အာကာသ၀င်ပေါက် ပွင့်လာခဲ့ခြင်း၊ နောက်ဆုတ်မည်လော၊ ရှေ့ဆက်တိုးမည်လော (၁)

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ငွေပြာရောင် မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့သူတစ်ဦး၏ နက်ရှိုင်းမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုတို့ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ ရှေ့သို့တက်သွားပြီး ကလေးငယ်နှစ်ဦး၏ နွေးထွေးသော ပါးပြင်များကို သူ၏ နှာခေါင်းဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးကာ၊ နူးညံ့သော်လည်း ခိုင်မာသည့် အတွေးတစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်လေသည်

“ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အရာတစ်ခုကို ရှင်းနေတာပါ၊ ရှင်းလို့ပြီးသွားပြီ... စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး...”

သူ၏ လေသံမှာ ဖုန်မှုန့်လေး တစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည့်ကိစ္စအား ပြောနေသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးနေသော်ငြား....

ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ဤမျှလွယ်ကူနေဟန်က ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့၏ နှလုံးသားများအတွင်းသို့ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဤကြားဖြတ် အဖြစ်အပျက်လေးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊ လင်းထျန်းလုံသည် ခေါင်းမော့ကာ သူ၏ ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းများဖြင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး ပိုမိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ နေရာများဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ခဏတာ အနားယူမှုနှင့် မမျှော်လင့်ထားသော တိုက်ပွဲတို့မှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး... ရှေ့ဆက်သွားရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီပဲ ဖြစ်လေသည်။

ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့်အတူ၊ ဖြစ်လာနိုင်သည့် ပိုမိုကြီးမားသော အခွင့်အရေးများ သို့မဟုတ် စိန်ခေါ်မှုများက သူတို့ကို ရှေ့တွင် စောင့်ကြိုနေလေတော့သည်။

“အားလုံး ပစ္စည်းတွေ သိမ်းကြ... နောက်ထပ် ဆယ့်ငါးမိနစ်နေရင် ငါတို့ ထွက်ခွာမယ်...”

လင်းထျန်းလုံ၏ အမိန့်မှာ နှင်းဝံပုလွေအုပ်စုတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားပြီး၊ လေးနက်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါတစ်ခု လေထုထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန့်နှံ့လာခဲ့သည်။

ငွေပြာရောင် ဝံပုလွေဘုရင်သည် လေပြင်းများနှင့် နှင်းများကြားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူ၏အကြည့်များမှာ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

သူ၏ ခရီးစဉ်မှာ ဘယ်သောအခါမျှ ရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ လျှင်မြန်ထိရောက်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေသည်။

ထျန်းပင်းသည် အစောပိုင်းကတိုက်ပွဲကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှ အပြည့်အဝ မငြိမ်သက်သေးသည့်အလား၊ အနည်းငယ် မလိုလားသော တိုးညှင်းသည့် ညည်းတွားသံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်ငြား အမိန့်နာခံကာ သူ၏ ကြွက်သားများကို စတင် ဖြေလျှော့‌နေလေသည်။

ယင်းဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ လေပြင်းများနှင့် နှင်းများထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ရှေ့ပြေး စုံစမ်းရန် ကင်းထောက်တာဝန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ယူလိုက်ပြန်လေသည်။

ရန့်မြဲ့သည် အစောင့်အရှောက် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ မစ်ရှင်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် စွတ်ဖားဘေးသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။

ရန့်မြဲ့၏ အကြည့်များက ရေခဲနဂါးလေး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့် နေရာတွင် ရံဖန်ရံခါ ဝေ့၀ဲနေတတ်ပြီး၊ သူ၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်၀န်းများထဲတွင် အတွေးများနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် သူတို့၏ လက်ရှိ အရင်းအမြစ်နှင့်၊ ကုန်ဆုံးမှုများကို သေချာ စာရင်းပြုစုရန် ဤခဏတာ အနားယူချိန်ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲများ၊ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ရေခဲနဂါးလေး ကို ကြိတ်ချေရန်အတွက် ရန့်မြဲ့၏ အဆက်မပြတ် ရေခဲမီးတောက် ထုတ်လွှတ်မှုတို့မှာ၊ ဝံပုလွေအုပ်စု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိုလှောင်မှုအတွက် သိသာထင်ရှားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

သူ၏ အသိစိတ်ကို စနစ်နေရာလွတ်အတွင်းသို့ နစ်မြုပ်လိုက်ပြီး၊ သူ ယခုလေးတင် ရေခဲပင်မသတ္တုကြောမှ ရရှိထားခဲ့သော သိပ်သည်းလွန်းသည့် အအေးဓာတ်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် အပြာရောင် သလင်းကျောက် အစုအဝေးကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

“ပစ္စည်းကောင်းတွေပဲ... ဒါပေမဲ့ အခုချိန်က စိတ်တိုင်းကျစုပ်ယူဖို့ အချိန်မဟုတ်သေးဘူး...” သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် အပြာရောင် သလင်းကျောက်များကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုသည့် ဆန္ဒကို သူ ဖိနှိပ်လိုက်သည်...

အရေးကြီးဆုံးမှာ ရိတ်သိမ်းရရှိမှုများကို မချေဖျက်မီ လုံး၀ လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ရေခဲနဂါးလေး အမြုတေနှင့် သေမင်းအရိပ်ပုန်းကွယ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို ဖျက်ဆီးဝါမြိုလိုက်ရာမှ ရရှိလာသော စွမ်းအင် တိုးတက်မှုတို့ကို နောက်တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်...

သူ၏ ငွေပြာရောင်သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာမှု အတိုင်းအတာမှာ မသိမသာလေး တိုးလာပုံ ရလေသည်။

“ဖေဖေ... တောက်ပနေတဲ့ အဲဒီ ကျောက်တုံးကြီးက စွမ်းအင်တွေ အရမ်းများပုံ ရတယ်နော်...”

လင်းထျန်းလုံ စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သော အပြာရောင် သလင်းကျောက်ကို ရှောင်ယင်းက သိချင်စိတ်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လန်သည်လည်း စူးစမ်းလိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်... အပြာရောင် သလင်းကျောက်အတွင်းရှိ သန့်စင်သော ရေခဲဒြပ်စင် စွမ်းအင်များကို သူမ ခံစားနိုင်လေသည်။

“အင်း... ခုနက ရေခဲတုံးကြီးဆီကနေ ဖေဖေ လဲလှယ်လာခဲ့တာ...” လင်းထျန်းလုံသည် အလယ်အလတ် စိတ်ထိန်းချုပ်ခြင်းကို အသုံးပြု၍ အပြာရောင် သလင်းကျောက်အပိုင်းအစလေး တစ်ခုကို လေထဲတွင် မတင်ကာ ကလေးငယ်နှစ်ဦးအား ပြသလိုက်လေသည်။

“လုံခြုံတဲ့ နေရာတစ်ခု ရောက်ရင်၊ အားလုံး ပိုသန်မာလာအောင် ကူညီဖို့အတွက် ဒါကို ဖေဖေတို့ သုံးလို့ရတယ်...” သတ္တုကြော၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ် ကိစ္စကိုမူ အသေးစိတ် မရှင်းပြတော့ဘဲ အကြမ်းဖျင်းသာ ပြောပြလိုက်သည်။

“အို...” ရှောင်ယင်းသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ နားလည်သော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ရှောင်လန်ကမူ ပို၍ တွေးတောနေမိသည်... ဤမျှ အစွမ်းထက်သော 'ရေခဲတုံးကြီး’ နှင့် အပေးအယူတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းက၊ ဝံပုလွေဖေဖေသည် အမှန်တကယ်ပင် ပိုပို၍ အံ့သြစရာ ကောင်းလာနေကြောင်း သက်သေပြနေလေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဆယ့်ငါးမိနစ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

“ထွက်ခွာမယ်...”

လင်းထျန်းလုံ၏ အမိန့်နှင့်အတူ၊ ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ စည်းကမ်းကြီးမားသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် လေပြင်းများနှင့် နှင်းများ ပိုမိုရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်နေပုံရပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမိုသိပ်သည်းနေသည့် ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ အနက်ထဲသို့ ဦးတည် ချီတက်သွားကြလေတော့သည်။

သူတို့ ခြေထောက်အောက်ရှိ နှင်းကွင်းပြင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ပြန့်ပြူးသော ရေခဲပြင်ကြီး တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ၊ သလင်းကျောက် တောအုပ်တစ်ခုနှင့် တူလာကာ ဧရာမ ရေခဲသလင်းတိုင်ကြီး အတော်များများကို မြင်တွေ့လာရလေသည်။

အချို့သော ရေခဲတိုင်များအတွင်းတွင် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ရှေးဟောင်းသတ္တဝါ အမျိုးမျိုး၏ ရုပ်ကြွင်းများပင် ပါဝင်နေပြီး၊ ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလ၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

လေထုထဲရှိ ရေခဲဒြပ်စင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်အမင်း တက်ကြွနေပြီး၊ ပိုးစုန်းကြူးများကဲ့သို့ လေထဲတွင် လွင့်မြောနေကာ မျက်စိဖြင့်ပင်မြင်နိုင်သည့် ရေခဲသလင်း အလင်းစက်များအဖြစ်ပင် စုစည်းနေကြလေသည်။

“ဒီက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက... အရမ်းကို တက်ကြွနေတာပဲ၊ ပြီးတော့ တခြား အနံ့တစ်ခုလည်း ရှိနေသလိုပဲ...” ရှောင်လန်သည် သူမ၏ နှာခေါင်းလေးကို အနည်းငယ်ရှုံ့ကာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ဗလာဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပင်ကိုစွမ်းရည်မှာ အထူးသဖြင့် စွမ်းအင်အပြောင်းအလဲများကို အာရုံခံစားလွယ်လေသည်။

ရှောင်ယင်းသည်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာငယ်လေးပေါ်တွင် သတိဝီရိယရှိမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ “အင်း... နည်းနည်း... အသက်ရှူကျပ်လာသလို ခံစားနေရတယ်...”

လင်းထျန်းလုံသည် ငွေပြာဘုရင်မျက်၀န်းများ၏ အစွမ်းကို အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းတင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

သူလည်း ၎င်းကို အာရုံခံမိနေသည်...

တောက်ပသော်လည်း အန္တရာယ်ကြီးသော ဤသလင်းကျောက် တောအုပ်ကြီး၏ အနက်ထဲတွင်၊ အလွန်အမင်း သိပ်သည်းလွန်းသော ရေခဲဝိညာဉ်စွမ်းအင်များရှိနေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကိုပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေသည့် အလွန်အမင်း မှုန်ဝါးနေသော ရှေးဟောင်းဆန်ဆန် ဖိအား အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးလေသည်။

၎င်းမှာ ရေခဲပင်မသတ္တုကြောမှ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း၊ ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ရေခဲနှင့် နှင်းများ၏ အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်တစ်ပါးက တောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းတွင် အိပ်မောကျနေသကဲ့သို့ပင်။

ရှေ့ရှိ ရေခဲတိုင် အစုအဝေးများထံမှ ယင်းဖုန်း၏ အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတွင် အရေးတကြီးဖြစ်မှုနှင့် ဝေခွဲမရမှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်

“ဘုရင်ကြီး။ ရှေ့မှာ ပုံမှန်မဟုတ်တာ တစ်ခုကို တွေ့ထားပါတယ်... အဲဒီမှာ... အေးခဲနေတဲ့ ဧရာမယဇ်ပလ္လင်ကြီး တစ်ခု ရှိနေတယ်... ပြီးတော့ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ... တစ်ခုခု လှုပ်ရှားနေသလိုပဲ...”

ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု အသစ်တစ်ခုက အခွင့်အရေးသစ်များ သို့မဟုတ် အန္တရာယ်သစ်များကို ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ ခြေလှမ်းများမှာ တစ်စက္ကန့်မျှပင် ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ... သူ၏ ငွေပြာရောင် ပုံရိပ်မှာ ၀ံပုလွေအဖွဲ့ကိုဦးဆောပြီး ယင်းဖုန်း ညွှန်ပြခဲ့သည့် ဦးတည်ရာဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလေတော့သည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်၊ ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ဧရာမသလင်းကျောက် တောအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ သတိဝီရိယဖြင့် ကွေ့ကောက် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြလေသည်။

ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ၊ ရှေးဟောင်းရုပ်ကြွင်းများ ပါဝင်နေသော ရေခဲသလင်းတိုင်များမှာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာလေလေဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်များမှာလည်း ပိုမိုထူးဆန်းလာခဲ့လေသည်။

အချို့မှာ တွန့်လိမ်နေသော သစ်ပင်များ သို့မဟုတ် ရုပ်ဆိုးဆိုး သားရဲ အရိုးစုများနှင့်ပင် တူနေပြီး၊ ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်အောက်တွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်များကို ဖန်တီးနေကာ၊ ဖိနှိပ်မှုအားကောင်းပြီး ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော လေထုတစ်ခုကို ဖန်တီးနေလေသည်။

လေထုထဲရှိ တုန်ခါနေသော ရေခဲသလင်း အလင်းစက်များမှာ ပါးလွှာသော မြူခိုးတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆမှာ အသက်ရှူကျပ်လုမတတ် မြင့်မားနေသောကြောင့်၊ ဝံပုလွေအုပ်စုကို အထူးသဖြင့် ရေခဲဒြပ်စင် ပင်ကိုစွမ်းရည် ရှိသူများကို၊ ရေထဲမှ ငါးများကဲ့သို့ ခံစားရစေလေသည်။

သို့သော် လင်းထျန်းလုံနှင့် ဧကရီနှစ်ပါး အာရုံခံမိခဲ့သော ရှေးကျပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ထိုဖိအား အရိပ်အယောင်လေးမှာ၊ သူတို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ၊ ပိုမို ရှင်းလင်းလာလေလေဖြစ်သည်။

ထိုဖိအား အရိပ်အယောင်လေးက သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုများကို မျက်စိဖြင့်မမြင်ရသော လှိုင်းလုံးများသဖွယ် ရိုက်ခတ်နေခဲ့လေသည်။

“ဖေဖေ... အဲဒီဘက်မှာ... အသက်ရှူရတာ နည်းနည်း ခက်တယ်...”

ရှောင်ယင်းသည် ရေခဲတိုင်များမှာ နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်သော အနက်ရောင်ဖြစ်နေသည့် အရှေ့-မြောက်ဘက်ရှိ သိပ်သည်းသော ဧရိယာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ရှောင်လန်သည်လည်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်... သူမ၏ ဗလာဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် ပင်ကိုစွမ်းရည်မှာ ထိုဖိအား ခံစားချက်အပေါ် ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်လာနေလေသည်။