အခန်း (၁၃၃-၁၃၄)

အခန်း။ ၁၃၃

စုန်ယန်၏ လက်ရှိ ဓားသိုင်းအသိအမြင်မှာ အလွန်မြင့်မားနေပြီဖြစ်ရာ ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်ဦးပိုင်း ဓားမန္တန်ဖြစ်သော ဝတ်ရုံစလက်အတွင်းက စကြာဝဠာကို အချိန်အနည်းငယ် လေ့လာပြီးနောက် သူ၏ အရည်အချင်းပြဘောင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တင်လိုက်နိုင်သည်။

သူသည် သက်တမ်း ၃၁ နှစ်ကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ရာ ဝတ်ရုံစလက်အတွင်းက စကြာဝဠာမှာ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သက်တမ်း ၁၅၀ နှစ်ကို ထပ်မံရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ရာ ဝတ်ရုံစလက်အတွင်းက စကြာဝဠာမှာ ပထမအကြိမ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုံတံခါးဖွင့်လှစ်ခြင်းဟူသော မန္တန်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤမန္တန်သည် ဓားစွမ်းအင်ကို အစွမ်းကုန် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး အဆုံးစွန်သောအခြေအနေသို့ ရောက်မှသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ ဝတ်ရုံစလက်အတွင်းရှိစကြာဝဠာထဲမှ နတ်ဘုံတံခါးကြီး ပွင့်လာပြီး နတ်ဓားတစ်လက် ပျံထွက်လာသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ ဖျက်အားကို အဆမတန် မြှင့်တင်ပေးသော်လည်း ဓားစွမ်းအင်ကိုလည်း ပိုမိုကုန်ဆုံးစေသည်။

ဆက်လက်၍ သက်တမ်း ၃၀၁၅ နှစ်ကို ထပ်မံရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်သောအခါ ဝတ်ရုံစလက်အတွင်းက စကြာဝဠာသည် ဒုတိယအကြိမ် ပြီးပြည့်စုံသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပေါ်ကာ ဓားမိစ္ဆာ နဂါးနက်ဟူသော မန္တန်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ဤမန္တန်သည် ဓားနှင့် မိစ္ဆာ အသွင်နှစ်မျိုးကျင့်စဉ်အပေါ် အခြေခံထားသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မန္တန်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာချီများကို အစွန်းကုန် ဖိသိပ်ဝါးမျိုမှုနှင့် ဓားစွမ်းအင်၏ စူးရှမှုတို့ကို ရောနှောကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းပင်။ ဝတ်ရုံလက်စွပ်ကို တစ်ချက်ခါယမ်းလိုက်သည်နှင့် အတွင်း၌ မိစ္ဆာချီ၊ အပြင်၌ ဓားစွမ်းအင်ပါဝင်သော သွေးရောင်မျက်လုံးနှင့် နဂါးနက်ကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို ငုံ့ကြည့်လျက် အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်ကာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထိုမျှသာမက ဤမန္တန်ကို ကျင့်ကြံသူမှာ လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းနှင့် ဓားထိန်းချုပလျက် သက်တံ့အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဓားမိစ္ဆာ နဂါးနက်သည် အသိစိတ်ရှိသော နဂါးတစ်ကောင်ကို ထုတ်လွှတ်ရုံတင်မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံသူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနဂါးနှင့် ပေါင်းစည်းကာ နဂါးစီးလာသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

သေချာသည်မှာ ဓားမိစ္ဆာ နဂါးနက်သည် စွမ်းအားနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်ပိုင်းတွင် မူလ အမည်းနဲ့ အဖြူ အမြွှာမိစ္ဆာကို လုံးဝ အစားထိုးသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အဖြူရောင်သေမင်းနှင့် အမည်းရောင်သေမင်းတို့၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို ပေါင်းစပ်ထားပြီးသားပင်။

