အခန်း (၄၅၇-၄၅၈)
Vol. 46 Ch. 457-458
အခန်း (၄၅၇) ရောက်ရှိလာခြင်း
'စုံတွဲကျင့်စဉ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသည် စီမာကျီယီကို ကြည့်ကာ လျှာဖြင့်သပ်ရင်း ရွံရှာဖွယ် အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ဒါက အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ အမေလား။ ဟီးဟီး... ငါကတော့ ဒီကောင်နဲ့ ပတ်သက်သမျှ လူတွေကို သတ်ပစ်ဖို့ စဉ်းစားထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့အမေက ဒီလောက်လှနေတာဆိုတော့ အရှင်ထားရမှာပေါ့။ ဘေးက မိန်းကလေး နှစ်ယောက်လည်း မဆိုးဘူး။ ဒီညတော့ သုံးယောက်လုံး ငါ့အိပ်ရာကို နွေးထွေးအောင် လုပ်ပေးရမယ်"
အခြားအကြီးအကဲ အများစုမှာ ထိုစကားကြောင့် ရွံရှာသွားကြသော်လည်း ရန်သူဖြစ်သဖြင့် ဘာမှဝင်မပြောကြပေ။ လူသတ်သမား၏ မိခင်ကို မသတ်ခင် ဤကဲ့သို့ နှိပ်စက်ခြင်းမှာ သင့်တော်သော ပြစ်ဒဏ်ဟုပင် သူတို့ ထင်မှတ်နေကြသည်။
"လုပ်လေ... ညအထိ စောင့်မနေနဲ့တော့။ အခုပဲ လုပ်လိုက်။ ဒီကောင်လေးရဲ့ အဖိုး ရှေ့မှာတင် သူ့ချွေးမကို အချစ်ပွဲနွှဲပြလိုက်ကြစို့" ယင်လုဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက တဟားဟား ရယ်မောရင်း ဆိုလိုက်သည်။
"ယုတ်မာလှချည်လား" လုံရန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ဓားဖြင့် ပြေးခုတ်သော်လည်း အဆင့်ကွာလွန်းသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ယင်လုဂိုဏ်း အကြီးအကဲ၏ လက်ထဲတွင် လည်ပင်းအညှစ်ခံကာ လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားတော့သည်။
"ကဲ... အခမ်းအနားကို စတင်လိုက်တော့"
စုံတွဲကျင့်စဉ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် စီမာကျီယီထံသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်သွားသည်။ အကြီးအကဲ မူက တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အကြီးအကဲသည် ရှောင်ထွက်သွားပြီး မူ၏ နောက်ကျောမှနေ၍ လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အကြီးအကဲမူ ၏ ခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြတ်ကျသွားတော့သည်။
ယုထျန်းဟောင်ပင်လျှင် ကြောက်လန့်တုန်ရင်ကာ သူ၏သမီးကို နောက်တွင် ဝှက်ထားရင်း ဘာမှမလုပ်ရဲဘဲ ရပ်ကြည့်နေမိသည်။
စုံတွဲကျင့်စဉ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲသည် ကျီယီ၏ အနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို ထိရန် လက်လှမ်းလိုက်စဉ်မှာပင် မထင်မှတ်ထားသော အလင်းတန်းတစ်ချက် ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး အကြီးအကဲ၏ လက်တစ်ဖက်မှာ ဝက်သတ်သလို အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ပြတ်ကျသွားတော့သည်။ နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ချက် ထပ်မံပေါ်လာပြီး ထိုအကြီးအကဲ၏ ခေါင်းမှာလည်း ကိုယ်ထည်နှင့် တခြားစီ ဖြစ်သွားလေပြီ။
စီမာကျီယီ၏ ရှေ့တွင် လူငယ်လေးတစ်ယောက် ရပ်နေသည်ကို အားလုံး မြင်လိုက်ကြရသည်။ ဆံပင်နက်နက်၊ ရွှေရောင်မျက်လုံးအစုံနှင့် ထိုလူငယ်သည် အကောင်းစား အနက်ရောင်ဝတ်စုံပေါ်တွင် နီရဲသော ဝတ်ရုံကို ထပ်ဝတ်ထားသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သေမင်းတမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လက်ထဲတွင် သွေးစွန်းနေသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်။
စီမာကျီယီသည် ထိုမျက်နှာကို မြင်လိုက်သည်နှင့် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာကာ တစ်ခွန်းတည်းသာ ခေါ်နိုင်တော့သည်။
"ထျန်းအာ..."
