အခန်း (၂၉၃-၂၉၄)

အခန်း (၂၉၃) - စိတ်မိစ္ဆာ၏ အစိတ်အပိုင်း၊ ရဟန်းပျို ကျင်းချိန်

သို့သော်လည်း တကယ်တမ်း နဂါးနှင့် ကျား ရွှေအမြုတေအထိ စုစည်းနိုင်ရန်မှာ ဉာဏ်ပညာရှိရုံနှင့် မရနိုင်ပေ။

၎င်းအတွက် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ဓာတ်များ လိုအပ်သလို

နက်နဲလွန်းလှသော အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း လိုအပ်ပေသည်။

၎င်းမှာ ထိုက်ကျိ ယင်ယန် တရားထိုင်နည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်ယူ၍ စိတ်ရှည်သည်းခံရမည့် အလုပ်ဖြစ်ပြီး စိတ်မြန်လက်မြန် လုပ်၍ မရနိုင်ပေ။

ထို လေစီးကြောင်း သည်လည်း ထူးခြားသော စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေပြီး၊ စိတ်အလိုရှိရာသို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ခဏချင်းအတွင်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ကြီးမားလာတော့သည်။

ဒန်ထျန်း ထဲမှ လေစီးကြောင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ရှိ နာရီလမ်းကြောင်းများထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းသွားသည်။

သာမန် ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်လွန်းလှသည်။

လမ်းကြောင်းများမှာလည်း ရွှေအမြုတေ နှင့် ဗောဓိဆေးလုံးတို့ကြောင့် ပိုမိုကောင်းမွန်လာပြီး ပိုမိုပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထုတ်လွှတ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

ဝင်းထဲရှိ စွမ်းအားရှင်များကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဘဲ

လီယန်ချူသည် ရှစ်ပါးသောမန္တန် ထဲမှ စိတ်ငြိမ်မန္တန်ကို ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ လင်ကွမ်းအရာရှိကို ပင့်ဖိတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို အသုံးပြုခြင်း မပြုလုပ်ပေ။

ထို နဂါးနှင့် ကျား ရွှေအမြုတေ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်မှာ ခဏတာ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင်။

သူ၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းအတတ် ၏ စူးစမ်းနိုင်စွမ်းမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်ပြီး ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

"ဟင် "

လီယန်ချူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဟဲယူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားပြီး အမည်းရောင်ငွေ့များ ဝန်းရံနေသည်။

ပြီးတော့

သူ၏ နောက်ကျောတွင် အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသည်။

မိစ္ဆာကောင်တစ်ခုခု ကပ်ငြိနေတာလား။

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အဲဒါ ဘာကောင်လဲ!

ယခုအချိန်တွင်

ဟဲယူသည် လီယန်ချူ၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသည့်အလား ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လာသည်။

လီယန်ချူကို မခံမရပ်နိုင်ဘဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ အလွန်ပင် မှောင်မိုက်နေသည်။

အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းအတတ်ကို ဖွင့်ထားသည့် လီယန်ချူ၏ မျက်စိထဲတွင် ဟဲယူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ ရှိသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာ ဝိညာဉ်သတ်သမား အဆင့်သို့ပင် ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘာလို့ သူ့ကိုပဲ အမြဲ စိုက်ကြည့်နေတာလဲ"

တင်းရုံက တိုးတိုးလေး မေးသည်။

"သူ့ကို ကြည့်ရတာ မနှစ်မြို့လို့လေ၊ ဒီဟဲယူက ဘယ်သူလဲ"

လီယန်ချူက တင်းရုံ ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

တင်းရုံမှာ ယခုအခါ အသက်ဘေးကင်းရှင်းသွားပြီး ကံကြမ္မာမှာလည်း ထူပြောကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ သန့်ရှင်းသော အရှိန်အဝါများ ပိုမို ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များပင် ပါဝင်နေသည်။

၎င်းမှာ မွေးရာပါ အခြေခံကောင်းသော တာအိုကျင့်စဉ်မျိုးစေ့ပင် ဖြစ်သည်။

တင်းရုံက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တိုးတိုးလေး ပြောသည်

"ဟဲယူက တန်းရှားတောင်က တာအိုပညာရှင်ပါ၊ ဝမ်ချင်ဇီဆီမှာ ပညာသင်တာ၊ အရင်ကလည်း အကြိမ်နည်းနည်း တွေ့ဖူးပါတယ် "

