အခန်း (၁၃၇-၁၃၈)

အခန်း၁၃၇

လျှိုရှဝါးကျွန်း။

နက်မှောင်သော သံချပ်ကာကို ဆင်မြန်းထားသည့် ဘီလူးကြီးသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး အဝေးရှိ စုန်ယန်အား စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ၏ သံချပ်ကာဖုံးလွှမ်းထားသော လက်ချောင်းများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လှပသော စက္ကူရုပ်အမျိုးသမီး အခုသုံးဆယ်ကျော်တို့သည် သူ့ကို ဝန်းရံလျက် စက်ဝိုင်းပုံစံ အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။

စုန်ယန်၏ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းမှာလည်း လှုပ်ရှားနေပြီး ပုံပျက်သောဝိညာဉ်ဟူသည့် အထူးကျင့်စဉ်ကြောင့် ထိုအရိပ်ရုပ်သေးဆယ်ခုမှာ အဆင့်မြင့်မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် တူညီသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

လူနှစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း စစ်တပ်နှစ်ခု ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရသည်။

ကုဟွမ်ကျီ၏ အကြည့်မှာ အရိပ်ရုပ်သေးများပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စုန်ယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး မည်သူမဆို ဒေါသထွက်သွားစေနိုင်မည့် စကားတစ်ခွန်းကို ဆိုလိုက်

သည်။

"ဆရာကြီးရဲ့ ကျေးဇူးတွေကြောင့်ပါပဲ။ ဒါတွေအားလုံးကို အရိပ်ရုပ်သေးဆောင်မှာပဲ လုပ်ခဲ့တာလေ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်အစွမ်းနဲ့တင် ဒီလောက်ပြည့်စုံတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲအရေခွံတွေကို ဘယ်ကရှာရပါ့မလဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ရှေ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

အရိပ်ရုပ်သေးဆယ်ခုမှာလည်း သူ၏နောက်ကွယ်မှ အနီးကပ်လိုက်ပါလာပြီး အဆက်မပြတ် ပုံစံပြောင်းလဲနေကြသည်။ ပုံပျက်သောဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထင်ယောင်ထင်မှား အာရုံများကြောင့် စုန်ယန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထူးဆန်းပြီး ပုံပျက်နေသော မြင်ကွင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေရာ မြင်တွေ့ရသူအားလုံးကို ခေါင်းမူးစေပြီး စိုက်ကြည့်နေသူများကိုလည်း ဝေဝါးသွားစေသည်။

ကုဟွမ်ကျီက သူ၏လက်ကို မြှောက်၍ အောက်သို့ ဖိချလိုက်၏။

ရှူး... ရှူး... ရှူး... ရှူး….

စက္ကူရုပ်အလှလေးများသည် ရုတ်တရက် အဖြူရောင် ပိုးချည်မျှင်တန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စုန်ယန်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ကုဟွမ်ကျီ၏ လျှို့ဝှက်အတတ်နှင့် အေးစက်သောငရဲဘုံ၏ဘဝမျောလက်ပတ်မှ ပံ့ပိုးပေးထားသော အစွမ်းထက်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် များပြားသည့် စက္ကူရုပ်အရေအတွက်ကို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခြင်းပင်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အရိပ်ရုပ်သေးများနှင့် စက္ကူရုပ်များက ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြတော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ပထမလှိုင်းတွင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အားပြိုင်နေပုံရသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ဟန်ချက်မှာ တစ်ဖက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ပြီး အရိပ်ရုပ်သေးများမှာ လျင်မြန်စွာပင် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကုဟွမ်ကျီသည် အဝေးသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စုန်ယန်အား တိုက်ရိုက်ထိုးနှက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် စုန်ယန်၏ အရှိန်မှာ ရုတ်တရက် အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ စက္ကူရုပ်များနှင့် ရင်ဆိုင်နေသော အရိပ်ရုပ်သေးများသည် စူးရှသော အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်လည်စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ယခင်ကတည်းက မြေခွေးအဘွားအို၏ အရိပ်ရုပ်သေးမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှိနေခဲ့ပြီးဖြစ်

ရာ ယခုအခါ နောက်ထပ် အရိပ်ရုပ်သေး ဆယ်ခုကျော်၏ အစွမ်းများပါ ထပ်မံပေါင်းစပ်သွားသောကြောင့် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ စုန်ယန်၏ ကိုယ်ဟန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး အဆင့်မြင့်မိစ္ဆာများ၏ ထူးခြားချက်များစွာ ပေါင်းစပ်ထားသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဝူး...

