အခန်း (၂၈၅-၂၈၆)
Vol. 29 Ch. 285-286
အခန်း (၂၈၅) - မိစ္ဆာအမြုတေ၊ ကျွန်မ အနားမှာ ခစားပါရစေရှင်
ယွန်နျန်းက ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ယင်သွားပြီး ကြောက်လန့်စွာဖြင့် တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် လီယန်ချူ သူမကို အဖြူရောင်မြွေသူငယ်ချင်း ပုံပြင် ပြောပြခဲ့စဉ်က ပြောခဲ့သော စကားလုံးများမှာ သူမစိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
"မြွေတွေရဲ့ မိတ်လိုက်ချိန်က များသောအားဖြင့် ဆယ်နာရီကျော် ကြာတတ်တယ်၊ ဒီ မြက်ခင်းထဲက သူရဲကောင်း ရှူရှန်း တစ်ယောက် ဒါကို ခံနိုင်မလား မသိဘူး "
ယွန်းနျန်းက ထိုမိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှ၏ ရက်စက်သော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။
"..." မြွေမိစ္ဆာ မိန်းမလှ
ဒီမိန်းမ ရူးများနေတာလား
သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်
ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာကို လှုပ်ယမ်းကာ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
"ရှင် မလာနဲ့နော် "
ယွန်းနျန်းက မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှက ရက်စက်စွာ ရယ်မောပြီး
"နောက်ကျသွားပြီ"
ဟု ပြောသည်။
လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားပြီး သူမသည် ယွန်းနျန်း၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်စရာကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားပြီး အစိမ်းရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ဘုန်း
အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းထွက်လာပြီး နဂါးနှင့် ကျား အရှိန်အဝါများ ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။
ထိုအရာသည် မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှ၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။
ထိုအရာမှာ နဂါးကျား ရွှေအမြုတေ ပင် ဖြစ်သည်
ထိုတာအို မှော်ပစ္စည်းကို ယွန်းနျန်းကပင် မောင်းနှင်နိုင်ခဲ့သည်။
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှမှာ မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ယိုင်နဲ့သွားကာ ခေါင်းမူးဝေသွားပြီး နောက်သို့ လဲကျသွားသည်။
ဘုန်း
သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး သတိလစ်သွားသည်။
ယွန်းနျန်းမှသာ ရင်တုန်ပန်းတုန်ဖြင့် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။
သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
တကယ် ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ
နဂါးကျား ရွှေအမြုတေ မှာ သူမ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။
သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ကုသိုလ်တရား၏ အလင်းရောင်များ စုစည်းနေပြီး စင်ကြယ်သော အရှိန်အဝါများ ရှိကာ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဟန်းတာအိုကြီးများ၏ သွန်သင်မှုကို ခံထားရသဖြင့် ကျင့်စဉ်မှာ အလွန် နက်နဲသည်။
မြွေမိစ္ဆာလေးတစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းဖို့မှာ သူမအတွက် မခက်ခဲပေ။
နဂါးကျား ရွှေအမြုတေ ကို အသုံးပြုကာ တစ်ချက်တည်းနှင့် သတိလစ်သွားစေခြင်းမှာ အလွန် လွယ်ကူလှသည်။
ယွန်းနျန်းမှာ ငြိမ်သက်အေးဆေးသော စိတ်ရှိပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မနှစ်သက်ပေ။
သို့သော်
မတိုက်ခိုက်ချင်ခြင်းမှာ တိုက်ခိုက်နည်း မသိခြင်း မဟုတ်ပေ။
ချင်းဖုန်းတောင်ကြော၊ လျူကွမ်းဂူအပြင်ဘက်။
ခန္ဓာကိုယ် ခုနစ်၊ ရှစ်တောင်ခန့် ရှည်လျားသော ကျားကြီးတစ်ကောင်မှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေပြီး မျက်လုံးများတွင် ကြောက်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိသည်။
ဤသည်မှာ တောင်ပိုင်သခင်၏ မူလကိုယ် ဖြစ်သည်။
လေးလံပြီး ရှေးဆန်သော ကျားခေါင်းတံဆိပ် ရွှေရောင်လှံမှာ ယခုအခါ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။
ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးများမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အားကောင်းလာသောအခါ လက်နက်မဲ့ဖြင့် လက်နက်ကို လုယူခြင်းမှာလည်း မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
တောင်ပိုင်သခင်မှာ ဤသို့သော အရာမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ
ထို့ပြင် အားကောင်းလှသော စစ်သည်တစ်ဦး၏ ကိုယ်ခန္ဓာ စွမ်းအားမှာလည်း အလွန် ပြင်းထန်သဖြင့် သူ မခံနိုင်ပေ
ထို့ကြောင့်
ကျားခေါင်းတံဆိပ် ရွှေရောင်လှံကို အလုခံလိုက်ရသော တောင်ပိုင်သခင်မှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ မူလကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။
ကျားမှာ သားရဲတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်ပြီး တောအုပ်ထဲတွင် အုပ်စိုးသူဖြစ်သည်။
တောင်ပိုင်သခင်၏ မူလကိုယ်မှာလည်း ရှားပါးသော ကျားမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ရဲရင့်သည်။
သို့သော်
ယခုမူ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံနေသော လေရူးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လေကို မွှေနှောက်ပြီး သဲများကို လွှင့်ပစ်နိုင်သည့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများ မရှိတော့ပေ။
၎င်းမှာ တောင်ပိုင်သခင်အတွက် အလွန်ပင် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ အကောင်းဆုံးသော ပေါ်လာသည့် ပုံစံ မဟုတ်ပေ
"ခွေးသား တာအိုဆရာ၊ ဒီနေ့ မင်းကို မသတ်ရရင် ငါ ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်မသွားဘူး "
တောင်ပိုင်သခင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
လီယန်ချူက အေးစက်သော မျက်ဝန်းဖြင့် စကားလုံးနှစ်လုံးကိုသာ ပြောလိုက်သည်။
"ဆူညံလိုက်တာ "
တောင်ပိုင်သခင်မှာ ချက်ချင်းပင် အရှက်ရသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်
သူသည် ချင်းဖုန်းတောင်ကြောကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အုပ်စိုးခဲ့သော်လည်း ယနေ့ကဲ့သို့ အရှက်ရဆုံး ဖြစ်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။
ထိုတာအိုဆရာငယ်၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ရိုးရှင်းပြီး ရက်စက်ကာ အကြောင်းပြချက် မရှိပေ
ဟိန်း
တောင်ပိုင်သခင်၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်လာသည်
သွေးသံရဲရဲ အငွေ့အသက်မှာ လူကို ခေါင်းမူးဝေစေသည်။
လီယန်ချူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်
သူ၏ စွမ်းအားတစ်ခုလုံးကို ကျန့်ကျောင်းဓားထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အနီရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
တာအိုဂိုဏ်း၏ အစီရင်ဝတ်စုံ က အထောက်အပံ့ ပေးသည်။
ကျန့်ကျောင်းဓားမှာလည်း ထက်မြက်သည်။
သူသည် အလွန်ပင် ရက်စက်ပြင်းထန်သော ဓားချက်တစ်ခုကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်
သန့်ရှင်းပြီး လျင်မြန်သည်။
သူနှင့် တောင်ပိုင်သခင်၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာတို့ လေထဲတွင် ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။
ဓားအလင်းတန်းမှာ ညကောင်းကင်ကို ခွဲထွက်သွားသည်
ဘုန်း
တောင်ပိုင်သခင်၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ချက်ချင်းပင် ခါးမှ နှစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသည်
ထိုဓားချက်သည် တောင်ပိုင်သခင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ရက်စက်ပြင်းထန်လှသည်။
ယွန်းနျန်းက ဂူပေါက်ဝမှနေ၍ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရင်း၊
သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းလေးကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဟလိုက်မိသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့သွားပြီး အခြေအနေမှာ သူထင်သလောက် ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိပေ။
သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အနည်းငယ် ယိုင်နဲ့သွားသည်။