"အရင်ကတော့ ဒီလူကို ဒီလောက် မမုန်းတီးမိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်းထင်ရှန်း က ပြန်လာပြီးနောက်ပိုင်း သူက ဝမ်ချင်ဇီနဲ့အတူ ကျွန်မရဲ့ ဆရာမကို လာတွေ့တဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက လူကို အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်စေပါတယ်"

ခူမေဆရာကြီး မှာ ပြင်ပလူဖြစ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူ ဖြစ်ရာ တင်းရုံ မှာ သူမ၏ တပည့်ဖြစ်သော်လည်း နှစ်သက်မှု၊ မနှစ်သက်မှုများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောဝံ့ပေ။

အထူးသဖြင့် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကိုပေါ့။

သို့သော်

လီယန်ချူရှေ့မှာတော့ စိတ်ထဲရှိတာတွေကို ဝှက်ထားစရာ မလိုပေ၊ သူမက လီယန်ချူကို "အဖိုးကြီးလီ" ဟု ရယ်မောခေါ်ဆိုခြင်းကပင် ၎င်းကို သက်သေပြနေသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်

လီယန်ချူမှာ သူမကို အလွန်ပင် စိတ်အေးချမ်းစေနိုင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"မင်းပြောတာက ကျန်းထင်ရှန်းက ပြန်လာပြီးနောက်ပိုင်းမှ သူ့ကို ပြန်တွေ့တော့ ထူးဆန်းသွားတာလား"

"ဟုတ်တယ်၊ သူလည်း ကျန်းထင်ရှန်းကို သွားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူနဲ့ မဆုံဖြစ်ခဲ့ဘူး၊"

"သူပြောပြတာတော့ သူက နတ်ဘုရားတောင် ပေါ်မှာ စူးစမ်းနေတုန်း ရုတ်တရက် မျက်စိရှေ့မှာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အပြင်ကို ရောက်သွားခဲ့တာတဲ့"

လီယန်ချူ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အသံမှာ အံ့အားသင့်နေသည်။

"မင်းပြောတာက သူလည်း ကျန်းထင်ရှန်း ကို ရောက်ဖူးတယ်ပေါ့"

သူက တင်းရုံ က သူမကိုယ်တိုင် ကျန်းထင်ရှန်း ကနေ ပြန်လာတာကို ပြောနေတာဟု ထင်ခဲ့တာ။

တင်းရုံ အနည်းငယ် ငိုက်စိုက်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်"

လီယန်ချူက ဟဲယူကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ့ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ရင်းနှီးနေရခြင်းမှာ အကြောင်းရှိတာပဲ

ကျန်းထင်ရှန်း ထဲတွင် လူ့စိတ်ကို လှုပ်ရှားပြီး ဝိညာဉ်သုံးပါး လိပ်ပြာခုနစ်ပါးကို ထိန်းချုပ်သည့် မိစ္ဆာကောင်။

စိတ်မိစ္ဆာ

"တကယ်ပဲ စိတ်မိစ္ဆာက ကျန်းထင်ရှန်း ကနေ လွတ်မြောက်လာတာပဲ "

သူ့စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မိသည်။

သို့သော်။

သူ၏ မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်သည်။

အဲဒီ စိတ်မိစ္ဆာကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား၊ ကုသိုလ်မှတ် ရတဲ့အကြောင်းပင် အကြောင်းကြားထားပြီးသားလေ။

"စိတ်မိစ္ဆာရဲ့ အစိတ်အပိုင်း များလား၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် တစ်ကောင်လား"

သူ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

သို့သော် လက်ရှိအချိန်တွင် ပတ်ပတ်လည်၌ တာအိုပညာရှင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

အလျင်စလို တိုက်ခိုက်မိပါက မကောင်းသော တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ပြီးတော့ အထဲမှာ ချင်းဟွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေလည်း ပုန်းအောင်းနေသေးသည်။

အလျင်စလို လုပ်မိပါက ရန်သူကို သတိပေးမိသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဘာမှမဖြစ်သလို အရက်သောက်ရင်း စားသောက်ကာ ဝင်းထဲရှိ တာအိုပညာရှင်များကို စူးစမ်းနေလိုက်သည်။

အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းအတတ်ဖြင့် အားလုံးကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူသည် ထူးခြားသော လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါမှာ မှိုင်းပြနေပြီး မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သူပဲ "

