အခန်း (၁၃၀၇-၁၃၀၈)
Vol. 131 Ch. 1307-1308
အခန်း (၁၃၀၇) - ဆရာတူအစ်ကို
ဘိလပ်မြို့၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှိ အခန်းကျဉ်းလေးအတွင်း။
လင်ပေါင်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး နဂါးအိုကြီးထံသို့ ပြောလိုက်သည်
“ကျွန်တော် အရင်က နားမလည်တာတွေကြောင့် အစ်ကိုကြီးကို ထိခိုက်မိသွားပါတယ်။ အခုတော့ ဒီလက်ဖက်ရည်ကိုပဲ အရက်အဖြစ် သဘောထားပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါဦး”
စကားဆုံးသည်နှင့် လင်ပေါင်သည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ခါတည်း မော့သောက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ လက်ဖက်ရည် ပြန်ဖြည့်လိုက်ပြီး ယွီထင်ကျဲ၊ ဟွမ်ဝူကျိ၊ တန့်ယင်တောင်သခင်နှင့် လီဝူဝမ့်တို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်လံတိုက်ကျွေးလေသည်။
တစ်ပတ်ပတ်ပြီး တိုက်ကျွေးပြီးနောက် လင်ပေါင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်
“သခင်လေးရေ... ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့ အဖွဲ့အစည်းကို ရှာတွေ့ပြီဗျာ။ သခင်လေးက ကျွန်တော့်ကို ယင်လောကရဲ့ တရားဝင်နတ်ဘုရားရာထူး ပေးမယ်လို့ အရင်ကတည်းက ပြောခဲ့ရင် အစ်ကိုကြီးတို့ အခုလို ခရီးပန်းလာစရာ လိုပါ့မလား။ ကျွန်တော်သာဆိုရင် ဝမ်းသာအားရနဲ့ ကိုယ့်ဘာသာတောင် လာခဲ့မှာပါဗျာ ”
လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြုံးများ ပေါ်လာသည်။
သူတို့သည် ဤလူ၏ အရူးစကားများကို မယုံကြည်ကြပေ။
သူတို့ကိုယ်တိုင်သာဆိုလျှင်လည်း ယင်လောက၏ တရားဝင်နတ်ဘုရား မဖြစ်လာခင်အထိ ထိုလမ်းကြောင်းအပေါ် သံသယဝင်ကာ သတိနှင့်သာ ရှိနေကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
ကိုယ့်ဘာသာ လာခဲ့မည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။
သက်တမ်း ကုန်ခါနီး ကျင့်ကြံသူများသာဆိုလျှင်တော့ ရေနစ်သူ ဖားကုလားအုပ် ဆိုသလို တွယ်ကပ်မိကြပေလိမ့်မည်။
“အလကားစကားတွေ မပြောနဲ့တော့။ သခင်လေးက မင်းကို ယင်လောကရဲ့ တရားဝင်နတ်ဘုရား ရာထူး ပေးထားပြီဆိုတော့ မင်းနဲ့ ငါတို့ဟာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ဖြစ်သွားပြီ။ သခင်လေး မေးတာကိုပဲ ဖြေစမ်းပါ”
ဟု နဂါးအိုကြီးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီမှာ ထိုင်နေတဲ့သူတွေအားလုံးက မင်းရဲ့ စီနီယာတွေပဲ။ နောက်ပိုင်း ဒီမှာ အလုပ်လုပ်ရင် နားမလည်တာ ရှိရင် များများမေး၊ များများကြည့်၊ စကားနည်းနည်းပဲ ပြော”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ”
လင်ပေါင်သည် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့အားလုံးနှင့် ရင်းနှီးသော ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်လာကြသကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ဆရာတူအစ်ကိုက ဒီတစ်ခေါက် ဘာလို့ မပါလာတာလဲ”
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။
လင်ပေါင်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ သတိဝင်သွားသည်။
သူ့ရှေ့က လူ၏ နောက်ခံကို သူ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ယင်လောကကြီးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ငရဲမင်း ဖြစ်ပြီး ယခု ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခု ငရဲမင်း၏ နည်းလမ်းများမှာ ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ကွာခြားနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သူသုံးသည့် ဘွဲ့နှင်းတံဆိပ်ရိုက်ခြင်း နည်းပညာမှာ လောကတွင် တစ်ခုတည်းသော အရာ ဖြစ်သည်။
သူသည် ယင်လောက၏ တရားဝင်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာပြီးနောက် ဤငရဲမင်းနှင့် မပြတ်သားနိုင်သော ဆက်သွယ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကျိန်ဆိုခြင်းမျိုး၊ မသေမျိုးစာချုပ်တွင် မိမိနာမည် ရေးထိုးထားခြင်းမျိုးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားများသည် ကွင်းဆက်များအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“သခင်လေးက ကျွန်တော့်ဆရာတူအစ်ကိုရဲ့ မူလဝိသေသကို သိထားပြီးသားလား”
လင်ပေါင်က တိုးတိုးလေး မေးသည်။
“ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းမှ ဝမ်ချုံးစန်း”
ဖန့်ချန်က လွယ်လွယ်လေး ဖြေလိုက်သည်။
လင်ပေါင်မှာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်မထားတော့ဘဲ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်
“သခင်လေးက တကယ်ကို အကုန်သိတာပဲ။ ကျွန်တော့်အစ်ကိုရဲ့ အကြောင်းက ဒီလောကမှာ လူနည်းစုလောက်ပဲ သိကြတာ။ အရင်က ဆရာတူအစ်ကိုက မတော်တဆ ထိုင်ယီမသေမျိုးလမ်းကြောင်းကို ရသွားလို့ အထက်နယ်မြေ သုံးခုက အင်အားကြီးသူတွေရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်"
" အစ်ကိုက ရှုံးသွားပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေ အဖျက်ခံရသလို ထိုင်ယီမသေမျိုး လမ်းကြောင်းကိုလည်း ပေးလိုက်ရတယ်။ တကယ်လို့ ကျွယ်မင်နတ်ဘုရားနန်းတော် က လူတစ်ယောက်သာ လာရောက် တောင်းပန်မပေးခဲ့ရင် အဲဒီအချိန်ကတည်းက ကျွန်တော့်အစ်ကိုဟာ ဝိညာဉ်ပြတ် ဝိညာဉ်လွင့် ဖြစ်သွားမှာ၊ လူ့လောက ကိုးခုမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ကျင့်ကြံနိုင်ပါ့မလဲ”
“ဒီ ထိုင်ယီမသေမျိုး လမ်းကြောင်းကိုတော့ ကျွန်တော့်အစ်ကိုက ဖူထူလောကမှာ နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ယောက်ဆီကနေ မေးမြန်း သိရှိခဲ့တာပါ။ အဲဒီ ဝိညာဉ်ဟာ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား လောကက အရှင်သခင် တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး လူ့လောက ကိုးခုမှာတော့ ရှေးဟောင်း မသေမျိုး အစွမ်းထက်သူ၊ အဆင့် (၇) ကျော်သူ ဖြစ်ပါတယ်”
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လင်ပေါင်၏ စကားကို မဖြတ်တောက်ပေ။
လင်ပေါင်က ဆက်ပြောသည်
“အဲဒီ ရှုံးပွဲအပြီးကတည်းက ကျွန်တော့်အစ်ကိုဟာ တစ်စုံတစ်ရာသော တားမြစ်နည်းစနစ်ကို ထိသွားသလိုပဲ၊ နောက်ပိုင်းမှာ ယင်လောကထဲကို လုံးဝ မဝင်နိုင်တော့ဘူး”
“လုံးဝ မဝင်နိုင်တော့ဘူး ”
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူ့အတွက်မူ ဝိညာဉ်ဆွဲခေါ်သည့် မီးအိမ်ရှိပြီး ယင်လောကထဲ ဝင်နည်းသိလျှင် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမဆို ဝင်နိုင်သည်ဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။
လူသေလျှင် ယင်လောကသို့ သွားရမည် ဖြစ်ရာ အထူးအခြေအနေ မရှိလျှင် မဝင်နိုင်စရာ မရှိပေ။
“ကျွန်တော်တို့လည်း မယုံခဲ့ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော့်အစ်ကိုက တကယ်ပဲ ယင်လောကထဲ မဝင်နိုင်တော့တာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်ကတော့ ဝမ်အစ်ကိုရဲ့ ဝိညာဉ်က ထိခိုက်မှုတွေကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး ယင်လောကလမ်း ကို မဝင်နိုင်တော့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းဖူးတယ်”
လင်ပေါင်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“လူ့လောကမှာလည်း တစ်ချို့ ဝိညာဉ်တွေက ဟိုဟိုဒီဒီ လွင့်မျောနေပြီး အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းကြောင့် ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားရင် မရဏလမ်းကို မဝင်နိုင်တော့ဘဲ ယင်လောကထဲ မလာနိုင်ကြဘူး”
ဖန့်ချန်က တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။
“သူ ယင်လောကထဲ မဝင်နိုင်ရင် အခု ဘယ်မှာ ရှိလဲ။ မင်း ဒီတစ်ခေါက် သူ့ကို ရှာတာက ကြီးမားတဲ့ ပဟေဠိ နည်းပညာ ကို ဖျက်ဆီးဖို့လား။ သူက မင်းကို အဲဒီနည်းပညာ သင်ပေးလိုက်လား”
လင်ပေါင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။
ဒီလူက ဒါကိုပါ သိနေတာလား
သူသည် မသေမျိုး ဖြစ်လာပြီးကတည်းက ဤကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှုမျိုး မခံစားခဲ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
လင်ပေါင်က အမြန်ပင် ဖြေလိုက်သည်
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် ဖူထူလောကမှာ မသေမျိုးရဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိတယ်။ သူက မသေမျိုးလောကက အရှင်သခင်တစ်ပါး ဖြစ်ပေမဲ့ ကြီးမားသော ပဟေဠိ နည်းပညာ နဲ့ ပိတ်ဆို့ခံထားရလို့ ဘာမှ မမေးလို့ မရခဲ့ဘူး"
"အဲဒါကြောင့် ဝမ်အစ်ကိုဆီ အကူအညီ တောင်းတာ။ ဝမ်အစ်ကိုက ယင်လောက မဝင်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ မသေမျိုးစာချုပ် ချုပ်လိုက်တယ်။ အဲဒီနည်းပညာကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရင် ရလာတာတွေကို တူတူ ခွဲဝေမယ်တဲ့”
“ဖျက်ဆီးတဲ့ နည်းလမ်းကိုတော့ သူ မသင်ပေးဘူး။ ဘိလပ်မြို့တော်ဝန်ဆီ သွားပြီး ဝိညာဉ်ပြန်နိုးဆေးပင် တောင်းဖို့ပဲ ပြောတယ်။ အဲဒီဆေးက ကြီးမားသော ပဟေဠိနည်းပညာကို ခဏတာ ဖျက်ဆီးပေးနိုင်တယ်”
လင်ပေါင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက်
“ဒီကိစ္စသာ အောင်မြင်ရင် ကျွန်တော်က မသေမျိုးစာချုပ်အတိုင်းပဲ လုပ်ရမှာ။ မဟုတ်ရင်တော့... စာချုပ်ရဲ့ ပြန်လည်သက်ရောက်မှုဒဏ်ကို ကျွန်တော့်လို အဆင့် (၄) မသေမျိုးက မခံနိုင်ဘူး။ သခင်လေးက ဒီစာချုပ်ကို မကြိုက်ရင်လည်း ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်...”
“ငါက မင်းကို ယင်လောကရဲ့ တရားဝင်နတ်ဘုရားအဖြစ် ခန့်ထားပြီဆိုမှတော့ မင်းက ငါ့အတွက် အသုံးဝင်သေးတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ မင်းကို အသုံးချပြီး သတ်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း သိမ်းထားတဲ့ နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ဘယ်မှာလဲ”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
“ဒီမှာ၊ ဒီမှာဗျာ”
လင်ပေါင်က သူ့လက်အင်္ကျီထဲမှ အိမ်သေးသေးလေး တစ်လုံး ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ထိုအိမ်လေးထဲတွင် နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ်များစွာ ရှိနေပြီး သူတို့မှာ အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးမေးမြန်းခံထားရသဖြင့် မေ့လျော့နေကြပုံ ရသည်။
“မင်း ဘိလပ်မြို့တော်ဝန်ဆီ သွားပြီး အဲဒီဆေးပင်ကို တောင်း”
ဖန့်ချန်က လက်ခါပြလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
လင်ပေါင် ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။
“သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ အပြင်မှာပဲ စောင့်နေပါ့မယ်”
ယွီထင်ကျဲက ထလိုက်သည်။
လီဝူဝမ့်နှင့် အခြားသူများလည်း နားလည်သွားသည်။
ထိုတာဝန်တွင် ငရဲမင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤမသေမျိုးရဲ့ ဝိညာဉ်များသာ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။
လူတိုင်း အခန်းထဲမှ ထွက်သွားကြသည်။
ထိုစဉ် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အိမ်သေးသေးလေးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားသည်။
“နောက်တစ်ယောက် ထပ်လာပြန်ပြီ”
အနီးအနားမှ နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ယောက်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်
“မိတ်ဆွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဖမ်းခံလိုက်ရတာလဲ”
ဖန့်ချန် စကားမပြောခင်မှာပင် အခြားတစ်ယောက်က အံ့သြစွာ အော်လိုက်သည်
“သူက နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် မဟုတ်ဘူး”
နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် မဟုတ်ဘူး
အနီးအနားမှ ဝိညာဉ်များမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဖန့်ချန်နှင့် လုံခြုံသော အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် နေလိုက်ကြသည်။
ဖန့်ချန်က သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်သေး။
ထောင့်တစ်နေရာတွင် သူသည် ပီထု ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏ ပုံစံမှာ အရင်က အလောင်းအဖြစ် မြင်ခဲ့ရစဉ်ကနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန် စိတ်အေးသွားပြီး ပီထု ရှေ့သို့ သွားကာ လက်ယှက်ဂါရဝပြုလိုက်သည်
“ဆရာတူအစ်ကို...”
“ဆရာတူအစ်ကို ”
ပီထု သည် မီးခိုးရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေထောက်တွင် အဖြူရောင် အဝတ်ဖိနပ်ကို စီးထားသည်။
သူသည် တောင်သူလယ်သမားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပုံစံပေါက်နေပြီး ဖန့်ချန်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေသည်။
“ဆရာတူအစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား”
ဖန့်ချန် မှင်သက်သွားသည်။
“မင်းက ငါ့ကို ဆရာတူအစ်ကိုလို့ ခေါ်နေတာဆိုတော့ ငါတို့ အရင်က သိခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက ကြီးမားသော ပဟေဠိ နည်းပညာကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ အကုန်လုံးနီးပါး မေ့ကုန်ပြီ။ ငါ အသက်မသေခင်က မင်းကို ဒီနေရာမှာ လာရှာဖို့ တစ်ခုခု မှာခဲ့တာများလား”
ပီထုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။
အခန်း (၁၃၀၈) - ချီရှင်း ရှေးဟောင်းမသေမျိုး
ဖန့်ချန် စိတ်အေးသွားသည်။
ပီထု ဆရာတူအစ်ကိုမှာ မှတ်ဉာဏ်များ ချို့ယွင်းနေသော်လည်း မိမိ၏ အခြေအနေနှင့် နည်းလမ်းများကိုမူ အနည်းငယ် နားလည်သဘောပေါက်ပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လာနိုင်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် မသေမျိုး အမွေအနှစ်နေရာ တစ်ခုမှာ ခေါင်းတလား တစ်လုံး ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲမှာ ဆရာတူအစ်ကိုရဲ့ ရုပ်ကလာပ် ရှိနေတယ်။ အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို ယင်လောကအကြောင်း နည်းနည်းပါးပါး ပြောပြပြီး ဒီကို လာခိုင်းတာ။ ယင်လောကထဲမှာ နေရတာ သိပ်မလွယ်ဘူးတဲ့”
ဟု ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
ပီထု ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်
“ယင်လောကမှာ နေရတာ တကယ်မလွယ်ပါဘူး။ ငါ မသေခင်ကတည်းက ဒီနေ့ဒီအချိန်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကြိုတွေးထားနိုင်ခဲ့ပုံရတယ်။ ဒီမှာရှိတဲ့ နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ကြည့်လိုက်စမ်း၊ ငါးရာ၊ ခြောက်ရာလောက် ရှိတယ်။ အားလုံးက အသက်ရှင်စဉ်တုန်းက မသေမျိုးတွေပဲ။ အနိမ့်ဆုံး အဆင့် (၁) မသေမျိုးတွေတောင် ပါသေးတယ် ”
“သူတို့က ငါနဲ့အတူတူပဲ၊ ဖူထူလောကမှာ လမ်းလွဲပြီး လွင့်မျောနေတာ ကြာလှပြီ။ ယင်မိစ္ဆာ မဖြစ်ချင်ကြတာရယ်၊ တစ်နေ့ကျရင် နတ်ဘုရားလောကကို ပြန်ပြီး လူဝင်စားဖို့ မျှော်လင့်ချက်လေး ရှိနေသေးတာရယ်ကြောင့်သာ နေနေကြတာ”
“ပီထု အရှင်သခင်၊ ဒီလူက ခင်ဗျားရဲ့ ဆရာတူညီလေးလား ဒါပေမဲ့ သူက နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် မဟုတ်ဘူးလေ”
ဟု ဝိညာဉ်တစ်ဦးက အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ မေးသည်။
“မင်းတို့ မေ့သွားကြပြီလား လူ့လောက ကိုးခုလုံးမှာ ရှေးဟောင်း မသေမျိုး လမ်းကြောင်းတွေ ရှိကြတယ်။ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီ ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်းတွေက မသေမျိုးဂိုဏ်းကြီးတွေကို တပည့်လောင်းတွေ ခေါ်ယူဖို့ အခွင့်ပေးထားဆဲပဲ"
"သူတို့ကို နတ်ဘုရားလောကကို ပို့ပေးလို့ မရတာပဲ ရှိတာ။ ဒါကြောင့် ငါ့ညီလေးက ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်ဆေးပွဲကို အောင်မြင်ပြီး တပည့် ဖြစ်လာတာပဲ။ အခု သူက ဖူထူလောကကို ယင်လောကထဲ ဝင်လာတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ရောက်လာတာ၊ သေပြီးမှ ရောက်လာတာ မဟုတ်ဘူး”
ဟု ပီထုက ပြောသည်။
“ယင်လောကထဲ ဝင်လာတာ အေးပါလေ၊ ငါ့အာရုံခံတာ နည်းနည်း မှားနေတယ်လို့ ထင်နေတာ၊ အစကတော့ ယင်လောကထဲ သွားလာသူ ကိုး”
အနီးအနားရှိ ဝိညာဉ်များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ချက်ချင်းပင် မုန်းတီးမှုများ ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန်နှင့် ပီထု တို့ထံမှ လုံခြုံသော အကွာအဝေးသို့ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
သူတို့ကို ဖမ်းဆီးသူများမှာလည်း ယင်လောကထဲ သွားလာသူများပင် ဖြစ်သဖြင့် ယင်မိစ္ဆာများကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ ရန်သူတော်များ ဖြစ်ကြသည်။
“မင်းတို့ကလည်း လူအတွေပဲ၊ ငါ့ညီလေးက ငါ့ကို လာရှာတယ်ဆိုတာ ဖမ်းဆီးနေတဲ့ ယင်လောကထဲ သွားလာသူတွေကို သူ ရှင်းထုတ်လိုက်ပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ၊ ငါတို့ အခု လွတ်မြောက်ပြီ”
ဟု ပီထု က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ပြုံး၍ ပြောသည်
“သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့။ သူတို့က ဖူထူလောကမှာ ကြာကြာနေလိုက်ရတော့ ဝိညာဉ်တွေက အထိခိုက်ခံရပြီး ဦးနှောက်တွေက မကောင်းတော့တာ။ သူတို့တင်မကဘူး၊ ငါတောင် နောက်ထပ် နည်းနည်းကြာရင် ငတုံး ဖြစ်သွားတော့မှာ”
ပီထု ၏ သတိပေးချက်ကြောင့် အနီးအနားရှိ ဝိညာဉ်များမှာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးထံ တိုးဝင်လာကြသည်။
“မိတ်ဆွေ၊ အဲဒီ ယင်လောကထဲ သွားလာသူကို တကယ်ပဲ ရှင်းထုတ်လိုက်တာလား ”
“ကျွန်တော်တို့ကို ယင်မိစ္ဆာကြီးတွေဆီ ရောင်းစားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား ”
“ကျွန်တော်တို့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးနိုင်မလား ”
ဖန့်ချန် တွေးတောပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်
“ခင်ဗျားတို့ လွတ်မြောက်ချင်တာဆိုရင် လွယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖူထူလောကထဲမှာ တကယ် လွတ်လပ်တဲ့ နေရာ ဘယ်မှာ ရှိလို့လဲ ကျွန်တော့် ဆရာတူအစ်ကိုလိုမျိုး နတ်ဘုရားလောကက အရှင်သခင်တစ်ပါးတောင် ဒီမှာ ဒုက္ခရောက်နေတာ၊ ခင်ဗျားတို့ အကြောင်း ပြောစရာ လိုသေးလား ”
“ညီလေး၊ မင်း သူတို့ကို ဘယ်လို စီစဉ်ပေးမှာလဲဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ဂိုဏ်းနာမည်က ဘာလဲ”
ပီထူက ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မှင်သက်မှုများ ပေါ်လာသည်။
“ဆရာတူအစ်ကိုက ဂိုဏ်းနာမည်ကိုတောင် မေ့သွားတာလား ”
ဖန့်ချန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်
“ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ပြန်နိုးဆေးပင်သွားယူခိုင်းထားတယ် အဲဒါနဲ့ဆို ခဏတာ မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရနိုင်ပါတယ်”
“ဝိညာဉ်ပြန်နိုးဆေးပင်လား၊ ကောင်းတယ်၊ မှတ်ဉာဏ်ပြန်ရရင် ငါ သိထားတာတွေကို ချရေးထားမယ်”
ပီထု က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“မိတ်ဆွေ၊ ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လို စီစဉ်ပေးမှာလဲ ”
ဝိညာဉ်များက ဖန့်ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“ကျွန်တော် ယခင်က ဝိညာဉ်တစ်စုကို ခေါ်ထားဖူးတယ်၊ အခုတော့ သူတို့ ယင်လောကငယ်လေးမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြပြီ”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
“ယင်လောကငယ်လေး ဒါဆို အဲဒီ ယင်မိစ္ဆာတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ရတော့မှာလား ”
“ငါတို့က အဆင့်မြင့် မသေမျိုးတွေ၊ အဲဒီလမ်းကို မလျှောက်နိုင်ဘူး”
“ငါ အသေခံလိုက်မယ်၊ အဲဒီ ယင်မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်မလာဘူး”
“မှားတယ်၊ ယင်မိစ္ဆာတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ယင်လောက တရားဝင်နတ်ဘုရား ပဲ။ ရှေးခေတ်တုန်းကဆိုရင် အစစ်မှန်နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ဟာ နတ်ဘုရားလောကက မသေမျိုးတွေနဲ့ အဆင့်တူပဲ”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
သူ့တွင် ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါးပြားများစွာ ရှိပြီး ဤဝိညာဉ်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း မမြင့်မားသဖြင့် သူတို့ကို ယင်စစ်သည်တော်များအဖြစ် ခန့်အပ်ရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ နည်းလွန်းလှသည်။
နတ်ဘုရားဝိညာဥ်လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လိုသူရှိလျှင် သူ လက်ခံရန် ဝန်မလေးပေ။
ယခု ယင်လောကငယ်လေးတွင် အရည်အချင်းရှိသူများ လိုအပ်နေသည်။
လူအများမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သံသယစိတ်ဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
“အလကား စကားတွေ ပြောနေတာ”
“နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ငါ့မှတ်ဉာဏ် မကောင်းတော့ပေမဲ့ ဖူထူလောကဆိုတာ အပျက်အစီးပဲ ရှိတော့တာ သိတယ်၊ ငရဲမင်းလည်း မရှိတော့ဘူး၊ ဘယ်က နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ရမှာလဲ ”
“သူ့မှာ တစ်ခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိမှာ၊ မယုံနဲ့”
ဝိညာဉ်များမှာ ပြောဆိုရင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။
“သူတို့တွေ... ဒီနှစ်တွေမှာ ဖူထူလောကမှာ ဒုက္ခအများကြီး ခံခဲ့ရတယ်၊ ကြာကြာလည်း နေခဲ့ရတော့ စိတ်ထဲမှာ စွဲနေပြီ”
“အသက်ရှင်စဉ်က ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်ခဲ့ရင်တော့ အသိဉာဏ်လေး နည်းနည်း ကျန်ဦးမှာပေါ့”
ဟု ပီထု က သက်ပြင်းချပြီး ဖန့်ချန်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်သည်
“အစစ်မှန်နတ်ဘုရားဝိညာဥ်ဆိုတာ ငရဲမင်းတစ်ပါးတည်းပဲ ခန့်အပ်နိုင်တာ၊ ညီလေးက ငရဲမင်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရထားတာလား ”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ပီထု သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်
“နတ်ဘုရားဝိညာဥ်လမ်းကြောင်းဆိုရင်တော့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ အဆင့်တူပဲ။ လမ်းကြောင်းချင်း မတူပေမဲ့ တရားဓမ္မကို ရှာဖွေနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးချင်း တူတယ်။ ငါ နတ်ဘုရားဝိညာဥ်လမ်းကြောင်းကို လျှောက်မယ်၊ ညီလေးဘေးမှာပဲ ကူညီပေးမယ်။ ညီလေးက ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစ နည်းပါးတာကို မငြိုငြင်ရင်ပေါ့”
“ဆရာတူအစ်ကို စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီလမ်းကို လျှောက်ရင် ယင်သက်တမ်း လုံလောက်တာနဲ့ အရင်က အဆင့်ကို ပြန်ရောက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
နှစ်ဦးသား စကားပြောနေစဉ် လင်ပေါင် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်၍ ဖန့်ချန် လက်ယှက်ဂါရဝပြုလိုက်သည်
“ဆရာတူအစ်ကို၊ ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်။ အန္တရာယ်ကင်းဖို့ သေချာတဲ့အထိ ဒီမှာပဲ နေပေးပါဦး”
“ရတယ်၊ သွားတော့”
ပီထု ခေါင်းညိတ်သည်။
အိမ်သေးလေးထဲက ထွက်လာတော့ လင်ပေါင် ရောက်နေပြီ
“အမိန့်တော်အတိုင်းပါပဲ၊ ဝိညာဉ်ပြန်နိုးဆေးပင်ကို ရခဲ့ပါပြီ၊ အခုကစပြီး မသေမျိုးစာချုပ် အသက်ဝင်ပါပြီ”
“စိတ်ချ၊ မင်း ဆရာတူအစ်ကို လိုချင်တာက မသေမျိုး လမ်းကြောင်းပဲ မဟုတ်လား။ ရှိရင်လည်း ပေးလိုက်မှာပေါ့”
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
လင်ပေါင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
ထိုသဘောတူညီချက်က သူ့နှင့် ဝမ်ချုံးစန်းတို့အကြားသာဖြစ်ပြီး ထိုလူကြီးမင်းနှင့် မဆိုင်သဖြင့် သူ စိတ်ပူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အလုပ်ကိစ္စ ပြီးဆုံးသည့်နောက် သူတို့အဖွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် ကျန်းကွမ်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
ပြန်လာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လင်ပေါင်သည် သူ၏ နောက်ကြောင်းနှင့် ဝမ်ချုံးစန်းတို့နှင့် မည်သို့ ဆရာတူဖြစ်သည်ကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြသည်။
ဝမ်ချုံးစန်းမှာ ထိုင်ယီမသေမျိုး ဖြစ်စဉ်ကတည်းက သူတို့၏ ဆရာ၏ တပည့် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုဆရာမှာ အထက်နယ်မြေ သုံးခုတွင် ကျော်ကြားသော ချီရှင်း ဟု ခေါ်သည့် အဆင့် (၇) ရှေးဟောင်း မသေမျိုး ဖြစ်သည်။
ချီရှင်းမှာ နတ်ဘုရားရဲ့ ဝိညာဉ် အရောင်းအဝယ်နှင့် အခြေချခဲ့ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် အထက်နယ်မြေ သုံးခုသို့ ရောက်ရှိကာ လက်ရှိ အစွမ်းနှင့် အာဏာကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချုံးစန်း ဒုက္ခရောက်ပြီး စွမ်းအားများ ကျဆင်းကာ ယင်လောကထဲ မဝင်နိုင်တော့သော်လည်း သူ၏ ဆရာတူအစ်ကို ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
အမှန်မှာ ချီရှင်းက ဝမ်ချုံးစန်းကို မထုတ်ပယ်ခြင်းမှာ ဝမ်ချုံးစန်းသည် ကြီးမားသော ပဟေဠိ နည်းပညာ ကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သိရှိထားသောကြောင့်ဟု လင်ပေါင်က ခန့်မှန်းထားသည်။
ဒီတစ်ခေါက် ဝမ်ချုံးစန်းက သူ့ကို ဘိလပ်မြို့တော်ဝန်ဆီ သွားပြီး ဆေးပင်တောင်းခိုင်းခြင်းကပင် ၎င်းကို သက်သေပြနေသည်။
ထိုမတိုင်ခင်အထိ သူသည် ထိုဆေးပင်အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။
ထို့ပြင် ဝမ်ချုံးစန်း၏ လူမှုဆက်ဆံရေးမှာလည်း သူတို့ ဂိုဏ်းတွင် အလွန်ပင် စိုးရိမ်စရာကောင်းသည့် အချက် ဖြစ်သည်။