အခန်း (၅၆၅-၅၆၇)

အခန်း (၅၆၅) အစောပိုင်းပြန်လည်တည်ဆောက်မှု

ယွီကျန့်ဟိုင်က မာလုဖျင်ကိုသာ ကြည့်နေတာဖြစ်သည်။ သူသည် ပေတစ်ရာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်နှင့် ၎င်း၏ ဧရာမလက်သီးနှင့် စွမ်းအင်ကို အတော်လေး ရင်းနှီးနေ၏။ ထိုအရာများက မာလုဖျင်၏ အထောက်အထားကို သစ္စာဖောက်နေလေသည်။ သူသည် အလင်းအလျင်ဖြင့် ဝေဟင်ထဲ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ သူ၏ခါးရှိ နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားမော့က မြည်လာလျက် တိုက်ပွဲကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေသည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်က ဓားစားခံအဖြစ် အချုပ်ခံထားရသည့် မြို့သူမြို့သားများကို တွေးမိချိန်၌ သူ့ရင်ထဲ၌ ဒေါသလှိုင်းများ ပြည့်သွားတော့သည်။ ဒေါသကြောင့် သူ၏ကနဦးချီများ ဆူပွက်လာပြီး နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားမော့ကို သက်ရောက်စေ၏။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါ်ထွက်လာသည်က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

ထိုစဉ် ယွီရှန်းရုန်က မာလုဖျင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်သည် သူတို့၏တည်နေရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီမှန်း သဘောပေါက်သွား၏။

မာလုဖျင်သည် ယွီကျန့်ဟိုင်က သူတို့ဆီရောက်လာတာကို သတိမပြုမိပေ။ သူ၏အာရုံစိုက်မှုက သူ၏ညီလေးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဓားနတ်ဆိုးယွီရှန်းရုန်ဆီတွင်သာ လုံးလုံးလျားလျားရှိနေ၏။ သူသည် ယခုချက်ချင်းပင် ယွီရှန်းရုန်ကို လူတိုင်းထက် ဖယ်ရှားချင်၏။ သူက အောက်ငုံ့ကြည့်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ သွားလိုက်သည်။ သူက လက်သီးကိုထုတ်လျက် ကြယ်တံခွန်တစ်စင်းပမာ လက်သီးစွမ်းအင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက ယွီရှန်းရုန်ကို သွေးနီရောင်မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ပြီး အော်ပြောလိုက်၏။ “ဓားနတ်ဆိုး သေပေတော့”

မာလုဖျင်၏ကျင့်ကြံဆင့်ဖြင့် သူသည် သက်တူရွယ်တူများကြားထဲ၌ သာလွန်သည်ဟု သတ်မှတ်၍ရသည်။

ယွီရှန်းရုန်သည် သူ့ဆီသို့လက်တစ်ဖက်ဆန့်တန်းလျက် ခုန်ဆင်းလာသော မာလုဖျင်ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ သူက သက်တော်ရှည်ဓားကို တစ်ခါတည်းမြှောက်လိုက်သည်။

ဝှစ်

ယွီရှန်းရုန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်သည် နောက်ဆုံးတော့ပေါ်လာလေပြီ။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က အတော်လေး ထိတ်လန့်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်အများစုသည် ဗုဒ္ဓသို့မဟုတ် တာအိုကျင့်ကြံခြင်းဇင်ကဲ့သို့ ထပ်နေကြသည်။ သို့သော် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်၏ လက်ဝါးက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်ထားလျက် လက်ဆယ်ချောင်းသည် ဆုပ်ကိုင်သည့်ပုံသဏ္ဌာန် လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

"ဟမ်" မာလုဖျင်က ထိတ်လန့်သွား၏။ သူသည် ထိုကဲ့သို့စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်မျိုးကို တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် သူ၏ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ဖော်ပြီးလေပြီဖြစ်သည်။ ဆုတ်လမ်းမရှိပေ။ သူက အသက်အောင့်ထားလျက် စိတ်ကိုစုစည်းကာ အာရုံစုစည်းလိုက်သည်။ သူကလက်သီးစွမ်းအင်ကို တွန်းထုတ်ချလိုက်တော့သည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်၏အမြင့်ကို နောက်ဆုံးမြင်သွားသောအခါ အထင်တသေး ပြောလိုက်တော့၏။

“ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်လား။ မင်း သေပြီပဲ”

ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်၏ လက်သီးစွမ်းအင်သည် ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ဖြိုခွင်းပြီး မြေပြင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းလုံလောက်တာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ယင်းက မာလုဖျင်တွေးနေသည့်အရာပဲ ဖြစ်၏။

အနားရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြ၏။

လေထဲတွင် မာလုဖျင်က ခုန်ဆင်းလျက် စွမ်းအင်လက်သီးများဖြင့် ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လာတော့သည်။

ဖုန်း

၎င်းက မထင်မှတ်ထားသည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ယွီရှန်းရုန်၏ ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်သည် မာလုဖျင်၏ပခုံးနားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ မာလုဖျင်၏ စွမ်းအင်လက်သီးက သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်လက်များဖြင့် ဆက်ထားတာပဲဖြစ်သည်။

ယွီရှန်းရုန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကျုံ့လိုက်၏။ သူ၏ညာလက်သည် သတိထားရမည့်အခြေအနေထဲ ကျရောက်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူက ညာလက်ကို ချက်ချင်းလွှဲကာ မာလုဖျင်၏ ဘယ်ဖက်ဆီသို့ ထိုးချလိုက်သည်။

ဖုန်း

စွမ်းအင်လက်သီးသည် ယွီရှန်းရုန်၏စွမ်းအင်လက်သီးနှင့် တိုက်မိသွားပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို လှိုင်းထသွားစေတော့သည်။

“ကျုပ် ဒါကိုစောင့်နေတာ” ယွီရှန်းရုန်က ခြေကိုဆောင့်နင်းလျက် လေထဲခုန်တက်လိုက်သည်။ သူ၏ သက်တော်ရှည်ဓားသည် ကြေးနီရောင်အလင်းဖြင့် ထပ်မံတောက်ပလာ၏။ ရွှေကြာက သူ၏သက်တော်ရှည်ဓား၌ လည်ပတ်သွား၏။ ယွီရှန်းရုန်သုံးယောက် ပေါ်လာတော့သည်။ ယင်းက သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားလှသော ပြန်လာဝင်ရောက် ဝိညာဉ်သုံးပါးသိုင်းကွက်ပဲဖြစ်သည်။

မာလုဖျင်က ရူးသွပ်စွာရယ်မောလိုက်၏။ “မင်း လှည့်စားခံလိုက်ရပြီ” သူက ကြိုမြင်ထားသည့်ပမာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလျှံပမာ တောက်ပသည့်ရွှေရောင်သံချပ်ကာကိုဝတ်ထားသည်။

“စွမ်းအင်ခန္ဓာမဟာယနလား”

စွမ်းအင်ခန္ဓာမဟာယနသည် ခန္ဓာကျင့်ကြံခြင်း၏အမြင့်ဆုံးနယ်ပယ်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ကနဦးချီကို သူ၏ချီသွေးကြောနှင့် အရေပြားကိုကာကွယ်ရန် ချီသွေးကြောကို အလွှာများသဖွယ်အသုံးပြုနိုင်၏။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား အဖြစ်တောင်ကျုံ့နိုင်သည်။ သုံးခုတစ်ဆိုဒ်တည်းလုပ်ပြီးချိန်၌ စွမ်းအင်ခန္ဓာဖွဲ့တည်နိုင်၏။ ဤလောကကြီးထဲရှိ ခန္ဓာကျင့်ကြံသူလက်တစ်ဆုပ်သာလျှင် စွမ်းအင်ခန္ဓာကို ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ စွမ်းအင်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ၎င်းက ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓခန္ဓာ ရှိနေခြင်းနှင့် တူ၏။ ၎င်း၏ခုခံခြင်းက ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည်။

