နောက်ဆုံးအကြိမ်လည်း ဖြစ်လိမ့်မယ်" သူက ဆိုသည်။

​"ဪ... ကမ္ဘာမြေအဆင့် ကောင်လေးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာကို မုန်းနေတာလား။ ဒါဆို ကောင်းကင်အဆင့် ကောင်လေးနဲ့ဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ" လုံချန်းက နောက်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ပြောရင်း စစ်ပလွေကို ထုတ်လိုက်သည်။

​"စစ်ပလွေလား" ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲ ထိုပစ္စည်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆွံ့အသွားသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲတစ်ပွဲလုံး၏ ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သော စစ်ရေးကိရိယာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

​အကြီးအကဲသည် လုံချန်း ပလွေမမှုတ်နိုင်မီ တားဆီးရန် ပြေးဝင်လာသော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​လုံချန်းသည် ပလွေကို မှုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပလွေမှုတ်ရာတွင် ပါရမီမပါသည့်အပြင် ထွက်လာသောအသံမှာလည်း နားဝင်မချိုပေမည့် ၎င်း၏ အစွမ်းမှာမူ အံ့မခန်းပင်။ လုံချန်းသည် ထိုပလွေကို မိမိကိုယ်ကိုယ်အတွက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

​စစ်ပလွေသည် အသုံးပြုသူအား ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ခုလုံးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော သို့မဟုတ် မိမိ၏ စစ်တပ်ကို အင်အားတိုးစေသော အထူးပစ္စည်းဖြစ်သည်။ လုံချန်းတွင် စစ်တပ်မရှိသော်လည်း သူ၏ သားရဲများ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုသားရဲများမှာ သူ့ထက် အဆင့်မြင့်ပြီးသားဖြစ်ရာ ပလွေစွမ်းအားက သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

​သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်အတွက် အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်လာသည်။ မူလက ကမ္ဘာမြေအဆင့် ၆ တွင် ရှိနေသော လုံချန်းမှာ ယခုအခါ ကောင်းကင်အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာတော့သည်။

​သူ၏ အဆင့်မှာ မြင့်တက်သွားသော်လည်း သွေးမျိုးဆက် စမ်းသပ်မှုမှာ မပြီးဆုံးသေးသည့်အတွက် ထိုအဆင့်၏ အစွမ်းအပြည့်ကို အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ အချို့သော စွမ်းအားများမှာ ကန့်သတ်ခံထားရဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာသည်။ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေစေကာမူ ကောင်းကင်အဆင့် ၆ ရှိသူတစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ အဆင့် ၂ ရှိသော အကြီးအကဲထက် သေချာပေါက် သာလွန်နေမည်ဖြစ်သည်။

​လုံချန်းသည် သူ၏ သွေးကြောများထဲတွင် စီးဆင်းနေသည့် မကြုံစဖူးသော အင်အားကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် သဘာဝတရားနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သွားသလို ခံစားရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချီစွမ်းအင်များကို ယခင်ကထက် ပိုမို ထင်ရှားစွာ သိမြင်လာနိုင်သည်။

​သူသည် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ လုပ်နိုင်သော လေပေါ်လမ်းလျှောက်ခြင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ရာ အောင်မြင်သွားသည်။

​"အံ့သြစရာပဲ" သူက ပြုံးရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲမှာ လုံချန်းအနားသို့ ရောက်လာပြီး ဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်သော်လည်း လုံချန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ကာကွယ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုအကြီးအကဲထက် များစွာ ပိုသန်မာနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် သူ၏ဓားကို အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

​ထိုအရှိန်ကြောင့်ပင် အကြီးအကဲသည် နောက်သို့ ၅ လှမ်းခန့် လွင့်စင်သွားသည်။ "အခုကော ဘယ်လိုလဲ" လုံချန်းက သူ့ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

​သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာမှုကြောင့် ပို၍ အစွမ်းထက်လာသော သူ၏ လောကဘုရင် အစွမ်းကို အသုံးပြုကာ ထိုလူ၏ နောက်ကျောတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ လုံချန်းက ထိုလူ၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အကြီးအကဲမှာ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်ပြီး ဓားဖြင့် ပြန်လည်ကာကွယ်လိုက်သည်။

​ဓားချင်း ထိမှန်သွားသောအခါ အကြီးအကဲမှာ ပျက်စီးနေသော အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ပေ ၁၅၀ ခန့်အကွာသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

