သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း တပ်ဆုတ်သွားကြရခြင်း (၃)

ဒိုင်း... ဝုန်း...

သေနတ်သံ တစ်ခုနှင့်အတူ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခိုင်ခံ့လှသည်ဟု ထင်ရသော အဓိကရုဏ်းနှိမ်နင်းရေး သတ္တုဒိုင်းကာကြီးမှာ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သားနှင့်အတူ၊ အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်လာသော ကုန်တင်ကားကြီးတစ်စီးနှင့် ဝင်တိုက်မိသည့်အလား မြေပြင်မှ လွင့်စင်သွားပြီး အနောက်ဘက်ရှိ နှင်းတောင်ကုန်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ သွားစောင့်မိလေသည်။

နှင်းမှုန့်များ လွင့်စင်သွားစေပြီး သူတို့ ‌သေသွားပြီလော၊ ရှင်သေးသည်လောပင် မသိရှိနိုင်တော့ပေ။

“ကြက်ခြေခတ် ပစ်ခတ်မှုကွန်ရက်ကိုသုံး... သူ့ကို တားထား... ထိုးစစ်ဆင်နေတဲ့ အဖွဲ့နားကို အကပ်မခံနဲ့...”

လိန့်ဟောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ စစ်မြေပြင်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ တုန်လှုပ်မှုများ၊ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။

ငွေရောင်ဝံပုလွေကြီး၏ အမြန်နှုန်းနှင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားများက ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နှင်းဝံပုလွေအုပ်စု၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာလည်း လူသားများ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေလေသည်။

လင်းထျန်းလုံက ရှေ့တန်းမှ ပစ်ခတ်မှုများကို ဆွဲဆောင်ထားစဉ်၊ ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ အစစ်အမှန် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား၊ အရိပ်ပြေးလွှားခြင်းမှ ပေးစွမ်းသော အစွန်းရောက် အမြန်နှုန်းကို အသုံးပြုကာ လူသားများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံ အနောက်ဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

လေစီးကြောင်း အမြန်နှုန်းမြှင့်တင်ခြင်းကြောင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူရပ်နေသည့်နေရာတွင် မီးခိုးရောင် ဝေဝေဝါးဝါး ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့လေသည်။

သူ၏ ထက်ရှသော လက်သည်းများဖြင့် ရမ်းယှက်လိုက်ရာ၊ လေဓားသွားလက်သည်း စွမ်းရည်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မျက်စိဖြင့်မမြင်ရသည့် လေဓားသွားများက၊ အစွမ်းကုန် ပစ်ခတ်နေကြသော အဖွဲ့ဝင်သုံးဦး၏ ရိုင်ဖယ်ကြိုးများနှင့် ရိုင်ဖယ်ပြောင်းဝများကိုပင် တိကျစွာ ဖြတ်တောက်သွားလေသည်။

သူတို့၏ ပစ်ခတ်မှုများမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ထျန်းပင်းသည် အကြီးစား တိုက်စစ်ဆင်မှုဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြသလိုက်လေသည်။

သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ရသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ နှင်းမုန်တိုင်းတိုက်ပွဲဝိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ကြွက်သားများ ဖောင်းကားလာပြီး၊ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် ပုံသဏ္ဌာန်များ တောက်ပစွာ လင်းလက်လာသည်။

သူသည် တွန့်ဆုတ်နေခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ လူသားများ တရဟော ပစ်ခတ်နေသော ကျည်ဆန်မိုးများကြားသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး၊ ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်စစ်ဆင်ခြင်းကို စတင်လိုက်လေတော့သည်။

ထာ၀ရဗာဂျရာခန္ဓာ စွမ်းရည်အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသော သူ၏ အမွေးအမျှင်များပေါ်တွင် တချွင်ချွင်မြည်နေသော မီးပွားများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း၊ ကျည်ဆန်အများစုမှာ ခြစ်ရာတစ်ခုပင် မချန်ထားနိုင်ခဲ့ပေ။

၎င်းမှာ ထိန်းချုပ်မှုကင်းမဲ့နေသော လေးလံလှသည့် တင့်ကားကြီး တစ်စီးအလား လူသားများ အလျင်စလို ပြင်ဆင်ထားသော အကာအကွယ်များဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ဆောင့်လိုက်ရာ လူများကို ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားစေလေသည်။

ပခုံးထမ်း ဒုံးပစ်လောင်ချာ တစ်ခုဖြင့် ချိန်ရွယ်ရန် ကြိုးစားနေသော အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးမှာ၊ ထျန်းပင်း၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သံမဏိပြားများကိုပင် ဖောက်ထွင်းကိုက်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ကိုက်အားကြောင့်၊ တိကျသော သံမဏိ ဒုံးပစ်လောင်ချာ ပြောင်းဝမှာ မုန့်ကျိုးလိမ် မုန့်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးသွားလေတော့သည်။

တိုက်ပွဲမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အပြင်းထန်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

လူသားများ၏ အော်ဟစ်သံများ၊ သေနတ်သံများ၊ နှင်းဝံပုလွေများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် စွမ်းရည် ပေါက်ကွဲသံများမှာ ယှက်နွယ်နေသည်။

ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများနှင့် ယမ်းမှုန့်ပေါက်ကွဲမှုများမှာ ဖြူစင်သော နှင်းကွင်းပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေကာ ရက်စက်ပြီး ပြင်းထန်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေလေသည်။

ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့မှာ စွတ်ဖားအတွင်း၌ ပူးကပ်စွာ နေနေခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ နှလုံးသားများအတွင်းတွင် တကယ့် ကလေးငယ်များကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မဟုတ်သော်ငြား သူတို့ရှေ့ရှိ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့၏ မျက်နှာငယ်လေးများမှာ တင်းမာနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ရုတ်တရက် ရှောင်လန်၏ စူးရှသော အကြည့်များက စစ်မြေပြင်ပေါ်ရှိ သိမ်မွေ့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အရာတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်မိသွားခဲ့သည်။

သူမသည် လိန့်ဟောင် ရှိရာသို့ ချက်ချင်း လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်လေသည် “ဖေဖေ... တံဆိပ်နဲ့ အဲဒီ လူဆိုးကြီးရဲ့ခါးမှာ၊ အနီရောင် မီးတဖျတ်ဖျတ် လင်းနေတဲ့ သေတ္တာအသေးလေး တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါ အရမ်း အရေးကြီးပုံ ရတယ်...”

တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ရှောင်ယင်းသည်လည်း နောက်ထပ် အန္တရာယ် တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ သူမသည် လင်းထျန်းလုံ၏ အမွေးအမျှင်များကို စိုးရိမ်တကြီး ဆွဲလိုက်လေသည်

“ဖေဖေ... အနောက်မှာ... နှင်းပုံထဲမှာ လှဲနေတဲ့ အဲဒီ လူဆိုးက၊ ခုနလေးကတင် ပြွန်အရှည်ကြီး တစ်ခုကို တပ်ဆင်လိုက်တာကို သမီးတွေ့လိုက်တယ် ပြီးတော့ အခု သူ ပြန်လှဲသွားပြီ... သမီး သူ့ကို မမြင်ရတော့ဘူး...”

ကလေးသံလေးများဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သော ဤအရေးကြီးသည့် သတင်းအချက်အလက် နှစ်ခုမှာ၊ လင်းထျန်းလုံ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေရသော ဦးနှောက်မှတစ်ဆင့် ချက်ချင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်ကာ၊ နည်းဗျူဟာမြောက် အမိန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

တိကျသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ပါဝင်သည့် ဝံပုလွေဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်လေပြီ။

လူသားများ၏ ပစ်ခတ်မှုများကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နေရသော ထျန်းပင်းသည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ လက်ရှိ ရန်သူများကို တွန့်ဆုတ်နေခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ပစ်ထားခဲ့လိုက်လေသည်။

သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အရွယ်အစားနှင့် မလိုက်ဖက်လှသော လျှင်မြန်သွက်လက်မှုများဖြင့် ရုတ်တရက် လှည့်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ခြေသည်းလေးဖက်က မြေကြီးကို ကန်ထွက်လိုက်ပြီး၊ ပြောင်းဝမှ ထွက်ခွာသွားသော အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့၊ တားဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှောင်ယင်း ပြောပြခဲ့သည့် ပုန်းအောင်းနေသော စနိုက်ပါရှိရာ နေရာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စွတ်ဖားကို ခိုင်ခံ့စွာ ကာကွယ်ပေးနေခဲ့သော ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များမှာ သူတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။

ရှေ့တန်းကို ကျော်လွန်ကာ စွတ်ဖားဆီသို့ လမ်းလွဲလာသော ကျည်ဆန်များ အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် သူတို့၏ မာကျောသော စိမ်းပြာရောင် ကြေးခွံများကို အသုံးပြုလိုက်ကြလေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်စု၏ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် အတွဲညီသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများနှင့် တစ်ကိုယ်တော် ခွန်အားများရှေ့တွင် သူ၏ လက်ရွေးစင်အဖွဲ့မှာ တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်နေရပြီး အသေအပျောက်များပင် ရှိလာသည်။

သူ၏နည်းဗျူဟာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးခံနေရသည်ကို လိန့်ဟောင် အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်နေရလေသည်။

