ခရမ်းမြို့တော်

မေပယ်နီအင်ပါယာနယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိရန် ယန်ချင်းအတွက် သုံးနာရီခန့် အချိန်ယူလိုက်ရသည်။

နယ်စပ်စောင့်တပ်များမှာ သူတို့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသော အယ်လီကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရေးပေါ် အသင့်အနေအထားသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်၏ အဋ္ဌမအဆင့်တွင်ရှိသော နယ်စပ်တာဝန်ခံ ဗိုလ်ချုပ်သည် ယန်ချင်းကို ဆီးကြိုရန် အလျင်အမြန်ပင် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လာသည်။

သူသည် အတောင်ပံများနှင့် ခြေထောက်များတွင် ထင်ရှားသော အစိမ်းရောင် နွယ်ပင်များ ရစ်ခွေနေသည့် ရစ်ခွေနွယ်လင်းတ တစ်ကောင်ကို စီးနင်းထားသည်။

ယန်ချင်း အကဲခတ်ရသလောက် ထိုသားရဲမှာ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်၏ စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိသည်။

ရစ်ခွေနွယ်လင်းတသည် အယ်လီကဲ့သို့ မမြန်ဆန်သော်လည်း ခရီးဝေး ပျံသန်းရန်အတွက် ခံနိုင်ရည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါနှင့် သွေးဆာနေသော ချီတို့ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ထက်မြက်သည်။

ထို့ကြောင့် နယ်စပ်ကဲ့သို့ အထူးစောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်သော နေရာများအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်စရာ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

နယ်စပ်အဖွဲ့၏ အစီအမံများကို သဘောကျစွာ ကြည့်ရင်း ယန်ချင်းက တွေးလိုက်သည်။ “မေပယ်နီအင်ပါယာက အဆင့် ၃ အင်အားစုတွေထဲမှာ ထိပ်တန်းလို့ မသတ်မှတ်နိုင်ပေမဲ့ ညံ့တော့ မညံ့ဘူးပဲ။”

ရစ်ခွေနွယ်လင်းတမှစ၍ အယ်လီက မိမိထက် အများကြီး ပိုသန်မာကြောင်း သိနေသည့်တိုင် ထွက်လာပြီး ဆီးကြိုရဲသော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ ဗိုလ်ချုပ်၊ အောက်ဘက်တွင် ယန်ချင်း အာရုံခံမိနေသည့် ဧကရာဇ်အဆင့် အဝေးထိန်း ဆက်သွယ်ရေး ရတနာနှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင်ဖြစ်စေ၊ အမြင့်ပေ ၁၀,၀၀၀ တွင်ဖြစ်စေ သာမန် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင်တို့အထိ အရာအားလုံးက သက်သေပြနေသည်။

ဤအရာအားလုံးက မေပယ်နီအင်ပါယာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အရင်းအမြစ်များနှင့် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရန် ဝန်မလေးကြောင်းကို ဖော်ပြနေသည်။

မေပယ်နီသင်္ကေတပါသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်အနည်းငယ် ဖြူနေသည့် တုတ်ခိုင်သော ဗိုလ်ချုပ်မှာ တိမ်မျိုစွန်၏ ကျောပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ထိုင်နေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်ချိန်တွင် အမူအရာ ပိုမိုတင်းမာသွားသည်။

အောက်သို့ ပြုတ်ကျမသွားစေရန် သူနှင့် ရစ်ခွေနွယ်လင်းတတို့ အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်နေရလောက်အောင် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်သားရဲကို စီးနင်းနိုင်စွမ်းရှိသူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို တွေးမိပြီး ကြက်သီးထသွားသည်။

ရစ်ခွေနွယ်လင်းတမှာ အယ်လီနှင့် မျက်လုံးချင်း မဆုံရဲဘဲ အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။

ဗိုလ်ချုပ်က တွေးလိုက်သည်။ “မြို့တော်ကနေ အချိန်မီ တစ်ယောက်ယောက် လွှတ်ပေးနိုင်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ။”

“ကံကောင်းလို့ နန်းတော်မှာ ရွှေဝါးရုံစံအိမ်က ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက် ရှိနေတာ။ သူတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆို အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်ပါတယ်။”

မိမိထက် သန်မာသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်လာကြောင်း အာရုံခံမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြေအနေများ ဆိုးရွားလာပြီး သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကြိုတင်ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့် နန်းတော်သို့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နန်းတော်မှာ အဆင့် ၂ အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော ရွှေဝါးရုံစံအိမ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ဧည့်ခံနေရသဖြင့် အရေးပေါ် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် မည်မျှပင် အကဲခတ်နေပါစေ ယန်ချင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို လုံးဝအာရုံမခံနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် ထိုးကျသွားပြန်သည်။

ယန်ချင်းကို ကြည့်လေလေ သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲမှ မူလအကြောက်တရား တစ်ခုကို ခံစားလာရပြီး နှလုံးခုန်နှုန်းများ အလိုအလျောက် မြန်ဆန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

“နန်းတော်အဆင့်ပဲ။”

မိမိ၏ အခြေအနေကို ညည်းတွားရင်း အားနည်းစွာ ပြုံးကာ ဗိုလ်ချုပ်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

နန်းတော်မှ စစ်ကူများ ရောက်လာချိန်တွင် နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အကူအညီများမှာ အသုံးဝင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ချင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို အာရုံမခံနိုင်သော်လည်း ထိုနက်ရှိုင်းသော မွေးရာပါ ဖိနှိပ်မှုမျိုးကို သူ ရင်းနှီးကျွမ်းကျင်ပြီး ဖြစ်သည်။ ကျိုးမျိုးနွယ်စု နယ်မြေနှင့် ထိစပ်နေသော နယ်စပ်တွင် တာဝန်ကျစဉ်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုနေရာတွင် တာဝန်ကျသော နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဗိုလ်ချုပ်ကလည်း အလားတူ ဖိနှိပ်မှုမျိုးကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။

ရစ်ခွေနွယ်လင်းတမှာ အတော်လေး အခြေအနေ ဆိုးနေပြီကို မြင်သောအခါ ယန်ချင်းက လှမ်းပြောလိုက်သည်။

“အယ်လီ... ကြွားတာ တော်လောက်ပြီ။ မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့...”

အယ်လီက ချက်ချင်း လိုက်နာလိုက်သဖြင့် ဖိနှိပ်နေသော လေထုကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဗိုလ်ချုပ်နှင့် ရစ်ခွေနွယ်လင်းတတို့မှာ အလွယ်တကူ လှုပ်ရှား အသက်ရှူနိုင်သွားသဖြင့် သက်သာရာရသွားကြသည်။

ယန်ချင်းထံမှ အနည်းငယ်သော စေတနာက ဗိုလ်ချုပ်၏ စိုးရိမ်စိတ်များကို လျော့ကျသွားစေသော်လည်း အောက်ဘက်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင်၏ အထိန်းချုပ်ဟု ယန်ချင်း ယူဆရသော အဆောင်တစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ကာ စိုးရိမ်နေဆဲပင်။

ဗိုလ်ချုပ်က အရိုအသေပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်္ဂလာပါ စီနီယာ... ကျွန်တော့်နာမည်က ချင်ချန်ပါ၊ မေပယ်နီအင်ပါယာက ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်ပါ။”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ စီနီယာ... ဒါပေမဲ့ မေပယ်နီအင်ပါယာထဲ ဝင်လာသူတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ဖို့နဲ့ လာရောက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ပြောပြဖို့ လိုအပ်ချက်တစ်ခု ရှိလို့ပါ။”

“ စီနီယာ့ ကိစ္စတွေကို စပ်စုချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာစေဖို့အတွက်ပါ။”

ယန်ချင်းကို နုပျိုသော အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည့် သက်တမ်းရင့် ဘီလူးအိုကြီး တစ်ဦးဟု သူ ယူဆထားသည်။

အင်ပါယာ၏ နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကလည်း အလားတူ လုပ်ဆောင်နေသောကြောင့် ၎င်းမှာ ဆန်းကြယ်သော ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။

အပြင်ပန်းတွင် ၁၇ နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူသည် နှစ်ပေါင်း ၄,၀၀၀ နီးပါး အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သော အင်ပါယာ၏ ဘိုးဘေးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်၏ ခေါင်းများ မိုက်ခနဲ ဖြစ်သွားစေမည့် ရယ်မောသံဖြင့် ယန်ချင်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က စီနီယာတို့ ဘီလူးအိုကြီးတို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တကယ့် အသက်အရွယ်စစ်စစ်ပါ။”

ဗိုလ်ချုပ် ချင်ချန်၏ အတွေးများ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူကိုယ်တိုင်က အသက် ၄၅၀ ရှိပြီး အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အဋ္ဌမအဆင့်တွင် ရှိနေစဉ်၊ သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးမှာ အသက် ၂၀ အရွယ် နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်နေနိုင်ခြေ ရှိသောကြောင့် အံ့အားသင့်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှုများ ရောယှက်သွားသည်။

မေပယ်နီအင်ပါယာအတွင်းတွင်မူ သူ့ကို ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သက်တမ်း ၄,၅၀၀ ရှိသော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက် အသက် ၄၀၀ ဆိုသည်မှာ အလွန် ငယ်ရွယ်သေးသည်ဟု သတ်မှတ်ထားပြီး အထူးသဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံးအဆင့်များသို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

မိမိ၏ ပါရမီများနှင့် အောင်မြင်မှုများအပေါ် အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုမာနများမှာ သူ့ရှေ့ရှိ ဆံပင်အစိမ်းရောင်နှင့် လူငယ်လေး၏ အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ရှိသော ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားလုံးများကြောင့် ရက်ရက်စက်စက် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရလေပြီ။

ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော ဗိုလ်ချုပ်ရှေ့တွင် ပြန်ပေါ်လာရင်း ယန်ချင်းက အသိပေးလိုက်သည်။

“ဗိုလ်ချုပ် ချင်ချန်... ဗိုလ်ချုပ် ချင်ချန်... ကျုပ်နည်းနည်းလောက် အလျင်လိုနေလို့ပါ။”

လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသော ယန်ချင်းကို မြင်လိုက်ရခြင်းက ယန်ချင်းသည် နန်းတော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟူသော သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အပေါ် သံသယအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

မည်သည့်အမည်ကို သုံးရမှန်း မသိသဖြင့် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် စကားကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရပ်တန့်ကာ ဗိုလ်ချုပ် ချင်ချန်က ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားရဲ့ အချက်အလက်တွေနဲ့ အင်ပါယာထဲကို ဝင်ရောက်လာတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိဖို့ပဲ လိုတာပါ။”

“ပြီးရင် တံဆိပ်ပြားတစ်ခု ထုတ်ပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ စီနီယာ့ရဲ့... အဟမ်း... ဆောရီး... ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက...”

ယန်ချင်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ်နာမည် ယန်ချင်းပါ။”

ဗိုလ်ချုပ် ချင်ချန်က နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... သခင်လေး ယန်ချင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆို ဒါမျိုး မလိုပေမဲ့ ခရီးသွားလာရ လွယ်ကူဖို့အတွက် တစ်ခုလောက် ဆောင်ထားတာ ကောင်းပါတယ်။”

“ရပါတယ်... ကျွန်တော် တံဆိပ်ပြား ယူသွားပါ့မယ်။”

ယန်ချင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ်နာမည်က ယန်ချင်း သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီကို လာလည်တာပါ။”

“မြေနွယ်စားသောက်ဆိုင် ပိုင်ရှင်ကျုံရွှမ်ပါ။ မေပယ်နီအင်ပါယာကို ရောက်ရင် သူ့ဆိုင်ကို ဝင်ခဲ့ဖို့ ပြောထားလို့ပါ။”

အဖွဲ့အစည်းမှ ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ပြောလိုက်လျှင် ကြိုဆိုပွဲများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်သွားမည်ကို ရှောင်ရှားရန်နှင့် သူ၏ တည်နေရာ ပေါက်ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျုံရွှမ်၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ချင်ချန်၏ လေသံမှာ ပိုမိုရင်းနှီးသွားပြီး လေးစားမှုများပင် ပါဝင်လာကာ မေးလိုက်သည်။

“အော်... ခင်ဗျားက သခင်လေးကျုံရွှမ်ရဲ့ သူငယ်ချင်းကိုး။”

ဗိုလ်ချုပ်က လိုအပ်မည့် တံဆိပ်ပြားကို သွားယူရန် ခွင့်တောင်းပြီး ထွက်သွားချိန်တွင် ယန်ချင်းက တွေးလိုက်သည်။

“ကျုံရွှမ်က မေပယ်နီအင်ပါယာထဲမှာ လူကြီးပိုင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

မေပယ်နီပင်ပုံစံ ထွင်းထုထားသော လိမ္မော်နီရောင်သစ်သားပြား အဝိုင်းလေးတစ်ခုကို ကိုင်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒါလေး ပါရင် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလို့ ရပါပြီ။”

ယန်ချင်းက တံဆိပ်ပြားကို လှမ်းယူရင်း ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းမှာ ကောင်းကင်အဆင့်၏ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိပြီး အတုအပ ပြုလုပ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အစီအရင် အချို့နှင့် ဧကရာဇ်မိသားစု၏ အမှတ်တံဆိပ်ဟု ယူဆရသော ထူးခြားသည့် သင်္ကေတတစ်ခု ပါဝင်နေသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

တံဆိပ်ပြားကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ယန်ချင်း အချိန်ဆက်မဖြုန်းတော့ပေ။ ဗိုလ်ချုပ်ချင်ချန်ကို အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်ပြီး အယ်လီနှင့်အတူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

…

မိနစ် ၂၀ အကြာတွင်။

ခရမ်းမြက်ခရိုင်နှင့် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ် အကွာသို့ ရောက်သောအခါ ယန်ချင်းက လှမ်းပြောလိုက်သည်။

“အယ်လီ... မင်းက အသွင်မပြောင်းနိုင်သေးဘူးဆိုတော့ အရမ်းကြီးနေတယ်။ ဒါကြောင့် တိမ်တွေထဲမှာ ပုန်းနေရလိမ့်မယ်။ ငါ ပြီးတဲ့အခါ မင်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်မယ်။”

အယ်လီက တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် အော်မြည်လိုက်သော်လည်း ယန်ချင်းက နှင်းမက်မွန်သီး အနည်းငယ်ဖြင့် ချော့မြှူလိုက်သောအခါ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထို့နောက် ယန်ချင်းက ပျံသန်းရာမှ ကတော့ပုံစံ လေလှိုင်းများပင် ထွက်ပေါ်လာလောက်အောင် အလွန် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ကဲ... ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ စားသောက်ပွဲကြီးအတွက် အချိန်ကျပြီ။”

အများဆုံး ဆယ်မိနစ်ခန့်သာ ကြာပြီးနောက် ခရမ်းမြက်ခရိုင်အတွင်းရှိ အကြီးမားဆုံး မြို့ကြီး၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းကို ခရမ်းမြို့တော်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။