​"ဒါ တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းတာပဲ။ လူကြီးတွေ ဘာလို့ လူငယ်တွေကို အမြဲ နှိပ်စက်ချင်နေကြလဲဆိုတာ အခုမှ ငါ နားလည်တော့တယ်" လုံချန်းက ရယ်မောရင်း ထိုလူထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

​အခြားသူများမှာ မြွေဘုရင်ကို ကိုင်တွယ်နေရသဖြင့် ဤဘက်ကို လှည့်မကြည့်နိုင်ကြပေ။ မဟုတ်လျှင် သူတို့ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကြလိမ့်မည်။ သူတို့ဘက်က တိုက်ပွဲမှာလည်း လျှော့တွက်၍ မရပေ။ သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော သားရဲမှာ ကောင်းကင်အဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသည်ဟု သိထားသော်လည်း ဤမျှအထိ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

​သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော သားရဲမှာ ရှေးဟောင်း သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် သားရဲဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိကြပေ။ မြွေဘုရင်၏ စွမ်းရည်မှာ သူတို့ကို အခက်တွေ့စေဆုံး ဖြစ်သည်။ မြွေဘုရင်က သူ၏စွမ်းရည်ကို တစ်ဦးဦးအပေါ် သုံးလိုက်လျှင် ထိုသူမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ ထို့ပြင် မြွေဘုရင်သည် သူ၏အရွယ်အစားကို အသေးဆုံးအထိ လျှော့ချထားသဖြင့် သူတို့အတွက် ထိမှန်အောင် တိုက်ခိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

​မြွေဘုရင်သည် တစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူနှင့်အတူ မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲဖြစ်သော မုဆိုးကြယ်လည်း ပါဝင်နေသည်။ မုဆိုးကြယ်မှာ အကောင်းဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ သားရဲဖြစ်ပြီး မြွေဘုရင်က အကြီးအကဲတစ်ဦးအား လှုပ်မရအောင် ဖမ်းထားချိန်မှသာ ပေါ်လာပြီး ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းကို ကိုက်ဖြတ်ပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲအားလုံးနီးပါး အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ၂ ဦးသာ ကျန်တော့သည်။ တစ်ဦးမှာ မြွေဘုရင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာ လုံချန်း၏ လက်ထဲတွင် အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အနှိပ်စက်ခံနေရသော ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲ ဖြစ်သည်။

​"ကစားတာ တော်လောက်ပြီ။ မင်းကို အခု သတ်ပစ်တာ ပိုကောင်းမယ်" လုံချန်းက ရေရွတ်ရင်း အကြီးအကဲ၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။

​အကြီးအကဲမှာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး လက်များလည်း ပြတ်တောက်နေကာ အရိုးအများစုမှာလည်း ကျိုးကြေနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် လုံချန်းကို အာဃာတအပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

​လုံချန်းသည် ထိုမျက်လုံးများ ထာဝရ မပိတ်သွားမီ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုအကြီးအကဲ၏ ဦးခေါင်းအား ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း မြွေဘုရင်မှာ အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လုံချန်းထံသို့ ပျံသန်းလာသည်။

​"မင်း နေမကောင်း ဖြစ်နေတာလား" လုံချန်းက မြွေဘုရင်ကို မေးလိုက်သည်။

​"ဘာလို့လဲ"

​"မင်း ဒီနေ့ ဒီလောက် ငြိမ်နေတာ ထူးဆန်းလို့လေ။ မင်း ကြွားလည်း မကြွားဘူး၊ ရန်သူတွေကိုလည်း ဆဲဆိုမနေဘူး။ မင်း သေချာပေါက် နေမကောင်းဖြစ်နေတာပဲ" လုံချန်းက ဆိုလေတော့သည်။

အခန်း (၄၃၂) ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများလား

​"မင်းပဲ နေမကောင်းတာ၊ မင်းတို့ တစ်မိသားစုလုံး နေမကောင်းတာ။ ငါ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်နေတုန်းမှာ အဲဒီအမှိုက်တွေကို ရှင်းခိုင်းဖို့ ငါ့ကို ထုတ်လာတယ်လေ။ ငါ့စိတ်ခံစားချက်က ဘယ်လိုရှိမလဲ မင်းစဉ်းစားကြည့်ဦး။ ငါ မင်းဘိုးဘွားတွေကို အကုန် မဆဲမိခင် ငါ့ကို အခုချက်ချင်း ပြန်ပို့ပေးစမ်း" မြွေဘုရင်က စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​"ကဲပါ... စိတ်လျှော့ပါ။ အခုတော့ မင်း အားရပါးရ အိပ်လို့ရပါပြီ" လုံချန်းက မချိပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