လီယန်ချူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားသည်။

ဧည့်ခံပွဲထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေခဲ့ပြီးနောက် တခြားအကျိုးကျေးဇူး မရှိသော်လည်း ထိုလူများ၏ အမည်နှင့် နောက်ခံများကိုတော့ အတော်လေး သိရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုလူမှာ ကျင်းချိန် ဟု ခေါ်သော ရဟန်းပျို ဖြစ်သည်။

နှုတ်ခမ်းနီ၊ သွားဖြူ၊ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ပြီး လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ထူးခြားသော ရုပ်ရည်ရှိသူဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြားထဲတွင် အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသည်။

ကြားရသည်မှာ ထိုလူမှာ သူဌေးသားတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စွန့်ပယ်ကာ ရဟန်းဝတ်သွားပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာကို အထူးလေ့လာရာ အကြီးအကဲများက ရှေးဘဝကတည်းက ပါလာသော ဉာဏ်ပညာရှိသူ ဟု ချီးကျူးခံရသူဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ထိုရဟန်းပျို ကျင်းချိန်ကို ကြည့်မှသာ ပြဿနာကို ရှာတွေ့တော့သည်။

သူသည် ထိုအခြေအနေကို ဒွမ်းမူရွှမ်းကို ပြောပြလိုက်သည်။

ဒွမ်းမူရွှမ်းက အလွန်အလေးအနက် ထားသလို သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း ထူးခြားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါက မြန်လွန်းတယ် "

သူမသည် သူမ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်မျက်လုံးကို သံသယဝင်လာသည်။

လီယန်ချူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ရှင်းပြမနေတော့ပေ။

အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းအတတ်နှင့် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်မျက်လုံးတို့တွင် ဘယ်ဟာ ပိုကောင်းသလဲဆိုတာ အဆုံးအဖြတ် မရှိပေ။

သို့သော် ဝိညာဉ်မျက်လုံးမှာ ကျင့်ကြံစရာ မလိုဘဲ အလွန်ကြည်လင်စွာ မြင်ရပြီး စွမ်းအား မကုန်ဆုံးပေ၊ ဘာကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ မွေးရာပါ အရည်အချင်း ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းအတတ်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ ကံကြမ္မာနှင့် အရှိန်အဝါကို ကြည့်နိုင်ပြီး မျက်လုံးနှင့် ဆင်တူသော ရလဒ်များ ထွက်နိုင်သည်။

သို့သော် အမြဲတမ်းတော့ မဟုတ်ပေ။

ဒွမ်းမူရွှမ်းက အလေးအနက် ထားပြီး လီယန်ချူ၏ စစ်ဆေးချက်ကို သံသယမဝင်ပေ။

သူမသည် လူလွှတ်ပြီး ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ ရဟန်းကြီးများကို ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ကျင်းချိန်ရဟန်းမှာ ပြဿနာရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး"

ဒွမ်းမူရွှမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ယုတ္တိအရဆိုရင် ချင်းဟွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေက အသွင်ပြောင်းလဲရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး အာရုံစိုက်ခံရတဲ့ လူမျိုးထက် သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ် အသွင်ယူခြင်းက ပိုလုံခြုံသည်။

ထို့ကြောင့်

ဒွမ်းမူရွှမ်းသည် သူမ၏ စွမ်းအားများကို သာမန် တာအိုပညာရှင်များထံတွင်သာ ပိုမို အာရုံစိုက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ကျင်းချိန်ရဟန်းကဲ့သို့ တခြားသူများနှင့် ရင်းနှီးပြီး လူသိများသည့်သူမျိုးဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ ရုပ်ရည်ချောမောသဖြင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်ကို ခံရမည် ဖြစ်ပြီး

အလွယ်တကူ ပေါ်လွင်နိုင်သည်။

ဧည့်ခံပွဲ ပြီးဆုံးသည်အထိ ပြဿနာ မတက်ခဲ့ပေ။

လီယန်ချူကတော့ ဧည့်ခံပွဲမှာ လူမိုက်တွေ လာရှာလိမ့်မယ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဟဲယူတို့အုပ်စုမှာ လီယန်ချူကို မနာလို ဖြစ်သလို အလွန်လည်း ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