သေခြင်းတရားကို မကြောက်မရွံ့ဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော ရန့်မြဲ့၏၊ ကြမ်းတမ်းသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ခွဲလက်သည်း စွမ်းရည်မှ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည့် လက်သည်းချက် တစ်ချက်ကြောင့်၊ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှာ အရိုးမြင်ရသည်အထိ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်လွန်းသော နာကျင်မှုနှင့် လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍မရတော့သော တိုက်ပွဲအခြေအနေများက၊ ယနေ့ စစ်ဆင်ရေးမှာ လုံးဝ ကျရှုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားစေခဲ့လေတော့သည်။

“ဆုတ်ခွာ... အားလုံး ဆုတ်ခွာကြ... ဝိညာဉ်နယ်မြေ အဝင်ဝဆီကို အချင်းချင်း ကာကွယ်ပေးပြီး ဆုတ်ခွာကြစမ်း... မြန်မြန်...”

လိန့်ဟောင်သည် ပြင်းထန်လွန်းသော နာကျင်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံကာ၊ မလိုလားမှုများ၊ စိတ်ပျက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အမိန့်တစ်ခု ထုတ်လိုက်လေသည်။

သံမဏိဒိုင်းကာ ကင်းစခန်း၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့သည် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ရလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ဒဏ်ရာရသူများကို ကူညီရန် အလုအယက် ပြေးလွှားကြကာ၊ လက်နက်ကြီးများကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ရာ တွန့်လိမ်နေသော အလင်းတံခါး‌ကြီးဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးလွှားကြလေတော့သည်။

နောက်ဆုံး လူသားစစ်သား တစ်ယောက် ဝိညာဉ်နယ်မြေ အလင်းတံခါးမှတစ်ဆင့် ယိုင်နဲ့စွာ တွားသွားပြီး ထွက်ပြေးသွားသောအခါ၊ နှင်းကွင်းပြင်ကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်ခြင်း အခြေအနေထဲသို့ ယာယီ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

အခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုတောင်းသော်လည်း ပြင်းထန်လှသည့် ပဋိပက္ခကို ပြောပြနေသည့်အလား၊ ကျန်ရစ်နေသော မီးခိုးငွေ့များ၊ ပြန့်ကျဲနေသော ကျည်ဆံအခွံများနှင့် နှင်းပေါ်ရှိ မျက်စိကျိန်းမတတ်၊ အကွက်လိုက် ဖြစ်နေသော သွေးကွက်များသာ ကျန်ရစ်တော့လေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်မပေးခဲ့ပေ။ ခွေးကို ဂျောင်ပိတ်မရိုက်သင့် ဟူသော မူဝါဒကို သူ နားလည်ထားသည်။

အထူးသဖြင့် ထိုစကားပုံမှာ ပြိုင်ဘက်တွင် စစ်ကူများ ရှိနေနိုင်ချိန်တွင် ပို၍ပင် မှန်ကန်လှပေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ပထမဦးစွာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆူပွက်နေသော စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ၊ ငွေပြာရောင်နိုးထခြင်း စွမ်းရည်၏ ရွှေရောင် ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

သူ နောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ဧရာမဝံပုလွေခေါင်းကြီးကို ငုံ့ကာ၊ ကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ ပါးပြင်များကို သူ၏ နှာခေါင်းဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ နှစ်သိမ့်ပေးသည့် အတွေးတစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်သည်

“ကဲ... စိတ်မပူနဲ့တော့... ဖေဖေ အန္တရာယ်ကို ယာယီ ဖယ်ရှားပေးပြီးသွားပြီ...”

“ဖေဖေက အတော်ဆုံးပဲ...” ရှောင်ယင်းသည် ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ စွတ်ဖားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ လင်းထျန်းလုံ၏ ရှေ့ခြေထောက်ကို ဖက်ထားလိုက်လေသည်။

ရှောင်လန်သည်လည်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်လေးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်လေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ အခြေအနေကို သေချာ စတင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ရန့်မြဲ့၏ ခြေဖဝါးပေါ်ရှိ ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများမှာ မပြင်းထန်လှဘဲ သူ၏ အစွမ်းထက်သော ပြန်လည်သနိုင်စွမ်းကြောင့် စတင် သက်သာလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထျန်းပင်းမှာ အနည်းငယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ အထိအခိုက် မရှိခဲ့ပေ။

ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက် ခြောက်ကောင်၏ ကြေးခွံများမှာ တိုက်ပွဲ အမှတ်အသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း ခိုင်မာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကွပ်ကဲမှုနှင့် သူတို့၏ အစွမ်းထက်လွန်းသော တစ်ကိုယ်တော် ခွန်အားများအောက်တွင်၊ ဝံပုလွေအုပ်စု တစ်ခုလုံးသည် ဤလက်ရွေးစင် လူသားအဖွဲ့ကို အသေအပျောက်မရှိ၊ အောင်မြင်စွာ တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့လေသည်။

“ယင်းဖုန်း... မုဆိုးတွေကို ခေါ်ပြီး စစ်မြေပြင်ကို သေချာ ရှင်းလင်းလိုက်... ကျန်ခဲ့တဲ့ လူသားတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို စုဆောင်း၊ အထူးသဖြင့် အဲဒီ သတ္တုပစ္စည်းတွေနဲ့ တောက်ပနေတဲ့ ပစ္စည်းသေးသေးလေးတွေကိုပေါ့...”

“တစ်ချိန်တည်းမှာ၊ လူသားတွေ ပြန်လာတာကို တားဆီးဖို့ သတိဝီရိယကို ထိန်းထားကြ...”

မကြာမီမှာပင် တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးမှာ လင်းထျန်းလုံ၏ အရှေ့တွင် စုပုံလာခဲ့သည်။

အသုံးမပြုရသေးသော အဆင့် ၄ တုန်ခါမှု လက်ပစ်ဗုံး၊ ပျက်စီးနေသော ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ အချို့၊ စစ်သုံးဓားအချို့နှင့် လိန့်ဟောင် အရေးပေါ် အခြေအနေတွင် ကြိတ်ချေသွားခဲ့သော အချက်ပြ ထုတ်လွှတ်စက် တို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ဤပစ္စည်းများကို လေထဲတွင် မတင်ရန် အလယ်အလတ် စိတ်ထိန်းချုပ်ခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ငွေပြာဘုရင်မျက်ဝန်းများဖြင့် ၎င်းတို့ကို၊ အထူးသဖြင့် ပျက်စီးနေသော အချက်အလက် ထုတ်လွှတ်စက် ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးနေလေသည်။

ဤအရာများက သူ့ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပြနေသည်မှာ၊ ဤတစ်ကြိမ် လူသားများ၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမှုမှာ လုံးဝ မတော်တဆ မဟုတ်ကြောင်း၊ သူတို့တွင် တိကျသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်များ ရှိနေကြောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် ဤ တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းများကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြလေသည်။ ရှောင်ယင်းသည် တုန်ခါမှု လက်ပစ်ဗုံး သေတ္တာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။

“ဖေဖေ၊ ဒီသံတုံးတွေက ဘာလုပ်ဖို့လဲဟင်...” လင်းထျန်းလုံသည် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်လေသည်

“ဒါတွေက လူသားတွေရဲ့ လက်နက်တွေပဲ၊ အတော်လေး အစွမ်းထက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖေဖေတို့အပေါ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းကတော့ အကန့်အသတ် ရှိပါတယ်...”

သူသည် တုန်ခါမှုလက်ပစ်ဗုံး တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ၎င်းကို သူ၏ လက်သည်းဖြင့် ဂရုတစိုက် ဖြုတ်ပြလိုက်ပြီး၊ ရှုပ်ထွေးသော အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို ကလေးနှစ်ဦးအား ပြသကာ၊ ထိုကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသည့် ပစ္စည်းများနှင့် ဝေးဝေးနေရန် သတိပေးလိုက်လေသည်။

စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်၊ လင်းထျန်းလုံသည် ဝိညာဉ်နယ်မြေအဝင်ဝ အလင်းတံခါး ရှိရာ ဦးတည်ရာသို့ မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

နှင်းဝိညာဉ်မြေခွေး၏ ကောင်းချီးပေးမှုမှ ယူဆောင်လာပေးသော အခွင့်အရေးများနှင့် အန္တရာယ်များကို ထက်မြက်စွာ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းမှာ၊ သူ၏ အသိစိတ် ပင်လယ်အတွင်းတွင် သိမ်မွေ့စွာ အလုပ်လုပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူသားများနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ အစသာ ရှိသေးကြောင်း သူ နားလည်ထားလေသည်။

ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ပိုမို ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သေးလေသည်။ ဝံပုလွေအုပ်စုကို ပိုမို သန်မာလာစေရန် ဤအဖိုးတန် အချိန်များကို သူ မလွတ်တန်း အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

“ခဏလောက် အနားယူပြီး စွမ်းအင်ပြန်ဖြည့်ကြ... ပြီးရင် ငါတို့ ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲက ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာတွေကို ဆက်ပြီး စူးစမ်းလေ့လာကြမယ်...” လင်းထျန်းလုံ၏ အတွေးများမှာ ဝံပုလွေအုပ်စု တစ်ခုလုံးထံသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ငွေပြာဝံပုလွေဘုရင်သည် လေပြင်းများနှင့် နှင်းများကြားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှနက်ရှိုင်းနေခဲ့သည်။

ရှေ့ဆက်သွားရမည့်လမ်းမှာ စိန်ခေါ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရန် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး ဖြစ်လေတော့သည်။