​သူသည် မြွေဘုရင်ကို သူ၏ သားရဲနယ်မြေထဲသို့ ပြန်ပို့လိုက်သည်။ မုဆိုးကြယ်သည်လည်း လုံချန်းအနားသို့ လျှောက်လာသည်။ လုံချန်းက မုဆိုးကြယ်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း "ညီအစ်ကိုကောင်းပဲ မုဆိုးကြယ်" သူ ချီးကျူးလိုက်ပြီးနောက် မုဆိုးကြယ်ကိုလည်း ပြန်ပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် စစ်ပလွေနှင့် သူ၏ လက်နက်များကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်သည်။

​သူသည် သေဆုံးနေသော အကြီးအကဲများ၏ အလောင်းများထံသို့ လျှောက်သွားပြီး သူတို့၏ လက်ချောင်းများမှ လက်စွပ်များကို ချွတ်ယူလိုက်သည်။

​"အကြီးအကဲတွေဆိုတော့ သူတို့ဆီမှာ အဖိုးတန်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရှိမှာပဲ။ ဒါတွေကို သိမ်းထားတာ ကောင်းတယ်။ ငါ့အတွက် အသုံးမလိုတဲ့ အရာတွေကိုတော့ ဂိုဏ်းကို ပေးလိုက်လို့ရတယ်။ ဒါဆို ဂိုဏ်းကလည်း ပိုပြီး အင်အားကြီးလာမှာပဲ" သူ ရေရွတ်ရင်း အကြီးအကဲတိုင်း၏ လက်စွပ်ကို ယူလိုက်သည်။

​လုံချန်းသည် လက်စွပ်အားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် အနောက်တွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော ချူးမြောင်ထံသို့ လျှောက်သွားသည်။ ချူးမြောင်မှာမူ သူမ မြင်လိုက်ရသည့် အရာများကိုပင် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ အိပ်မက်မက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်နေမိသည်။

​လုံချန်းသည် သူမထံသို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် နာကျင်မှုကို စတင်ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုနာကျင်မှုမှာ စက္ကန့်နှင့်အမျှ တိုးလာသည်။ နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် သူသည် အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

​"အား..." လုံချန်းသည် ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားအင်များ ကုန်ခမ်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

​သူ စကားမပြောနိုင်တော့သလို ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် နာကျင်မှုမှာမူ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း မူလအခြေအနေဖြစ်သော ကမ္ဘာမြေ အဆင့် ၆ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

​လုံချန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း စိတ်ထဲမှသာ အော်ဟစ်နေမိသည်။ နာကျင်လွန်းသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများပင် နီမြန်းလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ သူ၏ စိတ်နှင့် မျက်လုံးများကိုသာ အသုံးပြုနိုင်တော့သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသည်။

​ထိုနာကျင်မှုမှာ စက္ကန့်တိုင်းတွင် အပ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ထိုးစိုက်ခံနေရသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ မြန်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အေးစက်လာသည်။

​"လုံချန်း... နင် အဆင်ပြေလား" ချူးမြောင်သည် အော်ဟစ်ကာ လုံချန်းထံသို့ ပြေးလာသည်။

​'ရွှင်း... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ" လုံချန်းက စိတ်ထဲမှနေ၍ ရွှင်းကို ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

​"ငါ... ငါလည်း မသိဘူး။ ဒါဟာ စစ်ပလွေကို သုံးလိုက်လို့ ဖြစ်လာတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ဒါမှမဟုတ် ရုတ်တရက် အင်အားတွေ အဆမတန် တိုးလာတာကို နင့်ခန္ဓာကိုယ်က မခံနိုင်လို့ ဖြစ်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါ့အထင်တော့ ပထမတစ်ခု ဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်။ နင့်ခန္ဓာကိုယ်က အဲလောက် မအားနည်းပါဘူး။ နင့်မှာ မိစ္ဆာဘုရင် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆရာသခင်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ရှိနေတာပဲ။ နင့်ခန္ဓာကိုယ်က သေချာပေါက် မအားနည်းဘူး။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး မဖြစ်သင့်ဘူး" ရွှင်းက ပြောသည်။

