အခန်း (၅၁၃-၅၁၄)
Vol. 52 Ch. 513-514
အခန်း (၅၁၃) ရင်းနှီးနေသော ရတနာ
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အဲဒါတွေက နောက်မှပေါ့။ အရင်ဆုံး သားရဲ့ ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရအောင်။ သွေးတွေ ပေကျံနေတုန်းပဲ" ထိုသို့ ပြောကာ အမျိုးသမီးသည် လုံချန်း၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပေးရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။
"မလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော့်ဘာသာပဲ လုပ်ပါ့မယ်" လုံချန်းက သူမကို တားလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးသည် သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြုံးလိုက်တော့သည်။
"သားက မှတ်ဉာဏ်တွေသာ မေ့သွားတာ၊ အကျင့်ကတော့ အရင်အတိုင်းပဲနော်။ အရှက်အကြောက်ကတော့ ကြီးတုန်းပဲ။ ကောင်းပါပြီ... သားဘာသာ လုပ်မယ်ဆိုရင်လည်း ခဏစောင့်ဦး။ အကြီးအကဲကု မှာထားတဲ့အတိုင်း ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့ ရေချိုးဖို့ ပြင်ဆင်ပေးမယ်" ထိုသို့ ပြောကာ သူမသည် မတ်တပ်ရပ်၍ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသည်။
"တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ။ ဒီအမျိုးသမီးက ဒီလောက် သန်မာပြီး အကြီးအကဲ တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်နေတာ၊ အစေခံ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား" လုံချန်းက တွေးတောရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ နောက်မှဝတ်မည့် အဝတ်အစားများကို ရွေးချယ်ရန်နှင့် ဤနေရာတွင် အခြားဘာများ ရှိသေးသလဲ သိနိုင်ရန် အဝတ်ဗီဒိုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
အဝတ်ဗီဒိုထဲတွင် တစ်ခါမှ မဝတ်ရသေးသည့်ပုံပေါ်သော အဝတ်အစား အနည်းငယ်မှလွဲ၍ အခြားဘာမှ မတွေ့ရပေ။ သို့သော် ဗီဒို၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လုံချန်းသည် ထိုဓားမြှောင်ကို ကောက်ယူကာ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုဓားမြှောင်တွင် အလွန်ထူးဆန်းသော အချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းကို တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသလို ခံစားနေရသည်။
၎င်းမှာ ဓားရှည်တစ်လက်၏ ပုံစံမျိုး ပေါက်နေသော ဓားမြှောင်တစ်လက် ဖြစ်သည်။ ဓားသွားမှာ ငွေရောင်ဖြစ်ပြီး လက်ကိုင်မှာမူ အနက်ရောင် ရောယှက်နေသော မီးခိုးရောင် ဖြစ်သည်။ ဓားအိမ်နှင့် ဓားသွားတစ်လျှောက်တွင် အက်ကြောင်းများစွာ ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်မှုများလည်း ပျောက်ဆုံးနေသယောင် ရှိသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ ဟောင်းနွမ်းနေသဖြင့် မည်သူမျှ လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုမည်မဟုတ်သော်လည်း လုံချန်းအတွက်မူ ၎င်းက အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများ ထိုဓားမြှောင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် သူ၏ သွေးကြောထဲမှ စွမ်းအင်များ ပူနွေးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုဓားမြှောင်ကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ မိမိနှင့် အကြာကြီး ဝေးကွာနေခဲ့ရသော လက်တွဲဖော်ဟောင်းကို ပြန်တွေ့လိုက်ရသလိုမျိုး ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။
ဤဓားမြှောင်သည် သူ၏ သွေးမျိုးဆက် နှင့် တစ်ခုခု ပတ်သက်နေမလားဟု လုံချန်း တွေးနေမိသည်။
သူသည် ရွှင်းကို မေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အခန်းတံခါး ပွင့်သွားပြီး အကြီးအကဲမူ ဝင်လာခဲ့သည်။ လုံချန်း၏ လက်ထဲတွင် ထိုဓားမြှောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမမှာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
"အဲ... အဲဒီဓားမြှောင်ကို သား မကိုင်ရဘူး" သူမက အော်ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် သူ့ထံသို့ အပြေးအလွှား လျှောက်လာပြီး လုံချန်း၏ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
လုံချန်းသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ဤမျှ ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော ဓားမြှောင်အိုကြီးကို သူမက အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ ထိတ်လန့်နေရသနည်း။ သူမကရော ထိုဓားမြှောင်၏ ထူးခြားမှုကို သူ့လို ခံစားနေရသည်လော။ လုံချန်း မစဉ်းစားတတ်တော့ပေ။
"အော်လိုက်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် သားလေး။ ဒီဓားမြှောင်က သား မထိသင့်တဲ့ အရာမို့လို့ပါ။ သားရဲ့ ဖခင်က ဒီဓားမြှောင်ကို သားကို အသုံးပြုခွင့် မပေးဖို့ မှာထားခဲ့တယ်။ မေမေက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို တည်ချင်လို့ပါ။ နားလည်ပေးပါနော်" ထိုသို့ ပြောကာ သူမက လုံချန်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
'မူလင်း၊ သူ့အဖေ၊ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ ဓားမြှောင်လား။ မူလင်းရဲ့ အဖေက ဘယ်သူလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီဓားမြှောင်က တကယ်တမ်း ဘာလဲ။ သူ ပြောနေတဲ့ မူလင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ထိခိုက်စေတဲ့ အခြေအနေဆိုတာ ဒါနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား' လုံချန်း တွေးနေမိသည်။
သူ၏ သွေးကြောများမှာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း တစ်ခုခု လိုအပ်နေသလို သူ ခံစားနေရသည်။ သူသည် ထိုဓားမြှောင်ကို တကယ်ပင် ကိုင်ထားချင်သော်လည်း သူမ၏ လက်ထဲမှ အတင်းလုယူ၍ မဖြစ်ပေ။
"ကျွန်တော် အဲဒီဓားကို သဘောကျတယ်။ ကျွန်တော့်ကို ပေးလို့မရဘူးလား" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။
"မရဘူး သား" သူမက ခေါင်းခါပြသည်။ "အမေ ကတိကို မဖျက်နိုင်ဘူး။ သား အသက် ၂၀ ပြည့်မှပဲ ဒါကို သားကို ပေးလို့ရမယ်။ ကဲ... ရေပြင်ပြီးပြီ။ အမေ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့တော့"
အကြီးအကဲမူသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး လုံချန်းကို လိုက်ခဲ့ရန် အချက်ပြသည်။
လုံချန်းသည် သူမနောက်မှ လိုက်လာခဲ့ပြီး ရေချိုးခန်းတစ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"အထဲမှာ အားလုံး အသင့်ပဲ။ သား ဝင်သွားလို့ရပြီ။ ဝတ်ရမယ့် အဝတ်အစားတွေကိုလည်း အဲဒီမှာ ထားပေးထားတယ်" သူမက ဆိုသည်။
လုံချန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ တံခါးကိုဖွင့်၍ အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ တံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် သူသည် မျက်နှာဖုံး၏ အာနိသင်ကို ဖျက်လိုက်သည်။
'နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းပေါ်က သွေးတွေကို ဆေးချလို့ ရပြီ။ သွေးတွေ ပေကျံနေတဲ့ ခေါင်းနဲ့နေရတာ တကယ့်ကို နေရခက်တာ' လုံချန်း တွေးတောရင်း အဝတ်အစားများကို ချွတ်လိုက်သည်။
သူ့ရှေ့တွင် အစိမ်းရောင် အရည်များရှိသော ရေချိုးကန်တစ်ကန် ရှိနေသည်။ ရေပေါ်တွင် သစ်ရွက်အချို့ မျောနေသည်ကို မြင်ရသည်။ ၎င်းမှာ အကြီးအကဲမူ ပြောခဲ့သည့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များဖြင့် စပ်ထားသော ရေပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းကို သန့်စင်သော ရေနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးနိုင်သည့် ဆေးဖက်ဝင် အပင် ၂၉ မျိုးကို ရောစပ်ကာ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လုံချန်းသည် ရေချိုးကန်ထဲသို့ ဆင်းကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရေထဲတွင် နစ်မြှုပ်လိုက်သည်။ သူသည် သွေးများ ပေကျံနေသော လက်နှင့် ခေါင်းကို ဆေးကြောလိုက်သည်။ ထိုသွေးများမှာ တစ္ဆေကျောင်းတော်အတွင်းသို့ သံသယမရှိဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သူကိုယ်တိုင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်တီးခဲ့သော ဒဏ်ရာများမှ ထွက်လာသော သွေးများ ဖြစ်သည်။
မိနစ် ၂၀ ခန့် ရေချိုးပြီးနောက် လုံချန်းသည် ရေချိုးကန်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဘေးရှိ တဘက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို သုတ်ကာ အကြီးအကဲမူ ပြင်ဆင်ပေးထားသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။
သေသေသပ်သပ် ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သူသည် တံခါးရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ တံခါးမဖွင့်မီ လှည့်စားခြင်း မျက်နှာဖုံးကို ပြန်လည် အသက်သွင်းလိုက်ပြီးမှ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
"ကြည့်လို့ကောင်းတယ် သားလေး။ ညလည်း တော်တော် နက်နေပြီ။ မေမေ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ဦး" လုံချန်း ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲမူက ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် လုံချန်း၏ လက်ကို ဆွဲကာ ခေါ်သွားသည်။ သူမသည် သူ့ကို ယခင်က အခန်း၏ ဘေးကပ်လျက် အခန်းတစ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အဝတ်ဗီဒိုထဲတွင် အမျိုးသမီး အဝတ်အစားများကို တွေ့ခဲ့ကတည်းက ယခင်အခန်းမှာ သူမ၏ အခန်းဖြစ်ကြောင်း လုံချန်း ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခု သူမ ခေါ်သွားသော အခန်းမှာတော့ မူလင်း၏ အခန်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် လုံချန်းကို ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းစေပြီး စောင်ခြုံပေးလိုက်သည်။
"ကောင်းကောင်းအိပ်နော် လင်းအာ။ ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့။ မေမေ ဘေးခန်းမှာပဲ ရှိနေမယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျောင်းတော် အကြီးအကဲရဲ့ သင်တန်းကို ခေါ်သွားပေးမယ်။ သားရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တွေ့ရမှာဆိုတော့ ဘဝက ပြန်ပြီး ပျော်စရာကောင်းလာမှာပါ" ထိုသို့ ပြောကာ သူမက လုံချန်း၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။
လုံချန်းသည် အိပ်ပျော်သွားဟန်ဆောင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် လုံချန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ခုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
'ဒီညပဲ နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာကြည့်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် မနက်ဖြန်ညမှ ရှာမလား။ မနက်ဖြန်ဆိုရင်တော့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပိုရနိုင်တာပေါ့' ရွှင်းက အကြံပြုသည်။
'မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။ မနက်ဖြန်လည်း အခုလိုပဲ ဖြစ်နေမှာပဲ။ အကျဉ်းသားတွေကို ဘယ်မှာ ထားသလဲဆိုတာ ဘယ်သူ့ကိုမှ သွားမေးလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ဘာသာပဲ ရှာရမှာ' လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူသည် မင်ယုကို ကမ္ဘာတုထဲမှ ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။ မင်ယုမှာ အသင့်ပြင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရင်သားများကို အဝတ်စဖြင့် စည်းနှောင်ထားသဖြင့် ရင်ဘတ်မှာ ပြားချပ်နေသည်။
လုံချန်းသည် သူ၏ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ မင်ယုကို ဝတ်ခိုင်းလိုက်ပြီး သူကတော့ အခြား အဝတ်အစား တစ်စုံကို ဝတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်နှာဖုံးကို အသက်သွင်းကာ မူလင်း၏ အသွင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
"ဒါက မင်း ဟန်ဆောင်ရမယ့် ပုံစံပဲ" သူမ၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမျက်နှာကိုပဲ စိတ်ထဲမှာ ပုံဖော်ထား၊ မျက်နှာဖုံးက ကျန်တာကို လုပ်ပေးလိမ့်မယ်"
လုံချန်းသည် မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်ကာ မင်ယုကို ပေးလိုက်သည်။ မင်ယုသည် မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ကာ ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း ပထမအကြိမ်တွင် မအောင်မြင်ပေ။
"စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထားပါ။ စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့၊ အနားယူလိုက်။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဒါက အလုပ်မလုပ်ဘူး" သူက သူမကို ပြောလိုက်သည်။
မင်ယုသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိတ်ကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ လှည့်စားခြင်း မျက်နှာဖုံးမှာ အလုပ်လုပ်သွားပြီး မင်ယု၏ မျက်နှာမှာ မူလင်းနှင့် အတိအကျ တူသွားတော့သည်။
"တကယ်လို့ ဟိုအမျိုးသမီး ဝင်လာခဲ့ရင် ခုတင်ပေါ်မှာပဲ အိပ်ပျော်နေသလိုမျိုး လဲနေလိုက်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထမလာနဲ့" လုံချန်းက သူမကို သတိပေးလိုက်သည်။
မင်ယုက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလိုက်လေတော့သည်။
အခန်း (၅၁၄) ခိုးထွက်ခြင်း
"ငါ သွားတော့မယ်။ ဂရုစိုက်နော်။ ရော့... အခြေအနေ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီလို့ ခံစားရရင် ဒါကို ချေဖျက်လိုက်။ ငါ ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းနဲ့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ကျန်တာကို ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်" လုံချန်းက မင်ယု၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ပြောရင်း မှော်စာရွက် တစ်ရွက် ပေးလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ" မင်ယုက တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေကာ မှော်စာရွက်ကို ဂရုတစိုက် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
အကြီးအကဲမူမှာ သူမ၏ အခန်းထဲတွင် ရှိနေပြီး ခုတင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း လုံချန်း သိလိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက် အိမ်ထဲတွင်လည်း မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သူသည် ယခင်က မြင်ဖူးထားသည့် နေရာဖြစ်သဖြင့် အခန်းအပြင်ဘက်သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အသာအယာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းဖြင့် ထွက်လိုက်တော့သည်။
အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် အရိပ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။
သူသည် တစ္ဆေကျောင်းတော် အတွင်း၌ ရှိနေသဖြင့် ကောင်းကင်ကို မမြင်ရသော်လည်း လုံချန်း၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ယခုအချိန်မှာ သန်းခေါင်ယံအချိန်ခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ဓားကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖွင့်ကာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
"ဒါက ဘာကြီးလဲ" မြေပြင်အနားတွင် လွင့်မျောနေသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ထိုအရာနှင့် ဆင်တူသော နောက်ထပ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သူ ထပ်မံ တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ကျောင်းတော်အတွင်း၌ မည်သည့် ကင်းစောင့်ကိုမျှ မတွေ့ရသေးသော်လည်း တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုတော့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။
ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သူ နားမလည်ပေ။ တစ္ဆေကျောင်းတော်၏ အတွင်းပိုင်း လုပ်ငန်းစဉ်များအကြောင်း သူ အများကြီး မသိသော်လည်း ဤအထပ်တွင် ကင်းစောင့်များ မထားရှိထားကြောင်း သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
'ဒါက အကြီးအကဲတွေ နေတဲ့ အထပ်ဖြစ်လို့လား။ အကြီးအကဲတွေက ဂိုဏ်းအပေါ် မကောင်းတာ ဘာမှ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူတို့ ယုံကြည်လို့ ကင်းစောင့် မထားတာလား။ တကယ်လို့ လုပ်ခဲ့ရင်တောင် ကင်းစောင့်တွေက တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ'
'အဲဒီလိုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ တစ္ဆေကျောင်းတော်မှာ အထပ်တွေ အများကြီး ရှိတာဆိုတော့ အကြီးအကဲတွေ နေဖို့အတွက် အထပ်တစ်ထပ်လုံး သီးသန့်ပေးထားတာကလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ မူလင်းက အကြီးအကဲရဲ့ သားဖြစ်လို့ ဒီမှာ နေတာ ဖြစ်နိုင်သလို တခြားအထပ်မှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်း ရှိနေပြီး အခုတော့ သူ ဒဏ်ရာရလို့ အမေဖြစ်သူ ရှိတဲ့နေရာကို ကင်းစောင့်က လာပို့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်' သူ တွေးနေမိသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်ပြီး ခိုင်လုံသော သက်သေတော့ မရှိပေ။
လုံချန်းသည် ကြမ်းပြင်မှ မီတာ ငါးဆယ်ခန့် မြင့်သော အမိုးမျက်နှာကြက် အနီးမှ ပျံသန်းသွားသည်။ ဤအမြင့်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်အား ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်စေပြီး ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် နေရာအနှံ့ကို ခြုံကြည့်ရန် ပိုမို အဆင်ပြေသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့သမျှ ခြံဝင်းများအား သူ စစ်ဆေးသွားသော်လည်း အကျဉ်းသား ထားရှိမည့် နေရာမျိုးကိုမူ မတွေ့ရပေ။ ထိုခြံဝင်းများတွင် လူများ ရှိနေကြသည်။ အချို့မှာ အိပ်ပျော်နေပြီး အချို့မှာ ကျင့်ကြံနေကြသည်။ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ အားလုံးမှာ အကြီးအကဲများသာ ဖြစ်ပြီး တပည့်တစ်ယောက်မှ ပါဝင်ပုံမရပေ။
ဤအထပ်မှာ အကြီးအကဲများ နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ဖခင် ဤနေရာတွင် ရှိနေရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်နည်းပါးမှန်း လုံချန်း သိသော်လည်း သူ ဆက်လက် ရှာဖွေနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်း၏ အကျဉ်းထောင်ကို ရှာရန်နှင့် ၎င်းအား တာဝန်ယူထားသူအကြောင်း စုံစမ်းရန်အတွက် အခြားအထပ်များသို့ သွားရမည်ကို သူ သိသည်။ သို့သော် ကင်းစောင့်က သူ့ကို သယ်လာသကဲ့သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါများကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုဝင်္ကပါများ မည်သို့ အလုပ်လုပ်သည်ကို မသိဘဲ ထိထိရောက်ရောက် သုံးရန် ခက်ခဲနေသည်။
အထပ်တစ်ထပ်စီတွင် အခြားအထပ်များသို့ သွားနိုင်သည့် ဝင်္ကပါများစွာ ရှိနေနိုင်ပြီး မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်မျှ မရှိဘဲ စွန့်စားသွားရန် သူ မလိုလားပေ။ သို့သော် သူ သိပ်တော့ စိတ်မပူပါ။ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးနေသည်ဆိုသော ဆင်ခြေကို သုံးပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ အကြောင်းနှင့် အခြားအထပ်များသို့ သွားနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို မေးမြန်းရန်မှာ ထူးဆန်းသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
သူသည် ရသမျှ အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဤအထပ်တစ်ထပ်လုံးကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း စိတ်ပျက်ခဲ့ရသည်။ ၆ နာရီကြာအောင် တစ်ထပ်လုံး ပတ်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း အကြီးအကဲများ၏ ခြံဝင်းများမှလွဲ၍ အခြား ထူးခြားသော အဆောက်အအုံများ သို့မဟုတ် ထူးခြားသည့် အရာတစ်ခုမျှ မတွေ့ရပေ။ ရာနှင့်ချီသော အကြီးအကဲများ၏ ခြံဝင်းများသာ ရှိသည်။
သို့သော် ဤအထပ်၏ နေရာအသီးသီးတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ၂၆ ခုကိုတော့ သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။
"ဝင်္ကပါ ၂၆ ခု... တစ္ဆေကျောင်းတော်မှာ ဒီအထပ်အပြင် အခြား အထပ်ပေါင်း ၂၆ ထပ် ရှိတာ ဖြစ်မယ်။ အထပ် တစ်ထပ်စီအတွက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း တစ်ခုစီပေါ့။ ဝင်္ကပါတွေပေါ်မှာလည်း ဘာနံပါတ်မှ ရေးမထားဘူး။ သေချာ မသိဘဲ သုံးရင်တော့ မှားဖို့ လွယ်တာပဲ" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါက အကြီးအကဲတွေ နေတဲ့နေရာမို့လို့ ဒီဝင်္ကပါတွေမှာ ကင်းစောင့် မရှိတာ ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အောက်ဆုံးထပ်က ဝင်္ကပါတွေမှာတော့ ကင်းစောင့်တွေ ရှိတာ ငါ မှတ်မိတယ်" သူက ထပ်လောင်းပြောသည်။
"အခု မနက်လင်းတော့မယ်။ အမြန် ပြန်သွားသင့်ပြီ" နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ထဲတွင် နစ်ဝင်နေသော လုံချန်းကို ရွှင်းက သတိပေးလိုက်သည်။
လုံချန်းသည် သူ၏ အတွေးများထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပြန်လည် ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး အကြီးအကဲမူ၏ ခြံဝင်းရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုကာ သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လိုက်သည်။
"အရာအားလုံးကို ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲ" လုံချန်းက မင်ယုကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
"ဘာမှ မခက်ခဲပါဘူး။ ညဘက်မှာ ဘယ်သူမှ လာမကြည့်ကြဘူး" မင်ယုက မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်ကာ လုံချန်းကို ပေးရင်း ပြန်ပြောသည်။ "ဒါကို သုံးဖို့တောင် မလိုခဲ့ပါဘူး"
"နောက်မှ နောင်တရတာထက်စာရင် ကြိုတင် ကာကွယ်ထားတာက ပိုကောင်းပါတယ်" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျေးဇူးပါ။ အခု ပြန်သွားလို့ရပြီ" ထိုသို့ ပြောကာ သူမအနားသို့ တိုးသွားပြီး နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းလိုက်သည်။ လုံချန်းသည် သူမကို ကမ္ဘာတုထဲသို့ ပြန်ပို့လိုက်သည်။
သူသည် ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ အနားယူရင်း အကြီးအကဲမူ နိုးလာပြီး ဤအခန်းထဲသို့ ဝင်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေလိုက်သည်။ တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် အကြီးအကဲမူသည် သူမ၏ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် လုံချန်း၏ အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
သူမသည် မျက်လုံးမှိတ်၍ လဲလျောင်းနေသော လုံချန်းအနားသို့ တိုးသွားကာ သူ၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"ထတော့ သားလေး။ ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အကြီးအကဲ မီယာရဲ့ သင်တန်းကို နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်" သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
လုံချန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲမူက ဆေးဖက်ဝင် ရေချိုးရန် ရေပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် အဝတ်အစားများလည်း အဆင်သင့်ရှိကြောင်း ပြောသည်။
လုံချန်းသည် ခုတင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်သွားလိုက်သည်။ ခဏကြာ ရေချိုးပြီးနောက် သူသည် အခြား အဝတ်အစားတစ်စုံဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီ။ သွားကြရအောင်" အကြီးအကဲမူက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောကာ လုံချန်းကို ခေါ်သွားသည်။
သူမသည် လုံချန်းနှင့်အတူ ခြံဝင်းအတွင်းမှ ထွက်လာပြီး သားရဲတစ်ကောင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူမ ထုတ်လိုက်သော သားရဲမှာ အနက်ရောင် ဝိညာဉ် ပျံလွှား ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန် သန်မာသော သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း အရွယ်အစားမှာ လူနှစ်ယောက်သာ စီးနင်းနိုင်သည့် အနေအထား ဖြစ်သည်။
သို့သော် လုံချန်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ထိုသားရဲ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ် သားရဲ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အရ မြွေဘုရင်ထက်ပင် အများကြီး ပိုမို သန်မာနေသည်။ တကယ်တော့ ဤသားရဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့် သားရဲ ဖြစ်လာရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"တက်လေ" ထိုသို့ ပြောကာ သူမသည် သားရဲပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး လုံချန်းကိုလည်း တက်ရန် အချက်ပြသည်။
လုံချန်းသည် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီး သားရဲပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် ဝိညာဉ် ပျံလွှားသည် စတင် ပျံသန်းလေတော့သည်။