"မင်းတို့က ငါ့အမေကို လက်နဲ့ထိဖို့ သတ္တိရှိတယ်ပေါ့" လုံချန်းက အသံဩဩဖြင့် ပြောဆိုကာ မြေပြင်ပေါ်က အကြီးအကဲ၏ ခေါင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
လုံချန်းသည် ရွှေနိုင်ငံ အနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ကို သုံးကာ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူရောက်လာချိန်တွင် ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ၏ မိခင်ကို စော်ကားရန် ကြိုးစားနေသည့် မြင်ကွင်းဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စိတ်ရိုင်းများ ပေါက်ကွဲသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။
"နောက်ဆုံးတော့ မင်း ရောက်လာပြီပေါ့။ မင်းကို ဘယ်လိုရှာရမလဲလို့ တွေးနေတာ။ မင်းကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာပဲ ကောင်းပါတယ်။ ဟိုကောင်ကတော့ မင်းရဲ့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေသွားတာပဲ" ယင်လုဂိုဏ်း အကြီးအကဲက လုံရန်၏ လည်ပင်းကို ဆက်ညှစ်ထားရင်း ဆိုသည်။
သို့သော် သူ စကားပင် မဆုံးသေးမီ လုံချန်းသည် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလင်းတန်းများ ပေါ်လာပြန်သည်။ အကြီးအကဲ၏ လုံရန်ကို ညှစ်ထားသော လက်မှာ ပြတ်ကျသွားရုံတင်မကဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပါ လေးပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။
လုံချန်းသည် အဖိုးဖြစ်သူ လုံရန်ကို ဖမ်းထိန်းလိုက်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူ စီမာကျီယီ၏ အနားတွင် ဘေးကင်းအောင် ချထားပေးလိုက်သည်။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ အကြီးအကဲများမှာ လုံချန်း၏ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်နှင့် ရက်စက်မှုကို မြင်တွေ့ကာ မှင်တက်ကုန်ကြသည်။
လုံချန်းသည် ရှားကို ခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီး "ငါ့အမေ၊ အဖိုးနဲ့ သူတို့နားက မိန်းကလေးတွေကို ကာကွယ်ထားပေးပါ" သူ မှာကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါတို့ မင်းကို အထင်သေးခဲ့မိပုံပဲ။ မင်းရထားတဲ့ ရတနာက ငါတို့ထင်တာထက် ပိုစွမ်းပုံရတယ်။ ပြီးတော့ မင်းက စစ်ပလွေကို သုံးပြီး အစွမ်းမြှင့်ထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစွမ်းက မိနစ်နည်းနည်းပဲ ခံတာ ငါတို့ သိပါတယ်။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မလှုပ်နိုင်တော့တဲ့အထိ ငါတို့ ခဏလောက် ခုခံထားလိုက်ရုံပဲ။ အဲဒီကျရင်တော့ မင်းမိသားစု သေတာကို မင်း မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေရမှာပါ" အမှန်တရားတာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲက ပြုံးရင်း ဆိုကာ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိသော အကြီးအကဲ ၆၆ ဦးလုံးလည်း လက်နက်များကို အသီးသီး ထုတ်လိုက်ကြသည်။
လုံချန်း၏ သွေးထဲတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု စီးဆင်းနေသည်။ ၎င်းမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လေလေ၊ ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေ ဖြစ်လာသည်။
"မင်းတို့ ငါ့မိသားစုဆီကို မလာခဲ့သင့်ဘူး။ ငါ ဘယ်အရာကိုမဆို ခွင့်လွှတ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မိသားစုကို ရန်မူဖို့ ကြံစည်တဲ့သူကိုတော့ လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး"
လုံချန်းသည် စကားဆုံးသည်နှင့် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အကြီးအကဲများ၏ အလယ်သို့ ရောက်သွားကာ ဓားကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အကြီးအကဲ ၄ ဦး၏ ခေါင်းများ တစ်ပြိုင်နက် ပြတ်ကျသွားလေတော့သည်။
အခန်း (၄၅၈) တိုက်ပွဲ
လုံချန်းသည် ကောင်းကင်ယံ၌ မိုးကြိုးဓား တစ်စင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ကောင်းကင်တစ်ပြင်လုံးသည် ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်နေသော မည်းမှောင်သည့် တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
အနီးအနားရှိ အကြီးအကဲ အများအပြားသည် လုံချန်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း သူသည် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ ထိုစဉ် ကောင်းကင်မှ ဧရာမ မိုးကြိုးကြီးတစ်စင်း ကျဆင်းလာပြီး အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ထိမှန်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုံကျဉ်သွားစေသည်။ လုံချန်း၏ ဝိညာဉ်ဓားသည် မလှုပ်နိုင်သော ထိုအကြီးအကဲ၏ လည်ပင်းကို ချက်ချင်း ဖြတ်ချလိုက်လေတော့သည်။
"လူစုခွဲကြ။ ဒီကောင်က နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်။ အနားမှာ စုမနေကြနဲ့" ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက သတိပေးကာ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပြေးလွှား၍ လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။
လုံချန်းသည် သူ၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးချကာ အကြီးအကဲများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သုတ်သင်နေသည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုမျှ လုံချန်းကို မထိမှန်နိုင်သလို ထိမှန်ခဲ့လျှင်ပင် နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းမှ သူရရှိထားသော ဝတ်ရုံက ကာကွယ်ပေးထားသည်။
ဗုဒ္ဓကျောင်းတော်မှ အကြီးအကဲ ၄ ဦးသည် လုံချန်းကို ဝိုင်းလိုက်ပြီး သူတို့၏ လက်ဖဝါးများကို လုံချန်းထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ လုံချန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်မျဉ်းကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားမရဘဲ တစ်နေရာတည်းတွင် ကပ်နေသလို ဖြစ်သွားသည်။
"အားလုံးပဲ... သူ မလှုပ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒီမိစ္ဆာကို သတ်ကြတော့။ ငါတို့ သူ့ကို ထိန်းထားပေးမယ်"
အကြီးအကဲများစွာသည် လုံချန်းကို ဝိုင်းလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ တိုက်ခိုက်မှုပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ လုံချန်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။ အကြီးအကဲများမှာ လုံချန်း သေသွားပြီဟု ထင်ကာ ပြုံးလိုက်ကြသော်လည်း ခဏအကြာတွင် ဗုဒ္ဓကျောင်းတော် အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ ခေါင်းမှာ လေထဲ၌ လွင့်ထွက်သွားသည်။
လုံချန်းသည် နောက်ထပ် အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ နောက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို နှစ်ပိုင်း ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။ လုံမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ကောင်းကင်ယံက တိုက်ပွဲကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေကြရသည်။
"ဒါ... ဒါ တကယ်ပဲ ငါ့မြေးလား" လုံရန်က တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ရေရွတ်မိသည်။ လုံချန်းသည် ကောင်းကင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ဟင်းသီးဟင်းရွက် လှီးသလို လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံမှ ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သားရဲကြီး တစ်ကောင် တိုးဝင်လာသည်ကို အားလုံး မြင်လိုက်ကြရသည်။ ၎င်းမှာ မြွေဘုရင်ပင် ဖြစ်သည်။ မြွေဘုရင်သည် ကျိရှန်းတို့ကို ရှား၏ အနားတွင် ချထားပေးလိုက်ပြီး ကိုယ်ထည်ကို ပြန်သေးလိုက်သည်။
"ရှား... နင်က ဘာလို့ သူ့ကို မကူညီတာလဲ" မြွေဘုရင်က မေးသည်။
"သခင်က သူ့မိသားစုကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ အမိန့်ပေးထားတာ" ရှားက ဖြေသည်။
"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ငါပဲ သွားကူတော့မယ်" ထိုသို့ ဆိုကာ မြွေဘုရင်သည် အလျား မီတာ ၃၀၀၊ အချင်း ၃၀ မီတာခန့်ရှိသော ဧရာမ မြွေနဂါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။
လုံချန်းသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မုဆိုးကြယ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ မုဆိုးကြယ်သည် ထွက်လာသည်နှင့် အရိပ်များထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ဟေ့... ခွေးကလေး။ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်ကလိုပဲ လုပ်ကြရအောင်" မြွေဘုရင်က မုဆိုးကြယ်ကို လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။
မြွေဘုရင်သည် ကိုယ်ထည်ကြီးမားသော်လည်း ရန်သူများ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နီးပါး သေးငယ်သွားကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ရန်သူ့အနားရောက်မှ ပြန်လည် ကြီးမားလာကာ အကြီးအကဲများကို ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် စွမ်းရည်ဖြင့် ချည်နှောင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ အရိပ်ထဲမှ မုဆိုးကြယ်က ထွက်လာပြီး ရန်သူ၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ဖြတ်ကာ အသက်နှုတ်ယူတော့သည်။
လုံချန်းကလည်း ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲ ၃၀ ခန့်ကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူ၏ ချီစွမ်းအင်များမှာ လျော့နည်းလာနေပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်မှာလည်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
"ဒီအတိုင်းဆိုရင် သူ ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ယုထျန်းဟောင်က စိုးရိမ်တကြီး ဆိုသည်။ စီမာကျီယီမှာလည်း ထိတ်လန့်နေမိသည်။
"ငါ သွားကူမယ်။ ငါ ဘာမှ ကြီးကြီးမားမား မလုပ်နိုင်ရင်တောင် သူ့အတွက် ရန်သူတွေကို အာရုံလွှဲပေးလို့ ရတယ်" လုံရန်က ရှေ့သို့ တိုးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှားက တားဆီးလိုက်သည်။
"ရှင် သွားလို့ မရဘူး။ သခင်က ရှင့်ကို ကာကွယ်ထားဖို့ အမိန့်ပေးထားတာ။ သခင်ရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ နားထောင်ရမယ်" ထိုသို့ ဆိုကာ လုံရန်၏ လက်ကို ရှားက ဖမ်းကိုင်ထားသည်။ လုံရန်သည် ရုန်းကန်သော်လည်း ရှား၏ လက်ထဲမှ လွတ်အောင် မရုန်းနိုင်သဖြင့် သူမ မည်မျှ သန်မာကြောင်း သိလိုက်ရပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေမိတော့သည်။