ဝုန်း

လေထုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး လေလှိုင်းကွင်းများမှာ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ ထိုဧရာမမိစ္ဆာကြီးမှာ လေထဲတွင် ထပ်မံအရှိန်မြှင့်ကာ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အမြောက်ဆန်သကဲ့သို့ အားပါလှသည့် လက်ဖဝါးကြီးမှာ ကုဟွမ်ကျီ၏ သံချပ်ကာဖုံးလွှမ်းထားသော ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်၍ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ကုဟွမ်ကျီအနေဖြင့် စက္ကူရုပ်များကို အချိန်မီ ပြန်လည်ခေါ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် လက်သီးနှစ်ဖက်ကို အားစိုက်ကာ ထိုဧရာမလက်ကြီးအား တွန်းထုတ်ရန်နှင့် အရှိန်ကိုအသုံးပြု၍ အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဤကျင့်စဉ်မျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသကဲ့သို့ စဉ်းစားနေရန်လည်း အချိန်မရှိပေ။

သို့သော် သူ၏လက်သီးများက စုန်ယန်၏လက်နှင့် ထိတွေ့တော့မည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် စုန်ယန်၏လက်မှာ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် အောက်ဘက်မှ အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပင့်မြှောက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သူအသုံးပြုခဲ့ဖူးသော လောကီသိုင်းပညာရပ်များဖြစ်သည့် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်းအတတ်၊ လှိုင်းနင်းလက်ဖဝါးနှင့် ကောင်းကင်ဘုရင် မျှော်စင်မခြင်းအတတ်စသည့် နည်းဗျူဟာများစွာကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဟန်ပန်ပင်။

ဖုန်း…

ကုဟွမ်ကျီ၏ လက်သီးချက်များသည် လေဟာနယ်ကိုသာ ထိမှန်သွားတော့သည်။

ဂလန့်…

စုန်ယန်၏ ဧရာမလက်ကြီးသည် မျက်နှာဖုံးစွပ် သံချပ်ကာဦးထုပ်ကို ဘေးသို့ ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်ကာ ကုဟွမ်ကျီ၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ဖိညှစ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ညှိုးကို တည့်တည့်ချိန်ကာ အလွန်နီးကပ်သော အကွာအဝေးမှ အထူးဓားဝိညာဉ်ချီ ဝိညာဉ်ဖောက်ဓားတစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဤမျှနီးကပ်လှသော အကွာအဝေးတွင် ဝိညာဉ်ဖောက်ဓားသည် ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံးစွမ်းပကားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။

...

အစီအရင် အကာအကွယ်အတွင်း၌မူ ယွီရွှမ်းဝေမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။

တစ်ဦးမှာ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ ထိပ်တန်းအလိုရှိနေသည့် ရာဇဝတ်သားဖြစ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေးရှိကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲအတွင်း အသုံးပြုနေသော နည်းစနစ်များနှင့် ဗျူဟာများမှာ ဓားဂိုဏ်း၏ ပွင့်လင်းဖြောင့်မတ်သော တိုက်ခိုက်ရေးဟန်များနှင့် လုံးဝဥဿုံ ကွာခြားလှသည်။

သူမသည် ကုဟွမ်ကျီ၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရသည်မှာ မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကုဟွမ်ကျီကိုယ်တိုင် လှည့်စားခံနေရသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့နေရခြင်းပင်။

ကုဟွမ်ကျီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သူမကို အယောင်ပြလှည့်စားကာ စက္ကူရုပ်များဖြင့် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

စုန်ယန်ကမူ အရိပ်ရုပ်သေးများဖြင့် ကုဟွမ်ကျီကို လှည့်စားလိုက်ပြီးနောက် ထိုအရိပ်ရုပ်သေးများကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်မျိုချကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲစေလျက် အငိုက်ဖမ်း၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဤအရာအားလုံးမှာ တစ်ကွက်ဖြင့် အယောင်ပြ၍ တစ်ကွက်ဖြင့် အဆုံးစီရင်ခြင်းဟူသည့် ပါးနပ်သော လှည့်ကွက်များပင်။

...

ရှူး

ညယောင်ဖယောင်းတိုင် ဝိညာဉ်ပိုးကောင်၏ သွေးဖြင့် မွေးမြူထားသော ဝိညာဉ်ဖောက်ဓားချီသည် ကုဟွမ်ကျီ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုအကြား ဗဟိုတည့်တည့်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် ကုဟွမ်ကျီကို မည်သည့် အားစိုက်မှုမျှ မလိုဘဲ အဆုံးသတ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

မြေခွေးအဘွားအိုသည် ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခံရသော လက်ပါးစေရုပ်သေးများအကြား အဆင့်အတန်း မြင့်မားသည်ဟု စုန်ယန် ယုံကြည်ထားသည်။

ဝိညာဉ်ချင်း တိုက်ခိုက်ရသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက အေးစက်သောငရဲဘုံ၏ဘဝမျောလက်ပတ်ရှိနေစေကာမူ ကုဟွမ်ကျီအနေဖြင့် ရှုံးနိမ့်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

ဝိညာဉ်ဖောက်ဓားချီထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကုဟွမ်ကျီ၏ မျက်ခုံးကြားမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝေဝါးသော အမည်းရောင်အငွေ့အသက်များမှာ သူ၏ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအခါ မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာတော့သည်။

ကုဟွမ်ကျီ၏ မျက်ခုံးကြားမှ အော်ဟစ်သံများနှင့် မီးခိုးမည်းများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း သူသည် လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ လှည့်ဖြားတတ်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ လေဟာနယ်ကို ထိမှန်ထားခဲ့သည့် သူ၏ သံလက်သီးနှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ကာ စုန်ယန်၏ နံဘေးနှစ်ဖက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာအခြေအနေ၌ရှိနေသော စုန်ယန်၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကျောက်သားကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသောကြောင့် ထိုလက်သီးချက်မှာ သူ၏အသားကို အနည်းငယ် ချိုင့်ဝင်သွားစေရုံမှတစ်ပါး သာမန်မသက်မသာဖြစ်မှုကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုလက်သီး၏ အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် စုန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သောင်းကျန်းနေသော ဒီရေလှိုင်းပေါ်ရှိ လှေငယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ညာလက်မှာ ကုဟွမ်ကျီ၏ မျက်နှာကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။

ထို့နောက် သူ၏ဘယ်လက်ဖြင့် ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ဝတ်ရုံစလက် စကြဝဠာအတတ်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အသုံးပြုပြီးနောက် ဓားကောင်းကင်တံခါးသို့မဟုတ် မိစ္ဆာကောင်းကင်တံခါးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်းရှိရာ ဓားအသိနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းအသိတို့သည် စိတ်အလိုရှိရာသို့ လိုက်ပါလာပြီး အတွေးနှင့်အညီ လက်တွေ့ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် ပေါက်ကွဲအားပြင်းထန်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုပင်။

သွေးရောင်လွှမ်းသော သတ်ဖြတ်ခြင်းလက်သီးသည် ကုဟွမ်ကျီ၏ မျက်နှာထက်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး ဂွမ်းကနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏ခေါင်းမှာ ကြေမွသွားကာ သံချပ်ကာဦးထုပ်မှာလည်း လုံးဝပျက်စီး၍ ရေထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

သံချပ်ကာဦးထုပ် ပျက်စီးသွားသည်နှင့်အတူ စုန်ယန်သည် သူ၏ဘယ်လက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ခေါင်းပြတ်နေသော ထိုအလောင်းကြီးကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

နေပါဦး... အခုမှ သေချာကြည့်မိတယ်။ ဒါက ဘယ်လို ခန္ဓာကိုယ်ကြီးလဲ။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဖြူဖွေးသော အမွှေးအမျှင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန်ပင် နံစော်နေသည်။ အတွင်းအင်္ဂါများမှာလည်း ရှုပ်ထွေးပွေလီနေသော အဖုအကျိတ်များအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဤခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးရောင်အငွေ့အသက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်နေသည်။

စုန်ယန်သည် ရုပ်သေးဂိုဏ်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ သွေးအလောင်းတောင်ထိပ်ရှိ သွေးအလောင်းများ၏ မတူညီသော အဆင့်အတန်းများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာ အမည်းရောင်အမွှေးရှိသော အလောင်းဖြစ်ပြီး မှိုတက်နေသကဲ့သို့ တိုတောင်း၍ ထူထပ်သော အမွှေးအမျှင်များ ရှိတတ်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ခရမ်းရောင်သွေးအလောင်းဖြစ်သည်။ ဤအလောင်းမျိုးမှာ ကြီးမားသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မည်သည့်အတတ်ပညာကိုမျှ အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့်ပင် အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အခန်း။ ၁၃၈

