အခန်း (၄၀၁-၄၀၂)
Vol. 21 Ch. 401-402
အပိုင်း(၄၀၁) လီချုံမင်၏ ဒုတိယမြောက် ပုံစံ
"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ... မိုးပေါ်က အလင်းရောင်တွေက တစ်ခုခု ထူးခြားနေတယ်" လီချုံမင်က ကောင်းကင်ယံရှိ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်၏ အလင်းရောင်ကို ချက်ချင်း စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါ သင်္ကေတတွေပဲ... သင်္ကေတ အစွမ်း တစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်ရမယ်" ကျန်းဟန်လျန်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
ကျိုးဝမ်ရှီးလည်း ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။
"တောက်... ငါတို့ အလိမ်ခံလိုက်ရပြီ... ဒီလင်ကျန်းဟီက ကောလာဟလတွေထဲကလို အရူး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး... ဒီကောင်က တကယ့် ဉာဏ်များပြီး ကောက်ကျစ်တဲ့ကောင်ပဲ"
"ငါတို့ သူ့ကို ဝိုင်းတိုက်ကြမယ်ဆိုတာ သူ ကြိုသိနေပြီးသားမို့လို့ ဒီနေရာမှာ တကူးတက လာစောင့်နေတာ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လီချုံမင်နှင့် ကျန်းဟန်လျန်တို့ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး ကျိုးဝမ်ရှီး၏ စကားက ယုတ္တိရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီချုံမင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ စမိနေပြီပဲ... ဒီတစ်ခေါက်မှ သမ္မတ ၇ ကို မသိမ်းနိုင်ရင် နောက်တစ်ခေါက်ဆိုတာ ပိုပြီး မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းဟန်လျန်ကလည်း ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။ "မှန်တယ်... လူတွေလည်း ဒီလောက် သေကုန်ပြီ... အခုမှ နောက်ဆုတ်ရင် စိတ်ဓာတ်တွေ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်... ငါတို့ အရှိန်အဟုန်မပျက်ဘဲ ဆက်တိုက်ရမယ်... လင်ကျန်းဟီကို သတ်"
ကျိုးဝမ်ရှီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ "ဒါဆို ဘာပြောနေစရာ လိုသေးလို့လဲ... ချကြ"
သူ၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သုံးယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။
သူတို့သုံးဦးစလုံး တိုင်ပင်မထားဘဲ တတိယထပ်ရှိ ကင်းစောင့်မျှော်စင်ဆီသို့ အသီးသီး ပြေးတက်သွားကြ၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စောစောက ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဧရာမမြှားကြီးမှာ ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူတို့သုံးဦးစလုံး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကင်းစောင့်မျှော်စင်ပေါ်ရှိ ဤယန္တရားကို အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှသာ သူတို့အနေဖြင့် အရေးနိမ့်နေမှုမှ အနိုင်ရရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိမည် ဖြစ်သည်။
သေချာသည်ကတော့ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤယန္တရားကို ပိုင်ဆိုင်ရရှိသွားမည့်သူက နောင်တစ်ချိန်တွင် ဤအရာကို အားကိုး၍ ရေပြင်ထက်၌ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။
ထို့ကြောင့် သူတို့သုံးဦးစလုံး ကင်းစောင့်မျှော်စင်ဆီသို့ ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကင်းစောင့်မျှော်စင်ပေါ်မှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ဟန်ရှန်းမန်မှာ ချက်ချင်း မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဧရာမဒူးလေးကြီးကို ထိုသုံးဦးဆီသို့ အလိုအလျောက် ချိန်ရွယ်လိုက်မိသည်။
ထိုသူသုံးဦးလည်း ချက်ချင်း မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သန္ဓေပြောင်း အစွမ်းများကို အသက်သွင်းလိုက်ကြ၏။
ကျိုးဝမ်ရှီး၏ မျက်လုံးများထဲမှ စူးရှသော အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အားကောင်းလှသော စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုက ဟန်ရှန်းမန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်လာသည်။
ဟန်ရှန်းမန်မှာ မြှားကို ပစ်လွှတ်ရန် အချိန်မရလိုက်တော့ဘဲ လက်ထဲရှိ သင်္ကေတကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် ချက်ချင်း ခွဲခြေပစ်လိုက်လေသည်။
"ဝုန်း"
ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကြည်လင်နေသော လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
"ဒုန်း"
ကျိုးဝမ်ရှီး၏ စိတ်စွမ်းအင် နှောင့်ယှက်မှု ရောက်ရှိလာပြီး လိပ်ခွံအကာအကွယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားသည်။
ထိုအခါ ဒြပ်ရှိသော အရာဝတ္ထုတစ်ခု ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ တုံးတိသော အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ကျိုးဝမ်ရှီးမှာ ချက်ချင်း အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "စိတ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ပါလား"
အခြားတစ်ဖက်ရှိ လီချုံမင်မှာလည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြဒါးရည်အသွင် ဒြပ်စင်ပြောင်းလဲခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ရေစီးကြောင်းများကဲ့သို့သော သူ၏ ပြဒါးကိုယ်ထည်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။
သူက အက်ကွဲကြောင်းများ ကြားမှတစ်ဆင့် ကင်းစောင့်မျှော်စင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ဟန်ရှန်းမန်ကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းဟန်လျန်ကလည်း ကြည်လင်သော ရေအစုအဝေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ မှုန်ပြပြ မိုးဖွဲလေးများအလား လိပ်ခွံအကာအကွယ်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံဝဲသွားလေသည်။
ဤမိုးဖွဲလေးများက ချွန်ထက်သော ရေအပ်များပမာ လိပ်ခွံအကာအကွယ်ကို တဒေါင်ဒေါင်မည်အောင် ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်နေကြသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လိပ်ခွံအကာအကွယ်ပေါ်တွင် လှိုင်းဂယက်လေးများ သိပ်သည်းစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ဟန်ရှန်းမန်ကလည်း သူမ လက်ထဲရှိ သင်္ကေတကျောက်တုံး၏ စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားနေကြောင်းကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤမျှ သိပ်သည်းလှသော တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် သုံးစက္ကန့်ပင် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ စိုးရိမ်သွားမိ၏။
သူမက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကို အလျင်အမြန် အသက်သွင်းလိုက်ရာ ရေစီးကြောင်းများက တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ လှိုင်းထန်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ မိုးရေများက ဝှီးခနဲ စုစည်းလာကာ ရေနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခြေအောက်ရှိ ပြဒါးလူသား လီချုံမင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။
ရေနှင့် ပြဒါးက လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားပြီး အချင်းချင်း ပျော်ဝင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ပြဒါးကို ခုခံရန် ရေကို အသုံးပြုခြင်းမှာ အတော်လေး လိမ္မာပါးနပ်သော နည်းလမ်းဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။
လီချုံမင်က အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။ "သူက ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်လား"
"မဖြစ်နိုင်တာ... လူတစ်ယောက်တည်းက ဘယ်လိုလုပ် အစွမ်းနှစ်မျိုး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှိနေနိုင်မှာလဲ"
"ဘာမဖြစ်နိုင်စရာ ရှိလို့လဲ"
လီချုံမင် ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်နေစဉ် သူ၏ အနောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ခပ်ဟဟ ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ လန့်ဖြန့်သွားပြီး ချက်ချင်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘယ်သူလဲ"
လူတစ်ယောက်က သူ့အနောက်ကို အသံတိတ် ရောက်လာနိုင်တယ်ပေါ့။
ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ ကျောချမ်းသွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ် ကာကွယ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ယခု ဒြပ်စင်ပြောင်းလဲခြင်း အခြေအနေတွင် ရှိနေသဖြင့် ကံကောင်းသွားကြောင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ပြဒါးအခြေအနေ ဖြစ်နေချိန်တွင် တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူ့ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ လှုပ်ရှားချင်သော်လည်း ခြေလက်များက လုံးဝ အမိန့်မနာခံတော့ချေ။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ အနောက်မှ လာသူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုသူက အသက် နှစ်ဆယ့်ငါး၊ နှစ်ဆယ့်ခြောက် နှစ်အရွယ်ခန့်သာ ရှိသေးပုံရပြီး သာမန် အနက်ရောင် တီရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်လုံးအစုံတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လီချုံမင်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။ "စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်ပဲ"
တစ်ဖက်လူက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့၏။
ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူ့ကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
သူက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ချင်တာလား... အိပ်မက်မက်နေလိုက်... မြူခိုးအသွင် ပြောင်း"
"ဝုန်း"
နောက်တစ်ခဏတွင် ပြဒါးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော လီချုံမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် နေရာအနှံ့ ငွေရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အဆက်မပြတ် သေးငယ်ကာ အငွေ့ပျံနေသေးသည်။
ဤသည်က လီချုံမင်၏ ဒြပ်စင်ပြောင်းလဲခြင်း ဒုတိယမြောက် ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။
ဓာတ်ငွေ့အသွင် ပြဒါးငွေ့။
ပြဒါး ဆိုသည့် သတ္တုမှာ အလွန် ထူးခြားပြီး ၎င်း၏ အရည်ပျော်မှတ်က အနှုတ် ၃၈.၈၃ ဒီဂရီ တွင် ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် အခန်းအပူချိန်တွင် ၎င်းက အလွယ်တကူပင် အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
သို့သော် တကယ်တမ်းတွင်မူ ပြဒါး၌ ကာကွယ်ထားသည့် ကိရိယာ မရှိပါက ပုံမှန် လေထုနှင့် ထိတွေ့နေရသည့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဓာတ်ငွေ့အဖြစ်သို့ အငွေ့ပျံသွားတတ်သည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့ အငွေ့ပျံမှုက အလွန် နှေးကွေးပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ပြဒါး ဓာတ်ငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အပူချိန်က ဒီဂရီ သုံးရာကျော်အထိ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။
အခန်းအပူချိန်တွင် ပြဒါးက အငွေ့ပျံသွားလေ့ မရှိပေ။
သို့သော် လီချုံမင်က အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ ပြဒါးဒြပ်စင် ပြောင်းလဲခြင်း အစွမ်းကို နက်ရှိုင်းစွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ပြဒါးဒြပ်စင် ပြောင်းလဲခြင်း၏ ဒုတိယမြောက် ပုံစံကို စောစောစီးစီးကတည်းက တီထွင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် နည်းလမ်းကလည်း အလွန် ရိုးရှင်းလှပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပူချိန်မြင့် ဗုံးတစ်လုံးကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းက စိတ်ခံစားချက်ဖြင့် ဖောက်ခွဲနိုင်သော ဗုံးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
မြူခိုးတောအုပ်မှ စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ဦး၏ လက်ရာ ဖြစ်၏။
သူက တစ်ဖက်လူထံမှ အများအပြား ဝယ်ယူထားခဲ့သော်လည်း တခြားသူများကို ဖောက်ခွဲရန် မဟုတ်ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ဖောက်ခွဲရန် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏ စိတ်ခံစားချက်က ဗုံးကို လှုံ့ဆော်လိုက်ချိန်တွင် ဗုံးက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး အလွန် ပြင်းထန်သော အပူချိန်ကို ထွက်ပေါ်စေကာ သူ့ကို ပြဒါး အရည်အခြေအနေမှ ဓာတ်ငွေ့အခြေအနေသို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားစေရန် ကူညီပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ဓာတ်ငွေ့အသွင် ပြဒါးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူတစ်ကိုယ်လုံးက အဆိပ်ပြင်းသော ပြဒါး အဆိပ်ငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။
ရန်သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ် ဆဲလ်များအတွင်းသို့ပင် အလွယ်တကူ တိုးဝင်သွားနိုင်သေးသည်။
ယခု လင်းယွမ်က ရုပ်သေးကြိုးမျှင်ကို အသုံးပြု၍ လီချုံမင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင်။
လီချုံမင်က တွေဝေခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ စိတ်ခံစားချက်ဗုံးကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ပြဒါးရည်အသွင် ဖြစ်နေသော သူသည် ချက်ချင်းပင် ပြဒါးအဆိပ်ငွေ့ အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက လင်းယွမ်၏ ရုပ်သေးကြိုးမျှင် ထိန်းချုပ်မှုမှ တိုက်ရိုက် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။
ဓာတ်ငွေ့အခြေအနေတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ သူ၏ အာရုံကြောကွန်ရက်များ အားလုံး မရှိတော့ဘဲ မြူခိုးအခြေအနေရှိ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့်သာ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ပြဒါးအဆိပ်ငွေ့က ထွက်မပြေးဘဲ နောက်လှည့်ကာ လင်းယွမ်ဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
သူက လင်းယွမ်၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ထဲသို့ တိုးဝင်ပြီး လင်းယွမ်ကို အဆိပ်ခတ် သတ်ဖြတ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းယွမ်၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း အံ့ဩသွားရ၏။
"ပြဒါးဒြပ်စင် ပြောင်းလဲခြင်းရဲ့ ဒုတိယမြောက် ပုံစံလား"
သူက စကားအပို မပြောတော့ဘဲ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ရာ ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပတ်လည်တွင် ရေစီးကြောင်းများစွာ ရစ်ပတ်လာပြီး စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန် ရေဘောလုံး အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။
ရေဓာတ် အစွမ်းဖြစ်သော မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ပေါင်းဆုံ အစွမ်း။
ဤအစွမ်းက အဖြူရောင်အဆင့် အစွမ်းသာ ဖြစ်သော်လည်း လင်းယွမ်က တကူးတက လဲလှယ် ရယူထားသော ဓာတ်သဘာဝ အမျိုးအစား ကာကွယ်ရေး အစွမ်းဖြစ်သည်။
လင်းယွမ်က ဤအစွမ်းကို လဲလှယ်ရယူခဲ့စဉ်က ဒြပ်စင်အမျိုးအစား တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် သီးသန့် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုတော့ တကယ်ပဲ အသုံးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ပြဒါးအဆိပ်ငွေ့က ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လာသော်လည်း ပြဒါးနှင့် ရေက အချင်းချင်း ပျော်ဝင်ခြင်း မရှိဘဲ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
လီချုံမင် အနေဖြင့် ရေဘောလုံး အကာအကွယ်ကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိပါက လင်းယွမ်၏ မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ပေါင်းဆုံ အကာအကွယ်ကို ထိုးဖောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ယခုအခါ လင်းယွမ်က လီချုံမင်ကို အလျင်စလို ပြန်မတိုက်ခိုက်သေးဘဲ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လေထဲမှ မီးနဂါးတစ်ကောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဟန်ရှန်းမန်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်နေသော ကျန်းဟန်လျန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားသည်။
"ဝုန်း"
ရေနှင့် မီးတို့ ဝင်တိုက်မိသွားရာ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
လင်းယွမ်၏ ကိုယ်ဟန်က တစ်ချက် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ပေါင်းဆုံ အစွမ်းနှင့်အတူ ကျိုးဝမ်ရှီးဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်တိုက်လိုက်သည်။
ကျိုးဝမ်ရှီးက လင်းယွမ် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်ကို အလျင်အမြန် အသက်သွင်းကာ လင်းယွမ်ကို တိုက်ရိုက် နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။
"ဖူး..."
သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်က အဆုံးမရှိသော နံရံကြီးတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဤလူ၏ စိတ်ပင်လယ်က ကြေးနံရံ သံတံတိုင်းကြီးအလား သူ မည်သို့မျှ လှုပ်ခတ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။
ထိုမျှမကသေးဘဲ ဤတိုက်ခိုက်မှုက သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကိုပါ တိုက်ရိုက် ပြန်လည် ရိုက်ခတ်သွားစေခဲ့ပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။
"မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အားကောင်းနေရတာလဲ"
လင်းယွမ်က ပြန်မဖြေဘဲ ရုပ်သေးကြိုးမျှင်များက မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားကာ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိုးဝမ်ရှီးကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
ကျိုးဝမ်ရှီးက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ခြေလက်များ ရပ်တန့်သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံးက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယွမ်က အနောက်ဘက်မှ သိပ်သည်းလှသော ရေမြှားများ တဖျောက်ဖျောက် ပစ်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူ ပြန်လည် ခုခံကာကွယ်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် ဟန်ရှန်းမန်က ရေစီးကြောင်းများကို ထိန်းချုပ်ကာ ရေနဂါးလိမ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဝှီးခနဲ အသံနှင့်အတူ ဤရေမြှားများကို လိပ်တင်ကာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူမနှင့် ကျန်းဟန်လျန်တို့မှာ ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့နှစ်ဦး ချက်ချင်းပင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ရေစီးကြောင်းများက ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မိုးရွာသကဲ့သို့ ရေမြှားများ ကျဆင်းလာကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရေဓားများ လှိမ့်ဝင်လာပြီး တိုက်ပွဲ အခြေအနေက အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။
ဤဘက်ရှိ လီချုံမင်ကတော့ လင်းယွမ်ကို ထပ်မံ အမီလိုက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စိတ်ခံစားချက်ဗုံး၏ စွမ်းအားက အပြည့်အဝ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးဘဲ အပူချိန်မြင့် အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ မြူခိုးအခြေအနေဖြင့် နောက်ထပ် စက္ကန့်ဆယ်ဂဏန်းခန့် တောင့်ခံနိုင်သေးသည်။
"ဒီလူကို အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းရမယ်"
လီချုံမင်က စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ငွေရောင် မြူခိုးများက ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်လာကာ ချွန်ထက်သော မြူခိုးစူးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်းယွမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ပေါင်းဆုံ ရေဘောလုံးကို အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ယခုအခါ လင်းယွမ်က နောက်လှည့်ကာ လီချုံမင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။
"ဝုန်း"
အားကောင်းလှသော စိတ်စွမ်းအင်တစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင် ပေ ၁၆၀ အကွာအဝေးအတွင်းရှိ သက်ရှိများ၏ စိတ်ပင်လယ်ကို ရုတ်တရက် မီးစွဲလောင်စေလိုက်သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက်။
စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်း နှင့် ယှဉ်ကြည့်လျှင် ဤ စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် သည်လည်း အဖြူရောင်အဆင့် အစွမ်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်း ထက် ပို၍ စွမ်းအားကြီးမားသည်က စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် သည် အဆက်မပြတ် ထိခိုက်မှု ပေးနိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်အစွမ်း ကတော့ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသော ထိခိုက်မှု ဖြစ်သည်။
ယခု စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် လောင်ကျွမ်းလာသည်နှင့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ပြဒါးအဆိပ်ငွေ့ထဲမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
လီချုံမင်က အော်ဟစ်ကာ လူးလှိမ့်နေပြီး မြူခိုးများက လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားကာ အဆက်မပြတ် အရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လီချုံမင် လူပုံစံအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူက ဒြပ်စင်ကိုယ်ထည်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် စိတ်အာရုံ လုံးဝ မစူးစိုက်နိုင်တော့ပေ။
လီချုံမင်က ဓာတ်ငွေ့အခြေအနေမှ အရည်အခြေအနေသို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းသွားတော့သည်။
ဤမျှနှင့် မပြီးသေးဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် က သူ၏ စိတ်ကမ္ဘာကို လောင်ကျွမ်းနေသည်နှင့်အမျှ။
သူက ပြဒါးရည်အသွင် ဒြပ်စင်ကိုယ်ထည်ကိုပင် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ လူသားပုံစံသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပေါ်လွင်လာသည်။
လင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအင်က အသံတိတ်ပင် ကပ်ပါးမျိုးစေ့ တစ်စေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျရောက်သွားတော့သည်။
သေချာသည်ကတော့ ဤသို့ဖြင့် တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီဟု လင်းယွမ် မယူဆထားပေ။
တစ်ဖက်လူက ရုပ်သေးကြိုးမျှင် ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုကတည်းက ဓာတ်ငွေ့အသွင် ပြဒါးအခြေအနေတွင် လီချုံမင် အနေဖြင့် ကပ်ပါးမျိုးစေ့ ကိုပင် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မည်ဟု စိုးရိမ်ရသည်။
ထို့ကြောင့် လင်းယွမ်က တစ်ဖက်လူ လူသားပုံစံသို့ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိတ်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ခလောက်ခနဲ အသံနှင့်အတူ တစ်ဖက်လူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ခတ်ထားလိုက်တော့သည်။
စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိတ် အတွင်းရှိ ဆူးချွန်များက လီချုံမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စူးဝင်သွားသည်။
လီချုံမင်က ပြန်လည် ခုခံရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ကြောက်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။
"ငါ့အစွမ်းတွေ"
သူ၏ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားနေပြီး ချိတ်ပိတ်ခံထားရသကဲ့သို့ အနည်းငယ်မျှပင် အသုံးပြု၍ မရတော့ကြောင်းကို သူ ထိတ်လန့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဤအခြေအနေသို့ ရောက်သောအခါ သူက လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
လင်းယွမ်က သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဟန်ရှန်းမန်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသော ကျန်းဟန်လျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ယခုအခါ ဟန်ရှန်းမန်က လုံးဝ အရေးနိမ့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျန်းဟန်လျန်က ရေဒြပ်စင် ကိုယ်ထည်သို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် ဟန်ရှန်းမန်၏ ရေဓာတ် အစွမ်း တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့တော့ပေ。
ရေမြှား၊ ရေဓား၊ ရေနဂါးလိမ် မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို အမှန်တကယ် ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
သူက အထပ်ထပ် ကာကွယ်ထားသော အကာအကွယ်များကို ဖောက်ထွင်းပြီး ဟန်ရှန်းမန်၏ အရှေ့သို့ လုံးဝနီးပါး ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဟန်ရှန်းမန်ကသာ လိပ်ခွံအကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံး ဖြင့် တောင့်ခံမထားပါက ရှုံးနိမ့်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် ကျန်းဟန်လျန်က လင်းယွမ်၏ အကြည့်များကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။
သူက လီချုံမင်နှင့် ကျိုးဝမ်ရှီးတို့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုနှစ်ယောက်စလုံးမှာ မူလနေရာတွင်ပင် မတ်တတ်ရပ်ကာ တစ်ချက်လေးမျှ မတုန်မလှုပ် ရှိနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကျန်းဟန်လျန် ကြောက်လန့်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုတော့ဘဲ ချက်ချင်း လှည့်ပြေးတော့သည်။
သို့သော် သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတစ်ယောက်က တူကြီးဖြင့် သူ၏ ဦးနှောက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူက ဒြပ်စင်ပြောင်းလဲခြင်း အခြေအနေမှ ထွက်သွားပြီး လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
"ဘာ"
ကျန်းဟန်လျန်က ခေါင်းကို ကိုင်ကာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူ့ကို ဒြပ်စင်ပြောင်းလဲခြင်း အခြေအနေမှ အရှင်လတ်လတ် ရိုက်ထုတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သူမှာ စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များသာ ရှိပေသည်။
သူက ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခြေနှစ်လှမ်းပင် မပြေးရသေးပေ။
ရုတ်တရက် ခြေလက်များက ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သေသေသွားကာ နေရာမှာပင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေသည်။
သူ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
ရုပ်သေးကြိုးမျှင် များက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ အာရုံကြောကွန်ရက်များကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေသို့ ရောက်သောအခါ သင်္ဘောခေါင်းဆောင် သုံးဦးစလုံးကို လင်းယွမ်က အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းယွမ်က တတိယထပ် ကင်းစောင့်မျှော်စင်ပေါ်တွင် ရပ်နေကာ ဟန်ရှန်းမန်ကို အရင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး "အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဟန်ရှန်းမန်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ရေများ စိုရွှဲနေပြီး ချွေးများလား၊ မိုးရေများလား ဆိုသည်ကို ခွဲခြား၍ မရပေ။
သူမက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းပြလိုက်ပြီး "ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်... ရှင်ကရော"
လင်းယွမ်ကလည်း ပြုံး၍ ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး အောက်ဘက် ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော တိုက်ပွဲကို ကြည့်ကာ "အဆုံးသတ်သင့်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင် တစ်ချက် တောက်ပလာသည်။
"ဝုန်း"
မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စိတ်စွမ်းအင်များက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုက်ခတ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ လူအားလုံးဆီသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
"အား"
"ဘုန်း"
အောက်ဘက်မှ အော်ဟစ်ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများအပြားမှာ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို ပိုက်ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။
လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှုက ပေ ၁၆၀ ကျော် အကွာအဝေးအထိ လွှမ်းခြုံနိုင်သည်။
သူက ဤတိုက်ကွက်ဖြင့် သန္ဓေပြောင်းငါး မည်မျှလောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့မှန်းပင် မသိနိုင်တော့ပေ။
မျက်စိရှေ့ရှိ ဤအစွမ်းပိုင်ရှင်များမှာ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များမှလွဲ၍ အခြားသော အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များ အားလုံးလိုလို သက်ရောက်မှုကို ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။
စိတ်စွမ်းအင် အားနည်းသူများဆိုလျှင် ချက်ချင်း သတိလစ်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။
စိတ်စွမ်းအင် အသင့်အတင့် ရှိသူများပင်လျှင် သွေးအန်ပြီး ခေါင်းမူးသွားမည် ဖြစ်သည်။
လွယ်လွယ်ကူကူ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ လူများအားလုံး ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်မှု ရပ်တန့်သွားကြပြီး ရန်သူ အမြောက်အမြားမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျကာ သတိလစ်သွားကြသည်။
စိတ်စွမ်းအင် အဆင့်အတန်း မဆိုးလှသော လူနည်းစုကတော့ ခေါင်းကို ပိုက်ကာ ညည်းညူ အော်ဟစ်နိုင်စွမ်း ရှိသေးသည်။
အလွန် နည်းပါးလှသော အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့ကသာ နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်သည်းခံကာ ယိမ်းယိုင်စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် လှည့်ပြေးခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။
ဤသူများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဓာတ်အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များ သို့မဟုတ် စိတ်စွမ်းအင် အဆင့်အတန်း မဆိုးလှသော စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
လင်းယွမ်က ထွက်ပြေးသွားသူများကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဒီလူတွေက စိတ်စွမ်းအင် အရေအသွေး သိပ်မနိမ့်ကြဘူး... သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး"
သူက ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝှစ်... ဝှစ်... ဆိုသော အသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချိတ်ပိတ်မြှားများက အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် လှည့်ပြေးသူများ အားလုံး မြှားမှန်ကာ လဲကျကုန်ကြသည်။
ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကို ချိတ်ပိတ်မြှားက တိုက်ရိုက် ချိတ်ပိတ်လိုက်သဖြင့် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာကြသည်။
ထို့နောက် လင်းယွမ်က "အကုန်လုံးကို ဖမ်းလိုက်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဒုတိယထပ်နှင့် တတိယထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းများထဲမှ လင်းယာ၊ ရှန်ယွင်ရှီ နှင့် အခြားသူများက လူအင်အား အမြောက်အမြားကို ခေါ်ဆောင်ကာ ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာကြပြီး ဤလူများကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆီးလိုက်ကြသည်။
ဟန်ရှန်းမန်က လင်းယွမ်၏ ဘေးတိုက်ပုံရိပ်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူမ၏ ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းသွားပြီး ယခုအချိန်တွင် သူက ဩဇာအာဏာ အပြည့်အဝဖြင့် လွှမ်းမိုးထားနိုင်ပုံရကာ တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
လင်းယွမ်က စကားစလိုက်သည်။ "ဟန်ရှန်းမန်... သင်္ဘောခေါင်းဆောင် သုံးဦးရဲ့ လူတွေကို အကုန်လုံး ဖမ်းမိပြီးပြီ... နောက်ထပ်ကတော့ မြူရေခဲမြို့တော်ထဲ ဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်ရတော့မယ်"
"ဒီနေရာကို မင်းတို့ကို လွှဲခဲ့မယ်... ငါ အရင်ဆုံး သင်္ဘော သုံးဆယ့်နှစ်စင်းကို အပြီးသတ် သွားရှင်းလိုက်ဦးမယ်"
ဟန်ရှန်းမန်လည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သွားပါ... ဒီနေရာကို ကျွန်မတာဝန်ထားလိုက်"
"အင်း... ဂရုစိုက်နော်"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လင်းယွမ်က ခုန်ပျံလိုက်ကာ လီချုံမင်ကို ဆွဲယူပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်က တစ်ချက် လင်းလက်သွားကာ ထူထပ်သော မြူခိုးများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဆက်ရန်...
အပိုင်း(၄၀၂) သင်္ဘောခေါင်းဆောင်များကို နှိမ်နင်းခြင်း
မြူခိုးများကြားတွင် လင်းယွမ်က လီချုံမင်ကို ဖမ်းဆွဲကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သင်္ဘောခုနစ်စင်းပေါ်သို့ ဦးစွာ ပြေးဝင်သွားခဲ့၏။
သင်္ဘောပေါ်ရှိ စားစရာသောက်စရာ ပစ္စည်းများအားလုံးကို ပြောင်စင်အောင် သိမ်းကျုံးယူငင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လီချုံမင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်၏။ "သင်္ဘောခေါင်းဆောင် သုံးဆယ့်နှစ်ယောက်ရဲ့ သင်္ဘောတွေ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မင်း သိတယ်မလား"
"ဒီခုနစ်စင်းကလွဲပြီး ကျန်တဲ့သင်္ဘောတွေ ဘယ်မှာလဲ"
လင်းယွမ်က လီချုံမင်၏ ဦးခေါင်းအာရုံကြောကို လွှတ်ပေးလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး "မင်းက ဘယ်သူလဲ... မင်းက လင်ကျန်းဟီ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး"
လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟက်ဟက်... အခုထိ တိုက်ခိုက်နေတာတောင် မင်းတို့လူစုက ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိကြသေးဘူးလား"
"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ဘယ်ကလဲ... ငါတို့ မြူခိုးမြို့တော် နားမှာ ဒီလောက်ကြာကြာ နေလာတာတောင် မင်းလိုလူမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"
"အော်... မင်းက ဒီမှာ နေတာ ကြာပြီပေါ့... ရေဘေးကြီး ဖြစ်တာ အခုထိဆို နှစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိသေးတာကို... မင်းက မြူခိုးမြို့တော်မှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေခဲ့တာလဲ"
လီချုံမင်က ရင်ထဲတွင် ဒေါသပုန်ထသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါက မင်း ဘယ်သူလဲလို့ မေးနေတာကွ"
"အခု ဘယ်သူက အဖမ်းခံထားရတာလဲဆိုတာ မင်း သေချာ သဘောမပေါက်သေးဘူး ထင်တယ်" လင်းယွမ်က အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
လီချုံမင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဒေါသကို မြိုသိပ်ထိန်းချုပ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"
"ငါ ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာ မင်းကို အသိပေးနေစရာ လိုလို့လား"
လင်းယွမ်က ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်၏။ "သေချာနားထောင်... ငါ မေးတာကိုပဲဖြေ... တခြား အပိုစကားတွေ ဆက်မပြောနဲ့တော့"
"အခု... ကျန်တဲ့ သင်္ဘောတွေ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြော"
လီချုံမင်က ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လိမ္မာစွာပင် ပူးပေါင်းဖြေကြားလိုက်၏။ "ဒီနား နှစ်မိုင် ပတ်လည်လောက်မှာ သင်္ဘောငါးစင်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ အကုန်လုံးက ကုန်တင်သင်္ဘောကြီးတွေချည်းပဲ... အနီးနားက ရေအောက်ကျောက်ဆောင်တွေကြားမှာ သောင်တင်နေကြတာ"
"မင်း သင်္ဘောတွေကို မောင်းသွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့... မဖြစ်နိုင်ဘူး"
"သင်္ဘောပေါ်က ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင်လည်း မင်း စိတ်ပျက်ရလိမ့်မယ်"
"ငါတို့လူတွေက လုယက်ပြီး အသက်မွေးကြရတာ... ပစ္စည်းအားလုံးက လုယူထားတာတွေချည်းပဲမို့ အများကြီး သိုလှောင်ထားတာ မရှိဘူး"
"အဲ့ဒါ မင်း ပူစရာ မလိုပါဘူး... မင်းက လမ်းသာပြ"
ထိုသို့ဖြင့် လီချုံမင်၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် လင်းယွမ်က အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ သင်္ဘောများအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်း သိမ်းကျုံးလိုက်လေ၏။
ထိုသင်္ဘောများထဲတွင် အများစုမှာ သဲ... ကျောက်စရစ်နှင့် ကျောက်မီးသွေး ကဲ့သို့သော အရာများကို တင်ဆောင်သည့် ကုန်တင်သင်္ဘောများ ဖြစ်ကြသည်။
အခြေခံအားဖြင့် အားလုံးက လင်ကျောင်းမြို့မှ ချန်ကျန်းမြစ်ကြောင်းအတိုင်း ဒေသအသီးသီးသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ထိုကုန်တင်သင်္ဘောများမှာ ရေပေါ် ရွေ့လျားခံတပ်များအဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံထားပြီး သစ်သားအိမ် အများအပြားကို တိုးချဲ့ဆောက်လုပ်ထားရုံသာမက ကင်းစောင့်မျှော်စင်များ ပြုလုပ်ထားပြီး သင်္ဘောဘေးလက်ရန်းများကိုလည်း မြှင့်တင်ထားကြသည်။
အချို့သင်္ဘောများဆိုလျှင် အနီးအနားရှိ ရေပြင်ပေါ်တွင် ရေပေါ်ပလက်ဖောင်းများ ထပ်မံ တည်ဆောက်ကာ နယ်မြေချဲ့ထွင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။
ဤသည်က စခန်းတစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်တော့မည့် ပုံစံမျိုး အထင်အရှား ပေါက်နေလေပြီ။
လင်းယွမ်က စကားအပို ပြောမနေတော့ဘဲ အပေါ်ရှိ လူအားလုံးကို သူ၏ သင်္ဘောပေါ်သို့ မောင်းနှင်ပို့ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် ထိုသင်္ဘောများအားလုံးကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ဤသို့ ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ထိုသင်္ဘောများ သောင်တင်နေသည့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားလေ၏။
သေချာသည်ကတော့ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို လင်းယွမ်က လီချုံမင်တို့အား မြင်တွေ့ခွင့် မပေးခဲ့ပေ။
မြူခိုးများ လှိမ့်တက်နေချိန်တွင် လီချုံမင်တို့ လူစုက လင်းယွမ် တစ်လမ်းလုံး လာရင်း ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေ သိမ်းဆည်းနေကြောင်းကိုသာ သိကြသည်။
သို့သော် လင်းယွမ်က ထိုပစ္စည်းများကို မည်သည့်နေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်မှန်း သူတို့ လုံးဝ မသိခဲ့ကြချေ။
သောင်တင်နေသော ကုန်တင်သင်္ဘောများကိုပင် လင်းယွမ်က တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းသွားကြောင်းကို ပို၍ပင် မသိခဲ့ကြပေ။
အချိန် နှစ်နာရီကျော်ခန့် ကြာပြီးမှသာ လင်းယွမ်က သမ္မတ ၇ သင်္ဘောဘက်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
သူ ထွက်ခွာသွားစဉ်က မောင်းနှင်သွားသော ချုံမင်သင်္ဘောပေါ်တွင်မူ ယခုအခါ လူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုလူများအားလုံးသည် သင်္ဘော သုံးဆယ့်နှစ်စင်းပေါ်မှ ကျန်ရှိနေသော သူများပင် ဖြစ်ကြသည်။
ထိုအထဲတွင် သာမန်လူ အများအပြား ပါဝင်ပြီး အစွမ်းပိုင်ရှင် အများစုကိုမူ သင်္ဘောခေါင်းဆောင် အသီးသီးက ယခု တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။
"ကိုလင်းယွမ်... လူတွေ အရမ်းများလွန်းလို့ နေရာချထားပေးလို့ မရတော့ဘူး"
ဟန်ရှန်းမန်က လင်းယွမ်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အလျင်အမြန် ရှေ့တက်လာကာ အခြေအနေကို အစီရင်ခံလိုက်၏။
လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ""အဆိပ်ဆေး သူတို့ကို တိုက်ပြီးပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဟန်ရှန်းမန်က ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ "အကုန် တိုက်ပြီးပါပြီ" ဟု ဖြေလိုက်၏။
"ဟုတ်ပြီ... ဒါဆို သူတို့ကို အသုတ်လိုက်ခွဲပြီး မြူခိုးတောအုပ်ဆီ ခေါ်သွားကြမယ်"
"ကျွန်မတို့ အခု မြူခိုးတောအုပ်ထဲ ဝင်ကြတော့မလို့လား"
"အမှန်ပဲ... ဝမ်ရှီးသင်္ဘော... ချုံမင်သင်္ဘော... ဟန်လျန်သင်္ဘော အဲ့ဒီသင်္ဘောခုနစ်စင်းနဲ့ ဒီအစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အကုန်လုံးကို တင်လို့ရမလား"
"အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ သီးသန့်ဆိုရင်တော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ သာမန်လူတွေလည်း အများကြီး ရှိနေသေးတယ်လေ" ဟန်ရှန်းမန်က တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"သာမန်လူတွေကို သမ္မတ ၇ သင်္ဘောပေါ်မှာပဲ ထားခဲ့... အဲဒီအခါကျရင် မင်းက လူတစ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး ဒီမှာ အထူး စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုပေးရမယ်"
"ငါက ဒီအစွမ်းပိုင်ရှင်တွေနဲ့ ကျွန်းပေါ် တက်ပြီး မြူခိုးတောအုပ်ထဲကို ဝင်မယ်"
ဟန်ရှန်းမန်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဒါဆိုရင်တော့ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး"
အမှန်တကယ်တော့ ဤလူအုပ်စုထဲတွင် သာမန်လူများက အများစုအဖြစ် ပါဝင်နေသေးသည်။
ထို့အပြင် ဤသာမန်လူ အများစုမှာ ထိုအစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြ၏။
ဟန်ရှန်းမန်အား ထိုလူများကို သမ္မတ ၇ သင်္ဘောပေါ်တွင် ချန်ထားကာ စောင့်ကြပ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသည်ကလည်း ထိုအစွမ်းပိုင်ရှင်အုပ်စုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ခြိမ်းခြောက် ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအချိန်တွင် တိုက်ပွဲကြီး လေးကြိမ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လင်းယွမ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်း၏ ရွှေချပ်ဝတ်စစ်သင်္ဘော... လန်ယွဲ့ဟွာ၏ ဘုရင်မသင်္ဘော နှင့် လင်ကျန်းဟီ၏ သမ္မတ ၇ သင်္ဘောတို့ကို အသီးသီး သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းအပြင် ယခုတစ်ကြိမ် သင်္ဘောခေါင်းဆောင် သုံးဦး ဦးဆောင်သော သင်္ဘော ၃၂ စင်း၏ ခေါင်းဆောင်များ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်သည့် တိုက်ပွဲကြီးလည်း ပါဝင်လာသေးသည်။
လင်းယွမ်၏ လက်အောက်ရှိ လူဦးရေ အရေအတွက်မှာ အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ထောင်နီးပါး အထိပင် ကျော်လွန်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
သာမန်လူ အရေအတွက်မှာမူ လူနှစ်ထောင်ကျော်ခန့်အထိ ရှိနေလေသည်။
သမ္မတ ၇ ၏ အရွယ်အစားနှင့်ဆိုလျှင် လူနှစ်ထောင်ကျော် နေရာချထားပေးရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။
တုလောင်ကောက်က ဤသင်္ဘောမှာ လူငါးရာကျော် အပြည့်အဝ တင်ဆောင်နိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှုအပေါ် အခြေခံ၍ ပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်မည် ဆိုပါက သမ္မတ ၇ ၏ အရွယ်အစားဖြင့် လူနှစ်ထောင်... သုံးထောင်ခန့် တင်ဆောင်ရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။
ယခုအချိန်တွင် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ထောင်ကျော်ခန့်သည် ကျိုးဝမ်ရှီး... ကျန်းဟန်လျန်တို့ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သမ္မတ ၇ ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် အားလုံး ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံထားရသည်။
သမ္မတ ၇ ၏ ကုန်းပတ်မှာ အလွန် ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် လူထောင်ချီ တင်ဆောင်ရန်မှာ မခက်ခဲပေ။
လင်းယွမ်က အပျော်စီးသင်္ဘော၏ တတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာမှနေ၍ ဤသုံ့ပန်းအုပ်စုကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။
"အပိုစကားတွေ မပြောတော့ဘူး... မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက် ဖော်စပ်ထားတဲ့ အဆိပ်ဆေးကို စားထားပြီးကြပြီ... သုံးရက်အတွင်း ဖြေဆေး မရရင် သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်"
"သတ္တိရှိတဲ့ကောင်တွေ မြန်မြန် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရတယ်"
"အော်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ဖို့ မေ့သွားတယ်... ငါ့မျိုးရိုးက လင်း... နာမည်က လင်းယွမ်ပဲ... မင်းတို့ ငါ့ကို ဆရာလင်း လို့ ခေါ်နိုင်တယ်"
"သမ္မတ ၇ က ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ... မင်းတို့ရဲ့ သင်္ဘောတွေရောပဲ"
"အခု ငါက မင်းတို့ရဲ့ အချည်အနှောင်တွေနဲ့... သံကြိုးတွေကို ဖြုတ်ပေးမယ်"
"ဖြေဆေး လိုချင်တဲ့ကောင်တွေ လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ ငါ့စကားကို နားထောင်ပြီး ငါ့အမိန့်အတိုင်း အလုပ်လုပ်ကြ"
"သေချင်တဲ့သူတွေ ရှိနေရင်လည်း ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်"
ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် လင်းယွမ်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။ "ကြိုးတွေနဲ့ သံကြိုးတွေကို ဖြုတ်ပေးလိုက်"
မန်ချင်၊ ချူရှန်၊ တုလောင်ကောက်၊ ထောင်ဝေတို့ လူစုက အလျင်အမြန် လူခေါ်လာကာ ကျိုးဝမ်ရှီး၊ ကျန်းဟန်လျန်တို့၏ အချည်အနှောင်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖြုတ်ပေးလိုက်ကြသည်။
အချည်အနှောင်များ ပြေလျော့သွားသည်နှင့်အမျှ ဤလူများက မိမိတို့ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အစွမ်းများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ကျိုးဝမ်ရှီးက ဟန်မပျက် နေရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း အခြေအနေကို ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။
သို့သော် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သို့ပင် အတွင်းပိုင်း စစ်ဆေးကြည့်စေကာမူ အဆိပ်ဆေး၏ အရိပ်အယောင်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်နေလေလေ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပို၍ ထိတ်လန့်လာလေလေပင်။
တစ်ဖက်လူက သူတို့၏ အချည်အနှောင်များကို ဤမျှ အလွယ်တကူ ဖြုတ်ပေးလိုက်ခြင်းက တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူတို့ ထွက်ပြေးမည်ကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ကြောင်း ပြသနေသည် မဟုတ်ပါလော။
"ဒီလောက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တာ ဘယ်လိုအဆိပ်ဆေးမို့လို့လဲ... ငါ လုံးဝကို ခံစားလို့ မရပါလား"
သူက ဘေးနားရှိ ကျန်းဟန်လျန်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ကျန်းဟန်လျန်၏ အနည်းငယ် ဝဖြိုးနေသော မျက်နှာထားကလည်း ထိုနည်းတူစွာ အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေလေ၏။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရေစီးသံများပင် တဝေါဝေါ ထွက်ပေါ်နေသည်။
၎င်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ရေဒြပ်စင် အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် ရေစီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေသည့် အာနိသင်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်နေသည့်တိုင် မည်သည့် အဆိပ်ဆေး အကြွင်းအကျန်ကိုမျှ သူ မခံစားရပေ။
"ရှာမတွေ့ဘူး... လုံးဝ ရှာမတွေ့ဘူး"
ကျန်းဟန်လျန်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် စိုးရိမ်သွားပြီး လင်းယွမ် တိုက်လိုက်သော အဆိပ်ဆေးမှာ အလွန် ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲကြောင်းကိုလည်း ထိုနည်းတူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤလူနှစ်ယောက်က ထိုအဆိပ်ဆေးမှာ "အယောင်ပြ" ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ကြချေ။
ပထမအချက်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်က စောစောက ချိတ်ပိတ်မြှား၏ အစွမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်နက်နဲလှသော နည်းပညာက အစွမ်းများကိုပင် ချိတ်ပိတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤသည်က သူတို့ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်စေသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယွမ်တို့ လူစု၏ နောက်ကွယ်၌ ကြီးမားသော အင်အားစုကြီး တစ်ခုက ပံ့ပိုးပေးထားကြောင်းကိုလည်း နက်ရှိုင်းစွာ သိမြင်နားလည်သွားစေခဲ့သည်။
အခြား တစ်ဖက်တွင်လည်း အကယ်၍ မိမိကိုယ်တိုင် ရန်သူကို ဖမ်းမိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ရာနှုန်းပြည့် သေချာမှု မရှိဘဲနှင့် ရန်သူကို ဤမျှ အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ဟု သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် တွေးတောမိကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့က အစမှအဆုံးတိုင် အဆိပ်ဆေး အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ်ကို လုံးဝ သံသယ မဝင်ခဲ့ကြပေ။
ယခုအချိန်တွင် ထိုအဆိပ်ဆေးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်လှပြီး သူတို့၏ လက်ရှိ အဆင့် စွမ်းအားဖြင့် ဖြေရှင်းရန် မဆိုထားနှင့်... သတိထားမိရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ဟုသာ ထင်မှတ်နေကြသည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် လူအားလုံးက ဘာမှ မပြောရဲကြတော့ချေ။
လင်းယွမ်က လူအများကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤလူအုပ်စုထဲတွင် အစွမ်းအစ မဆိုးလှသော သူများဖြစ်ကြသည့် ကျိုးဝမ်ရှီး... ကျန်းဟန်လျန်... လီချုံမင်... ဝူလီ အစရှိသော သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံးကို လင်းယွမ်က ကပ်ပါးမျိုးစေ့များ ထည့်သွင်း စိုက်ပျိုးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ကပ်ပါးမျိုးစေ့က စိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်ရာ ဤလူများက ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လီချုံမင်က ဓာတ်ငွေ့ ဒြပ်စင်အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားမှသာ ကပ်ပါးမျိုးစေ့ကို ဖိအားပေး ထုတ်ပစ်နိုင်မည့် အလားအလာ ရှိပေသည်။
သို့မဟုတ် သူတို့အထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်၏ စိတ်စွမ်းအင် ပြင်းအားက မိမိထက် များစွာ သာလွန်နေမှသာ စိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ကပ်ပါးမျိုးစေ့ကို ချေမှုန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထင်ရှားသည်မှာ ဤသည်က မဖြစ်နိုင်ပေ။
လင်းယွမ်က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို အခိုင်အမာ ဖွဲ့စည်းထားပြီး မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံကိုပင် ရေးဆွဲထားပြီး ဖြစ်၏။
ဤလူစုက ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ရန် သဘာဝကျကျပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။
"ဟက်ဟက်... ကောင်းတယ်... အားလုံးက တော်တော်လေး စကားနားထောင်ကြပုံပဲ... အဲ့တော့ ငါအချိန်မကုန်တော့ဘူးပေါ့"
"သင်္ဘောခေါင်းဆောင် သုံးဆယ့်နှစ်ယောက် ရှေ့ထွက်ခဲ့"
လင်းယွမ်၏ အမိန့်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူအားလုံးက လူအုပ်ထဲရှိ သင်္ဘောခေါင်းဆောင်များကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
ထိုသင်္ဘောခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ရှေ့မထွက်ဘဲ မနေရဲကြပေ။
လူထောင်ချီထဲမှ ယောက်ျား နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး "ဘာလို့ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်ပဲ ရှိတာလဲ... နောက်နှစ်ယောက်ကရော ဘယ်မှာလဲ"
အောက်ဘက်ရှိ သုံ့ပန်းများထဲမှ လီချုံမင်က သတ္တိမွေးကာ ပြောလိုက်၏။ "ဆရာလင်း... ခုနက တိုက်ပွဲမှာ လူတချို့ သေသွားကြလို့ပါ"
လင်းယွမ်က သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောက် အစွမ်းအစလေးနဲ့... ခေါင်းဆောင် လုပ်နေတာလား... ဟက်ဟက်... မင်းတို့ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်... တတိယထပ် အစည်းအဝေးခန်းကို လာခဲ့ကြ"
ကျိုးဝမ်ရှီးတို့ လူစုက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အရှေ့မှ တုလောင်ကောက်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် တတိယထပ်သို့ တက်သွားကြသည်။
အခြားလူများကမူ မူလနေရာတွင်သာ နေကြပြီး မည်သူကမျှ အလျင်စလို မလှုပ်ရှားရဲကြပေ။
သမ္မတ ၇ ၏ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများက တကယ်ကို ပြည့်စုံလှသည်။ တတိယထပ်တွင် လူရာချီ ဆံ့နိုင်သော ဧရာမ အစည်းအဝေးခန်းကြီး တစ်ခု ရှိနေလေ၏။
ကျိုးဝမ်ရှီးတို့ တက်လာချိန်တွင် လင်းယွမ်က အစည်းအဝေးခန်းထဲ၌ ထိုင်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
လူနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်လုံး အခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြသော်လည်း မည်သူကမျှ မထိုင်ရဲကြဘဲ လင်းယွမ်ကိုသာ ရိုသေကျိုးနွံစွာ ကြည့်နေကြသည်။
လင်းယွမ်က လူအများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဝင်ထိုင်ရန် မဖိတ်ခေါ်တော့ဘဲ စကားစလိုက်၏။ "သမ္မတ ၇ ရဲ့ အပြင်ဘက်က သင်္ဘောခုနစ်စင်းက မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ့ဟာတွေလဲ"
ထိုအခါ လူအုပ်ထဲမှ ကျိုးဝမ်ရှီး... လီချုံမင်... ကျန်းဟန်လျန်နှင့် အခြား လေးယောက်တို့က ရှေ့သို့ ထွက်လာကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဆရာလင်း... အဲဒီ သင်္ဘောခုနစ်စင်းက ကျွန်တော်တို့ဟာတွေပါ" ကျိုးဝမ်ရှီးက ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွမ်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "မင်းက အဲဒီ သင်္ဘောခေါင်းဆောင် သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်လား... နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"
"ကျွန်တော်က ဝမ်ရှီးသင်္ဘောရဲ့ ကပ္ပတိန် ကျိုးဝမ်ရှီး ပါ... ဆရာ နာမည်ပဲ ခေါ်ပါ... ခေါင်းဆောင်ဆိုတာကိုတော့ လုံးဝ မဝံ့ရဲပါဘူး" ကျိုးဝမ်ရှီးက ကမန်းကတန်း ပြုံးပြကာ ဖြေလိုက်သည်။
လီချုံမင်တို့ လူစုကလည်း အသီးသီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
ခုနလေးတင်မှ တိုက်ခိုက်ထားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ကျိုးဝမ်ရှီးတို့ သုံးယောက်ကို လင်းယွမ်က အတော်လေး မှတ်မိနေခဲ့သည်။
ကျန်ရှိနေသော လေးယောက်ကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မိတ်ဆက်လိုက်ကြရာ လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မှတ်မိသွားစေခဲ့သည်။
ထိုလေးယောက်မှာ ရွှယ်ကောဟွာ... ရှောင်မင်ထင်း... ကျိုက်ကော်ဖုန်းနှင့် ထန်တယ်ချန် တို့ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့၏ သင်္ဘောများမှာ ရှောင်မင်ထင်း၏ သင်္ဘောက သူ၏ ကုမ္ပဏီအမည်ကို အစွဲပြု၍ "ပျောင်လုံ သင်္ဘော" ဟု ပေးထားသည်မှလွဲ၍ ကျန်သူများက မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမည်များကိုသာ သင်္ဘောအမည်အဖြစ် ပေးထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤလူများ၏ အစွမ်းအစကလည်း မညံ့ကြပေ။ သင်္ဘောခေါင်းဆောင် ၃၂ ယောက်ထဲတွင် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာနိုင်ခြင်းက သဘာဝကျကျပင် အစွမ်းအစ အနည်းအကျဉ်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့အထဲတွင် ရွှယ်ကောဟွာနှင့် ကျိုက်ကော်ဖုန်း တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက မြေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ထန်တယ်ချန်က သစ်သားဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်ကာ ရှောင်မင်ထင်းက သတ္တုဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်သည်။
ဤလူများ အားလုံးက ဒြပ်စင်ငါးပါး အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်သည်ဟု ဆို၍ ရပေသည်။
လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များကလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်ကြသည်။
သေချာသည်ကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှန်တကယ် ဒြပ်စင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသော လီချုံမင်... ကျန်းဟန်လျန် တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ ဤလူများက အနည်းငယ် အဆင့်မမီ ဖြစ်နေပေသည်။
ကျိုးဝမ်ရှီးက ဤလူအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဝိုးတဝါး ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း သူက စိတ်စွမ်းအင် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်နေသောကြောင့် သဘာဝကျလှပေသည်။
ထို့နောက် အခြားသော သင်္ဘောခေါင်းဆောင် အများအပြားကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
လူအရေအတွက် အရမ်းများလွန်းလှရာ သာမန်လူသာဆိုလျှင် တကယ်ကို မှတ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင်က အမှတ် ၅၀ ခန့်အထိ စောစောစီးစီးကတည်းက ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ တစ်ခါမြင်ရုံဖြင့် မမေ့နိုင်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ကလေးကစားစရာ ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်နေပြီး အလိုအလျောက်ပင် ဤလူများ၏ အမည်များကို အလွယ်တကူ မှတ်မိသွားခဲ့သည်။
သူက ဟန်မပျက်ဘဲ ကပ်ပါးမျိုးစေ့များကို ဖြန့်ခွဲထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဤသင်္ဘောခေါင်းဆောင်များ၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်း စိုက်ပျိုးလိုက်သည်။
ဤလူများကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပါက အောက်ဘက်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို ကိုင်တွယ်ရ ပိုမို လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။
ကပ်ပါးမျိုးစေ့ စိုက်ပျိုးခြင်းက အသံတိတ် အနံ့မဲ့ ဖြစ်ပြီး စိတ်စွမ်းအင်က လင်းယွမ်ထက် မကျော်လွန်သရွေ့ အခြေခံအားဖြင့် သတိထားမိရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများထဲမှ မည်သူကမျှ ဤတစ်ကြိမ် တက်လာခြင်းက မိမိတို့၏ အသက်ကို လင်းယွမ်ထံသို့ အပြီးတိုင် ပုံအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိခဲ့ကြပေ။
လင်းယွမ်က ထိုအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ စကားစလိုက်၏။ "အားလုံး ထိုင်ကြ"
ကျိုးဝမ်ရှီးတို့ လူစုက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း လင်းယွမ်က ဟန်ဆောင်ယဉ်ကျေးနေခြင်း မဟုတ်မှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် သတိထားကာ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။
လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ပွင့်လင်းတဲ့သူပဲ... တဲ့တိုးပြောရတာကို သဘောကျတယ်... ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့က ငါ့သင်္ဘောကို တိုက်ခိုက်ပြီး ငါ့လူတွေကို သတ်ခဲ့တယ်... ရန်ငြိုးကတော့ ရှိသွားခဲ့ပြီ"
"အစက ငါ့သဘောအရဆိုရင် မင်းတို့ အသက်ကို ချန်းသာပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး"
လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ကျိုးဝမ်ရှီးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ "ဆရာလင်း... ဒီတစ်ခေါက်က တကယ်ကို နားလည်မှု လွဲသွားတာပါ... ကျွန်တော်တို့က ဆရာလင်းကို လင်ကျန်းဟီ ထင်လိုက်မိလို့..."
"ဆရာလင်း သိချင်မှ သိပါလိမ့်မယ်... ကျွန်တော်တို့က လင်ကျန်းဟီနဲ့ ရန်ငြိုးကြီးကြီး ရှိပါတယ်"
"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ် ဆရာလင်း... အကုန်လုံးက နားလည်မှု လွဲတာပါ" ကျန်းဟန်လျန်ကလည်း အလျင်စလို ဝင်ပြောလိုက်သည်။
လီချုံမင်က စကားမပြောပေ။ လင်းယွမ် ပြောစရာ စကားများ ကျန်သေးသည်ဟု သူ ခံစားမိနေသည်။
မိမိတို့ လူစုက သမ္မတ ၇ သင်္ဘောကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း တစ်တပ်လုံး ပြုတ်ပြုတ်ပြုန်းသွားခဲ့ရသည်။
ဤအထဲတွင် လင်းယွမ်ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် ပညာရှင် ရှိနေခြင်းကြောင့်လည်း သေချာပေါက် ပါဝင်ပေသည်။
သို့သော် ပိုမို နက်ရှိုင်းသော အကြောင်းရင်းမှာ သမ္မတ ၇ က စောစောစီးစီးကတည်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ပိုက်ကွန်များ ဖြန့်ကျက်ကာ သူတို့ အကွက်ထဲ ဝင်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းက ထင်ရှားလှသည်။
ထို့ကြောင့် လီချုံမင်က အရှေ့မှ ဆရာလင်းဆိုသူသည် သူတို့ကို ဖမ်းဆီးရန် စောစောစီးစီးကတည်းက စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တောင်းပန် တိုးလျှိုးကာ နားလည်မှုလွဲခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ လင်းယွမ်ကို လင်ကျန်းဟီဆိုသည့် တိရစ္ဆာန်ကောင်ဟု အထင်လွဲသွားကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။
လင်းယွမ်က သူတို့ တောင်းပန်စကား ဆိုနေသည်ကို ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေပြီးမှသာ လက်ကို မြှောက်ကာ တားဆီးလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် အစည်းအဝေးခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
လင်းယွမ်က ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်၏။ "ဒီအထဲမှာ နားလည်မှုလွဲတာလေးတွေ ရှိနေလို့သာ ငါက အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းခဲ့တာ... မဟုတ်ရင် မင်းတို့က ဒီနေရာမှာ ထိုင်ပြီး ငါနဲ့ စကားပြောခွင့် ရလိမ့်ဦးမယ်လို့ ထင်နေလား"
လူတိုင်းက ချက်ချင်း ပါးစပ်ဟသွားကြသော်လည်း ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားကြသည်။
ကျိုးဝမ်ရှီးနှင့် ကျန်းဟန်လျန်တို့က ဉာဏ်ကောင်းသူများ ဖြစ်ကြရာ စကားမပြောဘဲ နေသော လီချုံမင်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကလည်း လင်းယွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။
ကျိုးဝမ်ရှီးက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ စကားစလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... နားလည်မှုလွဲတာလို့ ပြောမှတော့ ဆရာလင်း ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ပေးရမလဲ... ဘယ်လို လုပ်ပေးရင် ဆရာလင်း ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးမလဲ"
ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းက လင်းယွမ်ကို တစ်ခဲနက် ကြည့်လာကြသည်။
လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ကျိုးဝမ်ရှီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "သင်္ဘောခေါင်းဆောင်တွေထဲက ခေါင်းဆောင်လို့ ပြောရလောက်အောင်ကို မင်းကဉာဏ်ပြေးတာပဲ"
"မင်း မေးလာမှတော့... ငါလည်း တဲ့တိုးပဲ ပြောလိုက်တော့မယ်"
"မင်းတို့ရဲ့ အသက်က အခု ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါလည်း အမြစ်ပြတ်တော့ မချေမှုန်းချင်ဘူး"
"ငါ မင်းတို့ကို ဆက်သုံးမယ်... ငါခိုင်းတဲ့ ကိစ္စတွေကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် မင်းတို့ကို သဘာဝကျကျ လွှတ်ပေးမှာပါ"
လူတိုင်း ဝမ်းသာသွားကြပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်လည်ရရှိရန် တကယ် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
သို့သော် လူအများအပြား၏ ရင်ထဲတွင်မူ သက်ပြင်းချနေကြပြီး ဤစကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ကြပေ။
ကျိုးဝမ်ရှီး၊ ကျန်းဟန်လျန်၊ လီချုံမင် တို့ လူစုကလည်း ဤစကားကို မယုံကြည်ကြချေ။
သူတို့သာဆိုလျှင် ဤမျှများပြားသော အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ အသက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပါက အသေအလဲ ခိုင်းစားမည် မဟုတ်ပါလော။
သူတို့ကို မည်သို့ အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် စဉ့်နီတုံးပေါ်က အသားလို ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အလျှော့အတင်း လုပ်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
ကျိုးဝမ်ရှီးက ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ဘာကိစ္စမို့လို့လဲ... စိတ်ချလက်ချ ခိုင်းပါ... ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး လုပ်ပေးပါ့မယ်"
လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်၏။ "အပြောကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ဘယ်လောက်အထိ လုပ်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို ငါက ပိုကြည့်ချင်တာ"
"ဆရာလင်းက ကျွန်တော်တို့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းချင်တာလဲ သိပါရစေ" ကျန်းဟန်လျန်က သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။
လင်းယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ "မင်းတို့ ငါ့အတွက် မြူရေခဲမြို့တော် ကို တိုက်ခိုက်ပေးစေချင်တယ်"
"ဘာ"
"ဟိုက်... မြူရေခဲမြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်မယ် ဟုတ်လား"
"ဗျာ... ဒါ... ဒါက..."
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
......
ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် အခန်းထဲရှိ လူအားလုံး ချက်ချင်းပင် လေအေးများ တစ်ဝိုက်ကြီး ရှူသွင်းလိုက်မိကြပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။
ကျိုးဝမ်ရှီး... ကျန်းဟန်လျန်... လီချုံမင် တို့ လူစုပင်လျှင် မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာကြလေသည်။
ဆက်ရန်...