ဒွမ်းမူမိသားစုဆိုသည့် နာမည်မှာ အလေးချိန် လေးလံပြီး ဒွမ်းမူရွှမ်းကိုယ်တိုင် တရားထိုင်ဆောင်ထဲ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ခံရသည့်လူ ဖြစ်သည်။

ဒီကောင် ဘာနောက်ခံ ရှိလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။

လီယန်ချူက သိုင်းပညာရှင် ရှောင်စဲ့ရဲ့ အနှောင့်အယှက်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်က ထွက်သွားပြီးမှ သူနဲ့ တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ကတိပေးလိုက်ရသည်။

သူသည် ဟဲယူကို နောက်ယောင်ခံ လိုက်သွားသည်။

ကျန်းထင်ရှန်း မှ မိစ္ဆာကောင် ထွက်လာပြီဆိုမှတော့ သူ နောက်တစ်ခါ ထပ်သတ်ရုံပဲ

ဟဲယူသည် ဧည့်ခံပွဲကနေ ထွက်လာပြီးနောက် သူ တည်းခိုတဲ့ နေရာကို မပြန်ပေ။

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့သာ လမ်းလျှောက်သွားသည်။

ပုံမှန် လမ်းလျှောက်နေသလို ပုံစံမျိုးဖြင့်

တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျောင်းတော်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်သွားပြီး တောင်ကမ်းပါးကြီးကို ကျောပေးထားသည့် နေရာသို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ရေတံခွန်တစ်ခု ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အေးချမ်းလှသည်။

ဟဲယူသည် ရေတံခွန်နှင့် ရေကန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေပုံရသည်။

နောက်ဘက်မှ ခြေသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟဲယူ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ မင်း ဖြစ်နေတာလဲ"

ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာတဲ့ လီယန်ချူကို ကြည့်ပြီး သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လီယန်ချူ ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာတာ တိုက်ဆိုင်မှုလို့ သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

အခန်း (၂၉၄) - ဝိညာဉ်သုံးပါး၊ လိပ်ပြာခုနစ်ပါးမင်း ငါ့ကို လှည့်စားတာလား

လီယန်ချူသည် ဟဲယူနှင့် စကားအများကြီး ပြောနေရန် စိတ်မရှည်တော့ပေ။

မူလကတည်းက သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အဆင်မပြေကြသည့်အပြင်၊ ယခုကိစ္စမှာလည်း ကောင်းကင်ဘုံကို ကိုယ်စားပြု၍ မကောင်းမှုကို နှိမ်နင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါဆိုရင် ဘာတွေများ ပြောနေစရာ လိုသေးလဲ။

လီယန်ချူ အနီးသို့ တိုးကပ်လာသည့်အခါ ဟဲယူသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ခါးတွင် ချိတ်ထားသော အနီရောင်ကြိုးဖြင့် သီထားသည့် ကြေးနီဒင်္ဂါး ငါးပြားသည် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပတ်ရံသွားသည်။

၎င်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အကာအကွယ်ပေးသော မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟဲယူသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသလိုက်သည်။

စိတ်မကောင်းစရာမှာ။

သူတွေ့ဆုံနေရသူမှာ လီယန်ချူ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် လီယန်ချူသည် ဆယ်တောင်အကွာအဝေးသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

ပုန်း

တောင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်သော စွမ်းအား

သူ၏ လက်သီးထဲမှ ပူပြင်းလှသော သွေးသားစွမ်းအားတို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ဖောက်ထွက်လာပြီး၊

လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့်

ဟဲယူ၏ အကာအကွယ် မှော်လက်နက်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေသည်။

ဟဲယူသည် လျှပ်စီးတန်း ထိမှန်ခံရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားရသည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ အသံတိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟဲယူ၏ နောက်ကျောတွင် ကပ်နေသော အမည်းရောင်အရိပ်မှာ တိုက်ရိုက်ပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ယခင် ကျန်းထင်ရှန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် သူသည် ဤနည်းလမ်းဖြင့်ပင် စိတ်မိစ္ဆာကို ရိုက်ထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟဲယူသည် အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာပြီး အဆုတ်ထဲတွင် မီးလောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မနေနိုင်တော့ဘဲ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲသွားသည်။

အသိစိတ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာသည်။

လီယန်ချူ၏ ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်တွင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မကျေနပ်ချက်များ ပါဝင်နေသည်မှာ သေချာသည်။