ထို့နောက်တွင်မူ ဤကဲ့သို့သော ဆံပင်ဖြူအလောင်းမျိုး ရှိသည်။ ဆံပင်ဖြူသွေးအလောင်းသည် ရှည်လျားကျဲပါးသော အမွှေးအမျှင်များ ရှိပြီး ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ တောက်ပသော အရောင်အဝါပင် ရှိတတ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုပိုင်းတွင်မူ ၎င်းသည် ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့် အစောပိုင်းမှ အလယ်အလတ်ပိုင်းအထိပင် မယှဉ်ပြိုင်

နိုင်လောက်အောင် ထူခြားသည်။

နေပါဦး... ကုဟွမ်ကျီရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက ဆံပင်ဖြူသွေးအလောင်းဖြစ်နေတယ်ဆိုရင်...

အခု ငါတို့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ။ ဒါဆိုရင်တော့ သေချာသွားပြီ။ ဒီလူက ကုဟွမ်ကျီ မဟုတ်ဘူး။

ကုဟွမ်ကျီသည် လူအများရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲလှပြီး ပေါ်လာသည့် အနည်းငယ်သော အကြိမ်များတွင်လည်း အမြဲတမ်း ဤထူးကဲသံချပ်ကာဝတ် ဘီလူးကြီးအသွင်ဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် အစကတည်းက မည်သူ့ကိုမျှ မယုံကြည်ဘဲ လူတိုင်းအတွက် ထောင်ချောက်များကို အစောကတည်းက ဆင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်

ထွက်ပြီး သူ့ကို အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်၍ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုသူ သတ်လိုက်ရသည်မှာ သွေးအလောင်းတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုလေးတင် သူ၏ ဝိညာဉ်ဖောက်ဓားချီအလုပ်မဖြစ်ဘဲ အော်ဟစ်သံနှင့် မီးခိုးမည်းများသာ ထွက်ပေါ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာလည်း ကုဟွမ်ကျီက အကွက်ကျကျ သရုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။ သူသည် ဝိညာဉ်မရှိသော ဤသွေးအလောင်း၏ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အတွင်းသို့ စက္ကူရုပ်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းထားခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် စက္ကူရုပ်သည် စက္ကူရုပ်သာဖြစ်ပြီး သွေးအလောင်းမှာလည်း သွေးအလောင်းသာ ဖြစ်သည်။

စက္ကူရုပ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မလိုအပ်သကဲ့သို့ သွေးအလောင်းတွင်လည်း စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မရှိပေ။ စက္ကူရုပ် သေဆုံးသွားသော်လည်း သွေးအလောင်းမှာမူ မည်သို့မျှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။

စုန်ယန်သည် ဆံပင်ဖြူသွေးအလောင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကုဟွမ်ကျီ၏ လှည့်ကွက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သူ၏လက်များမှာ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။

သူ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ထားသော ခေါင်းပြတ်ဆံပင်ဖြူသွေးအလောင်းကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး မိစ္ဆာကောင်းကင်တံခါးဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လျက် အပြီးသတ် သုတ်သင်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်း….

ခေါင်းပြတ်နေသော ဆံပင်ဖြူသွေးအလောင်းမှာ အနီးကပ်အကွာအဝေးမှ အမြောက်ဆန်ဖြင့် အပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်တစ်ခုလုံးမှာ ကြေမွပျက်စီးသွားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ ကျန်ရှိသောအစိတ်အပိုင်းများမှာမူ အက်ကြောင်းအနည်းငယ်သာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပုပ်စော်နံလှသော အဆိပ်ရည်များမှာ တစ်စက်ချင်း စီးကျလာခဲ့သည်။

...

စုန်ယန်၏ အကြည့်မှာ ဓားကဲ့သို့ စူးရှလျက် တစ်ဖက်သို့ အသာအယာ ရွေ့လျားသွားသည်။

ဒါဆို ကုဟွမ်ကျီရဲ့ ကိုယ်ထည်အစစ်က ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ။ အခုမြင်နေရတဲ့ အသက် ၃၀ ကျော် အလှပဂေးတွေထဲမှာလား... ဒါမှမဟုတ် သူတို့နောက်မှာ တစ္ဆေလိုမျိုး ပုံပျက်ပန်းပျက် ရပ်နေကြတဲ့ အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသားတွေနဲ့ အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး စက္ကူရုပ်တွေ ကြားမှာလား။

မည်သည့်နေရာ၌ပင် ရှိနေပါစေ မကြာမီမှာပင် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း စုန်ယန် သိရှိထားသည်။

သူ မိစ္ဆာကောင်းကင်တံခါးကို ပထမတစ်ကြိမ် ထုတ်သုံးလိုက်ချိန်တွင် ကုဟွမ်ကျီမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ချိန်တွင်မူ ကုဟွမ်ကျီသည် အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် အသေအချာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

သူသည် အခု အသာစီးမရသေးဘဲ အခြေအနေအရ စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။

သို့သော် အခြေအနေအရ စောင့်ကြည့်နေရခြင်းမှာ အကျပ်ကိုင်ခံထားရခြင်းဟု မဆိုလိုပေ။ ထိုအခြေအနေကိုပင် မိမိအတွက် အကျိုးရှိအောင် အသုံးချ၍ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

သူ၏ ဘယ်လက်သည် ကြေမွပျက်စီးနေပြီဖြစ်သော ဆံပင်ဖြူသွေးအလောင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဆက်လက်ထိုးနှက်နေတော့သည်။ အဝတ်စုတ်အရုပ်ထက်ပင် ပိုမိုစုတ်ပြတ်နေပြီဖြစ်သော ဤအလောင်းမှာ မည်သည့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျှ မရှိတော့သည်ကို လူတိုင်းမြင်နိုင်သော်လည်းစုန်ယန်မှာမူ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေဆဲပင်။

သူသည် အဆုံးသတ်ချက်ကို မနားမနေ ပေးဆပ်နေပုံမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိုသို့ပြုလုပ်နေရသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ အစီအရင်အကာအကွယ်အတွင်းမှ မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော ယွီရွှမ်းဝေကမူ စုန်ယန်တစ်ယောက် ကြောက်လန့်နေပြီဟု ထင်မှတ်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် စုန်ယန်၏ မျက်နှာထက်၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသောကြောင့်ပင်။ သူ၏ ဝှက်ဖဲအားလုံးကို ထုတ်သုံးကာ အခက်အခဲပေါင်းများစွာကြားမှ သတ်ဖြတ်လိုက်ရသော ရန်သူမှာ စစ်မှန်သော ကုဟွမ်ကျီ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည့်အလားပင်။

...

စုန်ယန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် စက္ကူရုပ်များစွာ ဝန်းရံထားသည်။

ကုဟွမ်ကျီသည် ထိုစက္ကူရုပ်များကြားထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်ဟု စုန်ယန် ခံစားမိသည်။

သို့သော် ထိုစက္ကူရုပ်များမှာ အလွန်ပင် ပြန့်ကျဲနေပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသောကြောင့် သူ မည်သည့်ဘက်သို့ပင် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပါစေ စက္ကူရုပ်အချို့မှာ လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည့် အခွင့်အရေး အမြဲရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုစက္ကူရုပ်များကို အနားသို့ စုရုံးလာအောင် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ဤသည်မှာ အသာစီးမရသည့် အခြေအနေကြားမှ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးလိုက်သော ဦးဆောင်မှုပင်။

ဤကဲ့သို့သော လှည့်ကွက်မျိုးမှာ သူ့အတွက် အကျင့်တစ်ခုလိုပင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤဖြစ်ရပ်အားလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်စာမျှသော အချိန်အတွင်း၌သာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် အလှပဂေးများနှင့် ရှည်လျားသော အနီရောင်ဝတ် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး စက္ကူရုပ်တန်းကြီးမှာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ကာ တိုးဝင်လာကြတော့သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ သရဲသဘက်ကဲ့သို့ ဖြူလျော့နေပြီး ပါးစပ်များမှာလည်း ထူးဆန်းသော အပြုံးများဖြင့် တွန့်လိမ်နေလျက် ဆူညံလှသော အသံပေါင်းစုံ ရောထွေးထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျား၊ မ၊ ကြီး၊ ငယ် အသံပေါင်းစုံဖြင့် "စုန်ယန်... ဟားဟားဟား... စုန်ယန်... ဟဲဟဲ... စုန်ယန်... ဟိဟိဟိ" ဟူ၍ အော်ဟစ်ရယ်မောသံများ ဆူညံသွားတော့သည်။

ထိုထူးဆန်းသော အသံများသည် လက်ချင်းချိတ်၍ စုန်ယန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်ကနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရုပ်များအလား သို့မဟုတ် လူသားများကို ကြိတ်ခြေပစ်မည့် ရက်စက်လှသော စက်သွားကြီးများအလား စုန်ယန်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကာ တိုးဝင်လာကြသည်။

ယုတ်မာလှသော အငွေ့အသက်များနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖိအားများမှာ မမြင်ရသော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက်အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး အလယ်ဗဟိုရှိ လူသားကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေဖျက်ပစ်တော့မည့်အလား လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိတ်လှောင်လာခဲ့သည်။

စုန်ယန်သည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူရှိုက်နေပြီး သူ၏ ဧရာမမိစ္ဆာဦးခေါင်းကြီးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် လှည့်ကြည့်နေသည်။ သူသည် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပုံရပြီး မည်သည့်ဘက်ကို ဦးတည်တိုက်ခိုက်ရမည်ကို မသိနိုင်တော့သယောင်ပင်။

စက္ကူရုပ်များ အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စုန်ယန်၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်ရှိသွားဟန်ဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ စုတ်ပြတ်နေပြီဖြစ်သော သွေးအလောင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရုတ်ချည်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း အေးစက်စက် အသွင်သို့ ကူးပြောင်းသွား၏။

သူ၏ ကျယ်ဝန်းလှသော အကျီလက်များမှာလည်း ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာခဲ့သည်။

ထိုပွင့်အာနေသော အကျီလက်အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ထိုးထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သွေးရောင်မျက်လုံးများ၊ ကုလားအုတ်ဦးခေါင်း၊ သမင်ဦးချို၊ ယုန်မျက်လုံး၊ နွားနားရွက်၊ မြွေလည်ပင်း၊ ခရုပတ်ဝမ်းဗိုက်၊ ငါးအကြေးခွံ၊ လင်းယုန်ခြေသည်းနှင့် ကျားလက်ဖဝါးတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အနီနှင့် ငွေရောင်တို့ ရောယှက်နေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ငွေရောင်တောက်ပနေပြီး အတွင်း၌မူ သွေးရောင်များ ကိန်းအောင်းနေကာ သွေးရောင်မြူခိုးများ လွှမ်းခြုံထားသော ငွေရောင်သံချပ်ကာ မိစ္ဆာနဂါးအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဝူး... ကနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုမိစ္ဆာနဂါးကြီးသည် စုန်ယန်၏ ဝတ်ရုံစလက်ထဲမှ ပျံထွက်လာခဲ့ပြီး မျက်လှည့်ပြလိုက်သကဲ့သို့ပင် စုန်ယန်မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ နဂါးကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနဂါးသည် အမြီးကို တစ်ချက်ခတ်ကာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ခုန်ပျံလိုက်ရာ မြူပင်လယ်တစ်ခုလုံးမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး ပေပေါင်းများစွာ မြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ လျှိုရှဝါးကျွန်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

ဓားမိစ္ဆာချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထိုမိစ္ဆာနဂါးကြီးသည် အဝေးဆုံးရှိ စက္ကူရုပ်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ပါးနီနီနှင့် ရှည်လျားထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် စက္ကူရုပ်ပင်။

ဝုန်း…

ဓားမိစ္ဆာနဂါးသည် ထိုထူးဆန်းသော စက္ကူရုပ်ကို တိုက်ရိုက်ဝင်တိုက်ပြီး မိစ္ဆာချီဖြင့် ဝါးမြိုကာ ဓားချီဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ထိုစက္ကူရုပ်မှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကြေမွကာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

နဂါးကြီး၏ အရှိန်မှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ လျင်မြန်စွာပင် ဝဲပျံလှည့်ပတ်လိုက်ရာ အနားသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာသော စက္ကူရုပ်တပ်ကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လေထဲသို့ စက္ကူစုတ်များ ပစ်မြှောက်လိုက်သကဲ့သို့ပင် စက္ကူစများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းအတွင်း မိသွားသော အတောင်ပံဖြတ်ခံထားရသည့် အရောင်စုံလိပ်ပြာများအလားပင်။

မိစ္ဆာနဂါးသည် တစ်ပတ်ဝဲပျံလိုက်ရုံဖြင့် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

စစ်မြေပြင် ရှင်းလင်းသွားပြီးနောက်တွင်မူ နဂါးကြီး၏ အကြည့်မှာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အရာတစ်ခုပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားတော့သည်။

၎င်းမှာ ပိန်လှီနေသော အမျိုးသားတစ်ဦးပင်။

အရေပြားနဲ့ အရိုးပဲကျန်တော့တယ်ဆိုသည့် စကားမှာပင် သူ၏ ပိန်နေပုံကို ဖော်ပြရန် လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။