၎င်းသည် ဓားစွမ်းအင်နှင့် မိစ္ဆာချီတို့ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ထားပြီး နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ ဓားသိုင်းစနစ်အပေါ် အခြေခံထားသည့် မန္တန်ဖြစ်သည်။ ဓားနှင့် မိစ္ဆာ အသွင်နှစ်မျိုးကျင့်စဉ်ကြောင့် ဤမန္တန်သည် ကျင့်ကြံသူ၏ မှော်စွမ်းအား ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာမည့် စံနှုန်းကျော်သည့်မန္တန်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

မိစ္ဆာပုံရိပ်တစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် မည်သူက ပိုသန်မာမလဲဆိုသည်ကိုမူ စုန်ယန်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဤမန္တန်နှစ်ခုမှာ လမ်းကြောင်းချင်း မတူညီဘူးဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။ တစ်ခုမှာ လှည့်ကွက်များပြီး ခန့်မှန်းရခက်ကာ အရိပ်ရုပ်သေး၏ ပြင်းအားအပေါ် မူတည်၍ တိုးတက်ပြောင်းလဲသော်လည်း အခြားတစ်ခုမှာမူ မည်သူကမျှ မယှဉ်နိုင်သော ရဲရင့်ပြတ်သားသည့် ဖျက်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင်။

၎င်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် ဓားကျင့်ကြံသူများ၏ အစွန်းနှစ်ဖက် ဝိသေသများကဲ့သို့ပင်။

စုန်ယန်သည် ဆက်လက်လေ့လာနေသော်လည်း ခမ်ရေဓာတ် ထွက်ပြေးခြင်းအတတ်မှာ အရည်အချင်းပြဘောင်ပေါ်သို့ တင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

ကျင်းကျဲနေ့ရောက်ရန် နှစ်ရက်မျှ လိုသေးရာ သူ့အတွက်အချိန် ရှိသေးသည်။ သူသည် နောက်တစ်နေ့တွင်လည်း ထပ်မံလာရောက်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သူ စာကြည့်ဆောင်မှ ထွက်လာသည်နှင့် အဝေးဆီမှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

မိစ္ဆာချီများ ဝါးမျိုခြင်းခံထားရပြီး အပေါက်အပြဲများဖြင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အလောင်းတစ်ခုကို မြူပင်လယ်ထဲမှ ဆယ်ယူရရှိခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုအလောင်း၏ မျက်နှာမှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း အကြီးအကဲ ဆန်းဟောင်ဖုန်းဖြစ်ကြောင်း အတော်လေး ခန့်မှန်း၍ ရနေသည်။

ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြပြီး မျက်နှာပျက်နေကြသည်။

လူအုပ်၏ နောက်နားတွင် ရပ်နေသော စုန်ယန်က အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ဘေးနားရှိ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ယောက် ခိုးဝင်လာတာလား"

မျက်နှာတပြင်လုံး သွေးမရှိသလို ဖြူလျော့နေသော ဓားကျင့်ကြံသူက "သေချာကြည့်စမ်းပါဦး အဲဒါ အကြီးအကဲဆန်းလေ" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲဆန်း"

စုန်ယန် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားဟန်ပြုကာ မျက်လုံးကို ပွတ်ကြည့်ပြီး သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဓားဂိုဏ်း၏ အလယ်ဗဟိုချက်မတွင် အကြီးအကဲဆန်းကို အသံတိတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ရန်မှာ သာမန်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပါမလား။

ဤအလုပ်မှာ အနည်းဆုံးတော့ ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်သခင် လေးဦးထဲမှ တစ်ဦးဦး၏ လက်ချက်သာ ဖြစ်ရပေမည်။

သူနှင့် အခြားဓားကျင့်ကြံသူများသည် ရှင်းပြ၍မရသော ကြောက်ရွံ့မှုများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေကြစဉ် စုန်ယန်က ကောင်းကင်ယံကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အသည်းအသန်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ... ငါ နေမဝင်ခင်မှာ ရွက်နီကျွန်းကို မြန်မြန်ပြန်မှ ဖြစ်တော့မယ်"