သူသည် လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးထဲမှ စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေဖိအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တျန်းကန်းလက်ဝါး

ငှက်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး နဂါးကို ဖမ်းဆုပ်ခြင်း

ထိုအမည်းရောင်အရိပ်မှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

လီယန်ချူသည် မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်နေသော ဟဲယူကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အကြည့်တို့ကို ထိုအမည်းရောင်အရိပ်ထံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အမည်းရောင်အရိပ်မှာ အမည်းရောင်ငွေ့တန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မျက်နှာကို မမြင်ရပေ။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေပြီး သနားခံသည့် အရိပ်အယောင်များကို ပြသနေသည်။

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုအရိပ်ကို တိုက်ရိုက် ခြေမွပစ်ချင်နေသည်။

ဟဲယူအတွက်ဆိုရင်တော့။

ရှင်းပြရန်ပင် စိတ်မဝင်စားပေ။

သို့သော် ဤအရိပ်က ပြသနေသော စိတ်ခံစားချက်များမှာ ယခင်က သူတွေ့ဖူးသည့် မိစ္ဆာများနှင့် မတူညီဟု ခံစားရသည်။

ကျန်းထင်ရှန်းထဲမှ မိစ္ဆာကောင်များမှာ လိမ္မာပါးနပ်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ လူ့စိတ်ကို လှည့်ဖြားရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

ဤကောင်ကတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ ကြောက်ရွံ့နေပုံပေါက်သည်။

သူ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းလိုက်သည်။

ဟဲယူမှာ မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေပြီး နာကျင်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

လီယန်ချူက လက်ချောင်းဖြင့် လေထဲတွင် အချက်ပြလိုက်သည်။

တာအိုအတတ်

ချုက်နှောင်ခြင်း

ဟဲယူ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ရွေ့လျားမရတော့ဘဲ တောင့်ခဲသွားသည်။

လူသားတွင် ဝိညာဉ်သုံးပါး၊ လိပ်ပြာခုနစ်ပါး ရှိရာ၊ ထိုစိတ်မိစ္ဆာက လူ့စိတ်ကို လှည့်ဖြားပြီး ဝိညာဉ်တစ်ခု သို့မဟုတ် လိပ်ပြာတစ်ခုကို အားကောင်းလာအောင် ပြုလုပ်၍ တစ်ဆင့်ချင်း မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ ကျရောက်စေသည်။

တစ်ခါတည်း ပေါင်းစပ်သွားပြီဆိုလျှင် ဖယ်ရှားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သူ့ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ရင်းနှီးနေရခြင်းမှာ အကြောင်းရှိတာပဲ။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အမူအရာ တချို့ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရတာ။

"ဒီဟဲယူက ဘယ်ဝိညာဉ် ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လိပ်ပြာကို အားဖြည့်ပေးခံလိုက်ရတာလဲ၊ ယူကျင်း များလား"

ဝိညာဉ်သုံးပါးမှာ ထိုင်ကွမ်း၊ ရွှမ်းလင်၊ ယူကျင်း တို့ဖြစ်သည်။

လိပ်ပြာခုနစ်ပါးမှာ စီကောက်၊ ဖူယီ၊ ချွဲအင်၊ ထွင်းဇဲ၊ ဖေးတူး၊ ချူဟွေ၊ ဆိုးဖေ့ တို့ဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ ကိုယ်ထဲရှိ အညစ်အကြေး မိစ္ဆာများ ဖြစ်သည်။

ယူကျင်းဆိုသည့် ဝိညာဉ်မှာ ပြဿနာ တက်သွားပါက တဏှာစိတ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဉာဏ်ရည်ကို အတင်းအဓမ္မ လျော့ကျသွားစေတာပဲ

သူသည် အမည်းရောင်အရိပ်၏ အပြင်ဘက်မှ အမည်းရောင်ငွေ့များကို မောင်းထုတ်လိုက်ရာ အတွင်းမှ မူလပုံစံ ပေါ်လာသည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲ"

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ထိုလူ၏ ရုပ်ရည်မှာ မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်နေသည့် ဟဲယူနှင့် တစ်ထပ်တည်း ဖြစ်နေသည်။

"ဒါ ဟဲယူရဲ့ ဝိညာဉ်သုံးပါး၊ လိပ်ပြာခုနစ်ပါးကို ရိုက်ထုတ်လိုက်တာလား"