​"ဒါဟာ အဲဒီပလွေကို သုံးလိုက်လို့ ဖြစ်တဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်" သူမက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။

​လုံချန်းသည် ယခင်က တစ်ကြိမ်သာ ကြုံဖူးသည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရခြင်းဖြစ်သည်။ နှလုံးသားမိစ္ဆာ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံရစဉ်ကပင် ဤမျှ နာကျင်မှုမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သူ ဤမျှ နာကျင်ခဲ့ဖူးသည့် တစ်ခုတည်းသော အချိန်မှာ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းတွင် မုကျိန်းက သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့စဉ်ကသာ ဖြစ်သည်။

​'ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချက်ကို ကြိုမပြောခဲ့တာလဲ...' လုံချန်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း မေးလိုက်သည်။

​ချူးမြောင်က သူ့အနားသို့ ရောက်လာပြီး သူ့ကို ပွေ့ချီကာ သူ၏ ဦးခေါင်းကို သူမ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။

​"ဟေး... နင် အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်သွားတာလဲ။ တစ်ခုခု ပြောပါဦး" သူမက သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။

​လုံချန်း ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် လဲကျသွားသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။ သူသည် တိုက်ပွဲတွင် ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်းလည်း မဟုတ်သဖြင့် ဘာဖြစ်နေမှန်း သူမ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေသည်။

​"ဒီဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအကြောင်း ငါလည်း မသိခဲ့ဘူး" ရွှင်းက ပြန်ဖြေသည်။

​နာကျင်မှုမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျော့ပါးလာသဖြင့် လုံချန်း အနည်းငယ် သက်သာရာရလာသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။

​'ဒီပလွေကို တစ်ယောက်ယောက်က ထျန်းရှန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သုံးခဲ့ဖူးတယ်လို့ နင် ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ သုံးပြီး ၁၀ မိနစ်လောက်အတွင်းမှာတင် ဒီလို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ဖြစ်လာတယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ရှင်းနေတာပဲလေ' လုံချန်းက စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်သည်။

​"ငါ တကယ် မသိခဲ့တာပါ။ ထျန်းရှန်က ဒီပလွေကို သုံးတဲ့လူနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ မှန်ပေမဲ့၊ သူက အဲဒီလူကို ၁၀ မိနစ် မပြည့်ခင်မှာတင် သတ်လိုက်တာလေ။ အဲဒါကြောင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို ငါတို့ မမြင်လိုက်ရတာ ဖြစ်မှာပါ" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြန်ဖြေသည်။

​နာကျင်မှုများ အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုံချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိသေးပေ။

​'နင်တို့ အဲဒီလူကို သတ်ပြီးရင် ဒီလို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပလွေကို ယူခဲ့ရမှာပေါ့။ အကြောင်းစုံ မသိဘဲနဲ့ ဒီအတိုင်း ထားခဲ့တာလား။ ဂိုဏ်းကတောင် ဒီဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအကြောင်း ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး' လုံချန်းက ဆိုသည်။

​"နင် ငါပြောတာ ကြားရဲ့လား။ နင် လေဖြတ်သွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်" ချူးမြောင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ လုံချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပွင့်နေသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မလှုပ်ရှားသလို မေးတာကိုလည်း ပြန်မဖြေသည့်အတွက် သူမ ပို၍ စိုးရိမ်သွားသည်။ "ငါ နင့်ကို ဂိုဏ်းဆီ ခေါ်သွားမှ ဖြစ်မယ်။ သူတို့ နင့်ကို ကုပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

​ချူးမြောင်သည် လုံချန်းကို သူမ၏ တောင်ပံပါကျားပေါ်သို့ ပွေ့ချီတင်လိုက်သည်။ သူမက လုံချန်း၏ အနောက်မှနေ၍ ပြုတ်မကျအောင် တင်းတင်းဖက်ထားရင်း သားရဲကို စေခိုင်းလိုက်သည်။

​"ငါတို့ အဲဒီပလွေကို ယူခဲ့တာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထျန်းရှန်က အဲဒီပလွေကို တစ်ခါမှ မသုံးဘဲ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာလေ။ အဲဒီပလွေက ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာလဲဆိုတာ ငါ မသိသလို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေအကြောင်းလည်း ငါ မသိဘူး။ ဒါဟာ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ" ရွှင်းက လုံချန်းကို ပြောပြသည်။

