အခန်း (၄၆၃-၄၆၄)
Vol. 47 Ch. 463-464
အခန်း (၄၆၃) နောက်ထပ်ဇနီးတစ်ယောက်
မြွေဘုရင်သည် အားလုံးကို မြောက်ဘက်တောနက်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ခဏမျှ လိုက်ရှာပြီးနောက်တွင် မုဆိုးကြယ်၏ ကျောပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လုံချန်းကို သူတို့ ရှာတွေ့သွားကြသည်။
"သူ အဆင်ပြေရဲ့လား" မြွေဘုရင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်သေးငယ်အောင် လုပ်ရင်း မုဆိုးကြယ်ကို မေးလိုက်သည်။ အခြားသူများလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းကာ လုံချန်းရှိရာသို့ ပြေးသွားကြသည်။
စီမာကျီယီသည် လုံချန်းထံသို့ ပထမဆုံး ရောက်သွားသူဖြစ်သည်။
"ဝူး..." မုဆိုးကြယ်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး စီမာကျီယီကို တားဆီးလိုက်သည်။
"စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါ ကောင်လေးရာ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးချင်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ သူက လုံချန်းရဲ့ အမေလေ။ သူက လုံချန်းကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" မြွေဘုရင်က မုဆိုးကြယ်ကို ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ သခင်က သူဟာ မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ မိသားစုဝင်ကို ဒုက္ခမပေးရဘူး" ရှားကလည်း ထပ်တူပြောဆိုသည်။
စီမာကျီယီ ထပ်မံကြိုးစားကြည့်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မုဆိုးကြယ်က ဘာမှမလုပ်တော့ဘဲ သူမကို လုံချန်းအား ပွေ့ပိုက်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ စီမာကျီယီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး လုံချန်း၏ ဦးခေါင်းကို သူမ၏ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။
"သူ သတိလစ်နေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ အဆင်ပြေပုံရတယ်" လုံရန်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။ လုံချန်း အဆင်ပြေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် မင်ယုနှင့် အခြားသူများလည်း စိတ်အေးသွားကြသည်။
"သခင်က အားနည်းနေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ဘူး။ သူ အနားယူဖို့ လိုအပ်နေတယ်" ရှားက သူတို့ကို ပြောပြသည်။
"ဟင်း... ငါ့ရဲ့ အကြံပေးက မသေဘူးဆိုတာ ဒီဘုရင်ကြီး သိတာပေါ့။ ငါတို့မှာ အုပ်ချုပ်ရမယ့် ကမ္ဘာကြီး ရှိသေးတယ်လေ။ ဟိုပိုးမွှားတွေဆီမှာ သူ ရှုံးသွားခဲ့ရင် ဒါက အရှက်ခွဲရာ ရောက်လိမ့်မယ်။ ဟင်း... ဟိုလူအုပ်ကြီးက သူတို့မှာ လူများတာနဲ့တင် ငါ့လူကို နိုင်မယ်လို့ ထင်နေကြတာ" မြွေဘုရင်က ဂုဏ်ယူစွာ ဆိုလိုက်သည်။
"သူ ဘေးကင်းသွားတာက အရေးကြီးဆုံးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မြို့ကို ဘယ်သူ ဖျက်ဆီးလိုက်တာလဲ ဆိုတာ ငါ နားမလည်နိုင်သေးဘူး။ အဲဒီမှာ အသက်ရှင်နေတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ မြို့က ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လူသူကင်းမဲ့သွားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတာပဲ။ ဘယ်သူကများ ဒါကို လုပ်နိုင်မှာလဲ" ကျိရှန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည်။ လုံချန်းကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့သည်ဟု သူ လုံးဝ မစဉ်းစားမိပေ။
မြွေဘုရင်တွင် သံသယရှိသော်လည်း သူ အမှန်တကယ် ထင်မြင်ချက်ကို မပြောဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုသာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမြို့ကို ပိုသန်မာတဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာပြီး တခြားလူတွေကို သတ်၊ မြို့ကို ဖျက်ဆီးပြီး ထွက်သွားတာ ဖြစ်မှာပေါ့။ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်သေးသေးလေးနဲ့ ဒါတွေကို စဉ်းစားပြီး ဒုက္ခမရှာပါနဲ့။ ဖြစ်ပြီးတာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ နောက် ဘာဆက်လုပ်မလဲ ဆိုတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ"
