အခန်း (၁၂၉၉-၁၃၀၀)

အခန်း (၁၂၉၉) - လေလံပွဲအဆုံးသတ်

​ထိုအဆင့် (၆) မသေမျိုးအရှင်မှာ သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် မည်သူမျှ သူ၏ နောက်ခံကို မသိကြပေ။

များသောအားဖြင့် ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် မိမိ၏ နောက်ခံအင်အားအပေါ် ယုံကြည်မှု မရှိခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

အကယ်၍သာ မိမိ၏ နောက်ခံကို ထုတ်ပြောလိုက်ပါကလည်း သူတစ်ပါးတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ရရှိမည့်အစား ဆန့်ကျင်ဘက် အကျိုးသက်ရောက်မှုသာ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

​ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ဘေး၌လည်း ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် အခြားအဆင့် (၆) မသေမျိုးအရှင်များစွာ ရပ်တည်နေကြပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ ခေတ္တမဟာမိတ်ဖွဲ့ထားပုံ ရသည်။

​"ဝမ်ချုံးစန်းက မသေမျိုးစာရင်းဝင်အကြောင်းကို တမင်သက်သက် ရည်ရွယ်ပြီး နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့တာ။ သူက ဒီအဆင့် (၆) မသေမျိုးအုပ်စု လှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးသား ဖြစ်မှာပဲ"

​ဖန့်ချန်သည် ထိုအဆင့် (၆) မသေမျိုးအုပ်စုကို ကြည့်လိုက်သည်။

အံ့ဩစရာ မရှိပါ၊ ၎င်းတို့ ရုတ်တရက် လက်တွဲလိုက်ခြင်းက သုံးနိုင်ငံ အားပြိုင်နေသည့် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲသွားစေရန် လုံလောက်သည်။

၎င်းသည် လုံဖူ မသေမျိုးအရှင်၊ ယန်တုန်နှင့် လီရှမ်းဇီတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

​စတုတ္ထမြောက် အင်အားစုတစ်ခု ပါဝင်လာသောအခါ ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာတော့သည်။

​သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ လီရှမ်းဇီက မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်သောင်းငါးထောင်နှင့် မသေမျိုးရိုးဆီ ခြောက်ကျပ်သားအထိ ဈေးခေါ်လိုက်သောအခါ၊ ကျန်ရှိနေသည့် အခြားအင်အားစု သုံးခုလုံးမှာ ထပ်မံ၍ လေလံမတင်တော့ပေ။

​ယန်တုန်က ရယ်မောကာ

"လီမိတ်ဆွေကတော့ ဒီတစ်ခေါက် တကယ်ကို ပြင်ဆင်မှု အပြည့်ပဲနော်။ မသေမျိုးရိုးဆီတောင် ခြောက်ကျပ်သားအထိ ယူလာနိုင်တယ်ပေါ့"

ဟု ဆိုသည်။

​လုံဖူ မသေမျိုးအရှင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မဲညစ်သွားသည်။

အကယ်၍ မသေမျိုးကျောက်တုံးသာ ဖြစ်ပါက ဆယ်မျက်နှာဂိုဏ်းအနေနှင့် ဆက်လက်၍ ဈေးတင်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆယ်မျက်နှာဂိုဏ်း၏ မသေမျိုးရိုးဆီ သိုလှောင်မှုမှာ ခြောက်ကျပ်သား မပြည့်တော့သဖြင့် ဆက်လက်၍ လေလံတင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

​သူသည် ယခုမှပင် နောင်တရနေမိသည်။

ဝယ်ယူရမည့် စည်းကမ်းချက်ထဲတွင် မသေမျိုးရိုးဆီ ထည့်သွင်းရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်မှာ ဆယ်မျက်နှာဂိုဏ်း ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုမူကား မိမိကျောက်ခဲနှင့် မိမိခြေထောက်ကို ထိခိုက်မိသည့်အဖြစ်သို့ ရောက်ရလေပြီ။

​လီရှမ်းဇီက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်

"ကျုပ်က သုံးကျပ်သားပဲ ယူလာခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ထိုက်ရွှီအကြီးအကဲရဲ့ အမြင်က ရှေ့ကို ကြည့်တတ်လွန်းလို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုလေးတွေ လုပ်ပေးထားတာပါ"

​လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ထိုက်ရွှီ မသေမျိုးအရှင်ထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး အတွေးနက်နေကြသည်။

ဒီတစ်ခေါက် ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်က ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ် ကို ဝယ်ယူနိုင်လျှင်၊ ထိုစာရင်းဝင်ခွင့်မှာ ထိုက်ရွှီ မသေမျိုးအရှင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားရန် အလားအလာ အလွန်များနေသည်။

ဂျီကန်းက လီရှမ်းဇီနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ထိုက်ရွှီ မသေမျိုးအရှင်မှာ သာမန် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘဲ အထက်နယ်မြေသုံးခုမှ ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်နှင့် နီးကပ်သော ဆက်သွယ်မှု ရှိနေသည်ကို လူတိုင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြသည်။

​"လီမိတ်ဆွေအနေနဲ့ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ် အတွက် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်နိုင်တာ၊ ဆယ်မျက်နှာဂိုဏ်းအနေနဲ့ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒီနေရာကနေပဲ လီမိတ်ဆွေကို အရင်ဆုံး ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်"

ဟု လုံဖူ မသေမျိုးအရှင်က လက်ယှက်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

​ကံကောင်းသည်မှာ ထိုဝင်ငွေ၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်းမှာ ဆယ်မျက်နှာဂိုဏ်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

အသေးစိတ် တွက်ချက်ကြည့်ပါက ဤလေလံဈေးမှာ သူတို့မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားနေသည်။

ဆယ်မျက်နှာဂိုဏ်းအတွက်မူ အရှုံးမကြီးလှပေ။

မသေမျိုးရိုးဆီ ခြောက်ကျပ်သားနှင့် မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်သောင်းငါးထောင်ဆိုသည်မှာ လုံဖူ မသေမျိုးအရှင်ပင် စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ရန် မဝံ့ရဲသည့် ကြွယ်ဝမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

​ကျိတူးခုံးယွမ်နှင့် အခြားသုံးဦးမှာ သက်ပြင်းချနိုင်လိုက်သည်။

ထိုမသေမျိုးဆွေးနွေးပွဲကို ကြီးမှူးရသည်မှာ သူတို့အတွက် ဖိအားများစွာ ရှိလှသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အရာအားလုံး အဆုံးသတ်သွားတော့မည်။

ကျိတူးခုံးယွမ်က တူကို ရိုက်ချရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်၊ ပုံရိပ်တစ်ခုက ယန်တုန်ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထို့နောက် ယန်တုန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လီရှမ်းဇီထက် ပိုမိုမြင့်မားသည့် ဈေးနှုန်းကို ခေါ်လိုက်သည်။

​"မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်သောင်းခြောက်ထောင်၊ မသေမျိုးရိုးဆီ ခုနစ်ကျပ်သား "

​ယန်တုန်၏ အသံမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသလိုပင်။

​လူတိုင်းမှာ သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသည့် ထိုကျင့်ကြံသူထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ ပေါ်လာပြီးနောက်မှသာ ယန်တုန်က ထိုမျှမြင့်မားသည့် ဈေးကို ခေါ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုံဖူ မသေမျိုးအရှင်မှာ အံ့ဩမိသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ပွဲကြည့်သူကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ဆယ်မျက်နှာဂိုဏ်းအနေနှင့် ဤစာရင်းဝင်ခွင့်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်လျှင်ပင် ပိုမိုများပြားသည့် အမြတ်အစွန်းရရှိခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေမည်။

​လီရှမ်းဇီမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဘေးမှ ဂျီကန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း မကောင်းလှပေ။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လီရှမ်းဇီက သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက်ချကာ ပြုံးလိုက်သည်

"ထိုက်ရီမသေမျိုးဂိုဏ်းကတော့ ထိုက်ရီမသေမျိုးဂိုဏ်းပါပဲ၊ ကျုပ် တကယ်ပဲ အရှုံးပေးပါတယ်"

​ယန်တုန်က ပြုံးသော်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်သည့် အရိပ်အယောင်ထက် အသည်းယားမှုသာ ပိုများနေသည်။

​မကြာမီပင် ကျိတူးခုံးယွမ်က တူကို ရိုက်ချလိုက်သဖြင့် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ် မှာ ယန်တုန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လူတိုင်းက သူ၏ မသေမျိုးကျောက်တုံး အမြောက်အမြားနှင့် ကြည်လင်တောက်ပသည့် ဖန်ပုလင်းငယ် တစ်လုံးကို ထုတ်ပေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အတွင်းတွင်မူ အနည်းငယ် ပျစ်ချွဲနေသည့် အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ အရည်များ ရှိသည်။

သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသည့် လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံသူကလည်း ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို ထပ်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ယန်တုန် လက်ထဲတွင် ငါးကျပ်သား ရှိပြီး၊ ထိုကျင့်ကြံသူ လက်ထဲတွင် နှစ်ကျပ်သား ရှိမည်ဟု လူတိုင်း ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။

​အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ယန်တုန်တို့အုပ်စုမှာ လီရှမ်းဇီကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

လီရှမ်းဇီမှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။

ထိုက်ရွှီ မသေမျိုးအရှင်မှာလည်း အမူအရာမဲ့စွာဖြင့်ပင် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

​ထိုနေရာတွင် မသေမျိုးဆွေးနွေးပွဲမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အချို့ကမူ လေလံပွဲအပြီးတွင် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အဆင့် (၆) မသေမျိုးများအကြား တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် မသေမျိုးဆွေးနွေးပွဲ မပြီးဆုံးခင်မှာပင် ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

​တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် တန်တိုင်တောင် ရှိ တားမြစ်နယ်မြေများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေလံပွဲသို့ တက်ရောက်လာသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အချို့က မျှော်လင့်ထားသည့် တိုက်ပွဲမှာ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ လီရှမ်းဇီမှာ ထိုက်ရီမသေမျိုးဂိုဏ်းမှ ယန်တုန်ကို ဒုက္ခပေးရန် မသွားခဲ့ပေ။

မျက်မြင်အနေဖြင့် တန်တိုင်တောင် နယ်မြေမှာ အလွန်ပင် ငြိမ်းချမ်းနေသည်။

​ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ မှာ လေဟာနယ်တွင် တုန်ခါနေသည်။

သူသည် ယန်တုန်တို့အဖွဲ့ ဝမ်ချုံးစန်း ရှိနေသည့် ကွမ်းချင်းဂိုဏ်း သို့ သွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရသည်။

အရင်က ယန်တုန်အတွက် မသေမျိုးရိုးဆီ နှစ်ကျပ်သား ပေးခဲ့သူမှာ ဝမ်ချုံးစန်း ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

ယန်တုန်တို့မှာ ကြာရှည်မနေဘဲ ကွမ်းချင်းဂိုဏ်းတွင် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ အချိန်လောက်သာ နေထိုင်ပြီးနောက် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

​လင်ပေါင်မှာ သိချင်စိတ်ဖြင့် ဝမ်ချုံးစန်းကို ကြည့်ကာ

"အစ်ကိုကြီး၊ အဲဒီ မသေမျိုးရိုးဆီ နှစ်ကျပ်သားဆိုတာ နည်းတဲ့ပမာဏ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီ ထိုက်ရီမသေမျိုးဂိုဏ်းက အဆင့် (၆) ကျင့်ကြံသူက အစ်ကို့ကို ဘာအပေးအယူ လုပ်ပေးလိုက်တာလဲ"

ဟု မေးသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသံလွှင့်စကားဖြင့် ပြောဆိုနေသဖြင့် လင်ပေါင်မှာ မည်သည်ကို ပြောနေသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။

​"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ အခု မင်းကိစ္စ အလှည့်ရောက်ပြီ"

ဟု ဝမ်ချုံးစန်းက ပြုံးကာ

"ငါတို့ နန်ချင်းကြယ်တာရာနယ်မြေကနေ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်သွားလို့ရတယ်၊ မင်း ဘယ်တော့ ထွက်မလဲ"

ဟု မေးသည်။

​"အင်း... မထွက်ခင် လုပ်စရာ တစ်ခု ကျန်သေးတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် လေလံပွဲမှာ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ သူက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို လိုက်ဝယ်နေတာ။ သူပေးတဲ့ဈေးက အတော်လေး ကောင်းတယ်။ ငါ့လက်ထဲမှာ စုထားတဲ့ မသေမျိုးဝိညာဉ်တွေကလည်း အများကြီးပဲ၊ အဲဒါတွေကို ယင်သက်တမ်း အဖြစ် လဲလှယ်လိုက်ရင် ကောင်းမှာ"

ဟု လင်ပေါင်က ရယ်မောပြောဆိုသည်။

​"သတိထားပြီး လုပ်ပါ၊ အလိမ်မခံရစေနဲ့။ နန်ချင်းကြယ်တာရာနယ်မြေက ကျင့်ကြံသူတွေက မရိုးရှင်းဘူး"

​ဝမ်ချုံးစန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ

"မင်း ကိစ္စပြီးရင် ငါ့ကို လာရှာ"

ဟု ပြောသည်။

​"သေချာပါတယ်၊ သေချာပါတယ်"

ဟု လင်ပေါင်က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောသည်။

​ဤသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်မှာ လင်ပေါင်သည် သူ အရင်က ငါးဖမ်းသကဲ့သို့ ငါးမျှားမိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

လင်ပေါင်နှင့် ရက်ချိန်းယူထားသည်မှာ မသေမျိုးဆွေးနွေးပွဲအပြီး ငါးရက်မြောက်နေ့ ဖြစ်သည်။

​ကွမ်းချင်းဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာ တန်တိုင်တောင်နယ်မြေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

ကြယ်မိုး မသေမျိုးအရှင်မှာ တည်းခိုခန်းတစ်ခု၏ တံခါးဝတွင် ရပ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

မကြာမီတွင် မဟာမြေ မသေမျိုးအရှင်မှာ အတွင်းမှ ထွက်လာသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖျော့တော့နေပြီး ကြယ်မိုး မသေမျိုးအရှင်ကို ချက်ချင်းပင် မြင်လိုက်ရသည်။

​"ခင်ဗျားက တကယ်ကို မသေနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်လိုပဲ နားမလည်နိုင်အောင်ပဲ"

ဟု ကြယ်မိုး မသေမျိုးအရှင်က သက်ပြင်းချကာ

"ကျုပ် တစ်ခေါက်လောက် ထပ်ပြောမယ်၊ ရှီဇီအန်းကို သတ်တာ ကျုပ် မဟုတ်ဘူး။ ယုံမလား"

ဟု မေးသည်။

​"မယုံဘူး"

ဟု ကြယ်မိုး မသေမျိုးအရှင်က ရယ်မောပြောဆိုသည်။

​နောက်တစ်ခတ်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ရံဖန်ရံခါ ကြားလိုက်ရသည့် ပေါက်ကွဲသံများက သူတို့နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

​တည်ခိုးခန်း တံခါးဝတွင် ဆူယာ မှာ အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ကျိတူးခုံးယွမ်ကို ကြည့်ကာ

"ကျိဈေးပိုင်ရှင်၊ ဒါက လေလံပွဲက ကျွန်မတို့ ကျိမျိုးနွယ်ကို ပေးတဲ့ အဖြေလား"

ဟု မေးသည်။

​"မဟာမြေ မသေမျိုးအရှင် လက်ချက် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်တဲ့ အထောက်အထား ဘာတစ်ခုမှ မရှိပါဘူး"

​ကျိတူးခုံးယွမ်မှာ လက်ယှက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

အခြား ကြီးမှူးသူ မသေမျိုးအရှင်များမှာလည်း သူ့နည်းတူပင် ဖြစ်ကြပြီး ဆူယာ ကို အလေးအနက် မထားကြပေ။

မသေမျိုးဆွေးနွေးပွဲမှာ အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အရာများမှာ သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

​ဖန့်ချန်မှာ ဆူယာ ဘယ်မှာ သွားရောက်နေထိုင်မည်ကို ကြည့်ရှုရန် အသင့်ရှိနေသည်။

ဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာ လိုက်ပါသွားသော်လည်း ဆူယာ မှာ လမ်းတစ်ဝက်တွင် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း မသေမျိုးအဆောင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ နေရာတွင်ပင် ခွဲစိတ် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အခန်း (၁၃၀၀) - ကျိထျန်းကျွင်း ကိုယ်တိုင်ရောက်လာခြင်း

​တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း မသေမျိုးအဆောင်မှာ ရုတ်တရက် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး အနီးနားရှိ လေဟာနယ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မသေမျိုးစွမ်းအင်များဖြင့် ကွေးညွတ်သွားသည်။

​ထိုနေရာမှ ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံသူအချို့က မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်လျက် ရှိကြသည်။

တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း မသေမျိုးအဆောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် မသေမျိုးစွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

​အဆင့် (၃) လွတ်လပ်သော မသေမျိုးအရှင်အချို့ပင်လျှင် ထိုစွမ်းအားကြောင့် ကြောက်ရွံ့လွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးပြန်သွားကြသည်။

၎င်းမှာ အဆင့် (၃) နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

​မကြာမီကမှ ထွက်ခွာသွားကြသော ကျိတူးခုံးယွမ်နှင့် အခြားသူများလည်း ထိုအဖြစ်အပျက်ကို သတိထားမိကြသည်။

သို့သော် သူတို့က ပေါ့ပေါ့ဆဆ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ရုံသာ ကြည့်ပြီး အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

​အဆင့် (၆) မသေမျိုးအရှင်များ ဖြစ်ကြသည့်အတိုင်း သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နိမ့်ကျလှသည်မဟုတ်။

တစ်နယ်မြေလုံးတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်သည့်အပြင် နောက်ကွယ်တွင်လည်း ဆယ်မျက်နှာဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် အသေးစား မသေမျိုးနယ်မြေတစ်ခုမှ အဆင့် (၆) မသေမျိုးအရှင် တစ်ဦးတစ်ယောက် ရောက်လာပါကလည်း သူတို့ကို အထူးတလည် ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

​အကယ်၍များ အဆင့် (၆) မသေမျိုးအရှင် တစ်ဦး တကယ်ပင် ရောက်လာသည်ထားဦး၊ မသေမျိုးဆွေးနွေးပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့ ဘာကို ကြောက်ရတော့မည်နည်း။

တစ်ဖက်လူက သူတို့အထိ လိုက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရဲပါ့မလား။

​ဖန့်ချန်သည် ဤသည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ကံကောင်းခြင်းဟု ခံစားရသည်။

ဆူယာသည် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း မသေမျိုးအဆောင်ကို တိုက်ရိုက် ခွဲစိတ်ဖျက်ဆီးလိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

၎င်းမှတစ်ဆင့် နယ်မြေကူးပြောင်းလာသူမှာ ကျိထျန်းကျွင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်း သေချာနေသည်။

​ကွေးညွတ်နေသော စွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး ဆူယာ၏ ရှေ့တွင် တံခါးကြီးတစ်ခု ပွင့်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ထိုတံခါးထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်လာသည်။

​လာသူမှာ ငွေရောင်မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ကျိထျန်းတု နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း ပို၍ ချောမောခန့်ညားသည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခဏတာ ပေါ်လာတတ်သည့် ရှေးဟောင်းဆန်သော အရိပ်အယောင်များမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်သောင်းချီ၍ အချိန်ကာလများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလို၊ ပန်းပွင့်ခြင်း၊ ကြွေခြင်း၊ တိမ်တိုက်များ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းနှင့် ပျောက်ကွယ်ခြင်းတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသူတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်မျိုး ဖြစ်နေသည်။

​"ခင်ပွန်းသည်..."

​ဆူယာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယခင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုမျိုး မရှိတော့ပေ။

ဤသူ၏ ရှေ့တွင် သူသည် အလွန်ပင် ရိုသေကြောက်ရွံ့နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ကြွက်သားများပင် တောင့်တင်းနေသည်။

​"ရန်ကျင်း ရပြီလား"

​ကျိထျန်းကျွင်းက သူမ၏ ဆံပင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြုံးကာ မေးသည်။

ခဏရပ်ပြီးမှ

"ထျန်းတု ဘယ်ရောက်သွားလဲ။ ဘာလို့ မပါလာတာလဲ"

ဟု ဆက်မေးသည်။

​ဆူယာမှာ မျက်ရည်များ ပူဆွေးစွာ ကျဆင်းလာပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းစုံကို ပြောပြလိုက်သည်။

​ရန်ကျင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ဝယ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ကျိထျန်းတု ပါ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် ကျိထျန်းကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း မျက်လုံးများမှာ ပို၍ မှောင်မိုက်သွားသည်။

​အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ကျိထျန်းကျွင်းက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်

"ငါ ဒီတစ်ခေါက် အညစ်ကြေးကင်းစင် မသေမျိုး အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားတာမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို ဆန့်ကျင်နေသလိုပဲ။ လဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆိုရင်တောင် အဲဒီသေးငယ်တဲ့နေရာက ထူးခြားသူကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ခက်ခဲနေတယ်။ အခုတော့ ဒီကိုလာပြီး ရန်ကျင်း ကို ဝယ်တာတောင် ထျန်းတု ပါ အသက်ဆုံးရှုံးရတယ်ပေါ့"

​"ခင်ပွန်းသည်... မဟာမြေ မသေမျိုးအရှင်က ကြယ်မိုး မသေမျိုးအရှင်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတယ်။ ဒီကိစ္စအတွက် ကျမတို့ ဝိညာဥ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆီကနေ အဖြေတစ်ခု တောင်းဆိုရမယ်"

ဟု ဆူယာက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

​"အဖြေတောင်းမယ် ဘာအဖြေလဲ။ အရေးကြီးဆုံးက အညစ်ကြေးကင်းစင် မသေမျိုး အဆင့်ကို အရင်တက်ဖို့ပဲ တခြားကိစ္စတွေက နောက်မှပဲ ထားလိုက်တော့"

ကျိထျန်းကျွင်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ အညစ်ကြေးကင်းစင် မသေမျိုး အဆင့် တက်သွားရင် အရာအားလုံးက ချောမွေ့သွားလိမ့်မယ်။ အခု ငါ လိုအပ်နေတာက ပထမဆုံး နတ်ဆေးပင်ပဲ"

​ဆူယာမှာ ပြန်လည် မငြင်းဆန်ရဲဘဲ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားကာ အလိုက်သိသည့် ပုံစံဖြင့် ငြိမ်နေသည်။

​"ထျန်းတု သေသွားရင် သူ့ဝိညာဉ် ကျန်ခဲ့မှာပဲ။ သူ့ဉာဏ်နဲ့ဆိုရင် သူ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာပြီး ယင်လောက ဆီ သွားဖို့ ကြိုးစားမှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ငါ လူလွှတ်ပြီး ယင်လောကမှာ ရှာခိုင်းလိုက်မယ်။ သူ ဘယ်သူ့လက်ချက်ကြောင့် သေရတာလဲဆိုတာ မေးကြည့်ရမယ်။ တကယ်လို့ မဟာမြေမသေမျိုးအရှင် လုပ်တာဆိုရင်တော့ ဟဟ..."

ကျိထျန်းကျွင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

နောက်ကွယ်က စကားများကို မပြောသော်လည်း ဆူယာက ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။

​"အော်... ဟုတ်ပြီ။ မင်းပြောတာ ထျန်းတု က ဒီလေလံပွဲမှာ လူတစ်ယောက်နဲ့ မသေမျိုးစာချုပ် ချုပ်ဆိုထားတယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား"

ဟု ကျိထျန်းကျွင်းက ရုတ်တရက် မေးသည်။

​ဆူယာက ခေါင်းညိတ်ကာ

"ထျန်းတု က ပြောတယ်။ အဲဒီသူက ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ့ဆီမှာ မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေ အများကြီးပါလာလို့ အဲဒီသူဆီကနေ ကျောက်တုံးတွေ နည်းနည်းပါးပါး လိမ်ညာရယူပြီး ရန်ကျင်း ဝယ်ရတဲ့ အရှုံးကို ကာမိအောင် လုပ်မယ်လို့ ပြောတယ်"

ဟု ဆိုသည်။

​"ငါ နန်ချင်းကြယ်တာရာနယ်မြေကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ ခဏနဲ့ ပြန်လို့မရတော့ဘူး။ ထျန်းတုက အဲဒီသူနဲ့ ဘယ်နေရာမှာ တွေ့ဖို့ ချိန်းထားတယ်ဆိုတာ ပြောခဲ့လား။ ဒီအရောင်းအဝယ်ကို ငါပဲ သူ့အစား ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ပေးလိုက်မယ်။ ကျိမျိုးနွယ်ရဲ့ အရင်းအမြစ်က အခုတလော နည်းနည်းအားနည်းနေတယ်။ ကျောက်တုံးတွေ နည်းနည်းပိုရရင် ငါ့ရဲ့ နောက်အဆင့်အတွက် အခြေခံကောင်း ဖြစ်မှာပေါ့"

ဟု ကျိထျန်းကျွင်းက ပြုံးသည်။

​ဆူယာမှာ ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်နှင့် ကျိထျန်းတု တို့ ချိန်းဆိုထားသော နေရာနှင့် အချိန်ကို ချက်ချင်းပင် ပြောပြလိုက်သည်။

​လေလံပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ပထမနေ့၊ ဒုတိယနေ့၊ တတိယနေ့များတွင် ဖန့်ချန်သည် နေရာနှင့် အချိန်အမျိုးမျိုးတွင် ကျင့်ကြံသူသုံးဦးကို တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ထိုသုံးဦးမှာ အဆင့် (၂) နှင့် အဆင့် (၃) လွတ်လပ်သော မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။

ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပွားမှာ ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် သာ ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ အစပိုင်းတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း စီးပွားရေးအရ အဆင်ပြေသွားသောအခါ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့နှင့် ဖန့်ချန်မှာ ရန်ငြိုးမရှိ၊ ဖန့်ချန် ငါးမျှားနေသည်မှာ သူတို့အတွက် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဖူတူလောက ရှိ ဝိညာဉ်များမှာ ဤမျှ တန်ဖိုးမဲ့စွာ ပျက်စီးမသွားသင့်ပေ။

တွေ့ဆုံမိသည့်အခါ အနည်းငယ် ကူညီပေးခြင်းမှာ လက်ပိုက်ကြည့်နေခြင်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။

​စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင် ဖန့်ချန်သည် ကျိထျန်းတု နှင့် ချိန်းဆိုထားသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

မကြာမီတွင် ကျိထျန်းကျွင်းနှင့် ဆူယာတို့ အတူတူ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"ဘာလို့ နှစ်ယောက်တည်းလဲ။ ခင်ဗျားက ကျိမိတ်ဆွေလား"

​ဖန့်ချန်က ကျိထျန်းကျွင်းကို ကြည့်ကာ မေးသည်။

သူ၏ လေသံမှာ ရိုသေမှု မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေကာ နောက်ကွယ်တွင် အားကိုးစရာ ရှိနေသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

​ကျိထျန်းကျွင်းက အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး

"ကျုပ်က လေလံပွဲမှာ ခင်ဗျားနဲ့ အရောင်းအဝယ် ပြောဆိုခဲ့တဲ့သူနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး လာတာပါ။ ဒီအရောင်းအဝယ်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲတွေကို အတည်ပြုဖို့ပါ"

ဟု ဆိုသည်။

​"အရင်က နှစ်ယောက်တည်း လာမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးနော် ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ စာချုပ်ထဲက အသေးစိတ်တွေကိုပဲ အတည်ပြုရအောင်"

​ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ မသေမျိုးစာချုပ် တစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

​သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက စာချုပ်ပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေချိန်မှာပင် မှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော နဂါးအိုကြီး မှာ ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အစွမ်းကုန် အားထုတ်မှုဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျိထျန်းကျွင်းနှင့် ဆူယာတို့မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားကြသည်။

​ကျိထျန်းတု၏ လွင့်မျောနေသော ဝိညာဉ်မှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

​စွမ်းအင်လှိုင်းများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဖန့်ချန်မှာ ဆူယာ၏ ဝိညာဉ်ကိုသာ မြင်ရပြီး ကျိထျန်းကျွင်း၏ ဝိညာဉ်ကို မမြင်ရပေ။

ထိုစဉ်မှာပင် သွေးမြူများမှာ စုစည်းလာပြီး သွေးစက်တစ်ခု ဖြစ်လာကာ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ကျိထျန်းကျွင်း၏ ပုံစံငယ်လေး ဖြစ်လာသည်။

သူက ဖန့်ချန်နှင့် နဂါးအိုကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြောသည်

"ဟုတ်သားပဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို ဆန့်ကျင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့က ငါ့ကို အရင်ကတည်းက စောင့်ကြည့်နေတာပဲ"

​နဂါးအိုကြီး မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အံ့အားသင့်သွားသည်။

​"မင်းတို့ ဘယ်သူဖြစ်ပါစေ၊ ငါ မင်းတို့ကို ရှာတွေ့မှာပဲ။ နောက်တစ်ခေါက် တွေ့ကြမယ်"

​ကျိထျန်းကျွင်းက ပြုံးလျက် ပြောပြီးနောက် သွေးမြူများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏ လေသံတွင် ဒေါသအမျက်ထွက်ပုံ မရဘဲ လှောင်ပြောင်သံများသာ ပါဝင်နေသည်။

ဖန့်ချန်နှင့် နဂါးအိုကြီး တို့က အဓိကလူကို မမိလိုက်ခြင်းကို လှောင်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​"သူ မသေပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ ငါတို့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ စွမ်းအားတော့ မရှိတော့ပါဘူး"

​ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

"သူက အတတ်နိုင်ဆုံး ဖုံးကွယ်ထားပေမဲ့ သူ့စိတ်ထဲက ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေတာကိုတော့ ငါ ကြားနေရတယ်"

​"ဒီနေရာမှာ ပြဿနာရှိမှန်း သိရက်နဲ့ ဘာလို့ သူ့မိန်းမကိုပါ ခေါ်လာရတာလဲ"

​နဂါးအိုကြီး က ခနဲ့ကာ မေးသည်။

​"မိန်းမကိုပါ ခေါ်လာမှ ယုံကြည်မှု ပိုရှိမှာပေါ့။ ကျိထျန်းတု နဲ့ သူ့မိန်းမကို ကျိထျန်းကျွင်းက ဘယ်တော့မှ အရေးမစိုက်ခဲ့ဘူး။ အသက်ရှင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သေတာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဂရုမစိုက်ဘူး"

​ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

ကျိထျန်းတူနှင့် ဆူယာတို့၏ ဝိညာဉ်များသည် ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရပြီး ကျိထျန်းကျွင်း ပြောခဲ့သော စကားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် မဲညစ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ဆူယာသည် ကျိထျန်းတု၏ ဝိညာဉ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမသည် မဟာမြေ မသေမျိုးအရှင်ကို အထင်လွဲခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။