အခန်း (၂၇၅-၂၇၆)
Vol. 28 Ch. 275-276
အခန်း (၂၇၅) - ငှက်နှုတ်သီးတာအို၊ အဝလွန်သူ၊ ကောင်းကင်အရာရှိ၏ ကောင်းချီး၊ စစ်သည်တော်များ
ထိုလူယင် ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန်ပါးလွှာပြီး မသိမသာလေးသာ ရရှိနိုင်သော မွှေးရနံ့တစ်ခု ရှိနေသည်။
သို့သော်လည်း
လီယန်ချူမှာ ဤအချက်ကြောင့် သိရှိသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။
မျက်မမြင်သာ မဟုတ်ပါက သူမမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း အခြေခံအားဖြင့် သိသာနေသည်။
"ရှေးခေတ်ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာတော့ ဒီလောက်နဲ့တောင် မသိသာတွေက လေထုထဲမှာ ရပ်တည်နေပြီး မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကိုယ့် ကိုယ်ကိုယ်ပုံစံ တည်ဆောက်နေတာများလား"
ဟု လီယန်ချူက တွေးလိုက်သည်။
မျိုးရိုးမြင့် မိန်းမပျိုများ အမျိုးသားအသွင် ဝတ်ဆင်ထားသည့်အခါမျိုးတွင် လောကအတွေ့အကြုံ နည်းပါးပြီး အမျိုးသားများနှင့်လည်း များများစားစား မတွေ့ဖူးကြပေ။
ထိုအခါမှသာ အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်အတွက် အခွင့်အရေးရပြီး ယောက်ျားပီသမှုကို ပြသခွင့်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုလူယင်ဟု ခေါ်သည့် အမျိုးသမီးမှာမူ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများ၊ တည်ကြည်ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါရှိပြီး၊ သူ့လက်အောက်မှ အစေခံများမှာလည်း ရက်စက်ပြင်းထန်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုမျှ ကြောက်စရာကောင်းသူတို့ကို လောကီဆန်သော လူငယ်ပညာရှင်များနှင့် ကျောင်းသားများသာ မြင်လိုက်ပါက ကြောက်လန့်ပြီး သေလောက်အောင် ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။
အိမ်အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံနှင့် ပြတင်းပေါက် ပုတ်သံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
ယွန်းနျန်း၏ မျက်နှာမှာ ပိုမိုဖျော့တော့လာသည်။
လူယင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လူသတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ဒီ မိစ္ဆာတာအိုဆရာက နတ်ဝင်သည်ယောင် ဆောင်ပြီး လူတွေကို ခြောက်လှန့်နေတာ၊ ငါ့လက်ထဲသာ ရောက်လာရင် သူ့အရေခွံကို ခွာပြီး နှလုံးသားကို တူးထုတ်ပစ်မယ် "
သူမ၏ လေသံမှာ အေးစက်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
ဓားကိုင်ထားသော သန်မာသည့် အစေခံငါးဦးမှာ စွန်ရဲကဲ့သို့ မျက်လုံးများဖြင့် အခန်းတွင်း ဝင်ပေါက်တိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ဤသူငါးဦး၏ သွေးချီစွမ်းအားမှာ မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ပူပြင်းလှပြီး သရဲများနှင့် မိစ္ဆာများအတွက်ဆိုလျှင် ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုဘာသာတို့၏ လက်နက်များထက်ပင် ခြိမ်းခြောက်မှု ပိုမိုကြီးမားသည်။
သွေးနှင့် စွမ်းအား ပြည့်ဝပြီး ရက်စက်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်များဆိုလျှင် ဝက်သတ်သမားတောင်မှ မိစ္ဆာများကို မောင်းထုတ်နိုင်သည်၊ ရက်စက်သော စစ်သည်တော်များအကြောင်း ပြောရန်ပင် မလိုတော့ပေ။
သို့သော်
အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံများမှာမူ ပိုမို အရေးတကြီး ဖြစ်လာပြီး ဤသန်မာသည့် အရှိန်အဝါများကို လုံးဝ ဂရုစိုက်ပုံ မရပေ။
"ပစ္စည်းက ဒီလူငယ် ဆီမှာ ရှိတယ် ယူရဲရင်လည်း လာယူလေ၊ ဒီမှာ နတ်ဝင်သည်ယောင် ဆောင်ပြီး ငါ့ရဲ့ စိတ်အပျော်ကို မဖျက်ဆီးနဲ့ "
လူယင်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ အသံများမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လွှမ်းခြုံထားသော နှင်းလေပြင်းသံများပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
အခန်းထဲတွင် ရှိသူတို့၏ အသက်ရှူသံ၊ မီးဖို၏ အသံနှင့် ဟင်းရည်ဆူပွက်နေသော အသံကိုသာ ကြားနေရသည်။
ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းမှာ လွန်စွာ စိတ်ဖိစီးစေသည်။
တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"စစ်သည်မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်ပီပီ သတ္တိရှိလှပါပေတယ် "
ဗြုန်း
တံခါးမှာ ပြင်းထန်သော အားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
အသံပိုင်ရှင် ပေါ်လာသည်။
မျက်နှာအသားအရေ မည်းနက်ပြီး ဆံပင်တိုတိုနှင့် သံချောင်းကဲ့သို့ ထောင်နေသော အဝလွန်သည့် လူမိုက်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
လက်ထဲတွင် ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
ဓား၏ နောက်ကျောမှာ ထူပြီး အစွန်းမှာ ပါးလွှာကာ အပေါ်တွင် သွေးစက်များ ရှိနေပြီး အေးစက်စွာ တောက်ပနေသည်။
ဓားကိုင်ထားသော အစေခံတစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး သွေးများ ပန်းထွက်ကာ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားသည်။
"ဒီ မိန်းကလေးက စိတ်သဘောထား ပြင်းထန်တာပဲ၊ တာအိုဆရာ သဘောကျတယ်၊ တောင်ပေါ်ကို ခေါ်သွားပြီး ကောင်းကောင်း ဆော့ကစားရဦးမယ် "
လူသတ်သူမှာ ငှက်နှုတ်သီးနှင့် တာအိုဆရာ ဖြစ်သည်။
လူမျက်နှာနှင့် ငှက်နှုတ်သီး ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများမှာ မှောင်မိုက်နေသည်။
လက်ချောင်းများမှာ ချိတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည့် အစေခံ၏ နှလုံးသားကို ဖျစ်ညှစ်ထားသည်။
"မိစ္ဆာတာအိုဆရာ နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာပြီပေါ့ "
လူယင်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေသည်။
လက်အောက်ငယ်သား သေဆုံးသွားသည်ကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။
ကျန်ရှိနေသော သန်မာသည့် အစေခံလေးဦးမှာလည်း မျက်လုံးများ အေးစက်ပြီး လူသတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်နေသည်။
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုက မချိုမချဉ် ပြုံးပြီး ပြောသည်
"မမလေးက ဒီလောက်တောင် လှပနေတာ၊ တာအိုဆရာက ဘယ်လိုလုပ် ခွဲခွာနိုင်ပါ့မလား "
သူ၏ အကြည့်မှာ ထောင့်တွင်ရှိနေသော ယွန်းနျန်းထံသို့ ရောက်သွားပြီး ရုတ်တရက် ပူလောင်လာသည်။
"အိုဟိုးးးဒီနေ့တော့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲကွာ တောအုပ်ထဲမှာ ဒီလောက်တောင် လှပတဲ့ အမျိုးသမီးကို တွေ့ရပါလား "
ယွန်းနျန်းမှာ ကြောက်လန့်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီလာသည်။
"ဒီနေ့တော့ တာအိုဆရာ အထူးခံစားရတော့မှာပဲ၊ တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းလိုက်တာ "
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုက ရယ်မောသည်။
လူယင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်
"မင်းကိုပဲ သုံးရမှာလား "
ခုဏက နှလုံးသား အထုတ်ခံရပြီး သေဆုံးသွားသော အစေခံမှာ ရုတ်တရက် ငှက်နှုတ်သီးတာအို၏ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။
လက်ကို နောက်သို့ ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အစေခံ၏ လက်မှာ ငှက်နှုတ်သီးတာအိုကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားသည်။
ရင်ဘတ်တွင် သွေးများ ပန်းထွက်နေသော အပေါက်ကြီး ရှိနေပြီး နှလုံးသားမှာ ငှက်နှုတ်သီးတာအို၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် ထိုအစေခံမှာ ငှက်နှုတ်သီးတာအိုကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။
ဤမြင်ကွင်းမှာ ထူးဆန်းပြီး ရက်စက်လှသည်။
ရှီး
ရှီး
အစေခံ နှစ်ဦးမှာ ငှက်နှုတ်သီးတာအိုကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဓားသွားမှာ လေကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ထက်မြက်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အစေခံ နှစ်ဦး၏ ဓားချက်များမှာ ဘေးသို့ လွဲချော်သွားပြီး မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့ကို ထိခိုက်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ကျန်ရှိသော သုံးဦးမှာလည်း အော်ဟစ်ပြီး ဓားကို ကိုင်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။
လူယင်မှာ ခုန်ထလိုက်ပြီး ဓားရောင်ခြည်တစ်ခုဖြင့် အဝလွန်သော လူကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
အခန်းအတွင်းတွင် ဓားရောင်နှင့် ဓားစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
လူနှစ်စုမှာ တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။
အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး အခန်းထောင့်သို့ ရောက်သွားသည်။
သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါက နှင်းမုန်တိုင်းကို ရှောင်ပြီး နားနေရုံလေးပါကွာဘာလို့ ဒီလောက် ခက်ခဲနေရတာလဲ "
သူသည် ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဘေးတွင် ပေါ်လာသော ဆံပင်ရှည်များနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမကိုယ်ပေါ်တွင် မှောင်မိုက်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ရှိနေသည်။
သာမန်အားဖြင့် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်ပေ။
သို့သော် ယခု တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် သွေးနှင့် စွမ်းအားတို့က မျက်စိကို ရှင်းလင်းစေသည်။
ငှက်နှုတ်သီးတာအို မွေးထားသော မိစ္ဆာမှာ ဆံပင်ရှည်များနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။
မြင်လိုက်ရသူတိုင်း ကြောက်လန့်သွားစေသည်။
ထိုအမျိုးသမီး ပေါ်လာသည်နှင့် ဆံပင်များမှာ ရုတ်တရက် ရှည်ထွက်လာပြီး ယွန်းနျန်းကို တိုက်ရိုက် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
ယွန်းနျန်းသည် သူမ၏ ခါးကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထားသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ဘဲ ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
တိုက်ရိုက်ပင် အစေခံတစ်ဦး၏ အေးစက်သော ဓားချက်ကို ကြုံတွေ့ရသည်။
ဤတာအိုမှာ ရက်စက်လှပြီး ယွန်းနျန်းကို အဓိက အဖြစ် သို့မဟုတ် ဒိုင်းကာအဖြစ် အသုံးပြုရန် ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ချွင်
ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
လူယင်သည် လှည့်၍ ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်ရာ တင်းကျပ်သော ဆံပင်များကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"မိစ္ဆာတာအို၊ ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့ အသည်း၊ နှလုံး၊ အဆုတ်တွေကို ထုတ်ယူပစ်မယ် "
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုက အေးစက်စွာ ရယ်မောသည်။
" မင်းမှာ အဲလောက် စွမ်းရည်ရှိမရှိ ကြည့်ဦးမယ် "
သူသည် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
အမွှေးအတောင် များစွာမှာ မြားကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထက်မြက်လှသည်။
အစေခံ သုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် လဲကျသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမွှေးအတောင်များ စိုက်ဝင်နေသည်။
သို့သော် သုံးဦးမှာ ဘာမျှ မဖြစ်သကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမွှေးအတောင်များကို စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် အပြင်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
တင် တင် တင်
အမွှေးအတောင်များ မြေပေါ်ကျသောအခါ သတ္တုသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ငှက်နှုတ်သီးတာအို၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။
"ကောင်းကင်အရာရှိ၏ ကောင်းချီး"
သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေသည်။
သန်မာသော အစေခံငါးဦးမှာ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ဓားများကို ကိုင်ကာ ငှက်နှုတ်သီးတာအိုကို ဝိုင်းထားလိုက်သည်။
သူ၏ လက်တစ်ဖက်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သွေးများ စီးကျနေသည်။
လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ရှ မင်းဆက် ပြိုလဲပြီးနောက်တွင် နိုင်ငံပေါင်းစုံ စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
နိုင်ငံတိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသည့် တပ်ဖွဲ့များ ရှိကြသည်။
အင်အားကြီးမားပြီး တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်သော စစ်သည်များကို ရွေးချယ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထူးခြားသော နည်းလမ်းဖြင့် လေ့ကျင့်ပေးထားသည်။
စစ်မြေပြင်တွင် မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ပေ။
ထိုစစ်သည်များကို များသောအားဖြင့် စစ်သည်တော်များ ၊ ရဲရင့်သူများ၊ ပျံသန်းသော တပ်ဖွဲ့များ ဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး အမည်အမျိုးမျိုး ပေးထားသည်။
ချန်နိုင်ငံ သည် နိုင်ငံများကို ချေမှုန်းပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။
သူတို့တွင်လည်း ထူးခြားသည့် တပ်ဖွဲ့များ ရှိပြီး ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်မှု နည်းလမ်းများ ရှိသည်။
"ကောင်းကင်အရာရှိ၏ ကောင်းချီး"
မှာ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤနည်းလမ်းဖြင့် လေ့ကျင့်ထားသော စစ်သည်များမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားများ ရှိသည်။
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုမှာလည်း အံ့အားသင့်နေသည်။
ထိုတောအုပ်ထဲတွင် ကောင်းကင်အရာရှိ၏ ကောင်းချီး နည်းလမ်းဖြင့် လေ့ကျင့်ထားသည့် စစ်သည်တော်များကို တွေ့ရမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ်သာ သိထားပြီး ယခုအခါတွင် အံ့အားသင့်မိသည်။
"ငါ့လူးကွာ အရမ်းမိုက်တာပဲ ဟိ....ဟိ...."
အခန်း (၂၇၆) - ခွေးသား ၊ မင်းက သူလျှိုလားကွ
မူလက သူ၏အမြင်တွင် ဓားကိုင်ထားသော ဤသန်မာသည့် အစေခံငါးဦးမှာ အုပ်စုဖွဲ့ တိုက်ခိုက်နည်းကိုသာ ကျွမ်းကျင်သည့် ကိုယ်ခံပညာရှင်များသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
မိစ္ဆာများနှင့် သရဲတစ္ဆေများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွန်ပင် နစ်နာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ခံရသော်လည်း မသေဘဲ ဒဏ်ရာများကို အမြန်ပြန်ကောင်းအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့သဖြင့် လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
အဝလွန်သော လူမှာ အင်အားကြီးမားပြီး အရေပြားမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောကာ မည်းနက်သော လေတိုက်ခတ်ခြင်း မှော်ပညာကိုလည်း တတ်ကျွမ်းသည်။
ထိုလေမည်းများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည့်အခါ လူကို ချက်ချင်းပင် မူးဝေစေသည်။
ရင်ဆိုင်ရရန် အလွန်ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။
သို့သော် လူယင် လက်ထဲမှ ဓားမှာ ဟောင်ရန်ကျင့်စဉ် ပါဝင်နေပြီး ဓားပညာမှာလည်း အလွန်ထက်မြက်သည်။
အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်အကြာတွင်။
အဝလွန်သော လူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိသွားပြီး သွေးများ စီးကျနေသည်။
ပွတ်
သူသည် ပါးစပ်ကို အကြီးအကျယ် ဟလိုက်ပြီး လေမည်းများကို အမြောက်အမြား မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
လူယင် ခုခံနေစဉ်မှာပင် နှင်းလေမုန်တိုင်းထဲသို့ လှည့်ထွက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လာစဉ်က အရှိန်အဟုန်ကြီးမားပြီး ပြန်သွားစဉ်တွင်လည်း အလွန်သန့်ရှင်း မြန်ဆန်လှကာ နှောင့်နှေးခြင်း မရှိပေ။
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုမှာ ချက်ချင်းပင် ဖိအားများ တိုးလာသည်။
လူယင်က မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ပြီး လိုက်မနေတော့ဘဲ ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ချွင်
ဓားချက်တစ်ခု ထိုးထွက်လာပြီး အသံကြားလိုက်သည့်အချိန်တွင် လက်ဝါးတစ်ထွာခန့်ရှိသော ဓားရောင်ခြည်မှာ ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာ၏ နှလုံးသားဆီသို့ နီးကပ်လာသည်။
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာမှာ ဆူးနှင့် ထိုးသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်
သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု တောက်ပလာပြီး လူယင်၏ ဓားချက်ကို အတင်းအကျပ် ခုခံလိုက်သည်။
လှည့်၍ အသက်လုကာ ထွက်ပြေးသည်။
ဤအရာမှာ တောင်ထဲမှ နဂါးဖြစ်တော့မည့် မြွေတစ်ကောင်၏ အကြေးခွံဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု သုံးကြိမ်ကို ခုခံနိုင်သည်။
ခုနက တစ်ကြိမ် သုံးလိုက်ရသဖြင့် ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်နာကျင်နေသည်။
ဆံပင်ရှည်များနှင့် အမျိုးသမီးမှာ အနက်ရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပျံဝင်သွားသည်။
သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ဖက်တွင် ဘေးထိုင်ပြီး ပွဲကြည့်နေသော လူငယ်တာအိုကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဘယ်လက်တွင် အရက်၊ ညာလက်တွင် ကြက်ကင်ကို ကိုင်ထားသည်။
စိတ်ထဲတွင် မသိနိုင်သော ဒေါသများ ရုတ်တရက် တောက်လောင်လာသည်။
မူလက သူသည် လူသတ်ရက်စက်သော သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လူ့အသက်ကို မြက်ပင်ကဲ့သို့ သဘောထားကာ ထွက်ပြေးနေစဉ်။
လမ်းခရီးတွင် ထိုလူငယ်တာအိုကို သတ်ဖြတ်ပြီး အတိုးအလျှော့ ပြုလုပ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။
လက်ကို လက်သည်းကဲ့သို့ ပြောင်းကာ လူငယ်တာအို၏ နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်သည်။
ငါက ပွဲကြည့်ရုံပဲ ရှိသေးတယ်၊ မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ လာဦးမယ်ပေါ့
အော်
ငါ့ကို အထင်သေးတာကိုး
လီယန်ချူမှာ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်၏ အသိစိတ် မရှိဘဲ အထင်သေးခံရရုံဖြင့် လူသတ်လိုစိတ် မရှိပေ။
သို့သော် ကံကြမ္မာဆိုးများဖြင့် ဝန်းရံနေသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ထိုသို့ မျက်စိမမြင်ဖြစ်နေခြင်းကို သည်းမခံနိုင်တော့ပေ
ထို့ကြောင့်
လူအများမှာ ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာက အလွန်မြန်ဆန်သော ကိုယ်ခံပညာဖြင့် ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက်၊ လူငယ်တာအိုဆရာကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်သည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်နေကြရသည်။
ထို့နောက် လူငယ်တာအိုဆရာက လက်ဝါးဖြင့် ညင်သာစွာ ရိုက်လိုက်သည်။
နားထဲတွင် ဆူညံသံကြီးတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်
ဘုန်း
ကောင်းကင်အရာရှိ၏ ကောင်းချီးကို ရရှိထားသော ချန်နိုင်ငံ စစ်သည်တော် ငါးဦး၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံနေရစဉ်မှာပင် ငြိမ်းချမ်းစွာ နောက်ဆုတ်သွားသော ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာမှာ။
ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်ကျော်မှာ သွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်
ဝိညာဉ်မှာ ပျက်စီးသွားသည်
ထျန်းကန်းလက်ဝါး
ပိုင်ကိုင်လက်ဝါး
တစ်ခန်းလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူသေကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
".." လူယင်
".." စစ်သည်တော် ငါးဦး
".." ယွန်းနျန်း
ဒီအတိုင်းပဲ သေသွားတာလား
လူတိုင်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေပြီး အလွန်အံ့အားသင့်နေသည်။
လီယန်ချူမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး အရေးမပါသော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
ခဏအကြာတွင်
ဗြုန်း
ခုနက ထွက်ပြေးသွားသော အဝလွန်သည့် လူမှာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာသည်။
သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တံခါးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲလိုက်ရာ အပိုင်းအစများ လွင့်စင်သွားသည်။
သူ့ဘေးတွင် အခြားအရိပ်နှစ်ခု ရှိနေသည်။
ပါးပြင် ချိုင့်ဝင်နေသော ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီးတစ်ယောက်နှင့် မျက်နှာဖောရောင်နေသော အလောင်းမတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူတို့သုံးဦး ပေါ်လာသည်နှင့် အခန်းအတွင်း အပူချိန်မှာ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားပြီး မှောင်မိုက်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။
အဝလွန်သည့် လူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"မမလေး ငါက မင်းအတွက် သူငယ်ချင်းအချို့ ခေါ်လာပေးတယ်၊ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကို မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး "
သူ၏ အပြုံးမှာ ထင်ရာစိုင်းနေသည်။
ခုနက လှပသော အမျိုးသမီးငယ်လေး၏ ဓားချက်အနည်းငယ်နှင့် ထိုးခံရပြီးနောက် မှော်ပညာကို မသုံးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ မိစ္ဆာအချို့ကို အထူးတလည် ခေါ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် သူ၏ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပေါ်တွင် တောင့်တင်းသွားသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်ကျော် ပျက်စီးနေသော ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာကို ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်ထဲတွင် တားဆီး၍ မရသော ကြောက်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာ၏ သွေးစက်များ ရှိနေသည့် ဦးတည်ချက်ကို ကြည့်လျှင် မျက်စိရှေ့မှ လူငယ်တာအိုဆရာက သတ်လိုက်သည်ဟု ထင်ရသည်။
မိစ္ဆာသုံးဦးမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီးမှာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။
"မင်းအမေ.....ခွေးသား.....မင်းက သူလျှိုလားကွ "
သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် အဝလွန်သည့် လူကို စိုက်ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားသည်။
မိစ္ဆာသုံးဦးထဲတွင် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အမြန်ဆုံး ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ်
"ကြွက်ကဲ့သို့ ကြောက်တတ်သည်"
ဟူသော စကားလုံးမှာ ဤအချိန်တွင် အလွန်သင့်လျော်သည်။
ထို့နောက်
လူအများမှာ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာက လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ထုတ်ထားရင်း ပြေးနေသည့်ပုံစံမှာ ရယ်စရာကောင်းလှသည်။
တာအိုပညာ
ချုပ်နှောင်ခြင်း
အဝလွန်သည့် လူမှာ ကြောက်လန့်သွားပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လှမ်းကာ မှော်ပညာကို သုံး၍ နှင်းမုန်တိုင်းထဲတွင် ပုန်းကွယ်ရန် ကြိုးစားသည်။
"ငါ့ဆီမှာပဲ ကျန်ခဲ့စမ်း "
လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ပင်
လက်ဝါးထဲမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထျန်းကန်းလက်ဝါး
ထိန်းချုပ်ခြင်း
အဝလွန်သည့် လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားခံလိုက်ရသည်။
သူ၏ ခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းစွာ လည်ပတ်သွားသည်။
အရိုးမရှိသကဲ့သို့ပင်။
ပွတ်
ညှီစော်နံသော လေမည်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤသည်မှာ သူတတ်မြောက်ထားသော မိစ္ဆာပညာဖြစ်ပြီး စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။
သို့သော် လေမည်းမှာ မရောက်ခင်မှာပင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။
နတ်ဘုရားပစ္စည်း။
လေငြိမ်ပုတီး
အဝလွန်သည့် လူမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေပြီး ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေမှန်း လုံးဝ နားမလည်တော့ပေ။
ကရက်
လီယန်ချူက လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ကျောရိုးကို ရိုက်ချိုးလိုက်ရာ အဝလွန်သည့် လူမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် မျက်နှာဖောရောင်နေသော အလောင်းမမှာ သုံးလေးတောင်ခန့် ထွက်ပြေးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဗြုန်း
လီယန်ချူက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ လက်ဝါးထဲမှ စွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာသည်။
ထျန်းကန်းလက်ဝါး
ပိုင်ကိုင်လက်ဝါး
အလောင်းမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မမြင်နိုင်သော အားဖြင့် ရိုက်ခံလိုက်ရပြီး သွေးမြူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပူပြင်းသော လက်ဝါးစွမ်းအားဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည်။
ကုသိုလ် အမှတ်တစ်ထောင်
မိစ္ဆာသုံးဦးထဲတွင် အလောင်းမ၏ စွမ်းအားမှာ အနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး သာမန် အလောင်း မိစ္ဆာသာ ဖြစ်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူသည် ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်ရာ အလွန်ပင် ရက်စက်ပြင်းထန်လှသည်။
မိစ္ဆာသုံးဦးမှာ တစ်ဦးသေ၊ တစ်ဦးဒဏ်ရာရ၊ တစ်ဦးမှာ ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်။
ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ လူကို အံ့အားသင့်စေသည်။
ကောင်းကင်အရာရှိ၏ ကောင်းချီးကို ရရှိထားသော စစ်သည်တော် ငါးဦးမှာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်ရှိနေသည်။
ထိုလူငယ်တာအိုဆရာမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
သူတို့သည် ရက်စက်သော မိစ္ဆာများနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်ပြီး ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ နှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မလိုချင်ကြပေ။
လူယင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
"လီတာအိုဆရာရဲ့ အစွမ်းက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ "
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်နေသည်။
ဤသူမှာ စွမ်းအားကြီးမားလွန်းသော်လည်း သူမက အရင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်တိုင် အထိအခိုက်မရှိစေရန် သည်းခံခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဤသူမှာ တတ်ကျွမ်းသော ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အပြစ်မဲ့သူတို့ကို မသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
လီယန်ချူက ပြုံး၍ လက်အုပ်ချီကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီးထံသို့ သွား၍ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အဘိုးကြီး၊ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ၊ ဘာလာလုပ်တာလဲ၊ နောက်ထပ် အပေါင်းအပါတွေ ရှိသေးလား "
"မင်းကို မေးခွန်းထုတ်ရမှာပေါ့၊ ပြောပြဖို့ ဆန္ဒရှိလား "
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီးမှာ ချုပ်နှောင်ခြင်း ပညာကြောင့် ရပ်တန့်နေပြီး လီယန်ချူက ဇူလားဆန်းကို ဆွဲခေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဇူလားဆန်း၏ သံမဏိခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။
ယခုအခါ သူ၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီးမှာ ရေခဲပြင်ထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မျက်လုံးများပင် နာကျင်လာသည်။
"ပြောမယ်၊ ပြောပါမယ် "
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေပြီး အလျင်အမြန်ပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။