"အခြားဂိုဏ်းတွေကတော့ လုံချန်းအကြောင်း သိကုန်ကြပြီ။ သူက မကြာခင် ဒီတိုက်ကြီးမှာ အလိုအရှိဆုံးလူ ဖြစ်လာတော့မယ်။ လုံချန်းရဲ့ မြို့ကို လာတဲ့အဖွဲ့တွေ ပြန်မလာတာကို သိသွားတဲ့အခါ ဂိုဏ်းတွေက လူတွေ ထပ်လွှတ်ကြလိမ့်မယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အရေအတွက်ရော ခွန်အားရော ပိုကြီးမားလာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ လုပ်နိုင်တာကတော့ သူ့ကိုရော မိသားစုကိုပါ ပုန်းအောင်းလို့ရမယ့် နေရာတစ်နေရာ ရှာဖို့ပဲ" ကျိရှန်းက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း ပြောသည်။
ကျိရှန်း၏ အင်ပါယာသို့ သွားရန် ကျိချင်းက အကြံပြုသော်လည်း၊ ကျိရှန်း၏ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ လုံချန်း၏ ပုံကို မြင်ဖူးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ခိုလှုံခွင့်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း ကျိရှန်းက ပြန်ပြောသည်။ ထို့နောက် တိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာရန် ကျိချင်းက ထပ်မံ အကြံပြုသော်လည်း မင်ယုက တိုက်ကူးဆိပ်ကမ်းအားလုံးကို အဆင့်မြင့်မျိုးနွယ်စုကြီးများက ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် ခြင်္သေ့တွင်းထဲ သွားတိုးသကဲ့သို့ ပိုအန္တရာယ်များလိမ့်မည်ဟု ဆိုသည်။
"ဒါဆို ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ဘူးလား" ကျိချင်းက မေးသည်။
"ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ သူ နိုးလာမှ ဘာလုပ်မလဲ ဆုံးဖြတ်မယ်။ လုံချန်းက ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းမှာ နေခဲ့တာဆိုတော့ အခြေအနေကို ပိုနားလည်နိုင်လိမ့်မယ်" ကျိရှန်းက ဆိုသည်။
"ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို လုံချန်းလို့ ခေါ်နေတာလဲ။ သူ့နာမည်က လုံထျန်းလေ" လုံရန်က သူတို့ကို မေးလိုက်သည်။ သူ၏မြေးကို လုံချန်းဟု တကောက်ကောက် ခေါ်နေကြသဖြင့် သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
"ဒါက ပြင်ပလောကမှာ သူ သုံးတဲ့ နာမည်ပါ" မင်ယုက ပြန်ဖြေသည်။
"အိမ်မှာ သူ့နာမည် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ကတော့ သူ့ကို လုံချန်းလို့ပဲ သိထားတာ။ အဲဒီနာမည်နဲ့က ပိုပြီး ရင်းနှီးနေလို့ပါ" ကျိရှန်းက ဆိုသည်။
"မင်းတို့အားလုံးက ငါ့မြေးနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်တာလဲလို့ မေးပါရစေဦး။ သူငယ်ချင်းတွေလား" လုံရန်က မေးလိုက်သည်။
"အို... ခင်ဗျားတို့ သူတို့ကို မမှတ်မိဘူးလား။ ကျွန်တော့်အထင်တော့ ခင်ဗျားမြေးက သူတို့နဲ့ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက အိမ်ပြန်မလာသေးလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒီနှစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ ဇနီးသည်တွေပါ။ သူမက မင်ယု၊ ဟိုဘက်က ကျိချင်းပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ တောက်ပသော နေအင်ပါယာရဲ့ ဒုတိယမင်းသား ကျိရှန်းပါ" ကျိရှန်းက မင်ယု မဖြေမီမှာပင် ဦးအောင် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ကျိရှန်း၏ စကားကြောင့် မင်ယုမှာ ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။ သူတို့သည် လုံချန်းနှင့် တကယ် လက်မထပ်ရသေးသော်လည်း ဇနီးသည်ဟု အခေါ်ခံရခြင်းကို သူတို့က သဘောတူထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
"ဇ... ဇနီးသည်တွေ ဟုတ်လား။ နှစ်ယောက်လုံးလား" စီမာကျီယီနှင့် လုံရန်တို့နှစ်ဦးလုံး အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ အင်ပါယာတစ်ခု၏ မင်းသားနှင့် စကားပြောနေရသည်ကိုလည်း သူတို့ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ရွှယ်နှင့် မေတို့မှာမူ ဘာမှမပြောဘဲ သူတို့၏ ဂါဝန်စွန်းလေးများကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ငုံ့နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မတို့က သူ့ရဲ့ ဇနီးသည်တွေပါ" မင်ယုက တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး စီမာကျီယီနှင့် လုံရန်တို့ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်ကြသည်။
"သူ လက်ထပ်လိုက်ပြီ။ ငါတို့ကိုတောင် မပြောဘူး။ နိုးလာမှပဲ ဘာဖြစ်လို့ လက်ထပ်ဖို့ အိမ်ပြန်မလာတာလဲဆိုတာ ငါ မေးရမယ်" လုံရန်က လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။
"သမီးတို့က အရမ်းလှတာပဲ။ အမေ့သားက တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ" စီမာကျီယီက ဆိုသည်။ "ချွေးမတွေကို လက်ဆောင်တစ်ခုခု ပေးသင့်ပေမဲ့ အခုတော့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ အမေတို့မှာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ်ကွယ်" စီမာကျီယီမှာ လက်ဝတ်ရတနာ တစ်ခုမှ မပါလာသဖြင့် လက်ဆောင် မပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ရပါတယ် အဒေါ်။ အဒေါ်ရဲ့ ဆုတောင်းပေးတာနဲ့တင် ကျွန်မတို့အတွက် လုံလောက်ပါပြီ" ကျိချင်းက ပြန်ဖြေသည်။
"ဘာ အဒေါ်လဲ၊ အမေ့သားနဲ့ လက်ထပ်ပြီးပြီပဲဟာ။ အမေလို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်" စီမာကျီယီက ပြုံးကာ ဆိုသည်။ ကျိချင်းလည်း မျက်နှာလေး နီသွားကာ "အ... အမေ" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။ မင်ယုလည်း လုံရန်ကို အဖိုးဟု ခေါ်ကာ မိသားစုဝင်အဖြစ် လက်ခံလိုက်သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
လုံရန်က ရှားကို စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးသည်။ "မင်းကရော ငါ့မြေးနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်တာလဲ"
"ရှားကလည်း သခင့်ရဲ့ မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ပါပဲ" ရှားက ပြန်ဖြေသည်။ လုံချန်းက သူမကို မိသားစုဝင်ဟု ပြောထားသဖြင့် သူမက ထိုအတိုင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခြင်းဖြစ်သည်။
"မိ... မိသားစုဝင် ဟုတ်လား။ နောက်ထပ် ဇနီးတစ်ယောက်လား" လုံရန်က သူမစကားကို နားလည်မှုလွဲကာ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ မေးလိုက်သည်။ မင်ယုနှင့် အခြားသူများလည်း နားလည်မှုလွဲသွားကြသည်။ ရှားက ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်မှန်း သူတို့ မသိကြသေးပေ။
'သား ကျန်းမာရေး မကောင်းတုန်းက သားကို မိန်းမတွေအများကြီး ယူခိုင်းမယ်လို့ ငါ နောက်ပြောင်ပြီး ပြောခဲ့ပေမဲ့၊ သားက ဒီလောက်အထိ အလေးအနက်ထားပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ခဲ့ဘူး' စီမာကျီယီက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ တွေးတောနေမိလေတော့သည်။
လုံချန်းနှင့် သူ၏မိသားစုရှိရာနှင့် ဝေးကွာသော နေရာတစ်နေရာတွင် ရေကန်ငယ်လေး တစ်ကန်ရှိသည်။ လူတစ်ယောက်သည် ထိုရေကန်နားတွင် ထိုင်နေသည်။ ရေကန်ထဲရှိ ရေများမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်နေသည်။
ထိုလူငယ်သည် နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်း၏ အမှတ် ၂၀ မြောက် တံဆိပ်ကို ဆွဲကြိုးအဖြစ် ဆွဲထားပြီး သစ်ပင်အား ကျောမှီကာ ထိုင်နေသည်။ သူသည် ရေကန်ဆီသို့ ငေးကြည့်နေလေတော့သည်။
အခန်း (၄၆၄) အခြားသူများနှင့် ပူးပေါင်းခြင်း
"အင်း... ပထမပိုင်းကတော့ ထင်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့ဘူး။ မင်းက ပိုသန်မာလာတယ်ဆိုပေမဲ့ ဖြစ်သင့်သလောက်တော့ မသန်မာသေးဘူး။ ဟင်း... တခြားလူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို မြင်နိုင်ပြီး မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကိုကျ မြင်ခွင့်မရတာ တကယ် စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ဒါက လုံးဝကြီး ကျရှုံးသွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာ ပျော်စရာကောင်းမှာပါ။ မြန်မြန်ကြီးထွားလာစမ်းပါ ညီလေးရာ... အချိန်က ဘယ်သူ့ကိုမှ စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး" လူတစ်ယောက်က ခေါင်းယမ်းရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်အစောပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းမှ စေတမန်တစ်ဦးသည် သတင်းအချက်အလက်များ ရယူရန် မိစ္ဆာကိုးကွယ်ခြင်းဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုစေတမန်မှာ အသွင်ပြောင်းထားသော မဟာအကြီးအကဲ ချူးပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် မိစ္ဆာကိုးကွယ်ခြင်း ဂိုဏ်းချုပ်တို့ကြား ခင်မင်မှုကို ပြသသည့် တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ဤတံဆိပ်ပြားသည် အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များတွင်သာ သုံးစွဲရန် ဖြစ်ပြီး သာမန်ကိစ္စအတွက် သုံးလျှင် ဂိုဏ်းချုပ်ကို စော်ကားရာ ရောက်ပေမည်။
အစောင့်များက အကြီးအကဲချူးကို ဂိုဏ်းချုပ်ထံ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
"မင်းတို့ ဘယ်တော့ သိမလဲလို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ။ အပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိပြီးပြီလား" ဂိုဏ်းချုပ်က မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အနောက်တွင် မန်ရှန်းလီ ရပ်နေသည်။
"အပြင်က အခြေအနေတွေကို မေးမြန်းဖို့ ကျွန်တော် ရောက်လာတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ တပည့်တစ်ယောက် ပြန်လာရင်းနဲ့ ဒီအလိုရှိစာစောင်ကို တွေ့လာခဲ့လို့ပါ။ ဒီစာစောင်က ကျွန်တော်တို့ လိုအပ်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ အပြည့်အစုံ မပါတာကြောင့် မျိုးဆက်နဲ့ချီ ရင်းနှီးခဲ့တဲ့ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းကို လာမေးတာပါ" အကြီးအကဲချူးက လုံချန်း၏ အလိုရှိစာစောင်ကို ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဒီမှာ နားမလည်စရာ ဘာရှိလို့လဲ။ ငါသိသလောက်တော့ ဒီကောင်လေးက မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်သီးတပည့် မဟုတ်လား။ နတ်ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားပြီးနောက် ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူ မင်းတို့ကို မပြောဘူးလား။ အဲဒီကနေတင် ခန့်မှန်းလို့ ရနေပြီလေ" ဂိုဏ်းချုပ်က ဆိုသည်။
"ဘာဖြစ်ခဲ့လို့လဲ။ သူ ကျွန်တော်တို့ကို အချို့ကိစ္စတွေ ပြောပြခဲ့ပေမဲ့ ဒါတွေက ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ခဲ့ဘူး" အကြီးအကဲချူးက ပြန်ပြောပြီးနောက် လုံချန်း ပြန်ရောက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ သူ သေဆုံးသွားသည့်အထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဂိုဏ်းချုပ်အား ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။
မန်ရှန်းလီသည် လုံချန်း သေဆုံးသွားပြီဟူသော သတင်းကြောင့် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။
"အို... ဒါဆို သူက..." ဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မန်ရှန်းလီက သူ့ကို တားလိုက်သည်။
"ဆရာ... ကျွန်တော့်အထင်တော့ လုံချန်းက သူ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးပါ အပြစ်ပေးခံရမှာစိုးလို့ ဘာမှမပြောခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။ တကယ်လို့ ဆရာက သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လိမ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောလိုက်ရင် အဲဒီမိန်းကလေးပါ ဂိုဏ်းရဲ့ အပြစ်ပေးတာ ခံရလိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆရာ... သူက အကြီးအကဲတွေကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သူတို့ကို မပြောပါနဲ့။ ဒါက တပည့်ဖြစ်သူရဲ့ တောင်းဆိုမှုပါ" မန်ရှန်းလီက ဂိုဏ်းချုပ်၏ နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်သည် မန်ရှန်းလီကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်ပြီးတာတွေက ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ငါပေးနိုင်တဲ့ အကြံကတော့ ဒီကောင်လေးက မင်းတို့ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ဂိုဏ်းပါ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ သူက ဂိုဏ်းပေါင်းစုံကို စော်ကားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းကမှန်း သူတို့ မသိသေးဘူး။ ဒီသတင်းကိုသာ မပေါက်ကြားအောင် ထိန်းထားနိုင်ရင် အဆင်ပြေမှာပါ" ဂိုဏ်းချုပ်က ဆိုသည်။
အကြီးအကဲချူးသည်လည်း လုံချန်း သေဆုံးသွားသော်လည်း ဒုက္ခများ ချန်ထားခဲ့သည့်အတွက် စိတ်ပျက်သွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ်၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း လုပ်ဆောင်မည်ဟု ပြောကာ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းလုံးသည် လုံချန်းကို အလိုရှိကြောင်း စာစောင်များကို အတူတူ ဖြန့်ဝေကာ သူတို့နှင့် မပတ်သက်သလို ဟန်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း သူ၏ တပည့်များအား လုံချန်း၏ နာမည်ကို လုံးဝ မပြောရန်နှင့် သိသည်ဟုပင် မဝန်ခံရန် သစ္စာဆိုခိုင်းထားလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်နက်ဂိုဏ်းတွင်တော့ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများ ဆွေးနွေးနေကြသည်။
"ကျွန်တော်တို့ လူတိုင်းကို သတိပေးပြီး သစ္စာဆိုခိုင်းထားပါပြီ။ လုံချန်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်း ပတ်သက်တဲ့ သတင်း ထွက်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး" အကြီးအကဲချူးက ပြောသည်။
သို့သော် မီယောင် အပြင်မှာ ရှိနေသေးသဖြင့် သူမကသာ သတင်းပေါက်ကြားအောင် လုပ်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို လိုက်ရှာရန်နှင့် အကယ်၍ သူမက သတင်းပြောလျှင်ပင် သူမမှာ ဂိုဏ်းမှ ထွက်ပြေးနေသည့် ရာဇဝတ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းကို ဒုက္ခပေးရန် လိမ်ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆင်ခြေပေးရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း လန်ကျင်း၏ ဖခင်မှာ လုံချန်း သေဆုံးသွားသည်အား မယုံကြည်ဘဲ လုံချန်းကသာ သူ၏သားကို သတ်ခဲ့သည်ဟု သံသယဝင်ကာ လိုက်လံ ရှာဖွေနေသည်။
နောက်ထပ် ၂၄ နာရီ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ လုံချန်း၏ ပလွေသုံးစွဲမှု ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများမှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အိပ်မောကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"သူ ဘယ်တော့ နိုးလာမှာလဲ။ တကယ် အိပ်နိုင်တဲ့ကောင်ပဲ" ကျိရှန်းက မှတ်ချက်ပေးသည်။
"သူ့ကို အနားပေးလိုက်ပါ။ သူ တကယ် ကြိုးစားခဲ့ရတာပဲ။ အင်အားကြီးတဲ့ လူအများကြီးကို ရင်ဆိုင်ရတာ မလွယ်ဘူးလေ။ ငါတို့သာဆိုရင် အိပ်နေရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သေနေလောက်ပြီ" မင်ယုက ပြန်ပြောသည်။
"ကြည့်ရတာ သူ အနားရသွားပုံပဲ။ ပြီးတော့ သူ အိပ်နေတာလေးက အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတယ်" ကျိချင်းက လုံချန်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
"ဟင်း... ဒီဘုရင်ကြီး အိပ်တာကိုမှ မတွေ့ဖူးကြသေးတာ။ ငါ အိပ်ရင် နတ်သမီးလေးတွေတောင် ချစ်မိသွားမှာ။ ဘာပြောရမလဲ... ငါက အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းနေတာပဲ။ ဟင်း... ထိပ်ဆုံးမှာ ရောက်နေရတာ တကယ် အထီးကျန်တယ်" မြွေဘုရင်က ကြွားဝါလိုက်သည်။
"မင်းက အမြဲတမ်း အဲဒီလို ကြွားနေတာလား" ဂျီရှန်က ပြန်မေးသည်။
"မင်း အရိုက်ခံချင်လို့လား။ ငါ့ရဲ့ ချောမောတဲ့ ရုပ်ရည်ကို မနာလိုဖြစ်နေရင် မင်းသွားတွေ အကုန်ကျိုးသွားမယ်" မြွေဘုရင်က စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
ထိုစဉ် လုံချန်း၏ အသံထွက်လာသည်။ သူသည် မျက်လုံးကို မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နိုးလာပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
"မင်း နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပေါ့။ ဒီဘုရင်ကြီးကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းထားတာပဲ" မြွေဘုရင်က ဆိုသည်။
" အမေ အဆင်ပြေရဲ့လား" လုံချန်းသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏မိခင်ကို မြင်ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အမေ အဆင်ပြေပါတယ်။ သားသာ ဒဏ်ရာရခဲ့တာပါ" စီမာကျီယီက လုံချန်း၏ မျက်နှာကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်လေတော့သည်။