မာလုဖျင်သည် သူ့အမြင်အာရုံဝေဝါးသွားသည့်တိုင် နောက်ဆုတ်ရမည့်အစားရှေ့တိုးလိုက်၏။ သူက ရှေ့ဆက်တိုးကာ လက်သီးဖြင့်ထပ်မံထိုးရန်ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဓားသည် ၎င်း၏ဓားအိမ်ထဲကနေပေါ်ထွက်လာချိန် ဆုတ်လမ်းမရှိတော့ပေ။

ဓားနတ်ဆိုးက သူ၏ဓားကို ခါတိုင်းကဲ့သို့ အားပြင်းပြင်းလွှဲယမ်းလိုက်၏။ သူ၏မျက်လုံး၌ ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားမှုများပြည့်နေကာ လက်ကိုလွှဲယမ်းလိုက်တော့သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ယွီရှန်းရုန်၏ အရိပ်သုံးခုသည် တစ်ခုတည်းပေါင်းစည်းသွားပြီးနောက် နောက်သို့လှန်သွားသည်။ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သည်နှင့်ချက်ချင်း သူ၏ညာလက်တွင်ကိုင်ထားသော ဓားကို မြေပြင်တွင် ထိုးစိုက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ဟန်ချက်ညီအောင်ထိန်းလိုက်၏။

မာလုဖျင်လည်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ဖုန်း ဖုန်း ဖုန်း

မာလုဖျင်သည် အဆောက်အဦသုံးကို ဖြတ်တိုက်ပြီးမှ ရပ်တန့်သွားကာ သူ့အမြင်အာရုံကို ဟန့်တားနိုင်သည့် ဖုန်မှုန့်များ တလိမ့်လိမ့်တက်လာလေ၏။

အရာအားလုံးက ယခုအချိန်တွင်တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဤအဆင့်၏တိုက်ပွဲက ဖျက်စီးနိုင်စွမ်းရှိပြီး အန္တရာယ်များသည်။

အနားရှိကျင့်ကြံသူများသည် ကြည့်ရုံသာကြည့်နိုင်သည်။ သူတို့က အနားမကပ်ရဲချေ။ ယင်းက မြို့ထဲရှိပွင့်ချပ်ခုနစ်လွှာသို့မဟုတ် ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ ကျင့်ကြံခြင်းတိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ရန် ထိတ်လန့်ဖွယ်မြင်ကွင်းဖြစ်၏။ အနီးကပ်ကြည့်ခြင်းက သေလမ်းရှာနေတာနှင့်တူနေလေသည်။

ယွီရှန်းရုန်သည် မာလုဖျင်ကျသွားသည့်ဖက်ကို ဇဝေဇဝါကြည့်လိုက်၏။ သူသည် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပြယ်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ထိုးစိုက်ထားသည့် မြစိမ်းရောင်ဓားကြီးကို မြင်သောအခါ သူ စိတ်လေးသွားသည်။ ဓားသည် နေရောင်ကြောင့် ထွန်းလင်းတောက်ပလာ၏။ သူသည် အဆုံးကျ မရှောင်နိုင်တော့ပုံပေါ်သည်။ မာလုဖျင် ထိုမျှအလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားတာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ သူက ဆူညံသံနှစ်သံတောင် ကြားခဲ့၏။

သူနောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာလေပြီ။

“တာ့ရှစ်ရှိုးလား”

ယွီရှန်းရုန်က မော့ကြည့်ပြီး ကောင်းကင်တွင် ရှာဖွေလိုက်သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ပေါ်ရှိ အဆောက်အဦပေါ်၌ ယွီကျန့်ဟိုင်က လက်နောက်ပစ်ထားလျက် ရပ်နေသည်။ သူက ယွီရှန်းရုန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ လဲနေသော မာလုဖျင်ကို တစ်ချက်တောင်မကြည့်ပေ။ သူက မယုံနိုင်ပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်မင်းပဲ”

ယွီရှန်းရုန်က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ် ကျုပ်ပါ”

“မင်း ငါ့ကို ဘာကြောင့်ကူညီတာလဲ” ယွီကျန့်ဟိုင်က မေးလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားကို ကူညီတာမဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်ကိုကျုပ် ကူညီရုံပဲ”

“မင်းကိုယ်မင်း ကူညီတာလား”

“ဒါပေါ့”

ယွီရှန်းရုန်က မသိလိုက်မသိဖာသာ ပြောလိုက်၏။

ယွီကျန့်ဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။

"အာ့ရှစ်တိ တာ့ရှစ်ရှိုးတစ်ယောက်နေနဲ့ မင်းကို သည်းခံခဲ့ပြီး မင်းကို နားလည်အော င်ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မင်းနဲ့ အဆင်ပြေဖို့ အရင်တုန်းက ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို တေးမထားတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ...” ယခုအချိန်တွင် သူ၏အသံက မှုန်မှိုင်းလာလျက်ပြောလိုက်သည်။

“ရည်မှန်းချက်ကြီးမားတဲ့ ငရဲဂိုဏ်းသားသိန်းချီရှေ့မှာ ငါက သည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မာလုဖျင်ကို မင်းကိုယ်စား သတ်မယ် ရှစ်တိ”

ယွီရှန်းရုန်က ခပ်ရေးရေးပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားက အစ်ကိုကြီးပဲ။ ခင်ဗျားကို လေးစားတာပေါ့။ ဂုဏ်ယူတာပေါ့။ ရှောင်ဖို့တောင် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ အငယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အကြီးကို မလေးမစားမလုပ်သင့်ဘူး။ မင်းရဲ့ခမ်းနားလှတဲ့ ရည်မှန်းချက်က အရေးကြီးကောင်း ကြီးမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အကြောင်းအရင်းကြောင့် သူက လမ်းကြောင်းအတိုင်း သည်းခံနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ကျုပ်ရဲ့စာရင်းထဲမှာရှိနေတယ်ဆိုတော့ သူ့ကို သတ်ရမယ့်သူက ကျုပ်ပဲဖြစ်မယ်”

မာလုဖျင်က ချောင်းဟန့်လိုက်၏။ သူက ပြင်းပြသည့် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ မြေပြင်ကို လက်ဝါးတစ်ချက်ရိုက်ချလျက် လေထဲတက်သွား၏။

သူ့ဘေးဘယ်ညာကို ကြည့်လိုက်သည်။

မဟာစစ်သူကြီးရှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးသည် အသားတစ်စ၊ စဉ်းနှီးတုံးပေါ်၌ အသတ်ခံရန်စောင့်နေရသည့် သိုးတစ်ကောင် ဖြစ်လာ၏။ သူတို့နှစ်ယောက်က လေထဲတွင် ရပ်လျက် သူ့ကို မည်သူသတ်သင့်သည်ဆိုတာ သာမန်ကာလျှံကာ ဆွေးနွေးနေသည်။ သူ မည်ကဲ့သို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေမည်နည်း။ သူက အော်လိုက်သည်။

“တော်လောက်ပြီ ယွီရှန်းရုန် မင်းက ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုသတ်မှာလဲ”

“ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာလား” ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်လား။

ယွီကျန့်ဟိုင်က မျက်ခုံးတွန့်သွား၏။ သူ့ရင်ထဲ၌ အထင်သေးသည့်အရိပ်အယောင်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကျင့်ကြံရမည့်အစား သူ၏ကြီးမြတ်လှသော ကိစ္စနှင့်အလုပ်ရှုပ်နေ၏။

