← Chapters

လူကြီးလူကောင်းတို့၏ လမ်းစဉ်

Vol. 13 Ch. 127

လူကြီးလူကောင်းတို့၏ လမ်းစဉ်

Vol. 13 Ch. 127

ယန်ချင်းသည် ကြိမ်ကုလားထိုင်ဘေးတွင် တစ်ညလုံး အတွေးများထဲ နစ်မြောနေပြီး အဖွဲ့အစည်းဟုခေါ်သော စက်ယန္တရားကြီးထဲတွင် နောက်ထပ် အမြတ်ထုတ်ခံရမည့် အလုပ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် ရောက်ရှိသွားမည့် အနာဂတ်ဘဝကို တွေးကာ ကြောက်ရွံ့နေမိသဖြင့် နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်များ လာရောက် ထင်ဟပ်မှသာ တစ်ညတာ ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် မအိပ်မစားဘဲ နေထိုင်နိုင်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အညစ်အကြေးများ အားလုံးကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာလည်း လုံးဝပြောင်းလဲသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဝိညာဉ်ချီများကိုသာ မှီခိုအသက်ရှင်နိုင်သဖြင့် အစားအသောက် စားရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် အလုပ်မသွားမီ ပြင်ဆင်ရသည့် ဒုက္ခမျိုးမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် လုံးဝ မရှိသလောက်ပင် နည်းပါးသည်။

ယန်ချင်းဆိုလျှင် ပြိုင်ဘက်ကင်းကျောက်စိမ်းခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အညစ်အကြေးကင်းစင်နေပြီး သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်တည်နေသော ယင်ယန်ကျောက်စိမ်းအရိုးများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်မှ သဘာဝမွှေးရနံ့များ သင်းပျံ့နေတတ်သည်။

အဝတ်အစားနှင့် ပတ်သက်လျှင်လည်း အဖွဲ့အစည်းမှ ထုတ်ပေးသော ဝတ်ရုံများတွင် ဖုန်မှုန့်ကာကွယ်သည့် အစီအရင်များ၊ အလိုအလျောက် သန့်စင်ပေးသည့် အစီအရင်များနှင့် အပူချိန် ထိန်းညှိပေးသည့် အစီအရင်များလည်း ပါဝင်သည်။

သို့သော် ယန်ချင်းကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ အပူချိန်အပြောင်းအလဲကြောင့် ထိခိုက်မှု မရှိနိုင်တော့ပေ။

ထိုအချက်များမှာ ဝတ်ရုံချုပ်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများကိုပင် ထည့်မတွက်ရသေးဘဲ ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံး ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော ပစ္စည်းများကိုသာ အသုံးပြုထားပြီး ကာကွယ်မှု၊ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုနှင့် အမြင့်ဆုံး အသုံးဝင်မှုများအပေါ် အဓိကဦးတည်ကာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့အစည်းမှ ထုတ်ပေးသော ဝတ်ရုံများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ကုန်ကျစရိတ်ကို လုံးဝ မနှမြောကြောင်း ယန်ချင်းဝန်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အခြားသော နေရာများတွင်မူ အဖွဲ့အစည်းက အနည်းဆုံးသာ ထောက်ပံ့ပေးပြီး ကျေးဇူးပြုနေသယောင် ဖန်တီးကာ အသုံးပြုသူများ၏ အရင်းအမြစ်များကို ပိုမို ကုန်ဆုံးစေရန် နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက် အကြံအစည်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားတတ်သည်။

….

ယန်ချင်းသည် ဝတ်ရုံများကို ပျင်းရိလေးတွဲစွာ ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး ယွီဟွေ့ဖန်၏ အိမ်မှ ယူလာသော နှင်းမက်မွန်သီးတစ်လုံးကို ယူကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ယီကျဲသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန်နှင့် နန်းတော်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ခွင့်တင်ထားပြီးဖြစ်ကာ လက်ရှိတွင် ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်၏ အသိုက်တွင် နေထိုင်နေလေသည်။

ထိုနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ နန်းတော်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် မကြိုးစားမီ သူ၏ အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေစေရန် ဖြစ်သည်။

သူသည်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့်ပင် ယန်ချင်းက ဝရံတာတွင်သာ နားနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီကျဲတစ်ယောက် ထိုနေရာတွင် မည်မျှကြာကြာ ရှိနေမည်ကို သေချာမသိသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့် ကြာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

ထို့နောက်မှသာ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို အပြီးသတ်ရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စံအိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်လတာ ကာလအတွင်း ယန်ချင်းအနေဖြင့် အခြားတစ်နေရာတွင်သာ အိပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရုံးခန်းက အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သော်လည်း ရှောင်လွှဲနိုင်မည်ဆိုပါက ထိုနေရာတွင် ညအိပ်မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ အမြဲတမ်း ချော်လဲလွယ်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့ အိပ်မည်၊ နှစ်ရက် အိပ်မည်၊ တစ်ပတ် အိပ်မည်၊ ထို့နောက် သတိထားမိလိုက်ချိန်တွင် နှစ်နှစ်ခန့် ကြာသွားပြီး ရုံးခန်းက အမြဲတမ်းနေအိမ် ဖြစ်သွားကာ အဖွဲ့အစည်း၏ အကြံအစည်များထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ရုံးခန်းများမှာ သူတို့၏ စံအိမ်များထက်ပင် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုသက်သောင့်သက်သာရှိပြီး အသုံးအဆောင်များ ပိုမို ပြည့်စုံနေသည်မှာ အမြဲတမ်းသံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေသည်။

အလွန်သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်ချီများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည့် အစီအရင်အမျိုးမျိုးနှင့် အခြားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အထောက်အကူပြုပစ္စည်းများ တပ်ဆင်ထားသော ထိုပတ်ဝန်းကျင်ဖြင့် အဖွဲ့အစည်းက သူတို့ကို ထိုနေရာတွင်သာ နေထိုင်စေရန် မြှူဆွယ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ပုန်ကန်မှုများနှင့် ထိုပုန်ကန်မှုများအတွက် ရုံးခန်း အဆင့်လျှော့ချခံရခြင်း၊ ရုံးခန်း ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ထောက်ပံ့မှု လျှော့ချခံရခြင်း စသည့် ပြစ်ဒဏ်များသာ မရှိခဲ့ပါက သူလည်း တရားရုံး အဆောက်အအုံအတွင်း၌သာ တစ်သက်လုံး အချိန်ကုန်ဆုံးသွားမည့် နောက်ထပ် သားကောင်တစ်ဦး ဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာကြောင်း ယန်ချင်းတစ်ယောက် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း တွေးတောလိုက်သည်။

….

“အဲဒီမှာ တစ်ရက်နှစ်ရက်လောက် ညအိပ်တာ ဘာမှတော့ မဖြစ်လောက်ပါဘူးလေ။ ရာထူးတိုးအခမ်းအနားက သုံးရက်ပဲ လိုတော့တာ၊ ဒီနေ့ကိုပါ ထည့်တွက်ရင် လေးရက်ပေါ့။”

“တခြား တစ်ယောက်ယောက်ကို မလွှဲပေးရခင် အဲဒီရုံးခန်းလေးမှာ အချိန်နည်းနည်းလောက် ကုန်ဆုံးသင့်တယ်။”

“သုံးရက်ပါပဲလေ။”

ယန်ချင်းက တွေးရင်း လေချွန်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် မြင်းလှည်းကို တပ်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသည့် မဟူရာနဂါးမြင်း နှစ်ကောင်မှာ သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

“ယီကျဲကို တစ်လလောက် မြင်းလှည်းမောင်းခိုင်းပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း မောင်းတဲ့သူ မပါဘဲ ဒီပေါ် တက်ရတာ တစ်မျိုးကြီးပဲ။” ယန်ချင်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဟေး... မာ... မင်းတို့နှစ်ကောင်လည်း မကြာခင် ထွက်သွားရတော့မယ် မဟုတ်လား။ အချိန်တွေ ကုန်တာ အရမ်းမြန်တာပဲ။”

“အဲဒီတုန်းက မာနကြီးတဲ့ မြင်းပျိုလေး နှစ်ကောင်က အခုတော့ နန်းတော်အဆင့်ကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခါနီးဖြစ်နေတဲ့ စွမ်းအားကြီးသားရဲတွေ ဖြစ်လာပြီ။”

“အဲဒီနောက်ဆိုရင် မင်းတို့လည်း လူသားအဖြစ် အသွင်ပြောင်းနိုင်စွမ်း ရသွားတော့မှာပဲ။”

ယန်ချင်းက နဂါးမြင်းနှစ်ကောင်၏ ခေါင်းများကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

နဂါးမြင်းနှစ်ကောင်မှာ မောင်နှမများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျောင်းသားဘဝ မြင်းပျိုအရွယ်လေးတွေ ကတည်းက သူတို့ကို သိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်ဒမီတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်စေရန် သင်တန်းများအများအပြား တက်ရောက်ခဲ့စဉ်က ဝိညာဉ်သားရဲ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ယဉ်ပါးအောင် သင်ကြားခြင်းမှာလည်း တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအနေဖြင့် သားရဲခန်းမရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများကိုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးရသည်။

ချောမွေ့တောက်ပနေသော အနက်ရောင်အမွေးအမျှင်များ၊ ခြေထောက်များနှင့် ကျောကုန်းပေါ်ရှိ ငွေရောင်အကြေးခွံများ၊ နဂါးချိုများနှင့် သွေးကြောထဲရှိ ပါးလျသော နဂါးသွေးဆက်ကြောင့် ထွက်ပေါ်နေသော တော်ဝင်ဆန်သည့် အရှိန်အဝါများ ပါရှိသော နဂါးမြင်းနက်နှစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်မိုက်သည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။

ထိုအချိန်က မြင်းနှစ်ကောင်မှာ အခြေတည်အဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင်သာ ရှိနေပြီး ထိုကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့်ပင် မွေးရာပါမာနကြီးမှုများ ရှိနေသဖြင့် သူတို့နှင့် အတူနေထိုင်သော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် အမြဲတမ်း ရန်ဖြစ်လေ့ရှိကြသည်။

နိုင်သည့်အခါရှိသလို ရှုံးသည့်အခါလည်း ရှိသော်လည်း ရလဒ်မည်သို့ပင် ဖြစ်နေစေကာမူ သူတို့၏ မာနများမှာ မိုးထိအောင်တက်ဆဲပင်။

ထိုမာနများဖြင့်ပင် သူတို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ကျသော ကျောင်းသားများကို အမြဲတမ်း ကြိုဆိုသည့်အနေဖြင့် အနည်းငယ်ရိုက်နှက်ဆုံးမလေ့ ရှိကြသည်။

ယန်ချင်း အလှည့်ရောက်သောအခါ ထိုရိုက်နှက်မှုကိုတောငိ မမြင်လိုက်ရပေ။

မဟူရာနဂါးမြင်းများကို ကြည့်ရင်း သူတို့ မည်မျှမိုက်ကြောင်းနှင့် သူတို့ကို စီးရလျှင် မည်မျှ အထာကျမည်ဖြစ်ကြောင်း တွေးကာ သဘောကျနေစဉ်မှာပင် သူတို့၏ အမြီးများဖြင့် ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီး သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

သတိပြန်ရလာသောအခါ ချေးများနှင့် သလိပ်များထဲသို့ လည်ပင်းအထိ နစ်မြုပ်နေပြီး ဝိညာဉ်သားရဲများက သူ့ကို လှောင်ပြောင်သရော်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

အဆိုးဆုံး အကြည့်များမှာ ထိုမြင်းနှစ်ကောင်ထံမှ ဖြစ်သည်။

ယန်ချင်းသည် ထိုသို့ သတိလစ်သွားလိုက်၊ ချေးများထဲ နစ်မြုပ်သွားလိုက်နှင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေသော နှိပ်စက်မှုကို တစ်လကြာ ခံစားခဲ့ရပြီးမှသာ ဝိညာဉ်သားရဲ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း သင်တန်းကို စွန့်လွှတ်ကာ အခြားတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးပြီး အဆင့်ကျော် တိုက်ခိုက်နိုင်သော ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ပင် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။

ထိုခါးသီးသော အတွေ့အကြုံကို မျိုချလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အသေအချာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။

လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်အတွက် လက်စားချေရန် အနှစ် ၁,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ နောက်မကျသေးပေ။

မကြာမီမှာပင် အပြင်ဘက်အမြုတေ တရားရုံး၏ တရားသူကြီးရာထူးကို ရရှိခဲ့သော အခိုက်အတန့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

All Chapters