သူ့ကို မှတ်မိသော တပည့်တစ်ဦးက "စီနီယာအစ်ကိုဘိုင် မြန်မြန်ပြန်ပါတော့ လမ်းမှာ ဂရုစိုက်ဦးနော်" ဟု လှမ်းပြောရှာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြေးနီစာကလေးကျွန်းတွင် အခြေစိုက်ထားသော ဆန်းမိသားစုမှ ကြက်သွေးရောင်နန်းတော် အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ အစောင့်အရှောက်မှာလည်း မျက်နှာတွင် သွေးမရှိတော့ဘဲ ဖြူလျော့လျက် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးမှာ ထူးကဲ စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော နေရာများတွင်သာ သတင်းပေးပို့နိုင်သည်။

မြူပင်လယ်နှင့် နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ ထူးကဲချီတို့သည် တစ်ဆက်တစ်စပ်တည်း မရှိသောကြောင့် ဆက်သွယ်ရေးမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော ကျွမ်းကျင်သူမှာ သူတို့၏ အကြီးအကဲချုပ်သည် နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ ထူးကဲချီများ ဆက်သွယ်နေသည့် နယ်စပ်အစွန်းတွင် ရှိနေပြီး အရပ်ရပ်မှ သတင်းအချက်အလက်များကို စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း သိထားသည်။

"အကြီးအကဲချုပ်ခင်ဗျာ... ဆန်းဟောင်ဖုန်း သေဆုံးသွားပါပြီ။ ကြေးနီစာကလေးကျွန်းရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် မိုင် ၂၀ အကွာမှာ မိစ္ဆာချီ ဝါးမျိုတာခံခဲ့ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားခဲ့ပါတယ်"

ဤစကားများကို ပြောကြားပြီးနောက် ထိုကျွမ်းကျင်သူသည် ဆက်သွယ်ရေးကျောက်တုံးကို ချလိုက်ပြီး ဓားကျင့်ကြံသူများကို ချက်ချင်း စုရုံးစေကာ အချိန်မရွေး ရောက်ရှိလာနိုင်သော ရန်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန် အပြည့်အဝ ခုခံစစ် ပြင်ဆင်တော့သည်။

...

အဝေးတစ်နေရာတွင် ထိုသတင်းစကားကို ရရှိထားသော အကြီးအကဲချုပ်မှာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေဆဲပင်။ အကြောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် သူသည် ကုန်းလန်တောင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြက်သွေးရောင်နန်းတော် အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ၏ မဖုံးကွယ်ထားသော ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ သဘောတူညီချက်နှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ မိသားစုထံမှ သတင်းကို ရရှိလိုက်သောအခါ သူ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

သူတို့ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း အယောင်ပြပြီး တိတ်တဆိတ် ပြန်လှည့်ကာ ချုံခိုစောင့်ဆိုင်းရန်ပင်။

အကယ်၍ ကျင်းကျဲနေ့အတွင်း တစ်စုံတစ်ဦးက ဓားဂိုဏ်းကို အမှန်တကယ် ခိုးယူတိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားလျှင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ပုစဉ်းရင်ကွဲကို ဖမ်းရန် ချောင်းနေသော ဓါးခုတ်ကောင်ကို အနောက်မှ သိမ်းငှက်က ပြန်ချောင်းနေသည်ဟူသော ပြဇာတ်ကို ကပြပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ခိုးယူတိုက်ခိုက်မှု လုံးဝမရှိဘဲ ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်သခင် လေးဦးစလုံး ကုန်းလန်တောင်သို့ အမှန်တကယ် သွားခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင်မူ ထိုအချိန်တွင် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ထိုးဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။

...

စုန်ယန်သည် ဝါးအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဂျူနီယာညီမလေးကျိုမှာ ထနှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး အဝတ်အစားများမှာလည်း သပ်ရပ်နေသည်။ သူမသည် သူ့ကို မြင်သည်နှင့် ဂါရဝပြုကာ "စီနီယာအစ်ကိုဘိုင် ဒီနေ့ ဘယ်တပည့်မှ ရောက်မလာပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ထပ်မံဂါရဝပြုရင်း "ကျွန်မရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကလည်း ပြဿနာမရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်မ သွားပါတော့မယ်" ဟု ပြောသည်။

စုန်ယန်က "အကြီးအကဲဆန်း သေသွားပြီ။ အခု အပြင်မှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ မင်း တကယ်ပဲ နေကောင်းတယ်လို့ ခံစားရရင် ဒီမှာပဲနေပြီး တစ်ညလုံး ငါ့အတွက် ကင်းစောင့်ပေးပါလား။ ငါ ဒီနေ့ အရမ်းပင်ပန်းနေလို့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ချင်လို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂျူနီယာညီမလေးကျိုက "ဘယ်အကြီးအကဲဆန်းလဲ" ဟု မေးသည်။

စုန်ယန်က "ဆန်းဟောင်ဖုန်းလေ မိစ္ဆာချီ ဝါးမျိုတာခံရပြီး ရေထဲကနေ ဆယ်ယူရရှိခဲ့တာ"

ဂျူနီယာညီမလေးကျို တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

စုန်ယန်က ဆက်ပြောသည်။

"အကြီးအကဲဆန်းကို သတ်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာက အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေတုန်းပဲ။ ဒါကြောင့်... တစ်ညလုံး ကင်းစောင့်ပေးမယ့်သူ ငါ့မှာ လိုအပ်တယ်"

ဂျူနီယာညီမလေးကျိုက မနေနိုင်ဘဲ "စီနီယာအစ်ကိုဘိုင်... အစ်ကိုက ပါရမီအလွန်ကြီးမားတဲ့သူဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အမာခံတိုင်ကြီး ဖြစ်လာမယ့်သူပါ။ အစ်ကို... ဒီမှာ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ပြီး မနေသင့်ဘူး။ ကြေးနီစာကလေးကျွန်းကိုပဲ သွားသင့်တယ်။ ဆန်းမိသားစုက အစ်ကို့ကို ယာယီတည်းခိုဖို့ အခန်းတစ်ခန်း သေချာပေါက် စီစဉ်ပေးပါလိမ့်မယ်။ ဆန်းမိသားစုဝင်တွေ အများကြီးရှိနေတော့ အဲဒီမိစ္ဆာကလည်း တွန့်ဆုတ်သွားမှာဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်ရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး" ဟု အကြံပြုသည်။

စုန်ယန်က "အခု အပြင်မှာ မှောင်နေပြီ။ ငါ အပြင်ထွက်တုန်း လမ်းမှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

အခန်း။ ၁၃၄

"ဒါဆိုရင်လည်း..."

ဂျူနီယာညီမလေးကျိုမှာ ဆွံ့အသွားပြီးမှ မျက်ခုံးကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ ဒီည အစ်ကို့အတွက် ကျွန်မ ကင်းစောင့်ပေးမယ်။ တကယ်လို့ မိစ္ဆာပေါ်လာရင် ကျွန်မ မသေခင် အားကုန်အော်ဟစ်လိုက်မယ်။ အဲဒီအခါကျမှ အစ်ကို လွတ်အောင်ပြေးတော့"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် အိမ်အပြင်ဘက်သို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲကာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်မှာမူ သမ်းဝေလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းလိုက်သည်။

...

နောက်တစ်နေ့ နေ့ခင်းဘက်တွင်...

ဂျူနီယာညီမလေးကျိုက နောက်တစ်ကြိမ် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာရန် ပြင်ပြန်သည်။

စုန်ယန်က "မင်းရဲ့ဒဏ်ရာက လဝက်လောက်မကြာဘဲ မပျောက်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါကလည်း နေ့ခင်းဘက်မှာ စာကြည့်ဆောင်ကို သွားပြီး စာဖတ်ရဦးမယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို ရိုးရှင်းတဲ့ ကုသနည်းတချို့ သင်ပေးထားမယ်။ တခြားတပည့်တွေ ဒဏ်ရာရလာရင် ငါ့ကိုယ်စား မင်းကုပေးလိုက်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ဂျူနီယာညီမလေးကျို၏ တုံ့ပြန်မှုကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ ဆေးလုံးများနှင့် လိမ်းဆေးအချို့ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်ပေးလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အာနိသင်နှင့် အသုံးပြုပုံကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားကိုထိန်းချုပ်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

တစ်နေ့တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ခမ်ရေဓာတ် ထွက်ပြေးခြင်းအတတ်မှာလည်း သူ၏ အရည်အချင်းပြဘောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သက်တမ်း ၁၂ နှစ်ကို အသုံးပြုကာ ၎င်းကို ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤကျင့်စဉ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားသောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်ထူးကဲ အမြစ်ကြောင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းမှာ တိုက်စစ်ပိုင်းသို့သာ ဦးတည်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤခမ်ရေဓာတ် ထွက်ပြေးခြင်းအတတ်မှာလည်း တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အမြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင် တိုက်စစ်ဆင်နိုင်ပါစေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဤအတတ်မှာ ဓားမိစ္ဆာ နဂါးနက်ကို မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ၎င်းကို လောလောဆယ် ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်သည်။

ခမ်ရေဓာတ် ထွက်ပြေးခြင်းအတတ်၏ အခြေခံလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရေထဲမှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေရာချီသော အကွာအဝေးကို ရောက်ရှိနိုင်သဖြင့် အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

ဝါးအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဂျူနီယာညီမလေးကျိုမှာ ဒဏ်ရာရထားသော ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ကုသပေးရင်း အလုပ်ရှုပ်နေသည်။

သူမ၏ လက်များမှာ တုန်ယင်နေပြီး ပျာယာခတ်နေ၏။ စုန်ယန် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အသက်ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဝမ်းသာအားရ ပြေးလာပြီး ထိုဒဏ်ရာရသူကို ကုသပေးရန် စုန်ယန်အား အသည်းအသန် တောင်းဆိုတော့သည်။

သို့သော် စုန်ယန်က ကိုယ်တိုင်မသွားဘဲ ဂျူနီယာညီမလေးကျိုကိုသာ နည်းလမ်းအချို့ ညွှန်ပြပေးလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် ပြန်လည်လဲလျောင်းနေလိုက်သည်။

...

ထိုနေ့ ညနေခင်းတွင် ဂျူနီယာညီမလေးကျိုသည် ထပ်မံထွက်ခွာရန်အကြောင်း မပြောတော့ဘဲ အိမ်တံခါးအပြင်ဘက် ဝရန်တာအောက်တွင် အိပ်ရန်အတွက် သစ်သားကုတင်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ရင်ဖွင့်စရာလူမရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည့်အတွက် ဟိုလှည့်ဒီလှည့်ဖြင့် အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်နေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ နံရံကိုကျော်၍ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုဘိုင်... မနက်ဖြန်ဆိုရင် ကျင်းကျဲနေ့ ရောက်ပြီနော်။ အကြီးအကဲတွေ အနိုင်ရပါ့မလားလို့ ကျွန်မ တွေးပူနေမိတယ်"

သို့သော်လည်း နံရံတစ်ဖက်ခြမ်းရှိ အစ်ကိုဘိုင်ထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဂျူနီယာညီမလေးကျိုသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး စောင်ကို ခန္ဓာကိုယ်တွင် တင်းတင်းပတ်ကာ တစ်ဖက်သို့လှည့်၍ ပြန်အိပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် အစ်ကိုဘိုင်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျင်းကျဲနေ့ ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ် ဘဝကတော့ ဆက်သွားနေရမှာပဲ။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်း ဒီဝါးအိမ်မှာပဲနေပြီး ငါ့ကိုယ်စား လူနာတွေကို ကုသပေးပါ"

"ဘာလို့လဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတစ်ယောက်တည်း အကုန်မနိုင်လို့လေ"

"အကုန်မနိုင်ဘူး"

"အရင်က ဆရာကြီးကူယဲ့ ရှိစဉ်တုန်းကတော့ လူနာ သိပ်မရှိပါဘူး။ အခုတော့ စစ်ပွဲတွေကြောင့် လူနာတွေက အရမ်းများနေပြီ။ ပြီးတော့ ဒီရက်ပိုင်း စိုက်ခင်းကိုလည်း တစ်ယောက်ယောက်က ကြည့်ပေးဖို့ လိုတယ်။ ငါမသွားဖြစ်တာ ကြာပြီဆိုတော့ ထူးကဲပန်းနဲ့ မြက်ပင်တွေ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ ဖျက်ဆီးတာ ခံလိုက်ရမှာ စိုးလို့"

"ဒါဆိုရင်လည်း... အစ်ကို... ပိုပြီး သင့်တော်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ရှာကြည့်ပါလား"

"မင်းက အတော်လေး သင့်တော်ပါတယ်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် မင်းကို ဒီမှာပဲ အတည်တကျနေဖို့ ဂိုဏ်းထဲက တာဝန်ရှိတဲ့ အကြီးအကဲနဲ့ ငါ စကားပြောပေးမယ်"

"ကျွန်မထင်တာတော့ အစ်ကို့အနေနဲ့ ကျင့်ကြံဖော်တစ်ယောက်လောက် ရှာလိုက်တာက ပိုပြီး စိတ်ချရလိမ့်မယ် ထင်တယ်"

"ငါ မရှာချင်ဘူး။ ကဲ... စကားတွေ အများကြီး မပြောနဲ့တော့။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ စိုက်ခင်းကို သွားစစ်ဆေးမယ်။ တကယ်လို့ ဘာမှ မထူးခြားရင် အဲဒီနားမှာပဲ ပြောင်းနေဖို့ စဉ်းစားထားတယ်"

တံခါးအပြင်ဘက်မှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

အတော်ကြာမှ ဂျူနီယာညီမလေးကျိုက စကားတစ်ခွန်းကို အားယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက မလှဘူးလေ... ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်တောင် ဖြစ်နေတာကို"

သို့သော် သူမ ရရှိလိုက်သော တုံ့ပြန်မှုမှာ တံခါးနောက်ကွယ်မှ အသံမထွက်အောင် အုပ်ပြီး ရယ်လိုက်သည့် အသံပင်။

ထို့နောက် အစ်ကိုဘိုင်၏ ရှင်းပြချက်က ကပ်ပါလာသည်။

"ဆောရီး... ငါ မအောင့်နိုင်လို့ ရယ်မိသွားတာ"

ဂျူနီယာညီမလေးကျို၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားတော့သည်။

အရုဏ်ဦးရောက်ခါနီးအချိန်တွင် သူမသည် တိတ်တဆိတ် ထလိုက်သည်။ ထို့နောက် စာတစ်စောင်ကို အသာအယာ ရေးသားပြီးနောက် တိတ်တဆိတ်ပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

...

မိုးလင်းပြီးနောက် စုန်ယန်သည် ထိုစာကို ကောက်ယူဖတ်ရှုလိုက်သည်။

စာထဲတွင် "ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ကျွန်မကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုဘိုင်။ အစ်ကိုက စေတနာနဲ့ ကျွန်မကို ရှေ့တန်းမသွားရအောင် တားဆီးပေးနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... ကျွန်မ အဲဒီလို မနေနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့... အစ်ကိုက ကျွန်မအပေါ် စေတနာမထားသင့်ပါဘူး။ လွဲမှားနေတဲ့ အစ်ကို့ရဲ့ သံယောဇဉ်တွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်။ အကြွေးရှိခဲ့ရင် နောက်ဘဝမှပဲ ပြန်ဆပ်ပါရစေတော့"

စုန်ယန်သည် စာကိုချလိုက်ပြီး မတတ်သာသည့် အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြုံးကာ ခေါင်းကိုခါယမ်းလျက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ..."

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် အဝေးဆီမှ လူသတ်ငွေ့များ ပါဝင်နေသော အေးစက်လှသည့် လေအေးတစ်ချက် ဝေ့ဝဲလာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ထိုလေသည် လည်ပင်း၊ မျက်နှာနှင့် လက်မောင်းများပေါ်သို့ သေခြင်းတရား၏ အထိအတွေ့ကဲ့သို့ ပွတ်တိုက်သွား၏။

စုန်ယန်သည် စာကို အသာအယာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အရုဏ်တက်စပြုနေသော အဝေးတစ်နေရာမှ ကောင်းကင်ယံက နီရဲလာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ နေထွက်တော့မည့် အနီရောင်မျိုးမဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းပြီး ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေသော အနီရောင်မျိုး ဖြစ်သည်။ အလင်းရောင်များမှာလည်း အရူးအမူး ကခုန်နေကြပြီး ဗင်းဆင့်ဗန်ဂိုး၏ ကြယ်ရောင်စုံသောညပန်းချီကားကို ကြက်သွေးရောင်ခြယ်ထားသကဲ့သို့ လည်ပတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ရုတ်တရက် အဝေးတစ်နေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် အဆုံးမရှိသော စူးရှသည့် လေချွန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းရှိ တောက်ပသော အလင်းတန်းများကြားမှ အရွယ်အစားမျိုးစုံ၊ ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံရှိသော အမည်းစက်များစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခဏချင်းမှာပင် စုန်ယန် ၎င်းတို့ကို မှတ်မိသွားသည်။ ၎င်းတို့မှာ မိစ္ဆာအရိပ်ရုပ်သေးများပင်။

ထိုအခါ သူသည် တောင်ဘက်ဝါးတောင်ထိပ်တွင်ရှိစဉ်က အရိပ်ရုပ်သေးတောင်ထိပ်မှ သူ့ကို ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူထံ ရောင်းစားခဲ့သည့်နေ့ကို ပြန်လည်အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်သွားပြီ...

ဖြစ်နိုင်ခြေ သုံးခုထဲက တစ်ခုကတော့ ကွက်တိပဲ။

ရုပ်သေးဂိုဏ်းက ကျင်းကျဲနေ့ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး နန်ဝူဓားဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်ဖို့ လုပ်နေပြီ။ ဒါဆို ကုန်းလန်တောင်မှာ ရှိနေတာက တကယ်ပဲ မြေခွေးနဲ့ ဝံပုလွေတွေလား။ တကယ်လို့ အဲဒါက အမှန်ဆိုရင် ကုဟွမ်ကျီက ဘာလို့ ထွက်ပြေးဖို့ မကြိုးစားတာလဲ။ 'ကျားနဲ့ အလုပ်လုပ်ရင် ကောင်းကျိုးရမယ်' လို့ သူက တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ်ရင်... ကုန်းလန်တောင်မှာ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါတွေ ထွက်နေအောင် သူ ဘယ်သူ့ကို ချန်ထားခဲ့တာလဲ။

ထိုပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ နန်ဝူဓားဂိုဏ်း၏ အထက်ကောင်းကင်တွင် ပွင့်လင်းမြင်သာသော အစီအရင် အကာအကွယ်အကာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

မိစ္ဆာအရိပ်ရုပ်သေးများသည် အိုင်တစ်ခုအတွင်းသို့ သွန်ချလိုက်သည့် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုကဲ့သို့ ထိုအကာအကွယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေကြတော့သည်။ ဂယက်လှိုင်းများ ပြန့်ကျဲသွားပြီး လှိုင်းလုံးများ ထကြွလာကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်နေသော ပုံစံများကို ဖန်တီးနေသည်။

ကျွန်းအသီးသီးမှ ဓားကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည်လည်း အရပ်ရပ်မှ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကြပြီး အစီအရင်၏ ရှေ့တန်းကို ကူညီခုခံရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အစီအရင်ဆိုသည်မှာ မြို့ရိုးနှင့် တူသည်။ အကယ်၍ မည်သူမျှ ခုခံကာကွယ်ခြင်းမပြုဘဲ ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ လွှတ်ထားမည်ဆိုပါက မည်မျှပင် ခိုင်ခံ့ပါစေ ရန်သူက အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေတိုက်ခိုက်ပြီး မကြာမီ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ကောင်းကင်ကိုသာ မော့ကြည့်နေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ရုပ်သေးဂိုဏ်းက ကျင်းကျဲနေ့၌ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သူစဉ်းစားထားသည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ သုံးခုထဲတွင် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးများမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် စတုတ္ထမြောက် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။

စဉ်းစားကြည့်ရအောင်... ကုဟွမ်ကျီက ဘာလို့ အန္တရာယ်ကြားမှာ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းကို မရမက တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ။ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ထင်သလို ရိုးရှင်းမနေဘူး။ သူက အသက်ဘေးကနေ မလွတ်ခင် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းဆီက အရာတစ်ခုကို ရယူဖို့ ကြံစည်နေတာ။ အဲဒီအရာက သူ့အတွက် အသက်ထက်တောင် အရေးကြီးနေပုံပဲ။ အဲဒီအရာက ဘာလဲဆိုတော့ အဲဒါ တခြားမဟုတ်ဘူး... သော့ပဲ။ အရာအားလုံးကို ဖွင့်နိုင်မယ့် အဲဒီသော့ကို သူ အသည်းအသန် လိုချင်နေတာပဲ။

နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံကို စိုးမိုးထားသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကုဟွမ်ကျီသည် ရှေးဟောင်းရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်အကြောင်းကို သိရှိထားပြီး ၎င်းမှာ ပျက်စီးနေကြောင်းနှင့် နန်ဝူဓားဂိုဏ်းချုပ်၏ မျိုးနွယ်အဆက်အနွယ်များက ထိုအစီအရင်ကို ပြုပြင်ရန် လေ့လာနေကြကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားပုံပင်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ နန်ဝူဓားဂိုဏ်းအပေါ် တိုက်ခိုက်မှုမှာ အမှန်တကယ် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် မဟုတ်ပေ။ သူ အမှန်တကယ် လိုချင်နေသည်မှာ ယွီရွှမ်းဝေကို ပြန်ပေးဆွဲရန်ပင်။

ဤသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စုန်ယန်သည် စတင်လှုပ်ရှားတော့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ရေဓာတ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး မြူပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ လျှိုရှ ဝါးကျွန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း အတတ်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားပြီး ယုတ္တိရှိသည်ဆိုပါက ချက်ချင်း လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်သူဖြစ်ပြီး ခိုင်မာသည့် အထောက်အထားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့မြင်ရသည်အထိ မည်သည့်အခါမျှ စောင့်ဆိုင်းနေသူမဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ကုဟွမ်ကျီသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လျှိုရှ ဝါးကျွန်းပေါ်၌ အမှန်တကယ် ပေါ်လာခဲ့မည်ဆိုလျှင်မူ အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

ကုဟွမ်ကျီ၏ အေးစက်သောငရဲဘုံ၏ဘဝမျောလက်ပတ်မှာ ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာအိုကြီး အဆက်ဆက်၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

ဒီအရာက ငါ့နဲ့ အံကိုက်ပဲ။ ငါ ဒါကို လိုချင်နေတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ။