အခန်း (၁၇၈-၁၈၀)

အခန်း-(၁၇၈)

‎

‎"အစ်မ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကိုအရင်မေးလိုက်မယ် ၊ သူသာငြင်းရင် အတင်းအကြပ်လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုဆို ကျွန်တော်တို့ကြားက သဘောတူညီမှုတစ်ခုရလိမ့်မယ်" ဟု ကျင်ဇီချင်က သူ့အစ်မနားလည်မှုလွဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အမြန်ရှင်းပြခဲ့သည်။

‎

‎

‎ကျင်ဟွမ်းက သူ့မောင်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို မကျေမနပ်ဖြစ် နေပေမဲ့ သူမတို့ရဲ့ဘေးကင်းရေးအတွက်ဆို လူပိုလိုအပ်တယ်တာကို သူမသိပါတယ်။ ကြင်နာမှုဆိုတာက သူတို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုဆိုတာကိုလည်း သူမသဘောပေါက်တယ်။

‎

‎

‎ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောလိုက်တယ် "မင်းသူ့ကိုမေးလို့ရတယ်။ သူဆန္ဒမရှိရင်တော့ သူ့ကိုလွှတ်ပေးလိုက်သင့်တယ်"

‎

‎

‎"အစ်မ ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ သူတို့လိုလူတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ကျင်ဇီချင်က ကတိပြုခဲ့သည်။

‎

‎

‎သဘောတူညီချက်တစ်ခုရပြီးနောက်မှ ကျင်မောင်နှမက ပြန်သွားလိုက်ကြတယ်။

‎

‎

‎ သူတို့တွေရောက်လာတာကိုမြင်တော့ လင်ဖေးက ပြုံးပြပေမယ့် ဘာမှပြန်မပြောဘူး။ ဖုတ်ကောင်တွေကို လမ်းလွှဲခေါ်သွားစေချင်ပြီး ၊ တိုက်ခိုက်ရာမှာလည်း ကူညီပေးနိုင်တဲ့ လူတွေကို ရှာဖွေပြီး သူတို့နှင့်ပူးပေါင်း စေချင်တာဖြစ်မယ်။

‎

‎

‎ဖုတ်ကောင်များကိုသတ်ရင်း ရိက္ခာပစ္စည်းများကိုရှာဖွေတာက စစ်သားများနှင့်အတူသွားခြင်းထက် အဖွဲ့ငယ်တစ်ခုတွင် ပါဝင်ခြင်းက ပိုကောင်းတယ်။ လင်ယုန်အဖွဲ့နဲ့အတူရှိစဉ်ကဆို စည်းမျဉ်းများနှင့် ကန့်သတ်ချက်တွေ အများအပြားရှိခဲ့ပြီး အဲဒါတွေက သူရဲ့စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ရန်ပြုလုပ်ရမယ့် သူရဲ့အစီအစဉ်တွေကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်။

‎

‎

‎ကျင်ဇီချင်က ပြုံးပြီး မေးလာတယ် "အစ်ကို ၊ ဒါပြီးရင် ဆက်လုပ်မယ့် အစီအစဉ် မင်းမှာရှိလား"

‎

‎

‎လင်ဖေးက သက်ပြင်းချပြီး "ကျွန်တော်မှာ အစီအစဉ်မရှိဘူး၊ ရိက္ခာပစ္စည်းတွေရှာပြီး အသက်ရှင်န်ိုင်ဖို့ပဲလိုတာပါ" ဟု ပြန်ပြောသည်။

‎

‎

‎"မင်းရဲ့မိသားစုကို မရှာချင်ဘူးလား" လို့ ကျင်ဟွမ်းက မေးသည်။

‎

‎

‎"ကျွန်တော်က မိဘမဲ့ပါ။ ကျွန်တော့်တစ်ယောက်ပဲရှိတယ်" လင်ဖေးက ပခုံးတွန့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။

‎

‎

‎သူရဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြန်ဖြေသံကို ကြားလိုက်တော့ တစ်ခဏတာမျှ သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသွားတယ်။

‎

‎

‎သူ့အစ်မက စိတ်ပျော့ညံ့လာမည်ကိုသိသဖြင့် ကျင်ဇီချင်က "အစ်ကို ၊ မင်း ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းချင်လား" လို့ ဖြတ်ကာ မေးလိုက်တယ်။

‎

‎

‎" အစ်မနှင့် ကျွန်တော်က ကျန်းနင်မြို့ကိုသွားပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူစခန်းမှာ အခြေချဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ မင်းသာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ရိက္ခာတွေကို အညီအမျှခွဲပေးနိုင်တယ်"

‎

‎

‎"မင်းတို့ကဘာလို့ ကျွန်တော်ကို မင်းတို့အဖွဲ့ထဲဝင်စေချင်တာလဲ" လင်ဖေးက သတိထားတဲ့အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

‎

‎

‎"အစ်ကို ၊ လူများများနှင့် ခရီးသွားရတာက ပိုလုံခြုံလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့အမြန်နှုန်းနှင့်ဆို ဖုတ်ကောင်တွေကြားပိတ်မိနေရင်တောင် မင်းက လမ်းလွှဲခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်။ ပြန်လာပြီး မင်းက ကျွန်တော်တို့နှင့်ပူးပေါင်းရင် ရိက္ခာတချို့ပေးမယ်။ ဟု ကျင်ဇီချင်က ပြောသည်။

‎

‎

‎လင်ဖေးက သူတို့ကို ခဏလောက်ကြည့်ပြီးပြောလိုက်တယ် "မင်းတို့အဖွဲ့ထဲကိုဝင်ပြီးပြီ ၊ ဖုတ်ကောင်တွေကြား ပိတ်မိနေတယ်လို့ ဆိုကြပါစို့။ မင်းတို့က လွတ်မြောက်နေတဲ့ချိန်မှာ သူတို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားတဲ့ ငါ့အတွက်က အန္တရာယ်ရှိပြီး မတရားဘူးမဟုတ်လား"

‎

‎

‎"အစ်ကို ၊ ကျွန်တော်ရဲ့ စွမ်းရည်နှင့် ခွန်အားကို မင်းမြင်ပြီးပြီလေ ။ မင်းရဲ့ဘေးကင်းမှုကို ကျွန်တော်နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အာမခံနိုင်တယ်။ မင်းက ပိတ်မိသွားတဲ့အချိန်တွေမှာဆို ဖုတ်ကောင်တွေကို လမ်းလွှဲခေါ်သွားပေးဖို့ပဲလိုတယ်" ဟု ကျင်ဇီချင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။

‎

‎

‎ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ဖေး က "ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ရိက္ခာတွေနှင့် အမြုတေတွေကို ဘယ်လိုခွဲရလဲ" လို့မေးပြန်တယ်။

‎

‎

‎ဒါကိုကြားတော့ ကျင်ဇီချင် က "ရိက္ခာတွေအတွက်ကတော့ ကျွန်တော်တို့က အညီအမျှ ခွဲမှာပါ။ လူတိုင်းက တူညီတဲ့ပမာဏကို ရကြလိမ့်မယ်။ အမြုတေဆိုရင်တော့ ဖုတ်ကောင်ကိုသတ်တဲ့သူက အမြုတေကိုရလိမ့်မယ်"

‎

‎

‎လင်ဖေးက သူတို့ကို ကြည့်နေပြီး ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးတွေကို သေချာစဉ်းစားတယ်။ အချိန်အတော်ကြာ ခေတ္တနှုတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်မှ နောက်ဆုံးတော့ သူက ခေါင်းညိတ်ကာ "ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမယ့်အခုတော့ ကျွန်တော် အစာနှင့်ရေ လိုချင်နေပြီ။ ဗိုက်ဆာပြီး ရေငတ်နေတယ်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎သူသဘောတူလိုက်တာနဲ့ ကျင်ဇီချင် က သူ့ကျောပိုးအိတ်ကိုဖွင့်ပြီး ဘီစကွတ်ဗူးနှင့် ရေတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်တယ် “အစ်ကို၊ ကျွန်တော်တို့ကအဖွဲ့ ဖြစ်နေပြီ၊ မင်းရဲ့နာမည်နှင့် အသက်ကို ပြောပြပေးနိုင်မလား”လို့ မေးလိုက်တယ်။

‎

‎ပစ္စည်းတွေယူလိုက်ပြီး "ကျွန်တော်နာမည်က လင်ဖေး ၊ ဒီနှစ်မှာ အသက်က ၂၃ နှစ်" လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။

‎

‎

‎"အစ်ကိုလင်း၊ ကျွန်တော်နာမည်က ကျင်ဇီချင် ပါ။ ကျွန်တော်ကမင်းထက်တစ်နှစ်ငယ်တယ်။ ပြီးတော့ ဒါက ကျွန်တော့်အစ်မကျင်ဟွမ်းက မင်းထက်နှစ်နှစ်ကြီးတယ်"လို့ ကျင်ဇီချင်ကလည်း ပြန်မိတ်ဆက်ပေးသည်။

‎

‎

‎ဒါကိုကြားတော့ လင်ဖေးက ကျင်ဟွမ်းကိုကြည့်ပြီး အံ့အားတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ် "အဲ့ဒါ အစ်မကြီးလို့ ကျွန်တော်မမျှော်လင့်ထားဘူး"

‎

‎

‎"ငါက ငယ်ရွယ်တဲ့မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေရင်တောင် ငါက အရွယ်ရောက်နေပြီ"လို့ ‎ ကျင်ဟွမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎သူမရဲ့ကလေးမျက်နှာကြောင့် လူအများက သူမကို တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ ဒါမှမဟုတ် အထက်တန်းကျောင်းသူလို့တောင် ထင်မြင်ယူဆကြပါတယ်။ လူတွေက သူမကို အရွယ်မရောက်သေးတဲ့ ကလေးလေးလို ဆက်ဆံတာကို သူမ မုန်းတီးတယ်။

‎

‎

‎သူမ မကျေနပ်တာကို သတိထားမိတော့ လင်ဖေးက တခစ်ခစ်ရယ်ပြီးချော့မြှူလိုက်တယ် "အစ်မ ၊ အဲဒါကို ဆိုလိုချင်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းက လှပပြီး နုပျိုနေတာပဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်က မသိရင် မင်းက ညီလေးကျင်ရဲ့ ညီမလို့ ထင်ကောင်းထင်လိမ့်မယ်"

‎

‎

‎သူ့စကားကြားသောအခါ ကျင်ဟွမ်းက ဘာမှပြန်မပြောပေ။ သူက သူမတို့ကို ဒုက္ခပေးရန် မရည်ရွယ်သော်လည်း သူမက သူ့ကို မကျေနပ်သေးပေ။

‎

‎

‎"အစ်ကိုလင်း ၊ မင်းအရင်ဆုံး အနားယူနိုင်လိုက် မင်းပြန်ကောင်းလာပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ခရီးဆက်ကြမယ်" ဟု ကျင်ဇီချင်ကပြောသည်။

‎

‎

‎"ကောင်းပြီ" လင်းဖေးက ခေါင်းညိတ်သည်။

‎

‎

‎စွန့်ပစ်ထားသောစတိုးဆိုင်ငယ်လေးတစ်ခုကို တွေ့ရှိပြီးနောက်တော့ လင်ဖေးကအနားယူကာ စားသောက်နေစဉ်တွင် ကျင်မောင်နှမကတော့ရိက္ခာရှာဖွေရန် သွားကြသည်။ အနောက်ခန်းကိုရောက်တော့ လင်ဖေးရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးတွေက ကော့တက်လာသည်။

‎

‎

‎'အင်း ငါက စက်ရုံအလုပ်သမားမဟုတ်ဘဲ သရုပ်ဆောင်ဖြစ်သင့်တယ်။ ငါ့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာပဲ'' ဟု စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်မိသည်။

‎

‎

‎ထိုအချိန်တွင်တော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်ရှိ ဓာတ်ဆီဆိုင်ငယ်တစ်ခုတွင် ကျိူးလီဇီ နှင့် နတ်ဆိုးအဖွဲ့တို့ဟာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

‎

‎

‎စစ်သားမဟုတ်တော့တဲ့အတွက် သံချပ်ကာကားတွေကို မသုံးတော့ဘဲ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ ကားအများအပြားကို ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်။

‎

‎‎ ကျန်းယွမ်နှင့် အခြားအဖွဲ့ဝင်များက မီနီဗန်ကားနှင့် SUV ကားအနည်းငယ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ကျိူးလီဇီက သူမရဲ့ SUT ကို ထုတ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရိက္ခာများသယ်နိုင်ရန်အတွက်လည်း သူမက ကားကိုရှင်းလင်းခဲ့သည်။

‎

‎

‎ကားများကိုရွေးချယ်ပြီးနောက်တော့ ဝိန့်ညီအစ်ကိုတို့က ယာဉ်များကို သတ္တုဖြင့် အားဖြည့်ပေးကာ သူတို့ရဲ့ ခုခံအားကို အလွန်တိုးတက်စေလိုက်သည်။ အားလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ သူတို့က နောက်ထပ်ပစ္စည်းတွေကိုရှာဖွေပြီး ဖုတ်ကောင်တွေကို ရှင်းပစ်ဖို့ စထွက်လိုက်ကြတယ်။

‎

‎

‎အရင်အတိုင်းပဲ အဖွဲ့ကအရင်ထွက်ခွာပြီးတာနဲ့ ကျိူးလီဇီ နှင့်ကျင်းရွှီယန်းတို့နှစ်ယောက်က မြေအောက်လောင်စာဆီကန်တွေကို စုဆောင်းလိုက်တယ်။ ပြီးသွားတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က ကားမောင်းထွက်လာပြီး အဖွဲ့နှင့်ပြန်ပူးပေါင်းလိုက်တယ်။

‎

‎

ထို‎ယာဉ်များတွင် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ မပါရှိတာကြောင့် လမ်းပေါ်တွင် စကားပြောဆိုခြင်းမပြုနိုင်ပေ။ ကံကောင်းလို့ သူတို့အားလုံးက Morse ကုဒ်ကို သိသောကြောင့် မက်ဆေ့ချ်များ ထပ်ဆင့်ပေးပို့ရန်က သူတို့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

‎

‎

‎မြေပုံကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျိူးလီဇီကတိုက်တွန်းလိုက်တယ် "အစ်ကိုယန်း ၊ ကျွန်မတို့က စီးပွားရေးရပ်ကွက်တစ်ခုနဲ့ နီးနေပြီ ၊ ဂြိုလ်တုဖုန်းတွေ ထပ်ရနိုင်မလားဆိုတာကို သွားကြည့်ရအောင်။

‎

‎

‎

‎

‎

အခန်း-(၁၇၉)

‎

‎ထိုအချိန် ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်ရှိ ဓာတ်ဆီဆိုင်ငယ်လေးတစ်ခုတွင်တော့ ကျိူးလီဇီ နှင့် နတ်ဆိုးအဖွဲ့ဟာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

‎

‎

‎စစ်သားတွေမဟုတ်တော့တဲ့အတွက် သံချပ်ကာယာဉ်တွေကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ အဝတ်အစားတွေကိုလည်းလဲခဲ့ပါတယ်။ ယခုအခါမှာတော့ စစ်ဝတ်စုံအစား ရှပ်အင်္ကျီ၊ တီရှပ် နှင့် ဂျင်းဘောင်းဘီတို့ကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ဤနည်းဖြင့်ဆို သူတို့က စစ်သားများဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူမျှ မသိနိုင် တော့ပေ။

‎

‎

‎မော်တော်ယာဉ်များနှင့်ပတ်သက်၍ကတော့ စွန့်ပစ်ထားသော ကားအများအပြားကိုတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကျန်းယွမ် နှင့် အခြားအဖွဲ့ဝင်များက မီနီဗန်ကားနှစ်စီးနှင့် SUV ကားလေးစီးကို ပြန်ယူလာစဉ်တွက် ကျိူးလီဇီက SUT ကို သူမရဲ့နေရာလွတ်မှ ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။

‎

‎

‎သူမက ရိက္ခာတွေသယ်ရန်အတွက်လည်း ကားနောက်ခန်းကို ရှင်းလင်းခဲ့သေးသည်။

‎

‎

‎ကားများရှာဖွေပြီးနောက်တော့ တိုင်ကီများကိုဆီဖြည့်ကာ ဓာတ်ဆီဆိုင်ရဲ့အနောက်ဘက်တွင် တွေ့ရှိခဲ့သောဓာတ်ဆီဗူးအလွတ်များကိုလည်း ဖြည့်သွင်းခဲ့သည်။

‎

‎

ဗူ‎အကြီးကြီးတစ်ခုစီကို လီတာ ၃၀ ဆံ့ပြီး မီနီဗန်ကားများထဲတွင် ထည့်ထားသည်။ သေးငယ်သောဗူးများတွင်တော့ ၁၀ လီတာသာ သိုလှောင်နိုင်ပြီး SUV များနှင့် ကျိူးလီဇီရဲ့ SUT များပေါ်တွင် အရန်အဖြစ်တင်ဆောင်ထားလိုက်သည်။

‎

‎

‎ကားများအပေါ် ဆီအပြည့်ဖြည့်ပြီးသောအခါ ဝိန့် ညီအစ်ကိုတို့က ကားများကို သတ္တုဖြင့် အားဖြည့်ပေးကြပြီး ခုခံအားကို အလွန်တိုးတက်စေခဲ့သည်။ အားလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ သူတို့မှာချို့တဲ့နေတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ထပ်ရှာဖို့ ထွက်လာကြတယ်။

‎

‎

‎အရင်အတိုင်းပဲ သူမနှင့်ကျင်းရွှီယန်းက အဖွဲ့ဝင်တွေကို အရင်ထွက်စေခဲ့ပြီးမှ မြေအောက်ဆီသိုလှောင်ကန်တွေကို စုဆောင်းခဲ့ပါတယ်။ ပြီးသွားတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က ကားမောင်းထွက်ပြီး အဖွဲ့ထဲကို ပြန်ဝင်သွားတယ်။

‎

‎

‎ယာဉ်များတွင် ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာများ မပါရှိတာကြောင့် လမ်းပေါ်တွင် စကားပြောဆိုခြင်း မပြုနိုင်ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့အားလုံးက Morse ကုဒ်ကို သိသောကြောင့် ပြဿနာမဟုတ် တော့ပေ။

‎

‎

‎မြေပုံကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျိူးလီဇီက ပြောလိုက်တယ်"အစ်ကိုယန်း၊ ကျွန်မတို့က စီးပွားရေးရပ်ကွက်တစ်ခုနဲ့ နီးနေပြီ၊ အဲဒါကို သွားကြည့်ပြီး ဂြိုလ်တုဖုန်းတွေ ထပ်ရနိုင်မလားကြည့်ရအောင်"

‎

‎

‎

ကျိူးလီဇီရဲ့စကားကိုကြားသောအခါ ‎ကျင်းရွှီယန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" ဟုပြောသည်။

‎

‎

‎သူဒီလောက်လွယ်လွယ်သဘောတူလိုက်တော့ ကျိူးလီဇီက သူ့ကိုကြည့်ပြီးမေးလိုက်တယ် "အစ်ကိုယန်း မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်မရှိဘူးလား။ကျွန်မရဲ့အကြံပြုချက်ကို သဘောတူဖို့က အဆင်ပြေရဲ့လား"

‎

‎

‎ကျင်းရွှီယန်းက ရယ်မောပြီးပြန်ဖြေတယ် "ကိုယ့်မှာ တိကျတဲ့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး။ အခုအချိန်မှာတော့ ကိုယ့်တို့ အဖွဲ့ရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်က ဖုတ်ကောင်တွေကို တတ်နိုင်သမျှ ရှင်းပြီး နောက်မိုးမရွာခင် ရိက္ခာတွေ စုဆောင်းဖို့ပဲ"

‎

‎

‎သူမရဲ့ယခင်ဘဝတုန်းက နောက်ထပ်မိုးရွာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲများကို တွေးတောရင်း ကျိူးလီဇီက မေးမြန်းလိုက်တယ် "အစ်ကိုယန်း ဒီဧရိယာအနီးနားမှာ လယ်လုပ်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ စီးပွားရေးရပ်ကွက်ကို မသွားခင် အဲဒီကို အရင်ဝင်လိုက်ရင်ဘယ်လိုလဲ"

‎

‎

‎ဒါကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက သူမကို နောက်ကြည့်မှန်ကနေ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "အာ့ဇီ ဘာလို့ရုတ်တရက်ကြီး အဲဒီကို သွားချင်တာလဲ" လို့ မေးလိုက်တယ်။

‎

‎

‎"ကျွန်မတို့ တိရစ္ဆာန်တွေ ရနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ချင်တယ်။ လျှပ်စစ်မီးမရှိတော့တဲ့အတွက် အသားအများစုက ပုပ်သိုးသွားပြီး အခုဆို အသားကရှာရတာခက်ခဲနေတယ်။ တိရစ္ဆာန်တွေရနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မရဲ့အာကာသထဲမှာ သိမ်းထားလို့ရတယ်" လို့ ကျိူးလီဇီက ပြန်ဖြေသည်။

‎

‎

‎"ကောင်းပြီ ၊ မင်းရဲ့နေရာမှ သိမ်းထားရင် သူတို့ကသေသွားလိမ့်မယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်တို့စားဖို့ အသားတော့ရှိလိမ့်မယ်" လို့ ကျင်းရွှီယန်းက ခဏအကြာမှာ တွေးတောရင်းပြောလာသည်။

‎

‎

‎ဒါကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီက မြေပုံကို ညွှန်ပြပြီး "အစ်ကိုယန်း ၊ ဒီကနေ ကီလိုမီတာ နှစ်ဆယ်လောက်ဝေးတယ်။ ဘယ်ဘက်လမ်းကို သွားရမယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎"ကောင်းပြီ"

‎

‎

‎ထို့နောက် ကျင်းရွှီယန်းက Morse ကုဒ်ဖြင့် အချက်ပြရန် ကားရှေ့မီးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အရှေ့ရှိ ချင်လူဇီ နှင့် ကျန်သူများက အချက်ပြမှုကိုလက်ခံရရှိပြီး လက်ဝဲဘက်လမ်းအတိုင်း မောင်းသွားကြတယ်။

‎

‎

‎လမ်းမကြီးမှ ထွက်ခွာပြီးတာနှင့် အခြေအနေကမကောင်းတော့တာကြောင့် အရှိန်လျှော့ခဲ့ရသည်။ ဖုတ်ကောင်များက သွားလာနေသည့်အပြင် လမ်းကလည်း စွန့်ပစ်ထားသော ကားများဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသည်။

‎

‎

‎ဒါကိုမြင်တော့ ကျင်းရွှီယန်းက ကားရှေ့မီးတွေနဲ့ အချက်ပြလိုက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အားလုံးကသူတို့ကားတွေကို ရပ်လိုက်ပြီး ကားထဲက ထွက်လာခဲ့တယ်။

‎

‎

‎သူတို့ကားထဲက ထွက်လာတာနဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေက သူတို့ရဲ့ ရနံ့ကိုရပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးလာသည်။ အချို့က ကားများပိတ်ဆို့နေ၍ ကျော်တက်လာခြင်း မပြုလုပ်နိုင်ကြသော်လည်း အချို့ကတော့ သူတို့ထံ အရောက်လှမ်းလာနိုင်ခဲ့သည်။

‎

‎

‎"ရားးး"

‎

‎

‎ဖုတ်ကောင်များကတော့ ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ အော်ဟစ်လို့ ပြေးလာကြသည်။

‎

‎

"‎ပေါ့ပ် ပေါ့ပ် ပေါ့ပ်"

‎

‎

‎ဖုတ်ကောင်များချဉ်းကပ်လာတာကိုမြင်တော့ လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့လေသေနတ်များကို သေနတ်အိတ်များထဲမှ ထုတ်ကာ ပစ်ခတ်ကြသည်။ အဲဒီလို အနီးကပ်ပစ်ခတ်မှုက ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ဦးခေါင်းခွံတွေကို ဖောက်နိုင်ပြီး ချက်ခြင်းလည်းသတ်ပစ်လိုက်နိုင်တယ်။

‎

‎

ဒါကိုမြင်တော့‎ ကျန်းယွမ်က ပြောလိုက်တယ် "ဖူယွင်ရဲ့ လေသေနတ်တွေသုံးတဲ့ စိတ်ကူးက တကယ်ကောင်းတယ်။ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရာမှာ ထိရောက်ပြီး သေနတ်ထက် ပိုငြိမ်တယ်"

‎

‎

‎သူ့စကားကို ချင်လူဇီကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာထောက်ခံပြီး "ဝိန့်ခိုင် ၊ ဝိန့်မို တို့ရှိလို့ ကျည်ဆန်တွေ ကုန်သွားမှာလည်းစိတ်ပူစရာ မလိုဘူး"လို့ ဆက်ပြောတယ်။

‎

‎

‎ကျန်းယွမ် နှင့် အခြားလူများကလည်း ဒီစကားကြားတော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ဖုတ်ကောင်များကို ဆက်လက်ရှင်းလင်းကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျို့ဟွာကျဲက သူ့ရဲ့စပျစ်နွယ်ပင်များကိုအသုံးပြု၍ စွန့်ပစ်ထားသော ကားများကို လမ်းဘေးသို့ ဆွဲချနေသည်။

‎

‎

‎အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ လွတ်မြောက်ဖို့လွယ်ကူစေရန်အတွက် သူတို့က လမ်းကြောင်းရှင်းလင်းနေပါတယ်။

‎

‎

‎လေသေနတ်တွေက ဘယ်လောက်တောင်ထိရောက်လည်းဆိုတာကိုမြင်ပြီး သဘောကျသွားသဖြင့် ကျိူးလီဇီက ကျင်းရွှီယန်း ဆီ ကပ်သွားပြီး "အစ်ကိုယန်း ကျွန်မလည်း သေနတ်လိုချင်တယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎ဒါကိုကြားတော့ ကျင်းရွှီယန်းက အဆင်သင့်ပဲသဘောတူတယ်။ "ကောင်းပြီ၊ ဝိန့်မိုကိုမင်းအတွက် တစ်ခုလုပ်ခိုင်းလိုက်မယ် "

‎

‎

‎"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုယန်း ၊ မင်းက အကောင်းဆုံးပဲ" ကျိူးလီဇီက သူ့လက်မောင်းကိုဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့ကို ချီးကျူးလိုက်သည်။

‎

‎

‎သူနဲ့ဆို ချစ်ဖို့ကောင်းနေတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို ပြုမူရတာကို သဘောကျပြီး သူ့ကို ချီးကျူးစကားတွေ ပြောနေမိမှန်း သူမသိပါတယ်။ သူကလည်းကြိုက်တာဖြစ်တဲ့အတွက် စေတနာထားပြီး သူကိုပျော်အောင်လုပ်ပေးတယ်။

‎

‎

‎ ကျင်းရွှီယန်းကတော့ သူမဘာတွေတွေးနေမှန်းမသိဘဲ သူမကချစ်စဖွယ်လေးလိုပြုမူနေတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ သူ့ကောင်မလေးကို ပျော်ရွှင်အောင်လုပ်ပေးနိုင်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူမိသည်။

‎

‎

‎လေသေနတ်များကြောင့် ဖုတ်ကောင်များကို သူတို့အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြတယ်။ ရှန်းကျင်းဇီက အလောင်းများကိုမီးရှို့နေစဉ်တွင် ရှောင်ချီက အမြုတေများကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ သူတို့အသုံးပြုခဲ့သော သတ္တုကျည်ဆံများကိုတော့ ဝိန့်မိုက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ၎င်းတို့ကိုပြန်လည်ရယူခဲ့သည်။

‎

‎

‎သတ္တုကျည်ဆန်မှာ သွေးမည်းများစွန်းထင်းနေတာကို တွေ့တဲ့အခါ သက်ပြင်းချပြီးပြောလိုက်တယ် "ငါတို့ ဒီသတ္တုကို ပြန်သုံးနိုင်မယ်လို့ ငါထင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်က စွန်းထင်းသွားပြီ"

‎

‎

‎ဒါကိုကြားတော့ ကျိူးလီဇီရဲ့ မျက်လုံးတွေကတောက်ပလာတယ်။ သူမက လမ်းလျှောက်လာပြီး "အစ်ကိုဝိန့်၊ ကျွန်မရဲ့ရေနဲ့ သန့်စင်အောင် လုပ်ရင်ဘယ်လိုလဲ" လို့ မေးလိုက်တယ်။

‎

‎

‎ရေက ဗိုင်းရပ်စ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မလားဆိုတာ မသိပေမယ့် ဝိန့်မိုက ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎

‎

‎

အခန်း-(၁၈၀)

‎

‎ကျိူးလီဇီက ရှေ့ကို လှမ်းလာရင်း ရေဘောလုံးကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။ ဝိန့်မိုရဲ့အကြည့်ကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သတ္တုကျည်ဆန်တွေကို သူမရဲ့နေရာလွတ်ထဲသို့ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းခဲ့သည်။

‎

‎

‎ထို့နောက် သတ္တုကျည်ဆန်များရဲ့ တောက်ပြောင်နေသော မျက်နှာပြင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမကပြုံးပြီး ဒါတွေကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမရဲ့လျှို့ဝှက်သော လှုပ်ရှားမှုများကိုဖုံးကွယ်ရန်အတွက် သူမက သတ္တုကျည်ဆန်တွေကို ရေဘောလုံးဖြင့် ဆေးကြောပြီး "အစ်ကိုဝိန့်၊ ပြီးပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

‎

‎

‎ဝိန့်မိုက လမ်းလျှောက်လာပြီး သတ္တုကျည်ဆန်ရဲ့ သန့်ရှင်း နေတဲ့ပုံသဏ္ဍာန်ကိုတွေ့လိုက်ရတော့ အံ့သြသွားတယ်။ သူက သတ္တုကျည်ဆန်တွေကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး "ညီမ၊ မင်း အဲဒါ တွေကို ကောင်းကောင်း သန့်စင်လိုက်တာပဲ ဒါကို သေချာပေါက် ပြန်သုံးလို့ရတယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎"ကူညီခွင့်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ ထပ်ရှင်းဖို့ လိုအပ်ရင်လည်း ကျွန်မကို အသိပေးလိုက်" လို့ ကျိူးလီဇီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎"ကောင်းပြီ"

‎

‎

‎လမ်းတွေရှင်းပြီးတာနဲ့ ကားပေါ်သို့ ပြန်တက်ကာ စိုက်ပျိူးမွေးမြူရေးခြံရှိရာသို့ မောင်းသွားကြသည်။ ကားထဲမှာထိုင်နေတဲ့ ကျိူးလီဇီက ပြတင်းပေါက်ကနေ ငေးကြည့်နေတယ်။

‎

‎

‎ကျင်းရွှီယန်းက သတိပြုမိသော်လည်း သူမ ပင်ပန်းနေပြီဟု ယူဆလိုက်မိသည်။ သူတွေးနေတာတွေကိုမသိဘဲ ကျိူးလီဇီကတော့ သူမရဲ့နေရာလွတ်ကို စိတ်စွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးနေပါသည်။

‎

‎

‎ဖုတ်ကောင်များစွာကို အဖွဲ့ကရှင်းထုတ်ခဲ့တာကြောင့် သူမရဲ့အာကာသနေရာလွတ်အတွင်း အမြုတေမည်မျှ သိမ်းဆည်းထားနိုင်မည်ကို ခြေရာခံနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

‎

‎

‎ခြိုးခြံချွေတာသူဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်နိုင်လျှင် သူမရဲ့နေရာလွတ်ကို ပံ့ပိုးပေးရန်အတွက် အမြုတေများကို အသုံးမပြုချင်ပါ။ အဲဒီအစား သူမက သွေးအနက်ရောင် သို့မဟုတ် ဖုတ်ကောင်တွေဆီမှကျန်ရှိနေခဲ့သည့်အရာများကို မကြာခဏစုဆောင်းထားသောကြောင့် အာကာသက စွမ်းအင်အဖြစ် အဲဒါတွေကို စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

‎

‎

‎ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ သူမရဲ့ အာကာသ စွမ်းရည်ကို တွေးတောရင်း ‎မိုဘင်းရှန်းလို ဖုတ်ကောင်တွေကိုပဲ သူမရဲ့ အာကာသထဲကိုထည့်ပြီး စုပ်ယူနိုင်မလားလို့ သူမ တွေးမိခဲ့တယ်။

‎

‎

‎ဤနည်းလမ်းသာဖြစ်နိုင်ပါက ဖုတ်ကောင်များကိုသတ်ရာတွေ သူမကစွမ်းအင်ကိုလည်းချွေတာနိုင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမရဲ့အာကာသနေရာလွတ်အတွက် ထောက်ပံ့ပေးရမယ့် အမြုတေများကိုလည်း ချွေတာနိုင်သည်။

‎

‎

‎' ဖုတ်ကောင်တွေကို နောက်တစ်ကြိမ် ရှင်းထုတ်တဲ့အခါကြမှ စမ်းကြည့်လို့ရတယ်' ဟု သူမ စိတ်ထဲမှာ တွေးတောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎အမြုတေများကို စစ်ဆေးပြီးနောက်တော့ သူမက ကျီ(စပါးကျီ) ဘက်သို့လှည့်သွားသည်။ အဲဒီမှာ သိုလှောင်ထားတဲ့ ပြောင်းပမာဏက တဖြည်းဖြည်းတိုးလာနေတယ်။ သို့သော် အခြားသီးနှံများ မရှိပေ။ သူမမှာ အခြားအပင်မျိုးစေ့တွေရရှိထားတာကြောင့် အဲဒါတွေကိုလည်းစိုက်ချင်ခဲ့သည်။

‎

‎

‎ထိုအတွေးဖြင့် သူမရဲ့လယ်မြေများကို စစ်ဆေးလိုက်တယ်။ မြင်လိုက်ရသောအရာကြောင့် သူမထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

‎

‎

‎စောစောကတင် သူမစိုက်ခဲ့တဲ့ သစ်ပင်တွေနှင့် ချုံပုတ်တွေက ကြီးထွားနှုန်းမြန်နေတာကြောင့် သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကိုတောင် သံသယဝင်မိသွားတယ်။ စတော်ဘယ်ရီချုံပုတ်များက သေးငယ်သော်လည်း အသီးများ သီးနေပြီဖြစ်ပြီး အပင်များကတော့ ပိုမြင့်လာပြီး ပန်းပွင့်များ ပွင့်နေကြပြီ။

‎

‎

‎သူမက ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ စပါးပင်တွေကို စိုက်ဖို့ အနက်ရောင် မြေဆီလွှာကို အသုံးပြုပြီး သစ်ပင်တွေကိုတော့ မြက်ခင်းပြင်ကိုရွှေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ပြောင်းဖူးပင် တွေအတွက်တော့ ဂျုံနှင့် အာလူးများဖြင့် အစားထိုးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

‎

‎

‎ဆက်တင်များကိုဖွင့်လိုက်တော့ ပြောင်းဖူးပင်ရိတ်သိမ်းရန်အတွက် ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် စောင့်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူမတွေ့လိုက်ရသည်။ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်တွင် လယ်မြေမှ သစ်ပင်များကို ရွှေ့ပြောင်းပြီး အိမ်အနောက်ဘက်တွင် ပြန်လည်စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။

‎

‎

‎ပြီးသောအခါမှာတော့ ပြောင်းဖူးတွေကရိတ်သိမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ ပြောင်းဖူးတွေရိတ်သိမ်းပြီးနောက်မှာတော့ စပါးစိုက်ရန်အတွက် အနက်ရောင်မြေဆီလွှာ 100 m²၊ ဂျုံအတွက် 50 m² နှင့် အာလူးအတွက် 50 m² တို့ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

‎

‎

‎ထို့နောက် သူမက အောက်ဆီဂျင်အဆင့်ကို စစ်ဆေးလိုက်တော့ သီးနှံပင်များထပ်ထည့်ပြီးနောက်တော့ ၁၀% တိုးလာတာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

‎

‎

‎လယ်မြေမှာစိုက်ပျိူးပြီးတာနဲ့ ကျင်းရွှီယန်းရဲ့ အသံကိုကြားလိုက်ရတယ် "အာ့ဇီ ကိုယ်တို့ရောက်ပြီ"

‎

‎

‎ဒါကိုကြားတော့ သူမရဲ့စိတ်စွမ်းအားတွေ ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး အပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ ဒီနေရာက လမ်းပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ဖုတ်ကောင်များနှင့် တိရစ္ဆာန်အရိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို သုံးသပ်ကြည့်ရလျှင် သက်ရှိသတ္တဝါများကို ရှာဖွေရန်က အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါးသည်။

‎

‎

ကားထဲက‎မထွက်လာခင်မှာပဲ လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ လေသေနတ်တွေကိုစစ်ဆေးပြီး ကားရဲ့ရှေ့မီးတွေကို အသုံးပြုကာ ဆက်သွယ်ခဲ့ကြတယ်။

‎

‎

‎"ဂါးးးး"

‎

‎

‎ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်တာနဲ့ ဖုတ်ကောင်အများအပြားက ပြေးလာကြသည်။ နတ်ဆိုးအဖွဲ့သားတွေကတော့ သူတို့ရဲ့သေနတ်တွေကိ ကိုင်ရင်း ဆယ်စက္ကန့်မပြည့်ခင်မှာပဲ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်။

‎

‎

"‎ပေါ့ပ် ပေါ့ပ် ပေါ့ပ်"

‎

‎

‎သတ္တုကျည်ဆန်များဟာ ဦးခေါင်းခွံများထဲကိုထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ဖုတ်ကောင်များကိုချက်ချင်းသေဆုံးသွားခဲ့သည်။အခြားသူတွေက ဖုတ်ကောင်များကို ချေမှုန်းနေစဉ်တွင် ရှန်းကျင်းဇီကတော့ သူရဲ့အပြာရောင်မီးတောက်ကို အသုံးပြုပြီး အလောင်းများကိုမီးရှို့ခဲ့ပြီး ရှောင်ချီက အမြုတေများကို ကောက်ယူခဲ့သည်။

‎

‎

‎"ကပ္ပတိန်၊ အဲဒီဂိုဒေါင်ထဲမှာ လူတွေရှိတယ်" လို့ ချင်လူဇီက သူတို့နဲ့ မဝေးတဲ့ အဆောက်အဦးကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎"လူဘယ်နှစ်ယောက်လဲ" လို့ ကျင်းရွှီယန်းက မေးသည်။

‎

‎

‎"သာမန်လူသုံးဆယ့်လေးယောက်နှင့် စွမ်းရည်အသုံးပြုသူခြောက်ယောက်" ဟု ချင်လူဇီက ခဏအကြာတွင် ပြန်ဖြေသည်။

‎

‎

‎ကျင်းရွှီယန်းက တစ်စက္ကန့်လောက်စဉ်းစားပြီးမှ "အဲဒီမှာ စွမ်းရည်ရှိတဲ့သူတွေရှိလို့၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို မစစ်ဆေးတော့ဘူး။ ခြံတွေကိုပဲ သွားစစ်ဆေးကြရအောင်"လို့ ပြောလိုက်တယ်။

‎

‎

‎"နားလည်ပြီ"

‎

‎

‎နတ်ဆိုးအဖွဲ့က လမ်းတစ်လျှောက်က ဖုတ်ကောင်များကိုသတ်ကာ တိရစ္ဆာန်ခြံများဆီသို့ လျှောက်သွားနေစဉ်တွင် ရှောင်ချီကတော့ လမ်းပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်ကာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

‎

‎

သူတို့က ဖုတ်ကောင်များစွာကို သတ်ခဲ့ကြပေမယ့် အမြုတေ သုံးခုကိုသာတွေ့ရှိခဲ့သည်။ စက်ရုံခရိုင်များရှိ ဖုတ်ကောင်များထက် အမြုတေအရေအတွက်က အလွန်နည်းပါသည်။

‎

‎

‎ဂိုဒေါင်ထဲက လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ သူတို့ကို ပြတင်းပေါက်ကနေ ကြည့်နေတယ်။ ထိုကအဖွဲ့ထွက်သွားတာကိုမြင်တော့မှ သူကဒုတိယထပ်ကို အမြန်ပြေးပြီး "သူဌေး၊ ဒီလူတွေက ဖုတ်ကောင်တွေကို သတ်ပြီး ထွက်သွားပြီ" လို့သတင်းပို့လိုက်တယ်။

‎

‎

‎ဒါကိုကြားတော့ လူတစ်ယောက်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပြီးပြောလိုက်တယ် "စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ သူတို့ရှေ့မှာ ဂိုဒေါင်တစ်ခုရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူတို့က အဲဒါကိုတောင် မစစ်ဆေးဘူး။ အဲဒီအစား ဖုတ်ကောင်တွေကိုသတ်ပြီး ထွက်သွားခဲ့တယ်"

‎

‎

‎ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ လူငယ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး “သူတို့က စစ်သားတွေလား” ဟုမေးလိုက်သည်။

‎

‎

‎လူငယ်ကခေါင်းယမ်းပြီး “သူတို့က ယူနီဖောင်းမဝတ်ထားပေမယ့် သေနတ်တွေ ရှိတယ်” လို့ ပြန်ဖြေတယ်။

‎

‎

‎"သူတို့ကားတွေကော" လို့ ထိုလူက ထပ်မေးတယ်။

‎

‎

‎"မီနီဗန်ကား နှစ်စီး၊ SUV လေးစီး၊ SUT တစ်စီး"

‎

‎

‎ဒါကိုကြားတော့ အဲဒီလူက အတည်ပြုဖို့ ပြတင်းပေါက်ကို သွားလိုက်တယ်။ အပြင်မှာ ရပ်ထားတဲ့ ကားတွေကို မြင်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေက တောက်ပလာပြီး "လူတိုင်းကို သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထုပ်ပိုးဖို့ ပြောလိုက်ကြ။ တစ်ယောက်ယောက်က လာပြီး ကားတွေ လာပို့ပေးတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေရာက ငါတို့ ထွက်သွားနိုင်ပြီ" လို့ ရွင်မြူးစွာ ပြောလိုက်သည်။

‎

‎

‎လူငယ်ကလည်း သူ့အမိန့်ကြောင့် ဝမ်းသာသွားတယ်။ ရိက္ခာအချို့ ကျန်နေသေးသော်လည်း လူတိုင်းအတွက်တော့ မလုံလောက တော့ပါ။ သူတို့ထွက်သွားချင်ရင်တောင် ကားတွေလိုအပ်တယ်။ တကယ်တော့ ဒီနေရာက မြို့နဲ့ဝေးပြီး လုံးဝလူ ခြေတိတ်နေတယ်။

‎

‎

‎"ဟုတ်ကဲ့ သူဌေး"

‎

‎

‎အမိန့်ပေးပြီးနောက်တော့ ထိုအမျိုးသားက အပြင်ဘက်တွင် သူ့ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးရန် အမြန်သွားခဲ့ပြီး ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းယွင်ကတော့ ပြန်လာကာ အဖွဲ့ဆီသွားမပူးပေါင်းမီတွင် ကားများကို သူ့ရဲ့နေရာလွတ်၌ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

‎

‎

‎

‎

‎