အခန်း (၂၇၇-၂၇၈)
Vol. 28 Ch. 277-278
အခန်း (၂၇၇) - တောင်ပိုင်သခင်၊ မြွေမိစ္ဆာ၊ စာပေပညာရှင်၊ နှလုံးသားစားသော အဘွားအို
လီယန်ချူသည် လူအများကို ရှောင်ဖယ်မနေဘဲ ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီး ပြောပြသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် တွေးတောမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
လူယင်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
လူယင်၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ဘာကိုတွေးနေမှန်း မသိသာပေ။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီး၏ မျက်လုံးတစ်စုံမှာ လှည့်ပတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေသည်။
ဇူလားဆန်းမှာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ကျောရိုးကျိုးသွားကာ မသန်စွမ်း ဖြစ်သွားသည်။
မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသေးသေးလေးမှာ လက်သီးတစ်ချက်အောက်တွင် အရိုးအဆစ်များ ပြုတ်ထွက်သွားနိုင်သည်ဟု သူထင်မိသည်။
သူသည် ယခုတစ်ကြိမ် လွတ်မြောက်သွားပါက လူတို့၏ အသည်းနှလုံးကို ပို၍ စားသုံးပြီး စိတ်အေးချမ်းအောင် လုပ်တော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အရမ်းကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ
လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ ဓားကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"မင်း ငါ့ကို လိမ်နေတယ် "
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ခပ်ထိတ်ထိတ်ဖြင့်
"တာအိုဆရာ၊ ကျွန်တော် အခုလေးတင် ပြောခဲ့တာတွေက အမှန်တွေချည်းပါပဲ"
ဟု ဆိုသည်။
သူသည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လိမ်ပြောနေကျ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် ပြောခဲ့သည်မှာ အမှန်တရားများသာ ဖြစ်၍ တာအိုဆရာက အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြောရသလဲဆိုသည်ကို ခဏမျှ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး
"ငါက မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ၊ မင်းက ငါ့ကို လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့၊ သတ္တိရှိလှချည်လား"
ဘုန်း
လက်ဝါးဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီး၏ ခေါင်းမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
သွေးမြူပင် မဖြစ်လာဘဲ ပူပြင်းသော သွေးအေးစွမ်းအားဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားကာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်
လီယန်ချူသည် လူယင်ဘက်သို့ လှည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်
"ဒီ မိစ္ဆာတွေက အခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးထားဖို့ မသိကြဘူး၊ ဘာလို့များ လိမ်နေကြတာလဲ မသိပါဘူး "
လူယင် - "..."
လီယန်ချူသည် အဝလွန်သော လူထံသို့ ရောက်သွားရာ ထိုသူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။
သို့သော်။
သူမှာ အဝလွန်ပြီး မိုက်မဲပုံပေါက်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အလွန်လိမ္မာပါးနပ်သည်။
သူ့အမြင်တွင် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာက သူ့ကို ချန်ထားခြင်းမှာ အသုံးဝင်၍ ဖြစ်မည်၊ ဤသည်မှာ သူအသက်ရှင်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပင်။
ဘယ်သူက ထင်မလဲ
လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း
"မင်းက ငါ့ကို ဘာကြည့်တာလဲ "
ဘုန်း!း
ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်လိုက်ရာ အဝလွန်သူ၏ ခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝက်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီး မူလပုံစံ ပေါ်လာသည်။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီးမှာမူ ခွေးကြီးတစ်ကောင်အရွယ် အမည်းရောင် ကြွက်ကြီး ဖြစ်သွားပြီး ကြည့်ရသည်မှာ စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားသဖြင့် မည်သည့်ငှက်မှန်း မသိနိုင်တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