၎င်းမှာ အစီရင်ဝတ်စုံ ကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုပြီး သွေးချီများကို ဆူပွက်စေခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း
ယွန်းနျန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ။
သူက ဓားကို အားပြုပြီး တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေသည်။
အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး
စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်သည်။
သူ့နောက်တွင်မှာ ခါးမှ နှစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသော တောင်ပိုင်သခင်၏ အလောင်း ဖြစ်သည်။
နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှ စွမ်းအားများမှာ ဒန်တျန်မှ စတင်စီးဆင်းလာပြီး အတွင်းအင်္ဂါများကို နွေးထွေးစေကာ အသက်ဓာတ်များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးသည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်။
သူသည် သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ကျန်းထင်ရှန်း မှ စပျစ်သီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲတွင် ဝါးစားလိုက်သည်။
သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် သွေးချီများ ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြည့်ဝလာပြီး
တက်ကြွလန်းဆန်းသော လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်ဖြစ်သွားသည်
မျက်လုံးများတွင်လည်း တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
တောင်ပိုင်သခင်ကို ဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ထက်မြက်လာပြီး ဓားအိမ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်သော ဓားသွားကဲ့သို့ပင် ထက်မြက်လှသည်။
ယွန်းနျန်းမှာ စိတ်နှလုံး အလွန်ပင် တုန်မိသွားသည်။
မျက်နှာမှာလည်း ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နီရဲသွားသည်။
လီယန်ချူက လှည့်လိုက်ပြီး လေပူများကိုမှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ အမှောင်ဖုံး အတတ်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး သူ၏ ထင်ရှားပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။
မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး အလွန်ပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရှိနေသည်။
ကုသိုလ်မှတ် ကိုးထောင်
တောင်ပိုင်သခင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက သူ၏ ကုသိုလ်မှတ်များကို ထပ်မံ၍ များပြားစေခဲ့သည်
သူက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
စင်ကြယ်သော ယန်စွမ်းအား က တောင်ပိုင်သခင်၏ အလောင်းကို ချက်ချင်းပင် မီးရှို့လိုက်သည်။
၎င်းမှာ စင်ကြယ်သော ယန်စွမ်းအားကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် မီးကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
တောင်ပိုင်သခင်၏ အလောင်းမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအား၏ အကာအကွယ် မရှိတော့သဖြင့် မှော်ပညာကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ရေနှင့် မီးကို မကာကွယ်နိုင်တော့ပေ။
မကြာခင်မှာပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်
ထိုအချိန်တွင်
အစိမ်းရောင်နှင့် အနီရောင် ရောနှောနေသော လုံးဝိုင်းသည့် အရာတစ်ခုမှာ တောင်ပိုင်သခင်၏ ပြာပုံထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
မိစ္ဆာအမြုတေ
အလွန် ထူးခြားသော အခြေအနေများတွင်သာ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ မိစ္ဆာကြီးတိုင်း သေဆုံးပြီးနောက် မိစ္ဆာအမြုတေ ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
လီယန်ချူက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး
လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုလုံးဝိုင်းသည့် အရာကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။
လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် အားပြုကာ ညှစ်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ပင် မာကျောကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး
၎င်းထဲတွင် အလွန် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသည်။
ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ထိုမိစ္ဆာအမြုတေကို ခဏ သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။
"မြွေမိစ္ဆာကရော "
လီယန်ချူက ခေါင်းအနည်းငယ် မော့ကာ ယွန်းနျန်းကို ပြောလိုက်သည်။
"ဂူထဲမှာ သတိလစ်သွားပြီ "
ယွန်းနန်းက နူးညံ့စွာ ပြောသည်။
လီယန်ချူက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ကာ
"ကောင်းတယ်"
ဟု ပြောသည်။
ထို့နောက် ဂူထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
ယွန်းနျန်းမှာ အံ့ဩသွားပြီး ဆံပင်များကို နားနောက်သို့ ပို့ကာ အပြုံးလေးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
ဂူထဲတွင်
မြွေမိစ္ဆာ၏ ရုပ်ဆောင် မိန်းမလှမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ သတိပြန်လည်လာပြီး
ပထမဆုံးအနေဖြင့် လူ၏ အနံ့အသက်ကို ရလိုက်သည်။
အလိုလိုပင် ပျော်ရွှင်သွားသည်။
ဤနှစ်များအတွင်း သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာ ပိုမိုအားနည်းလာပြီး
အနံ့အသက်မှာလည်း မကောင်းသဖြင့်၊
သန်မာသော လူငယ်လေးတစ်ယောက်နှင့် မည်သို့မျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။
သို့သော်
မကြာခင်မှာပင် အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော မိစ္ဆာမသည် လက်ရှိ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်။
သောက်ကျိုးနည်း
သူမ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ
ရှေ့တွင် ရုပ်ရည်ချောမောသော တာအိုဆရာငယ်တစ်ယောက် ရပ်နေပြီး
သူမကို ပြုံးစစဖြင့် စူးစမ်းကြည့်နေသည်။
သူမမှာ ခက်ခဲစွာ တံတွေးကို မြိုချလိုက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
"တာအိုဆရာ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာသလိုပါပဲ၊ ကျွန်မ အရမ်းကို ချစ်မြတ်နိုးမိပါတယ်၊ အခုမှစ ပြီး တာအိုဆရာရဲ့ အနားတွင် ခစားပါရစေရှင်၊ ဘယ်တော့မှ စိတ်မပြောင်းပါဘူး "
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ စိတ်ကူးမှာ ထက်မြက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ အလှတရားကို အသုံးပြုပြီး၊
အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးကို လဲလှယ်ယူရန် ဖြစ်သည်။
ထိုတာအိုဆရာငယ်က ဒီနေရာမှာ ရပ်နေသည်မှာ တောင်ပိုင်သခင်မှာ အသေချာပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ သူမအတွက် စီစဉ်ရမည်။
လီယန်ချူက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အနည်းငယ် တုန်သွားပြီး ယွန်းနျန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒါ မင်းရဲ့ ညီမလား "
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှမှာ နားမလည်ပေ။
သို့သော် ယွန်းနျန်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် နီရဲသွားသည်။
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှကို မထိန်းနိုင်ဘဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
တောက်
ယုတ်မာလိုက်တာ
လီယန်ချူမှာ အံ့အားသင့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ဘာဖြစ်တာလဲ
ဒီတောင်ပေါ်က မိစ္ဆာတွေက စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ထားတာလား
ပြောသည့် စကားများမှာ အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှတူညီနေရသနည်း။
အခန်း (၂၈၆) - ဒီမြည်းက ဘာဖြစ်နေတာလဲ ၊ အူမူတာအိုဆရာ
သူက မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှကို ကြည့်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"တောင်ပိုင်သခင်ဆီမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ရတနာတွေ ဘာတွေများ ရှိသေးလား "
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှက ဤတာအိုဆရာငယ်မှာ သွေးပူပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဟု ထင်နေသည်။
သူမ အမြန်ပင် စဉ်းစားကြည့်သည်။
သို့သော်။
တောင်ပိုင်သခင်က သူ့လုပ်ရပ်တွေကို သူတို့ဆီ ဘယ်တော့မှ မရှင်းပြတတ်သဖြင့် ရတနာတွေ ဘာတွေ ရှိမှန်း သူမ ဘယ်သိပါ့မလဲ။
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကိစ္စရပ်၏ အကြောင်းရင်းကို သတိထားကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"မင်းက တောင်ပိုင်သခင်ရဲ့ မိန်းမ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ သူ့ရတနာတွေ သိမ်းတဲ့နေရာကိုတောင် မသိရတာလဲ "
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်ယင်သွားပြီး ရှက်ရွံ့ဟန်ဆောင်ကာ
"ကျွန်မက တောင်ပိုင်သခင်ရဲ့ မိန်းမ မဟုတ်ပါဘူး၊ လျူလန် ရဲ့ ဇနီးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို လျူလန် ဆိုသည်မှာ လီယန်ချူ သတ်ဖြတ်လိုက်သော ဖျားနာနေဟန်ရှိသည့် စာပေသမားဖြစ်သည်။
"အော်၊ ခဏလေးကမှ မင်း တောင်ပိုင်သခင်နဲ့ အတော်လေး ရင်းနှီးနေသလိုပဲနော် "
"အဲဒါတွေက တောင်ပိုင်သခင်က အတင်းအဓမ္မ ခိုင်းစေလို့ပါ၊ ကျွန်မလည်း အသက်ရှင်ဖို့အတွက် မတတ်သာလို့ပါရှင်"
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှက ခေါင်းငုံ့ကာ ငိုယိုလိုက်သည်။
ဒါဆို မင်းက ကပြနေပြီး မင်းယောက်ျားက စောင်းတီးပေးနေတာပေါ့လေ
လီယန်ချူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်သွားသည်။
ဂူထဲကို ဝင်ဝင်ချင်း သူတို့သုံးဦး သီချင်းဆို ကပြနေတာကို တွေးမိလိုက်တော့ တိရစ္ဆာန်လောကက ကစားတတ်လိုက်တာ လို့သာ တွေးမိတော့သည်။
"တောင်ပိုင်သခင်က ချင်းဖုန်းတောင်ကြောကို အုပ်စိုးတဲ့ မိစ္ဆာကြီးပဲ၊ ရတနာတွေ မသိရင်တောင် သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်း မိတ်ဆွေတွေကို သိလား"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှက ကိုယ်ခန္ဓာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး
"တောင်ပိုင်သခင်က စိတ်နေစိတ်ထား ခပ်အေးအေးနဲ့ အပြင်လူတွေနဲ့ မဆက်ဆံတတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က မျက်နှာမည်း တာအိုဆရာတစ်ယောက် လျူကွမ်းဂူကို လာပြီး တောင်ပိုင်သခင်နဲ့ လျှို့ဝှက်ဆွေးနွေးတယ်၊ ပြီးတော့ တောင်ပိုင်သခင်က လူတွေကို တောင်အောက်ကို စေလွှတ်လိုက်ပြီး ထင်ရှားတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးရဲ့ ဓာတ်တော်တွေကို လုယူဖို့ ခိုင်းလိုက်တယ်"
ဟု ပြောပြသည်။
"မျက်နှာမည်း တာအိုဆရာ ဘယ်သူလဲ"
"ကျွန်မ သူ့နာမည်ကို မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက စိတ်ဆန္ဒလမ်းစဥ် က လာတာလို့တော့ သိရပါတယ်"
လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။
"နောက်ထပ် ဘာတွေ သိသေးလဲ "
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်မ မျက်နှာမည်း တာအိုဆရာအကြောင်း အများကြီး မသိပါဘူး၊ နောက်ပိုင်းမှာ တောင်ပိုင်သခင်က ကျွန်မတို့ကို ဒေါင်လင်စီရင်စု က ကျင်ကွမ်းကျောင်းတော်ကို ခေါ်သွားပြီး တစ်ခုခု စီစဉ်ထားတယ်လို့ ပြောတာတော့ ကြားလိုက်ပါတယ်"
လီယန်ချူမှာ တောင်ပိုင်သခင်ဆီမှာ ရတနာများ ကျန်ခဲ့သလားဟု စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ငွေအနည်းငယ်ရရင် ကောင်းမယ်ဟု တွေးထားခဲ့သည်။
သို့သော် ရှင်းယိတာအို အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရပြီး ထိုအဖွဲ့အစည်းမှာ မိစ္ဆာများနှင့် ပူးပေါင်းကာ မကောင်းကြံနေသည်ဟု သိလိုက်ရသည်။
သူ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ခဏကြာပြီးနောက်။
သူ့မျက်လုံးများ မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှထံသို့ ရောက်သွားပြီး အေးစက်စွာဖြင့်
"ဒီလောက် သတင်းအချက်အလက်လေးနဲ့ မင်းကို ဘာလုပ်ရမလဲ "
ဟု ဆိုသည်။
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး
"တာအိုဆရာက လူငယ်လေးဆိုတော့ တခြားသူရဲ့ ဇနီးကို မမြည်းစမ်းချင်ဘူးလား၊ ကျွန်မ အကောင်းဆုံး ဝန်ဆောင်မှု ပေးပါ့မယ်ရှင် "
ဟု အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
ယွန်းနျန်းမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
လီယန်ချူမှာ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားရတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။
ဒါတွေက ဘာစကားတွေလဲ
"သတ္တိကောင်းလှတဲ့ မိစ္ဆာမ၊ ငါက သီလသမာဓိနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ ကောင်ကွ မဟုတ်တာ မပြောနဲ့ "
လီယန်ချူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်
ဘုန်း
မိစ္ဆာရုပ်ဆောင် မိန်းမလှ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီး အရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြာအဖြစ် လွင့်စင်သွားသည်။
သူသည် လျူကွမ်းဂူအတွင်းတွင် ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ဘာမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ဤကောင်တွေအားလုံးမှာ ဆင်းရဲသားတွေ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။
မီးရှို့ပြီး လျူကွမ်းဂူကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်
ယွန်းနျန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာလာသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင်။
ယွန်းနျန်းက
"တာအိုဆရာ၊ ဘာလို့ မြွေမိစ္ဆာကို သတ်ပစ်လိုက်တာလဲ၊ သူ့ကို အနားမှာ ထားပြီး ကူညီခိုင်းရင် ဒါမှမဟုတ် သူတော်စင် ဖြစ်အောင် ပြုပြင်ပေးရင် မကောင်းဘူးလား"
ဟု တိုးတိုးလေး မေးသည်။
"သူမက မကောင်းမှုတွေ လုပ်ထားပြီး လူတွေ ဘယ်လောက်သတ်ထားလဲ မသိနိုင်ဘူး၊ ဘာလို့ ပြုပြင်ပေးရမှာလဲ "
သူ အံ့ဩသွားသည်။
ယွန်းနျန်းမှာ ရဟန်းကြီးများ၏ သွန်သင်မှုကို ခံထားရပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ အရှိန်အဝါများ ရှိသည်။
တချို့သော အမြင်များမှာ ထိုအချက်ကြောင့် ထိခိုက်နေသည်။
ဗုဒ္ဓ၊ တာအိုကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ အတူတူပဲဟု ထင်နေသည်။
ယခု လီယန်ချူ၏ ရိုးရှင်းသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ။
သူမ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး
ထိုတာအိုဆရာငယ်၏ စကားလုံးများတွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။
လီယန်ချူ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ပြီး
"သွားပြီ" ဟု ဆိုသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ခဏက တောင်ပိုင်သခင်ရဲ့ ခေါင်းကို အမှတ်တရအနေနဲ့ ဖြတ်လာဖို့ မေ့သွားတယ်၊ ဒီလိုပြန်သွားရင် ဝမ်အမတ်မင်းက ငါ လေလုံးကြီးပဲ ထုတ်နေတယ်လို့ မထင်တော့ဘူးလား "
ယွန်းနန်း - "..."
ကောင်းပါပြီ။
လီတာအိုဆရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရိုးရှင်းပြီး ရက်စက်သောသူ ဖြစ်သည်။
ဘာတွေ နက်နဲနေသလဲဆိုတာ
သူမ ကိုယ်တိုင်သာ တွေးများနေတာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
လီယန်ချူက ယွန်းနျန်းကို နဂါးကျားရွှေအမြုတေထဲ ပြန်ပို့လိုက်ပြီး အလွန်တက်ကြွနေသော မြည်း ကို စီးကာ ဂျင်ဂို သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်သွားသည်။
ထိုနေရာသည် ဒေါင်လင်စီရင်စု ကျင်ကွမ်းကျောင်းတော်သို့ သွားသည့် လမ်းကြောင်းတွင် ရှိနေသည်။
ဂျင်ဂို သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ မိုးလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
မုတ်ဆိတ်မွှေး ထူထပ်သော ဝန်ထမ်း ဝမ်အမတ်မင်းမှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး လီယန်ချူ၏ သတင်းကို စောင့်နေသည်။
ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း
မြင်းခွာသံများကဲ့သို့ ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသည်။
ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော အရာရှိ နှစ်ဦးက အဝေးကနေ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တာအိုဆရာငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။
မျက်နှာမှာ အေးစက်ပြီး အရပ်မြင့်မြင့် ဖြစ်သည်။
ခါးတွင် ရှေးဟောင်းဓားကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး ကျောပိုးအိတ်တစ်ခုကို လွယ်ထားသည်။
"ပြန်လာပြီ "
"လီတာအိုဆရာပဲ "
သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ပျော်ရွှင်သွားသည်။
သို့သော် တစ်ဦးက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။
လီတာအိုဆရာ စီးလာတာ မြည်းတစ်ကောင်လား
ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ပြေးနိုင်တာလဲ
သူတို့ ကျင့်သားရနေသော စစ်မြင်းများကို မြင်ဖူးသော်လည်း ထိုမျှ မြန်ဆန်သည်ကို မမြင်ဖူးပေ၊ ထိုမြည်းသည် သာမန်မြည်းကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လီယန်ချူမှာ ရုံးအရာရှိ နှစ်ဦးရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
အရာရှိ နှစ်ဦးမှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ခံစားချက်တစ်ခု ရလိုက်သည်
လီတာအိုဆရာမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။
သို့သော် ဒီမြည်းက လူတစ်ယောက်လို သူတို့ကို ငေးကြည့်နေသလိုမျိုးပဲ။
ပြီးတော့
ဒီမြည်းမျက်နှာပေါ်က အပြုံးက ဘာဖြစ်တာလဲ
အသက်အရွယ် အနည်းငယ်ကြီးသော ရုံးအရာရှိက လက်အုပ်ချီကာ
"လီတာအိုဆရာ၊ ဝမ်အမတ်မင်းက ကျောက်အိမ်တော် မှာ စောင့်နေပါတယ်"
ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ကာ
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဟု ပြောသည်။
သူ ဆင်းလိုက်ပြီး မြည်းကြီး ကို ဆွဲကာ ဇမ်အိမ်ရာဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ခဏကြာသော် ဇမ်အိမ်ရာ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
အိမ်ရာ အစေခံမှာ မျက်စိရှင်လွန်းပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
"လီတာအိုဆရာ ပြန်ရောက်ပြီ "
သူ့အသံကြောင့် အနီးနားက ရုံးအရာရှိ ငါး၊ ခြောက်ဦးမှာ လန့်သွားကြသည်။
ရုတ်တရက်ကြီး
လီယန်ချူက မည်းကြီး ကို အိမ်ရှေ့ အစေခံထံ အပ်လိုက်ပြီး ကျောက်အိမ်တော် ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
မျက်လုံး ထက်မြက်သော အရပ်မြင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦးမှာ ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် အလျင်အမြန် လာကြိုသည်။
"လီတာအိုဆရာ၊ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာတာ ဝမ်းသာပါတယ် "
သူသည် စစ်ဆေးရေးအရာရှိ ဝမ်ဝမ်ပင် ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူက
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဝမ်အမတ်မင်း"
ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ဝမ်က လီယန်ချူ၏ အဝတ်အစားများ သပ်ရပ်ပြီး တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် နားလည်သွားသည်။
ဤတာအိုဆရာငယ်သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာကြီးနှင့် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရပုံရသည်။
မဟုတ်ရင် သူ ဒီလောက်ထိ အကောင်းပကတိ ရှိနေမှာ မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ဝမ်က ထိုအကြောင်းကို မပြောဘဲ ရယ်မောရင်း
"လီတာအိုဆရာ၊ ကျွန်တော်မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ ဖူချန်း ကနေ ဇန်ရှန်း ဆရာတော် ရောက်လာပါတယ်၊ သူက ချန်ကျီ ကျောင်းတော်က ရဟန်းကြီးပါ၊ နောက်ပြီး အူမူ တာအိုဆရာလည်း ရှိပါတယ်၊ သူကလည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရာမှာ ကျွမ်းကျင်သူပါ"
ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူ ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ဝမ်ဝမ်နှင့်အတူ ဝင်သွားသည်။
ရဟန်းနှစ်ပါးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လီယန်ချူ ပြုံးပြလိုက်သည်။
ဇန်ရှန်းဆရာတော်မှာ အသက်ငါးဆယ်ကျော် ရှိပြီဖြစ်ပြီး သက်ကြီးရွယ်အို ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ကာ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသည်။
အူမူ တာအိုဆရာမှာ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုဆရာ ဖြစ်ပြီး ကျောတွင် မက်မွန်သစ်သားဓား ပါရှိကာ ခါးတွင် ဝိညာဉ်ခေါ်ခေါင်းလောင်း ချိတ်ဆွဲထားပြီး ရုပ်ရည်မှာ အလွန် ထူးဆန်းသည်။
"ဒါက လီတာအိုဆရာပါ၊ ဝမ်အမတ်မင်း ပြောပြလို့ သိရပါတယ်၊ ဒီနေ့တွေ့ရတာ အသက်ငယ်ပေမဲ့ ရုပ်ရည်က တကယ့်ကို ထူးချွန်သူပါပဲ"
လီယန်ချူကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ၊ ကြင်နာတတ်သည်ဟု ထင်ရသော ထိုသူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် မယဉ်ကျေးလှပေ။