​'ဟူး... ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေက ပြန်ပျောက်ပါ့မလားတောင် မသိဘူး။ ငါ့မှာ သန့်စင်ရေသာ ရှိရင် ကောင်းမှာပဲ။ အဲဒါကို အထဲမှာတုန်းက သိမ်းခဲ့ရမှာ' လုံချန်း တွေးလိုက်သည်။

​"နင် သိမ်းခဲ့ရင်တောင် အခု သုံးနိုင်ပါ့မလား။ နင့်လက်တွေလည်း လှုပ်မရ၊ စကားလည်း ပြောမရဘဲနဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲကနေ ဘယ်လိုထုတ်ပြီး သောက်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီပစ္စည်းမှာ မသိရသေးတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိနေပေမဲ့ သေချာပေါက် ပြန်ကောင်းလာမှာပါ။ ဂိုဏ်းကို မရောက်ခင်မှာတင် ပြန်ကောင်းလာဖို့ များပါတယ်" ရွှင်းက အားပေးလိုက်သည်။

​'အဲဒီလိုသာ ဖြစ်ရင် ကောင်းမှာပဲ။ မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းကို ရောက်တဲ့အခါ မီယောင် ရှိနေမှာဆိုတော့ အခက်တွေ့လိမ့်မယ်။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ချူးမြောင်နဲ့ တိုင်ပင်စရာတွေ ရှိသေးတယ်' လုံချန်း တွေးနေမိသည်။

​သူတို့သည် ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းရှိရာသို့ ဦးတည်ပျံသန်းနေကြပြီး တောက်ပသော နေအင်ပါယာကိုပင် ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြသည်။ လုံချန်းသည် နန်းတော်ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ရန်ပင် ခေါင်းကို မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

​သူသည် သားရဲခန်းမနှင့် အခြားဂိုဏ်းများမှ လူအားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် အင်ပါယာ နန်းတော်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူ၏ မိန်းကလေးများအကြောင်းကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ လန်ကျင်းကို ရှင်းလင်းပြီးသည်နှင့် သူတို့ဆီ ပြန်လာကာ ဤနေရာမှ အတူတူ ထွက်ခွာသွားရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ထို့ပြင် သူ ရရှိထားသော ယင်ယန် ကျင့်စဉ်မှာလည်း သူတို့အားလုံးအတွက် အသုံးဝင်မည် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့အတွက် အကူအညီပေးစရာများ ရှိနေသေးသည်။

​လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် လုံချန်းမှာ လေဖြတ်နေသူ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေရသည်။ ချူးမြောင်ကတော့ လုံချန်း အဆင်ပြေသွားမှာပါ၊ ဂိုဏ်းက သေချာပေါက် ကုပေးနိုင်မှာပါဟု အဖန်တလဲလဲ ပြောနေသည်။ သူမ၏ စကားများမှာ လုံချန်းကို အားပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်မအေးနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

​သူတို့သည် နေ့ရောညပါ ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။ ၂၄ နာရီ ကြာသွားသော်လည်း လုံချန်းမှာ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ချူးမြောင်မှာမူ လုံချန်းကို အမြန်ဆုံး ခေါ်ဆောင်သွားလိုသဖြင့် သားရဲကို ခဏမျှပင် နားခိုင်းခြင်း မရှိပေ။ သူမကို စိတ်အေးစေသည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ လုံချန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အသက်ဓာတ် ရှိနေသေးခြင်းနှင့် သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ တည်ငြိမ်နေခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။

​နောက်ထပ် တစ်နာရီ ကြာသွားပြန်သည်။ လုံချန်းသည် သူ အချိန်မီ ပြန်ကောင်းလာပါ့မလားဟု တွေးနေစဉ်မှာပင် သူ၏ လက်ချောင်းလေးတွင် အာရုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

​သူ စမ်းပြီး လှုပ်ကြည့်လိုက်ရာ လှုပ်ရှားနိုင်သွားသည်။ သူ လက်မောင်းကိုပါ လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း မရသေးပေ။

​'ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်လာပြီ ထင်တယ်။ ငါ လုံးဝ ပြန်မကောင်းခင်မှာ အချိန်မနှောင်းသွားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ' သူ တွေးလိုက်လေတော့သည်။