လူယင်၏ လက်အောက်မှ စစ်သည်များမှာ လီယန်ချူက ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး။
စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ကျေနပ်မိကြသည်။
အထူးသဖြင့် ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာမှာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အောက်တန်းကျသော မှော်ပညာများကို သုံးကာ နှောင့်ယှက်နေခဲ့သည်။
အလွန်ပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းများ
သို့သော်လည်း သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ ထူးဆန်းပြီး ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလှသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း လွတ်သွားမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။
သူ့အနေဖြင့် လက်စလက်န မကောင်းဘဲ လူငယ်တာအိုဆရာကို သွားရောက် စော်ကားမိသဖြင့် လက်ဝါးတစ်ချက်အောက်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။
အထူးသဖြင့် အဝလွန်သူက နောက်ပိုင်းတွင် အကူအညီများ ခေါ်လာခဲ့သဖြင့် သူတို့မှာ သတ္တိရှိသော်လည်း ယနေ့တွင် အသက်ဆုံးရှုံးရမည်ဟု သိထားခဲ့ကြသည်။
ကောင်းကင်အရာရှိ၏ ကောင်းချီး ဟူသည်မှာလည်း မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ဘဲ အသက်ဆုံးရှုံးစေနိုင်သော ဒဏ်ရာရလျှင် သေဆုံးနိုင်သည်
စစ်မြေပြင်တွင် အတွေ့အကြုံများသော စစ်သည်များမှာ အသက်ရှင်ရမည့် ရက်များကို ပို၍ တန်ဖိုးထားကြသည်။
ဤသည်မှာ စစ်မြေပြင်တွင် အသက်ကို မငဲ့ကွက်ခြင်းနှင့် မဆန့်ကျင်ပေ။
ထို့ကြောင့်
လီယန်ချူမှာ သူတို့အမြင်တွင် ကျားသစ်ကို လက်ဖြင့် ဆွဲဖြဲနိုင်ပြီး တောင်တန်းများကိုပင် မျိုချနိုင်သော သူရဲကောင်းကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
လူယင်မှာလည်း လီယန်ချူကို လေးစားသည်။
မိစ္ဆာများအတွက်မူ စည်းကမ်းနှင့် တရားမျှတမှု မလိုပေ၊ တွေ့လျှင် သတ်ပစ်ရမည်
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အခြားအကြောင်းအရာတစ်ခုကို တွေးနေသည်။
"ကျင်ကွမ်းဘုရားကျောင်းက ဓာတ်တော်ကို ပြန်လည် သွားမူပို့ခြင်းက မီးကို ကစားနေတာလား "
သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။
သို့သော် မျက်လုံးထဲတွင် တွေးတောမှုများ ရှိနေသည်။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီး၏ စကားအရ သူတို့အားလုံးမှာ ချင်းဖုန်းတောင်ပိုင်သခင်၏ လက်အောက်ခံများဖြစ်ပြီး ရဟန်းတော်၏ ဓာတ်တော်ကို ပို့ဆောင်ပေးနေသူများကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ရထားသူများ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူမှာ သူတို့သည် မိမိကို ရှာဖွေနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီး၏ စကားအရ။
သူတို့သည် အစေခံများနှင့်အတူ လာသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရန် သတင်းရထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ လူယင်ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သည့်နေရာမှ သတင်းရသည်ကိုမူ ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီးပင် မသိပေ။
သို့သော် ဤသည်ကို ခန့်မှန်းရသည်မှာ မခက်ခဲပေ။
အထက်ပိုင်းမှ သစ္စာဖောက်မှု တစ်ခုခု ဖြစ်မည်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က တောင်ပိုင်သခင်နှင့် ပူးပေါင်းကာ လူယင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီး၏ ဖော်ပြချက်အရ။
တောင်ပိုင်သခင်မှာ အဖြူရောင် နဖူးတွင် အမည်းစက်ပါသော ကျားကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ချင်းဖုန်းတောင်ကို သိမ်းပိုက်ကာ လူများကို စားသောက်နေသည်။
လက်အောက်တွင် သူ့လိုမျိုး နောက်ထပ် သုံးကောင် ရှိသေးသည်။
အသီးသီးမှာ မြွေမိစ္ဆာတစ်ကောင်၊ မိစ္ဆာပညာကို လေ့ကျင့်သော စာပေပညာရှင်တစ်ယောက်နှင့် လူသားနှလုံးသားကို စားသော အဘွားအို ဖြစ်သည်။
ပထမတစ်ခုမှာ မိစ္ဆာဖြစ်ပြီး နောက်နှစ်ခုမှာမူ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ဖြစ်ကာ အစိုးရ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် တောင်ပိုင်သခင်၏ လက်အောက်တွင် ခိုလှုံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြောရလျှင် မြွေမိစ္ဆာနှင့် စာပေပညာရှင်မှာ ဇနီးမောင်နှံများ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုစာပေပညာရှင်မှာ မူလက သာမန်လူဖြစ်သော်လည်း မိစ္ဆာများနှင့် အတူနေထိုင်ကာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ကူးစက်ခဲ့သည်။
စိတ်သဘောထားမှာ ပိုမိုမှောင်မိုက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုအဘွားအိုမှာမူ ရွာထဲမှ နတ်ဝင်သည် ဖြစ်ပြီး လူသားနှလုံးသားကို စားလျှင် အသက်ရှည်သည်ဟု ကြားသဖြင့် ရွာသားများကို လျှို့ဝှက်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အစိုးရက ဖမ်းမိသွားသော်လည်း ပို့ဆောင်စဉ် အရာရှိနှစ်ဦးကို သတ်ကာ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
သူတို့သုံးဦးစလုံးမှာ ရက်စက်သော သူများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် တောင်ပိုင်သခင်မှာ အဓိက အန္တရာယ်ကြီးဖြစ်သည်။
အစွမ်းမှာ အလွန်နက်နဲလှသည်။
လီယန်ချူသည် လူယင်ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်
"မင်းရဲ့ သွားလာမှုလမ်းကြောင်းကို တစ်ယောက်ယောက်က ရောင်းစားလိုက်ပုံပဲ "
လူယင်က လှောင်ပြုံးဖြင့်
"မိစ္ဆာစိတ်တွေပေါ့၊ အရာရှိလောကမှာ အစဉ်အလာအတိုင်းပါပဲ၊ မထူးဆန်းပါဘူး "
ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် အစိုးရမှ ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူက ပြုံးကာ ဘာမျှ မပြောတော့ပေ။
လမ်းခရီးတွင် ခဏတာ တွေ့ဆုံရသူများဖြစ်ပြီး ဓာတ်တော်ကို အတူတူ ပို့ဆောင်နေကြသော်လည်း ရင်းနှီးမှု မရှိပေ။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ အလွန်ရင်းနှီးမှု မရှိဘဲ နက်နက်နဲနဲ မပြောခြင်းပင်။
သူမ၏ တိကျသော အထောက်အထားကိုလည်း သူ စိတ်မဝင်စားပေ။
ခုနက ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာ၏ မှော်ပညာကြောင့် ရာသီဥတုမှာ အေးစက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းများကြောင့် မီးဖိုမှာလည်း ယိုင်နဲ့နေသည်။
အဝလွန်သူမှာ တံခါးကို ရိုက်ချိုးရုံသာမက နံရံကိုပါ ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
ယွန်းနျန်းမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပြိုကျနေသော တံခါးကို ငေးကြည့်နေသည်။
လီယန်ချူက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တွေးတောနေသည်။
အခန်းတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း အေးစက်သော လေများမှာ တိုက်ခတ်နေဆဲဖြစ်ကာ ယွန်းနျန်းမှာ အဝတ်အစား ပါးလွှာသဖြင့် မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့လာသည်။
အခန်းထဲမှ အဝတ်အထူကို ယူ၍ ဝတ်ဆင်သော်လည်း ချမ်းတုန်နေဆဲပင်။
"ယွန်းနျန်း၊ ငါ မင်းကို နွေးထွေးအောင် လုပ်ပေးမယ်၊ ခုနက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက် တောင်းပန်တာပေါ့ "
လီယန်ချူက ပြောသည်။
ယွန်းနျန်း၏ မျက်နှာမှာ ရဲသွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းလှည့်သွားသည်။
လီယန်ချူလည်း ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
တံခါးပေါက်မှ လေဝင်နေသောနေရာများတွင်။
လေများချက်ချင်း ငြိမ်းသွားသည်။
အေးစက်သော လေများလည်း ပြိုကျနေသော အပေါက်များမှ မဝင်တော့ပေ။
ဤမြင်ကွင်းမှာ သူတို့အတွက် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စွမ်းအားကဲ့သို့ပင်
ယွန်းနျန်းမှာ အံ့အားသင့်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
လူယင်လည်း အံ့အားသင့်ကာ အကြည့်ကို ပို့လိုက်သည်။
တကယ်တမ်းတွင်။
လီယန်ချူ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ခြင်းမှာ လေထုကို ပို၍ ကောင်းအောင် ဖန်တီးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
အဓိကအားဖြင့် နတ်ဘုရားပစ္စည်း။
လေငြိမ်ပုတီး
သူသည် ယွန်းနျန်းကို ပြုံးပြပြီး လက်ထဲမှ အရက်ဘူးကို ပေးလိုက်သည်
"ကဲ၊ အရက်လေး တစ်ငုံလောက် သောက်ပြီး နွေးအောင်လုပ်လိုက်ပါ "
ယွန်းနျန်းသည် အရက်ဘူးကို ယူလိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ထို့နောက် ခေါင်းမော့၍ အနည်းငယ် သောက်လိုက်ရာ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ရဲလာသည်။
ဘာကို တွေးမိသည် မသိ၊ လီယန်ချူကို ခိုးကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပို၍ ရဲလာသည်။
လီယန်ချူ ခုနက သောက်ထားသော အရက်ဘူးကို တွေးမိ၍ ဖြစ်မည်။
သူမသည် လီယန်ချူကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ပေ၊ ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ ရွံရှာစရာ မကောင်းပါလားဟု ထင်မိသည်။
လီယန်ချူ ပြသလိုက်သော စွမ်းအားကြောင့် စစ်သည်များမှာ သူ့ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် သဘောထားကြသည်။
ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားတို့၏ တရားတော်ပင်
သူတို့မှာ စကားပြောလိုသော်လည်း စစ်သည်စည်းကမ်း ရှိနေသဖြင့် မရဲဝံ့ကြပေ။
သို့သော်
သန်မာသော စစ်သည်တစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မျက်လုံးများမှာ ဖြူလျသွားကာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲနေသည်။
သူ၏ လည်ပင်းကို အလွန်နာကျင်စွာဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ထားသည်။
အခန်း (၂၇၈) - သန့်စင်ခြင်း မန္တန်မှော်စာလုံး၊အမျိုးသမီး၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်များ ၊ သက်ကြီးတောင်းရမ်းစားသူ
သူ၏ အပေါင်းအပါများမှာ ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူ့ကို ပွေ့ဖက်၍ ထူလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ အိုဒူ "
"သူ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က လှည့်စားပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တာလား"
လူအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
အသက်ရှူနှုန်း အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသော အချိန်တိုအတွင်းမှာပင်၊ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာပြီး သွေးစွမ်းအင် မြင့်မားသော ထိုလူကြီးမှာ မျက်နှာမှာ ခရမ်းရောင် ဖြစ်သွားသည်။
အသက်ရှူကျပ်ပြီး သေတော့မည့်အတိုင်းပင်
လူယင်မှာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း အရည်အချင်းရှိပြီး ဓားပညာမှာ ထက်မြက်ကာ လက်ထဲမှ ဓားမှာ ဟောင်ရန်ကျင့်စဉ် ပါဝင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့နေသည်။
မိမိနောက်လိုက်နေသော ဤစစ်သည်အို၏ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးသွားသည်။
"ဖယ်ကြစမ်း "
တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း အလွန်ပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။
လီယန်ချူ လျှောက်လာသည်။
"လီတာအိုဆရာ၊ သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ် လူယင် အထူးကျေးဇူးတင်မှာပါ"
လူယင်၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသည်။
လီယန်ချူက သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်၍ ထိုသန်မာသော စစ်သည်၏ မျက်ခွံကို ဆွဲဖွင့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။
မိစ္ဆာပူးကပ်ထားသော အနက်ရောင် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။
သူ အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်သည်။
လက်ဝါးကို ထိုစစ်သည်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်သည်
စွမ်းအားကြီးမားပြီး ယောက်ျားပီသသော မှန်ကန်သည့် စွမ်းအင် မှာ သူ၏ ရင်ညွန့်မှတစ်ဆင့် စီးဝင်လာပြီး အပေါ်သို့ တက်သွားသည်။
ဤသည်မှာ ဟွန့်ယွမ် ကျင့်စဉ်မှ ပေါက်ဖွားလာသော စစ်မှန်သည့် ယန်စွမ်းအင် ဖြစ်သည်။
"အော့ "
ထိုစစ်သည်မှာ ရုတ်တရက် လှည့်၍ အော့အန်လာပြီး မကြာမီမှာပင် အနက်ရောင် အရာဝတ္ထုများ အမြောက်အမြား အန်ထုတ်လိုက်သည်။
စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဆံပင်အစုအဝေးများ ဖြစ်နေသည်
လူတိုင်းမှာ ဦးခေါင်းခွံကအစ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်မှာ၊ ခုနက ဆံပင်ရှည်များနှင့် ထိုမိစ္ဆာမ ဖြစ်နေမလား
လီယန်ချူကမူ ထိုမျှ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း သိသည်။
ထိုမိစ္ဆာမမှာ ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာ လေ့ကျင့်ထားသော မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ခုနက ငှက်နှုတ်သီးတာအိုဆရာ နှင့်အတူ သူ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအချက်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ
သူသည် စွမ်းအားကြီးမားသော ယန်စွမ်းအင်များကို ထိုစစ်သည်၏ အချက်အချာနေရာသို့ ဆက်တိုက် ထည့်သွင်းပေးနေသည်။
စစ်သည်မှာ အားရပါးရ အော့အန်နေသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် အမျိုးသမီး၏ အနက်ရောင် ဆံပင်များ ပြည့်နှက်သွားပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စက်ဆုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်
သို့သော်
ထိုစစ်သည်မှာမူ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ခြင်း၊ မျက်နှာ ခရမ်းရောင် ဖြစ်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း အသက်ရှူနိုင်သွားသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... တာအိုဆရာ"
သူက အားအင်နည်းပါးစွာဖြင့် ပြောသည်။
လီယန်ချူ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သန်မာသော စစ်သည်အချို့က လီယန်ချူကို လက်အုပ်ချီ၍ ကျေးဇူးတင်ကြသည်။
သို့သော် တစ်ယောက်မှာ ရုတ်တရက် လဲကျသွားပြန်သည်
သူလည်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ မျက်နှာမှာ ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေသည်။
ဒုန်း
ဒုန်း
နောက်ထပ် နှစ်ယောက် လဲကျသွားပြန်သည်
လူယင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
"ဘယ်သူက လှည့်စားနေတာလဲ၊ ထွက်ခဲ့စမ်း "
သူမသည် ဓားကို ကိုင်ထားပြီး အကြည့်မှာ အေးစက်နေသည်။
လီယန်ချူ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံ၏ နတ်ဘုရား၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်တော်မူပါ တပည့်၏ ဝိညာဉ်၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၊ နဂါးစိမ်း၊ ကျားဖြူ၊ စစ်သည်များ စုဝေးပါစေ၊ အနီရောင်ငှက်၊ လိပ်နက်၊ ကျုပ် ၏ အမှန်တရားကို စောင့်ရှောက်တော်မူပါ၊ အမြန်ဆုံး အမိန့်တော်အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ"
တာအိုဂိုဏ်း ၏ အဓိက မန္တန်ရှစ်ခု
သန့်စင်ခြင်း မန္တန်မှော်စာလုံး
ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၏ စွမ်းအားကို မှန်ကန်သော နတ်ဘုရားများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်နိုင်သည်။
သူ မန္တန် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့်။
သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားလှိုင်းများ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
စစ်သည်များမှာ မျက်နှာများ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာပြီး အသီးသီး လှည့်၍ အော့အန်လိုက်ကြသည်
အနက်ရောင် ဆံပင်အစုအဝေးများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသည်။
လူယင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုအနက်ရောင် ဆံပင်များမှာ ယွန်းနျန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စုဝေးနေသည်။
ယွန်းနျန်း၏ မျက်နှာမှာ အငြိုးအတေးများဖြင့် မှောင်မိုက်နေသည်။
နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
လူယင်က ချက်ချင်းပင် အေးစက်စွာ အော်ပြောသည်
"မင်းပဲ လုပ်နေတာပေါ့ "
သူမ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ဓားရောင်ခြည်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။
ယွန်းနျန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီလာကာ နောက်တစ်ခဏတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လူယင် ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သော်လည်း လေဟာနယ်သာ ဖြစ်သွားသဖြင့် မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး ဓားထဲမှ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ယွန်းနျန်း၏ ပုံစံမှာ အခြားနေရာတွင် ပေါ်လာသည်။
လူယင်က ဓားဖျားဖြင့် ညွှန်ပြကာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားခံလိုက်ရသည်။
သူမလှည့်၍ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ "
သူမကို တားဆီးလိုက်သူမှာ လီယန်ချူဖြစ်သည်။
လီယန်ချူက စစ်သည်များကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည်ကို သတိရ၍ လူယင်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် နူးညံ့သွားသော်လည်း ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။
ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ တောရိုင်းမှ မိန်းကလေး၏ အလှအပကို စွဲလမ်းသွားသလား
အတွေးတစ်ခုမှာ လူယင်၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
လီယန်ချူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်
"မင်းက ဘာမှ မစုံစမ်းဘဲ တိုက်ခိုက်တာ၊ ဒါဟာ သူများရဲ့ ကြံစည်မှုထဲကို ကျရောက်သွားတာပဲ "
လူယင်က မကျေမနပ်ဖြင့်
"ဒီဆံပင်တွေက ဒီမိန်းကလေးဆီကပဲ ဆိုတာ ငါမြင်နေရတာပဲ၊ ဘာကို စုံစမ်းတာလဲ "
လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ
"မင်းမျက်လုံးတွေက နီရဲနေတယ်၊ သတ်လိုစိတ်တွေ ပေါက်နေတယ်၊ ဒါဟာ မိစ္ဆာပညာနဲ့ ထိခိုက်ခံထားရတာပဲ "
လူယင်၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်လာသည်။
ယွန်းနျန်းမှာ လီယန်ချူ၏ နောက်ကွယ်မှ သူမကို အငြိုးအတေးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး ဆံပင်များမှာ တစ္ဆေလက်သပ်ကဲ့သို့ လှုပ်ခါနေသည်။
သို့သော်
လီယန်ချူနှင့် ယွန်းနျန်း၏ အမြင်တွင်၊ ဤဂုဏ်သရေရှိသော အမျိုးသမီးဓားသမားမှာ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး အိပ်မက်ဆိုးထဲသို့ ကျရောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"အလွန်မြင့်မြတ်သော ကြယ်တာရာများ၊ အပြောင်းအလဲများတွင် မရပ်တန့်ပါနှင့်၊ မိစ္ဆာများကို နှင်ထုတ်ကာ ကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပါ၊ ဉာဏ်ပညာ ရှင်းလင်းပြီး စိတ်နှလုံး ငြိမ်းချမ်းပါစေ၊ ဝိညာဉ်သုံးပါး ထာဝရ တည်မြဲပါစေ၊ အမြန်ဆုံး အမိန့်တော်အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ"
လီယန်ချူသည် မန္တန်ရှစ်ခုထဲမှ စိတ်သန့်စင်ခြင်း မန္တန်ကို သုံးလိုက်သည်။
လူယင်၏ စိတ်မှာ ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားပြီး မျက်လုံးထဲမှ အနီရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ယွန်းနျန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း ခုနကလို အငြိုးအတေးများ မရှိတော့ပေ။
သူမသည် ခုနက မိမိ၏ အခြေအနေကို ပြန်တွေးမိပြီး ကြောက်လန့်သွားသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကြံစည်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အပြစ်မဲ့သူကို သတ်မိလျှင် ဒါမှမဟုတ် မိမိလက်အောက်မှ စစ်သည်များကို သတ်မိလျှင် ဖြစ်လာမည့် ရလဒ်ကို လူယင် မတွေးဝံ့ပေ။
သူမသည် လီယန်ချူကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လီတာအိုဆရာ၊ မဟုတ်ရင် ငါ အကြီးအကျယ် မှားမိတော့မှာ "
"မလိုပါဘူး "
ထိုအချိန်တွင် စစ်သည်အချို့ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော အသက်ရှူရခက်သည့် ခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မြေပြင်ပေါ်မှ အမျိုးသမီး ဆံပင်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထိုအရာအားလုံးမှာ မှော်ပညာ များ ဖြစ်နေသည်။
"ဒီလူရဲ့ မှော်ပညာက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ ငါတို့ကို ဘာမှ မသိလိုက်ဘဲနဲ့ လှည့်စားသွားနိုင်တာပဲ "
လူယင် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
ကြွက်မိစ္ဆာမျက်နှာနှင့် လူကြီး၏ စကားအရ ချင်းဖုန်းတောင်ပိုင်သခင်၏ လက်အောက်တွင် နောက်ထပ် သုံးယောက် ရှိသေးသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ တိုက်ခိုက်သူမှာ ဘယ်သူလဲ
သို့မဟုတ် တောင်ပိုင်သခင် ကိုယ်တိုင်လား
သို့မဟုတ် ချင်းဖုန်းတောင်မှ မဟုတ်ဘဲ အခြားအဖွဲ့အစည်းမှလား။
လူယင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပေါ်လာသည်။
ကျင်းကွမ်းဘုရားကျောင်းသို့ ဓာတ်တော် ပို့ဆောင်ခြင်းမှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ နက်နဲနေသည်။
အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်ကြီးမားသည်
ထိုမိစ္ဆာတို့၏ နည်းလမ်းများမှာ ကာကွယ်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
သူမသည် တည်ငြိမ်သော လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။
"လီတာအိုဆရာ၊ ဒီလို ရန်သူမျိုးက လျှို့ဝှက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေတာ အလွန်ကို အန္တရာယ်ကြီးတယ် "
လူယင် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေသည်။
ဂုဏ်ယူတတ်သော လူယင်ပင် ဤသို့ ပြောလိုက်သဖြင့် စစ်သည်များမှာ ပို၍ စိုးရိမ်လာကြသည်။
မိမိတို့ အသက်မှာ တစ်ပိုင်း၊ လူယင်ကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလျှင်။
ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ပင်
သူတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ မျက်နှာမှာ လေးလံနေသည်။
လီယန်ချူက အေးဆေးစွာ
"ဒါက လွယ်ပါတယ် လူကို ဖမ်းလိုက်ရင် ပြီးတာပဲလေ "
လူယင်က မပြုံးနိုင်ဘဲ
"လီတာအိုဆရာ၊ ဒီကိစ္စက အဲလောက် မလွယ်ပါဘူး ငါတို့က အပြင်မှာ၊ ရန်သူက အမှောင်ထဲမှာ ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူကို ဖမ်းနိုင်မှာလဲ "
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်
"ပြောရတာတော့ လွယ်သားပဲ"
ဟု ထင်သည်။
လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်ပြီး ငြင်းခုံမနေပေ။
လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှစ်ခွင်မှန် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
လွတ်လပ်သော နေရာတစ်ခုကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့
"မိစ္ဆာတွေ ပေါ်လာကြစမ်း၊ အပြင်ကို ထွက်ခဲ့ကြ"
ရှစ်ခွင်မှန်မှ အလင်းတန်းဖြူတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်နေရာရာသို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။
"အား "
အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပြုတ်ကျလာသည်။
သက်ကြီးတောင်းရမ်းစားသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
မျက်လုံးတစ်ဖက်၊ ဆံပင်ဖြူ၊ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်နေသည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်စီးနေပြီး ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျနေသည်။
ထိခိုက်မှု အကြီးအကျယ် ရရှိထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။