"ဒါမှမဟုတ် ဒီမိစ္ဆာကောင်က သူ့ပုံစံအတိုင်း အသွင်ယူထားတာလား"

လီယန်ချူသည် တစ်ခုခု လွဲချော်နေသည်ဟု အလိုလို ခံစားမိသည်။

အရှိန်အဝါကို ကြည့်ခြင်းအတတ်

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်ထားသော ဟဲယူကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ် မှာ အားနည်းနေသော်လည်း အပြစ်ကျူးလွန်ထားသည့် သွေးစွန်းအရှိန်အဝါများ ကပ်ငြိမနေပေ။

ပြီးတော့ ၎င်းမှာ ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ကယ်ပါ... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ"

လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်က အားနည်းစွာဖြင့် တုန်ယင်ပြီး ပြောလာသည်။

လီယန်ချူ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ချုပ်နှောင်ခြင်းဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသော ဟဲယူထံသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။

ဝုန်း

မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်နေသော ဟဲယူက ရုတ်တရက် လီယန်ချူကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ ကြီးမားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူသည် ဤလက်သီးချက်ကြောင့် ခုနစ်၊ ရှစ်တောင်ခန့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

သူ၏ သိုင်းသမား ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ကြံ့ခိုင်ပြီး၊ ထိုလက်သီးချက်ကို အစီရင်ဝတ်စုံက တားဆီးပေးလိုက်သဖြင့်

ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ပေ။

"မင်းက ဟဲယူ မဟုတ်ဘူး "

လီယန်ချူ အေးစက်စက် အော်ပြောလိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဟဲယူက ခပ်လှောင်လှောင် ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

အကြည့်များမှာ လှည့်ဖြားတတ်ပြီး ရက်စက်သည်။

"မင်း သိသွားပြီပေါ့၊ ဒီတာအိုဆရာက တကယ်ကို ထိန်းရခက်တာပဲ "

သူ၏ မူလ အစီအစဉ်မှာ လီယန်ချူ ထွက်သွားမှသာ ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို အပြီးအပိုင် သိမ်းပိုက်ရန် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ထိုအမည်းရောင်ငွေ့များကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိခဲ့ပေ။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်နေသည်။

ဟဲယူ၏ ဝိညာဉ်ကို သတ်ပစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး အစစ်အမှန် မိစ္ဆာကို လွှတ်ပေးမိမလို ဖြစ်သွားသည်။

ထိုမိစ္ဆာကောင်မှာ တကယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်သည်။

ဟဲယူ၏ ဝိညာဉ်ကို အစာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သတ္တိရှိတဲ့ မိစ္ဆာကောင်၊ မင်းက သေချင်နေတာပဲ "

လီယန်ချူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်

လေဖြတ် လက်ဝါး

ဟုန်းလုံ

ထူထဲသော လက်ဝါးစွမ်းအားမှာ ပင်လယ်ရေလှိုင်းကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

အတုအယောင် ဟဲယူသည် အမည်းရောင်ငွေ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မျက်လုံးနီရဲရဲများသာ မြင်နေရသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်

ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွပြီး ရုပ်ဆိုး၍ ရက်စက်သော မိစ္ဆာကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အရပ်နှစ်တောင် မြင့်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပင့်ကူမျက်လုံးကဲ့သို့ မျက်လုံးခြောက်လုံးမှာ လှည့်ပတ်နေသည်။

ဤပြင်းထန်လှသော လက်ဝါးစွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ မိစ္ဆာကောင်၏ မျက်လုံးခြောက်လုံးစလုံးက လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှူး

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဟုန်းး

အမည်းရောင် အလင်းတန်းနှင့် ရေ၊ မီးတို့မှာ မပေါင်းစပ်နိုင်ဘဲ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ကြီးမားသော အသံကြောင့် ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်မှ ရဟန်းများအပြင် ဓာတ်တော်ကို လိုက်ပါပို့ဆောင်သည့် ဧည့်သည်များပါ နိုးထသွားကြသည်။

ဗိမာန်တော်ထဲတွင်။

ပူရှင်း ဆရာတော်သည် အကြည့်များ စူးရှသွားပြီး နောက်တောင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"အလွန် ထူထပ်တဲ့ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါပဲ "

သူနှင့်အတူ ကျောင်းတော်ထဲရှိ နောက်ထပ် ရဟန်းအိုတစ်ပါးသည် ချက်ချင်းပင် လှမ်းထွက်သွားကြသည်။

ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်။

အလွန်မြန်ဆန်လှသည်

မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အလားတူ ကိစ္စမျိုးမှာ ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်တွင် ဖြစ်ပွားနေသည်။

လေကဲ့သို့ လျင်မြန်သော တာအိုပညာရှင်များမှာ ဖြစ်ပျက်ရာ နေရာသို့ အသီးသီး သွားရောက်ကြသည်။

လီယန်ချူသည် ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်၏ ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို ခံစားမိသည်။

ဤတာအိုပညာရှင်များမှာလည်း တစ်ခုခုကို ရိပ်မိနေကြသည်။

နောက်တောင်

ရေတံခွန်ရှေ့

နယ်မြေပြင်ပမှ မိစ္ဆာကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ရုပ်သွင်မှာ လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် သွေးအန်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားသည်။

ဤမိစ္ဆာကောင်မှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။

လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကို အလွန်ပင် အံ့အားသင့်နေသည်။

သူက ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။

ဟဲယူ၏ ဝိညာဉ်မှာ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခရစ်ခရစ်

မိစ္ဆာကောင်၏ ပါးစပ်ထဲမှ ဝါးစားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟဲယူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဝါးစားပစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်

မိစ္ဆာကောင်၏ မျက်လုံးခြောက်လုံးစလုံးတွင် အနီရောင်အလင်းများ တောက်ပလာသည်။

"ဒီလို မိစ္ဆာနည်းလမ်းတွေကို သုံးနေတာပဲ၊ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်အရဆိုရင်လည်း ဒီထက်ပိုပြီး မြင့်မှာ မဟုတ်ပါဘူး "

လီယန်ချူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး မိစ္ဆာကောင်၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

ထိုမိစ္ဆာကောင်မှာ အင်အားကြီးမားပြီး တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရက်စက်သော်လည်း သူ၏ လက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်သည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လေဟာနယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

အားမသုံးနိုင်တော့သလို ခံစားရသည်။

၎င်းမှာ တာအိုအတတ် မဟုတ်ပေ။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သိုင်းသမားများ၏ တိုက်ခိုက်နည်း ဖြစ်ပြီး ရိုးရှင်း၍ ထိရောက်သည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူက တံတောင်ဆစ်ဖြင့် မိစ္ဆာကောင်၏ ခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်ရာ သွေးမြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ထျန်းကန်းလက်ဝါး

လက်သီး၊ လက်ဝါး၊ တံတောင်ဆစ်၊ ခြေထောက် အားလုံးမှာ ပြင်းထန်သော လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။

လီယန်ချူသည် အရှိန်ကို အသုံးချကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်။

ဆက်တိုက် နောက်ထပ် နှစ်ချက် ရိုက်လိုက်ပြန်သည်

အလွန်ပြင်းထန်သော လက်ဝါးစွမ်းအား သုံးခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်သွားသည်။

ဟုန်းး

ဤရုပ်ဆိုးသော မိစ္ဆာကောင်မှာ သူ၏ လက်ဝါးစွမ်းအားကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားသည်။

တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

လူအများ ရောက်လာကြသည့်အခါ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးက အရပ်နှစ်တောင်မြင့်သော ရုပ်ဆိုးသည့် မိစ္ဆာကောင်ကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ တုံ့ပြန်မှု မပေးနိုင်ခင်မှာပင်။

ထိုလူငယ် တာအိုဆရာက မိစ္ဆာကောင်ကို လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားအောင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ပူရှင်း ဆရာတော်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဘေးနားရှိ ကြံ့ခိုင်သော ရဟန်းအိုတစ်ပါးမှာမူ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်နေသည်။

သူသည် ရဟန်းသိုင်းသမား ဖြစ်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်နည်းကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်ရာ ကြွက်သားများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ရှိသည်။

အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။

ယခုနက သူသည် ဤလူငယ် တာအိုဆရာ၏ တိုက်ခိုက်ပုံကို အလွန်နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားမိသည်။

"ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်ကြီးလား"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်

ကျင်းကွမ်းကျောင်းတော်ရှိ ဧည့်သည်များမှာလည်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒွမ်းမူရွှမ်း၏ ရွေးချယ်ခံရပြီး တင်းရုံံ နဲ့ လိုက်ပါလာသော ထိုလူငယ် တာအိုဆရာ။

တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိကြဘူး။