အခန်း (၅၁၉-၅၂၀)
Vol. 52 Ch. 519-520
အခန်း (၅၁၉) အကြီးမြတ်ဆုံး ပါရမီရှင်
"အခုလို အားပေးစကားပြောပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အပေါ် ညှာတာဖို့ စိတ်မကူးပါနဲ့။ ကျွန်တော် တစ်စက္ကန့်တောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မြန်မြန်လေးပဲ အဆုံးသတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"နင့်ရဲ့ အဲဒီဆန္ဒကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်" မီလောင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လုံချန်းရှိရာသို့ စတင် ပြေးဝင်လာသည်။
မီလောင်သည် လုံချန်း၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်လာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ လုံချန်းသည် သူ၏ လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများကို အသုံးပြုကာ ဘယ်ခြေကို ညာခြေနောက်သို့ ပို့ပြီး ကိုယ်ကို ဘေးသို့ တိမ်းလိုက်ရာ လက်သီးချက်ကို အသာအယာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
မီလောင်မှာ သူမ မြင်လိုက်ရသည့်အရာကြောင့် မှင်တက်သွားသည်။ ဘာဖြစ်သွားမှန်း သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။ မူလင်းလို ကောင်လေးတစ်ယောက်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မြန်ဆန်သည့် တုံ့ပြန်မှုဖြင့် ရှောင်နိုင်ရသနည်း။
သူမသည် မဆိုင်းမတွဘဲ နောက်သို့ ချက်ချင်း ခုန်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ တိုက်ကွက် လွဲချော်သွားသဖြင့် လုံချန်း၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကို သူမ ကြောက်ရွံ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ လုံချန်းက ဤအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး သူမကို တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်ဟု ယူဆကာ အစွမ်းကုန် နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် လုံချန်းနှင့် ငါးမီတာခန့် အကွာတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ လုံချန်းမှာ သူ၏ မူလနေရာ၌ပင် ရပ်လျက် သူမအား ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ရွှမ်ယီနှင့် အခြားသူများမှာ လုံချန်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ ချီစွမ်းအင်နှင့် ပညာရပ်များ မပါဘဲ တိုက်ခိုက်ကြသည့် ပထမဆုံး အကြိမ်ဖြစ်သဖြင့် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားမှာ ပိုမို ထင်ရှားနေသည်။ ထို့ကြောင့် လုံချန်းက မီလောင်၏ တိုက်ကွက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းအပေါ် သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"ဟူး... ကျွန်တော် မလဲသေးဘူးလား။ ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားက အပြင်ပန်းသာ ကြမ်းတမ်းတာ၊ စိတ်ထဲမှာတော့ တကယ် သဘောကောင်းတာပဲ။ ကျွန်တော့်အပေါ် တကယ် ညှာတာပေးခဲ့တာပဲ" လုံချန်းက သူ၏ မျက်နှာတွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မီလောင်သည် လုံချန်း၏ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဒေါသထွက်လာပြီး သူ၏ စကားများက သူမကို ပို၍ပင် ပေါက်ကွဲစေသည်။ တကယ်တော့ သူမက ညှာတာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ လုံချန်းက အလွန် လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်ရသည်မှာ သူမအတွက် အလွန် အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေသည်။
သူမသည် လုံချန်းဆီသို့ တစ်ဖန် ပြေးဝင်လာပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ လက်သီးဖြင့် မထိုးတော့ဘဲ ကိုယ်ကို လှည့်ကာ လုံချန်း၏ လည်ပင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်သည်။
သူမ၏ တိုက်ကွက်များမှာ အခြားသူများအတွက် မြန်ဆန်သော်လည်း၊ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော လုံချန်းအတွက်မူ ဤ မြေကမ္ဘာအဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ကွက်မှာ ခရုတစ်ကောင်၏ လှုပ်ရှားမှုကဲ့သို့ နှေးကွေးနေသည်။
သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမြန်နှုန်းမှာ သူမထက် အများကြီး သာသော်လည်း သူသည် သူ၏ အမြန်နှုန်းကို တမင်တကာ ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သီသီလေး ရှောင်လိုက်ရသည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်အောင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ ကန်ချက်ကို ရှောင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ ထိုနေရာမှာတင် ရပ်မနေဘဲ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
လုံချန်းက ဒူးထောက်လျက် အနေအထားတွင် ရှိနေပြီး မီလောင်၏ ခြေထောက်မှာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရောက်နေသည်။ သူသည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
သူသည် တိုက်ကွက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားမှာ သူမကို လွင့်ထွက်သွားစေရန် လုံလောက်နေသည်။ သူမသည် ပစ်ပေါက်လိုက်သည့် ကျောက်ခဲတစ်လုံးကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။
သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ အလွန်အမင်း နာကျင်နေသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာတော့ မရရှိခဲ့ပေ။ အရိုးတစ်ချောင်းမှ မကျိုးသော်လည်း ထူးဆန်းသည်မှာ အရိုးကျိုးသည့် နာကျင်မှုထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို သူမ ခံစားနေရသည်။ သူမသည် ဝမ်းဗိုက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်ငိုယိုမိတော့သည်။
လုံချန်းသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ ယခုလေးတင် လုပ်လိုက်သည့် အပြုအမူအတွက် သူကိုယ်တိုင် အံ့အားသင့်သွားသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် သူ၏ လက်သီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန် အံ့အားသင့်နေသည့် ပုံစံ ဖမ်းထားသည်။ သူ၏ ပညာရပ်များကို မေ့သွားသော်လည်း ပညာရပ်မသုံးဘဲ လူတစ်ယောက်ကို လွင့်ထွက်အောင် ထိုးနိုင်သည့်အပေါ် အံ့သြနေသည့် လူတစ်ယောက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ရူရှင် ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က မီလောင် အလွယ်တကူ နိုင်မည်ဟု ယူဆကာ သူ စိတ်မဝင်စားခဲ့သော်လည်း လုံချန်းက မီလောင်၏ တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည့်အကြောင်း လူများ ပြောနေကြသဖြင့် သူ စတင် စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ ယခု ဖြစ်သွားသည့် အလှည့်အပြောင်းကို သူ သေချာ မြင်လိုက်ရသည်။
လုံချန်းသည် သီသီလေး ရှောင်လိုက်နိုင်သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး လုံချန်း၏ တိုက်ကွက်မှာလည်း ထူးဆန်းစွာပင် လျင်မြန်လွန်းလှသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူ ဘာလုပ်နေသည်ကို သူ သိနေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း တိုက်ဆိုင်မှုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ရူရှင်သည် လုံချန်းနှင့် ဤတိုက်ပွဲအပေါ် ပိုမို အာရုံစိုက်လာတော့သည်။
"ဟာ... ခင်ဗျား အဆင်ပြေရဲ့လား" လုံချန်းက မီလောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း မေးလိုက်သည်။
မီလောင်သည် နာကျင်နေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ နာကျင်မှု၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ သက်သာသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူမ မတ်တပ်ရပ်နိုင်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းသော နာကျင်မှုမှာပင် သူမကို ဒုက္ခပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး ဒုက္ခရောက်နေသည့် ပုံစံ ပေါက်နေသည်။
"ကြည့်ရတာ အဆင်မပြေဘူး ထင်တယ်" လုံချန်းက ထပ်မေးသည်။
လူအများစုကတော့ လုံချန်းသည် အခွင့်အရေးရတုန်း မတိုက်ဘဲ ရန်သူ့ကျန်းမာရေးကို စိုးရိမ်တကြီး မေးနေသည်မှာ စိတ်မမှန်သည့် လုပ်ရပ်ဟု ယူဆကြသည်။ မီလောင်ကမူ ၎င်းကို လုံချန်းက သူမအား လှောင်ပြောင်နေခြင်း၊ ရွဲ့နေခြင်းဟုသာ မြင်သည်။
"နင့်ကို ငါ သတ်မယ်" မီလောင်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လုံချန်းဆီသို့ ပြေးဝင်ကာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အများကြီး ပိုမြန်လာပြီး လုံချန်းရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။
ရွှမ်ယီနှင့် ရူရှင်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ မီလောင်သည် သူမ၏ ဆင်ခြင်တုံတရား ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ယနေ့တိုက်ပွဲ၏ စည်းကမ်းချက်ကို ချိုးဖောက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲရွှမ် မြင်ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆကာ ရူရှင်က ဘာမှ ထုတ်မပြောပေ။ အကယ်၍ သူမက မတားပါက သူ ဝင်ပြောရန် အကြောင်းမရှိပေ။
အခြားတစ်ဖက်တွင် ရွှမ်ယီက မတားရခြင်းမှာ သူမရှေ့ရှိ ကောင်လေး ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းနိုင်မလား ဆိုသည်ကို မြင်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲစကတည်းက မီလောင်မှာ ထိချက်မရဘဲ ဖြစ်နေသဖြင့် တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူမ ယူဆသည်။ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းက လုံချန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဟန့်အတား သို့မဟုတ် သူ၏ ပါရမီအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှု ဖြစ်စေသလား ဆိုသည်ကို သူမ သိချင်နေသည်။
သူမသည် မူလင်း၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို သိသည်။ မူလင်းသည် အကြီးအကဲ မူယွမ်နှင့် သူမကိုယ်တိုင်ပင် အမည်ထုတ်ပြောရန် ကြောက်ရွံ့ရသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးတို့၏ သားဖြစ်သည်။ မူလင်း မွေးဖွားလာစဉ်က သူမအပါအဝင် ဂိုဏ်းသားအားလုံးက ဤကောင်လေးသည် အနာဂတ်တွင် ကြီးကျယ်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် ထိုလူ၏ သား မဟုတ်လော။ အကယ်၍ မူလင်းသာ ထိုလူ၏ ပါရမီ တစ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရရှိခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ မည်သူမဆိုထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ရေစက်ပါလာသူ ဖြစ်သည်။
မူလင်း၏ အစောပိုင်းနှစ်များမှာလည်း အလွန်ပင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၎င်းကပင် သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကျော်အမော် တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူသော လူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို ပိုမို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။
မူလင်း အသက် ၇ နှစ်တွင် ရွှေအမြူတေ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အသက် ၁၀ နှစ်တွင် မြေကမ္ဘာအဆင့်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။ အသက် ၁၂ နှစ်တွင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
မူလင်း၏ ပါရမီမှာ ဂိုဏ်းသမိုင်းတစ်လျှောက် မမြင်ဖူးခဲ့သည့် အရာမျိုး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်မှာ လူသားတစ်ယောက်အတွက် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပြီး၊ သူ၏ ဖခင်ကို ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ တစ္ဆေကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်အရှင်ပင်လျှင် မူလင်း၏ အနာဂတ်ကို ကြည့်ရန် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ မူလင်းသည် အသက် ၃၀ မတိုင်မီ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုပင် ကျော်တက်သွားနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။
မူလင်းသည် နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းက သေချာပေါက် ယူဆခဲ့ကြသည်။ မူလင်းကို ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းက ချစ်ခင်ကြပြီး လူတိုင်း၏ အချစ်တော် ဖြစ်ခဲ့သည်။ မူလင်းသည် တစ္ဆေကျောင်းတော်ကို ဤကမ္ဘာပေါ်တွင်သာမက ကမ္ဘာအပြင်ဘက်အထိပါ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည့်သူအဖြစ် လူတိုင်းက မြင်ခဲ့ကြသည်။
အခန်း (၅၂၀) သမိုင်းကြောင်း
မူလင်း အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် ထိုမျှော်လင့်ချက်များ အားလုံး ပြိုလဲပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့သည့် အချိန်ပင်။ လူများက နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသော်လည်း မူလင်းသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် ၆ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ကျောင်းတော်သည် သူ၏ အဟန့်အတားကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် အရင်းအမြစ်များ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာမှ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။
နှစ်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း မူလင်းမှာ ထိုအဆင့်မှာပင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ ဘာဖြစ်နေမှန်း မည်သူမျှ နားမလည်ကြတော့ပေ။ တစ္ဆေကျောင်းတော်၏ အတောက်ပဆုံး ပါရမီရှင်လေးမှာ အသာမန်ဆုံး လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ခုနစ်နှစ်တာ ကာလကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော်လည်း မူလင်းမှာ အဆင့်မတက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျောင်းတော်ကလည်း သူ၏ ပါရမီမှာ ဤမျှသာဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ လက်လျှော့လိုက်ကြတော့သည်။
မူလင်းသည် သူ၏ ဖခင်ထံမှ ထူးကဲသော ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီနှင့် အရှိန်အဟုန်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အလားအလာမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် ၅ တွင်ပင် ထိုကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ဟု သူတို့ ထင်မြင်ယူဆခဲ့ကြသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်စိထဲတွင် တောက်ပနေသော ကြယ်ပွင့်လေး မူလင်းမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သော ခုနစ်နှစ်အတွင်း အခြားတပည့်များမှာ သူ၏ အဆင့်ကို မှီလာကြရုံသာမက ကျော်ဖြတ်သွားသူများပင် ရှိလာခဲ့သည်။
မူလင်း၏ အရောင်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူသည် အကြီးအကဲမူ၏ သားဖြစ်သဖြင့် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ သူ၏ ဘဝမှာ အဆင်ပြေနေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေကျောင်းတော်အတွင်းရှိ မည်သူကမျှ မူလင်းကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မဆက်ဆံဝံ့ကြပေ။
တပည့်များနှင့် အခြားလူများက မူလင်း၏ အခြေအနေအမှန်ကို မသိကြသော်လည်း ကျောင်းတော်အကြီးအကဲများနှင့် ကျောင်းတော်အရှင်မှာမူ အားလုံးကို သိထားကြသည်။ သူတို့သည် မူလင်း၏ ဖခင်အကြောင်းကို သိကြပြီး ထိုလူကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ထိုလူကြောင့်ပင် မည်သူမျှ မူလင်းကို မစော်ကားဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မူလင်း၏ ဖခင်မှာ ပေါ်မလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း တစ်နေရာရာတွင် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိသည်။ အရင်းအမြစ် အနည်းငယ် ချွေတာရန်အတွက်နှင့် ထိုမိစ္ဆာကောင်ကြီးကို မည်သူမျှ မဆွလိုကြပေ။ ထို့ကြောင့် မူလင်းသည် အဆင့်မတက်နိုင်သော်လည်း ကျောင်းတော်မှ ပေးအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို နှစ်စဉ် တူညီစွာ ရရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
လုံချန်းကတော့ ထိုသမိုင်းကြောင်းများကို ဘာမှမသိပေ။ ရူရှင်ပင်လျှင် မူလင်းမှာ ပါရမီရှင်မှ အမှိုက်ဖြစ်သွားသူတစ်ဦးဟုသာ သိထားသည်။
သို့သော် ရွှမ်ယီကတော့ အရာအားလုံးကို သိထားသည်။ ဤသည်မှာ မူလင်း တစ်ဖန် ပြန်လည် နိုးထလာခြင်းလားဟု သူမ တွေးနေမိသည်။ ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ ကျိန်စာ ပြယ်သွားခဲ့ခြင်းလား။ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ ပုံမှန်ရှိသင့်သည်ထက် သိသိသာသာ သာလွန်နေသည်။
သူမ၏ ယူဆချက် မှန် မမှန်ကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ချင်သဖြင့် မီလောင်က ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်ကို သုံးပြီး မူလင်းအား တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာ သူမအတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။
လုံချန်းသည် မီလောင်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ရပ်နေစဉ် သူမက ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ သူမ စည်းကမ်းဖောက်ကာ ခိုးသုံးနေသည်ကို လုံချန်း သိသော်လည်း ထုတ်မပြောပေ။ ထုတ်ပြောလိုက်ပါက သူ၏ ဟန်ဆောင်မှု ပျက်သွားပြီး သံသယဖြစ်စရာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ ကံကောင်း၍ ရှောင်နိုင်သည့်ပုံစံ၊ ဘာမှမသိသည့်ပုံစံဖြင့်သာ ဆက်လက် သရုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။
မီလောင်က လုံချန်းကို ထပ်မံ ထိုးသတ်သော်လည်း လုံချန်းက ဘေးသို့ အသာအယာ တိမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မီလောင်က နောက်မဆုတ်တော့ဘဲ လုံချန်း၏ ဦးခေါင်းကို ကန်လိုက်သည်။ သို့သော် လုံချန်းအတွက် ၎င်းမှာ အခက်အခဲ မဟုတ်ပေ။
သူသည် ငုံ့ရှောင်လိုက်ပြီး သူမကို ပြန်တိုက်ခိုက်မည့်အစား သူမ၏ ခြေထောက်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ခြေထောက်ကို မိသွားသည်နှင့် သူမကို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
လုံချန်းသည် သူမ၏ ခြေထောက်ကို ကိုင်ထားလျက် ဆွဲယူလိုက်သဖြင့် မီလောင်မှာ ဟန်ချက်ပျက်သွားသည်။ မီလောင် လဲကျသွားသော်လည်း လုံချန်းက ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မညှာတော့ပေ။ သူမ၏ ဘယ်ခြေထောက်ကို ကိုင်ထားလျက်ပင် လက်မောင်းကို တစ်ပတ် လွှဲကာ ခေါင်းပေါ်မှ ကျော်၍ ဟိုဘက်ဒီဘက် ရိုက်ချလေတော့သည်။
မီလောင်၏ ဦးခေါင်းမှာ ကျောက်ခင်းမြေပြင်နှင့် အကြိမ်ကြိမ် ဆောင့်မိနေသည်။ ခေါင်းမှ သွေးများ ထွက်လာသော်လည်း လုံချန်းက မရပ်ပေ။ လုံချန်းသည် မီလောင်ကို အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ရိုက်ချနေပြီး မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး သွေးချင်းချင်းနီကာ ရောင်ကိုင်းနေသည်ကိုပင် ကြည့်မနေပေ။
၁၂ ကြိမ်မြောက် ရိုက်ချပြီးနောက်တွင်တော့ ရွှမ်ယီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"တော်ပြီ... သူမ သတိလစ်သွားတာ ကြာလှပြီ။ လွှတ်ပေးလိုက်တော့"
လုံချန်းသည် ရွှမ်ယီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ မီလောင်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ခြေထောက်အား လွှတ်ပေးလိုက်ရာ သူမမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖျော့တော့စွာ လဲကျသွားတော့သည်။
ရွှမ်ယီသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ မီလောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ရောင်ကိုင်းနေသော သူမ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ အသက်ကယ်ကုသဆေး တစ်လုံး တိုက်လိုက်သည်။
'ဒီဂိုဏ်းက တကယ် ချမ်းသာတာပဲ။ သင်တန်းတစ်ချိန်တည်းနဲ့တင် ဆေးအလုံး ၂၅ လုံးကို အလဟဿ သုံးပစ်လိုက်တာလား' ဟလုံချန်း တွေးတောမိသည်။
ရွှမ်ယီသည် မီလောင်၏ သူငယ်ချင်းများကို ခေါ်ကာ သူမကို ပြန်သယ်သွားရန် ခိုင်းလိုက်သည်။ ရွှမ်ယီသည် လုံချန်းကို ကြည့်သော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ နောက်သို့ ပြန်လျှောက်သွားသည်။ ထိုတိုက်ပွဲနှင့် ပတ်သက်ပြီး မည်သည့် ဝေဖန်ချက်မျှလည်း မပေးပေ။
သူမသည် နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမကို ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော လုံချန်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"နေရာကို ပြန်သွားလို့ ရပြီ" သူမက ဆိုသည်။
လုံချန်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူ၏ နေရာသို့ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
'သူ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ ငါက အခွင့်အရေးရတုန်း မတိုက်လို့ ဘာညာလည်း ဆူမနေဘူး။ ငါ့ကို အံ့သြသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မီလောင်က သူနဲ့ အမျိုးတော်လို့ စိတ်ဆိုးနေတာလား။ အဲဒါကြောင့်လည်း မီလောင် စွမ်းအင်သုံးတာကို သူမ မကန့်ကွက်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်' လုံချန်း တွေးနေမိသည်။
တပည့်တိုင်းကတော့ လုံချန်းကို မှင်တက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
"ဟေ့လူ... ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"
"ရှောင်တာ တကယ် ကျွမ်းတာပဲနော်"
"မှတ်ဉာဏ်တွေ မေ့နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ် ပိုမြန်အောင် တစ်ခုခု သင်ထားတာလား"
လုံချန်းအနားရှိ လူများက တစ်ယောက်တစ်မျိုး မေးခွန်းများ ထုတ်လာကြသည်။
"တိတ်စမ်း"
ရွှမ်ယီက ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"အားလုံး ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေကြ။ သတိလစ်နေတဲ့သူတွေ အကုန်နိုးလာမှ ဆက်မယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ ဘယ်အသံမှ မကြားချင်ဘူး" သူမက ကြေညာကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် မျက်လုံးမမှိတ်မီ လုံချန်းကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ရန်တော့ မမေ့ခဲ့ပေ။
သူမသည် မျက်လုံးမှိတ်လျက် အတွေးနက်နေသည်။ သူမ တွေးနေသည်မှာ လုံချန်း၏ တိုက်ပွဲအကြောင်းသာ ဖြစ်ပြီး မူလင်း၏ စွမ်းရည်များ ပြန်လည် နိုးထလာခြင်းဟု သူမက မှားယွင်းစွာ ယူဆနေခြင်း ဖြစ်သည်။
'သူ တကယ်ပဲ အဆင့်တက်လာတာလား။ မြေကမ္ဘာအဆင့် ၉ ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အဆင့် ၅ တစ်ယောက်က ဒီလို ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်က စွမ်းအင်သုံးနေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက အများကြီး ကွာခြားနေရမှာ။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ပါရမီတွေ တကယ် ပြန်နိုးလာတာ မဟုတ်ရင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါသာ အမှန်ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ အကြီးမားဆုံး ဖြစ်ရပ်ပဲ။ ငါ ထပ်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ်' သူမ တွေးတောနေမိသည်။
အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။ တပည့်များမှာ လုံချန်းကို မေးချင်သည်များ ရှိသော်လည်း ရွှမ်ယီ၏ အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ဝံ့ကြပေ။
နာရီဝက်ခန့် ကြာသောအခါ သတိလစ်နေသူ အများစု နိုးလာကြသည်။ မီလောင် တစ်ယောက်သာ သတိမရသေးပေ။ ဆေးကြောင့် ဒဏ်ရာများ ကျက်သွားပြီး မျက်နှာမှာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသော်လည်း သတိမရသေးခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ကြာမှသာ သူမ နိုးလာခဲ့သည်။ သူမ၏ သူငယ်ချင်းများက သူမ သတိလစ်သွားပြီးနောက် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ပြောပြကြသည်။ မီလောင်သည် လုံချန်းကို သတ်မတတ် အငြိုးအတေးကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလေတော့သည်။