မာလုဖျင်က ယွီကျန့်ဟိုင်ဖက်လှည့်ပြောလိုက်သည်။

“ယွီကျန့်ဟိုင် ငါ့ရဲ့တပ်ကူတွေက မကြာခင်ရောက်လာမယ်။ မင်းကအခု ကရားထဲက လိပ်တစ်ကောင်ဖြစ်နေပြီ။ မင်းက ငါ့ကို ဘာသတ်ပိုင်ခွင့်ရှိလို့လဲ”

ယွီကျန့်ဟိုင်က မာလုဖျင်ကို မကြည့်ပေ။ သူ၏အကြည့်က ယွီရှန်းရုန်ဆီသာ ရောက်နေလျက်ပြောလိုက်၏။

“အာ့ရှစ်တိ မင်းက ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာအဆင့်မှာပဲရှိတာ။ မင်း မာလုဖျင်ကို သတ်နိုင်မယ်လို့မထင်ဘူး။ အံ့ဖွယ်မြို့တော်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ကိစ္စမှာ မင်းဝင်စွက်ဖက်စရာ မလိုတော့ဘူး”

ယွီရှန်းရုန်က ခပ်ရေးရေးပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

"တာ့ရှစ်ရှိုး ရှစ်ရှိးပြောတာကို မထောက်ခံတဲ့အတွက် ကျုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ” သူ၏သက်တော်ရှည်ဓားက မြည်လာ၏။

ဘီး

ကြက်သွေးရောင်အလင်းဖျော့ဖျော့သည် ဓားထဲကနေပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျီ

သက်တော်ရှည်ဓားက ယွီရှန်းရုန်ရှေ့ပျံသန်းသွား၏။ သူက တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်သည်။ သူ့နား ကနဦးချီများဝေ့တက်လာပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။

ယွီရှန်းရုန်နားတစ်ဝိုက်ရှိအဆောက်အဦမှ ခေါင်မိုးမှ အုတ်ကြွပ်များသည် လေထဲမြှောက်တက်လာပြီး သူ့နားရှိအရာအားလုံးလှုပ်ခါသွားသည်။

မကြာမီ၌ သက်တော်ရှည်ဓားက ပျံသန်းသွား၏။ စွမ်းအင်ဓားများသည် ယပ်တောင်ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်လာသည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်က အနည်းငယ်ထိတ်လန့်သွားသည်။

“ကနဦးပြန်လည်မွမ်းမံခြင်း”

…

အခန်း(၅၆၆) ရေတွင်းထဲမှ ဖားသူငယ်

အရာအားလုံး၏ မူလဇာစ်မြစ်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်း လမ်းစဉ် …

ထိုတိုက်ကွက်က ကွေ့ယွမ်ဓားနည်းစနစ်ထဲ အခက်ဆုံး မဟာနည်းစနစ် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအရာက ပြန်လာဝင်ရောက် ဝိညာဉ်သုံးပါးထက် မနိမ့်ကျပေ။

ရေပြင်ညီအတိုင်းရှိနေသည့် အသက်ရှည်ဓားက စက်ဝန်းသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုစက်ဝန်းက စွမ်းအင်ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအရာကို မြင်ကာ ယွီကျန့်ဟိုင်က လက်ဝေ့လိုက်သည်။ သူ့နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားက သူ့ဆီ ပျံသန်းလာ၏။ ထို့နောက် သူက တဖန် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

“အုပ်ချုပ်သူ သက်ဆင်းခြင်း” ယခု ယွီကျန့်ဟိုင်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်၍ အားအကောင်းဆုံး တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ထိုနှစ်ယောက်ကို ပြိုင်တူ ရင်ဆိုင်ရလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။

ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာအဆင့် ယွီကျန့်ဟိုင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ရွေးချယ်မှာလား ဒါမှမဟုတ် ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် အသစ်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ယွီရှန်းရုန်နဲ့ ယှဉ်မှာလား။

မာလုဖျင်က လေထဲ ရပ်ကာ နာကျင်မှုကို တောင့်ခံရင်း သူ့စွမ်းအင်ခန္ဓာကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ့ကို ချက်ချင်းဆိုသလို မီးတောက်နှင့်တူသည့် စွမ်းအင်များဖြင့် ခြုံလွှမ်းသွားသည်။ သူက ခြေဆောင့်ချလိုက်၏။

ဝုန်း

မာလုဖျင်က ယွီရှန်းရုန်ဆီ ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။

ယွီရှန်းရုန်က ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်၏။ သူက လက်ဝါးချက်ဖြင့် တွန်းလွှတ်လိုက်သည်။

ကနဦး ပြန်လည်မွမ်းမံခြင်း

စွမ်းအင်ဓားများက အသက်ရှည်ဓားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး မာလုဖျင်ဆီ ဦးတည်လာသည်။

မာလုဖျင်က ခပ်ဩဩအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ ငါ သေရင်‌တောင် ဓားနတ်ဆိုး မင်းကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားမယ်”

သူ့အကြည့်များက ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်သားသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မာလုဖျင်၏ ယုံကြည်ချက်ရှိမှုက ယွီရှန်းရုန်အား အားအပြည့်ထုတ်သုံးစေသလို ဖြစ်သွားသည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

မာလုဖျင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စွမ်းအင်ဓားများ ထိုးစိုက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို အုပ်ချုပ်သူ သက်ဆင်းခြင်း တိုက်ကွက်မှ မာလုဖျင်၏ ကျောဘက်ဆီ စွမ်းအင်ဓားမော့များစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်က ပျံသန်းဖို့ အသင့်ဖြစ်နေသည့် လင်းယုန်တစ်ကောင်အလား လက်များကို ဖြန့်ကားထားသည်။ သူ့အောက်တွင် စွမ်းအင်ဓားမော့လှိုင်းကက မာလုဖျင်ဆီ ပျံသန်းသွား၏။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ယွီကျန့်ဟိုင်က အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။

မာလုဖျင်၏ လက်သီးပေါ်တွင် သွေးစွန်းနေသည့် အရာများ ပေါ်လာ၏။ ပြောရလျှင် သူ့သေခြင်းတရားက သေချာနေလေပြီ။ သူက ရန်သူများဆီမှ နှစ်ဖက်ညှပ်တိုက်တာကို ခံခဲ့ရ၏။ တစ်ဖက်တွင် ကနဦး ပြန်လည်မွမ်းမံခြင်း ရှိနေပြီး တခြားဖက်တွင် အုပ်ချုပ်သူ သက်ဆင်းခြင်း ရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း ယွီကျန့်ဟိုင်က လက်ကို ပြန်ရုတ်ကာ လက်ဝါးချင်း ပူးကပ်လိုက်သည်။ အုပ်ချုပ်သူ သက်ဆင်းခြင်းက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားက သူ့လက်ထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် သူက ဓားမော့ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

ဘန်း

မီတာအနည်းငယ် ရှည်လျားသည့် ရွှေရောင် စွမ်းအင်ဓားမော့က မာလုဖျင်ဆီ ဦးတည်လာသည်။ ထိုအရာက ကနဦး ပြန်လည်မွမ်းမံခြင်း တိုက်ကွက်၏ စက်ကွင်းအလွန် ဖြစ်၏။

ယွီရှန်းရုန်က နောက်ပြန်ခုန်လိုက်သည်။ သူ့လှုပ်ရှားမှုများက ကြော့ရှင်းသပ်ရပ်နေ၏။ သူက ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူ့ခြေထောက်နှင့် ထိတွေ့မိသည့် မြေကြီးတွင် အက်ကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

မာလုဖျင်က ဘေးဘက် လွင့်စဉ်သွားပြီး သွေးအန်လိုက်ရသည်။

စွမ်းအင်ဓားမော့နှင့် စွမ်းအင်ဓားများက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

ထိုစဉ် ယွီကျန့်ဟိုင်က ယွီရှန်းရုန်အား လှမ်းကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အစကနေ အခုအထိ သူက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသည့် မာလုဖျင်ကို မကြည့်ခဲ့ပေ။

“ သူ့လက်သီးချက်က … မင်းအသက်ကို ဆုံးရှုံးသွားစေနိုင်တယ်ဆိုတာ သိလား” ယွီကျန့်ဟိုင်က မေးလိုက်သည်။

ယွီရှန်းရုန်က အသာပြုံးလိုက်ကာ “တာ့ရှစ်ရှိုးက ကျွန်တော်ရဲ့ကနဦး ပြန်လည်မွမ်းမံခြင်းက သူ့ကို အရင်သတ်သွားမှာ စိုးရိမ်နေတာလား”

“တကယ်လို့ ငါ ဝင်မပါရင် မင်း ဒဏ်ရာရနေလောက်ပြီ”

“အဲလိုမထင်ပါဘူး”

“ ကိုယ့်ဘာသာ အထင်ကြီးတာ မကောင်းဘူး။ မင်းက ရွှေကြာကို ဖြတ်တောက်ပြီး ပြန်လည်ကျင့်ကြံနေတုန်း။ ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာအဆင့် ကျင့်ကြံသူနဲ့ ဘာလို့ တိုက်နေရတာလဲ”

ယွီကျန့်ဟိုင်က မေးလိုက်သည်။

“ ဝမ်ရှု၊ ကျီချင်းချင်းရဲ့ ဒုစစ်သူကြီးလေးယောက်၊ ကြွက်ဘုရင် လီချိုက်ရှစ်၊ ယန်စီရင်စု တောင်ဘက်ဂိတ်ပေါက်က အရာရှိတွေအကုန်လုံးကို သတ်ပြီးသွားပြီ … ” ယွီရှန်းရုန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်က ထိုအရာကို ကြားသည့်အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူက မကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်နှင့် မျက်ခုံးတွန့်ချိုးမှုတို့က တန်းပြေပျောက်သွားသည်။

“အဲဒါကြောင့် မင်းက စိတ်ကြီးဝင်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့ မာလုဖျင်က ယန်စီရင်စုရဲ့ စစ်သူကြီး … အံ့ဖွယ်မြို့တော်ရဲ့ တော်ဝင်အစောင့်တပ်ရဲ့ စစ်သူကြီးရှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်လေကွာ ”

“အင်း” ယွီရှန်းရုန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလာသည်။

“ … ”

မာလုဖျင်က နှစ်ယောက် ငြင်းခုံနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဒေါသထွက်လာမိသည်။ သူက သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ အပျက်အစီးများကို ဖယ်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူက ခါးပေါ်ရှိ ဓားမော့ဓားချက်နှင့် ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းရှိ ဓားချက်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဓားမော့နှင့် ဓားတို့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ဒဏ်ရာချန်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူ့သွေးများက ဒဏ်ရာများမှ စီးကျနေဆဲ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ စွမ်းအင်ခန္ဓာ မဟာယနကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် ယွီရှန်းရုန်နှင့် ယွီကျန့်ဟိုင်တို့က အားပြင်းသည့် တိုက်ကွက်မျိုး ထုတ်မသုံးလျှင်ပင် သေနေလောက်လေပြီ။ သူ့စွမ်းအင်ခန္ဓာဖြင့် သူ့အတွက် အုပ်ချုပ်သူ သက်ဆင်းခြင်းနှင့် ကနဦးပြန်လည်မွမ်းမံခြင်းတို့ကို တောင်ခံဖို့ ခက်ခဲလှသည်။ ယွီကျန့်ဟိုင်၏ ရုတ်တရက် တိုက်ကွက်ပြောင်းလဲသွားမှုက သူ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

“တာ့ရှစ်ရှိုး ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငြင်းနေတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ကျွန်တော်တို့တွေ တစ်ဖက်လူကို လေးစားပြီးတော့ သူ့ကို ရွေးချယ်ခိုင်းလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ” ယွီရှန်းရုန်က မာလုဖျင်အား ကြည့်လိုက်သည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်က မကျေမနပ် ပြောလိုက်၏ “လောကကြီးထဲမှာ လေးစားမခံရဘဲ အရှက်တကွဲအကျိုးနည်းဖြစ်ဖို့ မွေးဖွားလာတဲ့သူတွေရှိတယ်။ မာလုဖျင်က သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ”

သူက လက်ကို မြှောက်ကာ နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားဖြင့် မာလုဖျင်အား ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ယွီရှန်းရုန်ကလည်း ဓားကို မြှောက်လိုက်ကာ “အဲဒါဆိုရင် ဘယ်လိုပိုမြန်လဲ ပြိုင်ကြတာပေါ့”

“…”

အားအကောင်းဆုံး လူနှစ်ယောက်ကို ပြိုင်တူ ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ စိတ်မှန်သည့်သူတိုင်း တစ်ခုတည်းသာ ရွေးချယ်မိကြလိမ့်မည်။

ထွက်ပြေးခြင်း …

မာလုဖျင်လည်း ထပ်မတွေးတော့ဘဲ အသက်ပြင်းပြင်းရှုကာ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။ သူ ပြေးလိုက်သောကြောင့် သူ့ဝန်းကျင်မှ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ခြေထောက်များက သွက်လက်နေသည်။ ထိုစဉ် သူက အနီးဝန်းကျင်တွင် တစ်ယောက်မှ မရှိကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ သူက မပျံသန်းရဲသည့်အတွက် လမ်းကြားများ၌ ပတ်ပြေးနေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်ပင် မည်သူမှ မရှိပေ။ ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ပင် မရှိဘဲ ဗလာကျင်းနေသည်။

ထိုစဉ် မာလုဖျင်က ပြည်သူများကို သူ့ဒုစစ်သူကြီးက ငရဲဂိုဏ်းအား ခြိမ်းခြောက်အကျပ်ကိုင်ဖို့အတွက် အရှေ့ဘက်ဂိတ်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားကြောင်း အမှတ်ရသွား၏။

မာလုဖျင်က ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ လမ်းကြားများထဲ ဆက်တိုက် ပြေးနေရသည်။

“ဘာလို့ ဘယ်သူမှ ပါမလာတာလဲ” သူက လမ်းကြားအဝင်ဝကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ခေါင်းရှုပ်နေမိသည်။

လမ်းကြားအထက်တွင် ယွီကျန့်ဟိုင်က ဝေ့ယမ်းလိုက်ရင်း “ မင်း ထွက်ပြေးနိုင်မယ်များ ထင်နေလား”

မာလုဖျင်က စွမ်းအင်ခန္ဓာကို အသက်သွင်းကာ ဘယ်ဘက်မှ နံရံဆီ ပြေးဝင်တိုက်လိုက်သည်။ နံရံ့ပေါ် လူသားပုံစံ အပေါက်ကြီးသာ ကျန်နေခဲ့၏။ သူက တခြားဘက်သို့ အရူးအမူး ထွက်ပြေးတော့သည်။ သူ ဝေးဝေးမရောက်နိုင်ခင် တစ်ဖက်မှ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် သူ့အား ပြုံးကြည့်နေသည့် ယွီရှန်းရုန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဘာလို့များ ရုန်းကန်နေရတာလဲ” ယွီရှန်းရုန်က မေးလိုက်၏။

မာလုဖျင်က ရူးတော့မလို ဖြစ်နေသည်။ သူက ကြွက်နှင့်ကြောင်ကစားပွဲကို မကစားလိုတော့ပေ။ သူက သူ့ကိုယ်သူ လေထဲ ပျံသန်းလိုက်၏။

ယွီရှန်းရုန်နှင့် ယွီကျန့်ဟိုင်က ဘေးဘက်မှ ပေါ်လာကြသည်။

“ အရူးတွေ … မင်းတို့တွေက အရူးတွေပဲ” မာလုဖျင်က နှစ်ယောက်လုံးသည် စိတ်ဖောက်နေသည်ဟု ခံစားမိနေသည်။ သူတို့က သူ့ကို အလေးအနက် မမှတ်ယူကြပေ။ သူက သူတို့အတွက် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဆော့စရာသာ ဖြစ်၏။

ထိုစဉ် ချပ်ဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူအုပ်စုက ဝေဟင်မှ သူတို့ဆီ ချီတက်လာကြသည်။

ချီတက်လာသည့် အသံကို အဝေးမှ ကြားနေရ၏။

တပ်သားများနှင့် ကျင့်ကြံသူများက မြို့ထဲ ဝင်ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်၏။

မာလုဖျင်က ပျော်သွားသည်။ သူက လှမ်းပြောလိုက်၏။

“ငါ့အဖွဲ့တွေ ရောက်လာပြီ”

သူက စွမ်းအင်ခန္ဓာကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည့်အတွက် ရွှေရောင်မီးတောက်လိုမျိုး လေထဲ ပျံထွက်သွားသည်။

ပေတစ်ရာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က တုန်ခါသွားသည်။ ထိုအရာက မာလုဖျင်၏ တပ်ကူကို အာရုံဖမ်းစားနိုင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ့တည်နေရာကို ရန်သူထံ အသိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

မာလုဖျင်က ဘေးဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဓားမော့နှင့် ဓားတို့မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းနှင့်အတူ စွမ်းအင်ဓားချက်များ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ငါတော့ သေပြီ …

မာလုဖျင်က ခပ်မြင့်မြင့် ဆက်လက် ပျံသန်းရင်း စိတ်လေးလာမိသည်။

မြောက်များစွာသော စွမ်းအင်ဓားများနှင့် စွမ်းအင်ဓားမော့များက သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

တိုက်ခိုက်မှုများက မာလုဖျင်ဆီ ကျရောက်လာသည်။

ဓားနှင့် ဓားမော့များက လေထဲ ဆက်လက် မြင့်တက်လာသည်။ သူတို့က တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အကြိမ်ရာချီ ခုတ်ချရင်း တစ်ပြိုင်နက်ဆိုသလို ပြန်ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

ယွီရှန်းရုန်က ရှေ့တိုးကာ သူ့အသက်ရှည်ဓားကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်ကလည်း ရှေ့တိုးကာ နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားကို ယူလိုက်သည်။

……………..

ကျောက်နှစ်မွှာတောင်ထိပ်တွင် ဟွမ်းရှစ်ကျဲ၊ မင်ရှစ်ရင်နှင့် ခုနှစ်စင်ကြယ်ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်ကျိုးယို့ချိုက်တို့က ထိုအရာကို မြင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေရင်း ကိုယ့်မျက်စိကို မယုံနိုင် ဖြစ်နေကြ၏။

ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ ယွီကျန့်ဟိုင်၏ ဓားမော့က လွှမ်းမိုးမှုကြီးကာ ခက်ထန်လှသည်။ သူ့စွမ်းအင်ဓားမော့များက ကုန်းမြေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာ ယွီရှန်းရုန်၏ ဓားချက်က ထူးချွန်လှသည်။ သူ့ဓားလှုပ်ရှားပုံများက နဂါးတစ်ကောင် ရေကူးနေသလို ဖြစ်၏။ သူ့လုပ်ဆောင်ချက်က ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ ယွီကျန့်ဟိုင်နှင့် အမီလိုက်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို မမြင်မိလျှင် ထိပ်တန်း ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာအဆင့်ဟုသာ ထင်မှတ်ကြလိမ့်မည်။

ဟွမ်းရှစ်ကျဲက ချီးကျူးလိုက်၏ “ တွေ့ပြီလား … အဲဒါ ကျုပ်ပြောတဲ့ဟာပဲ။ ကျုပ်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ယွီနဲ့ မယှဉ်သင့်ပါဘူးဆိုနေ”

ကျိုးယို့ချိုက်လည်း အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်မိနေသည်။

ဟွမ်းရှစ်ကျဲက ဆက်ပြောလိုက်၏။

“ ဓားနတ်ဆိုးက ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာဆိုပေမဲ့ တိုက်ခိုက်ရည်က ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာထက် မနိမ့်ဘူး။ သူက စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကိုတောင် လှုပ်ရှားနိုင်တယ်။ သူက လတ်တလောလေးမှ ပြန်လည်ကျင့်ကြံတာတောင် ဒီလိုမျိုးအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီ။

ကျုပ်အမြင်တော့သူက ကြာပွင့် ဖြတ်တောက်ထားတဲ့အထဲ အားကောင်းဆုံး ဖြစ်လောက်တယ်”

သူ့ချီးကျူးမှုက လေးနက်လှသည်။ သူက ပွင့်ချပ်ဖြတ်တောက်ထားသည့်အထဲ လုကျိုးကို ထည့်မတွက်ထားပေ။ ပြောရလျှင် သူ့အနေနှင့် လုကျိုး ပွင့်ချပ်ကိုးလွှာအဆင့် ရောက်သွားဖို့ မည်သည့်နည်းလမ်း ထုတ်သုံးခဲ့မှန်း မသေချာ၍ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယို့ချိုက်က ခေါင်းညိတ်ကာ “ ကျုပ်ဘာသာ ခုနှစ်စင်ကြယ်ကျောင်းတော်ရဲ့ ကျောင်းအုပ်လို့ ခေါ်ရမှာတောင် ရှက်မိပါ့။ ကျုပ်က ရေတွင်းထဲက ဖားသူငယ် ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ”

“ဘာလို့ အဲလိုပြောရတာလဲ” ဟွမ်းရှစ်ကျဲက ပြောလိုက်သည်။

“ငရဲဂိုဏ်းချုပ် ယွီကျန့်ဟိုင်က မာလုဖျင်ကို အနိုင်ယူနိုင်တာကို သိပ်မအံ့ဩပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြနလည်ကျင့်ကြံပြီးတဲ့နောက်မှာ ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ယုံကြည်ချက် ရှိနေသေးတဲ့ ဓားနတ်ဆိုး ယွီရှန်းရုန်က တကယ်ကို အံ့ဖွယ်ပဲ ”

ဟွမ်းရှစ်ကျဲက ပြုံးကာ “ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့က အလှမ်းဝေးတော့ သေချာမမြင်ရဘူးလေ။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ တပည့်တွေကို ပုံမှန်သဘောတရားတွေနဲ့ တိုင်းတာကြည့်လို့ မရဘူး။ ခင်ဗျားက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းအကြောင်း သိတယ်ဆိုတော့ ကိုးယောက်မြောက် တပည့်ကိုရော သိလား ”

“သူမအကြောင်းကို ကြားဖူးတယ် ”

…

အခန်း (၅၆၇) ဘယ်သူက အဆင်အခြင်မဲ့လှုပ်ရှားရဲတာလဲ

ဟွမ်းရှစ်ကျဲက ဆက်ပြောလိုက်၏။

“အရင်တုန်းက ကျုပ် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒီမိန်းကလေးကိုတွေ့ခဲ့ဖူးတာ၊ ခြောက်နှစ်ကြာပြီးနောက် အဲဒီမိန်းကလေးက ပွင့်ချပ်ငါးလွှာ နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ထဲရောက်နေပြီ”

ကျိုးယို့ချိုက်က မော့ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏လက်ချောင်းများက ယခုဆိုသိသိသာသာ တုန်ယင်နေပေသည်။ သူ အာခြောက်လာတော့၏။

“ခြောက်နှစ်အတွင်း ပွင့်ချပ်ငါးလွှာနတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်လား”

ထိုကျင့်ကြံသည့်အရှိန်က ကျင့်ကြံသူများ၏လက်ရှိမျိုးဆက်ထဲ၌ ရှေ့က ပြိုင်ဘက်မရှိသည့်အရာပဲ ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာတည်ဖွဲ့ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရန်ပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခြောက်နှစ်အတွင်း နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကို ဝင်နိုင်တာကို သူ ယုံကြည်ရန်ခက်ခဲနေ၏။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းအပေါ် သူ၏နားလည်သဘောပေါက်မှုက အသစ်တဖန်ဖြစ်လာသည်။

မင်ရှစ်ရင်က စိတ်လေသွား၏။ ခရုလေးအကြောင်းပြောပြလိုက်လျှင် ထိတ်လန့်ပြီး လဲကျသွားလေမလား။ ...

တစ်ချိန်လုံးတိတ်ဆိတ်နေသော လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်လျက်ပြောလိုက်သည်။ “ငမိုက်သားတွေ”

သူ၏စကားသည် ယွီကျန့်ဟိုင်နှင့် ယွီရှန်းရုန်ကို ရည်ညွှန်းတာ သိသာနေပေ၏။

ဟွမ်းရှစ်ကျဲနှင့် ကျိုးယို့ချိုက်က ထိတ်လန့်အံ့ဩသင့်သွားသည်။

“သူက မာလုဖျင်ကို မြန်မြန် ဖြေရှင်းနိုင်ရဲ့သားနဲ့ အဲဒီကိုရောက်တာနဲ့အချိန်ဖြုန်းနေတယ်”

လုကျိုးက ဆက်လက်ဝေဖန်နေ၏။

“ယွီကျန့်ဟိုင်ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူ သက်ဆင်းခြင်းက အကွာအဝေးကျယ် တိုက်ကွက်တစ်ကွက်ပဲ။ စွမ်းအင်ဓားမော့လှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်တဲ့အချိန် ပေါ်လာသင့်တာ။ မာလုဖျင်လို လူတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်တဲ့နေရာမှာ သုံးတာက ဖြုန်းတီးရာရောက်တာပဲ။ ယွီရှန်းရုန်ရဲ့ ကနဦးပြန်လည်မွမ်းမံခြင်းက သူ့ရဲ့ကနဦးချီကို စုစည်းပြီး စွမ်းအင်ဓားအဖြစ် သိပ်သည်းဖို့လိုတယ်။ သူက လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေပေမဲ့ မသုတ်သင်နိုင်ဘူး။ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ သူ့ရဲ့ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ဖို့ပဲ တွေးနေသေးတာ၊ သူတို့တွေ အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ မာလုဖျင်ကို အချိန်တိုအတွင်းမသတ်နိုင်ဘူး။ သူတို့တွေက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေတဲ့နည်းလမ်းတွေ သုံးတာများလွန်းနေတယ်။ ဆုံးဖြတ်ချက်မပြတ်သားဘူး။ သူတို့ ငယ်ရွယ်လွန်းသေးတဲ့ပုံပဲ”

လုကျိုး၏ဝေဖန်မှုသည် ဟွမ်းရှစ်ကျဲနှင့် ကျိုးယို့ချိုက်ကို ဆွံ့အသွားစေ၏။ သူတို့ဘာပြောနိုင်မည်နည်း။

ငါ့မှာသာ ဒီလိုပါရမီရှင်တပည့်နှစ်ယောက်ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် အိပ်တဲ့အချိန်တောင်ပြုံးနေဦးမှာ ... ဒါတောင် သူက သူတို့ကိုစောဒကတက်နေသေးတယ်။

ဟွမ်းရှစ်ကျဲသည် အနေခက်မှုကို ဖြေလျှော့ရန် ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်၏။

ထိုစဉ် မင်ရှစ်ရင်က ယန်စီရင်စုမြို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ရှစ်စွင်း အဲ့မှာ စစ်ကူတွေ”

ကျိုးယို့ချိုက်က ထိုဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လျက် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။

“သူတို့တွေက ကောင်းကင်ဦးစီးကျောင်းတော်ရဲ့ တပည့်တွေ မဟုတ်ဘူး၊ ဝေ့ကျိုးယန်က လျန့်စီရင်စုမှာ ရှိသင့်တာ”

မင်ရှစ်ရင်က ဇဝေဇဝါဖြစ်သွား၏။ “လျန့်စီရင်စုလား”

ကျိုးယို့ချိုက်သည် သူ မှားပြောမိမှန်း သိသွား၏။ သူက ပါးစပ်ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်ကပြောလိုက်၏။

"တကယ်ပဲ ဝေ့ကျိုးယန်က နယ်စပ်ကနေ ယန်စီရင်စုကို တိုက်ခိုက်တာ အစီစဉ်ကောင်းတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့အတွက် လျန့်စီရင်စုကို ဖြေရှင်းဖို့က ခက်ခဲလောက်တယ်။ ငရဲဂိုဏ်းရဲ့ မဟာကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ လေးယောက်ထဲက သုံးယောက်က အဲဒါကို စောင့်ကြပ်နေတာ။ ဝေ့ကျိုးယန်က တခြားမျိုးနွယ်နဲ့ မပေါင်းသရွေ့ပေါ့”

ကျိုးယို့ချိုက် “…”

ဟွမ်းရှစ်ကျဲ “...”

ရှေးယခင်ကာလတည်းက တခြားမျိုးနွယ်နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းသည် ခွင့်လွှတ်၍မရသည့် ပြစ်မှုဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်က ထိုကဲ့သို့ကျူးလွန်ခဲ့သည်ဟု သက်သေပြခံရလျှင် သူ၊ သူမ၏အမည်သည် သမိုင်းထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားရမည်။

ယန်စီရင်စုမြို့ထဲတွင်ဖြစ်သည်။

သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်များနှင့် မြင်းတပ်က အရှေ့ဘက်မြို့ရိုးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ဝေဟင်ထဲတွင် ရထားလုံးပျံတစ်စင်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက မကြီးမားပေ။ သို့သော် ၎င်း၏သွင်ပြင်အရ ပိုင်ရှင်သည် မင်းဆွေမင်းမျိုးနောက်ခံမှလာတာ သိသာသည်။

ရထားလုံးပျံနောက်၌ စတုရန်းပုံအခင်းအကျင်းသုံးခုထဲတွင် ကျင့်ကြံသူများရှိနေ၏။ သူတို့အားလုံးက အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် မျက်နှာဖုံးများဝတ်ထားကြသည်။

“မဟူရာစစ်သည်တော်တွေလား ... ရှစ်စွင်း အဲဒါက အံ့ဖွယ်မြို့တော်က မဟူရာစစ်သည်တော်တွေပဲ”

ဟွမ်းရှစ်ကျဲက ပြော၏။

“မဟူရာစစ်သည်တော်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် လန်လော့ ထွက်သွားပြီးကတည်းက မဟူရာစစ်သည်တော်တွေက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် သိချင်မိတယ်။ ဘယ်သူက မဟူရာစစ်သည်တော်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်အသစ်လဲ”

ကျိုးယို့ချိုက်က ခေါင်းခါပြီးပြောလိုက်၏။

“အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျုပ်ရထားတဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ဒီလိုလူတစ်ယောက်မရှိဘူး”

လုကျိုးက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယန်စီရင်စုမြို့ထဲတွင်ဖြစ်သည်။

ယွီရှန်းရုန်နှင့် ယွီကျန့်ဟိုင်သည် ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မျက်နှာမူလျက် ရှိနေသည်။

မာလုဖျင်သည် မြေပြင်ပေါ်ဆင်းသက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်ကို စိတ်ပူပန်စွာကြည့်လိုက်သည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်က ပြောလိုက်၏။

"အာ့ရှစ်တိ စစ်ကူတွေ ဒီကိုရောက်လာပြီ။ မာလုဖျင်ကို သတ်ခွင့်ပေး။ စစ်ပွဲရဲ့အခြေအနေက ပြင်းထန်နေတာ၊ နှောင့်နှေးလို့ မဖြစ်ဘူး။ နောက်တစ်ခေါက်မှ ယှဉ်ပြိုင်ကြရအောင်လား”

ယွီရှန်းရုန်က သက်တော်ရှည်ဓားကို လှည့်လျက်ပြုံးလိုက်၏။

“တာ့ရှစ်ရှိုးက ဒီလိုပြောနေတယ်ဆိုမှတော့ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ငြင်းနိုင်မှာလဲ။ အခြေအနေက ပြင်းထန်တယ်။ ဒါကို ထားခဲ့ကြရအောင်”

“ကောင်းပြီ”

နှစ်ယောက်သားသည် မာလုဖျင်ကို မည်သူသတ်မည်ဆိုတာနှင့် ပတ်သက်ပြီး တစ်ချိန်လုံး စကားများနေခဲ့သည်။ ထိုသို့တိုင် ယခု ရုတ်တရက်ကြီး သဘောတူညီချက် ရသွားသည်လော။

ယခုအချိန်တွင် မာလုဖျင်၏ရင်ထဲ မကောင်းသည့်ခံစားချက်များ တစ်ရိပ်ရိပ်တက်လာ၏။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးက ထွက်ပြေးဖို့မှန်း သူသိနေသည်။ သူက ခြေနှစ်ဖက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလျက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာ၏။ အကြောင်းမှာ သူ၏စွမ်းအင်ခန္ဓာကိုယ် နိုးထလာမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပြီးနောက် သူသည် အနီးရှိ မြို့ရိုးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

ဘန်း

ယွီရှန်းရုန်သည် မာလုဖျင်ကို ကြည့်တောင်မကြည့်ပေ။ သူ၏သက်တော်ရှည်ဓားက ရုတ်တရက် ပျံထွက်သွား၏။

နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားမော့ကလည်း ထိုစဉ်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယခုအခေါက်တွင် ဓားမော့နှင့်ဓားက မတိုက်သွားပေ။ ထိုအစား သူတို့က မျဉ်းပြိုင် လှုပ်ရှားနေလေ၏။ သူတို့အားလုံးရှေ့သို့ဦးတည်သွားစဉ် မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင်ဓားမော့နှင့် စွမ်းအင်ဓားတို့သည် လက်နက်နှစ်ခုကြားဖွဲ့တည်လာ၏။

စွမ်းအင်ဓားမော့များသည် မိုးနှင့်မြေကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ဒီရေလှိုင်းပမာရှိနေပြီး စွမ်းအင်ဓားသွားများသည် ကြယ်တံခွန်များ ရွာသွန်းသည့်ပမာ ထင်မှတ်ရကာ မိုးနှင့်မြေကို ထက်ခြမ်းခြမ်းတော့မည့်ပုံရ၏။

ဓားမော့နှင့် ဓားက တပြိုင်နက်တည်းတိုက်ခိုက်ကြ၏။

ဘန်း ဘန်း

စွမ်းအင်ဓားမော့နှင့် စွမ်းအင်ဓားတို့သည်ပေါင်းစည်းသွားပြီး မာလုဖျင်၏နောက်ကျောကို ထိုးဖောက်သွား၏။

ယွီရှန်းရုန်က သူ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ရာ သက်တော်ရှည်ဓားက သူ၏ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။

နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားမော့က လေထဲလည်သွားပြီးနောက် မာလုဖျင်၏ လည်ပင်းကို ပိုင်းဖြတ်သွားသည်။ ၎င်းက မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် သွေးများ လွှမ်းနေသော ခေါင်းကို ယွီကျန့်ဟိုင်ဆီ ဆောင်ယူလာသည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်က လေထဲတက်လှမ်းကာ ယွီရှန်းရုန်ကို ပြောလိုက်၏။

“အာ့ရှစ်တိ ပြောရရင် မင်းက ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ။ ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာအဆင့်ကို ရောက်မှ ငါတို့လက်ရည်ယှဉ်ကြရင်ကော”

“ရှစ်စွင်းက ကျုပ်စကားတွေကို ပြောလိုက်တာပဲ”

ယွီကျန့်ဟိုင်က ပြန်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းပြတ်ကိုလက်ထဲတွင်ကိုင်လျက် အခြားတစ်ဖက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ယွီရှန်းရုန်က ဆင်းသက်လျက် အခြားတစ်နေရာသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ထိုစဉ် တော်ဝင်အစောင့်၏ စစ်ကူတပ်များက တင်းကြပ်သောအစီအရင်ဖြင့် အရှေ့ဖက်မြို့ရိုးဆီသို့ ချီတက်လာသည်။

မဟူရာစစ်သည်တော်များနှင့် ချပ်ဝတ်စစ်သားများက သူတို့ရှိရာဆီသို့ချဉ်းကပ်လာသည်။

“မာလုဖျင် ဘယ်မှာလဲ” ရထားလုံးထဲကနေ အသံသဲ့သဲ့ပေါ်ထွက်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ယွီကျန့်ဟိုင်က သူ့ဆီပျံသန်းသွားသည်။

မဟူရာစစ်သည်တော်များနှင့် ချပ်ဝတ်စစ်သည်တော်များက သူတို့မျက်နှာပေါ်၌ တည်တင်းသောအမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ယွီကျန့်ဟိုင်က နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားမော့ပေါ်တွင် ရပ်နေ၏။ သူက ရှေ့ဆက်မသွားခင် တစ်ဖက်လှည့်ပြီး ရပ်လိုက်သည်။ သူတို့ဆီသို့ ခေါင်းတစ်လုံးဦးတည်လာသည်။

ဘန်း

ခေါင်းသည် မြေပြင်ပေါ်ပြုတ်ကျသွားပြီးမီတာများစွာအကွာထိ လိမ့်ကျသွားပြီးနောက် ရထားလုံးပျံရှေ့ ရောက်သွား၏။ ခေါင်းကနေ သွေးများတစက်စက်ကျနေတော့သည်။

ကျန်သည့်သူများက အထိတ်တလန့်ထုတ်ပြောလိုက်၏။

“စစ်သူကြီး”

ယွီကျန့်ဟိုင်က လက်နောက်ပစ်ထားလျက် သူ့အောက်ရှိရထားလုံးပျံကို ကြမ်းကြုတ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ ပြီးနောက် သူသည် အရပ်သားများကို ကြည့်ကာပြောလိုက်၏။

"ဒါက အရပ်သားတွေကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တဲ့သူမှာ ကြုံတွေ့ရတဲ့ကိစ္စပဲ၊ ငရဲဂိုဏ်းက အရပ်သားတွေကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်ဘူးလို့ ပြောပြီးသား။ ဒီနေ့အဖြစ်အပျက်အတွက် ငါကိုယ်တိုင် ဧကရာဇ်ဆီကနေ ဖြေရှင်းချက်တောင်းခံမယ်”

သူ၏ ခမ်းနားလှသောအသံက ပေါ်ထွက်လာပြီး အရပ်သားများစွာ၏ စိတ်နှလုံးကို ဖျတ်လတ်တက်ကြွသွားစေ၏။

အရပ်သားများအတွက်မူ ထီးနန်းပလ္လင်ပေါ်၌ မည်သူရှိစေကာမူ ကိစ္စမရှိပေ။ သူတို့အဖို့ အရေးကြီးဆုံးအရာက တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်သည့်သူက သူတို့ဘ၀တွင် ကောင်းကောင်း နေထိုင်နိုင်မည်ဟု အာမခံနိုင်လျှင် ရပြီဖြစ်သည်။ ထိုလူများထဲတွင် မည်သူကများ ယွီကျန့်ဟိုင်၏စကားကြောင့် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေမည်နည်း။ သူ၏စကားများသည် သူတို့စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပုံ ပေါ်၏။ သူတို့အချင်းချင်း စကားပြောနေကြစဉ် သူတို့က တော်ဝင်မိသားစုနှင့် မာလုဖျင်ကို အပြစ်တင်သံကို ကြားရပေ၏။

ရထားလုံးပျံထဲမှ အသံက ပေါ်ထွက်လာ၏။

“မာလုဖျင်က အရပ်သားတွေကို ဓားစားခံအဖြစ်ထားတဲ့အတွက် အကြိမ်ပေါင်းတစ်သောင်းလောက် သေသင့်တယ်။ တာ့ယန်ရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအနေနဲ့ သူ့တစ်မိသားစုလုံးကို ကွပ်မျက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မတူညီတဲ့ကိစ္စပဲ။ ဒီအကြောင်းအရင်းကြောင့် ငရဲဂိုဏ်းကို ငါ အလွတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး”

“အိမ်ရှေ့စံမင်းသားလား”

လူများစွာအံ့ဩသွားပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏တည်ရှိမှုကြောင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကုန်၏။

ထိုစဉ် ရထားလုံးပျံထဲမှ လူတစ်ယောက်ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူသည် ခမ်းနားသည့်ချည်ထိုးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် ဘရိုကိတ်သားခေါင်းဆောင်း ဆောင်းထား၏။ သူ၏အမူအရာက ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သား ယုံကြည်ချက်ရှိကာ ဝင့်ကြွားဟန်ရှိသည်။။ သူက ယွီကျန့်ဟိုင်ကို သတ်ဖြတ်လိုရိပ်များဖြင့် ကြည့်ပြီးနောက် လေထဲပျံဝဲလိုက်သည်။ ထိုလူက တာ့ယန်တော်ဝင်မင်းသားစု၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားလျိုကျစ်ပဲ ဖြစ်သည်။

လျိုကျစ်၏ပေါ်ပေါက်လာမှုသည် သက်တော်စောင့်များ၏ တော်ဝင်အစောင့်တပ်၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကိုချက်ချင်းမြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။ “ငါ သူပုန်တပ်ကို သုတ်သင်ဖို့ ဒီရောက်လာတာပဲ”

ယွီကျန့်ဟိုင်သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား လျိုကျစ်က သည်နေရာကို ရောက်လာမည်ဟု မထင်ထားပေ။

“ဒီတပ်ဖွဲ့နဲ့လား”

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားလျိုကျစ်သည် ပါရမီရှင်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်ငြား သူ့၌ ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာကျင့်ကြံဆင့်ရှိစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ထို့အပြင် မာလုဖျင်သေပြီး ဝေ့ကျိုးယန်က လျန့်စီရင်စုကို သွားနေ၏။ ငရဲဂိုဏ်းကိုရင်ဆိုင်ရန် မည်သည့်အရာကများ သူ့ကို ယုံကြည်ချက်ပေးထားသနည်း။

လျိုကျစ်က လေထဲသို့ မြင့်မြင့်ပျံသန်းလျက် ယွီကျန့်ဟိုင်နှင့်တစ်တန်းတည်းဖြစ်သွားသည်။

မဟူရာစစ်သည်တော်များနှင့် ကျန်ရှိသည့် မဟူရာသူရဲကောင်းများက လေးထောင့်အခင်းအကျင်းထဲရှိလေထဲပျံတက်လာ၏။

လျိုကျစ်က ယွီကျန့်ဟိုင်ကိုကြည့်ကာပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေါ့ နင်ကော”

သူက ညာလက်ကိုဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အဝေးရှိကောင်းကင်၌ မရေမတွက်နိုင်သော ဝတ်ရုံဖြူကျင့်ကြံသူများက သူတို့ဆီပျံသန်းလာ၏။

ဝတ်ရုံဖြူကျင့်ကြံသူများသည် တောင်တန်းများကြား မြူများအတွင်းပေါ်လာလေ၏။ ပြီးနောက် သူတို့သည် အနောက်အရပ်ဆီသို့ပျံသန်းလာသည်။ သူတို့က ယန်စီရင်စုမြို့ထဲရှိ အခြေအနေအကြောင်း သိတာသိသာ၏။

ဝတ်ရုံဖြူကျင့်ကြံသူ ထောင်ချီက သူတို့မြင်ကွင်းအတွင်းပေါ်လာချိန်၌ မဟူရာစစ်သည်တော်များက သူတို့၏ယုံကြည်ချက်များမြင့်တက်လာတော့သည်။

ထိုစဉ် ငရဲဂိုဏ်း၏ရထားလုံးပျံထဲရှိ စီးဝူယာ့က ယင်းကိုမြင်သောအခါ သူတို့မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ "ဒီတော့ သူတို့ရောက်လာပြီ”

ကောင်းကင်ဦးစီးကျောင်းတော်၏ ကျောင်းအုပ်မုန့်နန်ဖေးသည် တောင်အရပ်ဆီသို့ပျံသန်းသွားပြီး နောက် အရှေ့အရပ်ဆီသို့ဦးတည်လာ၏။

“ကျောင်းအုပ် ကျွန်တော်တို့ ယန်စီရင်စုကို မကြာခင်ရောက်ပါတော့မယ်”

“ဟုတ်ပြီ။ ယန်စီရင်စုမြို့ကို ငါတို့ရောက်တာနဲ့ ငါ့အမိန့်ကိုနာခံကြ”

“ဟုတ်ကဲ့ ကျောင်းအုပ်”

ဝတ်ရုံဖြူကျင့်ကြံသူများက အရှေ့အရပ်ဆီသို့ပျံသန်းသွားပြီး အရှေ့ဖက်မြို့သို့ရောက်တော့မည့် အချိန်တွင် သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်က လက်ညှိုးထိုးလျက်ပြောလိုက်၏။ “ကျောင်းအုပ် အဲ့ဒါဘာလဲ”

အစက မုန့်နန်ဖေးသည် တပည့်၏စကားကို စိတ်ထဲမထားပေ။ သူက အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ဆက်လက် ပျံသန်းနေ၏။ သို့သော် နောက်ဆုံး သူမော့ကြည့်မိသည့်အချိန်တွင် အမှာင်ကျောက်ဆောင်တောင်ထွတ်အပေါ်၌ ဖြည်းဖြည်းချင်းထွက်ပြူလာသော ဧရာမစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုကိုတွေ့လိုက်ရဿည်။ ဆယ်ပေအမြင့်ကနေ ၎င်းက ပေတစ်ရာအမြင့်အထိလျင်မြန်စွာကြီးထွားလာ၏။ လုံလောက်သွားချေပြီ။ ပွင့်ချပ်ကိုးလွှာရွှေကြာပေါ်လာတော့သည်။

တောက်ပသည့်အလင်းရောင်ခြည်က အရှေ့ဖက်ဒေသကို ချက်ချင်းဖြန့်ကျက်သွား၏။ လေထဲတွင် လျှပ်စစ်များစီးနေသည်ဟု တပည့်ထောင်ချီက ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့ ကြက်သိမ်းမွှေးညည်းများ ထကုန်၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရောင်ဝါက သူတို့ကိုရိုက်ခတ်လာသည်။

မုန့်နန်ဖေးက ၎င်းကိုမြင်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် အော်လိုက်၏။ "ရပ်ကြ"

တပည့်ပေါင်းများစွာသည် ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်၏။

ဆယ်စက္ကန့်သည် ရာစုနှစ်တစ်စုပမာ ကုန်လွန်သွား၏။ တစ်စက္ကန့်က တစ်နှစ် ကြာညောင်းပုံရသည်။

ကောင်းကင်ဦးစီးကျောင်းတော်မှ တပည့်တစ်ယောက်မှ မလှုပ်ရှားရဲပေ။

မကြာမီ၌ မုန့်နန်ဖေးက ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ဆုတ်မယ်”

…